The Box Ég hefur því heirst um baltarminningar sem börja sem óljós ónót, óskýr minn, tilfíning sem er ydir frá sér aftur og aftur. Þar til hún rárðin svo háværið hað ekkert lengur haft að þeíja um hana. Minningin brítu seg leið fram í meðvetundina en svo eldgoss sem ekkert fæst ráðið við. Blaid er útum allt og þú veist ekkert hvað þá það gera við. Þetta er það sem kom fyrir Gwirunepu, dotur Ólaf Skólasunnar, ári 2003. Þetta er þáttur um minningar sem koma óum beðnar. Um hvernig sársugi leitar upp á yfirbordið í ábel þegar ingen vil sjá hann. Og þetta er þáttur um hugur ekki. Ekki bara það sem feldstíð þig að stiga fram fyrir heiminn. Heltur það sem þarf til að horfastið auðu við sjálfansið. Stóra breitinginn hjá mér. Hvennar þetta fer, kemur allt í böyfibordið. Og ég er ekki með allar minnar berger til að halda öllu nýri. Þannig að gera eins þegar að ég fyrir áfengismöðferð í oktober 2003. Ég heitur þárum einu átjöndi oktober 2003, sér ég heldi allt á eitthvað. Og þá er ég í fyrsta skifti rosala rosala mörg ár. Ekki að deyfa mið með áfengið að verkiðljum. Og ég er að bara í fyrsta skifti á æfni að lýta inn á við. Og hérna, að því ég var alltaf að móti því. Ég bara skild ekki fólk sem fór að leita panninni sjálfusjér. Það var aðra síst sem ég langaði. Ég langaði, ég var alltaf að stolti að ég munni ekki eftir neginu. Ég höfsðaði bara alltaf líka, líka til að róa fólki í kringum. Ég er mann ekkert rá því að lýta í þér, sem er að þetta ekki rétt. En fyrsta svona stóra flasbakkið kemur, ég má ekki hvað ég ábún að vera lengi, þarna inni í meðfyrðinni. Og það tengdist ekki pappa, það tengdist öðrjum bara rosalega sárum minningum, sem voru ekki það gamlar. Og þá, ég fekk mjög órömmelika tilfíningu. Ég var að lappa upp á meðfyrðinni, það sem er úrminni á flokukutu. Ég var að lappa upp á spítala. Ég er bara að lappa þarna, og ég hugsa bara hvað er að gera, hvernig að þetta veri svo loka niðri. Og hvað er þarna þá meira? Minningar sem hún hafði ekki orð yfir tókuð að streima fram sem skindilegar myndir, líkamleg viðbruð, endurlít eða flasbakk, eins og sagt er á ennsku, sem hún skildi ekki. Að eins tveimur dögum eftir að gvurun eba hóf áfengismæðferðina, skrifaði hún í dagbukarfæslu. Ég er með tómarrúm sem ég er fyllt með áfengi og vinnu, en þarf að setja eitthvað annan þar í staðin. Ég kvíði fyrir því að horfasti augi við varnar múranamina, og það sem ég hef afneitað, en ég er nú snitlingur í því. Og síðan er það í desember 2003, og þá er ég við til að hjá fjölskyldur að gefa kirkinna sem ég hefði fari til. Og þá heldurstiði mér svona fyrsta alvöru endurlítið að flasbakk í svona líkamlegt. Og svo fóru bara að koma á lykleglaustu tímum, svona flasbakk. Og það skriti fyrir mig að segja það núna, það stáðið fyllar ein kona, á sjötisaldri. Hvernig er þetta hægt? Og þetta er bara mín leið. Þetta er bara leiðin sem ég fór. Það var allgjöðlega ófært fyrir mig að vera með þessar minningar levandi í kvallinn má mér. Bara frá því lítið stulga. Það var ekki hægt. Þannig að ég bara hef eitthvað neigin fari í gegnum hvert og eitt. Og öðvitað hef ég hugsa með mér það þess að heldi ekki bara einhver bílun. Og ég tala ekki um þegar fjölskyldaminn segja er ég sem er falska minningar. Þannig að 2010, 2011 segja ég. Núna að þetta mörgum áru síðar er þessar minningar samt sem aður. Og það er hæg voruð að skýrarað vissi leyti og aður leyti ekki. Og það sem hefur meðurlánsfyrir eitthvað er erfeyast, það er bara að losna við pappa og líkamanum. Losna við hann og minningunum og losna við hann. Þegar hann hef einhvernig pyrst mjög í dreimi og dreintan og ég hef síðan ekki sem levandi mann. Ég sé einhvern sem minnar á hann. Ekkert rúast alveg lát síðan. Ég fengt mikki, ekkert flasbekk eins og þeimtíma, en hérna sé ég einhvern til minnin með á hann. Og það sem var líkaðöfur erriður mig er að ég var sáðu líkastónum. Minningarna sem fóru að koma upp í huga hennar voru flestar frá þeimtíma sem hún bjó í hlíðarkærði. Hú sé sem fjölskyldan flutti í þegar gúrunneba var nýjára. Hú sé var á þremur hæðum og á efstu hæðinni úr í Svefnerbrukin. Á mýðhæðinni var gersta klósett sem Ólafur notaði nánaðst sem enka klósett. Á nóttunni þegar fjölskyldan var farin að sofa átti Ólafur það til að vegja gúrunnebu og byði hann að laiða sniður á bæðarbrukið. Þegar hún kom þamga þinn var hann naken og sagð henne að þetta væri allt í lagi. Han væri nýbúin í sturtu og væri tandur fredd. Keinförðisplottinn vorði í stundum framinn meðan aðri fjölskyldumæðli mér sváfi. Ein æsku vinkona gúrunnebu sem gisti stundum hjá hann í, mann eftir því að hafa eitt sinn vagnar við það að Ólafur væri að vegja gúrunnebu og byði hann að koma fram. Ólafur myndaði náið samband við gúrunnebu, en allgængt er að feður sem brjóta á dætrum sínum reyna að komið væg fyrir náið samband móður og dóttur. Svo ég er munningunni hlýðað gerðinu, mest allt sem er mann er frá nýjarra aldrei, það við var nýjarra í fluttar. Það er það sem er efstým í allt þessi er mann mest. Þá bara vore þau nýrstu og ég farn upp á sofa, ganskja verið tíjákláfara, ég hef þetta ekki. Hán sagði mamma að byða nýður meðan að hann fór upp til mínu. Og í munningunni, eða þessi í mínum bass huga, þá viss ég bara mamma satt og röði segi, fór ekki að klúsið þitt. Ég veita náttl ekki, en þetta er bara það sem ég skinni aðeð. Það því hún aftur að vera það bara? Hún aftur bara að byða nýri, sem er hún alltaf áðvært að byrja að byrja að byrja að byrja. Já, þú röði fyrir ekki. Já. Hán er okkur sagt þetta um ég. Guðrunnæpa á munningarum að Ólafur hafi fari með hana í biltúra og brótið á henni í bilnum. Þá nýtti hann einnig tækifæri þegar hann ferðaðast með guðrunnæpu ett til útlanda, þegar hún var barn og úlingur. Þá voru þau bara tvei ein og enging að séð hvað var að gerast. Hún veit ekki hvað hún var gömul þegar Kimferis Ópildi hofst, en hún hefur líka munningar um brót Ólavs í íbúð þeirra í draupullíð, þar sem þu byggu áður en þu fluttust í hlíðarkælið. Í sjálfsævissu og guðrunnæpu sagði hún líka frá Atvíkis sem gerðist ári 1999, þegar hún ferðaðast með fórhaldinnum sínum til Norðurda, Kóta, þá orðinn fyllórðinn Kona. Þau fóru þonga til að vera viðstutt Íslandingadæin í Mandeng, þar sem hún bjó fyrstu ár æfisinnar. Það aðan ákveðu þau að keira til Vinnipeg í Kanada. Hún lísir því að um kvöldið hafi hún orðinn mjög drukin, og Ólavur hafi brótið á henni þannig að hún fröys og þorði ekki að spórna viddí. Þetta Atvík varð en ein munningin sem hún þurft að bæla nýður, og láta eins og hefði aldrei gerst. Atvík ég var þó til þess að Guðrún eba fann að hún þurfti að gera breitingar á lífissínu, og næstu árin gerði hún breitingar. Ég viss allt af, alltaf viss ég að það var eitthvað ekki innfellisleita meðlum mínu að pappa, allt af. Pója vera ekki með minningarna hérna í lífandi, þá ég vissi það allt af. Ég hjælp bara þessi ströimar þetta, væri bara hjá öllum, það bara því væri mosekur í kínunu skilu. Þetta óhögknult að sega það. Guðrún eba lýsir því að pappi hennar hafi með imsumhætti komi henni í skilningum að kynfyrrissópelti væri þeirra sammeinlega lendarmál, sem hún bæri mæri áberð á en hann sjálfur. Hann myndaði líka nái samband við hanna og síndi henni mikin áhuga í daglegu lífi, ampaði henni og let henni líða eins og hún veri uppáhaldið hans. Í mínum huga var pappi ekki að beita með kynfyrrissópelti. Ég upplið ekki ég væri fyrir ápelti. Pappi maðurinn sem hattarði mér mörst af öllum í heiminn. Það er hljátt að nágjárta. Já, gosbjörðnum. Ég hefði neynt upplið það ég væri mjög sérstug. Fremböðurinn og mjög sérstug. En allaveina, já, þannig að hérna, og það þarðar að segir þegar ég hefur verið mér fræðistlu við nemyndur á bann og futtlórna, það er að kynfyrrissópelti gegn barnum er svo rosa lega flókinn. Því að það er ekki allt vant. Og líka það er náttúl að... Ég er vals og pappa emmitt sem er í vinnu hjá gúði. Ég hugsa það. Hann talaði svolítið þannig líka? Já, hann talaði þannig. Það er þetta erntu, ósköplig, að lítil og vanmátu. Það er bara þannig. Það er átt fyrir að fælllegu áhörðu og hvernig um út þessu, og sér duulega og klár og góðu og allt það. Það átti mjög og vanmátu þeir áhrtuðu. En hver sagna brúttust minningarna fram á slíkum krafti þegar Guðrún eba leitað í meðfðörð? Hvað var að gerast innramiðni á þessum tíma? Fram að alda motanum hæði Guðrún eba fundi sér margar leiðir til að þurfa ekki að horfast í augum við erfiða minningar og floknar tilfiningar. Í bæruðið er við erfiðar minningar og floknar tilfiningar. Í bæruðið er við erfiðar minningar og floknar tilfiningar. Í bærnsku leið henne best í skólanum. Hún var afbörðanemandi, sökti sér í bækur og fann skjól í lestrinum. Sveppnin varða líka atvarð. Hún gað svófið í meira einn 12 klúkustundir í senn, eins og til að kvarfá tímabundi frá veruleikanum. Hún hæld sér stöðutt upptekini, lagði hartað sér í öllu sem hún tók sér fyrir hendur. Að utan virtist hún sterk, virk og farsæl. En under yfirbordunum voru skýr merki um að eitthvað djúft og sá sukafullt hefði átt sér stað. Guðrúna eða bæ gifti sý og eignaðist færir dætur. Á sama tíma átti hún í ítrekkaðum framjóhaldum með giftum mönnum. Hæðun af þessu tæji er algengd minstur hjá fólki sem hefur orði fyrir kynfyrirsofbildi í æsku. Teir er mörk barnts eru bródin getur það hafði djúpstæð áhrif á hvernig það upplivir egin líkama, nánt og sjálfsverðingu síðar á lífsleðinni. Það sem að utan kanna líta út sem løysleiti eða óviðegandi hæðun, getur að innan verið tilreng til að ná stjórð, funna samthingi eða dæva sá suka sem árætur að regja til áfats. En Góuruna bæðir ferimind sem sínir okkur að með stöðningi með ferður rími til að segja sína sögu er hakt að endur hefnta helbreðri mörk og tengsl við bæði sjálfansig og aðra. En það sem hægðinn var ekki það eina sem hún nótaði til að flýja sjálfansig. Hún vann gríðalega mykið, var nánaðst vinnualki. Hún starfæði sem grunnskólakennari, gengdi meðalannas varaformunnsku fyrir kennarasamband Íslands og var fyrsti formæður fjölafs grunnskólakennara og bar mikla ábyrð í sínum starfum. Ög þess sá hún vikulega um barnaguðsjónistur í bústaðakirkjú í nokkur ár. Sat í imsum nemdum, stjórnum og ráðum sem tegntust kennarasteitini og kirkunni, bæði hérlendis og erlendis og gengdi líka fjölmörkum trúnaðarstarfum. Og þegar hún var ekki í vinnunni, þá leiðdaði hún í áfengi til að deyfa sig og nótaði verkelið í OHV. Þetta var minstri sem hjaldt henni gangandi í mörg ár. Aðrar flúttaleiðir voru sjálfskaði þar sem hún kroppaði í húð sína eða klóraði sé til blóðus og ádraskun, bulemia. Eftir aldamótin tók lífennar hins verð miklum breitingum. Hún skildi við eigimansinn og barstföður árið 2000 og árið 2002 var hún kjörinn borgarfelltrúi fyrir sjálfstaðisflokkin. Árið eftir hóf hún samband við mann sem haði hlóti dóm fyrir áðbældi í nánu sambandi. Hún var með öðrum orðum komin í áðbældisamband á sama tíma og hún fóra átaði seg á því að hún gæti verið með áfengisvandamól. Það var endar kærastinn sem bente henni fyrst áða. Hún vildi sanna fyrir hónum og sjálfrisér að hún væri ekki með vandamól og reyndi að hæta að drakka einu og stutt. En þá heldi steifir hana vanliðan af slíkum þunga að hún vis ekki lengur hvað hún eitt að gera við sjálfa sig. Í hennarhuga var áfengið ekki vandamólið. Vandamóli var það hversu óbærilegað ytla henni leið þegar hún var eitrú. Áfengi var líka ekki lengur að virka sem bjargrað eins og það gerði áður. Það tók ekki frá henni vanliðanina. Þegar hún uppgötta þessi er til mikillarskjelmingar að hún var ekki þessi sterka kóna sem gart gert allt sjálf. Hún gart ekki sjálf hætt að drakka áfengi. Þá leitaði hún í áfengismedferð. Og þegar hún var komin í meðferð var hún skindilega kominn á stað í lífinu þar sem hún hadi kvorki vinnuna til að drepa huganum, nýj affengið og verkelifin til að deyfa sig eftir vinnu. Það var þá sem minninganar fórið að riðiast fram. Bjargraðinn hennar úr skindilega horfin og sásukinn heldist yfir hana. Og þetta sem hann segi við mig sem ég get ekki ekki mun að nákvældi að hvernan sagi það, eða hvaðan sagi þið, en ég vissi bara það, að ef þetta keimust upp, var bara líka rúdummík. Ég erður bara einu sem ég sagt á en fjölskyldu, að vinna í mjólkubúð, það mann ég að sagi. Þannig ég var líka varbergi að pappa meint ekki misjetta útusér við eitthvað eitthvað. Við vinkunir mínar. Það svo ég tók á mig ábríðin að því, svo bara straks, ég tók á mig ábríðin að því að þetta keimust ekki upp. Ég það var bara mitt luttverk, þegar annars er þið ekki durmiðar. Og annars sem pappa sagði líka, þegar sem rendist mér þúbertt á tíapíli í batafinninu minni, ég áttu það hörðum að segja það upp átt, og það var, þegar þú deyrð, Gurnaba, þá tek ég á módi dyr. Og við varum alltaf saman. Og ég sá mig alltaf eins og mindinni sem er ute á bókininu minni. Ég er bara lítil og held í hendináinn. Það var líka alltaf þessa hugsun í hérna, einhvers stara bagvið, og sem kom upp að vera hverjú. Ég get heilt reyngi dáið. Hann alltaf ég bara alltaf að vera... Hann alltaf bara þar meintu við alltaf vera saman. Þetta er einað sem heila þváttum sem ég var fyrir, sem er lítil stúrka. Hvað er þetta? Það er enginn undan komið leið. Deir er Guðrunneba hóf badakungusína brást fjölskylda hennar við á Sestagan Hát. Þau vyrtuust mátfællinn því að hún væri í áfingismedferð og síntu það á margvíslega Hát. Virðist sem myndast hafi gríðaleikt óveriki í fjölskyldunni efur því hvað væri að eiga síð stað í meðferðinni og um hvað Guðrunneba væri að ræða við fagfólk. Til dæmis er ég þarna í innlögnunni á flokakuttu og er lögadæinn er ég máttumfórta ganga og þá er sístumíðnar í bílfjöruðan að beða eftir mér, viss ég hvernar það var. Hún segir við mig, þú segir ekki frá neinu Guðrunneba. Fjölskyldan þú er ekki mæra. Og ég fikk allgjörði tögáfátt þarna. Ég bara fór inn og ég gret og ég öskraði og þá kemur þessi tilfinník líka, þú veist að ég er ræðilega vond, ræðilega seg og ég gat ekki um gengis pappa og ég var að meðfðirni að lesa að ég reyndi að ringja í hann og ég reyndi að tala við hann og mér leði svo ræðilega eftir. Ég fikk bara tögáfáttlega eftir að það var bara í meðferðinni var bara malt meði og ég ringdi ekki í hann. En hann var líka mjög á mótið því að þú værir að leita þeir hjálpar að þeir. Vun minn góður ja og þá var aðeins byrja áður. Aðeins áðurinn þetta kemur, sko bara nákkur dögum áður, ég er ekki að tala langan tíma þá em ett bara get ég ekkur neðið ekki verið samskétuðu, get ekki að fara til þeir að og hérna... og svo held ég fjölskyldufund með þeim þar sem við bara þrjú og þau bara að fengu áfæðlert að fara í áfengismið með fjörðu og setna sagde pabi að ég hefði verið svona eins og hérna, hjár sértrú að söfnirum þar sem fólk játar ási eitthvað. Þetta sagde pabi mig. Og hann reyndi að hafa árðuv á raðgefinni meðfæðinni. Hann og sist í minn, allavega hann, að ringtu í raðgefa og hann, öfti sem ég hefði heldið séri eðir einhverja um reglutnar og eitthvað en hann sagde svo eftir á að hann hefði verið ósáttur það er nokka drejjúr því hann hefði held séri eðir hann er hann gerði alltilega til þessu og ég hugsaðið, ég er að fara í áfengismið með fjörðu ég er að taka á mínu málum Mjög sérstakt Þú vast hvað gumur? 47 ára Þetta er svona rúsaðlega óvindiga Hann hefur sko, svo segir hann, ég er að vittna að því ég var að lesa aftur bref sem sem til mér þegar ég er að hæta þarna að dreka og hann sem að sendu doktuminnni líka sem fór gjössalega, ég vist reikið og hann segir ég eðir eður hverju brefunni hann tvísa svona reðust mjög úskaplig að mikið og annars gitti vera þegar hann sá mið reyga sem úlingur og hitt skifte þegar ég leiði herbergi þegar ég var í kennaraðháskólan og ég var þann brefular hétiast ég aldrei fæti, og þetta var ekki herbergi ég leiði ípúð með vingonuminnni í grænvillíð hétiast ég aldrei fæti sem innfyr þessar dyr Hvað var svona röntveða leiðið? Ég er góðspurtning, ég er 22-ræði 22-ræði Þetta er bara búa heima áfram? Þetta segir hann eins og merkim og svo verði hann reyður þarna og hann sagði að ég væri bara að flíti heimann til ekki að sovi hjá Áhverft Hann kom aldrei heimsokn? Hann kom aldrei heimsokn, hann mamma kom það er þrjú stöðst uppreistnar mongendin í mínu lífi að mann föðumis Þegar er að reyga hólingur, þið flíti heimann í kenarhásklunum og þið fer ég áfengismöðfæri Þannig að hóna fannst til að més betra að þú væri að dreka Ég hugsa mörgum að auðfengsta Ég hann svona viðra það leigri Þau lýttu heldur ekki að ájaða, þannig á ég væri mjög áfengismotafál Ég bara var fungirandi elkoholistinn áttla Já, já, en mætt þú mættir við vinnuna Já, já, en mætt þú mættir við vinnuna Já, já, en líka ég mætt alltaf í vinnu Já, já, ég mætt alltaf í vinnu og ég var við bandamessuna og stundur rillilega að timplusko Så verður þessi sem Ólafi hafi staði tölvegð oggnáði að gvíðrun eða fengi hjálp við áfengismanda sínum Hann var vanur að stjórna og þarna hadi hann ekki fylgkomna stjórna og hann vissi að hverun hef að væri að börðast með helmikil lindarmál sem hann vilti alls ekki að hún fær að tala um við nokkurt mann Þá voru reyki með alannas þau að ég væri ekki alkoholisti Fyrst og sest voru þetta, þetta var ekki alkoholisti þetta var alkur miskylningur ég var að nið áfengismið ferð Þetta var allt manni að kenna sem ég var að heta á sem tíma sem hef verið dældið dæmdu fyrir áfbildinn á hann í sambandi og þá geti ég líka að hugsa var ég þá ekki öfruk í innlag inná meðferð Þá var svona eitt að því Þá hefðu í reyninni þó ég að hafa þetta vera feyin og ver kominn í meðferð Ég burtað fara á sem manni En svo er Endur komst ekki út úr sambandi fyrir hálf ára sett na Pappi getu snúi flestu siríhag hann getu snúi kuskaflíka flippan siríhag hann gatt gerta hann hefði alveg geta snúi þessu siríhag Ég og Dóttur sem fór í áfengismið ferður á vinn í síni mál hann hef allgetta gerta og hann eitthvað samt borg og ég var borgafyrtrú eitthvað en þá í borgastöðun Ég hann hef allgetta gerta Ég held að undir nýri að hafa verið 8. Ég var lokuð inn í þetta var meðférða sem ég var innilíkjandi meðfyrir í mánið og hann bara veit ekkert hver að gera stannan Hvar þau, hann var ásattur við að þú veir að leitað í hálpar Hvar þau það líka? Já, sístum í raðgeva í meðférinni Ég getu ekki fyllirtað þegar þegar var ásatt við en hún ringta allá hann að hanga Pappi ringt í stigamod, nokkruð sem ég hafa búin að gleima því Ég held að hann hef bara ringt eins og því Ég sá það bara í bóken ég var lesað átti að hafa búin að gleima því Þau ringtu í allan á mamma og pappi held í ökileg bæði ringti ásassálfræðing og hétna sístum í hnað mamma fór að hitta hanna og það var svona aðaleg vera að segja í fólki að það væri ekki þetta sem var að mér Það væri geðveik í eittinni og bara ásassálfræing og allt þetta að fá fólki kringum ég gerði sík í greinfyrir hvað er geðveikir í áðumeggskilur Þetta er solgt er kunnuleikt stef Ég veit það það, það er kunnuleikt stef, ég veit það þetta Hvað drafs þeir mikil þegar þú vast átt að þeir á áfengismandanum? Pasað minn átt að vera að eiga nokra tegur dyrku bjóro létvin og allt að stert líka Hvað heldur það þú vist að hafa fara mikil ónið því á hverinn degi? Ég veit það ekki Hún spyrir það að ég var eitthvað draga úrði í maðurfæðurinnni og Helga endastlega í raugjáhund baði mér bara að segja hvað ég drikk í mikil og ég er svona dróveralurlega úr saði ganskir tveir bjórar eitthvað létvin og nokku glöss af sterku hún sér bara, finnst þið þetta lítið? Og þú var samt að draga úr? Ég hafa samt að draga úr Ég hafa átti fleiri leiði líka, þegar þegar ég er hérna bróðmín fæðiðst í 12 ára þá svona í kringum það, byrja ég að stela í hverfísbúðinni og ég notaði vagninnans bróðmínns og setta ég baku það en ég er hérna þeirra með fyrimins um ákveðinn óðelika heimegá mér Við fórum til Skotlands og þá erum að borð á, að okkur veit eitthvað stæða sem tilhærið hóteili ekkert hóteilinn okkar og svo þeirrið búin að borða það í mér sem hana og kjúklingur sem mjögast að mjög spennandi að þá kemur þjóttininn og pappi segir setta bara að hóteilerbyggeð og við vorum ekki á þessu hóteili og svo bara fórum út alveg með hjartað í bukðan við erum tekir að með duru að kalla að koma eftir okkur Já, og einskiftei það varum Jólinn og það er að þarna kvöld og hann er búin að drekka áfengi og við varum mörgulega að koma frá Avuemmu og þá varum stöðvæðar og hérna banka á rúðuna og fyrir stöðvæðar að segir setta og pappi roldið að neður og svo varum með trefulum malsin og hann bara tókt losa henn trefulum og sindið prestaðskýftuna og þá måttum bara að fara ekki að geta nétt meira Það måttum bara að fara að mann ekki trefular meira Finnst þér eins og það verið alin upp á heimileg og þessum pappin er prestur og þetta verið svolíti eins og þessum teidil sem að gef hónum eins og þessum trumpeið að svöleis í samfélaginu Já, hann var með mjög sterkast stöðv í samfélaginu og í kvörfinnu og í sogneni Og verðing Já, en svo er þetta líka hans og þetta eginleigi hvern að var? Það er áhven árun Það er áhven á árun Þessu hvað kems þið upp með? Já ég hef þá tilfynningunni, simt sko og hann komst upp með mjög mast, segð þetta Þetta, aðskulisfélag, ég var með fundi heima í kellarana það sem Skristóna svar og ég var svona með herbygg í þar líka og hún kom að mjög að gjaldkæri aðskulisfélagins og með peningið, ég mann ekkið hvernig þeir komið til og í menningunni var hún ekki að reyna mig en það var bara eins sem kom til greina á að tekja peningið sem var þarna og það var pappa Ég hef ekki sannun en ég visi að hún hugsaði það hún sagðið ekki, eða hvort hún sagðið það í maður eða ekki en allan þetta var þessi sammeili skilningur og þá gerum að ekki meira, ekki fór hún að spyrja pappa að anna þegar var hún áttúrulega flestir rættir við þann eða ekki allir rættir en svo bara verðingur fyrir hún fyrir ekki að saka presnir mig á stólið peningum asgullifilassins og ekki fór ég að gera það kannski er þetta bara myndskilningur en þetta er minningið mín og þetta er einað sem þessi sagtarkend sem sýttur í mér ég er með sagtarkend um þessu ég er með sagtarkend þetta því eftir í þegar er hann lét skrifa matin á veitikastahannum á eitthvað hotellerbygjem áð loðuslega sagtarkend þessu ég hef gert eitthvað rand skammastinn fyrir hann að já ég skammastinn já pappi kendí í reattoraskóla þegar ég var þar neimandi og hann kendí mér einsku í landsprósbækk og í landsprófi pappi var hann að með pródörfarn sem satt að taka prófi um unna að prófið og hann aðurinn kemur hann mér það kemur hann fram og segi mér hvað kapla í umundlendi en síðan var hét að svo er hennar ég orðið 16 ára 15 ára síðan er hennar skriflett próf líka og hann er með próf urlöfsnitnar og ég veit ég get munnað að endan dæðinn í dag hvað ég gerði veitlust það var neður bara eitt hann kom með hennabladið inn í herbyggin mitt og lét mig þetta var krósasprýtning og lét mig leðir þetta hann að ég fikk tíju ég einsku hvernil leðir með þetta? ég náttúhla sæð ekki frá þessu þetta var<|pt|> og hér er sluti sem að hann gott nota gegt þér? Hann hef geta gér það. Hann fyrir ekki að nota eitthvað svona gegn. Þetta fer inn á sálina samt? Þetta fer algjylinn á sálina. Beitt hann eitthvað sem man líka mjög ábeldi á heimulinu? Já, hann gér þetta. Hann sló mig að inn í snutan undir. Ég manna það var í desember rétt hrjól. Hú ég manna með sé að það var í steonmál leðinir í kjallara. Það síð manna ekki nákal á þetta hverja það var. En það er eina menningi sem ég á hann hafa hér það. En já pappi minn var, það var ég òlst upp í heimulins ábeldi. Það er bara þannig. Pappi þurft ekki beita líka hann ábeldi. Hann niðurlaiðu líka á annan hát. Með það gera lítið úr. Æðvátt með valda mikin mann, það sem flokkar fólk í annakortutum með mér á módi. Og æðvátt það vera með, það verðir hann ætljum bara samtðikkan og takan eins og nér. Annars ferðið bara inn á hinn hóbin. Guðrúneba hefur reynd eftir fremsta megni að afmarka frásugsína um reynslu af ábeldi við hennar eigin upplipin. Og segja ekki frá reynslu annara fjálskyldumðaljuma. Það er þeirra að segja frá því ef þau vilja. En þegar Guðrúnebas nér í bydd blaðinu ári 2003 óst veggferð hennar að vinna með það kynfærisábeldi sem hún varð fyrir. Og eitt af því sem hún gerði var að segja fjálskyldusinnni frá reynslusinnni. 2006 þá ákvaði að tala við sískinu minn. Og segja það um hvað var í gangi. Og memmu. Og endað þessu og tala papalíka. Ríngdi hann. Og það er heldur ekki denn til þessu við maltir með. En ég bara, ég ábúnni skrið á hannu bref, ég ábúnni að vinna í mig í stigamótum. Og ég ríngdi bara að haði brefi til hýðsjónnar og sagði bara að sé ég þurft að segja. Hvernig brást hann við þá? Hann bara skraði. Hvað er þú að rivja upp eitthvað svona gamaldt? Mér svona eins og þegar að hann segjir það eins og hann segja. Að tað að undri að eitthvað hafi gær. Já, að við líka. Það skríti orðarleg, að hann segir það líka í viðtali í sjómárbunni. Ég eitthvað húmundum hvað veltur því að mál 20 og 30 ára gumur eru allt ég innu komin í umræðuna. Verður að teljast eftirktektarvert að Ólafur hafi í sjómársviðtali mist þetta útursér. Og í hálgerum Pyrringstón, hvartaði verði að gumul mál væru allt innu komin í umræðuna. En svo hann væri vel meðvitaður um að þessir atböriðir hefðið átt sér stað í fortíðinni. En væri bara reiður yfirði að veriðværi að tala um það. Viðbröð fjölskyldu guðrunnepu við frásegnennar oru, eins og algingdir, að rökva í verðun. Þá var það viðbröðinn þeirra, svipiðum sem mínið 30 saks. Fjölskyldan okkar ebbuna ganga í gegnum svo mikil við þvólum ekki meira. Og ég ætl bara leði mér að segja það að frá því að þetta... Fyrst, aðkvöri verði það svo rúsalna rættir í fyrir áfengismiðferð. Ég ætl leði mér að segja papið hafa ekki bara reiður. Það var einhver óttiðan á bakvið. Hljá bara tiku við það, þá þarður að stoppa mig. Ári 2008, þegar Ólafir var 78 ára, 5 árum eftir að guðrunnepa steig fæti inn í áfengismiðferð, og helsu Ólas rækandi. Guðrunnepa hefði þá í nokkur ár verið viðskila við fjölskylduna vegna viðbröða þeirra við fráseknhennar. Þegar Ólafir ljast um sumarið ári 2008 á hvað guðrunnepa að vera ekki viðstöt útför hans. Og ég börjaði held ég hafi sammannt við presst þegar papið lá banalegun, og þá var svo mikil þristingur á mig og stærpunna minar að fara á heimsegjan. Og hefna mamma kom í skilap og eitthvað svona og þetta var áhverslega ervitt. Og ég hef þar sammannt við presst og ég ringd er enda líka í lærnina hans pappa, bara að segja að segja akkur í vergið hann. Og bara sem þetta er sér slærnir, menni ekki hvaðan heitir eins og hann tok mér svo fagmanlega og vel. Þetta er ervistumálinsan. Og þar sem presstið sem fór til fyrst, sagði bara þið bara ger þar sem þið viljitt. Og engin neiðir eitthvað sko. Sér að Pálmi Matjason sem Sigrún Pálina hefði leytat til ári 1994 áttið að annast útför Olafs, gyrun efa ákað því að ræða viðan og segja húnum sögusina. Pálmi hvafti hana indreið til að mæta samt í jardaförina og hvafti hana til að leytat til bróðusins sér að Gunnars Rúnars Matjasonar, hórmans fagraðs þugkirkjunar, og fundaði hún með húnum. Þar var henni tjáð að Mál hennar eitti ekki erindi til fagraðusins. Henna reynsla hefði ekki ert með kirkun að gera beinlinnis. Þar sem umvarri að ræða ávbeldi inn á heimilið þeirra en ekki í kirkuni. Og þegar að pabbi dáin, og þá segir Pálmi Matjason sem þá var presst í bústækirkjúja, og tók vega pappa og segir hérna því verður að láta kvöruna bevita segir hann við memmu og siskinni minn og bróðum í ringi og ég sagði við þau ég myndi fara til Pálma og segja hannum mínu á svo. Ég sagði það. Hann ég gerið það og hann kvætti með mitt líka til að tala í bróðusinsi, þá var hármaði fagrað ás kirkuni og hannum kynnfyrir svo betismál. Og síðan var ég líka hvert til þess að tala við biskubin. Að því að hérna... Sem var þá... Karl Sýbjörnsson. Já hvert til þess að tala við hann og láta hann vita, þess að hann segði þið ekki eitthvað sem myndið særa mig sko við jarðafrinnna. Þannig ég hingi í hann og sagði hannum mínu á svo og hann tók mér bara vel og sagði þið þú bara hverður hann á þið nátt. En já þannig að ég hingi í hann til að láta hann vita, þannig að það vita að þið nokku margir prestar samt sem áður, fyrir ett ég það nokkru sennan, að það er prestar sem hafa samband við biskubstofu. Það er að spyrja hvar ég hef verið. Og þá segir starfsmann að biskubstofu, já hún er annakvort eitthvað svona ytla haldina þunglíti, eða hún likku nún en að geðvilt. Þannig að það var nú ekki fari vel með mínu orðvar. Hver heldur að hafi búi til þess að svo? Ég veit ekki. Hjölskyldakurunar ebbu hjeldt áfram að standa með Ólafí eftir andlatans? Pabbi mín var höfum fjölskyldunar, það er bara þannig. Ég held að þegar hann dóðu 2008, þá held ég allt er þig god. Það var off boðuslófsársukiðið þegar það var þeit ekki. Það var allur rúasalöf sárst. Gúrún efa þurti einsins lýs að standa með þólendum Ólafís. Sýmaregð sem Ólaf urljast, hafði gúrún efa samband við Seirúnu Pálínu og í kjöldfærið fleiri þólendur Ólafís. Ég hadi samband við hanna eftir Pápi að Dáin. Það bara kom yfir mig. Ég verð að gera eitthvað fyrir það. Ég er bara verð. Það allt kviltu sér rúasalöf þúllt að á mér að hafa ekki stuttar. Og ekki bara það að hafa stuttar ekki. Ég var ekki eins og hlíðalinn. Ég er meitt ég gerði allt sér gát til að gera óra útrúverðu var. Þannig að ég hadi samband... Að stanna afsugunnar þá. Já, fyrir minn part. Og talandu um hvernig veist mig samfélagið. Ég veit að þegar ég hef samband við hanna. Ég er dóttir mansins, skiliru. Og hann kom bara til Íslands. Ég geti ímyndið að mér um hanna. Það er verið rúasalega mikki. En ég þurft að passa mér svo vagalega að takk ekki á mig ábildesverk Pápa. Það það sé hérst að passa rúasalega. Þú veist ég gad bara beðiðst aðsuguna og samt. Það 1996 er ég bara í hrigaleri stöðu. Ég hefst alveg saman með þessari kóni sem var þá. En hérna það breyti því ekki. Það hún áttu svo inn hér á mér. Hæg ég hefði samband og bara segð ég triðinni. Og mér það eitt þú sárt að hún hef þurft að gangi gegnum. Hvað nið tók húni? Þáki rúasalega, erlens ég segjum hún kom heimsáti mín. Ég ákveð bara að fylgja hennamálig eftir. Fá funn með byskubi til að segja bara mínasögu og segja bara kirkan verður að gera hvað við er þessar húnur. Og bara verður að hlusta á þær og það verður að byðið að afsuguna og það er ég að fá þess að einhver að bætur. Seirún Pálína fundaði svo í desember 2008 með Karlis segjubjörsinni, byskubi. Seirún Pálína var með annað fólk með sir í þetta sinn, henni til stöðnings. Hér á meðal var sira sigfunnur Þollifssun. Á fundinum sagði Seirún Pálína Karli hvernig upplýfun hennar hefði verið af samskriften þeirra ári 1996. Karl bað hana afsugunar en viðkendi þó ekki hennar upplýfun af málafegstunum. Þú sagðist hafa upplýfa þetta öðruvísi. Í mars ári 2009 fundaði Gvíru neba svo með Karli, en nokkrið aðrið voru einnig viðstadir þann fund, prestar þar á meðal. Gvíru neba sagði hónum alla sína sögu, en að máli hennar loknu voru fyrstu viðbruð Karls að spyrja hanna hvað hann ætt að segja við memu hennar. Á fundinum sagðist hún vilja hitta kirgir áð, og var henni þá leibind á þannhátt að bestværi fyrir hanna að skrifa formlegt erendi með beðinu um það. Hún baða líka um að Sigurúmpálina fengi fund með kirgjúraði. Gvíru neba lagði áværslega á að hún vildi leggja sytta mörkum til að kirgján stæði betur að málum er varða kynfærisbrút. Henni að ég fer að fundi þetta navi, og ég segja hún bara að mina sögu, og það er bara eitthvað neginn verður samkommulega um að ég muni semda svo bara formlegt bref. Og ég geri það, semdi þetta bref, og þetta er þetta frægabref sem var sett svo hann í skufu. Það bara fór um alla þegar þess að lasi brefið, að einki visið gott að gera við það. Í framhaldi af fundinum reytaði Gvíru neba bref þar sem hún óskaði eftir að hitta kirgjunað og baði um að minnesblað hennar um fundin væri<|pt|> fært til bókar. Í minnesblaðinu listi hún kynfærisóbeldi Ólafs gagsér, en í brefinu gerði hún líka kröfur um að ákviði uppgjör bæri fram innan kirkunar. Hún baði um að kirgján listi þig yfir að kynfærisóbeldi væri synd og tæki seg stöðum með þólindum. Hún óskaði eftir að farið erði yfir viðbruð kirkunar við seirunum Pálínu á sínum tíma, og að hún fengi afsökunnabeðni og sanngerðnismædur. Að lokum bað hún um að gerði erði áællun til að auka öryki sónarbarna og gerðar erði raustavanir til að rint erði að trykja að starfsmenn kirkunar hafi ekki gerst brólir. Brefið var afhendt Karli biskuppi í lok mars ári 2009, en brefið var ekki formlega skráð í Skelaskrá biskuppstofu fyrir hann í september 2010, það er einu og halvvög ári setna. Karl Sigubjorsson barfyrir rannsoknaneimt Kirkyðings að brefið hefði innhaldið mjög alfæðlegar ásaganir á hendur látnum manni, og það hef veri ástaðan fyrir að beði hafi veri með að skrá brefið. Fragnhildur braga dotir Skjálavörður sagði við rannsoknaneimtina. Þarna kom þetta bref og ég sat þarna með minn hnýf og ápna það og lés það og mér var talsvert brúðið. Ég átt ekki vona svona brefi. Mér verður það meikið brúðið að ég stendu upp úr mínum stól og ég veit að biskupp er í húsi og ég fer beinustuleið með brefið. Ég svona eila reyst inn á fund og snýmér til biskupps og hann verðist fagna mér því að yfirlegt kem ég nú með kerleiksbref til hans, frekarinn hitt, og ég segi, Þetta er ekki gott bref, og retti hónum. Hann berjar strax að lesa og ég sé að hann er svona brúna þungur og hann tekur strax eftir alfailega brefsins. Ég bakka og segi við hann, ég mun skrá þetta bref þegar þú beðir mig þess. Svo gækk ég bara að mína leið. Öll bref eru bókuð en þetta var eitthvað neið þannig að ég snérist eila algjöla við. Mér fanns þetta vera svo grav alfælegt að hefði ég skrá þetta og sett þetta í kerfið, þá hefði biskupp kannski fari heim til sín og ekki skúða þetta fyrir en dæin eftir, eða ég gat ekki kalla á ategli hans og ég sendi hónum þetta í gegnum tölvikerfið. Hún tók fram að hún hefði aldrei áður meðhandlað bref með þessum hætti. Ekkur um dögum eða veikum síðar kalla þið ragnildur eftir brefinu til að skrá það. Skriffstófistjórinn þá, ragnildur Benedikt Stóðir, hafi þá sagt að biskupp reði því hver næstu skrif færu. Ragnildur bragaðdóttir Skjallavörðurinn, hefði þá sagt að áberðinn lagi þá ekki lengur hjá henni fyrst þetta veri fyrirmælin. Og síðan vissi hún ekki af málinu fyrir en einu og hálfu ári síðar. Það spila líka enni, þau fundu til með mammu. Handa sagði kark biskupp við mið hvað og ég segja þér hétum að meina. Kirkjuráði var kynnt erindegurunræpu í mai 2009, en brefi hennar ekki dreitt heldur lesið upp úr því. Í brefinu stóð meðal annars. Fadhrmin Ólafur Skúlason biskupp beitti mið kynfærisóbildi frá unga aldri fram á úlingsáhr. Fadhrmin framde einn versta glæp sem hakt þér að fremja. Hann var kynfærisóbildismadur og barnanýðingur, en samt kjörinn til æðstu meðdórða innan kirkjurnar. Kirkjuráðsmenn fengu áfald að heira um reynslið guðrunarabu. Eitt þeir að tokum höfðu sér, söjb kveldir og sagði, Guðmin almohtugur, hjálpe mér. Í mai ári 2009 sendi sér að gunnarunnar Karli 12-post, þar sem hann viðraði við þann áegjur af því að viðbruð kirkjurnar ári 1996, gagvárt konunum hefði veri röng, og færði rög fyrir því að kirkanætti að byðja konunnar afsugunnar á þeim. 12-postinum svaraði Karl aldrei og myndist þess ekki að hafa lesi þann, en hann rætti þó við sér að gunnar í síma. Seirum Pálina 85. kirkjuráði á kvenrættindandægin, þann 90. jún í 2009, að koma fagráðsins sem átti að fjalla um kynferisábildismál innan kirkjurnar, að þessum fundi var þó engin. Kirkjuráð samþeikti á fundinum að beita sér fyrir enduskoðun starrfsræklna kirkjurnar um meðferð kynferisbróta mála. Ekkir voru þó allir sammóla um að kirkjuráð væri réttur veittvangur til að veita Gvirunebbu áhérn. Gvirunebba sendi talupost á biskopsrædara í jún í 2009 og ítrekaði beðnisína um fund, en fjakk engin svör. Það var ekki fyrir enn Söymari 2010 sem samþiðgt var að hún fengi fund með kirkjuráði í august það ár. Þá hafðu fjölmillaðar blandast í málið sem skapaði ákveðinn þrysting á kirkunna. Inge Björktag Hjartanstóttir blaðamaður skrifaði frætt sem byrttist í helgarblaði diaváftan 11. august 2010 með fyrir sökninni Kirkan leinir brevi biskopsstóttur. Fyrir söknin á forsíði blaðsins var dóttir biskops krefskt uppgjörs. Þar kom fram að kirkan hefði láti hjál lýða að svara brevi Gvirunrebbu í eitt og hólft ár. Á sama tíma byrttist frætt þar sem fyrir verandi organisti í bústaðakirkju Birgir Ás Guðmundsson lísti því að hann hefði óvænt komiðað Ólafi ásamt ungri konu í Nokkurskonar kompu í Mirkarherbergi í kirkunni sem þá var enn í byggingu. Tessu hafði hann lísti í brevi sem hann aði sendt á biskopsstóttur ári 2009 en engin viðbröð fengið. Lýsti hann atveikinu í smáadriðum. Hónaðn hefði verið ung með dökt hár fáklett í brúnum kjól, hefði leið á betta sem þar var og Ólafiður óvanáhanni með vinstri fótsinn á golfinu. Hónaðn hefði verið útgrádin og Ólafiður löysgyrtur. Hann hafði reist sik snökt við þegar Birgir kominn í herbergið og snökk reist hónum fyrir að riðja stangaðinn. Birgir hafi allt af síðan, þótt þetta mjög undalegt og lengi tali sér trú um að Ólafir hefði verað að hugga stúlkunna eftir tiltæmis döðsfall. Birgir sagði einnig í brefinu. Mörgum árum síðar þegar kvennamál Ólafs komist í hámæli, kom hann tilmín næstum daglega í meðferð. Gæresti nákkur skona sálussórgar í hans. Hann var mjög tættur og augnar á þið ókveikandi, og kannski ekki undalegt eftir þær miklu ásakani sem á hann vóri borgnar. Ég er bundinn trúna þegi um það sem okkur fór á mittli, en veit þó í mig slegt. Eitt get ég þó sagt að hann var haldinn mikillíkinnfærisleirið þrá eða löngun sem kom fram í óæðli. Þetta er skrifað samkant bestu samvisskufi og minni. Byrger hafði sendt þessar upplýsingar í brevi sem átt að berast kirkjuráði svumari 2009, men aldrei fengi neint svör við því. Deir Ingi Björktag sendi ferið spurn vegna brefsins á kirkjuráð ári 2010, kannaðist engin við að hafa fengið brevið. Málir sírna Pálíum að koma fram, þegar gota að halde hennar kirki, bóði hennar kirkjurá svundinn, og þá hugsa eða kirki bara þetta, alveg komið nóg. En eitthvað sem ég var þarða fram á það var miklu meira heldur en það. Þetta er Ingi Björktag, hérna hérna hérna hérna ég var, hún visja þessu og hún fór hræðist þessi manni í hvaða leiði faren þess að fá brevið. Þannig að hún byrtir svo loksast frét um þetta og þá bara fór allt í gangi, hérna bara daginn eftir það var eftir þá bara hringti í mig í skóla og ég búðið á fund. Aðan saks dögum eftir frett Ingi Björkar var Gurun ebbu veitt áhérn hjá kirki raði. Í framaldinu gaf kirki rað út evelýsingu þar sem þólendur orðu beðnir afsökunnar og þýlist efir að koninum væri trúað. Þann 27. august steiðu svo fleiri konur fram í DIAV og sagði frá sinnirreinslu af Ólafí. Ólaf Pitt Jónsdóttir sem létst árið 2004 steig fram í fyrsta sinn og sagði frá því að Ólafur hefði áriðt hana tvýsvar árið 1982, der hún var 26 ára starftúlka á landakotsspítala. Við bænastund þar hafi hún ápnað sig við hann um skjelvilega reynslusína af kynfærisóbildi í Æsku. Hann hafi brúðist við með því að fordæma slikt, en fljótlega í sama samtæli byrjað að káfa á henni og afsakað það svo sem grín. Í setnaskiftið hafi hann áriitt hana munlega á meðan hann káfa þeir á sínum eigin kynfærum, en fleiri prestar og meira segja konan hans Ólafur voru í auksín. Eftir þetta hafi hún forðast Ólafur eins og hún gat, þó að í eitt skifti hafi hún mætonum og hann hafi þá hórtt á hana og slikt útum. Í sama blaði stegu Stefania og Dagbyrt fram og sauðu ítalega frá reynslusíni undir nabni. Kona að nabni Sairós Guðnadótti steg líka fram. Sairós var 17 ára nefandi í retarhullskóla árið 1972, en þá starfaði Ólafur sem kennari við skólan. Sairós þurfti að taka sjúkrapróf í ensku og sát Ólafur yfir henni. Hann kom og tók utanum axtinnar hennar, sagði henni að vera ekki stressuð og fljótlega hófanna káfa á henni og kissa hanna. Hún röyk að hurðinni sem var læst og Ólafur á eftir henni, en þegar hún barði á dirnar og öskraði, opnaði Ólafur hurðina fyrir henni og klifti henni út. Móðir hennar hefði viljað keira Ólaf en Sairós sanfært hanna um að sleppa þið. Hún vilde ekki vera umtörluð í skólanum. Önur Kona steg naplust fram og sagði frá því að hún hefði leiðin á spítala eftir barsfurð og með með hennar litist svo illa á hana að hún hefði kallat til Prest, sem var Ólafur Skúlasón. Hann kom til hennar á spítalan og í kjölfæri fór hann að ringa í hanna og bøyð henni í biltúr. Hann hafi keirt með hanna í hafnarfjardarfrun, sest með henni í afturseidið og girt niðrum sig. Hún hafi þá farið út ur bilnum og hann fyllt á eftir og svo hafi hann keirt hanna aftur heim. Hann hafi svo áreitt hanna í eitt skifti viðbót í kirkunni, þar sem hann fór með hanna niður í Kallarherbergi, kastaði af sér hempunni og reyndið að kissa hanna. Hún hafi náð að koma sér undan hónum og yfirgaf herbergið gráðandi. Ein af þeim konum sem aldrei kom fram með sína sögu af áfeldi Ólavs er nú Látin. Sist hennar hafi samband við mið og segir nú sögu sistusinnar í fyrsta sinn. Þú séð skjellmungar sippin á... Ég er nú ekki godmintasmusku. Ég er náttúrulega þetta var fyrir mörgum mannum, sér það aldrei lítið á... Já, hún lítið bara neður. Já, allanlífman. Hann er leið greiðlega mjög ytla í... Alveg hræður, hann er leið svo ytla. Þetta er nú vislunni, hann er móðuminn. Ég sé að hér... ...bara hör alveg saman úr steinrúnin. Þannig að ég fór bara... Ég er manns og eftirrössu. En þetta er svona eitt af þessu. En ég heiti Ólífs Sigrjúð Bjöstdóttir. Í dag er ég eftirluna þig. Hætta finna, aflaður kennari. Ég er ein af seks siskinum. En heimilslífið var frekar skröglægt. Það var heimilsábildi og drikja og andra þigulikt. Ég er fætt 1953. Hvar er þú í sekskinaröðinni? Ég er nú með fimm. Og hvar kemur heiltur í lóðinni? Hún er súr sem er næstuðund að mér. Þannig að þið ættast vel vegar voruð nánar? Við vorum mjög nánar. Við vorum svona það er næstuð sem að höfðum í rauninni stuðning hvora vannari. Minar fyrstum myndingar á henni var henni leið ekki vel. Hún var mikil gráðandi. Það stundum gek það svo langt. Þegar henni leið mjög ytla og hann gret mikil. Það kom það fyrir að hildur þú að tekin og sett nýður í kellara. Sona glukkálussan kellara. Og látin gráða þarf til að vera það. En skýringinn kom. Heimilslagnirinn okkar sagðu ná allt að þetta var bara frekja. Og að þetta bara lefna krenni að vera ekki daginni. Þegar hún er ætla varðra, þá gliður yfir hann að leði heimúrskóla. Og hún er lóðinn á spítala. Og þá kom við að lífa hún að með ónýttan hann að nýrnæða leigar. Hún laga á spítalan mít hæft ár. Það mapptu heimsækja á hverjum sunnudeyi og að mið minnir annákot fyrmtú dag. Þetta er náttúrulegt ræðilegt fyrir böðn. Þannig hún er með áfællassöði bara strax í badnæsku. Alveg mikil áfællassöði i badnæsku. Hún hildur var svona árhavagjörn. Hún áttu kóðan vinkonum hóp. Hún var alltaf að fagurkereði, það mapptu hún eiga. Enta var hún glæsileg stulka og velgjörð. Og þegar hún er um þrítu, þá kynnist hún manni og verður ófrisk. Það voru bara einhvern sem að segir í dag, svona skynni kynni og... En hildur á hveru eiga badnæði. Hún fæðist í hösti 1981. Þá bjó hún í bústaðakverfunum. Það kemur að því að það þarfa að skýra lillabarnið. Hún fer og pandar viðtal hjá sínum soknarpresti sem var ólavur. Hún fjeg tíma og hún mætir og ég passa fyrir hana. Hún kemur svona nokkuð, fljótt tilbaka og segir prestunin. Páð með hún að koma aftur og ræða þetta frekar í kvöld. Mér myndjar hún hafa satt klokkan 6. Mér fannst nú solgt undaleitt, en allt er lægja og ég kem aftur. Það lýður eitthvað hún náttúrulega örstuðt upp í hirkjú. Hún bara röldi þetta. Hún var í áfællí og hún hadi hlöybið alla leina. Hún var í sjökki og hún titraði og hún skalf. Presturinn sæði að hann reða stámið. Hún var svo myndir í fyrir að hún tog langan tíma og fyrir. Það tog langan tíma og að fá úturremni hvað í röyninni hadi gert. Þá had hún komið þarna og hún sagði að það var enginni í kirkjúinni nema hann. Hán fer með mig inni eitthvað líti herberki. Hún sagði að mér fannst þetta allt mjög undaleitt. Hún sæst nýður og hán sæst stólurliðin að hóni. Svo beirjar hán bara að ræða hvort þetta sé ná ekki ervitt fyrir svona glæsilna unga konins og hanna. Það vera eignarspáttnir ein mennur. Já, eignarspáttnir ein. Hún sagði þegar við samtu þarna hlýfirlíð, hún sagði að hán var allt af að íta stólurnum nær mér. Svo beiri hán að strjúka lærið að mér. Hún sagði að ég visu bara ekki hvað ég að átt að gera. Ég bara fröys. Svo fór hán allt af nær og nær. Hún sagði að ég var allt að væri að íta mér og ég komið upp að veg. Hún sagði að hann mér vandað ekki huggun sá. Hún sagði að hann spurgur þetta var ekki eitthvað sem að vanda ekki stúðning og huggun. Hún sér hann væri nú reiðu búinn og stiðja við. Hún sagði að mér leiði allveg hræðilega. Svo enda með því sér hann að ég stóðu og hannum leið. Áður ég visi að þá var ég komið upp að veg. Hún sagði að hann bara íta mér og heldu mér. Og byrjar að... Erfitt að segja þetta... Fór að reyna kissana og hálsleikja hún í hálsin. Hún sagði að ég fjeg eitthvað fýtonskraft. Og ég náði að bara að hálparðina garga og rinda hún fram mér. Og svo náði að löput. Hún sagði að ég var Skelvingarlóstinsa. Hún sagði að þér eitthvað kvar að degi á þessi stáðu? Hún sagði bara að þetta hefði verið í Lillherbergi glukkalösu. Þannig að hún sagði að hún hefði komið inn um Kjallaran, nýðri í kirkinni. Þannig að þetta líktur að hafa verið eitthvað þar fyrir innan. Þetta er glukkalust Herbergi kirki, þetta líktur að verið kónda. En þetta, ég sagði ná hjá húni þarna á fram. Ég segi við hana, spörðu fyskur, þú vild ekki ræða við eitthvað. Þá sagði hann þetta, nei þetta er prestur. Svo lída nokkur í dagur, hún kom til hans með fyrirvara, hún búin ákveða skýrnardæin. Hán var þarna fyrirum dæin búin að gefa vilurði, þetta allt geti gengið og ekkið að því. Nema að nokkurinn döðum segna þá ringir hann, ég hann, og segir bara er ekki allt klappa og klátt. Þegar maiti þarna og hún ringir í mig og ég segi við hann að er þu vissum að þú vilja í erlanta þennan mann skýrnar. Þá kunn hún ekki við annar. Ég kann ekki skilu það, móður okkar fannst þetta hann og ekki verið mikilvægar mál hann að ætla að vera almennulega við hann. Þannig hún er gert lítur húr þessu. Hún er bara mjög lítur húr þessu, enda við ólumst upp í heimilsvapelti og sérstaklega þið miður á hendi móður okkar sem leið ekki vel. En allavega, það kemur að skýrnar það hinnu og hún sísti mínu var mjög, hvitt ná ég lísa því, ekki með sjálfusir, óvabáðslega titrandi. Það er hlutum, og endað með í aðurinn við erum að gangið í kyrtanu ég er með henni, þá segjum hún við mig, undir, einhver um kringumstafum, einhver um kringumstafum, má skilja mig eina eftir með pristinum. Þú mátt ekki vika framjár. Og ég tok myndir og ég skoða það það það er núna, heimmitt eftir að ég haði samfænd við þig. Og þú serð bæði hvernig henni var fyrir munað að lýta á pristin, og það var engingleði. Tegar þess að sérna þegar þessa sör kom upp, þá spurði hann að hvort þú vildi segja fram. En þá var hún komin bara á þann stað, hún sagði, ég get ekkert, ég hef búin að lenni í svo miklu, ég get ekkert. En þetta plagaðana og þetta kom upp allt á öðrukor, og það er alveg sama hversu gammald þú verður svona skelvingsögnablig þú setja í fólki. Að því þarna kemur bara ungkona í æðilegum erendagjörðum að byðja um þjónustu sem að þú færð hér fara á þínu soknapresti og þú lennir í svona skelvingu. Það byst enginn vist, þetta er svona einn að þeim þjóðfélast hernsu þú byst ekki síst við að fá svona viðbröfra. En þess einhverjilega er að sísti mín hún sagði svo þjóðkirkunni, hún gerði það. Hven er að gerði það? Hún gerði það eitt lunga eftir þetta og fór að leita að trú hjá öðrum trúar félum. Mörgum þeirra mjög misvidrum og lennir miðarland að segja því að það var spilað á í þeim að hún mæri einstað og þar með þyrta að borga fyrir sína syndir. Hún er að spilað á í þeim fasa að vera að spilað á bróttna einstaklinga sem að hugsa með þessi er gerði eitthvað til að karlið dývimik. Áttúnd þetta skílið að komi svona framvegana þegar hún er að byðja um þess að þjónustu fyrir engabarni sitt. Hvað er langt segjann hún fjallfrá? Hörður tvá á siga. Hún lennir í þessum áfðellum. Það endaði með því að hún var að bróttnaði, hún varð anntlega veik. En þetta advík í bústaðakirkju þarna. Það gerði það þá að verkuma hún fór út þók hún hín og fór að reyta sér tróaleiks stöðnýms. En hún bar ekki ert tröst til okkar tróar sem við varum aldar upp í. Eimert. Skiljaðnlega. Jójá, þetta varðið er nið það mykkið áfall. Það varðið er nið það mykkið áfall. Uppgjörið sem Gúrúneba kallaði eftir var að veruleika þegar kirgir að á hvað að setja á laginnar sérstakað að rannsoknar nemt. Klutværkennar var að fara óvan í sæmana á biskupsmálinnu. Hvernig teki hefði verið á ásökunnunum? Hvað að skrev voru tekin og það sem er jævvæl mikilværa? Hvað að skrev voru ekki tekin? Róberts Spánó, professor í Lagadil Táskólag Íslands, var formæður nemtarinnar. Það varstu í nemtini þau Berglind Guðmstotir Sálfræðingur og Þorgr Ingi Njálsson, domstjóri hérastoms Rikines. Nemtin vann að málinu og gav út skislu ári síðar, sem byðist á viðtölum, gagnum og eferfæð af ferðlum kirkunar. Ári 2011 var skistan birt þar sem dregin var uppmynd af kerfi sem brost konunum. Þar kom fram að viðbruð kirkunar hefdi veri ofillnæjandi, að rannsókn hefdi ekki fari fram á fagligan hátt og að valda stað að álas hefdi haft árif á þróun molsins. Skistan markaði tímamót, fyrsta ópumbera viðkenniginn á því að konunar hefdi veri beitar misrétti og að stopnun sem mát að vernda þær hefdi brúðist. Seir hún Pálina, Dagbjörð og Stefania fengu greittar sannkendispætur ári 2011, vegna þess að miskas sem þær höfðu orðið fyrir. En Gúrúnepa fjakk ekki sannkendispætur fyrir en sömari 2012, eftir að Agnes Siguradóttir hafi verið kjörinn bisku og Karl Sigubjörsson hafi látið af störfum. Í næsta þætti filki við Gúrúnepu áfram inn í afleðinganar sem hennar egin sannleikur hafiði. Þar sæjir hún fráði hvernig fjölskyldahennar hafnaði henni, hvernig hún stóð allt í enu einn gegn fjölskyldesunni og hvernig fráðsökn hennar var útskýr þannig að hún væri með falskar menningar, að reynsta hennar væri í röin imundun einn. Uskóðum hlutverk Sirjaðar Bergar Guðjónstóttur, mákónu Gúrúnepu og það hvernig hún í Lauruglubúningi sem hann tæfi vals í kerfunu, láiði sitt af mörkum til að grafa undan trúveruleika hennar. Að lokum heirfið frá Elinu Heist sem skrifaði bókinna ekki línda undan um söfu Gúrúnepu. Hún lísiði hvernig var að skrifa bókinna og hvaða kostar að reyna að segja sannleika sem sömur vilja ekki heira. Hún beitrann að ápelti ílega stansleust frá því hún er mann eftir sérs. Þetta var ég búin heira. Að hrúðið tala fólki í svona ytla um biskubin. Han er výmurum mig. Að hrúðið fólki í svona ytla um biskubin. Han er výmurum mig. Að hrúðið tala fólki í svona ytla um biskubin. Han er výmurum mig. Að hrúðið fólki í svona ytla um biskubin. Han er výmurum mig. Að hrúðið fólki í svona ytla um biskubin. Han er výmurum mig. Við trúum neistu ekki. Gríðarlegir valgast þú. Hún er með gríðarlegir mikið mjöld. Að leiða sér að segja þetta og leiða sér að sama tíma að vera svo talsmæður svolítið. Óbent bér talsmæður þessa að hérna að vinna í þessum málum. Þá sem segjir frá og þessum verður fyrir ápeltunu og þessum er hún mér mesta að hjálpa að halda. Hún er meðr hent fyrir borð. Hún er meðr hent útur. The circle of trust. The circle of trust.
Í þættinum er sjónum beint að þeirri vegferð sem hófst þegar Guðrún Ebba, dóttir biskups, fór í áfengismeðferð árið 2003 og minningar um kynferðisofbeldi föður hennar fóru að brjótast fram eftir áratu
Samantekt
1. Þátturinn fjallar um áföll og minningar Gwirunepu, dóttur Ólafs Skúlasonar, í tengslum við áfengisvanda og kynferðislegt ofbeldi sem hún varð fyrir í æsku.
2. Minningarnar koma fram í tengslum við meðferðarferli hennar, þar sem sársaukafullar minningar sem hún hefur bælt niður fljóta upp á yfirborðið, og hún þarf að horfast í augu við þær.
3. Þátturinn skoðar hvernig ofbeldið hafði áhrif á fjölskyldusambönd, sjálfsmynd Gwirunepu, og hvernig hún barðist við að samþykkja sína reynslu.
4. Frásögnin dregur ljóst fram erfiðleika við að skrifa söguna sinni og að leita réttarhálfs fyrir áföllin, þar sem hún kynnist margvíslegum viðbrögðum frá fjölskyldu og samfélagi.
