Það er það að það er að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.Það er það að það er.sagði útafrið á 1906, þá létt hann eikonuna líka svara spurningunniHefur upplýsinga gladurnað hjá sónum mínum?Hér var allt sótt í lærða alþjóðulega mentahevð.Með rítum landsuppræðingafélagsins og aðurnemdri minningar og menningar dags gráþá var stemt að viða mikill í ræktun menningar að hætti evrópskara þjóða.Það fyrir bestverður séð fólð þessi ræktun ekki í síðan einn þjóðverðnisleg markmiðen samtir fyrir standið að tengja hanna frægri bænaskrá sem helstu ennbættismenn landsinssendu konungi árið 1795 með frómum óskumum aukið vestlunarfrelsi til handa Íslandingumog raukstuttar vorum með sögulegum og þjóðverðnislegum raukum.Sá hópur sem stóðað bænaskrámyndaði kjarnalandsauppræðingafélagsinsog hefur vafa löst verið í farabrotti á menningarsamkominni 1796.Um leið byrjaði að hafa í hugaá þessum árum áttu Íslandingar enga sérstaka þjóðminningar daganema ef vera skildi sömardaginn fyrstaí söngljóði sínu sömarglefin 1798sem að efni tilvirdist vera ortt fyrir íslandingarímyndaðan eða raunverulegan sömargleðskap.Þá varð sátágur Magnósi Stefensinn að minnstakostií tilefni til að slá annars sjálfgefa þjóðlega strengiþegar verk hans eru annars vegar.Þar fagnaði ljóðmælandin komandi sömriog hvatti við mælendur sína til að drekka heitlaskál þess og ættjærðarinnar,listugir, bræður, súpið, syngið, því sömargleði, fagnærmál,hátt ringi skál, hátt ringi skál,sæmt heitlir Ísland alltum kringi,landsheitla skál, landsheitla skál,svo hver ein fagni sömarsál.Aðtegli vekkur að hér kemur landsfæðurinn, konungurinn,sem annars var Magnósi Stefensinn,oft ofarlegi huga, hann kemur hvergi við sögu.Til hans var á hinn bóin ofta orta á ammælistegi hanssem jafnan var haldinn hátíðlegur með tilherandi veisluhöldum.Hér má til dæmis geta íslenskra og danskra veislukvæðaSigurðar Peturssonar Síslumans,sem hann orti á ammælistegi konungs 1798og átta,og aftur 1790 og nýju.Í bæðiskipti duð ekki með neðan tvöfrumortu ljóði í korri viðslunni.Og nefndir þá önnurvísa Sigurðar,þar sem hann veksamaði Kristjón Konung,fyrir þá föður ást sem hann síndi í íslenskum þegnum sínumog fyrir að tryggja frelsi, frið og farsældí dansku norska tvýbjörgaríkinumeðan eldur og púður þó,hvað leki um alla Evrópu.En þá var hafið mikið ofriðar tímabilí kjálfar fransku bildingarinnarog áðurinn hinnar eiginleguNapoleon styrjaldir hófust fyrir alvöru.Í kvæðislog voru veistlugestirkvattir til að drekka minni konungssem hefði tryggt frelsið og friðinog þá ótaða að syngja,konungs Kristjáns nú skal klingja skál.Þótt Bjarni Tóraninsenhafið í lifanda lífi fengið á sig orðfyrir að vera söngneguður veistlumadur.Þá ríkti engin veistluglöymurhér á landi á fæðingarári hans1796.Þetta móti var þá leikiðlokkastefið í dauða sinfoníu Íslandsá átjándöldinnisvo veitnað sér ég að varmiðaði.Það var myndræna lýsinguSverris Kristjánssonar sakfræðingsá aldarfæri þess tímaí greinum Bjarni.Með þeim umælumvísaðan við tafskull til þessað árið 1786létustum1500 íslendingarúr landlegri bólusóttog hafið þá um fjörðungurlandsmanna gefið upp öndinaog nokkur ára tímabilivegna hungurs, hardræðis og sótta.Eftir tórðurhefðu einungis39.190 mannsí treyfbílum sveitum landsins.Mestuallu skaftárældarnirsem hefðu hafist1780 ogþrjúen þeim lístihafnarstudentinn og síðar presturinnSæmundur Magnússon Holmí ferðakvæði sínu til Íslandssumarið1786gauðis þásvækjanarsvartaer sveipaði heiminn og landbannaði ljósið bjartabugaði hjálparstanduppaf hraununum alltum kringhásuð marrið úrkorganum kom, kóf og frostnæðinglækir líka runnulogandi hraununum úrbruna gjárnar brunnumeð brælu og vikra skúrsólinn rauðen grasið gráttfjenaður til fæðu þvíverði lítinn mátt17.190Báður beininá flakki millir bæjavegna kuldaf, vospúðar og hungursþar á meðal skáltið ogaldiðu konan Björg Einarstóttirsem kvölduð var Látra Björgog er kunn fyrirraunsegar vísur sínar umóblíðan áttur í Íslands og veðráttuog þær ónáttalegutilfinningar semvetrar kuldin og ólgandi hafiðvöktu í brjósti hennarhvíði ég fyrirað koma í fljótt,Hvíði ég fyrir sléttu líð, hvíði ég rýða kulda á mót, hvíðvænleg er þessi tíð, orti hún.Eins og Þorri landsmanna þá nöyt Björg fegur þar nátturunnar aðlega út frá veðurblíðu, gróður sælt og góðum abla.Hún orti til dæmis, fagurt er í fjörðum þá frelsarinn gefur veður blítt.Hei er grengt í görðum, grös og heilagfiskið nýtt.En þá veturinn að þeim tekur sveia, veit ég enga verri sveit um veraldarreit, menn og dýr þá deyja.Það land sem blasti við íslenskum almenningi undir loka átíðandu aldar bauð heldur ekki af sér mikinn þokka.Vegna harðinda og hyrðuleysis var móður í örðin sjálf orðin beina ber og veginn.Veðurbarinn, ímist sköllótt af jökla og ísalögum, eða sviðinn og raunstift af jærðeldum,sandorfinn af eldguðsum, fjalla, vatna og jökla hlaupum og sjávar ágangi,hrubluð af skriðuföllum og útsvífirt af auðralegjum.Þannig lísti Magnús Steffensen landinu í sinni frægur eitthgjörð eftir mælum átíðandu aldar.Ekki bætt úr skákala.Landsmenn hefðu korkið ráðinni rænu af að bæta gyrðingar um gardavengi og rekta því landið upp að nýju.Í ljóði sér að Jóns Þorlákssonar á Bæsá þakkar ávarpi í Íslandsnafni til ónemt stanna frá 1799 þar hvað við sveipaðan tón.Það lísti landsmóðurinn Ísland sér svo.Það lísti landsmóðurinn Íslandsnafni til ónemt stanna frá 1799 þar hvað við sveipaðan tón.Það lísti landsmóðurinn Íslandsnafni til ónemt stanna frá 1799 þar hvað við sveipaðan tón.Það lísti landsmóðurinn Íslandsnafni til ónemt stanna frá 1799 þar hvað við sveipaðan tón.Það lísti landsmóðurinn Íslandsnafni til ónemt stanna frá 1799 þar hvað við sveipaðan tón.Það lísti landsmóðurinn Íslandsnafni til ónemt stanna frá 1799 þar hvað við sveipaðan tón.Það lísti landsmóðurinn Íslandsnafni til ónemt stanna frá 1799 þar hvað við sveipaðan tón.Það lísti landsmóðurinn Íslandsnafni til ónemt stanna frá 1799 þar hvað við sveipaðan tón.Íslands drekkum hamingi skál, jöfurlifi líða frá, landi blungist af árseld og rá.Íslands drekkum hamingi skál, jöfurlifi líða frá 1799 þar hvað við sveipaðan tón.Íslands drekkum hamingi skál, jöfurlifi líða frá 1799 þar hvað við sveipaðan tón.
