Það er það að við þessu plássi viðist aldrei koma gott veður.Því skaparin er alltaf að gera tilraunir með heiminn sinnog lífið í þorpinu er nokkur svona undirspil undir þetta heimskulega veðufar.Menn halda áfram að bastla og þaufa kringum sjálfa sig,einn óveður skarðin eftir annan og engin er bættari.Hér sést aldrei peningur, reikningur Jóhans Bóðisen gleipir allt.Ekkur mesta háðung og lítilsvirðing sem fyrir getur komið hér í plásinuer að fara ofan í jörðina á sveitarinna reikning.En hitt er talið merkið um sanna mikilmennsku og heiðarleik í lífi og dauðaað eiga fyrir útförsini.Unur Asp Stefansdóttir, leikari, leikskáld, leikstjóri, einniglega velkominni við sjá.Já, takk helga fyrir að bjóða mér.Og þú hefur verið að sína leikverkið Salka, Ástinn og Dauði núnaí landnámsetturinn í Bórganessi síðan, svona í byrjun árs.Þetta er leikverk, þetta er einleikur, byggður á fyrir hluta Sölkvölku,þetta er Haldur Lagsnes, sem nefnist þú vinn við reyniog skiptist þess að tvolk hluta Ástinn og Dauðin.Sýninginni hefur fengið goður viðtökur á miðlunumog einhvern veginn minni upplöfun út í samfélaginu,nefnist einhvern veginn bara hér á lof, einhvern veginn aldrei kringum mig.Og ég komst af hana í mars og fekk að sjá svona hvaða leið þú ferðí gegnum þetta verk og hvernig þú tólkar þetta mikla persónu galerisem að Salka valka er.Því þegar maður les bókina og við erum núna að vinni þvíí Aldri Lagsnes klubnum að þá er einhvern veginn eins og Haldursé bara svona að leika sér allavega í fyrir hluta fyrir hlutansað fara bara að milli fólks og lýsa manneskjumog það er eins og lýsingarnar skiptið reygin máli.Núna að byrja þá að spyrja þig svona þar,hvernig svona sko hönnunar vinna, hvernig hólfa er þetta afog fannst bjóst til pláss fyrir persónunar í einleginum?Já, það er náttúrulega bara alveg rosalega spennandiað komast í svona magna efni fyrir það fyrsta.Því að það er áskurinn að gera leikjörð uppur hverju sem erþannig að það er svona líkil aðtriði að það kveikieitthvað bál innram með þér, bara efnið fyrir það fyrsta.Og það var náttúrulega svo fallið að það er að kjartanRagnarsson fær þessa hugmynd að taka fyrir hlutabókarinnarog hann var ekki einu sinni með kannski hugmyndunhvort þetta er einleikur eða tvíleikur eða leikritog hann sagði þess vegna máta bara enda svona stórsýningaeða eitthvað, það verður að gera þetta aftur,þetta er bara besta bóka allra tíma og hann var mjög innblásin.En þá hérna var bara mikið að gera um hérnaen hann sagði strax, sko, eða þú lest hann afturég hafði lest henni því á 17 ára, þá veit égog þú segir ekki nei, þú myndt gera þettaog það var bara alveg rétt hjá hannog það er náttúrulega bara það sem við erum alltaf eitthvaðað sækjast eftir í listum, í talunum kjumþegar maður er að skrifa að finna eitthvaðsem mann finnst skipta máli og hefur yktið erindiog miklu ástriðu og það fermaði bara eitthvaðneina á stað og þetta gerist allt bara áeinhverjum impulsum, þú veist, ég get ekki meint sagtað ég hafi verið með einhverju rosalega fyrirframákveðna hugmynd, nema það að ég var straxalveg sammáliðið að þetta verið sér fyrirlutiað því að mér fannst hann endilega baraeinfallega að segja, ég bara heitlaði migmiklu meira og er svona dramaturgistmjög skýr fyrir það form sem að miglangaði strax að taka því sem er einleikurog þótt að það hljómi kannski grunnirsvona frekar bóring einleikurþá er ekkur ástöða fyrir því að einleikirer að ganga alveg ótrúlega vel íleikursónum undarfærin ár og þettaform hefur alltaf heitlað mig mikið og éghefur verið svona dubla viðaleg frá því aðbyrja bara mínu fyrsta einleik einimyrklinu fimm ára sko þannig að það má segjaég sé ennþá stött bara á sama staðþannig að við bá söguloftinu í myrklinuen hérna að því að það ersem ekki frælsi að því að ígrunninn er þetta eitthvaðfrásagnar leikurseitthvað svona sannleikurvið erum ekki reyna að búa tileitthvað svona þykistu heimupp á okkur stóru sviði heldur er égbara að horfa í augun á fólkií þessum einleikin sem að ég verða að vinnaog segja þeim sögog þá náttúrulega baraeftir því sem aðég hef öllum tilfellum og ekki síst núnameð lagsni sem er náttúrulega kannskieinhvern veginn mesta áskorunum bara þegar fólkhefur svo hálættar hugmyndir umsöguna og bækutnar hans og allirvilja sína útgáfu og eiga sína uppáhalspersonu og þekka sína sölkuog hafa svona hugmyndir um personunarþá getur ekki annað en barabyrjað og einhvern veginn farið á staðmeð að byrja einhvern veginn að fókuseraá einhverja narratífu semkveikir á þær og ég séstrax náttúrulega eins og þetta er ótrúlegteins og þú segir personugalleriþá eru þarna nokkra líkil personursem er mjög auðveld að bara svonaeima alveg frásöknuna að sem að erunáttúrulega maðgutnar, þessi magnamaðguna sagans ogog þessi maður og mille er að steinþórþað er sáþrýrningur sem ég teiknabara strax upp bara eftir nokkra blæðsýrsko og svo er það þarnahinnþrýrningurinn og það er steinþórArnaldur og Salka og þessi tveir mennsem er alltaf að renna saman í margtröðmennareða draumum eða svona fyrir eftirhvernig það þróast skoþannig að það var svona grunnhjómyndinég á auðveit að þetta er barabrjálaðislegaflott og í raun og veru einfölddramatúrkja þessar að tvekjaþrýrninga og svo erauðvitað allir þessi þjóðfællas sagasem að verður að vera aðna eða tilfinningfyrir sem ég fórna í raunog veru mjög mikið í leikenninnináttúrulega fyrstulega með því að sleppa allir um setni hlutsem verður svona pólitísku skoen við verðum að hafa tilfinningaf því að hann er líka svo mikið að fjallaum þessa örbyrð og þennan umuleikasem að það er gangað í gegnumí sinni fátækt og öllumþessum verðurum og þess vegna er égog gata ekki fórna bóiðþannig að hann einhvern veginn ríkir yfiröllu að hann í plássinu en hann er í raunog verður eins og sást ekki umfóngsmikilen ég er samt alltaf að minna á hannþú veist, ég fer aðeins inn íþú veist, ég er barahvernig peningar fara í gegnumrekningin hans og hvernig allt virkarhann í plássinu og hvernig hann heldur lífií plássinu í góðu og slæmuhérna árferðiog svo er þessi einasterka sena sem ég vel að hafa meðég hef alveg geta haft þar fleiriþar sem að hún hittir hann af tilviljunþegar hún er í uppnámi eftir aðuppgötta að mamman hefur stólið af henniog keftir kjól og erþvegin og greitt oghérna klætt upp og nýtt heima hjá bóðsinn hjónunumog þetta fyrir mér er þótt húnþú veist, ég spila sjaplín og eitthvaðrosalega skemmtilega tónlist undir og svonaen fyrir mér er þetta einn harmaræmnæsta senan að því að þarnaer hún klætt úr ytriföttunum og er svo skítuað þrúinn rópar upp í þessumér finnst þetta bara að segja allt sem segja þarþannig að maður velur svona eitthvað svonahæstu teikn til að fáeitthvað tilfinningu fram hjá áhengdumhvert ástandið erá þeim versus til dæmisþessum hjónum og hvernighvernig er að verafátaklingur á þessum tíma oghvaðu verða háði og hvernig þeir farasvo eitthvað, já, hanngefur henni tvo peningaog þá strax fyrir steinfur að reynaað toppa það og já, þannig aðég vissi að ég gæti ekki fórnaðalibóðog segja henn, en sannarlega eins og baraí fyrstu köflónum þá faraðiþannig að það er maðkur náttúrulega þetta að ég vóndi veriðá milli allra ótrúlega skemmtilegukarakterana, læknins eins og kaupmannsinsog allra, en ég er raun og veriðafgreið það með einn setninguþannig að maður er alltaf að velja og hafnaog svo fannst mér aðri karakterasem ég hef með sem er kannski ekkiheldur umfangsmikli, hann er rosalegamikilvægur og það eru gömli hjónin í Marabúðog að því að mér finnstuí fyrsta legi, sko, finnst mér steinunbara standa fyrir henn að meðvirkuíslensku góðu konuog einhvern veginn verður hún líka baratákn fyrir meðvirt samfélagað því ég dreg svo framþetta kynbjörn og ofbeldi og þettaþessar vangaveldurhaldur svo mörg og margaleysi og ofbeldibara og vald nýðslu og steinþóðskakværtbarnin sem er í óelliváraog þetta verður ofta verið tólkaaf einhverjum fræðmönnum og svonakannski mönnum af annari kynsluen ég sem einhvers konarástarsamband eða einhvers konar flókið sambandsko, sem að fyrir mér eraugljóslega bara kynbjörn og ofbeldiog barnin í þið, sko, svo ég gerist grófþannig að, já, þannig aðsvo er ég, ég menna, ég held égfari gegnum einhverju 16 karateraen stundum er það bara ein og ein setting og það eralltaf til að styðja þess aðalmaðgnasögun, þannig að það varhvernig hann skrifar afskilningi og díft ogeinsægi um þessi floknutengsl verandi 28og gammal fyrir 100 árum og þaðsvona bara sprengta á mér hausin og ég erennþá jafn hissa og innblásinþegar ég segi söguna þótt ég hef búin að lega þetta bráðan40 sinum yfir því aðhann hafi verið að pæla í þessufyrir 100 árum og líka þessum meðmörkin og margaleysið og ofbeldið að því aðþað var engin að skrifa um þetta. Nú er ég búin að veragrúska mjög mikið og eiga samtalið á HaldurGuðmund sem er náttúrulega svonafróðastur um Haldur og Lagsnesaf íslenskomum fræðmennumog við erum allur gattu á þessuog maður hugsa bara hvað og af hverjuog auðvitað ratar þetta inn í fleiri bækur hjá hannen þetta var ekki það semfólk var að skrifa um með að pælaog ég hugsaði líka skohann hefur verið undir áhrifum frá Ló Líturneini, hún kom út 15 ára síðarþannig að hann er þarna alveg á undansem samtíma í ymsu samengiað pæla í þessu og fjallið með smálog ég dreyði þetta það mikið fram að margir semhefur lesið bókin að koma og segja já þú náttúrulegasvona bætir við og byrð til svona svolítið þettaeða þetta var ekkifyrir þeim var kannski salka um eitthvað allt annaðþegar það er lásana. Þannig að það er líka svoáhugavert og spennandi með leikjörðirað þú velur náttúrulega, þú hefur svo mikiðfrelsi, þú getur ekkisatt allasöðuna, þú velurað þig langar að hafa eitthvað að segjaog það er svo magnaðhvað þetta er nútímaðlegaað sagja. Já ogeinmitt eftir að hafa lesið hanaeinmitt í dag sko, ég man baraað lóka síðustu plæsjunum og hugsa barahann er barahundra ár síðan en hann er að skrifumdaginn í dag. Hann er að því.Og þetta er ótrúlega, en einmitt þessisvona, þessi kjarnapersonurþað eru líka skohann leifir sér alveg aðsko ígeða þeir svolítið svonaí allar áttir. Það er rosa mikillmunur á einhvern veginn Arnald og Sölguþau eru alveg svarta og kvít enþað er samt þessi strengur og milleðaravið erum með steinþór sem er einhvern veginnsvona funar af lífsmagni ogsvona glóði augumog svona, einhvern veginn, það er svona mestu organog minstu organ sem er segulínasem er einhvern veginn brotthættasta manneskinFór að velta fyrir méreinmitt hverniger þetta skoþegar þú ert einhvern veginn í miðjum leiknumað svissa svona millisvona storra personaeinhvern veginn, það sterkast og það veikast þaðJá, það erunáttúrulega bara brjálaðislegafyrir mann sem leikara, eitt er nú barahvað var gaman að fara í gegnað skrifa leikir þeina sko, það var náttúrulega bara svoskemmtilegt að það baraþú er ekki að segja að gerist að sjálfu séren bara þegar maður er svona innblóðsinn með svona magna efniþá er það bara alvegbrjálaðislega gefandi og spennandiað finna út úr þvíen að finna út úr leiðinasíningunni var miklu meiri áskorunakkurat út af þess að við mótum að segjaég er einn, þetta er mjög berskjaldað standa einnmeð svona rosalegastóra og þekta karateraí 80 manna rýmií rosalega nálaðþetta er bara eins og legamælirþetta er eins og að vera eins og við tölum umextreme close up í bíómyndiog ég er náttúrulega með frábært heimu með mérsem að er bara orðið svolítið svonareynd samaní samstarfi og við höfum unni nokkra síningarsaman og það eru náttúrulega Björn Minnsem að leggst í þessu tórsog svo er það Filippiða Elistóttirþetta er svona búninga á leggmyndahönnurBjörn Bergstedt Ljósahönnursem magna hérna framlega alveg útrúlegatöfra með einhverjum þreymur kosturumlíka við skoog hérna Aron Þór Hjómaðurog Davíð Þór Jónsson sem að hjálpa okkur að finna útút úr músikinni sem er alltaf stór hluti líkaá síningunniog þetta er bara löngu að erfi leittþað er ekkert auðvilt við þettaen svo náttúrulega þegar viðsmámsaman finnum rétta tóninog þetta gekk nú aðalútaá að róa migog lækka mig aðeins niður skotækinu af því að þetta þarf að vera svo sattað þá er þettaótrúlega gefandi af því að viðí leikusinu erum alltaf að leitaað drama og við erum að leitavið erum ekki að leita sjönu, við erum að leitatínu, við erum að leita efstu teiknumdramatískustusettingunni, það er fyrir þessa stundsem ég hef lifaðandlitið á þér er eins og dýragarðsem ég séð í útlöndum, þetta er alltaf svodjúsi hérna, díalógarað maður bara, maður tryllistog að fá að gera þettaút frá öllum personunumog rjúka svona mikið orguþað krefst þess náttúrulega rosalegaað þetta komi innanfráog Björnsi laði strax þá áhersluað þetta væri steinþór í mérog segulína í mérog salga í mérég er ekki að fara að reyna að leika þetta fólkég er ekki að reyna að fara að teiknum upp einhverjakarakteri sem að ykkur finnst ásala skemmtilegtað sjá mig að leika, það hefði alveg verið hægt að gera þaðen líka því að mér fannst svo ótrúlegainspirerandi hvað hann dæmirþau lítið hann haldurog hann er svo mikið memory í þessu ferðalagiog ég er svo mikið að reyna í leikinniað skoða líka hvað hann var að hugsaég er svo innblásun á því hvað hannhefur djúpan skilninga ástandið þeirra allrahvað hann segir okkur að steinþór hati sjálfa sigsem er gerandin í verkinuþannig að maður fær samu með hannmaður köplum, þetta er alltaf svo hættilegtog í dag myndir þú kannski ekkikomst upp með að skrifa svonaog hvernig hann leipir sér inn í hennanlólítu dadur, hún verðið smá hrifinog hann maður rugglist og upplifirþessi einu sönnu tengsluraukveðlar tengslamelli Karlsog konu dragand og rindandi sennog hann er kannski ekki verðan aðrirog leynist eitthvað auðmjótt og byggjandií þessu vilda augnarog þetta er alltaf svo hættilegt stöfí dag sko, ef við myndum rýtskoðaþetta bara hefur rólegur gamlieða ungi, það var náttúrulega svungurþegar það skrifaði þetta, þú veist, svolítið eins ogbara, hann að Nabakov, þú veist, er aðleika sér með þess að mýtu um12 ára batni, salka allirog lólítið 12 ára, þú veistað það er fullt af þessumsetningum sem að mér fannst bara ekkirétt á sér, en ég heðar allir inniað því mér langar að trista áhraundum og ykkurtil að bara skoða þettafrá öllum sjónvörðum, það er líkaflókja að lendi kynpjönda og ofbeldiog þú verður alveg, þú farði oftStokholmshilkenu og byrjar að upplýja ykkurundarlegar tilfinningar og skömmog afnettunog verða háð ykkurog bara já, þannig að mér finnst að ná því svoótrúlega vel að mér langaði ekkiað dæma þau, ég byrjaði náttúrulegaað ég leikast einnþór ossala mondan mannskoog svo bara smá samanfóri ég að reyna að sínunum þávirðingu sem að haldursínur öllum personunumog hætta að hækka rostan og fara bara inn íljótakallin í mérog fara inn íreyða bardin við skýrumörgin í mérog fara og svo finn ég mér alltaf mest því miðurí segli, ég skil hana mestsem 50 kona með fjöðu börn í dagþar sem að maður veit að lífi er ekkibara svart hvittog þegar ég var 17 ára að lesa þettaþá tengdi ég mestu sölkun og tengi hérna alltaf svo mikiðvið segliinu, það var ekkit meðvitaen maður ekki segja mér þetta verksíð um segliinuþað var alls ekkit alveg meðvitaog það var ekkur sem að bendi mér á sinni að lesasegli fyrir mig, það var kannski aðan svo langur mónlokuren ennar segliinu á hernum og ég baraneða, það verður að vera svo langurþað byggir svo mikið undir lokatriðþannig að það er eitthvað í hennisem ég tengi kannski mest viðog það er þetta skoog nú vil ég ekki meina að maður sé svona brótifórtalambið svo hún sem seturengin mörg, en það er eitthvað svonaeitthvað þjáningar treyií eini bara sem er svo fallegu líkaþannig að ég kannskihafði minnst fyrir að setja mig í hennasporen svo reyni ég baraen svo segir sko að vera baraótrúlega nálagt mér til að geta rockasvona melli karakter hann að því ég stundum að leikaþrjá í sömu senuog það verður að vera skýrt fyrir þérhvað er að gerast og það er auðvitaðflókið en ég veit ekki hvort það er nógu skýrten það var einmitt kannski leiðinað gera svona einfaltar hlutiog vera svona nálagt mér í grunninút frá einhverjum svona einlegum tónien að hafa svona pínulítilgesture, ég fyrir aðeins í hárun á mérí segulinu, ég fyrir aðeins framí steininu gamlu, sarkavalkaer eiginlega bara ómeðvitað, er hún eiginlegabara alltaf með kreftan hefa, sko, það var eitthvaðí henni nema náttúrulega þegar hún bránaðiaðeins inn í ástina og það eru svonaeinfaltir hlutir, þú veist, blindimæðurinnhann heldur sér alltaf í stöng, þú veistþað eru svona ósalega einfaltir hlutirsem er vonandi hjálpa áhörundum að skiljahver er að talasem, já, áhörundi getið vottaað égrugglaðist held ég aldrei, þannig að þetta varfrekar skýrtog það er líka áhörst á, minnist ásko, hérnaStokkons helkennið ogeitthvað neginn þess að svona rugglast íinnan kynbundna ofbeldi sinnsog steinþórað því að sko, mjög stórhlutið þessari sögeða svona stórt atrið þessari söguer innilókunin, að því aðvið byrjum bara aðmaðgunar að siglin á óserivið axlafjörðu þetta þorp og við förum aldrei útúr því alla söguna, þannig aðog svo erum við inn í sko marabúð það sem það er faravist og þar erum við alltaf bara eitthvað neginnlókuð inn í og þetta eru rosalegaþetta er svona noar stemming nánastað maður er bara alltaf fastur inn í einhverju einogrunog það er náttúrulegaeitthvað sem sko, hrindir þessuhelkennið líklega af stað skoef við notum helkennið enað sko Salka er alltaf nálegtsteinþórið að þegar hann er á landinalltaf, að hann er alltaf barahangsandi í marabúðog hann líkahann líka kemur þeim til bjargarþannig að þetta er líkasvo maður dæm ekki alveg segulínusem maður er samt svo reyður út íað því að svo erum við alltaf stórkoslegurdramatúrk að þetta gerist alltaf svo hrattþú veist og alltaf enþorraðar í leikritinuen það er fyrsta kvöldiþað hafna allir mækonum nema hannvondikallin með hérnaBrenda Hausinsko, hann segi baraauðvitað geti ég hjálpað ykkurog hann leiðir þær inn í marabúðþar sem hann hefur aðseturog hann er bara eitthvað nefn vakir yfir þeimhann er bara þarna í húsinuþannig að hún er líka segulínualgjörlega háðanog svo þegar hann leiðir á hann alltaffyrsta kvöldi, þú veist það er ekkit veriðað tvína hún að við þettaog það er svo flott í haldorei með sörku karakterinnað hún er svo skýr með mörkinhún segi strax frá, það er ekkit eitthvað ringli í hennihún segi bara mamma, þetta er ljótu kallhann er ógíslar, hann vandur að ég ætta að dreppa hannog mamma segi baraég held hann að bara vera að grínastog þannig er alveg vending í sögunu fyrir mérþar sem móðurinn fórnar barninuog við megum ekki dæmanaút af þessu sem hún þetta segjaþað er í vonlösi stöðu, það er búin að ganga umallt þorpið í óveri og það erenga pening og ekki húsaskjólog hann er eina vonin þeirraog hann leipir þeim inn í þetta húsog þá er þetta nú bara mögulegeitthvað fórnar kostnæði sem að siglinaákveður meðut að það er ómeðutað verða í þessi staðeða bara hérna fullkomuna afnettinsem er líka þekkt í svona málumþannig að mér finnst hann bara fjallumþetta að þannig sko nú tímasálfræði, þú veist, hann erá svo mörgum levelum aðgera okkur þetta ekki einfalthann gera okkur þetta ekki einfalten auðvitað verður við reið út í siglinen svo verður við líka eitthvað neginþú veist, salkar alltaf mjög skýr með mörginen hann gefst ekki uppog hann verður svona eins og við segjum hann út í málibara stolkar í lífinarog svo er svo magnað að hún verðursvona aðbreyðisum og hvernig hann fer inní það eitthvað negin líkahvernig stelp hann verður reið út ímóðu sína fyrir aðhún velur hann bara þannig að þegar hún fer á eftirhann um þetta kvöld í marabúðuog eldur hann upp í rúm og húnuppgötar bara þetta rófhún liggur ekki lengur upp brjóst móðu sínakannski á maður í rauninni, ekkert nema sjálfa sigkannski á maður enga móðurhvernig getur 28 áragammalt maður skrifa svonamaður vil ekkert nefn vonaað maður læri eitthvað með aldrinumog árunum og þroskist eitthvaðog fokur skilningum að því maður er svo reyðurog einfaldur þegar maður er unguren hann ekkert nefn virðist fara inn í allarþessar personur, líkaeigol gamla blindamanninog það er ástofan fyrir að mér fannst að hannyrða að vera með og hafa hanskomiskan framannaf og íttanog önugantil þess að geta, þú veistég greið mest þar þegar ég las bókinaþegar hann huggar svo sörgu í lókinþegar áttursaðið í mamma hennarhefur gengið í sjóin og segirþað getur engin huggamann nema maður sjálfurég veit ekki hvort þú ert að hrínaMér langaði samt að spyrja út í sörgu sjálfalíka á hennar þróunþú telðið með lesabókinu á 17. áralesaðið sér aftur núnaþað er mjög skemmtilegt hvernig sjónurbreytist í á svona svipaða reynslujáég var 20 og svo er ég að lesa núna 38. áraog salkaðið er einhvern veginnhún bara horfir allt öðru þessu viðog fór að velta fyrir miglíka þegar þú mótar einleikinnog eitthvað er þetta breyðaðirí hennar hlutverkusalkaðið þér sem eru mittlíkilsetning í leikriðinuað skohver fer hún einhvern veginnað verða þaðhver var hún og hver fer hún að verðafyrir þérjá, þetta er náttúrulega svolíka svo magnað skohann skoili gera þess að maðurrosalega ólíka karakteraí grunnað því að það, maður hefur á tilfinningunaað seglina hafi verið brotið neyður uppfrá fyrstu stunduog ég menn þetta er svo mikið tramaað stundum rétt skoþegar mér fannst það of mikiðað því maður alltaf letað simpatíuen svo þau, þú veist, það er svo margt semgekk á hjá seglinaað ég leiði ekki öllu að vera með þaðþví að stundum var það bara of mikiðog hún var bara hennim hannog það var bara allt skoen ég menna, þú veist, svona var þettakannski líka bara á þessum tímumkannski algengaraað þetta var ekkert neginn gældmiðlinog hún er alveg háð ekkert neginnaugnar á þau kallmana og kemur hann innog heyrir hann og byrjar ekkert neginn strax að fyrta í hárun á sérog þarrandi göttumen þessi stelpa sem er 11 árauppafið sögunar, hún er strax svona ekkert neginnmeð kraftan hefanaút í lífið og veithver hún er eða hver hún vil veraen svo ekkert neginn smá samanveldur lífið henniekkert um vonbröðumog í fyrirlutunum er það náttúrulega arnaldisem er ekkert neginn vonin fyrir mannien svo bregst hann henni líka í setnilutunumþannig að það sem er svo magnaðog er þetta ekki grunninnhinn dæmi gerða þroska sagaþað er ekki happy ending neittsko þannig í setnilutunumþú veist, fara þau í gegnumsitt ástarsamband og svonaen svo finnur hún baraog það er þessi höfnunur óttisem býr einar með okkur öllumen hún elskar hann svo mikiðað hún finnur bara um leið og andruslöfti breytisteitthvað, þá sittur hún upp í varnitnarog ég held að, vilt ekki fara og hann segiég held ekki fara og jú, ég held þú eftir að faraog hún ekkert neginn er alltaf að passa uppog sjálfa sig og halda í þetta sjálfstæðiað verða ekki eins og mamma sínþað er svolítið strenguren þetta, ég skal aldrei verðahvern maður eins og mammaog þessi kynustlegapæling sem að hann er svona mikiðmeð í forgrunni líkaog tímum sem að mann er finnst svolítið merkilegtað hann sé að skrifumen hann var náttúrulega bara að umgangastþú veist, hann var svo mikiðsagfræðingur, þú veist, hann ætla að ferðastum all landi og sækja sér einblásturí karakteru um allt í Íslandog svo er hann sikileg út um allan heimog ferðast í töttu áru út um allan heimog hann var með alls konar fólkitil þess að sikileg og var með upptekinaf þessum kynustla hugmyndumþessa tímasem á voru svo eitthvað þegar þakkar alveg niðurá strísárunum og hann skrifar sölkusvona upp frá þess ölluog þetta er myndið ekki svart hvitt heldurhún er ekki eitthvað svona lesbísk eða feministhún er ekki bara eitthvað eittog því ég las hann 17 árahún er svona feminist og sterk og eitthvað svonaen í dag finnst mér þetta miklu floknaraég hef hugsað maður að verða strákurfær hún þá, var hún trans í dag?Nei, hún er ástankin á Arnoldeða þú veist, bara eins og nú tímin ernúna er við bara með alla flórunog við þórum eitthvað meira að ræða þettaá þessu level sem hann var að pælaog hann vildi að greita garbu þegar hann var að skrifaþetta í Hollywood leganaog hún var svona eina sem var svona cross-dressersvona outgoingalveg bara þar skoog svo eru þessi málut þöggu niðurog það var líka strengurég tekir auðvitað bara allar setningarnar úr fyrirlutunumsem að það sem hann er að pæla í þessuþað er ekkit rosalega margar en það eru mjögsterkarog það finnst mér líka, það fer alltaf um salinþví að hún þurfur ekki lengur aðhann að berjast ámótiði að ég hef miklu um sannfaringa, kraftuáður á hún sé stelpa og þú komist að þeirriniðurstu að fræðileg afneitunkinnferðið síns mun hverkigagnaog það er alveg bara svona kunstbá svoþú veist því að það fer alveg um salinaþví hvað hann að segja, þú veist þetta er bara svo brilljantað hann að vera pælísa því að þetta er náttúrulega bara stöðutí umræðinu núnahver erum við og hver viljum við vera og hver er húnen hún hefur þessa þörf fyrirþetta sjálfstæði og heldur í þaðút í gegnum allan tilfinningarússipanna sem hún fer í gegnummeð Arnaldi og svo erSteinfur náttúrulega bara hann gefst ekki uppí segni hlutunum, hann er bara með hanná heilanum, ég menna hvað er þú aðég menna hann er stjórnsamur og þráhikinnstorkar en kannski er hann líkabara ástfangin á henni, þú veist þetta er svolítið eins ogí Lólítu líka skoþetta verður einhvern veginn svarið aðfinnst honumSteinfur eða einhverju sem að hannheldur að hann þörfi, þú veistaðtikli frá henni sem hann fær ekkien hún fær stöðugt frá honumog vill ekki, en ringlastsamt í aðtiklinnianspannin sinni sótt heitu hrinnjandi málansvo henni trillandi ástriðiandardrátunum, hrifst hugurungustulkunar frá rögum veruleikasíns eins og þegar menn högt opnafyrir hamþurum náttúrukraftaþetta langar með að rífa útog rífa í tællur í eftir fyrir umsíkuvið rífum blassið nú, það má ekki tala svonaþað má ekki segja svona að það hefur verið að misnota bannen svo hugsaði, neiok, ég ætla bara að segja þetta og ég ætla bara að horfaá fólki og ég ætla bara að leiða þeim að melda þettaog ég ætla bara að trista þeim, eins og hann tristi lesendumsín og þá ætla ég að trista áhörvendumtil að bara hugsa hvað var hann að spáog það er líka það sem ég langaði að geraog það er kannski svona minnrammiog textin sem ég segmaþví ég ætla bara að nota þess að meðlibara öll orðin hans og baraallar setningarðan hansað það er þetta sko að hann sé alltaf með okkursvolítið þegar við erum að horfa leiksýningunaþú veist, að þetta sé ekki baraað við erum að lifa okkur tilfinningarlega inn í þess að sögusölk og segulínu, heldur fá viðeitthvað svona tilfinningu fyrir þessum unga drengsem var að pæli þessu fyrir hundra árumog hvaða tónlistan var að hlustaog þeirra fóri allt þetta dramaog hvað hefur breysthefur eitthvað breyst, auðvitað hefur samfélagi breystsvo mikið, en höfum við breystog ég er að vona að þessi smásvona framant gerfing í því að svona öðru kóruað því við leikum okkur alveg með klísjöðnarí músíkinu, við förum bara í dramatiskastalagallratíma og sorglegasta lagallratímaog falllegasta lagallratímaþú veist, í þessum senum, að því að textin er svoover the top, falllegurog dramatískur, og tónlistin er það líkaog við fundum líka þegar við vorum að leitasíningunni með mitt, það var rosalegaleitt sko, og ég bara sjaldan lemt íég haf miklu mandrað með að finna réttað tónina, því að við hefum leið og við hækkuðumog mikið í einhverju lagi, þá var þettaalgjörlega banalt sko, en það errosalínu dans og þarna kemurleggstjórnin sterkinn skoþetta getur maður aldrei gert sjálfurþú veist, að finna balansin hvarertum með sem áræntu og hvar ertumkomin í vörn bara, jájá, nú verður að manni uppog læra mig, þú veist, þannig að það varalveg endalusleit og við erum eiginlega ennþá aðleita því ég er alltaf pjósið að vera með að hækkaí bakk í lókin, nei, nei, nei, það má ekkiþað má ekki, það má ekki, það er ómikið, og allt þettaað því að, já, þú veisten svona erum við þetta samstar og það komaallir með eitthvað að borðinu og Filipiað til dæmis bara með búningin, það er flókiðað búti búning utanum 16 personuren hún gerir eitthvað, hérna hún fereitthvað að leða að gera þetta bæðið, þú veist, það er allraað spyrja bara, hvað veist þessa buksu, þetta er ós og töffog nútímalegt og stæli, en þetta erlíka bara eitthvað, þetta er eitthvað gammaltsaplingbúningur og þetta eruhvermasfött og kallafött ogjá, það er allt í þessu búning, hún er alltafalgjör snittlingur og Filipi áeitthvað magnæðasta listu, hún er íslensleikús, fólk áttast ekki á því hvað hún erog bakvið margar leiksýningarog þannig kemur hún svona ótrúlegasterkinn og líka með mikrofónin og hvernig viðleikum okkur að nútímanum aðeins að í hernumtala ég í mikrofónin ogmér byrja náttúrulega síninguna á honum sjálfumhann talar, en hann talarí gegnum síman minnjá, alveg réttog Magnús kemur sá náttúrulegahérna hvaða var geggjaðað fara út á land uppí mararbúði í þessastemningu innilokunar og þetta er óþægilegasenur á köflum, við slökkumalveg ljósin og við förum gegnum óþægilegasenur í myrkri og svo svona ljóstýraog stundum heyruðu bara íveðrinu, þú veist aðþú veist að þau snjóað inn hjá okkurog stundum því að það er opnútið í lokin þárygnir á alla og þú veist, þetta er náttúrulegaþarna fá við smá held í tilfinningufyrir fórtíðinni, en svo samatíma þá sjáum við út í lokin, jáþetta er Ísland, hvernig skildurmenn lifa á svona stað? Og hann ernáttúrulega með þessa metafóru, hvernig skildurmenn lifa á svona stað, þóttan séum viðóserið við Axlafjörð, þess að maður ereitthvað svona ímyndaður, eitthvað ímyndað smáþorpa á Íslandi, þó er hann alltaf líka að talaum Ísland og smæð þess að veraÍslandikor á þessum tíma, það sem aðþú ættir að sykla, þú veist það sem að það er baraað reysa, að komast á okkur skip og komast tilkaupmannahafnar að menta sigþannig að mér fannst það svo geggjaðað vera í landnámsætrinu og finna fyrirþessari einangrun inn á þessibaðstoflóftu og fólki finnst ekki alltaffólki er svona, ó, það erumörgir hérna inni og langar útog svona, en þetta eru þetta alltaf, við erum alltaf að reynaað búið þetta til í leikusunaþeir á ekki þetta líðan eitthvað rosalega vel, skoþetta á að verahættulegt og ekki þeim skilningiað við séum að geraþeir eitthvað, en við eigum aðræra upp í tilfinningalífiðinuog allt sem stiður undir þaðþað hérnagetur orðið að svona vissum töfrumog maður veit ekki lega í hverju það fælstþað bara, það gerist bara smámsamanþú veist, og það var til dæmisnáttúrulega bara einn magnaðastasenan sem eru hugmynd frá Bjössameð hvernig við útfærumsjálfsvík sigulínuþað eru raun og verið svona stesta svonahugmyndin í síningunnivið erum með rosalega einfaldarhugmyndir í gangi, með hennar kjólog hennar mikrofón og við erum ekki tekkuð neina alltafað kasta okkur um að veggja ykkur svona rosalegafloknum svona leikstjóra hugmyndumen þessi hugmynd er mjög stórmeð sjálfsvík, því þetta er líka viðkvæmthvernig við kvælum þetta fram, það er viðkvæmtað leika ofbeldi á sviðiog hvernig gerum við þaðog þá er Björn Bersten með þessa frábæri hugmyndað þú veist, að baradimma ljósinn smámsamanog fara inn í þessi óþægindien vera samt með ykkur svonaí mitt ljós, svona nútíma ljós keilerundir áreind, bara alls konar svonafloknara einfaldar hugmyndirsem verða svolítið magnaðaren svo bara að nota vatná einum stað, verður getur orðiðsvo ótrúlega árhaguríktað því við gerum það sparlegaÞað erþað er það að verða svolítið magnaðarÞað er það að verða svolítið magnaðarÞað er það að verða svolítið magnaðarÞað sem einu grunni kannski gerir líkaá loftinuer, sko, það skapar þessarosalegur nálegðvið þig semleikonu og við verki sjáltog síðan áhörvendurog maður finnur það í mitt straxmaður sérstum að svona horfið bara beintá hína áhörvenduna straxog það er allir einu svona fastirhann innien það er samt, sko, ég man ekkialveg hvar það gerist að þetta ersvona tilfinning sem löymastinni lífmannsenþú byrjar með símannog þú byrjar með tónlist og þú byrjar með svonakynningu, þú kemur þér svolítið svona fyririnni verkinuog svo svona ferðamjög þægilega af stað eitthvað einnen það kemur þettaauðvitað blikk eitthvað starf á leiðinþað sem maður er alltið barakomin á kaff, alveg inniað það er einhver að segja mér svo og maður er svonahálfdáliðurog mér finnst það mjög skemmtileg stemmingáhörandi að því að sko þettafór, fanns mér svona miðja leiðmellir þess að vera að horfa á leikritsem er ofti í fjarlægð og er svona sjónaspillog það að vera barahlusta á einhverja eina mannski að vera að segjaþessi sögu sem er miklu einlega er upplöfunen hún kan spyrja þess út í það skohvernig það er frá þínu sjónarhóttnisem performerinaðþað er þessi skofinnuru fyrir þessu augnablíkihvað það er að eiga þessi staðskipti eðaog er mikill munurá melli síningi að hvort þessi tengingeinhvern veginn kemurJá, þetta eralltaf í fyrsta skipti, það er svomerkilegt og salinni eru svoólíkir og stundum er fólk byrjaðað gráta strax í fyrsta kvöldaá marabúð þegar ég dansa með kjóliní fylgjurnar tværsenunniog stundumer að setna ogstundum stökku allir áfætur og stundum er ekki staðið upp á allirog svo döfur í lokinþetta er bara alveg ótrúlega ólíktog það er náttúrulega það hættanfyrir mann sem, og börskjölduninfyrir mann sem performer er að þú veistþetta er alltaf, já mikil áskonumþú veist þetta er alltaf einhvern veginn upp á líð og döiðog ég er alltaf því ég keir upp í borganesfyrir allan takstan, þá er alltaf þessiolka innra með mér, þú veist, þetta fennstaldrei og það er líka bara því aðmaður ber virðingu fyrir sögunummaður ber virðingu fyrir áhöröndum, fólk er búið að leggjaá sig að keira þetta upp ytirog hérnaog þetta er svona kannski eitthvað sem að maður lærirmeð reynslunni og við vorum mikiðað vinna með í öllum einlegjónum og er svonaokkur stef á milli úlfsins saknaðareins og þessa, það er hvernignáðu við áhöröndum upp á sviðitil okkar, í staðan verið að eitthvaðeinhvern veginn, eitthvað einhvern veginn að farameð söguna yfir þauog það gerum við með svonasmá leikum, eins ogtil dæmis að ég bara er alveg ég sjálfþarna í byrjun og ég byrja baraað spyrja hvaðan eru þið ogþannig er þú og ég helsa fólki sem ég þekkja og svonaog svo byrja égbara að ég lesa bókinaog ég blekki í raun og veru kannski áhöröndurá því að, ó, verður þetta svonaleðilega, þurfum bara að lesafyrir okkur, að því að svo erég þetta leikar með 30 árareynsli og ég byrja bara mjög passíftog ég byrja bara í lestriog svo svona smám samanlokka ég ykkur vonandiinn í sögunaog allt einu rétt fyrir hlið er ég barakomin í rosalegastóran og mikinn performanceog hágræt og æpiog þá er þetta búið að gerasteins og þú segir, ekki á okkur meinum staðallt einu ertu bara komin inn í miklu meiraleikús en þú kannski helst að þetta væriþetta er ekki upp í standþetta er ekki bara frásagnaleikúsþetta er leiksýningen maður þarf að eitthvað nefn hlaðaalveg rosalega rétt upp í þaðtil að verða ekki yfirþýrmandií svona dramatíski söguog í svona mikill í spennu söguog allt samanog Björnsi talaði mikinn frásagnar hýtaog það kemur bara sjálfur sérað því að ég brenn svo fyrir efninég hlakka alltaf mikiðtil að segja, þú veist, og svo er hann farinað koma fullur heima á sjónumog hann rýfur hann út og þá byrjar hann að endutaka sigþú veist, eitthvað sem hann er fannssvolítið sexy og hillandi byrjunjá, þetta þorp og já, fjöllin og sjóin og dalinþá er hann allir bara blindfugurjá, þorpiðog þá bara ok, þú veist, þetta er bara rugglaða maðurog hvernig hann hliður upp í þettaog þetta er einu að gera líka svona smám samanmeð performanceinumog þar, þú veist, fer ég þetta miklu dýbraí steinþóra þegar þá erum við komið klukkutímiðinn í síninguna en ég þarf að vera svolítiðdræf fram hann af og mér finnst baradásamleita að heyra að þetta hafilokkað þeim um borða því að þetta er allt eitthvaðsem við ræðum og hugsum og pælumog emittir við, þú veistmeð ljósinn bara, þú veist, aðdimmaðu ekki strax, ekki fyrir að mér er kominá staðin í sögunaog fyrst er bara lestur íalgjör í byrtu þar sem ég ekki sé ykkurog þeir sé okkur annað, þetta er allt fyrir að mér bærskeltafyrir ykkur líka og svonaog já, í setni hlutanmér er alltaf bara svo rosalegt flugí söguna í setni hlutan, mann er líka baramiklu stittri og það er barasvo mikið kersla þegar hann kemur aftur og svonaog það finnst mér með stjúsi og skemmtilegastað leika, það eru þessar tværuppgjör senur á millimaðignan annarsvegar og steinþórs og sölguhinsvegar þar sem hann gefur henni ringinog heldur áfram og hún kemur að þeimog allt þetta og það er rosa raðiog það er alveg sér svona tilfinningarlega fyrir migað því oft þarf maður að sæka sér upp og heita sér mjög mikið uppen ég gera það ekki þarnaég heita mér upp bara í bíltúrtum sem er alvegómetanlegt sem er klukkutímiog svo byrja ég bara á jörðinnimeð ykkur og horfi ég auðna okkurog er eitthvað neina að reyna performara ekki neitten fer inn í sögunameð ykkur og smá saman allt í ennumfinnja líka mann er allir uppfyllurog tilfinningum og það er það sem aðgóður teksti gerir fyrir leikaraþað er svo gefandi að leikagóðan teksta að manni líður eins og maðurþurfi ekkert að gera til að opnastog það er náttúrulega líka það sem geristmeð áhverjandur að tekstin opnarfólk og ég tala nú í gömþegar við erum líka náttúrulega stundumtónlist sem er náttúrulega bara verkfærifyrir tilfinningarnar að þegarþað fyrir saman og við leikum okkuralveg með eins og ég ástáðsinn um að þegar núna erhvaði artnald að bara faraog spila bach og vera með vikingeða í lokin og leika okkurmeð þessa ofsafegur og þessar romantík sem aðhann er alltaf, maður er stundum barakaltæring hvaðan fyrir langt með þetta og það er það stundumskiliru, en við förum baraef við förum inn í það af einnleikniþá leysir það reynilegaeitthvað úr að leiðingi hjá manniog það er náttúrulega það sem ég elskaði leikustþú veist það er að gera allskona leikustþað var að gera síning og sölkuvölku sem að veraógustlega inspirerandi leikustsem að ég hann er raskjarið fyrir nokkur maður um í borgarleikusten það var svona aðbygging og mikilhugmynda vinna alltöðru við sinna olgun ogþess vegna fannst mér líka svo spennandi bara að faraallt aðra leið og fara miklu meira inn ítextan og inn í haldur og skoðasöguna og kjarnar hennarút frá því hvað hefur gerstá þessum tíma og speklaði við það einn í dagen það er líka bara ógustlega gamanhvað er þetta að fara á ólíkar leiðirað svona mögnuðu efni og við hefum baraendalust að vera að halda áfram að lesasem að þú erst nú aldrei að hjálpa okkur meðog þið og hérnavið hefum líka að látavera okkur innblástur til að skrifaog skrifa meiraað því að hann er bara trilltur höfundursem að stennst tímastönnog við erum að koma að staði á þessu umræðisem að einhvern veginn fór af tilviljunheld ég af stað, hún Elinborghérna á Mokkanum og síðsöfundurvar að pæla eitthvað í síðsumað held ég að bara lagsneser hættur í mentaskólum og þá var égauðvitað búin að skrifa leikirinn og þá fyrireitthvað svona umræði á stað og svo komum við þeim með þáttinaldrei að lesa í lagsnes og það verður orðiðeitthvað pínu lagsnesæði og af hverjuþað er bara einfallega að því hann er brilljantog stennst tímastönnog ég er búin að fá fullt á ungum krökkumog skítrættum að þau bara setibara beint fyrir fram að mighangi í snjálfsímanumen þau eru bara þau skiljetaþau rýfast af þessuþau upplifa þetta bara eins og spennandiþannig að sjónast þetta á Netflix skoþú veist að því að mann reynir auðvitað að draga líka fram baramest djúsið í sögunniog hafa það þótt að þetta sé átórmeltu tungutæki á köplumað þá er samt sitjósjónunalltaf svo skýr hjá hannað þau ná bara sögunniog ég er búin að tala við þau ofta eftir síningurog það hefur mér fundist mest gefandiað þauað sérstaklega út af þessari mítuog núna komist engin í gegnum einna lagsnesbókaþví að það er svo spennandi að vera í símanumað horfa á Netflixað það er bara ekki réttþau er bara elskanog þetta kveikir á áhugaðir að lesa meira á hannog þetta er leið fyrir okkurað kveikja nýstanað fá að standa fyrir framannuðiog segja þeim af ástriðu sögunað fara inn í hann tilfinningarlegaog svona kasta sér svolítið tilfinningarlegaá milli veggja þó að maður séí þessu einfalda leikúsiþað hefur mér fundist já, ótrúlega inspirerandihvaðan á alltaf erindiog hann mun, þú veist, leifa okkur öllog ég held að við munum lesa hann baraút í því óendanlegaÉg held að það séu góðlokaðorð unnur öspTakk kærlega fyrir kominaTakk kærlega fyrir bóðHún settist í klappitnærfinnaðan tóniðí margarbúðundir slútandi klettiog horfði um stundagn dofa á hagliðbylja á fjörugljótinuStrandfæðarskipþað var að sykla út fjörðinog misti óðum allanpersónulegan svip við vaksandi fjarlæðþað var alveg næstum eins og hjúttaksvo hún trúðivar alltaf sjálf á hún heiði áðanstaðið þar á þyljumsíðan tók hún nýstuðá hálsi sérog opnaði þaðþessi barns mynd var ekki lengur myndhún var næstum því afmáðhún var í raunni aðeins endurmyningu myndí myndbreytileikansog samthún átti ekki neitt annaðhún átti ekkert framarannað þessa myndsem var ekki lengur myndog þessi orðþausem hafði vel hyslaðí ærannimég kalla á þvífyrir dæiÞað er það.að er það.að er það.
