Og hver létt er þitt skólhjóð og hver lengi ég beð þín,það er vor hrett á klukka, napur vindur sem kvín.En ég veit að það er það stjórnum, það er það stjórnum sem skýr,og nú langt sér þið kominn, þú ert kominn til mín.Og það eru örfiðir tímar, það er aðvinnið dreif,ég hef ekkert að blóða, ekki völd sem ekki.En í kvöldi í kurum öðri sér hver svinnandi manns,og á morgunni skinnvæsól, það er mæsólinn hans.Það er mæsólinn okkar, okkar einingar manns,fyrir þér verð ég fána þess að framtíðar land.Það er mæsólinn okkar, okkar einingar manns.Það er mæsólinn okkar, okkar einingar manns.Það er mæsólinn okkar, okkar einingar manns.Davíð Þórijónsson, við sitjum hér í stofinu á Kljórasteinim.Þú kemur hingað reynglega, ekki?Já, ég er svona húskarl og fæ að laumast hérna inn í stofi þegar helst engin er,Það er mæsólinn okkar, okkar einingar manns.eða fáir sjá til. En þetta eru orðin 21 ár, allt í náttúrulega tveir áratýr þar sem ég hef vanið komið mín að ringa.Bæðið til þess að koma og fá mig kaffi og tala við húsfreyjur á þessi heimili, þetta er náttúrulega ekki ennþá að mér fylgst þetta eitthvað svona sapn,þetta er einhvern veginn svona heimili sem maður fennið fyrir að fólk hafi lifað búið og hræst og hér eru við hljómað músík alveg frá því að húsi var fókald gruna mér.Og síðan hef ég bankað upp á henni í næsta húsi í Melkoti hjá ættingum.Og einmitt, þetta er eiginlega svona kjör aðstæðir, hér erst með flíl og það er eiginlega sofa og kaffi, en svona, já, hvernig hefst þetta sambandu glúrasteinn hérna fyrir 2020?Það varum rambar upp bara hér á hús fyrir tilvíljun?Já, ég vissi náttúrulega af glúrasteinni frá því að hafa verið í skóla, ungumadur, og þá var við að reyna að klambra heilum bekki gegnum Íslasklukkuna.Og það var gert með stóru undanlegum hætti að mér fannst þá, og það satt lítið í mér vegna þess að það var svo mikið fyrirstjóðið.Það var mikið fyrirstjóðið að komast inn í söguna vegna þess að við komandi sem var að kjanna okkur hann var með eitthvað svona aðferðafræði sem var eiginlega fyrir þessu öllu, þannig það var ekki greið leið inn í bókmyndir haldurs, inn í skrifans fyrir mig strax, það komaði síðar.En ég eiginlega kem hérna, já, blá kaltur, beðinum að koma að málið við Guðnýttoru að spila tóllega hér sem við og gerðum, sem satt við Ragnhaldur Gísaldóttir spiliðum,tóllega hérna, 2005, það var fyrsta sinni og það var sérstýttið til efni af 50 ára Nóbelsamhæni haldurs og síðar voru haldni tóllegar sama árnið í þjóðmyndingarhúsi,svona væglega dasgra og músik mikil og leikur og mál og þannig byrjar þetta og síðan kynist ég önnu Guðnýttoru Guðnýttoru heitinni sem stóð fyrir ásand þeim hérna,og heldur það um tóllegaröðra sem er ennþá í gangi og vonandi fær að vera hérna ákvara tíð og svo bara gegnum árin þá stígið hérna inn, ég man kom hérna með tríu ekkert hérna, svona spuna tríu og spiliðum og síðar hefst hérna líka ferðala mitt í að spila einn,þannig þetta er svona fyrst skrefin mín ég að spila tóllega fullur lengt nánast upp úr mér, þannig ég hefði ekki alveg nægilegt hugur ekki sko,og þannig að millit dvítus og þrítus til þess að fljúu alveg fram af eins og ég hef haft núni í setni tíð, en þannig að þetta hafði rosalega mikil áhrif að geta komið hér, já og svo byggum við hérna nálegt að ég hef svona verið að koma eða ekki kvestein,bara settist hérna neður fyrir mikið í gangutur í kringum húsið og svo hefði ég oft settið hérna við æfingar bara til að láta flíðin í hjóma, til að láta hérna ekki vera innmanna og samið og komponerað,fullt af alls konar stúfum og hugmyndum orðið til hérna, þannig að ekki það að þessi er ákveðið, þetta voru orðið eitthvað neðin til bara í flæðinu.Og um þetta þessi flíðill, hann er nú staðið hér í nokkur tíma og ímyndslegt er að spila á hann, hvers konar típa er þetta?Þetta er alveg dásænlegu Stanvæg flíðill, Stanvæg Sons, þetta er Hamburger eintak að ég held, ég ætla að sko skoða til að vera örugur,held þetta sé frekar enn Ameríka tíma, já þetta er Stanvæg flíðill B-tegund og er svona tveir metra á lengt og sagan segir að þessi flíðill hafi komið hér síðar,það var annar flíðill sem fór síðan yfir í meldkotti dunnu, þetta er nú eitthvað tengt ragnar í smára og hald og komið svona maður,staðrænda og hann getur hérna verið með beinar tilvitnarnir, ég þekk ekki nákvæm ártölu en ég held að þessi flíðill hafi staðið lengsta hérna í stofunni.En hvað er þetta flíðill sinns?Það er alveg indislegur, hann er alveg dásæna mjúkur og þetta er svona stofur flíðill, príma flíð.Og hann er líka, getur verið alveg magnaður sko að maður fyrir að lifta hann upp.Og hann er líka, getur verið alveg magnaður sko að maður fyrir að lifta hann upp.Og hann er líka, getur verið alveg magnaður sko að maður fyrir að lifta hann upp.Þetta er bara alveg mjög sérstakur tónleikastaður sem tónleika stofa.Og líka í teka eftir í bæðir, þegar maður kemur og er að hlusta, maður fer í einhverja leðislu, maður setur hérna í sófanum við glugganeða í einhvern stólum og maður er bara einhvern veginn fólk sem er sopnað bara strax og aðra er farað í svona djúplustum.Við erum miklu dýbri tenging við þá sem maður er að hlusta og spila.Bæði reynsla mín að hafa að spila, þú veist það fara alltaf aðri hlutir hérna af stað, heldur hann inn í tónleikastaður sem er yfir litt kannski svart,málaður með ljósa, gryndum og við tala ekki um einhverju hljóðkerfi, hér sem hafa skapast ótal töfra stundir.Og einmitt, gæða manna að heyra að fólk sé að sopna sko, er það ekki bara...Það er últíma rós sko, ef einhver sopnað, eða farað, kannski einhver grætur eða hlæðir en ég held að sko, ef einhver sopnað þeirra hluta að spila, þá er það held ég, ég alltaf að teki þessi rósi sko.En mjög margir myndi segja, já þá er þetta einhver bölvi leiðindi sem þú ást að fremja, eða eitthvað sem að, er ekki þessi virða að halda sér vakandi við, en mér finnst það að vera auðvugt sko, þá er einhverjum kjarnan á þessu sko.Það er kannski að veita ykkur um bara þess að miklu frið, en hann mikla frið.Já.En gaman að heyra líka að, sem sagt, þú hafi verið að straugla þannig gegnum Íslands klukkuna, en það er komin hingað og einmitt, hefur tekið bækunars upp aftur, hvernig það er svona að ferða fóröðnast aftur um hennas skálskap?Þetta er eða fjökk bara að koma til mín eins og músikin hefur í gegnum lífi, það er alltaf það, bækunar er alltaf úr textin.Þetta er staðar og tónistin er til, hún er í rituðu formu og hljóðrituðu og svo nálgast þannig að bæði með því að lesa upp og spila.En svo hér eru nótna bunkar og hafa verið, haldur og sapnaði náttúrulega á átti, svolítið döglegt hérna sapna nótum.En þetta eitthvað þinn kom til mín svona, ég leiði því að koma svona að segja í staðin fyrir að ætla að lesa allt til þess að hafa sakst lesið allt, eða að segja nú já, ég er búin að lesa þetta.Þá leiði þess að koma svona eins og þar að aðteglimans er og vitund alveg opinn, þá fara inn í sjögunar.Þannig að það var ekki fyrir en ég sá uppsettingu á Íslasklökunni sem að bendit Ellingsson leikstýri, þá bara kveikti ég á verkinu.Á Akranis er staður sem var félagsheimlið þegar ég var ungur sem heit reyn og Jón Rekvisson er það, reyn.Og ég maður sérstaklega að setninga þess að Jón Rekvisson reysum.Það er að reysa upp og sleikta á sér úrliðina, bara þessi mynd.Maður reysa upp og búin að vera tjóðræðar á bundin og byrja á því að sleikja á sér úrliðina.Mér finnst þetta svo sterk mynd og margt sem að Halldór hefur skrifað eftir tilfinningu eru svo sterkar myndir.Það er eitthvað sterk tilfinning.Og flæðið eða tilfinning fyrir annarkvárt á kringustæðum eða lífslaupið.Það nánast það er svo lykt eða þú er ekki þetta að festa.Það hendi á það hvað það er.Þannig ég fyrst svona að hafa þetta meðferðis og fór að sigla eitthvað tíman á skipu.Þá tók ég með mér brekkukottsannal.Því að ég var svo reyfin að hún var sko þunnið að stutt bókinn.Og hugsaði betur að því að ég hefði nýverið lesið heimsljós.Þessi dóðarhænti sem heimsljós er og Íslands klökkarnleikarlegum.Og svo kemur þessi brekkukottsannal sem er skrifaður hann að 1955-6.Eða á sömu árum og hann fær Nobel-svelunin.Og skrifaður hann þess að litlu.Hann er litla nánast einblöðungaða hvað þetta er.Og svo bókinn er allveg storkvistlegs.Og við þekkjum öll hann að hann gardar hólm.Hann er út um allt. Gardar hólm gödunar.Það er alveg merkilegt hvernig hann er að snúa heiminum inn í þorp.Sett þetta upp.Og þú erst mögulega að tala um heimsljós núna.Eða er þetta...Við erum að tala um heimsljós.Þar er þetta nú heldur betur heimur.En það verður að skýra línur.Það verður að skýra rásir fyrir þetta manneskilega eðli.Sem er bara alltaf að vera kljást við.Þannig að það bara setur þetta upp.Og það verður bara enn skýra.Þannig að það fara að flækja þetta yfir lönd og haf.Það er það sem það er.Við erum kljást við sjálf okkur.Sem eristu að dása.Þannig að í gegnum tíðina ég...Og alltaf bara að halda því að áfram heimsækita.Því að bækunar líka breytast eftir því sem við fáum að lifaog vera tilhör rærast og eldast og farin í nýja kablaog lífið einhvern veginn tekur okkur.Þá þykir mér eiginlega enn betra heimsækita.Upplegur þetta svona samskonar tilfinningumeð kannski tónskaldin sem þú ert svona að fylgja.Ég veit að þú ert svolítið bakmaður.Kemur bak til þín öðruvísi nú?Heldur það að það gerði breytast þessi verk?Já, varandi hann og tilfinningu, sko,tengingu haldur svið bak sem var algjör.Hann er raunni...Hann spila sem barn á Fyðiluog spila á Orgel í Láfelskirkju.Og hann talar um að hafa gert það veikumættuog ekki...nægilega við til þess að geta notið tólistarinnað þess að það gerði ekki kannski lítiðúr eigin spila mér, sko,en bara fannst hann ekki hafa getunatil þess að geta spila þetta eins ogeins og ættast geta spila þaðtil þess að það hljómi í flæði.Og eitthvað staðarsvo í muni intakiþá talar hann um aðengin tónskapari hafi vakiðhjá hann meiri þráeða gert hjá hannverða kröfu um góðan tekstaeins og Jóhannsson Bastið Baxog ég vil mena kannski aðþað sé þessi teyngingsem ég er að upplifa núna viðBækur Haldorsog ég skil núna þess aðþrá ekki hans fyrir tónlistog flæðisem tónlist hefurtónsmíðar ogöll verk tónlistaróhá tungumáli því að tungumálinverðasvo fátagleginnanumhann segir þetta bara beinum orðumog marg ofta er hann aðvísa í aðalveg svo fylgja einni línuí verkum Baxþú getur valið að fylgja einna einni línuí fjölræta verkumBaxog það nægir manni baraþó að það sé Póli fónist verkuppfyllt sko marg rættaað það hefur bara eitthvaðeitthvað frásögn í sjálfu sérog það er svo dásalithann sé að reyna nálgast skrifbókmentalisku sögujæfnvel ljóðrænuhugsaðandum tónlistog síðan á hinnahöndinaer hann eitthvað þeim óbeintóbeint að vísa í skotá í lát seg bókinuþannig að það er eilað skoekkert að segja að hann hafi verið skoskandinavíst eðavestur EvróstRidskáld, hvað er hann?er hann, hann er þrákið fyrir tónlister alltaf að vísa í táismáþannig að þetta er alvegmjög sérstatmeir og meir séi hvað þetta er abstrakthvað hans sköpun hefurkomið frá afstæðum staðog mjög ungar á árumer hann, sýtur hann viðog spilar, þú veist, er að spila prelutjurog fúkur og spilakannski mennvætt áeftir bakk, en hvað mig var þaðþá er það eitthvaðbakk er fjærriog svo nærri, að hann er aldreiþau verða breytilega, því að þúeðli tónlistar hans er þannigþá kemur nýr dagurog þú bara spilar þetta eftir, þá er snýriteitthvað nefn aðeins, meira til hægrieða eitthvað svona, svo áreinlegaég held að sé alltaf að þetta heimsækja þauog nálgast á þettaog mikil upprættafyrir bara lífiðog kljástu þaðog líka bara fyrir að skapa aðra tónlisten svo eins ogönnur tónskáld sem aðmann þarfað koma, það er að vitund mann sér opinnað hérna, ég mann bara að það er að mann varungur og nú er ég að verða gammalí þeim skilingjaog mann bara, já ég þarf að komastvið þetta, hljósta allt þettaog nálgast á öllverk strafiðinskís líkaog svo þegar ég líka þekkja allarsærgirækmann og svo líka það verði aðþekkja gósta maler og farahérna um alla spjónarsögun og hvertþú skilur, það er svo mörg að takaþannig að mann er endist ekkiæfin til þessþannig að ég segi til þess aðtaka þetta alveg inn að rótumþað maður getur bara að tekjaeitt í einu skoþað er eiginlega ekkert að stitta sér leiðog þessin er bara frábært aðnúnaað lifta þessum bókumhaldur oss aftur og afturog það eru líka vísanir ínáttúrulega aðra rittuhöfnda endalustég held að það hefur opnað fyrir mérbara að lesa aðra höfndaað skoða bækundar hansog ég held að hann hafi fylst svo rosalega vel meðað það lister bara eins og hann gattog var nú ekki aðgengilegt1920-30Já, mér líður einmitt svonaeins og með klúpinég hafi verið að opnaeitthvað svona í orðin lagsnesforvitin var ekki alveg búin aðsvona sökka méralmenn lónið hannþetta var að fletta þessuen ég stilti klúpnum algjörlega uppsvona eins og þurfti að lýsajá, nú þeirra að fara yfir allar hérnahlusta á allan malerþessi aldrei lasið lagsnesklúpurer svolítið núnú ætla ég að lesa allarskaldsöru lagsnessem er áhugaverð tilraunen ég myndi svo að segjaað skovitun mín séstaklega opin fyrir því núnahún var tilbúinen ég finna núnameð heimsljósi sko að þau voru komin inní þessar þykku bækur að róðurinn er visulega þingjastþannig aðkannski kemur ykkur vekkurvið séum til að vera áhugaverð til að sjáen ég lakka mikið til að sjáþess að einmitt svona setniverkinað því inn í því sem þú veist að lýsaþá finnst mér að vera farin aðsjá skoþað sem Haldur er að reynaað hann í fyrstu bókunum sínumer þetta útofni, hún langar svo mikiðað skrifa bókum hinn að mann sem aðferst út af ástinnieða eitthvað svona sveitastrákin sem veitað það ná erindi til heimsinsog það er bara stendur á blæðsveginniog svona hægt og rólega lærir hannað smikla þessu undirlínunarfelit á milliundir lýsingum, undir eitthvað neðinveðrinu og svonaerfileikum í þorpinuallt þetta, þessi mikla þrásem eitthvað knýr alltaf áframog það verður eitthvað mótor undir heiminumogen hann þarf núna, sérstætt, á því tímabilisem við erum að leysa í klubnum, líðum er eins ogí þessum kubbónum, þessum stóriðu dóðröndumeins og ég með þessi mótorsé sko að það er svo mikiðtexta til þess að felan undirlínunað það þarf svo mikið plástil þess að skapa tilfinningunumþannig að ég er alveg mjög spennturá að lesa síðara verkinn, það er eins ogminnist á brekkugottunum, það er sem hann er farin að getaþetta í skoþinnri verk, að komi svo fyrir í minna plásiog þar held ég að einmittsvona söttultíðan sérosalega mikið og þar verður þetta ljóðrætnaog við sjáum svonasvolítið svona bakk sem snýr baraöðruðu sér dag frá degi. Það er eins og sésmá samarjáttlast afskaldin og manneskinniog hann á að skrifaeftir tilfinninguþannig að þú þurfir ekkit augrið til þess að þú kemstað koma einhverju frá þérog það getur verið í undir textanumþað getur verið í því sem þú hannst ekki að skrifaog það krefsnáttúrulega þess að þú fá reynsliað skrifa og lesa og lærirá málið eins og það sémusikog það kannski er það sem ég erað komast meira og meira, það er það sem hannskrifaði ekki og hvernar skildiþetta í aðeinar og það að geta á200 blaðsíðum komið því fyrirsem aðra þurfa kannski á10.000 blaðsíðumog fá betra betra tilfinningufyrir þessu og líkasamt, vitend að þetta er aldreikomið, það er aldrei neittendanlegtmusikÞú minnst á sko veginlátið í náðanað þetta skosvona horfa yfirennum fyrir lagsnæstþekkja örlítið úr síðaritextum hansþað var ég sem einmittlíður mér eins og það séhans faril leifaðimiklu í lýsingumhá dramatíkhann sleppið á því tækinuog leifiði bara gerasthjá lesandameð grunar, ég hef ekki hugmyndvið séum til, við leitum að þvíog komum með nýðurstöðunarsíðar í klubnumÞetta Án Stridsþú verður að skrifa án Stridshann sagði sjálfur eitthvaðvarandi djáningunaég misti nú aldrei úr máltíðskilur ég þetta að vera svangurþá er hann eiginlega að výsaí held ég þettaÁn Strids, Áns sjálfsþú veist að þú ert að fylgjast meðþetta er svo triðþetta er svo vatnþað er að fólku upplifirsömu sögur svo ólíktog hérna hvað feikirsenur eða upplifunog sama á við náttúrulegamusik, það er bara ólíkt semkveikir á okkurþetta er náttúrulega svo órætt efniÉg verð aðeins aðvelta fyrir mérþinni tengingu viðlagstæðis við erum komið inn á tónleikanaog lestur þinna á lagstæðisen þú í rauninniert líka í þinni eigin tónlisttengistu mannenumþú síndi mér hérsex bálkasem, eða bálk með sex verkumsem sittur hérá píanónueða kannski að skoða það einsJá þetta er, í rauninniég hafði komið nokkur sem var að spilaá gljóðrastinniog stundum með hittog stundum með öðrumog svo var ég svo mikið að hugsamest að texta sem orgu og efniþannig að mér langaði svo aðþað sömar sem aðþetta sömar er 2019 held égog þaðþað sömarvoru þessi texta alveg fram og tilbakaog ég var eitthvað neina að lesa þetta mérég var svona að lesa glefsur, var alltaf að lifta einhverjum bókumog kíkja inn í það og mér fannst eins ogaftur að hérnaJón Rekvæsson rýs upp og sleikir á sig únliðinaþað er annað eins og hérnamaðgurinn til dæmismaðgur, umlegi maðgurþarna liggur þú varnarlausþarna skrýður þú áfram með því aðengjast söndur á samanhvað þú ert vesall og vannmattúður býtubráðum trallkaði ég söndur með fætunumtrallkaði ég söndur að því að ég ermáttur en þú, eins og drottinnþessi stóra almattúða sálsem nýtur undir sig að sjá mannsálunaskrýða í duftinu fyrir fótumsér dálitla stunden treður hann svo von bráðar söndurog þetta er svo sterkar myndirgeggjaðar, humorískar myndirþetta er náttúrulega bæði brútalog fyndi á sama tímaogþetta skrýða þannig að það var 16 árafyrsta bókin í klúknumþetta er bara náttúrunarog þá bók las égmitt bara í einu rikkþað var ótrúlega, það var svo að opnaeinni sál, einhverja manneskuhún er svo falleghún er líkaþess að þetta, hún er líka að upplifalífi semauðgar, andstaðurog úr þessu skrýðaðieinhvers konar línulegthérnastutt einstaktsverkeða það er ekki eins og einn taktstryggþað er bara svona maðkurog svonahljómklessa og fermataog hérna, eitthvað svona vísanir íeitthvaðþetta litlast ekki er bara skrifaðút frá tilfinningu takstansalveg svo merkilegt kvikindi er fyrirmælaverkmeð sko formumog eru út frá þessari hugleðingueru fórættra mikilvægri börnum sínumeða börn mikilvægri fórættrum sínumsem erþessi hugleðingans í þessum fyrsta kablaBrekkukottsanáls sem heitirMerkilegt kvikindiog það er manni líka þegar hann skrifareilíðmeð tveimur bjöðum, eilíðaf því að Amma Álgríms talar um aðeilíðin sé í slægin á klukkunnieilíðog það er klukkan sem er hérnahljómar oft fram með þegar maður er að spilaþannig að þegar maður er hérna uppfra þákveiknar á þessusem þú sagði ráðan að væriþað sem er millilínuna, það sem er undirtekstintilveran er oft bara stundirsem að maður veit ekki af sérog annaraog ég held að fyrir brittskaldað nálgast það að skrifaþegar þú veist ekki af þérog ert bara að skrifa og svo ferði að lesa þettanokkrum dögum síðar og mannstekkikomast að skrifaþað sem við áhafurum staður að vera áenmér langaði að gera eitthvað svonaeinmitt, gera svona stýttirverksem værið vilja að spunatengd en ekki með einhverjum músikljöfum gildumþannig að hér er þess aðPatagoniaframtíðarlandið í miðrin úttíðniþað eru bara svona sellurút frá tónmiðjuþannig að þetta eru bara svona tilbóð um aðfara inn í tekstanog það málesa tekstan að þú vilt það og flytja hann meðeða ekki, þú bara les tekstan og svo ferðiðbara stað, þetta er eins ogþannig að innblásturinn er oft kveiknar inní tilfinningu út frá teksta eða sögunniekki sönglaheldur bara, mér fannst að þetta var svo skemmtað gera svona sex verka bálg sem var flytthérna og ég fekk hérnafyrirvægandi kennara minn og vinn, Jóil Pálssontil að koma með mér, það skiptiren svo er þetta eins og allt, svo næstþegar maður kannski myndi flytja þettaþá er þetta allt öðruvísi, kannski önnu hljóðfæriog einn lag er hérnaopið fyrir óskalega handanég veit, það er ekkert skrifað þarog ég veit ekki ekkur, þú veist, kannskiskrifaði það eftir tíu ár eftir að églesi atomstöðunaeða að Kristni heldur þetta jökli eða eitthvaðÞetta ereinmitt svonafyrir mig sem er bara með svona algjöragrunnfærni í nótnalestriþá er þetta half ólæsilegtég sé sjaldan svonalýsingar á nótnabluðumen ég held ég sésko, forvittnastur umsko, ormin, sko, hvernig leikurer ormin? Já, það erleikið á skoklaranettið, það sem hættir að beigjahljóðu, það getur kontrabassa klaranettiðeða barsklaranettiðog, þú veist, ég reynir þá að beita röttinutil að, sko, mögulega syngja þaðþá, þú veist, þá er það eitthvaðhugleigingum maþfsinsþannig að, og þetta er svonanúna á, hérna, afsækjiðklarenettleikin, enþað er, það er, það er baragrafískt, grafískt tekníkeitthvað deið, ég var ekki búin að bætavið litum, en Patagoniætlumist, það er, það er verk sem byggist út FRum við, það er það að, það er það aðÞá skrifa ég eins og lönd, þú veist.Hér er þá til dæmis tónmiðjan díi og svo raða maður nótum kringum hana.Alltaf hljómar tónmiðja og þetta er þá, bassaklaranettið myndið þá spila fyrstu selluna eins og amabæða þrjumaog svo svara, myndið píjanovi svara.Þá gef ég þessast nótuna og svo eitthvað neginn.Svo er það eitthvað eigja eða land og svo er eitthvað í kringum hana.Og þetta er þá píjanovi svara með þessu.Svo kemur klaranettið aftur með aðra tónmiðju sem er þá F.Og með hljóðfæri sem getur bara spila einu nót í einu þá mynda það reyna blásablása þá nótu langa og koma við á hinnum.Næstíð eins og að spila hljóm með hljóðfæri sem er ekki hægt að spila hljóm.Það er svona sjónkverfing eða hljóðkverfing.Þannig að þetta er meira svona petaltengt verk sem er reyfilegt, breytilegt og getur reyfist.Þetta er rauninni þegar maður er að búa til musik sem að byggjast á því að reyna að spinna og improvisera og huglega.Vennin er að komi bara úr einhver, byrji bara einhver starf eða þú spilir út frá struktúr eða lag eða einhverjum einum hljóm eða nokkurum.Mér var svo áhugavert og það sem að ég var að fara á annan stað að ég er svo mikið búin að hugsa um þessar texta glefsur og þessi verk sem ég þekkiog áhuga eftir að lesa meira eftir haldur.En það sem gerist því að það fór bara á einhvern allt annan stað, bæðið sérst hvað var til og hvernig maður spilar.Mér var styrmjönd að geta farið í einhverja allt aðra átt, ekki með neitt nema bara textannars og einhverja tilfinningu eða einhverja út frá einhverju senu inn í bók eða einhverju hugmyndog þá geta mér ólíki hluti gerst.En þegar ég kom fyrst á Gljúrasteinn þá manni ég ringdi í Allaheimir og fór í morgunkaffi og átti langan morgunveð og spjall með Alla út frá hans tónsmíðumog reynslu og tengingu við haldur.Það var náttúrulega beintenging og ég ringdi líki Jón Árskísson og þeir voru rosalega kátir og tókuð mér opnum örmum í að deila sinni reynsluog þá voru þeir náttúrulega högstum sönglæð, unglingurinn í skójinum og mæstjörnuna og þá er þetta einhvern veginn, það voru þeim staðog svo hefur ótal sinnum verið búið til tónskald að nálgast þetta.Ólíkt, það heyrist aldrei textin sem þú vart að skrifa verki við.Þannig að þetta er eitthvað á milli, þetta er eitthvað svona, eitthvað ferðala hjá mér hann að milli henn sínilega og ósínilega.Ég er eitthvað svona, hvar mætist texti og tónlist og kannski er þetta líka hluti að leitina veri gælu hefur stjórn.Leifa efninu bara að fara með þessi og líka þessi hugmyndum að sé ekkit endanlegt.Það er algjör kunst og þá er ég að meina þessi einföldustu lagstúvar.Þetta er í rauninni rosalegt listfengi og listform að geta gert það.Og yfirleitt finnst mér þeir sem text svona vel til, þeir geta gett bæði.Þeir eru algjörlega frjálsingi að gera síðan í rauninni bara hljóðlist eða eitthvað algjörlega abstraktsjónir.Og hafa síðan þessa tilfinning og tengingu inn í að gera eins og sæðir áðan sem ég er að hugsa um eftir aðog sæðir að árin líða og þú skrifar mér og svo allt í hennu þá þartu baratíu blaðsýr til að koma einhverju til skila sem tók því kannski 200 blaðsýðar áður.Og hann að svo reynsla þetta var stjálpað. Ég held að það sé eigi líka við í musika.Það strýpast af þú veist hérna að vera með skrautmálið að þurfa að byggja upp eða svona.Þú nær bara að segja í fjórum setningum eitthvað sem að ég held að hann hefur alltaf verið að leita.Og það er ennu aftur þessi tónlistartenging.Það er kannski aðeins varandi sönglegin að því að nú hefur verið svona rennaðum ogrekist á tekstana í skaldsugunum og eitthvað þetta kemur allt fyrir og það sem ég finnsteitthvað einn enkjana, já svona þetta sönglega úr sem situr eftir eftir Haldur Lagsnesog þá sem hafa sami lög við verkans er ákveðin keimur. Það er öll eitthvað einnÁkveðin staf.Já það er annarkvært sko eru þau svona nánast sinn einntónlistarstýl eða það er eitthvað svona miðja sem heldur það mjög nálaeitthvað raður. Sko veistu eitthvað um það eða svona deilur þessari tilfinningu að þauskald sem er að semja sko við tekstana allir þessi sönglög, sko eru þau í opnumdíalóg annarkvært bara raunverulega samtali eða eru þau að reyna að senda eitthvaðmerk í milli lagana?Ég held að það sé bæði meðvitað og ómeðvitað. Þetta er sérst óbeint og beint.Oft er það í tengt leikusinu að sé flítjanlegt og þá held ég að þessum sem ímúsikinu, þú veist, sömur setja sér í stellingar og halda þá verkunum innan einhversramma meðan aðra er eins og varandi þannig að sexarka bálg sem vorum að tala um.Fyrir mig þá var þetta bara að vera í eingum ramma. Þú veist, þetta er bara alveggetur við út um allt eða orðið er ægifægur og bara einn nota yfir ykkur að svonaykkur glundróða óráðu síðan.Já, millið draumaheims og vögu og ljótleiki heimsins og veist hvað er við að það séykkur einn tilfinning, einn karakter á því. En það held ég að sé raunin að mögulegaeru þau að tala saman lagstofunir. Ég held líka bara textin og tilfinningin hafi þauáhrif að það fyrir þannig sem semur við að það bara í náttúrulegu flæði þá ferðaþað eitthvað staf.Það er ekki allir aðverðið í hverju skapnum sem mann kalla það. Stundum er þaðnæst í svona óbænt samtal millir, annað koma tólskylda eða milliverka og mann vonar að það séykkur, það er bara náttúrulegt flæði, bara já, gerum eins og mæstjarnan, það er í rauninnieins og haldur skrifa það bara við ykkur.Það eru öðru við þér tímar, það er allvinni þrjur.Ég hef ekkert að bræða.Jóða, ekki öll sem ekki.Já, ekki öll sem ekki.Þetta er sama lægið, sama ljóðið. Það er það.Alltaf.Já.Það er nýkvöld líkur veðrið, sérkvæðsvinnandi báðs.Það er hlugum skýrmæðs og hvað.Það er hlugum skýrmæðs og hvað.Það er hlugum skýrmæðs og hvað.Það er hlugum skýrmæðs og hvað.eins og þú sagðir á það, það er eitthvað tilfinning fyrir einhverjum þorpi eða eitthvað og þetta er læðið, en nú er þessi lagstúr bara frjáls frá ljóðinu, en eins og þú sagðir, þetta er okkur um stað og það held ég að sé svo áhugavert og fasnir þetta sem manneskja að lesa þetta og taka þetta inn og svo alltaf að prófa að spila þessi lög í allaf og það er alltaf dyrðin, ég er kannski, við sem erum að kljást yfir tónlistina og erum einhvern veginn bitnir af henni,okkur líður náttúrulega aldrei eins og við séum eitthvað að starfa eða að vinna, þetta er einhvern veginn, þú ert bara í einhverju flutregaflýi, óvisu ástand að nema og kenna og búa til og þá hérna er tilbúðum að heimsækja þessar lendur og fá þessa einsýn.Mér þekki líka gaman að heyra eins og var hann til þennan að klúpa fólk allt í hennu fyrir að kveikja, bara svo sem veit ekki eitthvað um bókmættir, haldurs eða verk hans að tónlistin geti kveikta, ekkur lagstúur eftir eitthvað aðra manneski, út frá textabróti, kveiki, þannig að þetta er þessi óræða hvar maður kemur inn í sögundan.Mér þekki líka gaman að heyra eins og var hann til að klúpa fólk allt í hennu fyrir að kveikta, ekkur lagstúur eftir eitthvað að tónlistin geti kveikta, ekkur lagstúur eftir eitthvað að kveiki, þannig að þetta er þessi óræða hvar maður kemur inn í sögundan.Og engin er bættari, hér sést aldrei peningur, reikningur í óhansbóðis en gleipir allt.Ekkur mesta háðung og lítilsverðing sem fyrir getur komið hér í plásinu er að fara ofan í jörðina á sveitarinna reikning, en hitt er talið merkja um sanna mikilmennsku og heiðarleik í lífu og dauða að eiga fyrir útförsinni.Ekkert veit ég eins hrýfandi og með að svífa á bylgjum þess að fagra sálmalags upp á hástóli himnaföður sinns mín skóða,sem situr á fagrum stóli á bakviðanann kaldrannarlega og yllfyrra sama heim, þar sem ég er satt svo marga næturstund í flæðamálinuog táraðist af erfileikum og synd og kannski mörg hundru þýðingarlausir og fátakir einstaklingar á undan mérog engin vissi um öll þau tár sem fjallu í sjóun nema hann einn sem þekkir sjóun frá tárunum.Það búið að vera þægilegt að fá að sitja hérna á gljúrasteinni, að mættum gera þetta oftarið í útdálfinu að taka upp hérra.Það er eitthvað þægileg þög gott að heyri klukkunni og svona kjarnast við eilipiðina.Grunar þetta að sé aðrænin líka svo að heyra mér í klukkunni fannu að mér.Það er eitthvað róðandi, það er algjörlislega sem það er há hérna, algjörlislega tí í gangi.En þú munn taldi áfram að sækja hingað og verja í mornum og spila á flíilinn bara um ókominn ár heldur.Ég, algjörlega, ég ætla að reyna ef ég má, ef maður verður ekki sparkað hérna út fyrir að tröfla, neða það er bara aðeinslega.Og hvet sem flesta koma þetta sem er þessum hugleðingum og varðandi flíilins og stofuna og tónleikahald og sorgir og gleði að annar guðin í heitin,talaði um að tónleikastinn væri orkavafl sem hafa alltaf verið til og hún sámeinar og sefar.Og við erum að sjálfsögðu sirkjað þá sem að fara en fagna þeim sem eru að koma.Og mér er bara ótrúlega þess að hugsa að það er ansið margi sem hafa hoppað yfir móðuna, teng tónleikastinni,núna bara á síðast ári, þegar síðan hún fór og við, hérna, Sigrún, hjáttistóttir, heldum tónleikaður sem voru,tónleikaður henni, mynningar.Þannig að aftur komum við að þessu, manna endrist ekki ævinn fyrir listina, en það er nóg af listið sem manna endrist út ævinna.Ekkert einn, svo er þetta ekkert einn, verður þetta svo lítið í saminginu.Við hefum rætt svolítið núna um þetta við aðsýrt tónlist, við aðsýrt bókmyndum, verða læs, verða fær,og síðan þetta svona kannski eins konar þroskið.Eða hvað þetta er sem við erum búin að vera svona að tala í kringum, að þetta svona með árunum kannski þá svona strýpast þetta niðurog maður einhvern veginn þú eru að stýga fram og segja það sem maður vil segja.Og maður þarf kannski ekki ekki að mikið plást til þess að ná þessari tilfinningu.Og ég fór að velta fyrir mér það er svo mikilvægt í verkum haldurs að það er þessi barnasaga.Það er salka heimsluðs sjálfstöðsfólk.Það er ekkert gott að ná all fleiri sem kjarnar sig í uppvækstusögunni.Það er bara skandináska bildungsromanin en hann hefur mjög einhvern veginn næmt næmarítönd fyrir upplöfumpartsinsog þar held ég líka tónlistin dveli að því að hvernig börn upplöfa tónlist að þá verða þau öll einn hlust.Og mér líður líka eins og það sé eitthvað sem maður að fara í gegnum það að læra.Að spila tónlist, læra hlusta tónlist einhvern veginn á fullunis árum er eitthvað sem maður er einhvern veginn alltaf svona að reyna að komast kannski aftur aðeða frá nýju sjónurhóttni þegar maður fer að reyna að tjá það sem maður er að meina og þarf ekki einhvern veginn allt hjómið í kring.Er maður þá að reyna að ná bara aftur í þessa, kannski ég veit ekki saklusu, eða þessa svona reynu tjáningu?Og upplifun, að upplifa og vera ekki að hugsa um það.Hvað er að gerast? Takinn og finna og þessi tilfinning fyrir bara stundinni, þetta er núna og það finnst mér svo dásalega að hugsa að tónlisti lefi í levandi stund, ekki í einhverju pródöktieða endalust að tala um þessa auktöku eða hinna þó að það sé frábært leiði til þess að varðveita og eiga mismandi útgáður auðvita handan lífskeiðs fólksað mara á sitt æfiskeið og svo þá var kannski til eitthvað einmildir eða eitthvað, en þessi upplifun að vera að hlusta á tónlistfluttaeða líka upplifun þegar það er verið að lesa þessi húslestu sem er líka einhvern veginn, tafur hún líkast, sömur bara að byrja að lesa og byrja að hlustameðan aðrið byrja að lesa og enginn hlusta.Það er ekki oft gefið hvað það varðar, en það er líka þá leðið og sagan en lesin þá verður hún til og bæði hjá þeim sem er að flytja og þeim sem er að hlustaþannig að hún verður til í hugum fólks, þannig að þetta er ekki ástæðilegst að kalla reitlist, að klást við reitlist, listin að rita niður og tónlistþannig að það felst kannski í orðinu líka, reitvöndur eða skál.Það er ekki oft gefið hvað það varðar, en það er líka þá leðið og sagan en lesin þá verður hún til og bæði hjá þeim sem er að flytja og tónlistþannig að það er ekki oft gefið hvað það varðar, en það er líka þá leidistÞað er ekki oft gefið hvað það varðar, en það er líka þá leidistÞað er ekki oft gefið hvað það varðar, en það er líkaðþað er ekki oft gefið hvað það varðar, en það er líkaðhvað það varðar, en það er líkaðhvað það varðar, en það er líkaðþað er ekki oft gefið hvað það varðar, en það er líkaðÞað er ekki oft gefið hvað það varðar, en það er líkaðþað er ekki oft gefið hvað það varðar, en það er líkað
