Umfróin Góða og Húsið er stuttverk sem haldur skrifarum Þúriðar koma því meður niðri á lífi rannvegar og leggið það eila í rúst. Saganertalinn byða á runvurilegum atburðum sem og upplýfunum haldurs sjálfs þegar hans yldi ungur tilkvemmarna hamnar. Suumæðurverksins er fjarlægurpersonunum, samtúl og senur er fáar og lesandiðið þarf sífelt að vera pústla atburðunum saman í gegnum óbeinar upplýsingar híðan og þaðan, svo er við til að ákveða hverjumæður trúur og hverjur ekki. Samleisarinn minnað þessu sinnir Elimborg Úna Einastóttir, blaðamaður hjá Morgumblaðinum, Sviðsöðundur og samfélagsrínir, en síðast að höst beirti hún grein í Morgumblaðinum með titelin Lagsnes, hverfur, úr skólum, landsins og ótli hún nokkuru fjaðarfokki í samfélaginu og átti sinn þátt í að kveikja á þessum bókeklubi. En áðræm við hefjum samtál okkar skul við heira stutanlestur á upphavi suðunar. Sumarið er fegurst rétt fyrir höstið. Þess vegna hefjast góðu suðunar með hann ennersumar og fuglaðni síngja og sólin hellir geislum sínum yfir láð og lög. Þannig hefst eitningssagan um ungfrúna góðu, Ranvegur Prófastóttur sem nú var loksins ráðinn í að sigla og gegn þennan síðsumardag um þorpiðsi til að kveðja, meðan skerinn liftust í hittlingu yfir hafspeilinn glæselegg eins og borgir. Frú Þúriður, eldritóttarin, hafði eittnir fyrir látinn sigla, en hún var bráðláttari en yngre sísterinn og fullaf útþará. Hún sildi óðar en hún var búin í kvennaskólanum 26 ára gömul og var í burti í tvei ár. Aftur að móti hafði um frú Ranvegur ekki kert seg um að sigla strax og hún lög við kvennaskólan. Það er raun að vera aldrei hafðin að vera lega útþrá. Hún elskaði sitt plás og þess fólk. Hún var slíkur snillingur í hundunum að hún skildi við dúkanna sína með trega og hugga þessi enkum við það að hún færi þess að fær til að fullnuma sig í søymaskap og legja stund á fagran vefnað. Þannig hafði siglingin dreigist úr hömlu í fjögur ár og nú var á hún frú Ranveg orðinn þrítú kona. Prófástjónin hafði einlagt haldi því fast fram að hún ætti að sigla, því annað hefði ekki hennar stét eftir því sem kröfunnar geras nú að tímum. Hún aftur eitnig að veri burttu í tvo ár og dvelja á Kristens fólkinu eins og eldrisísterinn, en Kristens en Saulöji og prófásturinn hafði þaxt á hauskólanum og heldu síðan vinskap meðan báðir livuði. Eilingborg unna einastóttir, blaðar maður hjá morkumblaðinu, svýðsöðundur og samfélagsrínir. Einilega velkomin í aldrei að lasja lagsnes. Takk hallig á fyrir. Hún okkar hef ég að þenna þáttins og við hef ég með flesta þætti hefur okkur. Hvert er þitt svona personlæga samband við Haldar Kílein? Mér lýður eins og ég hef allt aftalt að vitað hver Haldar Lagsnes var sem eitthver hugmynd. Þegar ég er urkla 13 ára, byrja að hugsa að ég verði nú að taka mig til og fara að lesa ekki eftir hann. Og les þá badnátturunnar. Man ekki testa ekki vel eftir því, en ég hugsa að hann var hvað bara 17 ára þegar hann gav hann út. Þannig ég hlíti að geta að lesa þarna 13 ára. Og svo skrifað ég fyrsta heimildareginum vinnu grunnskóla var nú um Haldar Lagsnes. Og svo þegar ég var 15 ára að hugsa að ég er með mér að verið skamalett í það til að lesa sjálfætt fólk. Og tók hann eins og í skólanum, þá var allt að lesi fyrstu tímyndunnar af íslensku tímyndunnar. Men ég held að ég hef ekkið komist mikil engreð enni gegnum fyrsta kaplan þá. Þannig ég hef allt að verið mjög svona, ég meðvetum um hann, en ég held að fyrsta sín sem ég hefur svona átaði mér á Lagsnes almenilega á skiltan. Þá var ég í MH á fyrsta ári. Og sístumín, hef að verið það að unda mér og hún svona eila pindum ég að fara í valafangar um Haldalagsnes. Og hún sagði að þetta er bestið áfangið sem ég farið í, þú veist ekki hvortan verið kendur aftur, farið í að núna. Og þá las ég sölkuvelgu undir hannleisluðið Sývjubjörgar Einastótir heitinar. Og það var bara eitthvað stórkursleista sem ég gert. Og mér fannst það alveg svona virkelig að breita lífum minu á eitthvað hát. Og svo bara las ég það og líka eins og sjálfát fólk þar og eitthverður aðra bækur. Og svona hef sótt mikið í svona vissverk hans síðan. En ég er enginn svona, ekkert sérflaðið ungar hef ekki lesið nærið í allt. En hef verið mjög að hrifin af því sem að ég hef lesið. Og það hefur hatt mikið árifa mikið. Senar þessi laksnæstilfining, þegar man er lennturinn í skaldsjöfu eftir hann. Lesendur þekkja hann eitthvað neginn. En það getur verið erfitt að koma orðum að henni. Hvernig myndi þú lísa þessu laksnæsvæbi í skaldsjöfu? Það er naturlá sko... Ég er meir og meira að koma staðinn hún. Það er eitthvað alveg ólíkar. En ég er svona... Það er mjög sérstuk tilfining að detta inn í skaldsjöfu eftir hann emið. Og mér er þessu svona... Oft bara það allt er heldtæga mig. Þegar ég er kominn ákveðandi útt í þessar sérstaklega stóru skaldsjögur, að þá ég hann að... Þá er líta annaðar sem ég get hugsað um. Og þetta er svona... Kanskja í stundinn daldið þungu teksti, en ég er svona... Man nær ekki að stýta sig frá hannum. Og maður kemst í eitthvað veginn annað ástæðum. Ég finnst ég oft líka... Mér er þessu að árifa hvernig ég tala, og ég deft svona meira í... Þú veist að... Tungumálum utber eittist að einst þegar ég er að lesa hannu mikið og svona. Þannig ég... Mér er þessu að bara... Já... Kanskja ég... Daldið er heldtæga mann. Það er daldið... Kanskja ég... Það er... Það er... Það er... Það er... Það er... Það er... Það er... Það er... Það er... Það er... Það er... Snertum að þess að á fréttini sem þú byrðir í haust, sem sísti all veraðlega upp í bógmyndarsamfélaginu hérna á Íslandi, og ekki bara bógmyndarsamfélaginu. Lagsneskverfur úr skólumlandsins var tétillinn, og þar greintur frá því hvernig sko... Verk hald og sjón og undanhald í framhaldsskólum. Bara örf á skólar, það er þess að níju á 29, kenna heila bók eftir hann. Og viðbröðin úr við því voru margvísleg. Það maður segi að þessi Lestraklubur hér sé vissulega viðbraðið við þessari frétt. Ég menn ágaði svolítið að spyrja þeit eitt sko fyrst, hvað kom þið er á spórið? Einhver svo kom inn á það hlá hérna, ég reifst mjög mikið að þegar hefur hérna lagtið spokum sem ég las í mentaskóla, og hefur sótt í þar síðan. Og það eru svona vissir kapplar sem maður ég sagi í sérstæglei í, og það er runni byrjar þannig. Ég er ferðið að lagi um landi síðast að sumar og er að keira, og ég læt á uppholskaplar minn eftir Haldur Laksnis, sem að ég síðan að úsjálf það er fólki þar sem að nonni litli, yngstisónur Bjarts í sumarhusum fér til Ameríku, búðið að þangað. Þetta er svona, já, mjög fyrir þetta er bara eitthvað svona storkunnslegaðast í teksti sem að ég lesið og ég er mjög gaman að hlúst á hann í hlöðboka formi af og til, og ég var að gera það með mumminni og við fyrir með eitthvað að ræða þarna Haldur Laksnis, og ég í runni kveikið þá bara á því að það síðu bæði 70 ár, þarna frá því að hann fjækk Nóbilsferunin, og 90 ár frá því að sjálfætt fólk kom út, og það gerist þannig sumið viku í oktober. Og ég vinsum bláðamaður og byrja bara að hugsa með mig, það verið gaman að gera eitthvað smá tengt þessu, smá eitthvað svona ámæliðs að halda upp á þetta, og það er svumaradna, og mikið það sem sagði svumastársmiljum að frettættildinni, sem er markið bara nýb úmið framhaldsskóla, og ég fer eitthvað eins að ræða við þau bara í mat, og eitthvað er krakkar sem er komað úr M.R. og verðsló og svona þessum skólum, og enginn er að hafi lésið heila skálsjög eftir Laksnis, komst ég að þarna, og það var þarna sem eitthvað aldir byrjaði, og svo var ég að lesa eitthvað um fjallanir í Erlendu fjölmiðlum, að þetta er Sveibu þróun viðva, með svona höfumverkbogmynda, að nemyndur eru út sífa stórhá skólum bara af allan þess að hafa lési langa bók, og það var þarna sem eitthvað byrjaði, að þetta átti bara að vera eitthvað sagnlós amalíðskrein fyrst, en svo þegar ég komst að þessu á hvað ég bara kanniða, og tekast á hverjuna að fara að senda fyrrspyrrn á alla framhalskóla, sem var alveg smá verkafni, og þá kom ég fljótti ljós að þetta var þróuninn. Þannig já, ég held að segja svona. Þetta var í raunin ást mín að álaksni sem að kvægti á þessu. En þú ferð að fá all þess að niðurstur svörinn við fyrrspyrrnur að þess að senda fyrir þið, var þetta sjokk? Ég er náttúrulega áðurinn, hvað ég ferði út í þessa vinnu, að senda þess að fyrrspyrrnir, er ég myndi að þess að ræða við fleira ungfólki kringum mig. Þannig ég er svona mig gruna að þetta væri staðan, annars hef ég ekki ekki að fara út í þetta verkafni. En jú, hvað þetta var svona afgjörandi? Einmitt margir búin að taka þess að bakur út á allra síðnustu árum og skýringannar sem maður í að koma fyrir, að nema því að skyldi þetta, ég hef vel ekki lengur. Mér fanns þetta, kannski aðalá bara sorglegt, að því að ég hef finni svo rósala meikið úturrussu í framhaldskóla, að einhvernvegin, mér fanns sorglegt að það væri ekki staðan hjá öllum. Og tilfinninginn var það líka bara að kannski að nemtir í framhaldskóla, væru bara ekki að fái einhvernvegin líkjil og aðga um hvað því að lesa bókmendir. Og koma þetta inn í þann heim, þannig mér fanns staðan mjög sorglegt og sjokkurandi kannski. Sýðan sko er svolíti búið að ræði þetta fram til baka, margir svona minni pislar sem hafa verið skrifa þér. Þetta er verið svona aðeins í deglunni. Núna, þegar við hafa ná að taka upp þetta að við tala þá, þá Þú ertu nýpunum að byrta aðra frétta sem að fjalla njálu, það sem staðan veriðst að vera bara mjög svepuð og hún er á undanhaldi eins og verkk lagsnes. Og það er allt af eitthvað einhvern bent, svolíti svona að ít fær áttir fannst mér, það er stýtinginn á framhaldsskólaunum. Hún veriðst verið mjög ráðandi allaf að samkvænt kennurunum, sésat geta ekki leyft heila bók í kennslu. En sýan er þetta líka sésat afstaða nemanda, áhý nemanda, gagvært þessum verkum og að sésat þeirra veruleikis í fjarlægast, þann veruleikis sem lagsnes skrifar um. Hvort finnst þér svona veg að þingra eitthvað einhvern í þessari degluðskó, stýtinginn eða áhý nemanda? Ég heldi þetta sé mjög mykki samspill, en ég heldi að sé að við sluta tala um áhý nemanda, en svo er þetta líka geta nemanda, sem að spila ráðna mjög myki inn í. Og kannski hvað mest, og það var eitthvað svona við, þarf, eitthvað er mjög stór spurtning, en það eru margi kennarar sem að lýsa því bara að lestrar færni og leaskilningur og bara útalt hafi mingar mjög mykið að alltaf síðustu árum. Og að það sé bara orðið og ervitt að lese þessa bækur, og þá kannski ég beti að því að það er svona ervitt og tekur það lengri tíma, og þá er tímina svo skortum skandi, að það var það er teknar úta því að líka á það stýtinginni. Míist það kannski hafa verið svona mest ábeirandi, en þá er mitt komið við stærri spurtningu sem að margir hafa líka veld upp, og ég vera eitt í marga kennarar sem er mjög mikið að móti þessu viðhórfi eitthvað einhvern veginn að að jú, það er ervitt, en það því er ekki að vei um að sleppisu, að það bara gott að gera eitthvað ervitt, og það er þannig sem við lærum og það er þannig sem við lærum að skilja. Það er hlægi kannski að nemyndu lesi þessa bókmendir og meðtækki ekki allt og skilji ekki allan untitækstan, en þeir komast næri með að lesa sant. Þannig að ég held að það það er kannski, og svona allmenns í það hefur mér þótt það vega fengst eir þessu umraða um getuna og hvað svo ervitt eitthvað ég sé ég, og áhuga að lese kannski sprettitaldið út frá því. Þetta er meitt svona svona eins og svona þjálfun í læstir bóka. Að sem segur bara af eigin minni að há að lesi svolsde fullk í grunnskóla og svo er ég núna svo að asað ápn á hana, bara þvílið og munur. Senu sem ég svona var ekki að áta mið á karlær að tala um kindur í tíu placeur, ég eitthvað nogen bara solgrai þetta eitthvað nogen í dag og finnst allir þess að núans eingar þess að mana er að beita geggeðir að með annað að, ég veit ekki, kvartinn minn Það er rökkulega tíu á ófnu þegar að ég lasi enda í denn. Þannig að ég held að sé líka bara að þetta símur gott svona ervitt skrev til að þjálfa sig í bara leistri bóka element. Er þú samála? Já, ég held það algjörlega og mjög vist áhugaverd að því ég veit rækt við kennara og einmitt talaðalta við gumblu islæsku kennaran að mina í MH og þar sem ég fjakk að mitt bara storkrúnslega bókumendakennsli og mjög vist þeirra að sína á þetta mjög áhugaverð að því þau bara hildur í Rýsberg og Haldar á Björnt efinn sem er að kennara þar heldur núna líka fyrirleistur fyrir aðaraframhaldskóla kennara um í raunin af hverju þeim feist engin bók betur til þessfaldinn að kennara framhaldskóla neimum enn sjálstætt fólk. Að því það er svo rósalega mikið þarna, að þú getur haldið endalust áfram að kava og einmitt mjög vist bara gaman að lesa og hlusta svömu kablan aftur aftur og maður kemst einhvern veginn alltaf dýbra að dýbra og þetta er líka svo mikið þjálfunni að því að það fari svo djúft inn í manniskjúna þarna og mist það einhvern veginn gera líka það sem maður þjálfa svo vel í þarna í gegnum en að lestur er að skilja fólk og einhvern veginn að setja sig í spór bjart í summarhusum sem maður er einhvern veginn umurlegur karakter að mörguleiti en maður er einhvern veginn þungað til að hafa samomjóðunum og ég held að þetta er kannski það sem hafði eitthvað mest árið á mig eins og að lesa lækstnis í framhaldskóla á kannski tímum þar sem umraðan er ekki endila oft mjög núanséruð að þurfa að setja sig rækilega í spór eitthvers sem er kannski ekki... það er eitthvert margar skálsjögur sem gefa þér klefta að fara alveg svona djúft og það er það sem er svo storkværslegt við þetta og það eru svo mörguleið og þó að þú piki bara upp á sumumplutum þá er það samtfyllt þú þart ekki að skilja bókina 100% fyrsta lestur og það gyrir það ekki verið fyrir vikir Ég mynd og sjálf þetta fólk, þetta er stóra bókin hans, myndur við skilgreina þetta sem heimsbókvend? Allgjóliða, já, og það er gaman að svona, það kom natura upp þarna þegar Kiljan Murphy viðtalið þar sem hann var að tala um þetta verið eina sín uppáhullsbókum og hún seldi stá í fyrsta skipti uppi að byrja á ennsku sem var gaman, þetta var ennákvalað samatím og þessi Miklja Laksnsumra var svona að fara á stað hérna og allir svona útlendingar sem að ég hef rætt við sem hafa lési þarna fynst þetta bara parri við svona helst í bókmendaverk og mér finnst það allgjólið að bara í rauninni bæði eins og sjálfsvært fólk og heimsljós og sem mér finnst þetta er alveg á parri við hvað annars og kannski mert essi blessu Nobel sverlundið til Marks um það líka þannig ég held að mér finnst þetta að vera á kvenntopur Varðandi þessi hann kannski framtíðina hefur verið mikið eftirfilni af Laksnsransfólkniðni og er þetta bjart sín að framtíðina? Þetta er stórspyrning, já það hefur verið eftirfilni og það er náttúrulega líka bara verið einhvernvegin í samfélaginu hvernig að áhuja og það sem að mér finnst langskendilegast personulega er að þetta verið slíka að hvernig að áhuja hjá ungu fólki og bara unglingum og mér finnst það sem ég hefur kannski í þótt hvað skendilegast að heira ég svo er að eða með teira íslendskvikennarna í MH tala um að ég síðast að öfnið verið fyrst að öfnin bara frá því þú byrja að kenna sem að engin neimandi kvarta eða þurfælis að sjálfsvært fólk og það er kannski svona það sem að ég er að taka út ur svo ég líka bara að unglingar og ungt fólk það vil fá að gera erfið að hluti og það vil fá að kljást við þessi stóru verk og það veitum ég vor en svo held ég líka og ég er líka að einmitt vera að skrifa þess að njálugrein og er að reyna að fylja þíhötlu eftir og líka bara skoða einmitt hvað, afhverja er þetta svona að þá er heltið ímusleit sem að þarfa að skoða á rótvandans er mjög dýbri en bara nákála hvað verkar valinn inná léslist að framhalskóla heltið þannig ég er alveg bjárðsin að eitthverjuleiti en ég held að við þurfum að leggja meir áherslu bara á einmitt læsi bókmöttir og það að tala saman frá því að bednir eru mjög ung til að viðhalda þessu að hérna fynn En við skolum vinda okkur í bóktaksins fáum hérna stöðanlæstur og svo ræðið við hann að spjáltaðan að midli bókstælega Í augustmániðið seint emdi fathir faktórsins til veistlum eikillar á Aðalvík Því hann var þá að gifta dótur sína lækninum þar í köpstanum Fólkina á Eyvík var öðvita boðið og prófásturinn áttið að framkama hjónavíksluna Því miður gát ekki faktórsjóninn fara til veistlunnar að því að faktórin var leggja að stað í siglingu og frúin var önnum kávin að búa hann til ferðar Ungfrú Randveigu fann líka að hún mætti engan veginn yfirgefa sónsin þó ekki væri neim í þrjá daga því hún elska hans og heitt Eftir nokrar fórtölur let hún þá koma sér til að trúa því þú hún hefðu gott að því að kvíla sífra á drengnum þessa daga og lifta sér upp og síðan fór ungfrúin með fórhaldisýnum til brúðköfsins En svo hafa verið stildum að brúðköf faktórsjóninn nar á Aðalvík að það bar upp á skip komið dag á Eyvík og er nú ekki orlingi að það neim að þegar prófástjóninn og dótur þeirra koma heima aftur á veistlunni Þá er faktórsjóninn látinn í hafir einum sólarhíng og hafa teki með þessi lilladrengin Són ungfrúarinnar sankat beðinni umu hans í Kvöpmanhavn Þegar ungfrúranveg kom inn til sín var lillavaggan á brott pelinn horfin, öll litli fötinn hans tíndur komaðuðskofunni og búða þvó viðra allt herbyggið eins og hafa verið dáin Svo ekki var einu svona eftir í loftunni blessuð mjólkulihtin á lillalíkamannum hans og það var ekkert eftir nema minningin um bróssans í sálu hennar Þó undaleitt meði virðast kom þetta ekki flatt upp á neitn í Þorpunu nema ungfrúranvegu Þorpunu hafðu sem sér verið skýrð greinilega frá því að það hafðu komi mörg bref úr Kvöpmanhavn bæði til prófastfrúaranar, faktórsfrúaranar og svo nátúrlega til ungfrúaranar Þegar voru frá gömlu ekki frú Böglund, Móður Magisters heitins Böglunds og gamla konan var nær døiða ein lífi á hjártásorg yfir Missi Engasónasins hún átti nú aðeins eina áskýðassu lífi og það var að meg hafa Sónason sinnhjá sir í etlinni og veita hún um allt það uppeldi sem hæfði gamaðli ríkri ætt fræðri í Damurgu Allir hluta að skilja, að þá drengnum liði vel hér heima munti hann aldrei fá annaðins uppeldi í smá köpstað Nórdöfið Pól eins og hónum stótt í bóða hjá ummu hans í Kvöpmanhavn Einlingborg Unna við heiðum hér brót úr Ungfrúni, Góðu og Húsinnu verki sem haldur skrifaði svona bírjum fjórðar ára tvör að eins það er kannski smá depaðið og það er hluta að skrifa þessi og það er hluta að skrifa þessi og það er hluta að skrifa þessi Það er kannski smá depaðið, hvort þessi er smá saga, skaldsaga eða nóvelan þar á mittli eftir lestur fannst þetta vera smá saga eða skaldsaga? Mér fyrir þetta vera nóvela en mér fannst um samt eitthvað mig það yfirgriftsmikil að tilfinninginn eftir að lesa hann var smá eins og það var lesið skaldsaga Ég samal að hann eitthvað beitir svo mörgum eitthvað samskona bröðum á hann gyrir í skaldsaga sínum nema að stripa allt nýður, það er mjög áhvert að sjá eitthvað beininn sjálf eitthvað koma fram Bókin hefst þérna á því að vera um kindfyrir fjölskyldunni það er Profasthjóninn og Faktorsjóninn og Ungfrúinn Góða og Húsið sem að halda og skrifa með Stórumstaf Évík, sér að Jónir Prestur sem er eitthvað líka útgérð og likt og góðum heldriðstjetta mann í Sæmið þá giftir hann eldri dótusýna þú eru þið Faktorsjóninnum úr næstu vik sem er Aðalvík og Sónirinn flyttur eftir þeirra í Évík og stafnar það er svona framlægingu að verðlun föðusíns og þau reisa sér sestát Faktors hús, það er verðlunum hana húsið sem að fólkið í Évík kallar einfaldið að bara Húsið eða Évíkinganir þeir er kallar líka að þetta heldra fólkið með greini úr Stórumstaf og þannig er okkur svona vísið þá að hér er verið að fara að tala um efriðstjettina. Ungfrúinn í teitli verksins er sér sér en yngri dotir Prestjónna Ranvig og sagann hvervist svona um hennar fæða laið til Kaukmanahannar og komi hennar heim með svona hennum ímsu sköntulegu skandulum sem því fylgja en Haldur notast við fyrir eitthvað fyrir eitthvað óvennilega sögumannsröt í þessu verki og það er eins og þessu sé eitthvað fjarlægar en vanlega. Hvernig uppliðið þú hann í byrningverkins? Já mér fannst sögumæðurinn svona hvað áhöfverðiðastur í þessu verki að því að hann líka en hann færiðast alltaf um líka þetta er þríðu persónu sögumæður en hann er lúmskur og emið, hann er mjög fjarlægur en svo breytir hann alltaf um sjónarhórn og maður tekur stundum til alltaf tíma áttas í áðvien sem maður byrja bara að lesa þetta, maður heldur maður sé bara fátum alltaf svona bara skýra mynd áðvitaltsamann en svo snýstið hann alltaf sagans snýst mjög mikið um að þetta fólk er að reyna svona að stýra eitthvað í narrativu í þorpinnu og vernda orðspórsítt og gengur mjög langt í imsu til þessu og það er svona sögumæður flakka með þessu hverann stendur aðna og svo áttar mann að sé allt ég náði að það búður verið að blækja mann sem lesanda í eitthvað tíma og svo fær maður að sjá eitthvað sem er að blækja eitthvað þannig að það er svona, já ég veit ekki ekki alveg að orður þetta ná skýrtum ég fannst að hann er einhvernig fjarlægur en hann er á reyvingu og það er eitthvað mjög svona sjastekt að lesa þetta að mér fann lei stundum í svo sögumæðurinn verið að blækja mig að er eitthvað skuggar og speklar en hann er strýðinn og leiðum hann í einhverja rongala en Randveig og þurðiður þessar sistur sem ekki berða þetta verksoldið það er mjög ólíkar, svolítið skemtilega að þurðiður viðrist vera svona smá brússa og svona einhvernig æfn til að gjörðu snert á aðatíklið spresti, en Randveig er svona skynnsamma dóttirinn og fyrir mynd fyrir jannaldræsinn og kan allar prjóna tegundir í bókinni og viðrist bara ekki að sérstaklega æfn til að gjörðu sagan hefst sigan þegar að hún á að sigla til Kauhmennahannar fyrir myndin að því er þurðiður sem fór áður og það getur úslega vel og þannig enginni hefur sérstaklega áhýkjar af Randveigur sem er þessi skynnsamma sistur en það sem meða kannski gfeikir ásöðunni er bón þurðiðar heldrei sisturinnar til Randveigur Þegar hún er að sigla að stað að þá biðurinnarinnum að skrifa sér á hverjum einasta dið og ef hún gera það ekki þá mun þurðiður træk eftir í að vita eitthvað er að eitthvað bjótar á fóru viðurinn að biðurinnarinnast að stað í það þér þarna Já, algurlega, þetta var svona manni grunnaði að það myndinn náttúrlega ekki, hún væri ekki bara að fara að skrifa það nað hverjum deig og maður fengja fylgast með því og svo verið sagan búinn en ég hef eins og komið eina því varum að ræða sögumanninsk og síðstundan mér varst það líka sem dæmið með þess að fjarlægð að mér finnst að maður veit í rauninn ekkið umur anvægum maður veit bara hvað fólk ég finnst um hann og maður átt að segi mjög illa á hennar eitthvað vegin motívum og hvaða er sem maður drýfur hann áfram og það er einmitt svona hlutiðaðisu að þú veist þetta er Þannig mörgum öðrum bókum sem maður hefur lési eftir hald og lagsni sér að sögum maður eins og rósælægt langt frá eitthvað vegin sálinni í rauninn í karakterunum og það er svo skendilegkt og þess að hennar er kannski líka emmitt hún fer aðna út og við verið bara að júmar hugsaða það að þetta er að fara að vera eitthvað skrítið en svo fjeknum að bara lési þessi bref og svo dattald inn í það og hún verið bara að fara að halda að fromað að strifa þau í og svo hæta þegar að koma Já, akkurat, þegar er að þess að brefin hætt að komi tók eitthvað einhvern þar svolítið eftir sögum maðurinn líka að sérstaklega þegar maður fær eitthvað einhvern að nýsast í þess að bref með fjölskyldunni og maður fær aldrei að fara til Kaukmanahabnar að því maður sér Kaukmanahabnar bara gegnum brefin og þegar að brefin hætt að koma Það var fæðan að vera eitthvað einhvern að svipa frústreraðar og fjölskyldunni að fá eitthvað ekki að vita meira af því hvað var að gyrja Kaukmanahabnar Fannst þú... Já, ég er alveg sammála því að því að það var mjög faklaft að fáa þessi brefi mitt að því að það er kannski maður komst aldrei nær karakterinnum en þegar hún var að skrifa þessi bref og þá fjakk maður eitthvað svona innsýns sem maður gall líka treist og og svo hættið að koma maður eitthvað mér hann ekki hugmyndum hvað var í gangi og ég alveg mitt datt inn í já, þessi að frústreraðar sjón og mér fann reyndar þessi frústreraðar sjón hún fyldi mér svo bara alveg gegnum verkið að það var mart sem að var mjög svona eitthvað einhvern sem maður fjækk ekki að vita og það var pyrrandi ágóðan hálf svona alveg Já, vandar alltaf eitthvað svona vandar alltaf eitthvað smá Þetta er allt að man er alltaf að bíð eftir að komi það er eins og það sé krógrinn sem lagsna þess eitthvað í seturinn í verkið það er ekki eitthvað einhvern sena eitthvað eitthvað slis eitthvað svona sem maður svo verið við það er alltaf bara eitthvað þetta lúmska litla sem vandar á nokkrum stöðum en það er eitt fræg sem er mjög svona algjur svona senu fræg sem maður veit á þetta mun hafa aflengar sem að ferið gangið hann að rétt áður en hún sigler á stað ég ætla að fá að lesa hann að lýsinguna að það er þegar að hann spúða með þeirri kindur til svögnar við þóttum við væntum lýsinguna á hannum hún dogaði við og hórði á hann nálgast boiðin í baki og pervisin gráherðan undir kaskedunnu verslunnin hér hafi tekið hann í uppbót frá aðal verslun tri fólí á aðalvík hann var í raun réttri einskonar kvígildi og að kvöldinn þegar nóttók að dimmaða hösti þá lettist hann um þorpið og gegðist hann um glugga hér á fólki og þess vegna var lítið á hann eins og róttu og meirað segja var sagt að hann væri lúsur hún hittir hann að rétt að hann fyrr út og hann byður hann að um að köpa sabadilla fræ sem er sestug plöndutegund fósði eitthvað að ransakja þess að plöndu? Ég reyndið að gera því það ekki ég held það hljómerinn svo ég sé að ljóa þessu en ég var upp í sumabústað að lesi það og ég reyndið að googla þetta en það var bara nýjensamblandum mitt fát ott íð út og það var að hitt meira þeirri ransok en er þú eitthvað fráðar um hvað þetta er? Ég heldið meitað þetta væri lagsnispullnap en þetta er vist planta sem var nuti gegn lúsum og ofnum ég þannig að hann sé lúsugur og hann sé að byrja hann á að köpa þess að plöndu er eitthvað einhvern en hann að ég veit ekki að leita eitthvað eitthvað skonar löst gegn lúsumum því sem sagt er um mann? Það gera myndja og svo naturleg endar þetta að því að hún kvænaist þessu manni og þetta er alveg mjög augljúst plant að planta hún og hann og maður og þetta, maður vise eitthvað einhvern veginn og þetta myndi gerast að eitthvað er leiti og þá emið kemur þetta þar sem að hún nú þú segir þetta að þá kemur fram að hún reynsa þegar hann að lúsum þannig að fyrst að þegar hér öðninni toku saman og þannig hafi hún bætt upp fyrir þessi mistoksin að hafa glimt að köpa síi fræ fyrir þannig og það er líka mjögst bara þessi lýsing núna þegar lastið þetta, þetta tónar svo rósala skendilega við að því svo fá við aftur lýsingu á hún þegar hún kvænist og num sem sem set síðasta kosti til að egnast ekki bæðni løsaleik og þá er í rauninni fá við þetta frá svona sjónarhátti fjölskyldunnar og þá hef verið að reyna að spila hann eins mikið upp og hægt er að hann er að minstakosti ég mann ekki hvaða var en hann er eitthvað veginn heyðarlegur madur og það sé fá gætt í dag og þannig að þetta er mjög skendilegt eitthvað veginn og það er hann ílegur kontrast í þessum lýsingum á hann um og emmitt svo þegar þau eitthvað auðvarað búja saman og slik þá er hann samtálum endanstund að það fara og kiki á klugehaf og fólki hann er ekki breittur, þó lýsingin á hann þessí er breitt og þar Chrystalas soltir þar sem er vera að gera þessari bóg en ef við kannski höldum við hann eins í suðuðuðtráðina þá þegar hún giftist hans hann í lokin, það er sittnað eitthvað einhvern eitthvað út og spil að hún kemur heim svolíti svolíti allt í einu, frá kaupan að öfn, eftir að samskriftin hafi svolíti dalað og þau við veti ekki alveg hvað er að gerast fólkið í húsinu, nema hvað að hún kemur ólét heim. Þá skapast rússalega mikið drama. Svolíti að leitað löstna við hvernig hvernig hérna, hvað hafi getst og allt það. En okkur reyla haldi alveg frá öllum makki. Já við vitum að það er eitthvað fundur sem er gæðast anna hér fölskildunni, sem að engin annar fyrir eitthvað vita nektum, ekki einusinn í faktorinn. Við erum fyrst með húnum með að funta húnir í gang. Við vitum bara að hafi gert eitthvað mjög örlægarið þarna, en hefum ekki húmit um hvaða var sem að fór millið er að þar. Og það sem við fáum meira að það áblausandi brúköps, hún á hvernigst magister Bogilund, stúdent, ef við mann rétt, frákvæmuna. Hver er þessi magister Bogilund? Hann er náttúrulega ekki meira einhvern eitthvað húmit af einhvers húnum storkvæslega Dana. Þegar ég útrífaði að stúr meintaskól að þá sjömað ég út hún að mina sjálf. Það er stóði að ég væri alveg meintaskól með mörgum dönum, og ég skrifað hann ástæðan fyrir því að Íslandingum finnst Dana í hótt, er að þeir eru með Stockholms syndrúm. Ég held að þetta er svona húmit um einhvern að vel meinti að Dana sem er sann líka Íslands finnur, kanni eitthvað meina að metta lítilmagnan, og það er best eginmæður sem hún hefði geta eignast út í Damverkvið. En síðan veriðist hann vera eitthvað, eitthvað Þetta rík sem er kastað framan í eigvigginga, að þau gera allt til þess að halda þetta brúðkvöð, að koipa þúsundir ekkja og viða assýrfullt að dýrum til að slátra, að þau eiga rósalig um peining í Íslandingum finnst. En dæin sem skipið á að koma, þá kemur í ljós að Magistr Bóglund er látin, bráðkvættur í Kaukmanna höfn, samkvænt svoðunni, og það er eilig bara það sem við fáum sem lésendurinn, emið okkur náttúrulega grunar eitthvað annað. Já, það komið fram að þarna líka skentilega lýsingar á því að þau er náttúrulega fólkið með stóri effi og greinni, að það er allra að tala um þau, og það sé ég eitthvað orðrúmar um að hann átti þess að vera að få doktorspróðaðna. Að doktorsprófi væri ekki til nema í ímyndun prófæstfrúnar. Þannig að það er svona, það er alveg strax planta fræjum, að maður svona er eitthvað, já, þetta er nú vella alveg maður, eða hvað, þannig við fáum allra af einsinn í það, það eru ekki alveg allir sem að kauba þetta. Óvæg meint, hann er látin, það er mikið sorg eitthvað negin, rannveg sirk í rannni, eitthvað er mitt bara greitur örlegsýn, en hún eignaðs bandnið, og það er aðstálparst. En þá eitthvað er eitthvað neginn koma stóru sveikinn, að hún er, þegar hún er svona að jabna sigið að eitthvað leytið, þá er bóði til veislu og hún er kvöttelis að fara í þess að veislu, ég verið næst að ferði því, næstu vik, hún fer, og í skjólið nættur þá laumast sistriðnar þúriður með strákinnar um bóðiðskip til Kauðmennahamnar, þar sem að það stendur til að koma húnum til ömmu, eða móður, bóðilunds ömmu sinnar, samgat sökunni. En þetta er eitthvað neginn híð óferigífinlega, fanns mér, og ég er endað að klóra mér í höfnum bara hvað gegg manneskinni til, er hún bara eitthvað sörnvinnoköknum, eitthvað svona hvað er réttlegt í þess að þessið svik? Þetta er allt svo rósalega ykt, og maður finnst þetta einhvern alveg alveg óferigífinlegt, en svo er einhvern veginn bara að heldu lífi samt áframvana gang, sem maður finnst mjög skrítið. En mér er slík í þessu, og það er hugmynd anna, að þetta fjallar líka að miklu leiði um bara einhvern veginn stöðu konunnar, finnst mér, og það er, og ég held að strax í byrjun fáum við að heira á því, að þetta er náttúrulega veriði rannvegar feldstáldið í því að hún sé reyn með líka, og hún er þessi fullkomna kona, en svo kemur hún hann ólið tilbaka. Og þá er þessi hugmynd kynnt fyrir okkur, að ef hún lífi skýrlífi í 7 ár, að það var hún aftur reyn með. En þá er einhvern veginn, og svo kannski endan komið við aðeins aftur hún að þessa hugmynd, að fyrir hana til einhvern veginn fá uppreist æru og fá að vera aftur þessi góða, storkunnslega kona sem hún er, þá þarf hún að náða að vera aftur reyn með. Og það er náttúrulega ekki hægt þegar hún er bann. Og ég held að það sé líka að kynna veginn hugmyndin ummynd, að það bara, og það er svona heiður fjölskyldinnar, er gengur framfyrir allt aðna, að það er hann sem skiptir höfum máli, og það er ekkert sem skiptir meira máli aðna, en að fólkið haldi orðsbóri sínnu, og til að ná því fram er reynt að lægt eitthvað veginn að bara losi við eitthvað battana sem að veita ekki hvert fór, að því að það er ummynd að hafa fari til ummyna í Damurgu, ummyna doktorsins sem er sennilegi til, þannig að þetta er svona mjög sjastakt. Já, og ummynd það er það sem að er kannski svona átt að sið á líkasvöldi þegar það er svona líður á verkið, það er svona rannvei átti eitthvað, og hérna er hérna aldrei senns af því að hún gata eilægt að ná að farið, og ogleitt af að var svona búnar lokan að það á inni og það vorur bara þessi tveir kostir eitthvað að barna fær eitthvað annað eða hún myndi giptast eitthvað til þess að þess að set svolna hilma yfir þennan löysaleg. Og það er eilig að það sem síðan setnið sluti verksins gengur sér hún út á þér að hún eila öðelæst aftur þess að hann jónfrúastatus. Það er munið 6 ára á síðu Munaingu Það kemur sko eftir þessi stóri svik það sem maður sem lesandi mjög sár út í fjölskyldun að sérstaklega Þá kemur samt svona og þetta finns mér núna að vera það svolítið svona haldur lagsnæslegt er að láta eitthvað aðgægægt yfir okkur ganga og gefa okkur síðan bara gott tímapill það sem man lýður vel og bergur eppu kominn á hinn að í sölkusko að lífið heldur áfram og það er það raunseist að sem einhvern einhvern getur gertir að bara hlutir gerast og sem bara kemur lífið og það heldur áfram en hún stopnar sérstaklega einskona skóla í hannýrðum inn á faktasheimulinnu tekur tilsýn folkokennið hannýrðir og hún er líka verður formaður kvenfélags og svona er að taka við flíkum og gefa þáttekum í Þórburnu en flíkuna sem hún færir ekkert svo góðar þannig hún bara svöymar nýjar og gefar þær áfram og það er ótríleg svona elja og bara svona gott hjarta sem hún verður það hafa en síðan hefst far sérna aftur og það er þá eitthvað einhvern sem að lýður klúðrast í þessu stjórnum narratífinar hér á fjölskyldinni og því Randveig verður allt í hennu sjáanlega ólét aftur og engin veit neitt hvað gerðist svipuð planta hannar rétt áður maðurinn sem kannski ég hef mest grunaðan Andres Snikkari Øyralusföður sem á nýju börn verðist verður svöldi svona fjölfræfin og hvern fólk og langar til Amerikum, en ég fóð samt að velta fyrir með sko afhverju tvítekur lagsnes þetta ævintir hefðuð það ekki dugað einmitt fyrir smá suðu hafa bara að danska barnið Ég fannst mjög mikilvægt að fá þess að seitni ólétu og fá ég meitt og svo egnast um badnið og badnið verður í tíjára eignið bara til átt að sjá hvað þetta var gjörðsamlós omögulegt að þetta var aldrei að fara að ganga upp og að því að svo ég meitt neir hún að giftast, það kemur inn að hann anna maður sem hún á að giftast en svo kemur í ljós að hann er omögulegur þannig bara rétt áður hún að hún fæðið að hann að giftast hún um hans hans búðamani en það er náttúrlega þú veist að sjá allir í gegnum þá blekingu þannig saman hvað að vera að reyna og hún verður eitthvað við ein út skúfið og badni verður við að líka og það að sjá þetta að gerast í annars gifti verður eitthvað við einnþá emmulegra og sé hann sem að mjög fannst hvað er áttákanlegust þegar sínstirinn er við búinum að gjörðsamla að afneita henni í rauninni bara laitur síninsín að leggja dóttir rannvegar í einhelti og það var eitthvað einhvern veginn svo sárt að það var að það var svo innilega umulegkt við þetta og það var mjög mykki eitthvað einhvern veginn verið að slá sálti í sári lesandagsdanna en mjög fannst það gott eitthvað einhvern veginn og það var eitthvað í svaru sögu að ég nálaði mjög mikil minnstur og endutækningar og það er einhvern veginn fannið sem nær kannski átta þessi á hvernig þessi fjölskyld af fungeirar þetta er ekki eitt dæmið, þetta er bara allt snýstumetta all lífið og það speiklast fannst mér líka rosla vel í þegar Þúriður sæst það kemur í þessi beregulæsætning eftir það búi að gifta að rannvegu hans búðamanni og hún er búin að eigna spannið þá er Þúriði bara svolíti allri lókið, hún er búin að vera að reyna að retta þessum mannið hann að gísla gislasinni sem átt að trúlega þessu að vera firmyndamaðurinn að ekki ekki getir sem sendað eitthvað eitthvað eitthvað andrei snikkara sem líklega á bannið til Amerikum öllum sínum í nýju börnum og eitthvað einhvern einhvern borga fyrir þalsamann til að losna við hann og já, hans giftur henni bannin komið og nýtt hús sem er, með gyrðinginn hérna skiluðið að hún hættir Það var eitthvað eitthvað einhvern að tala vera hann við og bíður ósiður í baráttunni um mannórðsistur sínnar það er svona segniginn sem bara heta lendir á akkurat en þá fer hún Eilandis fer bara til kvæmnaðar til að slaka á og komast útur húsu eftir á hún er búin að byggja veggmiddli sínru og sisturinnar sem að var sem sagt hún byði gataðvíðrskirðingu í middli húsinnadera så það væri bara ekki hægt að komast hann á middli og það varum að búin að loki eitthvað fyrir til kvæmnaðar að slaka á en þá sjáum við að hús, hennar hús hennar börn og maður lendir allt í óriðið þannig að hún er eitthvað eitthvað valðir nöðselet og ég fór að velta fyrir mér er það eitthvað eitthvað svögn á eða lým mannsins það þurfur að vera þetta svona eftirlitt samfélag stjórnun vald til þess að svona haldi okkur í tjekki Eitthvað er það útfyrir svona verksins? Ég svona ég veldi þess alveg fyrir mér en svo fanns mér líka svo ervitt þarna fanns mér svo ervitt með sögumænin að ég viss ekki hvað svo vel í gæti tristunum hvað að því þarna var líka bara var eitthvað að allt var í vittlis í þarna og ekki áður ég það var eitthvað að að það var enginn til að stjórna narratífinu úta við þarna svona daldið þannig að að því að þetta er það sem að budnum langað að gera þegar þegar þau fengu það ekki fær í tilist það var að kannski uppveldið það ekki storkvarslegt þannig ég veldi þessil líka alveg fyrir mér en ég alltaf sé ekki smá að það má ég motlætið er stundum mikilvægt en alltaf sé ekki eitthvað á balans Ég veit og ég veit að þetta látið að spilast út aftur áléturinn að þar að segja að það fá við að smaka svona bæði eins og þú komst inn á bæðið örlugrannver að anna hvort það að að barna ég látið fara og hún hægtur ólið að öðlast sinn status aftur sem jungfrú eða hún fær að eignast barna í því með manni þannig að hann skoðar eilig að báða optionanna sem hann hefur og mér leið eitthvað í endan þegar þessil þurður er að láta barna í sinn stríð að Katrínu lillu hannstóttur og hún er líka heilsu veil veikist mikið og hennar örlugrannver við erum með eitthvað eitthvað svona öfuðga sölkvölkun á næst að salka svo sterk að hún svona eitthvað eitthvað stendur allt af sér, en henni er eitthvað loisalugsbad sem er ekki ekki komið úr sem er öfberið reyndar en hún stendur ekkið af sér og þá sjáum við raunvæl að hversu umlögt þetta er að stá þannig að stíða bara á bensinkífana og keira með manni eitthvað af Björgbrúninni í loka þessari bókar og ég var svolítið svona fjóraplassur eitthvað sem fer allt í gangu og það bara hann rými upp eitthvað sár hvernig leið þér í loka þessari bókar? Já því það er eitthvað eitthvað eitthvað sýðast í kappeleg er rósalegur og það er líka að mitt að það er í koma lýsingar Það er fyrir þessari bókar, hún er svona fjöðlæslegin um gruðadna hún er svona veik og það er eitthvað sérnugand að það sem að segir henni bara þessari hann var lífinn er svona umrullekt þessari leið henni svona ytla þetta var svona eitthvað eitthvað rósalegur og svo naturlíð að deyrun og endanum eftir að hafa lífa tíu áhara umrullegur lífi og þetta er eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað geirist ekki sárara Þá leið manni mjög ytla en þá kom við aftur inn á fjölskylduna og þá loks inn spyrjar þur íður aftur að tala við hann að teku niður hann vek sem hún hefði bygda mittlið þeirra og mætið hann aftur henni til hennar þegar bannið er dögt þú veist og það sem ég hugsa það þá verða eitthvað einhvern vegin er það því að hún á aftur á rannveg eitthverja tækifæri á að bæta orðspórsitt aftur það er það nað að fæðurinn eitthvað einhvern aftur tækifæri til að verða að reyna mig það var eitthvað einhvern vegin eitthvað var svo rósalega eitthvað einhvern vegin harkalegt og ég manni leið ekki vel eftir þetta þetta er kannski batt sugunnar samt mjög saman og á mjög sterkja hann hát fanns mér já, það kannski var ekki marka leiður út ur að særa sugu heldur þegar við er komin að hann aðan stað og hann er þarna með líka svona smá það er kannski dæmis sugu elementísi í þessar karlunni með nórninnar 2 einlægnu og velsæmi sem er eitthvað stórma samt samband hann stannum kannski ekki endilega eitthvað einhvern einn eitthvað sem við þurfum að koma inn á ég fæð inn að við séum að sleppa því já, það er samt kannski eina sem að ég tok úti því var að þar er einhvern slöyminn eitthvað politik þetta er ennáttlægt stjetta sæga þetta er ádeila á heldri stjettir og órspór stjórnum narrativu eitthvað puðurtunna í dag en þarna kom fanns mér kannski eitthvað skonar margsiskur haldór eitthvað svuleis því að það er eins og hann sé að dæma þann efnaða að það efnaði geti eil ekki verið einlægur og að einlægt fólk segi ekki velkomm í samfélagi eins og því að það strúttur að alvað þessum tíma fannst du fyrir svipari politi eitthvað er ég að geti eitthvað mér fannst það algurlega að vera eitthvað í einhvern vegin daldið það sem að ég tók úturrusu að það er eitthvað í einhvern vegin ekki og einmitt það þurt ekkið endilega þess að komið að skírut að emið svoðan í endan til að það verið það sem að fengi úturrusu að þetta var að þetta fjallaðum stjetta politík og einmitt það var ekkið rými fyrir neitt alvöru eitthvað bara mannlegar tilfíningar og ef að það er þú veist Það er ein völd sem að fjalaðst að einhver leyti í þínu orðspóri er verið allt sem að þér er andum og verið það mikil þá er einhvern vegin það getur bara ekki lífa það og verið manniskja að einhver leyti og mýðast það var alveg snart alveg það sem að ég tók úturrusu Þetta er erfi bók en mér fyrir það er svo einmitt þeim að maður búin að fara aftur aðan sem gegnum svoðutræðin og sérstaklega í klubi og í samtali Það er ég samfarast líka meir um að þetta sér skaldsaga hún stenst kruvunar sem ég myndi gera þetta í skaldsaga þrát fyrir að vera hvað 60-70 hjublaðsjur kannski þannig að flokkuninni væru hún ávila en sagan bara nær að vera kannski nógur stór en líka hefur hún nægarsak sem er líka fær að vera óljós líka þannig að ég er að samfarast já ég alveg ég geta alveg teki undi það og það er kannski líka að því það er svo rósælur undirtækstu þarna og bara mjög svona alveg óljós líka en það er áljuga meikið skrifaði undirtækstanum og er í bókinni sjálfri þannig að það er kannski líka einhvernig gerur en í kleift að segja svona myndi á svona fáum að blæsiðun þennig við erum svona komina lokan þátt er það er bara ein mjög mikilvæg spyrning eftir hendar það er já, nei, hverðinn ég spyr þið bara blákald Eilingborg unna ungfrúin góð að húsið, já eða nei já, sérstaklega bara þið lengur sem ég melda hana ég samala ég segja já líka en mjög nákar að takkæðir kerlega fyrir komina í aldir að læsi að lagsnis Eilingborg unna einast óttir takk fyrir Eilingborg unna einast óttir takk fyrir takk fyrir fyrir fyrir fyrir fyrir fyrir fyrir fyrir fyrir fyrir fyrir fyrir fyrir fyrir fyrir fyrir fyrir fyrir fyrir fyrir fyrir fyrir Eillingпис fyrir Eilling emphasizing fyrir zum styrben und zu meiner Rú. Zum styrben und zu meiner Rú.
Úngfrúin góða og Húsið er stutt verk sem Halldór Laxness skrifar um efri stétt í þorpinu Eyvík og tilraunum hennar til að stjórna narratífunni um sjálft sig. Sagan er systrasaga, Rannveig er yngri sys
Samantekt
Í þessum þætti er rætt um bókina „Ungfrúin góða og húsið“ eftir Halldór Laxness. Sögumaðurinn, sem er þrískipta persónu, aðferir einstaka fjarlægð í frásögninni, sem skapar flókna innsýn í sálir persónanna. Ungfrú Randveig, aðalpersónan, er í miðju átakanna í sambandi við fjölskyldu sína og kynlíf, en áhersla er lögð á stöðu kvenna í samfélaginu. Með tíð í gegnum sagan koma fram útúrsnúningar og svik sem leiða til dramatískra átaka, og hvernig þjóðfélagslegur þrýstingur hefur áhrif á val þeirra. Rætt er um aðferðir Laxness við að byggja upp spennu og hvernig lesendur tengjast persónunum.
