Þessu plási við erst aldrei koma gott veður. Því skaparen er allt af að gera tilrannir með héminsinn. Og lífið í þorpunu er nákkos skoðnar útljókk. Þessar er við verður við verður. Þessar er við verður við verður. Þessar er við verður við verður. Þessar er við verður við verður. Sem og innlegg frá Unni Ösb Steffanstóttur, leikkonu, leikskaldi og leikstjóra. Þessar er við ræðum leikert sem hún gerði við fyrir luttasögunar. Og velðum fyrir okkur avdrifum sölku eftir sögul og bókarinnar. Bergur Rebi, reytu hundfjöndur og fyrirleisari. Velkommen í aldrei las í lagsnis. Takk fyrir. Og svona áðrunum við fyrir maður stað í sölku velkuð, þá langa með leggja fyrir svona stóru upphagsbrúðningu þáttar. Það er hvers konar sambandi átti við Haldur lagsnis? Ég held að ég sé hafa átt sambandi á Haldur lagsnis sem er bara alveg í takt við stefnu stjórfald. Ég hef gynnar kynist Haldur lagsnis í mentaskóla því að það var skildulæsning. Þetta var ekki nefnla svo mikið á heimurinnu mínu. Það var nú til eitthvað en svona bara fóratan að mínu vinnandi fólk. Það var ekki aktitt að lesa lagsnis og þessi er þetta svona ekki alveg aktitt í kringum mig frá barnaisku. En svo bara tekur stopnana útbildi við. Og það er fyrst og rennst mentaskóli. En það er nóg til þess að svona sá líka svona frægi. Það er bara tölverir baktiru. Það er eitthvað náði það að festa síð. Þannig að svona ungur maður með þess að árátu ungsfólk. Það fór luti á hælan og svökkvásir í luti. Og einhvern veginn að máta sig við hugmyndir sem þar koma fram. Og svolítið þess að maður að leita einhverju fyrirmyndum og lutum í persónum og metnaði. Þá fylgti það mér mjög lengi. Það til ganski... Eitthvað einhvern veginn vaknaðið maður svolítið uppið það. Fyrir eitthvað í sluttu síðan. Það væri ekki... Ég höru þessi skildurlesning á lagsnes í framhandskólum. Og goðvíður minn Dóri Dinna og fleiri. Vara tjáðsunið þetta. Og svo kemur viðbraðið sem að... Ég veit ekki hvort að þessi þættir úr þér. Þú hefur viðbraðið í þím að séra stopnarinnan er að vakna. Ég svaraði kallinu með þetta. Og var solgtið að lífa mér aftur. Í lögum sem ég hefur ekki snert á í langantíma. Mér er til mikilvægt að vakna þið. Og það er natúrlega rossalaðan guffat líka að lese eitthvað aftur. Það maður lastið þú vast ungur. Það lærar maður að þekkja sjána sír líka. Og sumarbokmöntið eru það goðar, það tímalesar. Og að það er... Það er geta að gefa manni soliði speil. Þannig að sambát mít við þessar bogmöntið er bara... Ég verða heila, mjög í ákvæðar en þróskandi. Snundum sársaka fyllar. Og já, bara einstakka sínum... Bara bórum mann ófiliðið. Já, og lagsnesnáttla... Ég sjálfur að upplæða svipa að vera að lese að aftur síðan í menta og svolítið. Að maður svona skilur, smart, tölur, betur. En það er líka þessi verult sem að býr til. Það er lagsnesfílingur sem kemst inn í þeim að les þessa bækur. Hvernig myndur við kannski koma orðum að lagsnesvæpinnu? Ég fikk að mjög stert hérna þegar að leisa Sölkjöfölkunnuna þessa bog. Hann er að vinna með svona stilbraðs. Ég hektur að búin að líka öðlastið reynslaf. Bara í mínum ferðli, svona sem uppistandari. Hann að vinna rósa mikið með það að fer ekki saman hljóða mind. Hann talar kærlýfslega og vovvefilega hluti. Alveg svak að laga dramatisk hluti þegar við saguði eins og einhver hafði fengis mjólkuglæs. Bár stöði eða eitthvað er. Og svo öfugt. Svo er við hérna lillu, ómyrki lúdinir settur í svaka búning og ger dramatik í kringu það. Þetta er væbið. Þetta er lagsnsvæbið. Þetta er frá fyrstu settning út í gegnum bægunnar. Ástæðan fyrir ég er búin að öðrast mér skilning á þessu. Þetta er svo mikið triksi líka að koma fram og í uppistandu. Að vera alltaf með þetta. Þetta dregur fólk svo af. Þegar það er eitthvað sem að... Þú nærðir ekki alveg meðundunni. Þetta fyrir svo mikið undirista lag meðundunnar. Þegar þú stimulera fólk svona. Það þú veist aldrei hvað nákan að það er sem að er off. Og þá soga stu ein. Þannig að bursið frá hátra ég adbúrar á svun dýft persónna og allt. Það er bara hvernig... Hvernig er hún í hver í einast að settning fyrir á skjöin að þessu leiði. Það dregur manna að allan tíman. Ég með beinum þá sjónum okkar að sölk. Þetta er bók sem að byrjar að koma út 1931. Þetta er bók sem að koma út 1931. Ég meðan að rett í tveimur hlutum. Tveimur bindum út. Heimskreppan vomir yfir. Haldurinn í komin hér frá Ameriku. Þannig var eitthvað eitthvað samskyttu við Hollywood öppelin. Og eins og við vittum það var þetta tíman bílið mjög frjór i aðvegur fyrir öfgaabla. En líka mikið svo leistas og gróskutíman bílið. Birjun sölku velku er fræg. Það er þessi svona bautu sem er að þókast nærlandi hugmyndir um þorpið. Óseiri við akslar fjörðu. Og svo þessið er tvær meðgur sem ætli land vegna sjóvegi. Það er segulina og hinn er ætli var að salka. Þess að fyrstum plötsið í bókarinn er hann er að draga mann eitthvað inn í verkið. Hvernig fíla er þú þess að koma? Þetta er bara rósala stert. Þetta er svo flott. Þeim er hugsa tilbaka, þeim er að búa með allt verkið. Það er svo fóna að spilla. En þetta er reyndar hefur að gera með þema og stilbrað fremurhandur og fremynduðu. Það er sem er solgtið merkjöldið við þetta verkið að það gerist allt á óseiri. Það er bara þannig hardur realismi. Það er að búa til hugmyndina að gera ideologið að skýra. Það er sem er að gerist í heimunum, alheims kommunisminn. Það er sem er að gerist í Reykjavík, uppbristnir, óverðir. Þetta er sluttir. Það er sem er að talaðum þá. Það voru aldrei vittnaðið en öll sagan og allir aðbruðinni gerast nákalað þarna. Það er stíðinn í hannan heim í þogu og það er ekki einhvern við að kvaða þann. Það er koman nórðan og þarna plantaðið sér á midli. Hára brættra fjallslíða á einhverju eiri. Það getur verið svo margi stæðir fyrir vestan og viðar. Þetta er bara svo rósalað sterk og skýrtákmynd fyrir sérstaklega ákona áratvið í sögu Íslands. Það er sem að efnauður hverðist allur í kringum útgerð sem var byggd upp á funnum sandeirum sem skojoguði fram í grimma fyrði með háum fjöllum í kring. Það er útgerða maðurinn sjálfur sem var stæsti í Þórbunnu. Nendur þarna á næri þriðu síðu strax. Man skilur það eigilega bara frá emið þessu fyrsta kapla hver ástjórnar Þórbunnu, Johan Bohensen. Sá sem er að róa bátnum með Ísland er óviss hvortan meiða, að því að hann er ekki búin að få orð frá Johan Bohensen. Þegar stigur valdinn í suðuna en á saman tíma stigur allgjór örvending inni suðuna. Hann haldar sko að löygar sig að löyja sér í örvendinga, að því að hann eitthvað er dregurðar á hérinn. Það er faðurri gíkistingu. En það er hitt að þá Steinþór Steinþórsson í fyrsta skiptið, þú hann sé ekki kindur með namni. Hann er óstýrlót orka, hann er náttur að apls eist eigaþórbið og þó eikið mikið. En svo bara dregur hann eitthvað til prestsins og apoteikarhanns. Hann er bara strax kominn í eitthvað personal gallery. Persona sem kannski kom eitthvað eitthvað eitthvað mikið aftur í suðuna. Hann lýsir alveg, eins og að sér lauti skipta máli, allar tekturur og allir kjægir þessar manna. Dregni fram í ljósið, en hverki fá það er gíkistingu. Þetta eru held ég var eitthvað reyna að reyna þetta til og paravíð hvað hefðum þér eigaþangilega að skrifa. Svo er að það vera hukur og það draga manni eitthvað. Þetta er eitthvað ein anntið það. Þetta er vissuleisur örvending kominn. En svo bara 50 blásur af personakýningum og róliheitum og eitthvað ein kallar að tala. Hvers konar þróun er þetta? Ég upplifta miklu meira sem, all þetta, allar sér lýsingar og þetta, það er miklu meira einhvern áferð og stíl sem er bara í hans tilveldi áhöver og draga manni inn. En öll framvindan og allt þetta er vera að kinna þess að persónum, það er vera að kinna bara takmyndir og ídealógir. Og það er naturað alveg bara mjög ögljóðstinn sem svo þú nemtir. Steinnþór er jörðinn og einhvers konar hérratenging. Johan er valdið. Og kannski svona gamla kerfið sem ídealógia er að breyta. Svo komir ídealógian setna ein. Ein fyrsta ídealógin sem er kindan inn er hérin, hjálplæsirin. Og það er svo þetta áhverðir. Í þú það flettir svo svolítu upp. Hjálplæsirin er frá Breðlandi. Það er svo þetta áhverðir. Þegar bara eitthvað sem kemur ekki frá Damurku, það er uppresnarabl á Íslandi. Allan svo köffjulehundur byrja á söða söllunni til Breðlands. Og Jonasson Hribblur fær hugmyndir sínur um samfunnereiminguna. Og þetta ko-op og allt þetta. Frá Breðlandi. Bara það er rosala mikil uppresnar andi versus hvernig lýttir hafa verið. Stjórn öllu. Og hjálplæsirin kemur frá Breðlandi. Þetta fyrir bara. Og er kristallið samtök einhverskona viðbrá við inbildingunni. Það er svo mikið heimiluslöfsa fólki. Hjálplæðurur fólki. Og göðumlóndon. Bara uppbúr meðri í nýtanduðaldi. Það verið til sérstu kirkdylt sem er mikið á göddunni. Og er mjög mikið í hörðum realism. Bara rumvurlega skava fólk upp bara frá mikil örbyrð. Og ég er í svona... Ég veit ekki út að trúboðar að hafa verið eitthvað bæri alveg Þessle hært. Ég veit að hafa verið á hvernig mildi alltaf verið sinnt þar. Hjálplæsirinn natúrlega ennþó Starfandi og Íslandi. Og hjálpar fólkið. Hvernig við þurum alltaf valskona stopninum að halda í þuvulennu. En þarna er svona fyrsta ítialókjenn sem á maður kinnist í bókinni. Kaufílaiðu, jú. Gamla kerfið. En fyrsta svona sem er að ída við í hjálplæsirinn. Svo er við eitt að kinnast fleiri. Nýstalóum hugmyndum. Og meira eitt í sin lýður og verkið. En það er rétt svona. Fyrsta 50-plæsirinnar er ekki komin stóri svona repilinnan einsk. Það er rúðum mikil svona worldbuilding. Það er vera að byggja hæm fyrir mann. Sýna manni inn í herberginn. Og koma manni fyrir. Að því þetta er að fara að gera stannar á þessu Þorpi öll sagan. Og mun vera innlókaðar hann að. En það er sérst að ég að fara þann að midli allra. Og það er fákværki inni. Fákværki vist. Það var með til að renda einmitt aftur á hernum. Og það er steinþór á fyllir ég. Þessi mikli maður sem... Já, það er svona mikla óþæli orka sem stafa frá hannum. Það er svona mikla óþæli orka sem stafa frá hannum. En það er samt eitthvað eitthvað klóð og héti sem það er nema. Það er svona... Ég sé allt af þess að þennan setur hann inni. Það er svona funi eitthvað. Reikir á hannum. Það er lýsingar á húðinn á hannum. Og það er svona fær mikla áferð. Það er svona mikil áferð. Það er svona mikil áferð. Það er svona fylgir hannum. Og hann sé égst eiga þórbið og fjöllín og hafið og eitthvað nein. Það er svona... Þetta er svona... Ég skrifað að þessum fyllir í svo raujs. Og så svona hvernig niða munþrúst ekki verkið ykkig mjá út þau vært. En hann tekur þarna móta imi setnarskyftuð að hærdnum og sést geta retta þeim vist. Ekkið máll. Og það er svona... Bjærgast örlög þeirra smáðan. gist að þarna var það ekki eina nótt að hernum og fara á samkommu og þá svona byrja eitthvað að skrýnda viðvernabjallar að sínki að það var hjá mér með segurlínu hún nalla í mjög slemni stöðu hún greinlega með lösalegsbarð að þarna með sér og þar var retta húst neðu eitthvað svona og hún fyrir hún að hérin og hún fær bara emið ideólogið Krist Speinti í fangið að það verið að sínkið og hún hlusti að þarna að ræðu totti trundu einn svona kind og bara frelsast og það er bæði, sko ég var mjög mykki svona jabvæðið, sko er þetta það er eitthvað eitthvað einhversona önhinsd-orkiðinni, eitthvað einhversona hömluleisí það líka þessu örvending, sko og það helst þegar þetta er öfringleg í hendur, en og svo Steinnþór og allar að viðvíðurinn og Byllinni er kringum að hann og hún eitthvað einhversona einhversona samþigir hans og hann sem vist í framhaldinum sko er það hömluleis karakter skorrtir hann að skinn sem ég eða er það meira örvendingin sem við stjórnum? Já, mjög fyrir þetta, sko, fyrsta reyns bara hvernig þetta allt sem man fyrir fram, þetta er bara svona hardur realismi þetta er bara svona mikið svona life happened þú veist, að þegar svona eru bara alvöru svöfur þetta er eitthvað en blanda af öllu, þú laitur undan ideologiu, samtært eitthvað ekki alveg retni trúni eftir einhverjum fýsnum og freistingum samtærtu líka alveg heil persona, þann ég er römmurleikinn römmurleikinn er að þú getur verið bara góð móðir þú getur samt líka svona stundum það er kannski það sem ger þetta að flottir bók, sko, þetta er bara svona realismi þegin alla leið, ég held að þetta er svona erfitt að festa hana niður í eitthvað eitt ákvenum að bara hún er ótrúla römmurleik ótrúla römmurleik persona, og eit sem man langar reyna nefna straks hennar, bara í umfellum svolkuvelguðu að þetta er svona harður realismi og ég fór alltaf einhvern að hugsa með það eftir á að hald og lags négðs, eða, sko, eða, við gífum okkar að fyrir luta bókarinnar, gíri svona 1910 til 1914 seitni lúdin meira nær samtímonum, 1920 eitthvað sko, svolkavalka er jafn aldrei hans og mjög fannst þetta vera svona merkeldið að hugsta þannig þetta er svona solgðið svona eins og hann grumur helga með hann að þetta er allt að koma eða eitthvað, sko, þú veit að lýsa einhverji manneskji sem þú getur að hafa verið með skóla og þú getur ímendaðið að hafi móta staðið sama á þú en þú getur fara með það einhverja aðra áttir. Og hann er einhvern að búin að leva solgðið svona í dialógisku lífi á einhvern ótrúlanhátt, þá bara einhvern en breytið hans í bara veraðlega einhvern að arast og kratta bara einhverji en þá kemur hann og þá skrif hann reaðlýsku söfumum og getur ímendaðið og ég held að út af því hann með allt þetta í farteskinu út af því að þetta er punktunir sem hann kemur frá en svo fyrir hann bara bingt inn í bara stelpið sem að kannski var með hónum í bek, eða ég veit að var ekki þannig einhvern sem að hefðið ekki þetta verið og lifið ekki þessu lífi og fyrir aldrei neitt og ég er bara ósérði fyrir að aksla fjörð. Þetta fyrir mér linsan bara fyrir allt dæmið og hérna og þessi persona sem er nefnaði enda fyrir Sigurlínna. Þetta er bara, hann er eitthvað ná svo ótrúla mikrúna runsaðiðs gleirugum á allt hann að þetta er. Hann ég túlketa bara sem þetta er bara eins og mannskja í dag mynd þetta verið einhverjum sem er bara sísla við eitthvað smá lán kemso, í einhverjum smá pening feyti ténir ífe og gerist fastengasálið það er í smá tíma, gerist þessi hann eitthvað annað og bara hverallar að dæma hvernskirur? En við komum í margar búð og þar eru þau steinun og eigjólfur sem að taka anna Sigurlínni við vist og Sölkvölku og maður beira straks að anda létta eitthvað, ok þar er komið eitthvað eitthvað eitthvað og bara næsti kaplík, búm, þá kemur haldur og leitur steinþór káfa á Sölkvölku að manna tegur eitthvað eitthvað ein markáni að það straks eitthvað eitthvað komið eitthvað svona óþæli heitt Sigurlínna fer það á eitthvað eitthvað straks að sofa hjá steinþóri og þetta fer svona verði eitthvað eitthvað svona erfiðare straks það maður hjeldi þetta verði að verði að betra Mjög klostrofobist, mikið nábíli mikið bara svona lýsingar á líkumum svona þvátafennjum Þvátafennjum þú veist runna bara maður fær mikið svona tilfyringur bara fyrir nábíli og svona innilókunni kend En svo sko, fá við líka heira sko hvernig salk er að pluma síði þú er svona hún greinlega mjög ákvein segum hann að revrilt hennar við angantýr boensin þegar þau eru hann að leita gistingu vist þar og hún er hún eitthvað ein æðir bara í hann þú er hann sé eitthvað ein meir meiri valda stöðu og svona og svona orku mikil og tilbúna að taka alla slægi og svona maður hefur strax trúafni að hann pluma síði sko og segja hann er henni strikt mjög mikið og hérna kötluðið öllum mýllumnöfnum og virðið segja hann ekkert svo klá þann að pressturinn kemur og aðt huga málið og sendið segja hann til hennar strákt til að kennið hann að lese og það er svona fyrsta kannski breikið sem við sjáum hann Arnaldur sem að ég held líka að sé kannski sákar þetta sem er neistur höfandi í bara sko Hvernig tengtur við hann Arnaldur hann að fram hann af? Hann kemur svona á hvernig mónar glæda og er svona hugljófari og er natura bara svona mann er ljóst mjög fljó það er svona tákvind í dialogiunnar heins huglauga og lét já, kannski ekki bara létleikandi en líka svona einhver leið út og nutímalegri en líka unurlíða því, göfulegri ekki að mikil líka mið ekki að mikil glettur það er svona búið að sá fræðjónum straks að þetta sé svona kannski ekki alveg á festandi hans persona en ég fjeg svona, það er svona margar svona goða tilfiningar sem að færi, ég veit að sko svo fljótur að tengi þetta bara inn í hann að söfur sem er verið heirst úr ein fjölskyldu og lífi hann var farandkennarí í Dalasíslu hann kenti avamínum að lesa og ég held ömuminn líka og ég sá fyrir mér alveg svona einhver eldklaran hugsunumann auðvitað hann svona kennarin, hétir fólk yngra fólk, neyr svona einhveru sambandið því gleimonum aldrei og hérna hann í mjög að fara svona og svo æfi Jónsfór Kötlum enda að vera mjög farsæl hann var kennar í mjög lengi og likt gott að sið leiða í svona hugsunumannstærfi hann hafa svona, maður veit náttúra ekki hann í fer fyrir aðnaldið svona í stóra saminginu en það er mjög margt heilnæmt og jákvætt við hann í byrjum, maður fær svona gúða ströma hann fær líka svona svolítið svona síkildan kannski samkendar sköld eila fórhaldinn hann séður annar staðar mammaslíklega dáin og hann er búin að semja þarna útskýning og hún séðir bara handan við fjöllinn bláðu mjög romantisk sín sem hún köyber straks eitthvað einhvern eitthvað salka þannig að hann er bara þarna í koti í kóvinu heitir það hérborku og manni hennar og lífur við við svipa svipa öppni ekki á salka þannig að hann er svona svolítið grei en það er þessi miklávón en eitthvað komast úr fyrsta hlutanum þá sérs að er þetta svona þessi mjög skriktni og óþæðilagi ástraþrýeirðningu sem hann er búin að stilla uppan haldur þannig að er steinþór aðnaldur salka en séðurlýna er vissulega þar líka þegar hún verður ólétta eftir steinþór og hún líka köybi sér kjól út á laun sölku eftir að salka fær sér vinnu að er mikil sveik salka endarað að fá kjól frá og hún er bóin senn ókipis og krónupenning þetta er alveg með í átakanlegar ásko í sögunni kannski kergja eða vantrúst sem er á mellí mægnarna og svona ja bara merkeilt eitthvað eitthvað fara inn í það að því að ofta hugsamar en þetta enu eitthvað heillagt í sögum þá bara letum að þetta er það bara kjurt líka en það fara í svona einhverjý inni líka bara svona harnan reyðaðismá og svona nitt í gríti luti hjá þeimsk og hérna en það er aftur bara þannig eitthvað lífið og tilfeng hverja orður svo áhverju á aflýðingu líka eru svo godið að því að mamnar köybi sér kjól út á launin að sölku og það er bara fyrstu sveik eitthvað en líka þessi sveika hafa verið á svo að sova hér á steinþór að svolka eitthvað ein hatast við út á þessu kávi og Johan Bohensinn eitthvað ein pickar þá sölku upp og reynir að sess að malt eitthvað einið móin og gefur einið eina krónupíning, steinþór verið öfnitsjógur út í það, gefur einið tvo krónupíninga og segulina sér það að verið öfnitsjóg út í döttusinn að þetta er bara eitthvað svona minstri sem það bara agfum en góðir en það fer mjög illa því að segulina er óleginn ólett eftir hann og hann tilkynir hann um það, hann tekur því mjög illa er ekki vísum að þetta segja hanns badn og eitthvað svona fer á döttur í það kemur heim og allt, eitthvað svona fer í áflógg og þá er maður skilinn eftir í það fyrsta hluta á þessum ókislastað, að það er látinjóta vavans í fyrsta hluta en maður svona telur segi eitthvað svona skilja það að mjög svo drukjinn steinþór búin að loka segulin úti úr marrapúð að hann sérsatt bara nöðgi sölkuvelgu það er svona rosa legast að kliffengir og ég mannum eitt að lesa þetta, að mentur skola aldrei þetta að það sér stóð eftir bara má þetta eitthvað og svona í dag líka kannski í ljósi þrónar í umbræðinu í kringum þessum mál, er Haldur ekki svona slöjfast einnþóri með þessum endi strax hann fær aldrei eitthvað einhvern eitthvað að komu afturnónast eftir það, eitthvað ekki Jú, en þetta er natura svona kannski haft nógum marg rættis að hann natura eitthvað einginn að fara að hugsa sýr að hann sigi einhver rinnleinsáll og það þarf ekki hann sér þetta atvikt til Karðar finnur bara ekki byðu það upp hann hefur ennþá tilfyrrætt í sögunni áfram því er haldið ópnu Mjög áhöfður líka að umbræðinu að því að maður veldi fyrir sér skriðum þess að sluti á þessum tíma hvort að hafi verið hvortið það hafi verið mikil í skaldsvegum ég hefur bara ekki þekking á því og líka, hvort líka bara umbræðinu að þess að hafi lift, að því að þetta líka láti njótaf að hafa lift eitthvað svona fyrir gennig að því karðar finnur í sögunni eru svolítið svarnir að sérstaklega steinuna eigjálfur í marabúð sem er viste inn að sölku Ég vil sér bara um þetta segja ég held að við séum ná alltaf svolítið segur um nútíðarhigju að þetta sem er kalla presentismi heldum að við höfum fangað einu svo reglur um seðurfæriði ofta í nútímanum og tvelum ótróft um jappil bara bókmintarverk svona sem bara semst tíma vanandi svona ákona lutin, ég held að þrát fyrir alltaf að hafi bókmintir og jappil dagur umræða hundlað, djúpá og erfiða hluti meir að heldurum við gerum okkur grein fyrir ég tekum um þér, ég áttum ekki á hversu svona all gengt þetta er sem umfyllarrepni í kanski samtíjum og bókmintum á svona tíma, hinsar held ég að þetta sig bara átakanleg lesning og hafi verið það þá en svo nú og efurlust myndu höfundur fjallæk hvað er þessu öðruvisu ummeit í dag, bara eins og gengur grunn eigindinn í ísum, séu bara séu bara hundla með þau að mjú mikilig dýft og skilningi og eftur við nægt að gera það eitthvað betur að verð ég held að ég held að, þetta séi bara, maður átt að sé á bæði þjáningu og svo líka að verið það ja, það kannski kemur ekki mikið til kastaðan eitthvað hlumundurum fyrirgebningu eitthvað þessáttar, en þetta er samtátúl og það eru elementi í þessari sögu það sem að verið þessum ákveðum römmurleiki og nöðsin bara krefsda á hvernig brættni frá mannvíronum. Salka er í gegnum alla söfun að hún er föst á midli og það er þessina sem hún er svo flottur aðal persona og við sjá viðrölduna með hennar ögum að hún er alltaf föst á midli hugsjónana og realismas. Það er bara hennar hlutskirti og þessina er hún í ísum fríðniki hérna að midli bara og gæfinnar sem fylg í steinthóri og svo vonar hennar í ardnaldi. En þetta er líka bara svolítið tvíhikjan í manniskum alltaf. Við getum lífaði einhverju futtkomna og áferðið að fåður lífi með séfyristilæri rettri breittni í dialógíðinni en svo er einhverju skona römmurleikið það sem að bara lífaðið er ekki eitthvað futtkomnið og þetta er natura ykt tullvert upp þarna en þetta er, ég held að gefið samt sóna einhverjum mynd af að það sem baratæður allt að verið til í fólki en þarna er þetta líka ykt. Þetta er yktur heimur í dialógíðan er mjög mikil í dialógíðan. Við höfum reynd að lífa svo tímakarskjaðinn að hennar undafarinn að árvanetir svona siðfyrismál og fleira að það sem er svona aftur komin í svona strangar í dialógíður sem eru svona stundvisaðar orðið frekarinn á borði og það er hérna áhavært að svona eitthvað einhverjum annar veruleyk í stundu að það er spiklast smá þessi lýsing í hvernig hannu karinninu er lýst á sínum tíma. Er þetta lífsmakt sem eitthvað einhverjum stavar á mann. Og það fer allt af eitthvað einhverjum framhjá öllum rökum og það er allt að láta eitthvað einhverjum valda svona yfir þennar veikastýrkuksjónana. Já, já. Og endan er hann líka svona ebbennægarsleimum yfirbrunum. Þetta er einhverjum sem líður á svöna. Ég hérna seti nýðu þeimu svöna áhverjum að seta upp í svona matriksu. Ég veit í hvað það takkist að teikna upp þess að matriksu hennar bara með orðum. Ég hennar fólk heirið þetta bara að þetta matriksur, elemálsum sannkata eitthvað sem maður eitt að geta að teikna þau upp. Töv meginn þeimu eru ebbnahauður og ást, annars vegar. Ídealógia og þörð. Stundu með bara ebbnahauður og ást svona áhvernig anstaður bara þótt að taka ebbnahauðinn framhjá yfir ástina. Samt finnst mér að virka sem matriksa. Það er að stilða ebbnahauður upp vs. þörfinni. Það er að stilða ástinu vs. ídealógíjunni. Ídealógíjunum vs. ebbnahagnum. Þetta er matriksa, þetta er ekki bara dúlismi. Það er að fara í svikamilla af áhverjum lutum. Þetta finnst mér að vera svona gegnumgangandísu. Þetta er svona vefur eitthvað sem er allt að vera að togi eitthvað á spóttar sem þá ljúfa. Það er alltaf vera að togi eitthvað á spóttar sem þá kvervastum aðra eile. Það er alltaf vera að togi eitthvað sem þá kvervastum aðra eile. Ég er allar stórar ákarnir. Það er bara svona einhver breittni. Fólki fer alltaf einhverði gegnum þessa þræði. Það er einhver ídealógisk ásvona, hvað ég var að segja, ídealógisk skán yfir öllu. Það er alltum líka endið guva yfir öllu. Það er alltaf vera að gerast í þúfilein, í eitthvað í idealógia. Bókin er mjög mikið um það. Það er einhver hlutbólum ernað og hrður realismi. Það er um rúasalega fáttakt fólk sem er að berjast. Þessi bók ástina. Það er um það. Það er einhver þörf mannskydd að finna fyrir nánt og heta. Það er um persónileg ebnaðæsli mála. Að komas áfram í sinu persónilega lífi sem er kannski fyrir því sem er kallað í áslut. Aftar fyrir því, að það passar svo vel, því þessar frá svoðum, er að þú því, að á þessum tíma, hvort sem við verðurum að horfát tímabil að vinnvegareins 1910-15, sadnið urdana á þríðið árótuðnun 1922, þá er Ísland ekki í samrami við rurumveralagstöðusína. Við erum í idealógiu komið mykku lengre að kominn efnaðislega, og það maktæðlega farir ukvér því að við sem ekki ennþá búin að brúa þetta bill, við sem bara alltaf aðeins á undan í Ítélóki og ber okkur saman við mjú þróðu lund, þarna er þetta ægðisk enginn munur. Við erum áraðinn futtvált að þjóð, teljum bara, og erum bara að skoða okkur og ber okkur saman við bara Ríkins og bara Frækland og Damurku, Þýskaland, bara þróðustu, Ríkiveraldar. Við erum sann að vall að komið velbóta útkert, þegar erum bara að róða nút af okkurum árambótum og þetta er ekkið farað af stað, þetta er bara, penningandir er ekki til, en við erum straks byrjuð að, ég skal með ekki segja eigða ein, ein byrjuð að dreifa ein, byrjuð að hugsa hvernig að áskifta ein, að það er ekki búi að búi það til. Og þetta er líka að þú veist ástæðan fyrir því að borgarleg og öfn náða alltaf völdum á landurinn í eitthvað stjett, með stjett hugmyndum og eitthvað, við vorum alltaf bara, við vorum að skapa öiðinn að húnum fyrir að dreifa húnum, og það er ekki kannski fyrir ná attra síðist á árum sem við runvulægtum farað að fara í eitthvað svona runvulægt ítjálaugis néðurbrót á kerfum, að þegar við höfum bara hinkatir við vera að byggja þessi kerfi upp. Ef við klárum kannski þennan fyrir hluta, fyrst og tórhlutana, að við köfum óvenni kerfin, að þá sko, að þegar við verum að fara að sjá uppgjöri við þessi kerfi í setni hlutanum, þá er sko þessi setni hluti, hann er svona mikið svona framhald af þessu fyrsta, og svo kemur þetta svona rift að midli þeirra, hann er alveg að gefa bókin út í tveimur bindum. Í þessum setni sko þá vera ákveðan sjokk sem er svona sketla á þeim maðgum, Salka sérsætt verið auðvendjúk út í Arnald, hann starvar hann í búðinu og verið eitthvað að reyna við kaukmanstótturinn að, sem er svona að nótfara þessi er hann, Juggja og Kvíjum, svona kemur og trúlovast segulína eftir að Steinnþór hefur eviggjófa landið eftir fyrsta hlutan, og það ekkona hefur reynast allt til að vera betra þegar hann er ekki á staðinum sem er ágett og það eitthvað er veiilegt svona í fyrir hluta þess, hún eignaðs badnið, hún segulína hann Steinnþórs og hann er eitthvað ein veigur hannast allan hlutan og hann er bara eitthvað ekki að komast að legg og hann kemst heldur eitthvað ekki að legg, hann deyr þarna sama dag og hvernig svona skemturinnhaldinn til að sapna fyrir sjómunum sem fórust, slagsmaðar og trekið að allt saman. Að það fyrir svona fyrir svona fyrir sjómunum sem fórust, slagsmaðar og trekið að allt saman. Að segna bindi fyrir að hluta, að því það gerist marte í einu og það er það kvöld á ballinu sem þú vast að koma að þarna, það sem var hérna lítli drengurinn í daginn og svo verður svona mikið, showdown gerist allt á kundinu einu kvöldi og ég myndi að segja svona stílega og hverns við svona hrýfandi sagni þá nær hún eina bara öll bókin, hápunkti þarna. Við fyrir viðningur fyrir setanbindunum sem hefur svakaleiðan áhrifamátt og impact bara út af því að það hefur verið að klára stóra söfuðu þá er bara slagsmaðar í frá söfn erum mest á þessum plassum. Já, og ég mynd hann er líka búin að stilla upp söfuðunni og hann hefur kannski svona takmarkaða þræði til þess að stilla upp þarna en ég mynd nýttir að allt kemur saman og þannig að líka finnst að við maður að skinja svo ottrú að vela, þetta er líka ungling að segja. Það maður ekkert sér svona búin að gleima þí oft, þetta er, hérna, það er ekkert áhugavert nokkutíman og ungling að segja. Það er bara ástæðan fyrir að bara fyllar fólk horfður en það okkur tínets hægskúldrama í sjómapunni. Það er allt skruvaði bótt, það er allt hefur merkingu langt umfram staðustund á ballinu, horfður þessi á mig, gerist þetta, þú veist, þetta hefur bergmál áróttvíði fram í tíman. Þetta er allt svo stórt, allt svo mikilvægt og allt er svo meirt, svo ótrúlega, bara öll litbreiði, ljós og skuggar, allt er lingra, stærra, áhruðamera. Þú veist, þetta er kallað þú veist coming out, þú veist á henskuðu, þú veist á ballinu ert að bjóða þeir fram fyrst að skipti, þú falur, þú föl og hún er nýbúin að missa bróðusinn. Og allt sem hún við gengi í gegnum, svona þarf hún bara að hángir útar á hann í, bara eins og á ungvígnum. Og þetta ballinheldur samt, eða ég má rétt að langa ræðu frá kókmaninnum, sem að ég líka finnst mér allveg storkoslega, og er eina sá hluti af atrið þessari bók sem ég finnst með mest erindi við nú tíman af öllu. Það er því að mér finnst þessari ræðu á kókmaninnum, mér finnst hún vera svona, hún sýr er ekkert þau breist. Bara við getum hérna nákan eins og ræðu núna, það er sem einhver maður með miklahaksbunni fær rökkur því að það sé mjög gott að halta hlutum óbreittum, út að því að þú breitir einhverju, þá sé allt í skýtnum í útlandum, sé allt í haki, ég appil í storborgumis og New York, sem er heiminusleisir og öllum lýði ytla. Það er bara lángbest að vera ósýri, axtlafjörð, það er sem maður bara er hugsaðan hlutina að þeir eru bara í førstum skóruðum og við skolum ekki vera að gera okkur grillur um eitthvað annað. Við er bara svo ótrílega að þetta vera alltaf svona. Það skeittir engumál í hvað verum sítengt metunu eða fyrrum 20 férri til ténri í fjá ári eða hver svo mikið tengt um heiminum verum. Það er alltaf bara eitthvað svona komfortingdæmi sem að klára ballið. Það er bara eitthvað. Þetta er sagt að það svo mikið lýður snild. Ég þigir þess að vandu um þess að persona, að anna Johan. Já, mér finnst hann svona að... mér finnst hann eitthvað einhvern veginn veginn og beittinn í óheiðarleikasinn. Hann við gríðan að slettur og feldur einhvern veginn sem þetta. Á meðan allt hitt er svo... hvað skeinnir þetta svo vel? Já, það er svona dønskum skaldsukauðmenn að vera. Það er að freka bara svona heiðalur þannig persona. En svo líka svo skeintlega það því þetta er skemdun, ball. Þá eru samt þessi tveir fyrileistar að frá sko Jónibóðan sem um hvernig þetta varðað og hvernig þetta kom og hvernig þetta er þróst svo vel með hónum og þetta eitt ekkið að breytast. Og svo frá lækninum um röngengisla. Og þetta er skemdun einhvern einn fyrir fólkið. En ég ætla að segja aftur, það vera ekkið breist nefna. Þetta er nákala einsnúna. Við erum bara að fá að breytu breytanda eitthvað eitthvað eitthvað fyrileistur um röngengisla nema það heitir eitthvað eitthvað öðru namn. Það er bara að viðburðum og skemdunum, þá er bara eitthvað að nýjast að frá útlandum vera kind, með einhverju glæruginningu, eitthvað er bara einhverju formi. Svo er hérna dansi ball og fólk hristir á sér. Þetta er bara... Þetta er ennældið svolítið svona vísindaferðu kannski. Já, já. Bara... Bara... Emið stefnum ó þúna dægur. Ég fyrir þetta ekki. Svo hérna... Svo, einmitt klárarum hlutann í eftir mála bálsin, þá fara að reyna að retta hlutum. Segulín að eða salkar eitthvað einhverju skípast inn þúri á giftast mumusinni til að einhverju... þegar hann er kominna aftir til landsinn, þegar að segja, til að einhverju bætu fyrir bróður döðan og hann segja bara já og já og hinna. En hann samt í játar sölku ást sína, gefur hann í ring sem að segjast á unni fyrir í 23 ár og segjast eitthvað eina sem kominna í gegnum. Alla erfiðiðsvinnina þegar hann væri í útlandum að gera mjög svakalega hlutið að vinna okkur lestateinum. Og hann var bara hennarnab, hann var bara að hluksa um sölku sem er... Og fælið i kaplar, sko. Já, en þar kemur þessi ást inn, sko, það er eitthvað eitthvað næran allt í unni gegnum þessi rög, sko. Hún erið mitt, hún erið að vaksa úrgrasin, hún erið sér úllingur, sko. Og það er eins og hún gefa eitthvað einhvern eftir þessari ræðuð, þessari ástari átningu. Tekur við ringnum hann eitthvað sem byrra káa bróður bróðustinn að hunni. Og það verður vittni og segjulina er vittna þessu. Og hann leggur það að flóta eftir að allt kemur stu upp. Og segjulina er stungin af á bróðurstæðinn og gengur í sjóin með skóna sem Stíðnþór kíft hérna þetta sinni þeirra. Vittum þið ekki að maður í dagun. Og þetta er eitthvað eitthvað þessi sinnumatisk endir á þessum tveimur hlutum fyrsta bindis. Og þetta er svo eitthvað einhvern eitthvað svona hildstæði saga. Ekkert veit ég eins hrýfandi á með að svífa á bilgjum þess að faðra solmálags upp að hau stóli himnaföðursins minn skóða, sem setur á fauðrum stóli á baku þennan kaldrannalei á yllfyrra sama heim, það er hlutum fyrsta hlutum fyrsta hlutum fyrsta hlutum fyrsta heim, sem setur á fauðrum stóli á baku þennan kaldrannalei á yllfyrra sama heim, það er hlutum fyrsta hlutum fyrsta heim, það er hlutum fyrsta hlutum fyrsta heim, það er hlutum fyrsta hlutum fyrsta heim, það er hlutum fyrsta heim, sem fjellu í sjóun nema hann einn sem þekkir sjóun frá taurunum. Ástaða Kristín Beneditt Stóttir, bókmendafræðingur, byrdi á duðurum greinum sölkuvölku í tímæriðinu Lamda Nórdega sem bar titlin Woman in Pants og flutti erindi á málþinginu Heimur Bókmendanna 2006 sem haldinn var í ettu með titlin Kona á buksum með islænskan Pisk hinsenlæstur á Skaldsu og kvíkmendahandriti Halldórs Laxness um sölkuvölku. Ég mælti mér móti hann að hér í æstaleitinu og fékk að spyrja hann að um ebni greinarinnar og erindisins. Nóga, beiriðu kannski bara á þessu stóra hugtekki hinsenlæstur eftir til ég að þess að kannski gera grein fyrir hvað feldist í hún. Já. Þá er ég, ef erum að beita hinsenlæstur í þess að mann getur beitt húnum svolusur á hvaða teksta sem er. Þá erum við að horfa bara eftir í hvernig viðkongandi skaldverk fjallar um kyn og kynvarund og kynhneið og svo les í víðu samingi, þannig að við erum ekki að leið það sérstaklegað einhverjum söndunum það salka hafið verið lesbíð að eitthvað þannig sem að bara svona svo að það sitst strakst ekki fram, ég finna ekki ég held ekki að lagta þess að verið að reyna að hérna að skrifa inn í þetta verk einhverja vísbyddingar um það. En hinsverir hinsið ég lestur á svolkvorkutil dæmis feldist í því bara að lesa í það hvernig hún er endalust og skjön við hugmyndiðs samtímans um það hvað er að vera kona til dæmis og reyna að leita svara við því bara hvað er í gangi, hvað þið er þetta, hvernig blasa er þetta við okkur sem nutimalesundum og hvernig get þetta hafa, hvaða merkingu get þetta hafa haft í það það fyrir hundar ári síðan. Þannig eitthvað svona að verið að rýna í samfellas, gerð, hugmyndir, valda struktúra og í umstitt fræliða og hún mindar eitthvað rosalega speglin í óseiri og þessum rísastóra öflum sem er að takast hana á okk svolkvorku það því hún er þessi persona sem hann heldur eigilega út alla bókin eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað að mittli hún er láti að vera að mittli manna, það er stinnþór þarna sem er með mamunar og það verið eitthvað eitthvað að afbryði og hann eitthvað eitthvað en gengur á hana og beidrinn að afbildi og svo er Arnaldur sem er svona típist ástafiðfang kaski en er kaski svona í lýnar í kantinnum eitthvað eitthvað loftið, menn stinnþór er algur jörð og það er svona órögrétta tilfýningar í hans garð, hún er allt að láti að vera að mittli þeirra alla bókin að en hún er líka að mittli allra þessar að reyza stóra hugmynda og það sem kaski verður þetta stóra merki eða takn sem hún ber sem þessi svona mittli lýður er eru buksunar og sér hann drengja kodlurinn og líka bara starfið sem hún tekur segur að hún vinnur í fisk í eitthvað en verður verkstjóri og hún svona gengur á skjön bæðu við kynja hlutverk en líka vill hann ekki eitthvað en ganga inn í stöðu og verður þessu móður sín að sérst að egna spørn og mann og þetta típiska þannig er það svo einhvern enn það sem sko gefur henni þennan hins einn blæg eða hins einn tákn já það ég nefnum að komstari þegar ég fór að ká hún ég eitt að hérna það sem gerir svolgur svona hins einn eitthvað fyrst áhverfst það að hún streitastu móti að vera kona en hún er samt ekki, ég geta ekki teki undir það er ratti sem segja hún vilja vera kalmaðar að þegar það ég sé það ekki fyrst mér mist hún ekki afneit að kyngeirfa sínu eins og sumir hefða velja meina hún eins og verður getur ekki það er eitthvað tráma þessi sálfræðilega difti í verkiðu þessari persúna endala svo útrúlega áháverðu það er eitthvað svona tráma í henni sem hann gera það að verka hún hún eitthvað getur ekki og vil eitthvað vera það eins og mammynnar hún vil ekki vera það eins og hún og hvað því það, hún vil ekki binda segi við kalmenn og ekki egnast bötnu ekki ganga inn í þetta hæðböndna kvenhlutverk sem hún hefur sé bara að fúsu ítla með m obviamente áfötlum og missir bötnu og allt þetta þannig hún vil þessari að einhverjum brynja segi ekkert því og hvað hún hefur í sjálfuði reyngar fyrmyndir í því hvernig hann á að vera öðruvísi. Þannig að allt hennar barátt að gegn kerfuninn að gesalpa snýstum það að hún sjálf var að reyna að finna útur í hvað hún getur gert til að vera ekki eins og maður. Þannig að hún sérs að finnum það bara upp í sjálfuði segir að hún vil gangi kalmansfötum og buksum að því henni viste bara þæla rað. Hún vil vera sjálfstæðið, hún vil geta að levað, annars að vera háðkalmunum, hún vil ekki vera eitthvað svona viðfang, hún vil fá að vera til og ein fórsundum. Þannig að það að hún klippi hásist upp og hlægis buksum er eitthvað neimbar úr hennar í bókinni spróttið algjala frá hennar, hvað man segar, Það er batslega einlæga sjálfstæðiðs sjónháttni sem er líka markað á áboðslega, djúpjú, solfræðilega, tráma sem við kannski fáum aldrei almennilega að vita um hvað snýst. En það sem er svo heitlandi fyrir að salka veit ekkert um einhver alþúrlegar hugmyndafræði eða einhver rýsostor átök út í heimi og hún veit ekkert um feminism að hún veit ekkert um marxism að hún læra það reyndar í gegnum hérna Arnald og soliðis. Þannig að hún er í sjálfstæðið svona einföld og er þetta sprettur upp hjá hann í sjálfregninn en á bakvegan að náttúrulega per svona sköpun haldos sem er gegnsósa af feminisma, hvernabarátu middelsísjáronna, öll að þessu umróti í Kínja umráðu middelsísjáronna, marxisminn áttúrulega og sósjálisminn. Og svo kemur ljós þegar ég fer að hérna kávóni eins að bóka að þetta er haldur líka ekki bara meðle einhverum alþúrlegar hugmyndum í gegnum salku. Heldur er hann líka að byggja á mjög gammal íslenskri hefð, sem maður er og kannski þegar maður fer að hugsa um það hefða þetta að blasa við allan tíman, salka er bara að byggja á sjókonum, íslenskum sjókonum sem maður hafa allt að verið til og frægur stærra kannski bara þúri í formavar. Og það er ég með þetta sko sem hefur líka fyllt, fynns mér haldúri svolítið í gegnum hans stóru verk sérstaklega að aðal persónunnar sem að hafa orðið svona frægar íslenskunn samfélagi, það er oft eitthvað skema, ólafur í himsljómsið að það er allt að bent á einmitt segur breðfjörð, að það sé bara skapalón persónunnar, en ég verða veginni að hafa það ekkert heist tinginguna við þúri í forman fyrir nýlaðskreinina eina og fannst þú mjög skemtileg og eila og auðljós, er, sko, fannst þu eitthvað svona haldbær rög fyrir því að þetta væri mannesken saman byggði á? Já, sko, já. Þúri í forman er það hvernig ég eitthvað kemað henni og tenki hann að sörgfölka á sírforsuðu sem er að ég var að vinna í heimiltasöfnuna verkefni fyrir nokkum norsi hann með hérna með sagfræingum, kollegum mínum. Við varum að sabna heimiltum heimilega íslenskara kvenna, bara svona gegnum tíðina, og bara hvernig hann hefði byrst og við varum sérstaklega hugsum hérna konur, sko, fyrirávöldum, ekki endalaði á 2000-tæltu fyrir. Og það komist það því að það eru til sögur af bísna mörgum sjokonum, íslenskú sjokonum, sem er að leva áfram inn á 2000-tæltuna í gegnum sögur af skrítnum fólki, skrítnum, svona skrítnum konum. Það er ekki endalaði neikvæð að sögur úsko, þú eru fórmaðar og hún er mjög vyrst og varum hann til að hérna þekt fyrir það sem hún gerði, hún bara var fórmaðar á bát og vann fyrir sér sjál og mjög mörgilega kona. Við varum svolítið að sabna saman þessum sögum, ekki bara þú eru heltu fleiri konur. Lásum það inn í hinsinn í samingi að því leytið að það eru brjóta í báa við samfélagslegar húmyndir samtíma þeirra um hvernig konur er eitthvað að vera, en ekki samt þannig að það sví eitthvað útskúaðar, þú veist, það eru oftast bara konur sem vinna fyrir sér. En það lefa af þeim þessa sögur, svona eins og villum velða það um fólk sem er eitthvað aðeins öðruvísið heldur en karski með strömmurinn, en það lefa líka með þeim sögur oft, ekki alltaf, en oft að þar hafi átti ást að samfélagta við aðra konur, þannig það er svona hinsinn í leiki sem er svona umvefurðar og svífur í öfnum sem er eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað Þú er ég í líka hvað það var að er ennækkert svona stadfest, þannig að það er ekki eins og þú er ég að sé einhver erki lesbja í slenskir sög og alls ekki en hún kom santi eitthvað neimbar upp í hugan í tegnslufisorku þegar því fór húksumum þetta hvað aðan sagas að þessi personaskupum kemur þannig ég fór að flett upp í þektustu fráskjókninni af þú er ég fórmanni sem með sagas að bókin hérna sagan að þú er ég fórmanni og kampsránunum fyrir ég er ekki með alveg titlar réttan en hérna þar er lísinghöðundariðin sem er heitið byrni njúlur Gíslason á sem sagt þöriði sem er alveg að byggja á frásugnum sem hann heirir hún er bara sláðandi lísingun og sörgku og þá blásir allt í hérna við að þetta er haldór bara búin að lesa þetta alls saman og hann er að byggja personlýsingu sörgku og einhveru leiðti á eitt endalað þur í sjálru hérna svona konum eins og henni þú veist og það að hann kemur eins og svona hínsegin getum við sagt ára sem fylg í sörgku sem þið er ekki að hún sé emið lesbíð að transa það eitthvað eitthvað eitthvað í nútímaskýlingi og hann er bara svona skjön fersinnar eilægðir en það þið er ekki að sé eitthvað einhvernig útskúfð eða stymplum til einhverjákveði Í greininni það er stjór líka að vinna með ekki bara sörgku fölkus sem skaldsum heiltur líka með kvigmuntahandritið að sörgku sem haldór komstvíðst nálaitt að fá í gegn hér á MGM í Hollywood En í kvigmuntahandritinu er við mitt unnertákn í gangi og þar birtist þarna verkfæri sem þú tekur sérstaklega fram það pískurinn sem er svolíti sé hann fjárri í skaldsuðinni Hvernig er svona hvert er hlutverk písksins í kvigmuntinni og hverið sé hann svona munurinn á taknum hann að mittli í kvigmuntar og skaldsuðinni? Þess að við blasa við þegar maður lesa þetta hérna handrit, þetta er ekki billýs handrit sem við höfum, þetta er lýsing á hvíðmynd, þetta er svona pitch, svona konseft sem er haldur skrifar og birtist í tímarnið mors og menningar fyrir hérna 20 ára síðan eitthvað slöðis og allir geta að lese því, ég málum mjög með þetta, þetta er mjög skempla lestur Þess að við blasa við er þessi irgingilæg dramatík, þetta er alveg óðbóðslæg dramatíkt hérna það hvernig haldur lýsir hérna ásýri og personunum og átökunum midle þeirra og það sést mjög fljót að hann er að vinna með sálgræmingar hérna hvíðmyndi, þess að stum það að þessi undir líkjandi sálrænu átök sem birtast í hæðun og hérna verkna þegar personunum og væri verkna í svona taugræn á mjög svona áberandi hát þannig að sálga til dæmis er mjög villimandsleg, allt í kringum hann og hún hefur stjórn á sínum tilfæringum að hæða hún rosala vilt hérna allt í kringum hann er svona augakend allar hefur hann að görði því sambatennar við, Arnald í hantréttinnu er gríla stormasamt eða þetta er alls mjög svona fróttíska upplandaði í gangi og þannig að það leti mig inni að lesa hérna úr skáltsúr og svöldi út frá fróttiskum hvíðmyndu líka sem leidir á kvæli úr svona það er, hún Haldur ég er með Úlúsla að vinna með það hugmynd að það hafi eitthvað komið fyrir á hana í æsku sem veltur því að hún hérna finnur segi ekki í svona hérna normatífa samfélagi þegar hún er óðinn fullarinn og það kemur fram í sambatennar við Arnald að hún, það er eitthvað í þeirra kínlífi sem að stoppar hana, hún getur ekki lefa hamkýsum að ellu og kínlífi með húnum, það er eitthvað sem bara kemur vekk fyrir það en hvað það er náttúrulega vetum við ekki ekki að skjálaðu, en það må leza og sjá þessi fróttið þema og taknum svo segir í skaldsjóinni, en þau verið miklu miklu miklu mer áberandi í handritinu og það er laur svona að verða nánaðsklísu kent sko, og þú vastu að spyrja um pískin, hefði áhverðið að verða er sem vekkur, einmitt attíklig er að halda stingur upp á þrémur titlum á kveikbindu að andri deðu, sarkavalka er bara eitt að þeim og að woman in pants er annað, en þreðja heiti sem er að heila aldrei nemmt er þessi að sæta því að Íslandið ekki whip, íslenskí pískurinn, sem er mjög áhverður þessi að það því er að hann gefur þessum písk eitthvað svona væji að þetta hafði eitthvað svona væji í hugans, og hven að kemur þessi pískur fyrir í handretunu, jú hann kemur fyrir alveg í lokinn, það sem að sarka á Arnaldur eru búinu að eiga allskunnar dramatí sávaskifti, það greilaði mikið ástá melllega, en það er eitthvað sem að kemur í vegfyrir að þau í saman, og hún endar á því að fara heim til hans, hittir að aldrei hann föður hans, og segji sig að hann alltaf að bíða eftir Arnaldur að hann að heim að heim að heim að heim að heim að hannum, en tekur óvan að vegnum svipu eða písk, og svo er þess að hún handfjallar þetta, þessa svipu, og þannig endar er hún að leikriðu, hún bíður eftir hún að heim að heim að heim að hannum með þess að svipu í hantunum, og þetta getur alltaf að vera anna en takar eitthvað, þannig að það velta maður fyrir sig hvað takar þetta, og út á þessu fróttiska, eða þessu svona auglosa vinnu, svolgrömingu og hérna svolfræðileg vandamál manneskinnar í þessu hantræti, þá blásinn alltaf við þetta sé, hérði, það heim að gera fræga fróttiska tátfallusinn, sem er takar í vald, eða kallægt vald, getur við sagt, og það kipir heima saman við það að þannig endi sagan, sérst að hérna sarka teku sérst eftir að kallæga vald í sína einhendur, og hérna vægt að lafum með nóta það eitthvað einhvernig gegn, að artnaldi það einhvernig lókinn. Þetta er alltaf byrðst ekki skálsefjörni, það er búið að fínpúsa þetta, og breita þessari svona, þessum enda lókkum sörgu alltaf í skálsefjörni. Sagði ástaða Kristín Benedikt Stóttir bókmintafræðingur um hinsenlestur á Sölku Völgu. En áfram höldum við því í yfirferðinni með Bergi Ebba. Þegar ég byrja að það umbra á byrjun síðarabindis, kom Bergur með mjög mikilvæðan punkt. Það er ekki einmitt ótrú að harður realismi að halda áfram þegar að slöifan er komið. Þannig er ekki að lífi. Þú gerir eitthvað rosalett, heldur eitthvað svakað vislu, klára það eitthvað samning, eða bara klára rosalað traktíðu, hérna að hjarða það eitthvað. Svo bara heldu lífi áfram, það er bara skjálisingar dagen eftir. Bara lífi heldur áfram. Það er mest að framlaga realisma af allu sem heldur gerðið því bara verður sýnum ferðli, er að halda bara áfram þess að suðu. Og þróinn ennær er rosalaðið, við fáum að hoppa einhversværa með tíman og salkafullarnast og egnast marabúð og hluti bát og eitthvað að stopna sjómannafélag og komin í svona smá deilur í Johan Boeinsen, verðlagning og fisk og eitthvað þannig. Það er eitthvað að merkja þetta, það er komin aðins með eina eppni, salkafullarnast komin í svona löfbónum. Það er að mörguleiti, líka bara rosalaðið, það er ennfá runsæra. Þegar þú ert alltaf í fátaktinni og þú ert alltaf á áró að verið 20 árum, þá er alltaf einhver romantisks slikja sem að þú getur fesði í og þá er þetta bara einhver bibliusæga. En að því hún heldur áfram og hún er orðið í svona sajmilaði sjálfstað á smá peininga, búin að koma sig fyrir að þá verður þetta bara alltaf ennð og harðara og römburleira. Já, og það líka sko, hún greinlega fær þannig peining frá steinþóris sem er í útlandum að vinna eitthvað hörkuvinnu og það er svona að dressað og hennist... Það er blópeiningar sko? Já, hún er svona strikt og þetta er svona lagt af hann aðeins. Það er líka fær þá að vera mjög áhuefinn skilum og það er svona nýju skilinn sem að muni móta þetta seina bindi. Hún er þarna í fyrir hlutunum eins og þú greinti frá staðsetta mittlisko röynarinnar og hugsohnarna, mittlisko steinþórs og ardnaldar eitthvað einu og þar er sko personalized ástinn eitthvað einu í fyrirrúmi. Þarna er hún alltaf lýna staðsetta að mittliskt jetta og hún er bara mjög greinlega ekki alveg kominn á þessa versluna stjét. Hún er ennþá verkstjóri þarna í fyskinum. En ég er það bara alvgjörðla tákrand fyrir stöðu eina addara á Íslandi á þrýðarátoknum eða hvena sem er. Það verður eina stopna stjótmáláflokka fyrir alltíðuna og annan fyrir bændur og annan fyrir borgarstjét. Það er hún alltaf einhverju suddli og mylli að því einhverju er bara verka maður eitt árið og svo nokkur mánu seina er hún komin einhverju alnir út á einhverju, svo seina kom herinn og þá er eitthvað verum alltaf einhverju flökti. Náma aldrei kynsluðum saman sem er náttúrulega gott. Það er náttúrulega gott að þessi í svona flugsskriður það sé hérna flæði. Saga Íslands er som ekki þetta, við náma aldrei að vera nú lengi einhverja einhvern eitthvað það verði allur í dialogið eitthvað kring það. Og líka bara að þú minnstu að það er byrjun. Saga byrjar að það það sikla að Nórdanykstar og koma inn á Óseri. Saga Íslands hefur viss allt að vera þannig, fólk bjó aldrei kynsluðum saman á saman stæðanum. Ég er alltaf ekki hérna að kynsluðum á bondabæum. Það er mjög sjældgjatt að sama fjölskeita búi í samadalunum eða í samafyrðunum allá að árhundruðum saman. Í gegnum Íslandsuguna hefur fólk allt að tekis upp að hugsa það, nei hefur það er miklu betra búi í skaga fyrir því. Ég er alltaf taka að sé einhvern fyrir því, við fórum aldrei frá landinu, við fyrum eitthvað eitthvað endalus að ringi. Og þetta er að sem Mólvín, sem þetta fólk hefur benta á að ástæðan fyrir höfum ekki alveg dialekt að þér út að því að við bara erum alltaf að hitta hvert annað og fara eitthvað að ringi endalust. Og þetta er eins með Stétan og ég held að sesta glá þessum tíma, þá sér hún bara í mjög dæmi gerðu stöðu. Hún er svona armslengt frá því að geta orðið einhverskonar yðvjuhöldur sjálfur. En hún er bara samt ekki komið nágað. Og ég held að inginn hafi rumvála verið komið nágað eða sé nokkutum að komið nágað en að á Íslandi. En þessi staða er samt mjög sko hérna verðmætt fyrir verslunamennan að kemur ljós. Það er að Kristófur Torftall er eitthvað svo mesti kommunisti og bólsiðvisti talsmaður þessi á Íslandi og eitthvað sér með jamnaðafloknum að ná veldum á Íslandi. Og stóndatið bíldingar, ég dýja hvað eitthvað, það fara svona mikið óorð af hún, hún er allgjör hundingi og slagsmólug hundur og allt þetta. Og þeir eru orðni reittir verslunamenninir. Man finnur það eða ekki sagt allveg svona almennilega. Þannig þeir sko, þegar hann sendir útsendara sinn til ásérar til að stófna verkalýsfélag hennan Kristófur Torftall. Þá sessiðstatað búðan að fund til að stófna þetta verkalýsfélag, þá vilja þeir verslunamenninu fá að koma orðið að það sem fundi og þeir vilja að salka sé þeirra maður. Það er hún getur að talað mitt. Þannig vilja það hafa þetta sko, vilja það vera behind enemy lines, vilja það vera með trúest. Það er naturað bara allt af klassist. En þarna byrjar þetta að vera sko, nú er við búin að nefna það að sem ég finnst að vera svo personeginsar í bók sem ég getur bara að tala mest um Kristófur Torftall. Það er spyrt vegan allskonur öfgastæpnum og bara hvaðskonur ideologi og hann síð bara þetta breflaður og heitt. Allt er eina bara fest utan að hann, að það hann sést aldrei og hann er bara engstar í fjarlæðu og fólk byrjar bara að blása upp þessa personu í hugum sér. Og hann sendir visulega útsendara og heim eitthvað net. Þetta endur speglar vist sko tíðina sem var þarna, það sem fólk var bara með ákennar personur og heilhánaum. Kristófur Torftall har svo talaðum það sem mjög mykkið til beigurður, svo bæður að Jónas frá Hribli og líka Ólafur Fríðrikssíni. Jónas þá vennið samur fríðrikamaðurinn og Ólafur Fríðrikssíni mér í sosialistiði, ef við skilta rétt. Pælum bara í Jónas í frá Hribliu, hann er samt sóldið all-in-one líka. Hann er naturað alveg frækt, hann stopnaði að bæði alþugflókin og framsválflókin sama árið. Að því að hann vilti bara að eins motu einn sér að landi og koma bara á einhverju flokkakerfi. Hann vilti bara að tók bara ómagið og bjó til flokka fyrir alla þér stéttir sem það turtu. Hann veriðst að hafa verið einhverjum ljósárum á undan samferðamennum sínum. Einhverju svo fintið samt að það er nóg bara, hann van einhverja veitur í Breðlandi og bara hann bara bypassaði líka að þetta sem við nemtum, þetta danskakerfi. Hann fór í nám til Breðlands og að kostaðir á bandum sem var bara að stopna köffjulega og í Suður Þingasísliðu. Þetta er bara fyrsta alvöru reppel dæmið á Íslandi. Þetta er rosala mikkið anspyrn og afl hvort sem við kennir að við japnaðamenn, samverjuminn eða hvað annað. En þetta er svo skemtelig persónóttu því að hann er svampur sem tekur í segi alla ideológiðu. Allt sem er alveg klikað og í sveim í samfélaginu, það er ræki til hans. En svo anna persónán sem að maður fara aldrei að sjá, að það er bara eitthvað klassið stil báknundum, að stóra manniskjann, að dyrir turinni eftir hælu, er bara ykkur einhverjú kornarófess og sérstaldrei, fyrnjóloginn og þá sunkar allt allir retsjirað nýður á jólfina, að maðurinn er að holda í blóði og er ekki eitthvað einhvernig mikið fyrir manna að sjá, og er ekki bóðbíri nema bara svona ágellaðið að runsaðra hugmyndið fyrir svolku og framvindu málsins. Ágangstirklegið líka við að þetta sé anna bindi svolku vilku en ekki nýbóks að þess að það þau sagt skiluðið svolku eftir þess að fyrsta bindi og búið sé að bara til eitthvað annan aðra persurnu sem er á mittlið þess að stetta og farið þess að stetta að sögu er að þess að þess að nú getur það að fara að tó í alla strengið náur fyrir hlutanum og svolkas og er þannig að komið þá að þess að var í stett og horfðið þess að mikilvæg talsmæður vestlanumana en svo er talsmæður jafnaðamanna Kristófers Stórtal útsendanir sem er sendur á óserið er Arnaldur og það kemann að þess að óvart fanns mér og en samt skennlegt að því það er hann ætlaðið auðvita fór til útlanda og lærið því og saugísi kommunismum og það er bara hardur hann er með bórgarlega að þræði í gegnum pappasinn þannig er þetta að komið allt einhvernig ofta en það er nú ofta rauninn líka með þess að verða miklu soseilistar eða þú ert svona alveg kampaðvísk komið þá ertum við bórgarlega að þræðið það er það flottast af öllu í vinstúkum Evrópu það er að vera aðarastokrætti sem að vilt tala fyrir hundverkaleisins það er pínlítið þannig þráður í hónum hann hefðið getað bara að setta upp flotta lýðurhanska og sagt bless við slórið en hann eitthvað vil koma aftur hann er einhvernig samferður í hugssjóninni en svo þessu fundurhaldinn verkarleisfundurinn og það er svona eins og ballið það ægir öllu saman þegar haldar sína ræður jáfnaðið menn salkar síður og hlustar og það er hættan við trójihestin hennið finnst hann bara að tala að skinnsinnu mið svo gammald skót í Isu líka gammald skót þetta ja svo eitthvað fáðið hérna að Veslein með Nóriðið og svo endar allt í slagsmólum og þar gerist það að Katrinus sem er ráðinn hann að bó einsinn til að slá niður billinguna hann eitthvað að fara að ráðast á Arnald og þá pleibur salka í vegfrann og slær Katrinus og það er hlóðruðu sem er svaldið kampið haldur lagsnis hinna og þá var hún sko að sukuðið um að svikja lít og þá var hún komin alveg bara bynt í þessa miðju eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað að midli þessar að tveikja stíkt ástinn að blanda stinn í ástinn og efnahárin blodpenningatni frá steinþóri það er alveg komin í allir træðinir fara í gegnum hennar ákvarnir og sufuð hún er samt ennþá bara jarbundinn manneskja hún er mestir styrku sufuðnarið að salka verður aldrei að einhverju stilfræðilegu tóli Má ég tala fyrir þig? Arnaldur, má ég bara spyrja þig að dáliðlu? Þó ég hafi ekki séðir síðan ég var lítur og þú varst að segja mér sufuðrum sínir og dröima er það meiningvín ennþandag í dag Þú er meiningum að nærast á dröimarugli Ég skal ekki neita því að það gæti margt fari betri hir í plassunu, en það er nú svona þegar öllur á barnum hvallt þá er lífi þó fyrst og fremst saltfiskur en ekki dröimarug og er veslinin hættur ekki það kjöfni fiskin eða vergaðan vegna hekkunar á koipi þá getum ekki orðið af mið fiskin og hvernig fer þá? Nei, Arnaldur, ég hef aldrei verið spett fyrir dröimarugli Ég segjum fyrir mig, það er betri ein kráka í hendi en tvair í skógið Það getur verið að það sérbúin að gleima mér en ég er sveimir ekki búin að gleima þér Ég teki þig eins og ég hefði séði ykkjæðir og kannast alveg náfæmlega við predikanedar í þér Það eru svo sem svibar og áður fyrri þegar vast að segja mér á spákonum og fórinum hérna nýri fjörinu dæja sem það fóst Ég slúa í mig að þú kellst að ég verið einfaldar en alliræðir Já, ég hef fyrr heitt malrúum en nýðrararnaldur og þessar með verið ekki aldeilis uppvæg þó þú ferða talun stórhýsin og götunnar Nei, alveg minn, verða alveg viss Þú narra rann að sjálku velg ekki lengur og þó þú segjir að eiga skapa annan heim hér í plafsinu, þá hef ég verið að sálu hjálpar samkomi fyrr Þá hef ég verið að sálu hjálpar samkomi fyrr Röðjum út, helvítir sjómán að fyrra eina vil ekki fara með góðu Já, húmaðar, húmaðar, húmaðar Húmaðar, húmaðar, húmaðar, húmaðar Nýður með öll hlæpa manna fyrrur, nýður með rústan Nýður með rústan, nýður með rústan Bugsunnar er úsko, þetta er líka svona miklað þérstæður Ég það bugsunnar svo er þú svo taft bæði fyrir framtíjana og fortíjana Þú veist, þetta er bæði, sko, hún er últramóten með þeir verið buksum en svo er þetta líka bár svona últraréalismið hún er í buksum bara þegar það er bara eitthvað sem passar hennar líkam skérðu einas með til og nýtsiminn Þannig, þetta er svona, já, í dialóg ég og nýtsiminn er bara í svona buksum sko, svo er bara alveg fast í þeirri tákmynd Já, og mér fannst ég alveg líka greina svona kyn-össla í því að því Þú veist, hún minnist alveg oft á það að hún sé eil ekki koni að hún er þú veist, vil ekki verða koni eða vil ekki vera stelpa þú veist, þannig að það er eitthvað svona uppretkert kyninu og að þú veist, hún vil ekki sova hjá sem að hún hefur greinlega að fara móðu sinni sko hún vil ekki gera það í mistu sem hefst líka með svona stert svona kynvitundar en líka össla dæmi kannski að hún er með fyrum þá fær Arnaldur þarna í þreðja Það sem hann lokar verksmjónum stendur fyrir utan verkunnar stuðina og sér hér er verkvall og allt fyrir laus Jón Boginsen er hann að loka reyla inni hann neitar að hækka köybið og það fara allir í verkvall stúfnaðu sjóður til að halda fólki í gangandi og Klaus Hansen, yfir bankastjórið þjóbankans kemur í flugil og bannar Jóhenni Boginsen að hækka köybtakstann að hann að frá sínum valltöfum má Jóhenni Boginsen ekki inni að gefa eftir, þannig að verkvallið einhvern einhvern bara legst yfir og það er bara fast og það er einhvern einhvern svona gengur þessi hluti svona hann svona einhvern endaðsváldið bara í þeim laus en fjórðið hluti kjórtaður lífsins þetta er svona konklúsiðan að það sem hann haldur fyrir að teisi einhvern einhvern menn all að þræði begja hluta og leiða þetta saman engenins kannski helst af ástaðsambandi Sölg og Arnold lók sem snáðið saman fyrir langanganguð og tór kynast Steinsþór kemur aftur í fjörðinu og byrjar að seis að köpa hluti þannig bara húksanlega að reynna en peningum Erlendis að eitthvað eitthvað svona, það er ekki allur vita hvern að komst í þú þér að fjorfes það í hlutum og egnast hluti að tegge þátt í verkvælsugunum og þetta sínins húfurnir berriðið halvæglega hann sýkriðaðið sig bara í eignastþorpið hann bara telu sig bara eigaða og þannig eignast það er það að spegla bara Þorpið á Ísland, svona giðrist alltafður eitthvað menn hæmi eða bara eftir eitthvað eitthvað að fræga það fyrir og að köpa bara uppvallt pleisi að þetta er bara að telja sig eigaða og það er það kannski þessir það er þræðir sem að sem svona dominarið sem endið það er bara steinþór eignast allt, hann bara hann vinnur þetta ebnahaks, þessa ebnahaks sögu að því að Kristófur Tórtel hann kemur loksins í Þorpið og þá sjá við að hann er eilig að bara eina þessum verslinumennum og hann sendir artnald þannig að þessi burtu til að vera með eitthvaðum ferðumennum að gæta eitthvaðum túristum og fjöllum eitthvaðum politíkinnir að eiga þessi stað að vera kjósumplutti og þá er hann sko lækkar í tign og ónauðsinlegur að því hann lagið þegar að flóta með hann allt skipt í máli eitthvað solið, þannig að svo er þetta líka bara Tórtel sko eða bara, maður fær allt í hún í líka bara artnaldur er bara eina mörgum hjá hónum þú veist að þetta er svo mikið sko maður er að fá svo mikið sko snertar rumurleikar um þarna með það eitthvað skilir maður það artnaldur er bara, já, þetta er bara hann er bara eitt peði í stórum leið sko þessi kjördaður lífsinn sko, þessi maður er að byða þetta þessi þetta er ekkið, þetta er ekkið úslitt að mál fyrir fyrir örluvættra sko þetta er bara þetta er bara eit lítið leiður í stærri orustu sko nú þekki ekki, ég þekki ekki alveg kannski sko að efna þessu Íslands eitthvað það mikil í þauðla en ég held þetta hafi að útgeirðir, velbata útgeirðir eru til að byrja með engareknar, að mestur leiðir sko, til að byrja með og að einkur lítið mér þess að fyrir LN2 komið fjórfisningar inn allaf þannig að sagna hann svona í Reykjavík så sko verður að einkur lítið einkur skona þúnítið sko og bæjar útgeirðir eru ekki original formandið, held ég fari rétt með bæjar útgeirðir og einkur lítið ríkisærknar útgeirðir sko, þær er að koma fram á og svo eru þær normið áratumum saman og svo verður náttúl að svo einkáðing sem að við þekkjum verður með enn þá eða svona enn þá einhverskona ástætings stein í þurfilaginu sem síni bara sko ekkert líka engin uppreist neðan eitt sko, var eða eilífiðu heldur, þú nefnir að steinþór vinnir leikinn sko hann ástann bara eitt rættið að tabið svo öll öftur ef að efnaðið að saka ef að halmónir efnaðið svo í Íslands og allir þessi mennmir að sassa þessi útgeirnaf menn fyrst og bara tór í ensinn og þessi þeir eruðu geltrótar nákkursinnum þessi þetta er alveg þetta er svaka menn eða mörg líf í þessu tórsarðinni til dæmis, bara ótrúleg saka þetta er ekki bara einhverju menn sem að unnu í streitun í smá stundu uðrið sína bara borgarleir með pípohata og séðan ekki söfuna meir og sendið herrar og sagan búin þetta er bara endalust vólk af einhverju streiti og ruggliða þú ert með vinningsvendina eittá einhvern og tabar næsta dag saka aðra stastu svona valda og uðmanna eitt að landsins þannig að þarna er við bara fá 5-10 ára söfu að einhverju sem er að gerast á þriðartugnum og við er við grunnar að hafa mjög mikið að við gerast þá við vetum að það er álemskrepa í loka áratuðarins og allir sem átu peninka töpuðum áttur og svo eru bara 10 ári að hérinn komið og þá er bara gefið upp á nýtt er þetta í bara alveg? þetta er eitthvað rosalaðan úti með þetta við erum einn þá með þetta já þannig að Haldur hefði er okkur að geta að skreiða bara næsta bindi og þá hefði allt farið einmitt þá leysum þú ert að fikk að það og líka hérna Arnaldur mér finnst að náttúra að vera svona hálf dabul í örlug að það er svona soldi verið að gefið skín að hann sé bara línur maður sem bara soldi bara þetta er svona áhvert þetta er svona áhvert þegar ég lesið þetta ungkur í minningunni bara gegjaður, bara fór til Amerika eða skreiður þú veist núna finnst mið þetta vera það degasta og slappasta sem ég geta ímynda mér þetta er vera haldur hann hefði bara sparka í hund og slasa smá bát þú veist þetta er bara svona eitthvað róla eitthvað svona hefðuna þegar sem manna hann fyrir sír eitthvað það er svona róla bara eitthvað þessu var þægilegt identitet að vera socialisti í Amerika, skreiður þú haldúlaksins prófa það í tvö að hætti því að þegar hvers konar líf er það þá er þú með úkst að skýrt identitet og allt af að berjast á módið og aldrei að fara að breyta neinu hérna, vertu socialisti á ítalíu eitthvað og hann er bara eins og artandur allir bara þetta er að vera bara eitthvað svona beautiful, fagurgala típa sem hafa bara ég hafa bara halvpartinn taldregur konur í níjaheimunum skýrur þú vist ég var alveg, ég gaf húnum einhvern sem þessi ég var að leist að núna, ég var að seta alveg og þetta litar allt að þeim að veit eitthvað einhvern einhvern þeim að fer, þeim að leist að nákan eins og það er skatta náttúra samband Steinfors og Sölku í fyrrabendunu allgjöla vömmulegt sko samband byggt á valda á ég að bæði og bara ekki þetta að taka og þannig fyrir í níjá nákonhátt þá er einhver hólur njómur í sambandu Arnaldar og Sölku í setanpedunu sem að ég hefði ekki verið að blæsa á ungur og var það ekki og það er sko líka áhörður sko að því að salka náttúra slæsturinn urlega við Steinfors í þessum hluta, hann til hennar og vill bara giftast henni og hérna geir hann að sinni konu og hún bara það er neitar og þá segir hann henni sko að hann hafi ekki nöðgaðin á sínum tíma, að þess að hún hafa bara klóraðu byttið það til hann leið út af og við það breytist eitthvað, maður veit ekki hvort maður á trúinum að því hann lígur allt verkið en við það breytist hann til eitthvað hjá henni og þá eitthvað loksins nærum saman með Arnaldi það er ennþó eftir í einið þetta hún vil ekki sova hjá hann um að því það vil ekki gera svo með mírst eitthvað og móðu sín sem haldur sem að segir ekki það alltaf bara að gefi skín, snerpa, gaman en svo kemst hún að því að hann er að sova hjá eitthvað hann er konu eitthvað eitthvað sextan ára á því er hendina það, hann hafa ekki skrítið þú ég hafa ekki aft og þá er maður svona oh nei er hann dödlis okkur og þá er um hans röksko þetta sér sölk og að kenna að þegar hún er ekki að gefuna þess að mann svo þarf hann að borga fyrir þúngunaróf, þessari stelpu og þú veist þá er allt komið í vesin og hann er átaf segið á því að það vera að nota hann í polítíkinni og þannig að ég hadd líka að mara á að það getið verið bara svona að fletta eitthvað svona HBO-seriú já þetta er bara alveg að mig er þess að líka að vera áhverjým með húnum að því hann er átaf segið á það þú veist Kristófur Tórdal er búin að svíkja hann er búin að notfæða sér hann og bara eitthvað nýtt uppaðið að amerikku hljómaruglúf bara þú er einhæmðan svona smá ukkasaga í þessu að þegar að Kristófur Tórdal kemur og gefur sigið hann bara Arnaldið þaðverkumni að gæta túrista það hafa spil líka bara að við aftu vera bara svona svona svo reilismið sem bara Hverður sem margir hafa lægt kannski bara storkoslegt skipulagsfræði í einhverjum bara ævílik skóla í bandaríkjónum og bara enum í hugmyndinu það ger eitthvað storkoslegt eitthvað fjolnóta, íbúðar dæmi eitthvað og svo er einhæmðan að bara gæta túrista Unnur ösp Stefanstóttir, leiðkóna, leiðskáld og leiðstóri hefur um þessar myndir verið að flitja leiðgerð í landnámsedruinu um fyrirabindi Sölku Völku Við settum sniður hér á stasjóninni og rettum um leiðgerðina en það viðtalm á að finna einhæmði í þætti við sjór í spilaðar á rúf einhverjum langaðið mig hér í klubnum að leggja fyrirana nokla spurningar um hvaðan er finnist um síðrarabindi og hvað er fyrirabindi Hvernig uppleiðu þú Sölku eftir að hafa eitthvað einhverjum einhverjum að sko búa til leiðgerina og fara í svona, bara að setta í hennar spór og leiðgiðana þegar horfur aftur síðan á hennar svona pólítiska hlutverk, er hún samkvæm sjálfir sér eða sko eftir að hafa eitthvað einhverjum eftir að hafa eitthvað einhverjum eftir að hafa eitthvað einhverjum eftir að hafa eitthvað einhverjum Er hún samkvæm sjálfir sér er hún samkvæm sjálfir sér hefða sko fyrir við þann að sjá sko meira veiklegnar Já, ég heldu að sjálfir á þetta segja það og þetta er áfram þessi ottrúlega gáva, halde og sluta dæm ekki persónurna sko mann heldur veit alveg hvað manður hafa hanna en svo fer hún á þessu svona eftir að, hvað ég er að segja svona ekki valta mann í múbrum Ég er vera með að staðsetana sem er þess að brjála þess að hörðu þau sosealísku barátú konu fyrir verka liðin með þess að ósalja skíri og sterkur réttlættísk kend. Og svo þegar að hún fær tækifæri þá er hún kannski að einst tilja. Þú veist hann að það er alveg bara eins og lífi er. Þú veist, hún bara er eitthvað ein lendir í lífinu og við erum að horfa í gegnum alla söfuna á hann að breiðast við þeim áskorunum sem verða á veinar. Þú veist hún er bara mannlig eins og allir og hún er ekki svartkvítu karátur frí eitthvað einhvern annar í þessari söfuna. Þú veist, að mér finnst ta snildinn í þessari söfuna. Hún er ekki fyrirsjónlig, hún er það ekki. Hún fyrir að stiga öldinn og solgti meira það í segniðlutunum politíst. En eitthvað hún allt á solgti að mylde þessari manna og er allt innu kominu eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað að móti Arnaldi þarna í þessari barátu og hún er allt á að leika segir með þessa toxtreitu sem er svo sterk í dramatík. Þú veist, að þessi toxtreitu að maðurinn sem hún elsku osal að heitt hún og er allt innu kominu átök við hann í politikinn og það allt saman. Og svo er hann auðvitað láta hann að fá penika, ofbeltismæðurinn. Þú veist, hann er allt á að seta okkur í þessi spór og hana að þurfa eitthvað eitthvað eitthvað eina alvöra áskoranir og lífi er bara ekki enfald. Þú veist, að við erum öll vond, eins og hann segir í sednirlutanum. Og svo er hún með svo riktu varnarkervi og það er held í það sem að er svo magnað í sednirlutanum. Hún verður svona rosal ástangir og þau brána hann að loksin saman hún og Arnaldur og eiga þetta samband. En svo finnir hún þegar hann kemur tilbaka að fjallum og það er allt breitt. Og hún segir, við vil ekki fara og hann segir nei, ég gidda eitthvað ekki að vera að hefa þér. Þetta er bara varnarkervi, hún vil ekki þetta endar ekki, þetta endar eitthvað einn svo grómatisk sagasko. Þetta endar eitthvað allt í góðu. Hún er allt á að passa í grunnun upp á sjálfa sig og það gerum hún með því að senda hann bort. Láta hann hafa peningarnisinn að borga fyrir fósturreikar og þóttum við veti ekki þessi fósturreikar. Þú vist að hún er allt á að passa upp á sig. Þetta er svo emfaldt lífi, við erum svo rætt við bergskjöldunna og við erum svo rætt við höfnunna. Og hún finnur bara í orkunnans að hann mun hafni henni og hún er alltaf verið að fyrir til. Það var svona áðrinn að fyrir eitthvað einn að dala undan Arnaldi þann í segni sluttuminn. Man fyrir að komast að hann svona að ég er svona eila framhjáhaldi sem hann einmitt bara kennir sölg um því er að kenna þú eitthvað við vildi ekki svo. Er ekki dæmi gert. Og þar sjá við líka að þetta svona að hún vil ekki verið eins og móði sín. Hún vil ekki svo hjá hann að því hún vil ekki ekki einna spart eitthvað eins og móði sín. Þau í varna við bröð, sem er mikið snerpa. En áðina það fyrir að gerast allt saman að við fáum þetta þónakar blaðið sver af bara þessu ástarævintíri. Þau verið að finna hvortan að byrja treistu hvort öðru. Það komast líka í veris erfiðlega svona aðeins og erum bara mjög nálaig. Þegar það er að gerast, og þú værst að leisa bókina núna aftur síðan þá varst svo í tjónar. Fekst þú þetta svona loxins loxins? Þetta er bara rúmansinn sem við elskum allaðar. Já, ég verið ná að veikina það. Ég, það er líka svo áhverft að verið það þegar pappi gerði leikjar fyrir 45 árum. Nú er ég að gera leikjar og sé þetta frá öðru sjónarháttnum. Og silja aðalstinn stór, þegar hefur allt að sagt Þetta er ástarsaga. Og með þetta fræðiðmenninnur og kallanir eru nú kannski með mér í áhápólítikni og þú veist verkalinnum og eitthvað svona. Þannig að það er líka bara svo meiri hátar hvað er mikil breitt í viðfangseppninu og bara umfjöllunar-eppninu og öllu. Þú velur bara það sem heitlar þegar mest. En já, það er svo fattlegt hverná saman og maður fær heil mikið útur því. Og svo er líka úrvinnslaninnar úr sjálfsveginu og maðurgnasambandunu. Ég hef minn alltaf hata með mig og ég er þjófir og mórðingi. Það er líka svolítið fylnaðið að sjá hana þess vinn að úr því. Og líka þessi þörfinn er að verða ekki eins og hún. Og það er síður svona ótrúlega óleiki karater. Það er svo fattlegt hvernig hann stillir í upp og hvernig hún berst á módi því að verða svona háðkötlónum. En þrái samt ástina. Þú veist hann að já, ég finnst það heila bara fattlegastið kapplin. Og ef ég bytti að gera part 2, þá mynd ég ná áfram eimplina á hona þrít. Því það er ein fattlegt það sem heitlar mig mest. Man mynd ekki komast hjá því að hafa alla þess að politík sem er ansi yfirgrupsmikil. Og ég veit t.m. að Laksnis koma á sjálfur á samlæstur á gömlussýnikun í eina og hjá pappa. Þá var svo mikil verðing borinsko fyrir skaldinu. Það var allt með bara. Þú veist á allar þess að einræður og öll þessi verkalis barat og öll. Allar þess að ræður og þá hæði hann sjálfur satt ætlið að hafa öll þessi orð með. Það fannst hónum eitt að följ mikið, följ vel í lagt. Það er það sem heitlar mig mest í setni lutanum. Það er áframhaldandi þrýrningurinn. Hún á myndlega þess að hana manna og hvernig hún brýst söndan einhvaðum? Stórumsbrýrningin seðan viðrætiðin þá ég og Bergur að raunsaista sem haldur gerir eftir þennan snirtilega fyrir luta þennan harmleg, er að skrifa setni lutan og láta hluti bara að halda áfram. Ég lefum sér að vera svo til að leiður að kompilum. Veld okkur uppur við sem ég. Evan hefði gerst endrunseri og haldið áfram að skrifa eftir annan lutan og gerst þriðjarluta. Hverskona líf heldur að hefði blas að við sölku eftir allt? Ég held að hún sé bara gerð til að vera alltaf í ákvöhnum átugum og baráttu hug. Hún er bara þannig karakter. Þetta er svona... Mér finnst sölkur vera til í okkur nútíma samfilla. Ég vil ekki nefna einhvern öfn en ég held að komið margar upp í kóllinn á fólki sem er í baráttu hug fyrir verka líðinn og réttlátaðar heim og standa mig sjálfur að ser og þekkja kunna á mörkin og setja mörkin og hafa sterkar röt og vera þær sem er. Það er hlæða sem eins og kallar eða vilja gera það. Þeim er að samt þrá eitthvað mykt og atekli og bara vera það er floknum manneskjum sem við erum. Ég veit það gert og komið betri trilluta. Ókvinni, það var eitthvað mísminni í mér frá því ég lasana því að var úlengur. Mér mynd alltaf að bókin hefði enda á því sem Kristofir Torftal segir við sölk og þetta er eitthvað sem ég vera að fylgis mér þér og þú veit það ná að koma að þingu og eitthvað sem segi að hún ætta. Það varum fósitsvara. Já, og það var bara eitthvað sem skálta þessu upp í kátlínum að mér að hún hefði farið suður og lokk bókar og ég er bara endda með það. Ég hefði að hún hefði bara að farið suður og fyrir slænir eitthvað kemst úr þessari eina á grunn. Já, en hún stigur alltaf upp og hún laitur í sér heyra og hún hérna laitur ekki vaða evisig og hún heldur þí alveg til streitu þótt hún láti frestast kannski í imsum hodnum eins og við gerum all. Og svo svona þeim að horfur að suður unnesku þá vera að fara að koma eitthvað einhvers konar þjóð nýting í Islenskosjávar út við þannig að steinþór er að fara að lenni vandreðum, það er að fara að koma að kreppa Það er mikið látt okkur leiðinni, þannig að hún getur líka að halda það áfram ásværi að stopa nyr. Akkurátt, akkurátt. En ég heldi það hafa ekki lengur að sinni. Takk hérlega fyrir kominu. Takk fyrir gaman að vera með þér. Þú lagst leistur ég á verkinu hvað svona uppir ég er að melda hvað tilfiningar? Ég var rúsa mikið með hugan bara við þess að þroska svo þjóðar, sem er svona líka bara almennt thema sem að myndi að með fyrir að melda. Það er mikið með fyrir að melda. Það er mikið með fyrir að melda. Það er mikið með fyrir að melda. Að við vera þessu. Tleiðar sem er svona líka bara almennt thema sem að myndi bara... Ég speikla rúsa mikið við margar hputi í nútífannedum. Teknibreidingannar í dag og mér vist bara þessi bók vera... Ég finnst það vera svona eins og þessi að temað, sko. Þetta eru ótrúlega harmalandar og djúbari lísingar á fólki og gefum manni mjög mikið þar en hérna. er svona einhver kollektív saga óberiðskleiki, bara heils samfélags og ég menna, og þetta er ekki allt harmbrænd, ég menna þetta er líka bara þetta er bara, þú veist, þetta er bara gegja, svo, ég hugsa svo ofta um það, bara það er það er bara, það er svo gaman að alast upp í þoflaði sem er í mótun og mér finnst bara svo gaman þegar það er mann að myndur á verið valgja mikið mótun núna og kannski fyrir þegar það var að vera hundra ár síðan þetta var og sjálfsmyndin er unglingurinn þess að fanns mér líka svo mikil að þetta er unglingasaga það er mestalæg að við sem farinn frá því að vera fjórton ára ef að Ísland var fjórton ára þegar að Salkavarka var, við erum við mestalæg og við erum svona tuto einsors núna að því að þú veist, hundra ári í Röhnheimum erum svona bara í svona þroska svo þjóða það erum hundir miklu að hæga þetta er alveg öfuttu gælitýr, skrifur við þú veist að við erum alveg nálgur svona kvartlýfskrisun okkar já, er það ekki við erum svona sérstaklega líka það núður á tegja á unglingurinn hann er unglingurinn 25 eitthvað eitthvað einhver svona krisur áfram, sjálfsmyndar, málu og fleira við erum algerla þar ennþá og varandir til einhver húmyndur um yðinvaðingu og fleira við erum svona við erum bara ennþá soldi á samma stada, soldi svona bara að stoppa á þann bransa sem að henta beskvörjus inni og þú veist er þetta líka bara það er ingin reitt nyðustæði þessu það erum svona það erum svona mjög þerstaðu líka bara í hugsjónum, haldarum slagsnes sem að gera þetta svona spennandi og því hann er í aðrarundina við reist að vera bara mjög alþjóðusinnni og bara eins og á þessum tíma, það er svona ganski það er svona ákveðan alþjóðavæðingi loftun alheims kommunisminn og hann er stæðst aplíðin hann natúrla bara henni sír í káður skað trúlíka því hún hefur líka hennan alheimskýrskóttun og er greinlega mjög spendur fyrir öllu sem er þannig Þórbruk var í Esperanto og það er bara gríðala einhvers svona unity-stemning en í hinnarhundina held ég að haldar sér líka mjög með þetta að einhvers svona sérviska, ganski ekki eina grunn einhvers svona superfókus samt á okkar tungumál okkar okkar svona lýtberiði síð samt sko lýðin sko og það er hann átrúra mikið þröski að hafa auðlast og því hann er supermetanafullur og kanski þú búin að vera stútir að hann þessi fyrstuverk núna í verkamnunu núna en hann natúrla er virðið svona hafa áhvað á einhverju svona romantik sem er meira universal svona til að byrja með hann er svo hann að átti segi á því að því metna einsir um þess að vera það heimsfrægur sem álið að fara superrealist í eitthvað ótrúra lokal og ég held að við um bara ég held að við um alveg ennþá eitthvað inni þar við erum í þetta ég er svona sjálfur alveg upp þegar að ég var unlingur sjálfur það eru tíkjantártögnum, þá er allt að vera universal og útafið og þú veist eins og að það er meikaðið tónlist það var að singaðið einsku og vera svona bjóðaðið sig þannig einsku svo er ég svona fintið, svo bara lírið gerist, svo er ég eitthvað en að vakna upp í það núna bara, herru, þetta breyttist þetta breyttist, ég er allt að vera svona um fólk er ekki svona sturtlað upptegið af því að allt sem það geris í ótrúra universal almennt og falbóðið útum allt, það er bara ótrúra til ég að tala eins en ein hóp og nota það sem og meðururkar bara oft betir árangri og myndist það merkelið að þetta séftað við líka orðið bara að myndu lýttíma svo fyrir við vera aftur í hét hopum svona að mittlið en við erum fyrir að koma að lókum það það mikilvægsta spyrningin er samt eftir áhrunni hverðið já, nei, hvarðinn bergur eppi salka, valka já, það nei það er já ég ætla að fá að segja já líka þetta er stórglæsileg bók ég fæði að þaka er kerlega fyrir spjallið þetta er búið að vera mjög skemmtlið einsinn inni sína upplöðun vera takk fyrir mjög og sem leðis bara virkilega gammal að berða saman bækur hún sertist í klæpinnar fyrir neðan tónið í mærarbrúð undir slúðandi klætti og horðir um stund agn dofa á haglið billja á fjörugljóttinnu strandferðaskipið var að sigla út fjörðinn og misti óðum allan persónlega svið við vaksandi fjallið það var alveg næstum eins og þúttak svo hún trúðið allan sjálfa hún hefði áðan stæðið að á þiljum síðan tók hún nisteða hálsísir og orfnaðið það þessi barns mynd var ekki lengur mynd hún var næstum fjá afmálð hún var reynið að þeins endurminningu mynd í myndbreytileigans og samt hún átti ekki neitt annað hún átti ekkert framar annað þessa mynd sem var ekki lengur mynd og þessi orð þói sem hafði verið hvíslað í aðránni ég kalla ágik fyrir í dag Þú fyrir í dag Lady Slaulega Lady Slaulega Lady Lady Slaulega Lady Slaulega Slaulega Lady Slaulega á fyrir að við fyrir á þessu ásvikar. Það er hlutnum hlutni og hlutni og hlutni og hlutni. Þetta er hlutnum. Þetta er hlutnum. Hlutnum. Þetta er hlutnum. Hlutnum. Hlutnum. Hlutnum. Hlutnum. Hlutnum. Hlutnum. Hlutnum. Hlutnum. Hlutnum. Hlutnum. Hlutnum.
Salka Valka kom út í tveimur bindum árin 1931 og 1932. Sölku skrifaði Halldór Laxness fyrst sem hugmynd að kvikmynd á meðan hann dvaldi í Bandaríkjunum þar sem hann var í viðræðum við framleiðsluöflin
Samantekt
1. Samband Sölku Völku og Haldurs Laxness: Sölka Völka, aðalpersóna í skáldsögunni, er umdeild í ljósi hennar stjórnmálaskoðana. Hún berst fyrir réttindum verka- og kvenfólks, en á sama tíma er hún einnig að teygja sig að persónulegum tengslum, sérstaklega við Arnald, sem skapar flóknar spurningar um hvernig einstaklingar og samfélag keppast um sjálfsmyndir og tengsl.
2. Pólitísk barátta og persónuleg stormur: Í þættinum eru dregnar fram flóknar tilfinningar Sölku í tengslum við samfélagslegar og pólitískar áskoranir. Hún leggur sig fram um að verða áhrifamikil, en finnur sig jafnframt aðdraganda þáttarins á þeim tímapunkti þar sem hún þarf að takast á við eigin veikleika og tilfinningar í ást sem mótar líf hennar.
3. Þróun persónunnar: Sölka er fremst í baráttunni fyrir réttindum, en verður að takast á við eigin innri ágreining og mótlæti sem viðgengst í samfélaginu. Hún verðskuldar að vera sjálfstæð en glímir að því sama máli um eigið tilvistar- og sjálfsmetnað.
4. Tengsl við samtímann: Þar sem Sölka er mótuð af breytilegu samfélagsumhverfi, vistuðum við áhuga úti um breyttan hugmyndafræði í samfélaginu í nútímanum. Bókin lýsir einfaldleika en dýrmætum persónuleikum, sem spegla oft núverandi myndir af kvenréttindum og réttlæti í einu nútímasamfélagi.