Og hvað létt er þitt skóljóð og hvað lengi er beð þín?Það er vorhett á glöggar, nabur vindur sem hvýr.En ég veit eina stjörnu, eina stjörnu sem skýr.Og nú loksertu komið, þú ert komið til mig.Hems ljósHems ljós fjallar um æfi Ólafs Kárássonar ljósviggings, skálds og repps ómaga og vekkferðt hans á þjáningabröð lífsins.Namnið Hems ljós er sótt í síðustu ljóðlínur hvaðið sinns söknur eftir Jónas Hallgrímsson sem hljóða svo.Nýið er Hems ljós, himin stjörnur tindra, eina þreji eð þig.Hems ljósHems ljósholgerðir í móðu, en égtel að samtalið sem að eftir fylgirstandist sérkabátgeðast aðalga klúpsins.Við tengdumst með hjálpnútíma tækni og vísindaog tókstaræðaverkið sundur á samaní bærilega góðu hljóði.En svo lengi stóðu síntaliðað í þessum þætti komist við aðeinsyfir helmingverksins.Bára Gísladóttir, innilega velkominí aldrei lasið lagsnes.Kæra þakir.Og með langar að byrja þar sem við byrjumeiginlega alltaf það stóraspurningið.Það er ekki næst stærstakæðski.Hvert er þitt sambandvið haldur lagsnes eða verkans?Mér finnst ótrúlegaerfitt að svara þessari spurningu.Kanski bara fyrst og fremsteinhver svonaóutskýranleg stark tengsl.Svona flest alltaf því sem ég hef lesið eftir hannhefur haftrosalega mikil áhrif á migog þau hafa alltaf veriðmjög misjöfneftir hérnahverja einustubók. Það er aldrei samaupplunin en það er eitthvað svonakunnulegt stef ígegnum þær og þá kannski fyrst ogfremstsvona húmorsem að mér finnst eitthvaðgegnum gangandi í gegnum það semég hef lesið eftir hann.Þú ert að lesa heimslunún aftur. Þú hafðið að lesaþannig áður eða það ekki.Hvernig svona áðurþú byrjar að lesanúna fyrir klúpin?Hvernig svona blastið þessi bók við í minningunni?Í minningunni þávar ég baragjörðsamlega uppnuminvið lastur heimsluog mér leiðeinhvern veginnminningin var svona svífandiþegar ég myndist þess aðhafa lesað þannig að fannst mér ég bara að hafa veriðsvífandi í gegnumþann tíma þettaég lasa nekkert sérstaklega rættminnir ég að við lesa hann á mánuvið eitthvað svo leiðisog ég man bara eftir að hafa veriðí einhverju svona hálgjörðummókiþannig að ég, eitthvað nefn, þegar þú hafið þér sambandþá ég hugsaði baratilbaka og það sáðu hennan tíma fyrir mérí hyllingum, skoég var rosalega upp með mér að þetta varmín uppáhalds, lagsnesog hérnafannst ég einhvern veginnótrúlega gaman að geta að fengjaað heimsegja hann afturog svo var uppluninhún var tölverthérnahún hefði alltaf einhver áhrif á mig núna en þáað vísu alvegþað eru þrástöf íbókinni sem að hafa sömu áhrifen hún er margslungnarenn með myndihún er miklu fyllhún er svona uppfyll af kontrastumsem er nokkuð ljóstvið lastur en ég upplöði það ekkiþannig þá, ég upplöði þetta semþetta var svona hálgjörðu transog ég myndimest eftirfyrstu bókinniog svo kannski svonasíðasta þriðja hlutafjörðubókar og allt hitt varkannski, já það komi bara óvarthvað ég hafi tekið lítið með mérí rauninnieftir þannig að fyrsta lasturþegar ég var um tvítugthann stendurásans tjaldi og sendlingií fjörubordinuvið erum dann bænumog horfir á ölduna svo vestað og frákannski er hann að svíkja stumhann er tökubarnog þess vegna er lífið í bróstinu hanssérstakur heimurannað blóðánskyld leikarið hínahann er ekki partur af neinuen stendur utan viðog það er oft tomt um hverfið sannog langt síðan hann byrjaði að fráóskiljanlega hugunþessi,mjóa víkmeð letri báru á sandiog litlum blágum stelyumog klettum öðrum einnog grænu nesi hinn um einnþað var vina hanshún séð ljósa víkátt hann þá öngvanaðvar hann þá engin góðurnema þessi litla víkneiengin góðuren það var heldur engin beinlýnis vondurþannig að hann fyrir það óttast um lífsittþað var ekki finn síðarþegar hann var hrekturvoru hrekkirnir mest í gamnivandin er að kunna taka þvíþegar hann var hýtturspratt hýfingin af nöðsinþað var réttlæðiðum margt stóð hannaftur og afturog það var mótið á samaGuðið sír loftil dæmis kastaði eldri bróðirinnNasifjárægandi og útgerðan maðurfullri skályfir móður sína kamarilu húsfreyjuþegar hann var að ganga niður stegan eitt kvöldhann stóð á sama um þaðen þegar yngri bróðirinn Jústsem sömuleiðis var fjárægandi og útgerðan maðurleik sér aðið að taka annars bróðirinn um þaðað taka annar upp á eirónumað því að það var svo gaman að vitaað það elsku vinnurinn hildiþá stóð hann ekki á samaþví miðurEn ef við kannskisvona ofnum bókin áfjörumæðins inni í svona allavega fyrsta hlutanblaðið séð eitt hérna í fráhann stendur átjaldi og sendlingi í fjöruborðinuvið kynnumstÓlefi Kára sinni ljósvikiðí fjörinniHaldur gefur okkur einn smá plást til aðskinnja hann, til að sjá hannog við áttum okkur ekki alveg straxá því í hvaða stuðan erþó grunimislegtog svona við fáum að andaðins með hannog svo göngum við inn á hannblessaða bæfót, undir fótafætiþví brjálaða nafniþetta hefur verið eitthvað galsií skáldinuJá, þetta getur ímyndað mérað þetta hafi ekki vækið lukkuum allt landEn mér longiði eiginlega að byrjaá Emmitt þetta að eigamyninguna af Ólafiog að hitta hann aftursvona hvernig er að mæta hannaftur þannig í fjöruborðinuog hvernig er síðan að ganga með hanninn á blessaðan bæinÞað er baraótrúlega sártaf því að nú veit maðurþó að mann grunaði kannski fyrsten þegar maður veitsvona hvað er í vendumþá er þettajá, þetta er miklumiklu mér dimmayfir þessari upplöfunaþví að fyrst þá er þettaþað er ekkert nefnir baraþetta ljós og þetta tómsem er svona svo mikið opog manni líður eins ogþað sé ekki búið að lokaá neina möguleikaen í annarsinnþá náttúrulega er það eins öðruvísiþannig að maður er fyrrapræðast við þetta erfyrst og fremstótrúlega sártÉg hef mitt fórsöldi innsvona í einmitt svona varnarstellinguviss að það var að fara að dinnieitthvað á méren mér fannst það þannig að vera að notaað því, einmitt aðkannski lesi annarsinni líka þettamaður fer það aðeins að horfa íhvað er rithöndurinn að gera, hvernig er hann að stilla svo uppog mér finnst það að verasvolítið svona, hann er að notasamskona trópeða svona bræð og ísölkuvölkuað salka er náttúrulega svonaeinskona munaðalesingi, hún erlausalegsbarn á Íslandi sem aðjafnast eila á við munaðalesingjaog Ólafur ermunaðalesingi, við heyrum hann á móðurnashafið svo að komið honum á reppinbórið hann í póka yfir heiðikomið honum í fórsturpappan sér eitthvað neginn ekki inn í myndineða verist verið að vinna um aðra ímsum bæjumeitthvað svona flagari kannskisíðan er þetta svona bara verið að skoðaþessar á íslensku sveitog að eitthvað sem er í lægstuvalda stuðu til þess að afhjúpa alltþannig að þetta ersvolítið svonaað það er eins og hans að búa okkur undirrækstu ritsis að við byrjumlægstu og kannski náðu hans herraþað eru svona voninen já, mér fannst þetta alltaf að upplýjaþetta svolítið sem bara svonarítöndatróp eða bræðí þetta skiptiðvarst þú sumulínu?kannski ekki alvegalltaf þessu leitiþó að mér finnst það mjög skinsamlegtað hugsa þannigen hérnaéghugsaði mjög mikiðum formþegar ég er lasbókina og mér finnstformiðvera ótrúlega núanseraðþað er ótrúlega úthugsaðþetta er ekki barnsku bregþað erreynslaog öryggisem er komið þarna innog einhver svona reynslahvaðan ef aðog sjáum það líkaað hún er skrifiðþarna áþess að fjóra bækur eru skrifaðiá yfir einhver árog mismunandi stöðumog manni líður líka eins og þaðhafi haft tölverð áhriftíminn sem hún er skrifið áer náttúrulega ótrúlega átaka tímiog þaðsérst skýrlegaenþað sem að mér fannst kannskiþað sem jámér er eftirtegt að verðastþegar ég lasna núnaþað er hvernig haldur beitir formunumaður upplifireinhvern veginn svona algjörlega óvald formtil að byrja meðþað er allt opiðþað er einhvern veginnþó að það sé abstraktþá er það ólafurþannig að það er einhvern svona kjarnieða segjum svo að formið séhringlegaog svo ereinhver hjúpur kringum hanssem er þetta tónog svo er það vikinnsem er eitthvaðþað er svona þessi vonar brúmillir hans og hinsþað er þetta hittsem hans þráir að tengjastog vera samþygtur afspoiler alert, gengur aldrei uppog svohann er skilin eftir aðmóður sinni í pókaá vetradaginn fyrstabara gerist ekki um að læraog svo er hann líkahann verður einnig munalöfsí annarsinn ásumardaginn fyrstaþegar hann stendur eftirnakin og bókalusog þar lokasteinhvern veginn fyrsti hringurað mínu mati og síðan erformið, þetta er hringur í hringí hring eftir hring og þetta ersvona sjastaklega fyrsta bókinþað er þettaþetta er svona þessi spíralmaður líður eins og það sé að þetta ereitthvað svona hringiða ogþað sem er sjastat við hann er aðhún fer hraðareftir því sem sviði breykarþannig að þetta byrjareitthvað nefn, þetta er bara hannþetta er bara maðurinn versusnáttúran, þetta er eitthvað nefnótrúlega prímallog síðan kynnustu við þessumþessum fáur ræðum í rauninnisem eru á þessum bæog svo eitthvað nefn vikarog vikar og vikarog samtímis þáhraðast svolítið söguþráðurinnþannig að eftir því semfleiri karakterar eru kynntirtil sögunar, þá er eins ogþá fer spíralinnað hraðast og þetta er svonamér fannst þetta bara áhugavertaf því að oftast þáfinnst manni þegar spíralinn fer að hraðastþá fer hann líka að mingaeða eitthvað nefn, bara svonareynd fysiskt sko, en hér ereitthvað eins og ögu áhrif og mér líðuralltaf eins og við séummig svíðumar halvpartiþegar ég lífi mig alveg inn í þettaað því að það er aldreiað því maður er aldreií þessari fyrsti bók, þrátt fyrir alltþetta ofbildi ogviðbjóð semá sér stað, þáer manni aldrei alveg kiftniður á jörðunafyrr enn í upphafannara bókarsteinun segurðardóttirrítuðundur kýtti við í viðsjá á dögunumog rætti sína upplifunaf því að endur lesa heimsluðsvið skulum heyra örlíti brotaf því viðtalið sem undirstrekarpunktbáru og býri í hæginn fyrirframaldiðog eitt af því sem kemur mérsem að mér finnst að ég haf ekki lesiðeinshvað ég segjaeins skarplega áhengiðumeins skarplega áhengiðumþað er reynlega mannvonskaní bókinniþetta er skohérnaallir kallarnir í bókinnifyrir utan Ólaf, Örn Úlvarkannski Reymar, Skáldég man ekki fleiri sem voru sæmilirþeir eru fandarfól, fillibitturheimskingjaráðbeldismennaf stórkostlegum proporsjónumþetta er ekki einnaður og tveirþetta er Pétur Þrírós Júvel JúvelLæknirinn, Síslumadurinnsko, þarna katalókurinner endalusog mér nýtti rosalega við að sjá þettayll meðferðá Íslandi á hérnaniðursetningum og minnumáttarhún er náttúrulega, hún er hérna, hefur verið landlægen svo er náttúrulegaþetta sérstakahatur áskaldinu, af því aðhann hefur gáfu sem aðhinn kallhelvítin hafa ekkiað þá skalan helstsko, drepin í bókstarafisleirir merkinguog þetta er eitthvað um það aðmanneskjan, hún er afsömu tegund og þú, hún er homo sapiensen hún er öðruvísi og þá viltuútrimenniþannig að þessi lestur hannvarð mér bara mjög þungbærog bókinhún er enþá átakanleiriheldur enn mér hefur áðuðfundistog enþá hyllileiriþetta er bók úr helvítiþað sem að eitt maður er að berjasthefur það eitt að leiðaljósiðþað er hanssálarfegurð, hansþrá eftir að sjáfegurðina og svo eru þessarstuttustundir milli stríða þar sem að hann erí faðmunum á konumsem að elskan og sem hann elskarsagði steinun segurðardóttirum heimsluðs en við haldum áframmeð Báru Gísladóttirég hugsaði líka sem ég hafði ekki hugsaðáður, þetta er lasna núniannars skipti var að mér fannst líkaað því að það ersko inn í allra þessari einhyggjuað því að bókin snýst ölleða sæðan snýst öll um einhvers konareinhyggju þar sem allt er eittþetta er alvegítrekað í bakofyrirog ekki ljósanmyrkursog þannig kannski kenns maður uppmeð þetta myrkur og viðbjóðí, já bara öllumog það kannski, maður lendirsvona í grifjunni í bók 2 og 3en það er alltafþetta sko að allter eitt, þetta er alltaf samaog þessi speglun í spegluní speglun, þetta erótrúlega starft í gegnþað eru margir speglar sem svona bregðafyrir í verkinubókstafleir ogeinhvern veginn meira abstraktja, einmitten svo er sko, einmitt, þetta barastrax á blaðsöðu 16 er okkurdemt á kafinn í þessa spegiáður en okkur við erumsem dreyin upp úr því og sett einhvern veginn inn í samfélagiðaog það er þessi þarna fræðikafli um kraftbyrstingarljómGuðdómsinsog þetta ofnar á einhvern veginn inn ísvo margahugmyndafræðilega kímaog það er svo erfitt að velja einhvern veginntil þess að fylgja á eftirþetta er náttúrulega trúabröða heimsbyggiog einhvern veginn bara sviðið ofnasten já, að lesaaftur um þennan ómþetta fyrirbæri á bakvið heiminþennan mótor eða hvað sem aðeinhvern veginn kraftbyrstingarljómurinn erhvernig upplýður hann í þetta skiptið?Ég hef einhvern veginntengt þetta straxsem einhverju stærra, ég áttaði hann bara áað þessi ómur er bara þettaóm, er bara þettasko spirituálíska ómþað mér fannst það ekkert eins og ljóstog þaðóm er allir heimurinnog þar sem allt bráðnarsaman í eittogekki bara það heldur erhérna í mörgumað þessumfornu rétum hindukemur skýrt fram aðóm sé líka ljósog það er bara heims ljósog mér fannsteitthvað einnsvo borðlíkandi núnahvernig þetta er kannskieinhver prímus mótor í gennumalltverkiðaf mjög ásett ráðiog það sem er svo skemmtilegtþað er að sjá hvernigþað er notað tilaðhanna formið og strútturinnþað er bara svosnetti hjá hannumaf því aðí til dæmis viðvaranumþar kemur þetta allt fram líkaen það er rosalega bókstaflegtþað er rosalega barahérna, leiðu mér að segja þérí laungum áli fráhinnu og þessuog svo kemur þaðalfræðirittog hérnaí tuttu í blæsjur en hérer það bara alltaf undirniðurað milli allra lína og allt í kringog það erþað er nú snildin við verkiðJá, og passar alvegeins og það segir inn í hannsvona spýral þess að ringispeglaninnarog ef mittvið fylgjum með Ólafi eitthvaðen sko komast í tærivið þetta, uppgötaði þettahann kannski áekertnógu goða skýringu á þessuenhérnaog hann er að leita þessu í öðru fólkiog svo eftir þess að hanndregst meira inn í samfélag mannaþá missir hann tengslinn við þaðog þetta er baraþetta er svona eins ogkemur líka einhvern veginn inn í sko bútismannsko þetta svonasittasta eftir Herman Heskog um leiða hann kemur inn í einhvern veginnheim manna, byrjar að lifa þarþá missir hann öll andluðu tengslinnog þannig að já, þetta marar alltafhann undir yfirborðinu og þetta er líka einhvern veginnbók undirborðsinsmér líður eins og eigilega alltsem sagt annarkvört íundir tekstanumeða svonasem svona komment aftast á einhverja setningujá, svo þetta sem skiptur öllum álien það er bara þannig aðja, algerlegaog ekkert, þaðhér er engin mötunjá, maður mataður áeinhvers konar atbyrðar ásamfélagsinsjá, já, jávið förum inn á bæinu og við sjáum hvað fólki er að geraerum alltaf bundin ólæfien það semeinhvern veginn höfundur eru að reyna að segjaþað er alltaf svonaáská og undirog það er erfitt að komast aðog svo ernáttúrulega svona rosamþað er mikill húmormjögog það er alltaf einhvern veginnþað er líka sko talandumum tvíhyggjunaskoþað er líkaþá ereins oghöfundi einu með læðiðað skilja mann alltaf eftirtýrstígandiog svona tulkuna ratriðisem ermanni líður þess að séutveir réttir kostiren þeir eru algjörlegaandrstaðir pólarog maður áttast ekki áhvart aðÓlafurþví að mörgu leitifinnst mér eins og aðintentionið séuað hann sé svonayfirallt hafinog er eiginlega baraað gera grínmanni líður þannig oftog eðaað hann sé þar svo mikið greiog svo saglausog umhla barafórnalam sem hann ersamakvaðen já, hann er ekkieins og kemur sérljóshann er ekki allir að sem hann séðurog þetta finnst mér út af að skemmla þettaog stundum þegar ég var að lesa þaðþá var ég að ímynda mérlagsnuslesanaaf því það er ótrúlega gaman að hlustaog hann lesaþað sem er í bóðií hans upplistriinn á sarpunum og fleiraog þá finnir maðurþá finnir maður miklu skýrarhvað, já, húmórin eralltaf líkandi líkaþá sáðum við nónum til varnaðar sögunaaf G. Grímsinni Grunvíkingihann skrifaðisig ekki í guðmund Grímsoneins og annað fólkheldur skamstafæði sig og býnendisig til að líkast höfingjónþá var voðalikþað erG. Grímson, Grunvíkingurvar skálmennis ræðvillog skrifaði hundrað bækurhann var vondur maðurþegar hann var ungurþá vildi hann ekki giftastheldur einnmeð því þrjátjú bönnhann hataðifólkog skrifaði hundrahann hefði skrifað fjöldabókaum saglust fólk sem aldreihefði umgjast honum einnog enginn vildi hafa samskiptivið slíkan mann nema ljótarkellingar sem hann hefði dækt á sigí elli sinnitalandum sko að vera tvístígandiþetta er eitthvað sem að erlagtur ósláð mikla áherslu áí fyrstu bók það er svonajúst og nasimennin er á bænum það sem að býrsem að fara mjög illa með Ólafað einu tímpunti ervar ekki nasi sem erhérna nýfin við HálsÓlaf svo alveg að fara að skera hana Hálsþegar að kamarilla húsfrúinnkemur og herði hættuþessu nú eitthvaðog þá slútar hann þvíannars væri Ólafur bara farinþað er svonaíkjan af ofbeldinu sem Ólafur verðifyrir á þessum bæ en þeir er alltaf aðsko á meðan Ólafurer virkur á þennanleggst í hérnahveysuna sínaþá er þeir alltaf að skipa honum einhvern veginn á vikslog þeir eru að augra hver öðrumsvona valdlega séð með þess að skipaómæðunum að gera þetta eða gera hittog þeir eru alltaf að skipa honumþú veist, já, verður hérna áfram að höldum áfram að vinnaeða farið upp í fjall og náði þettaog þeir hafa einhvern veginnjá, mikið vald þannig að hann veit aldrei hvað hann á að geraog þetta er einhvern veginn grunn teikninginsíðan af bókinniþað er alltaf að vera að vísa honumáfram eða aftur og snú honum viðog einhvern veginnen niðurstöðan er alltaf svona samaog það er held ég líkasamkvæmt áallinskaldsinsen það sem er fannst líka áhugavertvið þá tvo bræðurer að þeir báður svona fullkomlegaantipatískiren annar er að það er svonatölvöld meiri sykkopatinaziþað er alltafþað er alltafþað er alltaf ljúlegamanipulasjón skoen miklu hættulega ræðsvo er það júst sem er meiri bara svonajá, ræður ekkert við skapiði sérótrúlega aggressífurofbyldismæðuren þeir ekki fýnd með þaðog saman tíma erþeirra lífog gjörður mjög ógistlegarþeir er að sofa meðvinnukoninni til skiptisog berjast um hennar hilliog þar kemur hitt eila atriðiþetta svona Ólafurfæriðfærið að vera á bakvið samfélagi líkaþví aðnasi færi hann til þess aðsemja ljóðfyrir jönuvinnukonu til þess að ekki nefnhillanamjög stuttu eftir að hann er búin að reyna að skýra hann að hálsog Ólafur bara semur þetta ljóðþetta er alveggjörðsamlega fáralegten hann alltaf er í ómögulegri stuðuLíneik veit ég langt af öðrum beraleta rissu í flokkií staðra merafagur eig með fínar tærfrísar hún hátt og býtur hún slærog blessuð mærkristilega kærlegsblóminspretta kringum hitt og þettaallir vildu þeireftir henni keppaungvum trú ég lukkaðist hann aðreppa þar til lokshún fróman fannfjáreganda og útgerðar mannmeð sóma og sannkristilega kærlegsblómin sprettakringum hitt og þettabrennivín í hófúnhér hjá vonumkvítasikur og gráfíkjur að vonumgerust hún ekki grimm og ljótgefur hann enni fótarfótog flest sittdóntkristilega kærlegsblóminspretta kringum hittog þettaskaldskapur kemur mikið fyrirí fyrsta hlutunum og það er líkaþessi svona þorsti ólagsamkynnistanar ljóðum segur þar breið fjörðfellur fyrir því það er baraverður mestimaður Íslands og allt þaðþau eru kannski ekki að stoppa mikið við hannþað sem mér fannst haldur að veraað leggja miklu meiri áherslu á eru þessarfelsensburgarsjögunarsem Magnína Heimasætaer alltaf að lesa svona í laumiog hún vill ekki lefa honum að lesaog svo fáið bara heilankapla úr þeirri bóksvona, varstu hvað að rýnaí þannan felsensburgarsjögu kapla?Já, baraég svona reynakannski að finnaeða kannski að upplifahann eitthvað nefn meðen það sem égtek kannski mest út úr því erer upplifun Ólafsaf þeimog hún finnst þetta magnaðen manni finnst þetta kannskisjálfum lirburðureða svonaeða bara manni finnst þetta sjálfumkannski svona ómerkilog ómerkil að sögurog það ermín upplifunalltaf að þetta ermjög meðvíðað hjá Halldóriog þetta er bara alltaf að sínaþessar sterku þráþessar sterku þráen hjámanni sem fær ekki neittþannig að hann tekuröllu fagnandi hendiJá, svonaí kannski sögurþræðunumþá náttúrulegaörkumlasta neilaað slemni meðferðuhann leggst bara í rúmá fóti undir fótafætiog heimilis fólki er svolítið svonaþað er ekki hrifið að þvíen þau fá einhvern veginn peningtil þess að reka hannog búið meðen þar skodögum við smá uppiðmeð honum og fylgjumst einhvern veginn meðlífin á bænumfáum að lesa þenn sporkasöguen það er þannig aðeinn maður sem er longið að taka út fyrirsögja, sérstaklegasem er eftir að hafa mjögmikil áhrif á sögunaog hún mun líka sko í þessum kapla sín er hún okkurhvernig skaldskapurhún sko mótar líf Ólafsstrax á sína fyrsta staðþannig að á bæi það sem skaldskapurer varla tilog það er Járþrúður á gílieftir aðNasi hefur gefið jönuvinnukonu ljóðið eftir Ólafþá trúlegaþau sig og svo giftast þauog Járþrúður kemur þarna meðfólki í veisluna ensetur bara grætur þarna uppiupp á bænumog þau fara að tala saman Ólaf og húnog hann verður mjög hrifin af henniog þau ná bara mjög sterkri tengingu straxog honum finnst þau með þarna eitthvað komin sem skilur sigað vera í lægstu stöðuog svo sendir henniljóð sem aðnæru nú ekki til hennar að því það er svona gert upptæktá bænumog verður til þess að hann er reyginbúrtJá og þaðþað er náttúrulega líka annar svona vendipunkturað ástæðanfyrir því að það verðurþað er alltaf einhver áfriðssemiog maður er veldið fyrir sér svona tilfinningum magnínuGagvart Ólaviaf því að það er reyna fyrirhennar sagir að það séað atverðarsverður tilog það er kannski eitthvað semÓlafur hefur, hann hefur hæfilegaog fólk skofólk villanen er ekki með hann sjálfJá, maður skilur þetta ekki alltafalveg skohvað fólk villanþað er kannski lefnilegt að segja þettaen hérnaþað er líkaþað sem er svo sérstætt við hanner að það erhann þjáðist náttúrulega að einhverjuþetta er ekki bara líkamlegthann sveiki og þetta er eitthvað svonamassíft þunglindisem hann þjáðist áog bara hann finnur svo stert fyrir þvíhvað heimurin er yfirþýrmandiog það þyrmir yfir hannsemurleðisen hann er samt svo forvitinog þetta er mjög ótípistmyndi ég halda fyrireitthvað svona djúft þunglindiþannig að það líka er mjög margslungiðog hann er alltaf með einhvern veginnþannig að gistla sem að skýn innþessi gistli, ljós gistlier einhvern veginn bara haldrippið hansí veginniþað er hans haldrippijá og þetta er þarna mætastþessi tveir heimarþað er maður að finna þettaþannig að symbolísma bara gegnum allten hann likur undir súðen heimsljósiðbókstala kemur inn til hansog þetta mætistþetta tent í einni heldég myndhann uppgötar heimsljósið eitthvaðúti þar sem það er alltaf með líkjandiog svo þegar hann erá sín eila vestastaðþá er enþá einn gistliþað er þetta alltaf eitteitthvað einnjáen svo endur kaplinnog hann endurað það er ásvona atriði semég upplýði sem algjörtalgjör á svona opnunaf fórvinni á sínum tímaen núna eitthvaðnáði það kannski ekki sumu hæðumað því hafiði farið í gegnum þaðen það er að hann sendur á bænumog hittir þannig að annað skaldsem að það er að fara með hann á milliþað er reymar einna mínum upp á allten þegar svona afvegarlegast á ferðsynnihætti ég byggjaði það maðurað leiða okkur í gegnum þettaþetta enginlega atriðiJá, gerðum það samanJá, hann er sótturþað kemur alvegglænýr karakterþað kemur glænýr orkameð þessum manniÓlafur erferjaðuryfir áeins einhvern veginnniðurlægandi ogtrist máta og maður getur ímynda sérog það erog hérnaog manniþað hætlas bara yfir mann þingsþegar maður hugsa um þettaþað er svo ótrúlega óþægilegten síðan hérna hefst þetta ferðalegaog hann er nú bara rassan reymarog ógæðslafinnog hannþetta er fyrsta manneskjansem aðheld ég sem að Ólafur hittirsem er í rauninni svona hálfur heimsporgariá Íslandihann hefur komiðviða viðogkann margar sögur að segjaog Ólafur elskar ekkert meiraen nákvæmlega þaðog svo fannst mér líka eitthvað neginþú kannski teku viðþannig að það er gert stutt stoppí kömpumen skoég velti þess líka mikið fyrir mérað þetta erað þegar baraað vera að hugsa alltaf um óminnog ómið og ljósiðþað er skýrtað það er skýrt tekið framað það er fariðhérna úr austri í vesturog þetta ereins og sólar lageða þetta er eins ogjá og hérfær Ólafur vera sólineða fylgir sólinþannig við sjáum ljósiðfylgjumst með þvífara svona eitthvað halvfring þannigjá og þegar þeir erumyndið að koma skoá leiðarendaí útúrturnum sínumjáí kampanaað því að reymarsegjast nú geta að rettahann um lækninguog það væri hún Þórunsem að þekkti þarnaframliðin hulduleiknisem hann ennist Fridriksem geti gefið honum ströymþannig að þeir fara yfir íkampana, líkja leið sínakoma þarnaeitthvað bondi sem stendur í dyrunumvil ekkert vera að hleypa það með fyrsten svo kemur Þórunog hinnar stúlganar á bænumog taka það inní skærum plæðumog mikið talaðumþetta eru svona þrýr litirsem að taka viðog það eru eins og einhverju dýrlingarþrýrjá, þetta er einhvern veginnandleg reynsla mjög sterkÓlægur tekinn hannbara í arma Þórunarhún kallar á Fridrikog gefur honum ströyminnog við þar læknast hannþetta er bara undravertþetta er yfirnátturlegtupp frá þessu getur hann bara staðiðog gengið og unniðog bara virkuren á sama tíma þáer reymara eða eitthvaðalltafra reynsluinn á þessum bæog ég fer að fáeitthvað en ég hafa að byrjaer þetta vendisús?já, jáþað er það einhver litiog þeir síðar í bókinu munusvona krifja þessa reynsluog þá eitthvað en finnst mér það að verðasterkari kenningin eilaí sammólaí fjörðu bók er þetta taliðjáhann reymar kýmarþannig að þessu skáld tekur óma hannog fer með hann á vendisúsen hann er ekkert svo sátturhann reymar eftir reynslunaþetta fór ekki eins og hann vildimeð þessa nóttog meðan Ólafur kemurtilbaka bara í einhvers konar út og bíuog hann er bara læknaðurjá, hann upplifir þettaí einhverju andlega miklu herra sviðiheldur hann reymarog þar endar bókinfyrsti hlutiþetta kemur útþarna 30 eitthvaðog svo beigð fólki ára eftir að fá meiraþannig að þettalíkur heitli bókog ég hugsaði að því að ég lasa þessa núnaþennan hluta baraþað er fullkomin stutt bókog svo sérðuhérna sérðuhvað hann erlíkur við hanní Suður-Ameríkuog þegar ég sá þaðþá fannst mér einhvern veginnég skilja betur að það er reysuég fyrir á kampaog svona þegar ég hugsaði baraþetta er eitthvað svonajá, þetta er eitthvað svonamiklu exotískara en hefur veriðog eitthvað svona algjörlega nýrljómi og maður sér hérsér eitthvað svona Suður-Amerístfjalllandiog eitthvað svonayngan goðsaknirþað er eitthvað alveg ný blæbríðiEn svo hefst höll Suður-Amerístsem er skrifið þá í Moskuþá kemur bara eitthvaðgráriþá er manni heldur beturkift niður í jörðunaekki fallegaþá förum við inn í Sviðinsvíkþann gráa staðsem skoallt er á haustnum, ekkit virkarþað eina vinnan sem hægt er að fáveriðst vera er eitthvað grjótnullungaburðursem er náttúrulega líkasvona sovjask vinnanfinnst mannien já, hann vaknarþannig á eitthvað skonar hælisem er svona martraði kentþað er þannig að maður semhefur greinlega orðið fyrir heilablóðfalliog líkakomið með eitthvað skonar glöpfinnst hann eiga allten svo er þannig að maður sem getur ekkitala heldur og svo eitthvað skonarvofast, þess að kona semverist að hafa fengið eitthvað skonarrof eða áfallog bara hægt að geta talaðtjá sigog er í rauninni ekki líkninumennsku lengurNei, alveg afmennskuðu eitthvaðog þarna ránkana við sér eftir aðfengi strömin lækningunaresmaður innan okkur svona hæliog hefði komin á eitthvaðsvona annan versta staðen síðan í rauninni hittir hann svonafyrsta ljósið á leiðsynniinn í Sviðinsvík sem ervegmæog er að margra mati eitthvaðsvona uppáhaldspersonið þessari bókog húner mjögtvístegjandi personahún virðist aðgjóðavel og svo er hann alltaf að hafna hann umþað er eiginleganæsta spurninghver er þessiþessi kona, vegmiJá, hún er frábær karakterhún er þessi ljættuðen það erhún er svona kona kontrastanaþað er ljættuðin, eða stúlka kontrastanaen svo er líkaþað er eitthvað mikið myrkurog þessi hláturersem aðkannski fyrstu virðist að verasvona óryggis kætien er síðankannskimiklu alveglega enn þaðÉg heiti Ólaður KárasonHvaðan ertu?Ég heit að vera fættur hér í hreppnumannars er ég frá fætien það er fótarfætiFótarfæti?Nei, nú hef ég aldrei eitt annað einsÉg hef veriðheilsulegs öymingiErtu komin að leita í lækninga?Nei, ég var flutturVarstu fluttur? Hver fluttiði?Ertu kannski á sveitinni?Já, því miðurÞað eru bráðmallir á sveitinniStutt brót úr útverpsleikritinuHöll Sumarlandsinsfrá árinu 1962í leikstjórn Þorsteinsog Stefanssonþarna rættist þau við Ólaður og VegmeiHún tekur hann þann aðinn á sinn bæ og þaukissast minni migog þá náttúrulega fær hann hann á heilanog svo næstíðan mætir hinnþá hafnar hann hann umen svo ef við fylgjum henniþess út þegar að hanner komin þann að stóra húsiðþá fyrir hann að koma til hans á nóttunniOg segir það að veravegna þess að fyrst að allur bæriner búin að búa til einhverja kæftasöguþá ætlum bara að verða við hennisvolítiðað því að það er talað um að hann heimsæki hann á hverju kvöldeða eitthvað svo lisog þá ákvæður hún baraþannig að hún er svolítið svonaalltaf tilbúin til að takaþegar einhver heldur að hennareinhvern veginn takmörgum hefur verið náðþá hugsaður húnnei, ég skal sína einhverhvað er þessi botneða mikla hæði líkurhún er ekki hér, hún er mikli yktar en þettaÞað er eins og þú segireitthvað svona mjög tragist í þessum karakterhún er alltaf eitthvað svona í svo lettu skapiog það er aftureitthvað svona ljósumirkurAlkjörlegaÞað er allt samanSvo er líka þessi undirteksti þegar þau skiljast aðþau eru búin að verahann að hittast á kvöldinnog sofa saman og allt þettaOg þó er því kömpum er alvegómögulega yfir þessuÓtrúlega afbrýðisumÓtrúlega afbrýðisumEn er það, var það rétt skilið?Þetta var svona einhver undirteksti þannig aðverður veg með ólétt eftir hann?Við vitum það ekkiannarkvort hann eða þannan mannsem við vitum ekkert um sem hún fer meðog eftir við veitum hannekki sjálfÞað er svona, mér fannst það eitthvað svonaolbogið til ungfrúnargóðu þannig aðJá, einmittLíklega er þetta eftir Ólafgískaði ég skoog þá sé hann bara gifta einhverju manni til að coveraeitthvað nefnJá, jáAkkurat, skoog eða þá að hún veljiað það erskynsamlega ákvörðuninner að velja hinn manninog hún velji þá að trúa þvíeða velja að hafa það þannigEinmittog þetta er einhver algjur stúdíja í þessu svonaundirteksta æfintýri sem ereigarsistaðið þessar bókog þetta er eitthvaðþað sem eiginlega skiptir nánast ekki málien skiptir samt öllumálien síðan skoþað er svo margi karakterir í þessum kablaég er eiginlega búinn að skrifa barakarakterinu upp til að ræða hérnaen hérna, ef við förum þá barabeint yfir í þá afbreyðisumþórun í kampinu, hún er náttúrulega stórleik í þessum kablaJá, hún er stórleikallstaðar sem hún kemur viðHún verður eitthvaðkonar einmitt frá strömnumyfir í skoandafundinJá, það sem er eitthvaðsvona færfrumannsparagslandssko, sem að ásjöfumstað og hún er greinlegaótrúlega kvikttýpa og veit hvað ermeð einn breyðasmurftþannig aðhún, mér líður alltaf eins og hún sésvona að minnistakostu einu skrefiá undan okkur hinn um skoÞað er einhverja eftirspurneftir þessu þannig að við hefum eftir að koma inn ápétur, en hann heldur þennanfund þar sem hún er látin tengjastþess að mönnum ekkiog er börnumJá, þetta eraðótrúlega brúttarlog hérnaþarna eruhérnaallt þetta skofólk sem sýtir ímestum sárum samfélagsinssaman komiðog síðan einhverjirauðmenn og aðriðþannig að þar eru kontrastatnir heldurbetur og þetta erótrúlega síðlustmörgleitiað síðlustahálfu pjárnumþetta sem maður átt að segja aldreialveg á því hversum meðvitaðar hann erum eigin síðleisiog svo húnhún spindur að fingra fram þarnafullkomlegaþetta var eitthvað sem ég var ekki vakandi fyrir þvílasbókinni fyrstaskiptimér fannst þessu fundur bara magnaðuren svo ekki svona Júani Sandsóldi skrítinnen núna barajá, þetta er ógislegtjá, og þegar hún lesaðmeð barsrötunnihérnaég sé bara tveggjóraðiðsko mamma mín eitthvað svonaog hérna móðurinn sem hefur mistbarnið sitt segir ég að það var hann reyndar15 árasvona mikilsvona mikilóþokkarskapurog svo endar hún fundin nánast á því að takasko óskalög að Péturer ekki mamma mínþannig eitthvað stafarhún fer það bara með eina dönskuna sem hún kanneitthvað góð móinþannig aðþetta er skoþetta er haldur íaldurog það er algjörum galsajá já og það er ógjörslega gaman hjá honumog okkur líkaskoég held að þetta ereitthvað svona galsaskrif2000 aldar held ég í Íslandsbólþað er þessi fundur skogud skoþetta er stórbröðun sennaog hérna er þessu margar senursem er sér fyrir sér íróslega vissvæltog góð í einhverju magnari kvikmyndskosvo er það órinnnáttúrulega líka frekatragískur karakter og maður finnur þaðstrax eitthvað nefnjá já jámikil óhæmingjajá hún er að komast afþetta er það sem hún kannog á sviðinsvíkþá er bara örvendinghún er eiginlega jæfnstark og þettaljós kraftbyrjtinga ljómurinnþannig að allt er kringinákvæðilega og þetta er bara enn og aftursko hérna engin hæðan bottsog hérna og því yktarasem þetta ertil begge átt að þvíáhrifa meiraen annar maður sem er þarnanálægur allt í kringmikil í öðrum hlutaog eiginlega enn þá meira í þriðar hlutaer PéturÞríhrósþetta er skoþetta er svona lagstneskarakter, þetta er kaup maðurinnsem hann er alltaf að skrifumog eitthvað skonubarótti maður sem erskofljóð að þversta þeimJá, já, já, jáótrúlega íslenskur karaktereinhvern veginnog í þessari bóku er hann einhvern veginnþað er svona týpa í sjálfstæði fólkiog sölku og einhvern veginnfleri bókum, en í þessari bókufer hann herra einhvern veginnJáHvar staðsettur maður eiginlegaþannan mann?Já, það er eiginlega ómögulegtog honum er það heldurekki sjálfumljústþetta er svona týpa sem geturbara, er með svonahæfilegall að vera með eitthvaðekspansjón bara yfir áeitthvað allt annað levelog fara svo aftur inn í þennanlilla sjálfa sig sem hann er líkasko, þannig að hann ersvona svolítið bara eins og bláðurra sem eraldrei eins, aldreisama, aldrei jæmtloft í henni skoen hann er beigðurþegar Jónasi fráhriblu. Það er mikillJónas í honum skils mérþó komi aðrir líka innognú veit ég það ekkiþað sem ég held er að Jónas frá hriblunáttúrulega stopnaði þann aðtvo stjórnmálaflokka hlifiðhlifið nánastþvert á allt og einhvern veginn fullirá þverstaðum. Ég held að það séuþessi stóru skipti í Pétri Þrígrósasem að í fyrstu vill hann ekkivera Íslands maðurvill ekki sjá að vera hérnahjeðan kominnog svo hýnum meginn viðí þrýðarsluta þáþá var hann alltaf náttúrulega mest í Íslands maður allraekki lingursósialistekki sósialistvill bara lísi og sviðJá, þetta erótrúlegt að fylgjastmeð hans vekferð þann aðí gegnen þetta er alveg barabrjálaslega góð karter og maðuraldrei þreytur þegar hann fereinhvern veginn að endurtakasín gömlu dönsku fyllir í stefog eitthvað svona, ég eitthvað gæli meðíngin Íslands menn og eitthvað svonaog alltaftannlastarna á einhverjum ömmu sínaogmaður verður aldrei þreytur á hannNei, ótrúlegt en sættJáMér veit hvað hann er stórlítið þessari bókJá, okkarlegaog hvað hann eru erfiðurog gerðsamlega óþurlandi, jáog samt hefur maður eitthvað endalegasimpatíu fyrir hannsem aðer kannski, það er líkur hundur um grafinendalega þólum að þið fyrir einhverjumsvona fáutaskapHvað er orðað að lanni getur núna ínum Pétur?Og hvað er hattunum þinn?Þú ert mestaskáldkona ÍslandsNú svoað ég hjá sér í nattTil hvers?Ég elska þigJá, ég hef mingiJá, ég er sko fannin garma ín ÍslandsmanNei, sem betur ferJá, það getur þú sagtaf því að þú ert sála lóðisÞað sín skuld að ég er eins oghver hann á döðog mann ég í fjaranEkki skæla, PéturÉg er ekki Pétur þigHannað brotur útvarsleikritinuHöll Sumarlandsins frá 1962í leikstjón Þorstins Öður Stefanssondrukkin Pétur Þrírósbladrar við holmfrýði skáldkonaPétur Þrírósnáttúrulega er að reyna að eignastþetta þorpHann er að stopna þann aðsvona anda félagvill aðfólk fá eitthvað neða svonaandlega upplöfun og tengisthinnu efra sviði og heldurandafundin frægaen svo er hann alltaf mjögveikur fyrir áfengi líkaog það er kannski eittsem ég vildi helst kannski ræða líkaí þessum hlutaVið erum með Ólar Karússonsem drekkur eiginlega ekki í bókinunánast ekki allar bókinaHann hefur heyrt þannan ómá baku heiminnÞað er þarna allt þettatrúalega eitthvað nefn undirí þeim ómÞað er eins og við séum allt innkomið personu sem eruppljómið innanum fólk semheyrir ekki þessum ómekki uppljómaðþetta er nánast sko bara bútaJésús eitthvað nefn platónsem þarf að særast inn í mannheimumog hefur ekki hæfilegantil þess að tjáþannan óm nefn að bara íljóðum sínu sem að fólk þátengi þá ekki kannski inn í þannan ómog hann þarf eitthvað nefn aðhóru upp á allt þetta samfélag og það ereitt kannski element sem að mér fannstallt í einu veraað eitthvað skonar agendaþað er eitthvað skonar tilgangurá baku skrifin, skrif Haldósí þessar bókog það er áfengiJá, akkurátþað er hérna, mér finnst eitthvað nefnhvar sem áfengi skýtur uppkollinu með þessar bók þá bara verðialltaf hræðilegar afleggingarJá, já, allkjörlegaSérstaklegaþannig að Petur og Júvel þegar þeir ferðastþannig að myndliJáÞað er samt og undra bestur sinnaðar skoen hérna, það er þeirannars vegar og það erlíka Petur og Líðurheitur hann það ekki, maðurna þeir holmfríðarJáÞað er líka magnasem hérna fer á svona löngfyllirí einhvern veginn og það þarf alltaf bara að býðaeftir að rennur á þeimÉg man ekki hvort það var einu svonaJúvel eða Petur sem skoeldi yfir hinn á þessu ferðarJá, Júvel, jáog drikkjan einhvern veginní þessar bókótrúlegaótrúlega ókyslegÞetta er bara spýur eins ogblóði kylpill, einhvern veginnJáOg þetta er einhvern veginnsvona, mér finnst þetta að veraþetta bara enginnismerk í mannheimaað þegar hið uppljúmaðanþað er látið ganga þess aðþjáningabraut sem Ólafur gengurþá er þetta einseinhvern veginn moldinnog það er bara áfengiðJá, akkuratog hérna, hvernig þaðhérna, brennur allabrýra að bæta sér sama hvað það kemurvið sögur, skoog hann, einhvern veginn, þetta merksem ég er svolítiðhafður og við uppljúm hann, kannski sérstaklegaþegar maður les heimsluðs í fyrstasinnað uppljú að hann sem þettatæra og óspiltaþað er einhvern veginneinhvern veginn helsthundi hund við það að hannhann í rauninni er myndið til smaðurEn síðan er það þessi stúdíjaog meðvirkni sem þessi bók er líkasérstaklega þung, eiginlega eins þykku bókin sjálfJá, óverlegÞað byrti sér þessum kaplaég bæði bara einhvern veginn samfélagiPétri Þrígrósen síðan er þaðHólumfrýður Skáldkonasem að, sérstaklega, hún svona hýsirÓlaf og sér um, hann gefur honum að borðameðan hann býri einhvern veginn stærsta húsibæjarinsen hún á þann að mann sem ermjög, sko, áfengisjókuren hefurendalis og þólimaði fyrir honum alltafJá, hún er bara yfir allt hafinJá, þú vart spunaminnast aðeins á hana svona í aðdraðanda þess að viðtalsHólumfrýður, hvaða kona, skoþetta er einhvern veginn, hún er mjögsérstaklega skálden hún er líka einhvers konarstyrjótypa afaf típu sem við öll þekkjumNákvæmlega, típu sem viðviljum öll veraÞetta er náttúrulega besta personumí bókinniog hérna, eðamín uppáhaldog hérnalætið lítið fyrir sig faraer ótrúlega stark og mikilmissir sig aldreitygnarlega, glæsilegaekkert aðlulegaskýr og greintog með myrkurSem er þess frá þessu myrkri?Það erþað er einhver tygn í hennar myrkriog það er einhvern veginnskinnseminn líka, hún sérog veit allteinhvern veginnhún veit hvernig er í potin búiðog það er uppgjöf sem fylgir þvíað hún veit að það er ekkertsem að í hennar valdistendurþað er ekkert sem hún getur gerttil að breytaþannig að hún kynkir þvíog hún brennir öll sín ljóðþað er náttúrulega ákveðið steitmenngagvart heiminnumog þar fannst mér hún að mittu veraað hún er þessi öfugi spegjalliðþað ekki við þá, ÓlarJú, allkjörlegaog hún er ekkert nema baraþingdarall skoallkjörlega með bóða fættur í örðunniog hérna, já, svona manneskisem við lítum öll upp tilUm hvað yrkir þú?Já, um ástina ogAf hverju yrkir þú um ástina, svona ungur?Það er vist aftur ég hef veriðástfanginÞað stóð ekki um í bíliÁstin líður fráÞað er eldur ekki mjög hamingjusum ástHamingjusum ástÞað er engin ástMér ætti gaman að heyrahvernig þú yrkir um ástinaÉg yrk um döiðanDöiðan?Ég skil ekki hvernig hann kemur því máliðiðJá, jáÞá lítur þú að veraHákall og óhamingjusumÍ þinni ástMadurinn minnHann baraf öðrum mönnumeins og askur af þyrrniHann hafði auðu sem sjá mýlur til hafsÞegar ég sá hann í fyrsta sinnþá sá ég hetjuÞað er mannlífið sem er svífurðilegtHann var því mýður ekki nógu vondur maðurfyrir þetta glæpa fjallaHann var því mýður ekki glæpa maðurTakktu eigartriog reyndað gróður setja það á berum klettumSvo hann eigir ekki ég um ástinaEnneitt brotið úr útvarsleikritinuhöll Sumaralandins frá 1962í leikstjórn Þorsteins Ö StefanssonHér ræðast viðHólmfrýður Skaldkonaog Óláfur KárasonÞessi hluti endará ótrúlegadramatískan háttHún veg með férÓláfur er stann í ungum sínumÞórun er aðeins búin að ná til hansen þegar þau er eitthvað neinaganga svona upp í fjörunniþá brennur húsið sem hann er búin að vera gist íHustið er að nálgastÞað er verið kalltþannig að hann hefur ekki nein hús að vendaog þetta sumarsem er búið að vera eitthvað neinaáhugavert, óþægilegten eitthvað neina sumarþað er ljós í þessu tímabiliÞað líður undir eitthvað svonamjög myrk lokþar sem að Óláfur á ekkertnema 50 krónur sem að Júel gaf honumfyrir að hafa fengið að meiðanþannig að hann fer til læknisinns og reynir aðfá þarnaeitthvað svona liv, svæfingalivtil þess að gangameð í sjóin og láta sjóin taka sigÞetta eralveg sko, já við förum fráfyrsta hluta það sem ljósið erog inn í þetta mjög myrkurí þessum tveimur bókumOg læknirinn reynir að skjótaJáBara svona jónalagJá, læknirinn er þannigað búin að drekka öll livjagljusinheld ég og reynir aðgefa Óláfur að drekka líkaeitthvað svona áfengisem Óláfur reynir að koma sig hjá og miðar áhann bisu allar tímaÓláfur er bara reynir að komast út til þess aðþað sé að hann geta að fara að fyrfara sérþannig að þetta er einhvern veginnJá, og hann vil samtalls ekki þykja sopaaf áfengi fyrir þaðen hann ætlar samt að kála sérá okkur um livjagljúkóktelÞað er áhugaverð munir einmitt á þessum efnumEn svo tekst það náttúrulega ekkitað hann fekkeinhvern lélægan kóktelsem læknirinn var verið að tæma glasi á undan honumog fylla með ykkur öðruHann verði bara alltaf meira og meira vakandiaf eitthvað erÞannig að hann endar einhvern veginn alls lausá kirkjugarðspallimeð fyllir afti þorpsinsog þar eru við skilin eftirJá, þar eru við skilin eftirOg þá er bókin hánuðJáÞetta er galinn bókÞetta ferðalag, þess að tvekja fyrstu hlutaeinmitt frábúr einhverju svonaalgjöru ljósi inn á bæog svo inn í þorpiðog í fjörunaÉg held að séer það ekkiþessi tvíhekjahún sínir sig svolítið á þessu kirkjugarðspalliað hafa ekki tekist að deyjaen enda á ballií kirkjugarðeða eitthvað nefnir þar sem lífi kemur samanenn kirkjugarðirOg skrifaði í moskuOg skrifaði í moskuHvernig leið þér um miðbyggið?Ég leið barasvolítið eins og ég hef verið kiltog ég hef bara fengiðeitthvað mán frá júal, júal, júalen þettaþetta ermaður hugsa baraer botnin hérer botnin mikið öruglega náðen honum er heldur betur ekki náðog ég gerði svona grafyfireitthvað nefnað því að við alltaf hugsaðumformið og byrtustíði forminuog í bók eittþá er þetta alltaf svífandiog það kemur augláslega einhver lægsen það er alltaf eitthvað svona ljósamtþannig að maður líður neinsað þetta sé svonaeitthvað svona bilgjabara líka við í loftinubara yfirfyrir ofansjáarmálog síðan er maður kiftalveg niðurí upphagi bókarinn eren maður endar ennþá neðarþó þetta sé allt frekarþó að hann verði ástfanginuþá er það bara til að skilja okkur eftirí ennþá meiri sárumþað er bara gert fyrir þægilsakirog þetta verðureinhvern veginn svona meir og meir realismiþangað þegar þetta verðursvo mikill realismi að þetta verður barasurrealismi á þegar þetta er ómikiðog þá erum viðsamtikið með að við framhaldiðþá erum við bara rétt að byrjaNei mitt, við erum bararétt að byrja en samt erum viðhálnud með bókinaég held við þurfum aðhalda áfram í næstu vikuklára þessa bók þarþangað til þá ætla ég að fá að þakka er kærlegafyrir samtalið, Bára Gísla dottirtakk fyrir að vera með mér í dagTakk fyrir migTakk fyrir að vera með mér í dagTakk fyrir að vera með mér í dagTakk fyrir að vera með mér í dagTakk fyrir að vera með mér í dagTakk fyrir að vera með mér í dagTakk fyrir að vera með mér í dagTakk fyrir að vera með mér í dag
