Kom til frem til klæta í kolde rökkvapir, eftir að sólir sínið, síttið þarf með ég. Bard Nótturunnar er fyrsta skálsega reythuðundarins, haldt ús Lagsnes, en hanna sendi hann frá sér árið 1990. Þegar hann var aðeins 70 ára gammal, og það má sanni segja að verkið berið þess svo sannalega merki að vera skrifað af ungum höfandi. En í tekstanum má eitnig sjá grilla í ímislegt táknótaiki, personnur og staði, hugmyndir og stjórnmálá skoðanir sem áttur eftir að skjóta upp kólinnum í síðari verkum Haldús. Það er hér sem Mart byrjar, en kannski ekki alveg allt. Hér má sjá hann nótast við Lagsnes Ískuna-sokalöðu, þar sem hann fellir gerðan út stavi og leiði sér í og ú á undan NG og NK, og þar framöfti kutunum. Hér má sjá hið dulræna undir söfunni, og kennast bændum sem hlæja upp í óbið geð lífsins og mart flera. Hér í bókaklúfnum aldrei lasja Lagsnes er það ætlu nokkar að nálgast teksta Lagsnes nokku kallt og plátt áfram. Sjálfur hef ég lítið lesið skaldið eftir mentaskóla, og hef í þessum klúfi leita eftir samskonar lesendum til þess að lesa meðm, við þeim frá Sjónarhóli Nútímanns til að hugsanlega mynda ekkurskónar svar við spurningunni hvort tekstar Haldús Lagsnes eigi enn erindi við Nútímann og allra helst Nútíma lesendur. Ég getum ekki sagt ekkur mikið meira um þetta verk, ég er þeit ekki ekki kringumstæður þess, aðdreðanda eða útgáðu söfu. Við fáum þá heimsókn frá Haldúr í Guðmundsynni, við fyrir í 20. Æfusjögurítara Haldús Lagsnes um miðbygg þessa þáttar, og heirum að þess af bakgrunni verksins. Meginn gestur þáttarins er maðurinn sem las verkið samfriða mér, leikarin og skemtekrafturinn Wilhelm Neto. En áðurum við vindum okkur í umræðarna og byrjum að segja frá og kryfja barnafturinnar. Langa með að takaða fram að í umræðum þáttar verður talað á létum nótum um fólk sem er að ganga í gegnum avar þungbæra hluti. Við munum ræða um sjálfskaða og bendum því á að ef þú ágeti hlustandi ert að ganga í gegnum er við að tíma, er hjálpa að finna í netspjalli og hjálpa síma Röðakrósins 7070 og í síma pieta samtakana sem er óbinn allan solerringin. Ég myndi neig á að hægt er að finna klúbinna á samfélismillunum, Facebook og Instagram, og hérna endir heitinu aldrei lassi lagsnes, eins er grúpa á Facebook sem hægt er að skrási í til að fylgjast með eða og taka þátt í umræðum um bækurinnar, og mannin sjálfan haldur lagsnes. En þá skolu við vind okkur í þetta. Fyrst klíðu við á stutta upprivun á Söguthræði bókarinnar. Barðnátturinnar hefstá því að Ungur Bóndasonur stendur við árvbakkan og bölvar örlegum sínum. Hann hafði varðið ástfunginn af konu og næsta bæ, konu sem lofaðu honum öllu fóru, en snirrsi hann gegn honum og sleit heitisitt. Því næst er Söguthræði bókar kint inn. Randver færðastum sveitina á samt stengrim í félagasínum. Því er hitta konuna, Hultu, á leysinni og spjalla við hannan. Randver far Gistingu hjá Stefónni Bónda, sem reynist vera fadir Hultu. Randver færðastum sveitina á samt stengrim í félagasínum. Randver færðastum sveitina á samt stengrim í félagasínum. Því er hitta konuna, Hultu, á leysinni og spjalla við hannan. Randver far Gistingu hjá Stefónni Bónda, sem reynist vera fadir Hultu. Randver er yfillistur kvennhataru sjá hann lætur þessa ungu konu á bænum færi tegni á sér og gefur ster til kinn að návi lítin á hú á henni. Það fyrir skab hennar, og skab hennar fyrir skab Randvers, en eftir álgerðan Eltinkaleg tegur Hultu upp á því að klefra upp hammern akkur að meða Randver stendu nýr á jordinni og horfir á. og breiður því nýva brústusjunu og hóttæðrinni sjálfsmórði eða hún fari ekki öruguðstuleiðina upp. Eftir það hefst ástar samband þeirra af miklu móð. Þeir verða mjög ástvanginn á stuttum tíma en í ljós kemur að þeir hafa mismunandi markmið í lífunu. Hulta vil vera rík og ferðast um fjarlaglönd. Randver hefur próa það og eftir að hafa hætt avar sjálfsdæðan bonda og dreimir hann um að vera sér út um jörð og erfiða fyrir lífunu. Hann er sanfarður um að þar leynist lífsannigjan. Þegar hulta og Randver afjúpa langarnisýnar fyrir hvert öðru fer allt í bál og brand, þegar hætta saman. Randver flítur hún á gistuhús í nálega um bæg og kynistar Ara sem er nøytnasekkur sem elskar að drekka og nær Randveri með sír á fyllir í sem er utei þess að Randver verður róni í ástasorgssinnni. Er ekkursi hvað hætt er að sjá um sið og fer frá því að vera maður með almanna og verður í staðin hálgeirur öymingi sem lítiði niður á. Ari verður ástvanginn að hultu og lovar henni að ferðast um fjarlalönd eða hún trúlavast hónum. Hún samþeykir og þau búgar sig til ferðar. En dæin fyrir brottfur verður Randveri að veið þeirra. Þegar komað hónum sofandi í götunni. Hulta þekkir hann ekki fyrir nú stukkar við hónum. Þúlíthann sveir sofer í hjartaðáni að hún hættur í ferðina, stingur aðra af og hjúgra Randveri aftur til hilsu, tilbúin að hæfja búskab með hónum þegar framliða stundir. Ari greið sturtlast eins og flestir karlasinn fattlega fyrir hultu og tekur eigi líf á nákkú gróttæskann hát í herbekisínu. Randveri og hulta lífa síðan að því er verðist hamingi söm til æfi loka. Vilhelm Netum, einilega velkomin í Aldrei Lási Lagsnes. Já, takk fyrir. Takk fyrir að hugsa tilmýnsinnu bara. Og ég held ég veið að fá að byrja á stóru spurningunni. Hvernig þekkir þannig hann mann haldið á Lagsnes? Já, það er stórstu spurt. Ég hef stórstu spurt. Það er stórstu spurt. Það er stórstu spurt. Það er stórstu spurt. Það er stórstu spurt. Það er stórstu spurt. Það er stórstu spurt. Hvernig þekkir þannig hann mann haldið á Lagsnes? Já, það er stórstu spurt. Ég hef sagt svona 300 sinnum og fólk var okkur að hríti á hér að náttú að ólstí upp í Portugal. Samt náttú að vissi ég að tilvist Lagsnes ná þegar þegar þegar þegar þegar unglingur held ég. Og ég held að sé mest megnis út að því að mamma þíti sjálfstætt fólk úr Íslandsku yfir á Portugalsku. Og mér er ennþo bara mjög stert í minni hvað mamma var oft reið út í bjart. Þegar hún var að þýða bókiðina sko í manninsin, það kom ég bara henni í, ef ég með að segi þetta mamma verður virklegt í pyrrut. En það kom hún alveg bara í að tár í hálgerðu grátið vitt hölfuna að þýða. Það hún var svo pyrru út í hann og þurft einhvern vegin að halda áfram að þýða og myndla þess að söfu. Þannig að þetta var minn fyrsta upplýfn að lagsni þess að maður svo skriða bók sem geru þetta einhvern vegin að þið þessi árif. Og svo náttúrulega setna mér, þegar ég var unglingur og kom inn í MH, þá þurft ég náttúrulega sjálfur að lesa sjálfstætt fólk. Og ég fjell á því próið, þannig þurft að lesa aftur og ég próið að lesa líka á Portugalsku aftur mamma, eftir því einhvern vegin að mamma. Lagsis einhvern vegin komstæðinn og ég fanns þetta með myndinn að mér fanns þetta góð bók, en ég havði þið ekki vilja pæli meginni eftir á. Eða vist ég vildi klára þetta af, svo ég geti hugsa um aðra hluti sem eru unglingum og svona ungum tvítumennum fremst í huga fyrir ekkaren lagsnes. Akkurat, fannst eru mynd eitthvað í skilning við þessi tór þegar þú sé hann lastbókina? Já, algjólega. Ég held þegar maður er aldun sem ég var á þá, kannski var ég svona aldi avtengtari, en ég myndi vera núna að við vera að lesa lagsnes. Og sérst ekki að við vera að lesa sjástætt fólk. Ég er náttúrulega skildi að það sem var í gang ég væri andlega ervitt og var svona að fata þetta væri ekki öðvelt bók, en það er bara svona eftir að hún mallaði bara mörg ár í rauninni í undir með útundir að maður að þykja hvæntum og taka mjög mykið mið að þessa bók. Ég mynd. En sé hann ég mynd, þú taler maður að vilja bara svona klára þetta og komið svo svona frá. Tekkur hann eitthvað í eitthvað tímann aftur upp, eitthvað eist að gera það núna í fyrsta skipti síðan þá? Ég fynna ég rett á rauninni við tullinum saman, þá var ég nýbýrjaður að hugsa til lagsnes eitthvað að hef ekki verið út af umræðunni sem skapaðast, en ég hafði lengjáttil að lesa mér svona minningar eftir húnum, að því ég hef tala svona gammal að því hann hefur bara tala sjálfur með myndi eitthvað svona þegar þegar ég hafðið séða eitthvað svona við tullinu að séða eitthvað svona hirti eitthvað búta með húnu, og það hafði það haft mjög gammal að því hvernig hann tala að bara um sitt eitthvað líf og um sjálfa sig, þannig ég tók hennar um ungur ég var að þið er að fara til Kuiðmarhafnar í sumar og vildið að þessu byrja svona á að lesa ungur ég var og reyna að finna kannski eitthvað að staði sem verið gammal að heimsakja sem lagsnes hafið farið á. Og kannski vera að midlið þersil að tvekja bóka og koma að barna í náturinnar, að við verið kannski svolíti sjokk? Já, já það var það. En þá ég... Mjög, mjög skertilegt sjokk. Og líka, ég held þessi bóks ég mitt temmilega löng til þess að maður svona síð tilbúin í þetta, í þetta sjokk, saman hversu ólíkur lestur þetta er svona frá því maður er við vanu að lesa. Ég mynd. Við skolum heira hérna aðurinn í spyrðu út í þessa frægu og kannski svolíti annarlegu öfninar senu, við skolum heira hérna brótur leikriti sem var framlætti hérna fyrir útvarsbið að vera Berni Jónsson 2002, ef ég mann gett. Maður, umleikið maður, hérna líkkurðu varna lös, en það skrýður áframni því að yngjast syndur og saman, hvað þú fyrir vesækla vanmátur? Pittur, bróðinn, trafga ég þið syndur með fæðingum, trafga þið syndur að þú ég er mákureng þú, en þá drottinn, þessi stóra almáturja sál sem nýtur indís að að sjá mannsálinn að skrifa í duftinu fyrir fóttusjetta á þetta stund. Þegar hún kisti mjög kossónum í kvamunum hjá álni og sagni að ég var í fattrýhustur allra pittana og anskyldi verða unnust að mín og konan minn á eftir. Hvernig hefni mjög þá geta dottið í hug að myndið segjur að vinni sem hún sagni, eftir við lýnast hjarta við öfn, eða þú stendur yfir beinum drengsins frá godinu, manni sem hefur mist ástu sína og vonið er ekkið til neins að lýna? Já, þessi opnuna sína hérna á barninn aftuna, er þetta svolítið svakaleikt? Jó. Þetta er hann einar sónur hérna eitthvað skotbónda þannig í sveitinni sem er rólið ástvangina höldu og svo þegar hún svona er ekki alveg til ég hann lengur, þá bregst allt og endar þarna, stekkur í ána. Já. Þessi tólkun hérna hún, björkun í frans, er svolítið áhuga verðin alveg í stíl við bókin að fyrir mér? Hún er stór, mikil. Þessi svolítið svona meðlótramma? Já. Sinir alveg skilning á kannski þessi verki? Já, einmitt. Þegar ég byrja að lesa bókin að það lasi að þetta mun rólir en ódónum, en svo einmitt eða mun myndið byrja aftur eftir hafa að klára bókin að það myndum að fata þess að tólkun, að skilja þess að tólkun á persónunni og fluttningin. Já, en þetta er svona kannski líka hugmyndinnar sem hann kynner inn í þessi svona kapla eru svolítið tóksik, eða svona kannski svolítið eitraðar, að hann verður ástfunginn, hann er náttúrulega þér úr svo mikil ulíngur þessi straukur, já. kannski svona ofur svolítið tilfíningum sínum. Já, já. En það er líka eitraður, og það er meirað í síðan þegar hann heldur áframinn í þess að bók. Já. En, en svona, já, ég fann allá að hjá sjálfum meira svolt í svona máþróag akkvart ástaðunum sem þessi maður hebur til þess að kasta sér þann út í... Já. Já. Já, já, allgjörleg, og líka heldur áfram, því meira sem bókin þróast einhvernvegin, að einhvernvegin allir kallmenn sé með þessi viðbruðið við einhverja svona neitun við ást bara náttúrunnar. Já. Ég veit ekki hvernig lísingur var ég með fyrir þessu einhvernvegin, að það var svona oft sem menn voru að bræðast fyllhart við einhverja neitun frá einhvernvegin unglingsstulku. Já, svojtjónara unglingsstulku. Svojtjónara unglingsstulku, og menn, þrítu ég er menn sem er í kringum hana sem farst að gefið skín skoði var heilti barnaleir og kaplum og ég var, ég ofti mjög, mjög erfyt með að finna til með þeim almennilega. Þetta er ekki gömul og þetta er ekki nýhægðun en þessum þrítu mörnum. Sannal ekki. Þótt að sé kannski náttlar að þessu auðruvísi á þessum tíma held ég á þess að reyna eitthvað að vera rétt leta þetta. Nei, ég var hefmitt að reyna að lesa tíðar andaninn í þetta, lagd þess að raugla að lesa eitthvað á svona bækur um mennað að þessum aldrei, kunnur að þessum aldrei svojtjónara. Svojtjónara er mjög mikið í ljóðum Thomasa Guðmundssonar, þetta er þarna eitthvað eitthvað fyrir hlutt í 2000-alder, kannski er átjón hér nýja svojtjón, er það sér ég hugsaði. Já, já, já. Ég skinni að ég fannst merkiilegt að því maður fattar hann skrifa þetta mjög ungur, mér fannst merkiilegt að upplifinn hans, eða þú veit þess að maður vildi gefa út sem sína fyrstu skáltsugu, vera um unglingstullgu, en menninnirinn svo stíkkji væri á allir eldrei nema bara fyrst í trengurum sem fyrir fór sér eitthvað einhvern veginn, þannig að mér fannst merkiilegt að vera ungur maður að skrifa með þetta sjónahortn og að aðar persona séu menn sem er næstu í tvefaldt eldrei en þú. Við fannst það eitthvað einhvern veginn. Og ég er svona, ég mynd er indið að rannslagana eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað finn eitthvað að leigrið þú svona í sanni í ríkissútrúrksins þá sá ég að fólk hefur tólkaðið sem svona fem fatál persónu hann höldu að allir karlmenn sem hún kemst í snertingafið þegar svona eiga ervitt, sé það svona meir. En við kanskja byrjum að þess að þeim öðrum, ekki þeim fyrst að öðrum mannin, kemst í tæri við þarna og verður svona aðal persónu á bókarinn að það er hann Randverð. Það er bara í næsta kappla, það var hann að ferðast með vinist í svona stenggrími sem að kynna svo ekkert meir af þessu um sveitina og þeir verður það hennar varir. Þessi kappli, mannlýsingannar í þessum kappla er mjög skemtilegar og hann er sínir bara greinlega færdni á því sveitina, það er svona tilgangslýsing sem hann setur inn í Randverður. Þannig að maður veita að hann hefur eitthverja reynslu og hann er ekki á berjúna staði lífnu, svo kemur hulta þar straks og eftir og þar er meira kannski einblint á útlítið, rosamikki talaðan brjóstiðnáni. Ja, regulæða, regulæða, þessari bog. Henni sem ég reyna bara, þetta er úlingsdrákar að skrivaði. Já, já. En hinsu því er útlítlýsinginn líka sterk þar. Andlítið var ekki smáfrít, nefið var nokku stórt en beint og vel agað og mynd og gríska mynd, brúnirnar dökkar og augun svört og nokku langlít. Dau var freknur, voru efstav nefinu og dálítið út á kinnar og svo voru hann tölvært útitegin. Hann er bara í andlítinu, þessari er við fyrstu línu sem hann heldur sér það og hann afmarkas. Og svo kemur líka minn og við kinnumstennið sér hann og hann lætir okkur sér hann kinnestennið. Hann setur ekki þessari svona tilgangslýsinginn og ótrúlega gott dinamík mittlýrandveis og hann er þannig. En vissulega líka kannski svolítið kinnbundnari að hún er útlít og hann er tilgangkur. En hann er síðan skrítin típa. Hann er fastegnarsáli koma erlendis frá, hann hefur greitt svolítið mikið pening á því og finnst hann sjálfur hafa sviki fólk svolítið. Og hann er að leita að eitthvað skunnar lífshamingið, það er hans verkan í þarna. Hann hefur skoða það síð um og tíndur í lífinnu kannski. En hann er kvennhatari, efilýstur kvennhatari. Efilýstur kvennhatari, ja. Og hann bara skellir jaumann eins og að það sé sjálfsægt. Já að menn. Þú veistum eins og að segi bara, eins og að skilja fyllilega. Jó. Fannstir erfið að taka hann alveglega eftir þákinning? Mér leist skellirlega á randur mun meira í byrjun. Þegar þessi kvennhatari lífing kom, þá tok ég smá svona róli á því að... Mér fannstir þessi svona, það var ég meina eitthvað svona ákurinn frá... Lagsnes ég að nota þetta lífingar var því eitthvað. Það er ekkert eitthvað svona braguður af kvennhatari í randur eins og að... Allaveina að því sem við vetum, svona dagstaglega, það er eitthvað svona sjá í konur og einhverjum og einhverjum bara að líta niður að þeir og trak að þeir eitthvað svona. En það er svona smá eins og bara maður sem hafa verið svikinn og segja svona að halda síð fjarlæð. Þannig skinja þessu lífingu fyrst, frekar en... Frekar en alvöru kvennhatari einhverjum í sinu stærstu tærustu mynd. Þannig að ég tok ekki mikið markað að því þótt ég kannski hefði átt að gera það. Það var ekki það sem ítti mig frá randur, það var kannski setna mér búra... ...hauðun persónunar alfarið sem kannski ítti mig meira frá hónum. En hann... og vinnur hans þegar heitt að huldu þarna við ána og kemur þessi lýsingáni og svo fær hann inn í hjá bónda þarna nálægt sem heiti Stefan og reynist vera pabbenar huldu þarna. Hann er alltaf hann að búa þarna í sama húsi. Og svo hefst sko ástarsambandi það í það hæla á þessari svona kefni. Eða svona kýting. Þau verið það hálgerðir óvinn í reyla og fara í pyrra hvortan. Þetta er mjög svona tradisjónal ástarsaya. En leiðinar voru svona eitthvað skendilega sem hann finnur. Hvenni fannst þér þessi svona baráttu andi þeir að fyrir einn sjálfstaði? Mér fannst þetta allt í skendilega sko. Það er lika minnur á eitthvað svona... Eitthvað taktik sem virkar mjög vel í dag í ástarsuvum, í bógum. Það er mjög mikið verið að nuta þetta hennar svona... Svo égslætti hennar enemies to lovers eitthvað. Ég mér fannst mér skendilega náttlægum eitthvað verið að verið að heið þarna út á túni. Og verið eitthvað rývast. Hann eimert fer þarna að raka með þessast vinnurfólkinu. Já, og gema eitthvað rýv. Og hún blanda sýrið þau mál og kemur stærgir rývu. Mér sköndinn, en mjög skendlíð sinna. Ástarsambundi hefst á... ...söldi breulaðan hát. Og þar kemur sjálfsmónið afturinn. Og hvernig eitthvað höfnður er að beita sjálfsmónið, er kannski pínu problematist þegar að þessið opnuna sem hann er borinn saman við þessaseinu. Og það er þarna þessi hamar. það er eitthvað björg af landareikningi. Hann randomized kemurð að höldu grálandi þann ó thúni og þá er hún að syrga einar þennan fyrsta sem fyrir fórir sér. Hún hoppa hún í ána og hann eitthvað skilur það ekki og hún stingun af og beira að klefur upp þarna klætt bara allti einu. Ég veit ekki hann hvaður gerast. Hann eitthvað þér fríkar úta þér að þetta er stór hættalætt að hann að bara fyrir þessi dætt að, og þá bróknar þetta enemies to lovers þeitist yfir í lovers já, mjög ratt, en hratt að hann byrja að klefura hann að upp að bara, bum já, fannstir þetta trúverðu vending? já, það er nú, mikil... skintiligur hitti þannig, eitthann að fólk vil meina að þú veist að Portugallar og Spánu er eitthann að það sé mikil svona blóðhitt í þeim sko það er mjög mikið, allfæriðið, flest alla personið í þessari bók það er bara allt að þegar eitthvað geraðist það bara var strax fara á hafa sé bara dreinu pnýfur og beinta hjartað og grát beðum að hætt eitthvað og ástralýsing bara kom inn fram og það er bara allt að gerast eitthvað eitthvað eitthvað hérna á 0-1, ég fannst þetta hældið stór viðbruð eitthvað eitthvað ég held að þeim mitt ekkert hjálp að staðinum eitthvað eitthvað er að kleiður upp kleiður upp eitthvað að bjarg og þú myndir líka að byrja allt ég að tjúlast og öskra og hóta lífláti og eitthvað svona eða þú færir þig spennu niður á við þá reik ekki hennan knýf í gegnum mig kýfti fæðirum að sér aftur seiltist með hendonum upp á kleiður að brúninnar setkvarum megin og reikti sér síðan í einu vetfangi upp á snöðsina og ég samris við pannbarana við heiminn upp á snöðsini Randverð! Fleiðu knýfina! En hann stillur þessu líka upp með næstakapla þá vittlist Randverð hann er í gangutúr nætuulei og það kemur þoka vittlist kemst ekki aftur heim rávar á einhvern annan bæ og hittir þar bonda sem segjur hann um eitthvað mjög langa suðvæg bara hál tínist eins og í þóku í þeirri suðvæg hvað er að segja? En þar finnur bara Randverð tilgangu lífsinsi þar er þetta bara komið á núleitni bakar bara bandaringunum og finnur hann á bonda og mér fyrst sestakláhært hvað það varlegt ekki fram sestaklega Randverðu væri trúleisingi eitthvað trýð ekki á þessu móta en svo hittir þarna bonda sem segjur hann hvað lífsamíkinn er að finna í að finna fyrir sér og verða bara almennlega bondi og lífa mjög, hvað myndum að segja, einfyldu eða kannski ekki einfyldu heldu svona bara Já bara svona frekar nöjmu lífi sjálf, sjálfum sér nægur Já að vera sjálfum sér nægur þar sé að finna lífsamíkinna og lífa einfyrir nöytn sér bara hálkest kjafta eða bara slengt fyrir mann sem ég samála að einfyrir leyti mér fyrst að maður ekki allvega að nýta sér á alla nöytn í lífsins bara til þess að lífa einungis fyrir ég veit ekki guð og jörð þessi dveir kaplar ég hugsa að ég með þessi bondi það er bara eitthvað svona fórsjatoing skuggið að bjart í sumarhúsum sjálfum sér nægur, sjálfstæður, maður lífar á einlandi, á það það er eitthvað mætt hérna í lagsnesi hann er eitthvað ein mættu til ekki 16 ára með sko fræin eða möguleikana sem síðar munur ungerast fannstu ekki endilið þessum kaplumenn það var svona undilíkjandi eins og þú værið að nema land í tekstanu sjálfum mér fannst að bæði með þetta þersum bonda og líka pappa höldu með Stefanis það var einhvernig verið mér fannst þær personlísingar á hans hægðun einhvernig verið meira svona mjög lýsandi um þessum íslæskum kulda sem getur verið í sumum svona innokkuðum kalmennum það er mér fannst það heila mjög gammal eða hér og Stefanis frekar fannst mér út að því mér fannst þessi maður sem var út í Sveit sem að randur ræksta og hann var bara, hag ég ekki allt upp jónum einhvernig, hann var bara allt í frábari standi og þótt að Stefan var einhvernig mjög jákvæðri karakter frekarinn Björntur, þá var svona allskunnar lísingar og hægðun sem ég hafði gaman af og var mjög mjög flóknari en kannski hægðun Randvers eða Jabil Aras hann er meira hlægjarlutum og fyrst mérkilegir og er svona smá frádeini samt líka nær bæði fjær og nær eitthvað einhvernig og mjög fast það eitthvað einhvernig ég hægt að mjög gammal eða því þegar Stefan kom í kappla þá er ég bara hann er hann, ok hvað er hann, hvað hann var að gera núna hann var ótrílega godur og minnast að það, ég tok ekki ná vel eftir hannum hann er með þetta svona brjála kæruleisil eitthvað en samt svo þykjur hannum einhvernig ennvæntumis svona allt sitt og svona rækt er þetta svona vel og hann veit að hann þarf bara að gefa dóttu svona í fjallegð og leiður hann að vera manneskinn sem hann er og svo svona hann hlægjar hann svolti bara að því þegar hún er að leiða menn í slag og slemstað og mér fasta líka svona skemmtilegt eitthvað eitthvað þessið menn koma til hann, þessið þrítugir menn og vera eitthvað að tala við hann og eitthvað ég er ástakinn að dóttuð hann eitthvað já já, já þú segna nokkut því, já já, ég segna bara til eitthvað einhvernig bara en svo þegar hulldá að fara þá eitthvað einhvernig kemur í fyrsta senð svona eitthvað svona lýsing á því að hann sé maður sem er með einhvernig svona grímu og hún eila hverfi bara þegar engin séir til hans Haldur Guðmundsson reyndur hefur sérhæft sigi í bókmendum Haldur Slagsnes sem og reyndað ævissugu skaldsins við settum sniður hér í ærsta leitinu hefur goðum kaffepodla og hann veitir mér örliðlaða fræðilega innsýn í barnafturinnar Það er á hvenn sjármjögurinni, þú veist og hún er bara eins og segir, hún er í allveg grundfætlandi hann ákveira ná strax í lesandan og byrjar á byrjar hann ekki á maðkur uppróbunamerkji og það er bara hérna ha, hvað er að gerast og heldur áfram að segja svona, frekar rætt það er ekki húmar í hinnni, en þið leidist ekki að lesana og það er nómart að gerast til þess Það er eins tegar hlutir sem ég finnst mjög fattlegir þess að tvæl loka línur hann í einhverja álfæljóði dagur allt án dröma og dabur heimurinn og það er svo fattlegt að Haldur segir mér hann Haldur segir mér hann Haldur á eldsíðar í minningabóks Sona myndi ég líka að yrja núna og þess er hlutir og líka bara þú veist fegurinn í erfiðinu, þá hann hafi ekki sjálu vilja að vinna erfiðisvinu, þann alltaf vandani svo ég veit ekki hvað og þessi hugsofni er þarna svolíti í lokin á bókinni en man les hann að alveg ósjárragt í ljósið þess hvað hann varð síðar Í man íkvort að það er ég elda sín formálinn af nýjust útgáðinni Rítar á hónum sjála um það sem hann er svona aðeins að atuða á tekstonum og gleima þessu en mann þetta en minnist áasko að félæsin hafi ekkert tíma sagt að í þessari bók félist eil að allt sem hann hefur allarskutur síðan verið að fjalla um eða orði hónum að umfjöllinu öfni er þú sammála þegar í? Nei, ég minnist hann var ekki rétt. Það er ómíkir einföldið það bara eins og að segja að það er Karl og kón og Ísland útlund þá ert þessu allsamann Þetta er eitthvað alltaf fattleg að sagt samt á kveikirans í Haldóri og sem gammal útgjöndi var líka að daldur hefna þessu að þetta er útgjöfandans. Þetta er Ragnar í Smára sem segir þetta viðan þegar að vel fáa endur útgjöfa barna átrúinnar. Þú veist að það er allt í þessu Haldóri Þetta er summan að öllu því sem þú verið að gera síðan og þetta finnst Haldóri að þetta skemtilegt að hann hafi rampað á það 16. ára. Við getum fundið þessa línur svona eftir á en þetta er mjög orðumegið. En það var eins sem ég hjá sérstaklega eftir og manni mitt úr sjálfstaðiðafolki í Framhaldskóla. Það er þessi svona trákn saga inn í sögurni þar sem í sjálfstaðiðafolki í sjálfstaðiðafolki er það dröymurinn þar sem ástæðir að klefru törnin. Í þessari svögu er það mjög samskonar tákn sem ást í stada það er Hulda á Randverður og hún er að klefra þarna upp á hamar og hann óttastum í lífennar en hóttar egin lífoðið er allt mjög dramatist og þannig að þetta bræð er greinilega að komið mjög snemma. Já að það eru svona ákvengum kunnáttu sem ég að segja svögu sem man sér hvað sem lýður Gertlíms og framvist því að annars myndan heldur ekki halda þeir. Þú lest þetta að því og þú vilt hérna að lest þetta til enda og vilt vita hvernig fer. Og þessar hluti. Sýðan er líka eitt sem má ekki að hjelfa klema meðan. Það er í húnum líka þessum mjög svo þjóðfélagslega bókun síðan mér. Það er alltaf solítil duðlýkja. Það er alltaf solítil leigur og ekki endilega bara leigur með það. Það er sterk kristinn tákn alveg ekki eins áberendu. Það er einhaldilega kristiljúður báðskapir hérna, en það er þetta mikið af kristinn táknum undir helgarnúk sem kýmur þarna eftir. En þau fylgjónum alveg í kristnihaldið og innansveit að kroningu og svo framvist. Þannig að við vim heldur ekki sjáan á fjór og þvíftá ára að tjúkna bara sem hef einhvern lýðfélagsrín í. Það sýr sannalega merkjilega tellur. Það er þetta, sem nemtum ég svo svo sjögðu, þessi dröimur sem helst allt af einhversdags hann í nýjón. Eit sem ég sá samt velhasturinn er að hann er strax kominn með dröginu og byrjar að beita þessu svona lagsneis máliðið, svona lagsneis ískum. Stíttast undum eitthvað eitthvað ennið og seta í það sem fyrir framan engið. Þannig að hann í að byrja þessu áhlið strax er þetta eitthvað ætlin frá húnum sjálfum komið, hann séir hefnti mál að helga núks að vera svona smá að gleyma íslenskunni og fara að gera vittlur og svona. Er þetta blanda báði og er þetta áhvenstítl? Skúv að 24 þegar að helga hann kemur þá getur vel verið að hanna við einhver hugð. Það var ekki alveg búin að leif og hrænast í málsamfélagi húnum síðistu árum þar á undan. En þarna þegar hann skriva barnaftunnar er hann hérna allgerlega bara fastur íslenskunn málsniðið en hann vidt leika sér með það. En svo er hann eitthvað annað, fyrsta útgafum var ekki tjellega vel próarkuleisen. Það er ekki dendilega vísið það innur þessu lýttir sem har eitthvað sigið viljandi eða sigið einhver leið til þessa. Það er tvendinsver sem hérna gerist hjá hannum. Hann segir sko í þarna undirhelge hann hann hafi haldið sig við hinn að lagbóndu stafsendingu eða hvernig sem hann orða það. Það er annars ver hann lámgar að vera nær þísin talaðir og svo er það sem má strax sjá í þessari bók. En fyrir hann um alla ævíði. Það er alltaf að leita orðum. Það er alltaf að leitað einhverju nýju í tungumálunu, einhverju sem hann getur sko... Ef við sjáum hann fyrir okkur sem einhver svo nær landslagsmálara bókmintana, það var hann alltaf að steika paljertina hann. Hann vil hafa stærra og stærra lítasbjald. Þetta er hann alltaf hætti, einhver tíma Þórberður hann fyrir og fleiri og fannst að vera med tilgjörð og hérna auðvitað má sjá þess að. En þetta er það sem líka styrkir svo mjög margar sett nið bækunars. Mérna fyrir sjálfstætt fólk, þá ferðast hann hérrum afskekturustu bæðin á Suðurlandi til þess að orðtaka bynniðs fólk. Og skrifa hjá sir hvað það segir og hvernig það talar. Og ég held að þetta sé skválfi rétt atu að hann strax frá byrjun er hann í þessari pæningu. Þú er stafsenninginn sem ég ekki droslaði meðvíti þarna framana, þá er þetta stækkum þetta og fyrum nær því sem fólki í landinu segir, talar. Við setjum hér Vilhelm Neto og Thomas ævar og ræðum fyrstu skáltsjó að halda úr slagsnes. Það er áhæfast að heyra haldórgu um þann að tala umsko lagsnesískunna og þessa aðfer sem að halda úr fór til þess að sapna sérstugum orðum fyrir sjálfstætt fólk og þetta. Mér var hugsa til með með þeimnar að þýða sjálfstætt fólk að fá all þessu orði fangið og kom að þeim ég verð á portugalsku. Já, það var ekki öðvöld verk sko. Það hlítur að hafa því rosalig glíma. Næ, það var að meitt ekki öðvöld. Ég held að hún fyrir því einhver tíma að koma að tala um það sko. Það því þetta var bara mér langt ferdli. Þetta er ég æla ástæðan að hverir mér er dalt í ítla við gervegrendaþýðingar sem stórfyrirtæki hafa byrja að bjóði upp á. Mér er bara mein ítla við þetta. Það fjærla er allt alla mennskunna og einmitt rannsoknina baku þetta. Fjærla er allt þetta, sem að einskona þess að þetta er Íslasku human touch. Þetta er svona þið mennska við þetta að finna orð og hugsa og tala við eitthvað einhver annan þegar því þá spyrja bara hvað fyrir þér vera besta þýðinginn á þessu orðið eitthvað. Ég myndum að segja eitthvað einhver manneskjað sem bara að einhver sér lýstur í einhver bók sem slæmi. Hvernig myndur við yfir að farað á Íslasku? Mundur ekki segja slímur? Hvað myndur við segja? Hú, það er spurtning. Þetta er bara svona eitthvað. Þetta er svona út smóin. Út smóin, já. Já, eitthvað þeim sloðum einhver. Þvíðing er samtali sem á þessu staðsk og þýðandans við tungumáli, þýðandans við aðrað þýðendur, útgefendur. Allt þetta sem aður spona mennast á. Það er einhver sem bara hverfurs með þessari vil. Talant um slímur menn, það er eit karaktir þessar bók sem nefnist Ari. Hann er hann í ekki kindur neitt inn fyrir bara 2.30 inn. Það endar ekki vel hjá þeim Randveri og Hultu. Þau verður það ótrúlega ástfanginn eftir hann klefrar upp á hamarinn. Það gerumst á mjóstuðunntíma og Randver finnur tilgangsinni erfiðinnu. Hann vil festa að köpa jörð, hefi að bú og streita fyrir lífun og verða það mykki samur. En það kemur samtíljóðs í þeirra samtíljóðum að hölda eitthvað eitthvað eitthvað því máli. Hann vil helst finna sér auðvann mann og fá ferðast og sjá heiminn. Randver er svona smal meðveiskur með því að hemmar og jáar. En Óbin bara loks sína löngun að hann vil í bú að landinu. Það fyrir allt í bálabrand og hann flyttur út á Gisteheimili í kvöpstað þarna nálegt. Og hann er bara í mikilig sorg, ástarsorg, það þetta bara gengur ekki. Langaninnar tala ekki saman og þar hittur hann Ara. Er hann slímur með þur? Er hann slímur, ja. Ég veit það ekki. Eðvist, hversu slímur er hann með það við Randver? Þetta er skvæða, hann er svona storkopmaður og bara með mikin pening og hann er mitt elskar að njóta. Hann er mikil nøytna segkur. Hann svona njóta greitt peninginn og hann gengst bara svaldi við því að njóta lífsins með hann Randver. Það er að leita eitthvað eins meira og þar á kannski samkendimanns að koma. Ég verður skólitslýsinginn og karakterlýsinginn að húnum líka rósalei stert. Ég meður fór að lasa hann aftur sittna meir, þegar það var það allt í lýða. Þannig er hundar á átjána í nýjustúvgáni. Ari var vínneiður. Já, vínneiður, keg, að lífsinkar hann. Havðu öll út í spjót með að ná síri áfengi. Þetta er smá tukka. Smigglari var hann sjálfur og ég sambandi við aðra smigglarað þar á staðinum. Hann hadi líka oftast nóa vínni og aldrei annað enn bestu tegundir. Þetta er straks solgt í spennandi karakter. Já. En kannski tilfynningi minn. Nú er ég kannski að vera aðeins ofni eitthvað er í garð þessari bókar. En sko, hún er merkiilegt fyrir það vera bennskubrek og mikil snerpeginni. En ég meitt mér forralíða eins og höfnur væri hér. Hún er vandaði allt í hann karakter og hann bara bjóðan til hann á staðinum. Þetta er tilfynningi minn. En já, hann kemur solgt í svona allt í einhvern í bókina. Og já, hvernig svona, hvernig varst það uppliðan hann að framanaf? Ég var ekki sérstaklega mikið á mótunum hann að í bergin. Þegar þess að þú veist, þegar maður flyttur á annan stað, það er bara fólk sem kemur í lífimanns á núleitni. Þannig að það er mér líkilegt að stóri karakter er birttist bara eins og hún engu í lífimanns. Ég vera alltaf fundist það þannig að þeirðu ari mætir að það þá verða bara mjög gaman að fá hann. Eftir allt þetta vólaði sem er búið að gaman að hjá randuðið. Þannig allt í einhvern kominn ari sem er eitthvað einhvern... Þú er bara sem leikar alltaf að skoða koma að geta í leikið. Mér það eitt er mjög gaman að leika að að hafa sérstaklega bústinn fjög ögur maður. Það var eitthvað sem mjög getið, held ég, teki vel að mér. Ég veit ekki, mér er fast mjög gaman að fá hann allt í einhvern vegin. Og hann var náttúralig að líka góður innan gérnsalapað vinskaper fyrir andir á tímabili. En svo aftur fer allt í ál og brand. Já, að áhöfði vært Karlavín átt. Hann drekkur mikið hann aðri en Randvær eitthvað ekki að fá sér með húnum. Þeir eitthvað miklu tíma er saman og hann ekki að spjalla þeim allt. En Randvær segir húnum aldrei frá huldu. Og það er líka fyrst mér merkeiligast þegar Stefan kemur að meitað sækja þá á það. Þá er eilig að Randvær í svo miklu vólaðiðskasti að aðri fer einn til hóla. Jó, hann hérna líst vel á heimsakeið Stefan en emið Randvær. Hann getur virust ekkert ekki að haust í ögum við huldu við að farið nálahtiðni bara slikkersk og ástafsorginn. Það er hann spúna að þikkja að drikk af ara sem steipur húnum í áfengið sklötun mikla. Það gerist líka mjög hatt eins og ástafsorginn. Það er áfengið svolítið tekur í lífans. Hann á nokkurum blaðsíðum fer hann frá eitthvað einn að vera. Þessi mikli maður sem hann leyt út fyrir að vera þarna og reyndi maður í byrjumbókar. Ég verið að lýta bara út eins og róni. Þetta er mjög toxic eitthvað einn eitruð hægðun hjá húnum. Mér fannst lagst næstgæst ekki líka nota áfengið þetta tragettóri. Ens og næstann hnýf sem hann randver bregður að hjarta sér. Það er hultakleigurar á pamanum. Þá er hann að komin. Hann er að drakkja segi ná nær døðanum. Að leyfa segi nöttn í lífsins og drakkja áfengið sem er eitthvað klassiska. Ég myndi að finnast það. Það er eitthvað einhver áteila. Einmitt, þegar þú leyfir ofi mikið einhvern nöttnum lífsins, þá getur við farið steirtir í glötun með því að bara fara alla leiði eitthvað. Einmitt. Þannig er ekki verið að vera það líka takkmynd fyrir hans viðskifta sögu. Hann sem fastegnarsælið það komið að því aður og hverjú, hann sessið að leyfið sig reyla óv mikið að hérna, að koipa jarðiðir fastegnir og selja þessi hann miklu, miklu, miklu dýraðar. Það er hann að klassiskur kapitalisti. En hann, einmitt, gerðið óv mikið að því sveik og mikið fólk, að það fór að vega þúnd á sálinn að hann þurft að komast út. Einmitt. Þannig hann er alltaf að leita þessari leið út og áfengið, og áfengið þá kannski verðu bara næsti eitthvað einhvern búðull. Jó, elkjulega. Svo er það bara fléttan. Ja, Ari út í Sveit og hann verður ást þóngin að huldu og þau berja saman og það eru farast um heimun. Hann byður hennar og Stefán í fyrsta þetta bara fynntið. Merkilegnt. Hann bara alltaf að sjá til hvað gerist. Og svo kemur náttúl að Ari aftur í bæin til Randvérs og það er Randvér áraðinn almennileg róni. Og Ari er bara alltaf hann líka bara mjög íla við hann. Eftir einnig ferð út í Sveit, þá bara kemur það tilbaka og alltaf hann er persónainn að græta fyrir, nei, Randvér áraðinn persónainn að græta fyrir Ari. Ari einhvern lítur nýður á hann. Mér fyrstleila mæstakrínir verið að komið þetta í bókinni þegar er emið Randvér fyrir heimsong til Ari og er bara að tala á ennsku. Eitthvað byrja það á bara good morning dear master og Ari er bara herli og úkesslega pyrrar út í hann að sæt og hann fyrir á bara að hann til að byrja að rommi mikið roms og ennsku. Are you angry my friend? Pardon me if I am disturbing. I only wanted to ask you the news from Holur if you please. It is a good farm. This is Mr. Stefan, a fine old man I think. One who laughs very loud, isn't it right? Eitthvað er bara að fyrst. Hald og skrifa þess að heila roms og ennsku. Leirunni bara vera eins og nér. Þetta mað þekkir samt líka svona týpur sko. Þetta fara bara yfir á ennsku með vinni. Ég held að ég hafði allir nokkusinn að tekja eitthvað roms og dønsku skilur. Já við hafði nokkusinn að tekja eitthvað roms og dønsku skilur. Já við hafði nokkusinn að tekja eitthvað roms og dønsku skilur. Þetta var náttæða klæslegt að reyði. Já, en Ara fyrst þetta nullfintið. Enganhumor, nei. Þessu gerði það ennþo betra. Já, þatna finnum bara lagsnes með smá glott. Það skrifa þess að segna einhvern veginn. Fynst mér. Já, og svo er kannski sko vendi punkturinn sjálfur í þessu. Þetta er að hölda kemur tilhóla með Ara. Og þau koma að Rand fyrir líkjandi í guttunni. Búin að drækja síg af hlýði nánast ó meginn. Hún þekkir henni ekki til að sé bara eitthvað rónni og gengur á húnum. Rand fyrir þíkist ekki þeitken? Nei, og Ari þíkist ekki þeitken minni? Já, að reyna að horfða fram hónum. Og svona, bara að halda á fram. En þegar hún sér hann að þá breytist eitthvað einram með henni. Hún sér eftir eitthvað. Þá hefst svona kekki loka uppgjörið. Já, Heimurinn henni er bara umtörnast hann á einu kvöldi. Er rétt áður henni að fara til útlanda sem hún hefur lengi ætla sér að gera. Hún hafði nú eila áður byrja á þess að hugsa eitthvað, hvort hún ætti að gera eitthvað. Það var eitthvað margar hugsanni sem var að fara gegnum heilinnar þegar hún var að minnasti hvort hún myndi. Ekki minnasti, hún var svona að hugsa fram í tíma hvort hún myndi kannski sagna allt af Ísland þegar hún var að upplefa eitthvað nýtt í útlandum. Hvort á meðurum tónleikum myndi hún það hugsa til Hólana og Íslandi eða fjötlana. Svo fer hún hann í bæin og sér randir í þessu annalega ástandi og þá einhvern vegin tekur hún eitthvað svona litla kvöldstund þar sem hún endur hugsa að allt líf sitt. Og tekur hún þessa mikla ákvöri um að bara flýja þessu herbergið, það er læst út, þannig hún þarðu að fara út glöggan, fer og sækir randir og fer með hann heim. Hún tekur þessu strax ákvöri um að hún skuli vilja lefa lífinnu eins og randir og það sé tilkakegur lífsynns að það mitt bara vera að sjálna seg nóg nægur og lefa fyrir Gúði næstuði. Og hún heldu sig við það. Já, það er mjög stór ákvöriðin og dröumar og langan hennar eru bara við það rætast og hún eitthvað neimt fórnar þeim öllum fyrir þessa lífsynn. Og ásneginn sem hún síðan eftir ákvöriðinna sem hún sínir randveri virðist að vera allur fullkomlega svona óskilist. Og það er svona heinsar herbergjans bara frá tappi til táar og greiðaran og klæðaran í betri föt á eitni nóttu. Akkurat, og svo líkur bókinni í þessum kaplaðessum þau eru standarnafnast út á túni með verkfæðinn í hundun aftur komið með hrífurnarsko eins og í keppninni fórðum. Og horfa að björdu mögum til frantiðar, þetta er svona happil ég vera aftur. Hugs ekkert um það sem gerðist við... Ja, að er svona dettur svolt út í myndinni að hann tók þessu ekkert sérstaklega vel. Nei, vægarsagt. Enda fer að hanna kallarinn í öllum Ítlinn öfnum þegar hann kemst það þessu að... Þannig að hann mútar skipstíjarannum til þess að senka ferðinum klukkutíma þegar hann leiðar hann um allan bæði. Og svo er hann að leiða huld og finnur eitthvað mann sem á að vit eitthvað hulda eir. Og þegar Ari er að segja hann að lappa raðar, þá byrjar maður að lappa hægar einhvern veginn. Og þegar Ari loksis komið á húsinu þar sem randir eir, þá eitthvað hann heir að hann skipið fara. Þannig er hann að leiðar brjálar og brýst inn og kallar hulda til Ítlinn öfnum að hulda segir hónum að bara drutla sér út og bara fara aftur heim til sinn. Og eins og hefur nú áður gert í þessari bók, þá bara fyrirfóran sér. Já, og það alveg fer eitthvað gróttest, gróttest glísing að því. Og svo er eins og þræðað sjokk spil ekki miki inn í þannan loka. Hamingi sem að eiluðið kabla, en... Nei, það var mitt, mér var staðið mitt, kannski eitt að þið fá þess að triplaðið með þótt að bókin veir fröðið, sko Mart Gerðið stratt. Það var svona stundum, þegar þegar þegar þau voru í þessu bara æðistliðu lífið hann í lokið, þá var ég samt smá svona, ég var ennþá með döðið að ara á bakin einhvern. Ég var ennþá smá svona, já, já, ok, alltilega, jú, já, þetta hefur bara enginn árifaðum, bara null. Eskaldið skilur það eftir náttúra ósakt fyrir okkur og við hjá náttúra að séð senum með hultu það sem hún er náttúra bara í ungum sínum gráðandi út af Einari, sem fyrir fyrst þessu hann að fyrst hann að... Hann er kannski búna að gefið skín að, jú, jú, þú veist, þau hef við að þessa vækkferð, en þetta er röðið þetta að fara liðið með þeim. Þannig hann vil kannski skilur við okkur að Bjartari nótt í hætturinn eitthvað en þetta set í þeim með eitthvað slessi. Jú, hælgjala. Og undir leðisleguðus líka, gröður kominn stert þar inn. Hann er kominn að bórðinu og mun sé hann í hældi í næstu bók koma ennþá meira inn í tennan skaldskap. Síðustu orðinu í þessu bók er bara himnensk í faðir, gefas í dagvárt daglert breð, hann likt krok til himn svo mellti og fyrir gefas voraskuldir. Nú þegar þú lokar bókinni og gengur út ur viðtælinnu og úti lífið, hvað heldur að munið setja eftir í þessar bók? Hvað muntur takkar sem vegarnesti frá þessum lestri úti og setja íður? Ég held eins og eins mykið um að vilja emið lifa í nöytt, þá held ég alveg nýtt það sem ég takk í sig. Klasískast að bara hvað vinnan getur verið góðfirman og eitthvað einhvern að finna hamingju í dagluefum verkum og finna hamingju í sinni vinn og við það sem að vinnu við. Mundi að segja, að því ég getinu að vera óttaliður röflari, ég getinu oft að vera að kvarta á kveina því að þurfa að mæta eitthvað eitthvað, að þurfa að gera eitthvað. Og eða eitthvað þá gaf þessi bók mér það að stundum taka markaði hversu gott að getu verið að finna lífsamingjuna í vinnu, þótt að ég sé ekki bændt bondi. Það var að kaldi kvarðin, var náttúrinnur, já eða nei? Já. Vilhem neidó, takk hella fyrir að kominu. Já, takk fyrir. Láðið snöð, láðið stundi eða, loðsins fange feknar út, fjertan til að gera. Sá og hér þig hinna nöð, próbúr mér grí eða, hérð á kraftu að kynja öð, kunni ekki að gefa. Áköf löngun bí mér brann, ammað að hungur sé var, kindu gynni keil ekki að, kendu mér að gefa.
1. Þátturinn fjallar um verk Haldórs Lagsnes, „Bard Nótturunnar“, og hvernig það endurspeglar ungan höfund með fjölbreyttan og dýrmætan texta sem tengist samfélagslegum og pólitískum hugmyndum.
2. Randver, aðalpersóna sögunnar, kynnist Hultu, en ástarþrætur þeirra endurspegla mismunandi lífsmarkmið. Hulta vill ferðast um heiminn, en Randver sækist eftir einfaldri búskaparveru.
3. Þátturinn útskýrir hvernig sjálfskaði og innri átök birtast í persónum Randvers og Huldu, rétt eins og staða lífs þeirra í nútímanum er rædd.
4. Gestur þáttarins, Wilhelm Neto, hverfur í dulúð sögunnar, en einnig er fjallað um flóknar samhengi í öllu verkinu, þar sem karakterar navigera í gegnum ást og vonir í íslensku samfélagi.
