Það er annar fólk.Það er persóna í verkinu Lugtardýr sem mælir þessa fleifu setningu.Þetta er ekki kvatning til einhverjar andfélagsleirar hegðunar eða einangrunar, frekar er þetta ábending um að manneskjan hvert og eitt okkar á það til að sjálfa sig í gegnum augu allra hinna.Það getur sannlega reynist vítis vist að upplifa sig aðila eða hlut reynlega í reynslu annara, ókunnugra.Það er eftirlitt og eldandi augu sem stýrir okkur, stóri bróðir fylgist með.Það er smá paranoja kannski í þættinum í dag og líka flókin fjölskyldusambund.Við höfum að reyna í nýjútkomna skáltsögu undir lokþáttar ókunnugt fólk eftir Björn Haldorsson, hans þriðju bók, en áður hefur komið út eftir hann skáltsagan Stól.Og smásagnasafnið smáglæpir.Erum við ekkert annað en mítan um eigin fortíð þegar allt kemur til alls bara ókunnugt fólk?Mjög rosalega hrifin að þessari upplifun að bara lenda í frásagn og þurfa einhvern veginn bara eins og svona kvantum líp svona bara átt að segja hverðu ert og hverðu ert og hvað er að gerast.Ég er mjög hrifin að því að það er eitthvað sem að skáltskapur getur gert sem eiginlega ekkit annað formna er utanum, finnst nýr.Það er svona að lenda í vitund.Mjög rosalega hrifin að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það er svona að þessari upplifun að þessari upplifun er utanum, finnst nýr.Það væri forveitnilegt að heyra hvað ykkur finnst, kæru hlustendur.Eru fylgi skaldsugur, kompennjón, novel, bara sölu triks, tíska?Eða eru þær skapandi virðingarvottur til góðra bókmyndaverka?Bæti ykkur við þær.Sendi mér endilega línu á netfangið barabækur.ruf.isEn næst opnum við splungu nýja íslenska skaldsugu.Bæti ykkur við splungu nýja íslenska skaldsugu.ruf.isÞað er það sem engst byrnni hugleikinn í ókunnugu fólki en á starri skala.Sagan segir frá íslenskari samtíma fjölskyldu og hver kapli er sjónarhorn einnar af fimm aðal personunum.Hjónin Vilborg og Elias eru orðin miðaldra og eiga fátt samilegt annað en þögnina eftir langa sambúð.Það er þá eflust margt sem spilar inn í að sú þögn hefur lengi vel ekki verið rofin.yngri sónur þeirra funi er nýfluttur aftur heim þeirra sagan byrjar eftir meðferðog það er allt svo viðkvæmt að fall virðist vera við hvert fótmál.Svo er að dóttirinn Dagbjörn sem er upptekinn tvekja barna móðir á frama braudí sambúð með manni sem fluttist með henni frá Fraklandiog svo er það frumbörðurinn Danni Daniel sem er fjærverandi og samt nálagursár og fyrirferða mikil minning í lífi þeirra allra.Allar personunnar hver í sínu hortni hafa einangrast bæði í sorg og samskipta leysií 20 ár frá kvarfi Danni.Þau eru orðin ókunnugt fólk, helviti, það er annað fólk skrifaði Sjón Pól Sartog við lesendunir engjum stum í þessu helviti þar sem allir reyna að mæla alla út og dæmaeða óttast dóm annars.Það er eftirlit bæði að ofan og neðan, jáfnvel frá köttum og draugumen alltum líkjandi tæknin vakir að ofan.Hún er um leið aðferð til að sefa okkur, fjarlægjast sársauka og óþægindiog svo er stutt í fíkn, hvort sem umræðir vímuefni, fjárhættispil, framapott eða klámfíknen það síðast nefnda er í raun það sem veldur rofi í þagnarmúrin.Í sögunni, leiðir til atburðar þar sem personunar koma hver út úr sínu hortni, út úr skugganumog þurfa að horfa framann í alla hýna, þetta helviti ókunnugs fólks.Fyrst þegar við ákvaðum að funni myndi flyti heim,hlakkaði til þess að kannski er þið loksinn smá heimilislíf hjá okkur aftur.Ég hugsaði með mér að þeirriði gaman að hafa eitthvað til að elda fyrir.Við þrjú getum borðað saman við eldúsborðið eins og fjölskyldaog talað um dægin okkar, frekar hann að hlamma okkur fyrir framann sjónvarpimeð kvöldmattin í fangin eins og við Elias höfum tað með okkur undan farin ár.Ég keipta eitt og annað í búrið og flettu upp nokkur um uppskriftum,en svo laðist þetta af um leið.Funi sveik umsjöðalöst öll sín lovorð um að sofa ekki til hátegis á hverjum degi.Hann finnst best þegar ég skil eftir mat fyrir hann undir álpapir,svo hann geti laumast upp og sótt sér disk þegar við erum ekki á sveiðinu.Diskunum í eldúskapnum hefur snarfækkað.Ég þarf reglulega að fara nýður og sapna saman lyrrtöyuog er þá sökuðum að riðjast inn og njóstum hann og núna er hann farin að læsa að sér.Umferðin sílast áfram.Ég nota tækifærið og rauðljósi til að gætaða maskaranum.Horfist ég augu við konuna í speklunum í solskykninu.Reysi augabrún í spurn.Er ekki allt í lægi með því konna?Þegar ég slít augsambandinu við hana, sé ég Daniel standa horninu að býða eftir gunguljósi.Ekki með neittum hálsin og öruglana á sér í hvef.Ég ranga við mér og dopna öll.Öt er þetta ekki Daniel?Bara einhver strákur með vini sínum.Hann er ekki einu svona líkur Daniel, sé ég núna.En þeir eru báðir klættir eins og hann var alltaf til fara.Ég leðir jökum og með úvið hár langt niður á bak.Strákurnir hlæja og andardrátur þeirra breytist í gufu í köldu morgunloftinu.Gunguljósi verður grænt og þeir arka af staði við gödunameð hendurna djúft í vösunum á gödóttu galabuksunumörgla skít kallt í frárendum jökunum.Ég kæri áfram eins og ég leðsluog finn hvernig losnarum eitthvað á óralekanum sem hefur hangið í mér alla vikuna.Slítróttar fliksur og drömnum sem ég vaknaði með í morgun flögraðum huga minn.Við vorum á úti einhver staðar undir berum himni.Það er það eina sem ég má núna.Fyrst eftir að hann fór, drömdi mér hann á hverri nóttuen nú gerist það æg sjaldnar.Hann á ammæli næsta mánuði hefði orðið færtugur fyrsta júni.Hvernig gati glimt því?Ég hef kviðið þessum degi allt áriðenn einum ammælisteginum sem ég fáum ekki haldi upp á með honum.Svo verður þetta einhvern veginn dóttið útmeðan ég var eldarst við skottuða mér í vinnunniog snúasti kringum föuna.Ég glemdi barninu mínu.Hér fyrir fram að mig er nýjútkomin skáldsagaeftir Björn Haldursson sem heitir Ókunnugt fólk.Verður velkomin í þáttin til ammæli mjögina.Kæra þakkir. Takk fyrir að byggja mér.Ókunnugt fólk, þetta er saga um íslenska fjölskylduí íslenskum raunverulegum samtímasem að maður þekkir svolítið velog hér ertu kannski enþá svolítið að pælií fjölskyldunni og fjölskyldu tengslumsem er líka það sem að stól sem varhérna síðasta bók. Hún var á allt annan háttað fást við svona tengsl.Þannig að þú ert og hefur kannskieinhverja þörf til að skoða þettanána samlífi fólks í fjölskyldumhvernig við getum einhvern veginn reynd að skilja þaðmeð skaldskapunum. Já, ég held sérstaklega kannskier það þessi svona löngun eftir tengslum.Það var eitthvað sem stól vissulega skoðaði.Það er einhvern veginn þessi svona stanslösa lönguntil þess að finna tengslinn sem virkar ítvær áttir á báða vegu og samt eru þaðalltaf þessar flækjúr sem koma upp á millifólksog gera það alltaf svo erfitt að einhvern veginnbara að vera einhvern veginn opinn og sínafram á þörfina fyrir annað fólk ogsérstaklega með þessa bók þá er ég bara, ég eralltaf mjög hyllaður af sko svonasamskiptum fólks og hvað í rauninni ég apelmeð okkar allra nánust, nánasta fólk hvað viðvitum lítið hvað er að gerast innan með þeim.Að sama skapi líka bara innan með okkur sjálfumað bera svona skinnbröð að því það er einhvern veginninnan í hverju mannesku er einhvern svonaheil heimur af hugsunum og óra grúa aftilfinningum sem bara svona bera stundum meðstorminum án svo vendilega þú veist ofta erutilfinningarna einhvern veginn með mann enfrekarna með þær og mér finnst þetta alltsvo heillandi og mér finnst svo heillandi aðeinhvern veginn sama hver þóttu svona fólksem er í fjölskyldunniðinni sem hafa þekktalla æfi og maður heldur að maður þekkiðþau úti í gegn. Það getur alltaf eitthvaðkomin og óvart. Það eru svona enga svæðiinnan í öllu manneskum sem hafa hleypaengum inni held ég. Á leiðinni hinga þáhlustaði ég á hlaðvarp fyrir tilvílun.Það var viðtal við félagsfræðing sem varað skoða fjölskyldu formið í nútímanumog sko hún var amerísk og skoðaði þettaút frá amerískum forsendum og allt svoleiðisenda. Maður fór aðeins að hugsa þaðþví að hún fór út í svona þessaþessa sálma með skilduna að finnafinnast maður skildur til aðsinna og mynda tengsl viðfjölskyldu meðlum og svo þetta aðemmitt að rjúfa það og gera baraeinhvern veginn það sem að hagnast sjálfmeð þér og hún var að tala með eitthvaðsvona eitthvað mittlifi og eitthvað nýjarhérna ný form og þessi skilda er svorík og kannski það sem að er oftsvona brúar þetta þessar löngunsem þú ert að tala um sko að finnaeinhvern svona skildu til þess að ég verðaað rækta þetta samband. Já líka ég verðaþetta er þetta er það sem ég á að verameð þetta er þetta er það sem ég á að veraað upplifa og þá jáfnframt svonasektarkendin yfir því að finna það ekkieða geta ekki einhvern veginn fundið það í séren svo að mörguleitur íslenska fjölskyldureru náttúrulega og ég er náttúrulegaað alhæfa hérna en það eru sérstagraðþví leiti að við búum í svo litlusamfélagi að við erum einhvern veginnsvona utan í hvort öðru og í fjölskyldumþað eru við svona utan í hvort öðrueiginlega alltaf og samt jæfnvel íþannig aðstæðum það svo ert alltafeinhvern veginn í sko þú veist20 km radíus eða svo í mestalagi fráfrá öllum í fjölskyldunniðin í náfjölskyldunniþá er samt svo merkilegt að jæfnvel í slíkumaðstæðum þá getur samt skapast þessisvona fjarlægð og þessi svonaþessi svona veggir sem að fólk byggjur uppmeð sér og er erfitt að rjúfaÞað fyrsta sem að stendur um bókinaaftanokápunni þá er talað um þessa þögnsem við getum lesið í skohvað er hinmannisken hugsaog það eru þessi hjón sem eru kannski svonajá svona svolítið kjarnin í þessari söguVilborg og Elias og svo eru börnin þeirraog þetta er sagan þeirraen mér langaði að eins að ræða þessa þögnmér finnst þögnin vera öll skokoma aftur og aftur fyrirbæði sem hvernig maðurímynda sér hvað hinmannisken er að hugsaen líka bara þessi bókstæla þögnog ég tók eftir ég að fyrsta sem aðElias segir við konuna sínabara í sögunniþað er hann heyrir ekki og segirog þögnin er þess að ríkurpartur eila bara ísvona eins og karakter í bókinniJá líka bara kannskibara þetta svona hverstagsamsturhún er skrifuð mjög mikið innaní bara hverstagsleikanog þetta svona stanslösa suðsem er allt í kringum okkurþað er öllu bara það sem þarf að hafa ágjurþá þarf að þú veist fara að segjakrakkan á æfingu og þá þarf að þú veistpæli hvað að vera í matin og þá þarf aðþú veist gera þetta og þá þarf aðpanta yðnar manntil þess að kíkja á þakskekiðog það er einhver með þessi svona stanslösasuð allt í kringum okkuren samt einhver með einhver stafer einnig að er samt þessi svona lægðþað eru hlutir sem eru að gerastátt á bakvið á miðan viðfyrum í gegnum hverstagsleikan og erum aðreyna að finnafinna þetta í appvæog það er kannski eins og þessiþögn sem við hortum að tala um, það erþað er líka bara svona í þeimöllum, þetta eru sem sagteldri hjón oguppkominn börn þeirraog ég hugsa svolítið mikið um þau bara sem aðrattir, það var svolítið þannig sem þærbyrjuðu, þessar personu byrjuðu hjá mérog ég byrjuði að skrifalanga, langa, bara svona mónolókatil þess að reyna að kynast þeimog finna þeir og svona móta þeirog það varmjög lítið af því efnihefur ratað inn í bókina, þú veist, eitthvaðen í mjög breyttir í myndiðþá bara svona hluti á ferlinu sem ég fór í gegnumþegar ég var að, ur rauninni, reynaað kynast þeim og það varþessi svona hugmynd að þau eru öllþeim langar einhvern meginað geta opna sigfyrir hvort öðru, þeim langar að segjaþú veist, ég þarf þigog ég vil tala um þettasem að við, sem liggur yfir okkurog þetta sem kom fyrirog gerði það verkum að við getum ekki tala semég vil það en ég bara er ekki með verkvarinntil þessEitt sem aðég hugsaði um þegar ég lasþessa bók varvar sko setning sem ertilenguð hún um Sjón Pól Sartúr leiketur hans No Exitsem er Helvítir Annafólog þetta var eitthvað strax frá upphafivegna þess að formið, eins og þú segirer ekki beint mónologaren við erum alltaf stödd inn í hugaeinnar ákveðina personuog svo skipstist Sjónarhóttiðog oft séum að það er sko samaatburðin eða sama samtaliðút frá annari personuog þá ekkert neginn fer maður inn í hugarhinnar personunarog þá hugsaði ég um þessa setninguvið erum svo stöðugt í þessuhálfgerða hugarfangelsiað við erum að levaí gegnum þennan speilhvað öðrum finnst um okkurog það er kannski þar sem þessi þögn myndast oftað við erumof upptekinn við að hugsahvað við höldum að hinsi að hugsaBýð eftir að komið okkur að talaJáHauðmyndir hjá mér meðsérstaklega svona samtölum þetta erþað var alltaf mjög mikilvægt að þessi bókhún gerist öll í nútiðhún gerist í mjög afmörkuðumtímarama sem er í rauninnimeginn þáttur ennar gerist barayfir eina helgiþað sem að svona um nokkur atvikt gera þaðverkum að það svona springurupp úr í rauninnieinhverju sem að fjölskeittan hefur veriðsvona að halda lokinu ábara í töttu árþað svona einhvern veginn springur í andlítiðaðumog þau varða einhvern veginn að opnasig fyrir því á einhvern máta sem þið hafa ekkigetið gert og hafa sérstaklega verið alveg ofarumað gera að koma saman til þess að geraog það er einhvern veginn bara svona þessinýður af erjumhverstaksinn sem svona er magnast uppog gera það að loka um að verkumað þeim verður ekki undan komið auðiðog í þessu þá var þaðmikilvægt einhvern veginn að bókin værií nútís og hún er aðfanga þetta svona þú veisttiltegna augnablíka þegar það er einhvern veginn það er þannigsem við upplifum heiminn líka, við upplifum hanní nútís, þú veist hvert augnablíka er barafarið um leiðu það kemurí hafna óðum og en að samaskapieru svo djúpir þræðirí því að við sem, hvernig við upplifumþessi augnablíka þau oftaþræða sér langt, langt, langtinn í fortíðina og við setjumeinhvern veginn allt í samhengivið erum einhvern veginn alltaf aðallt sem við upplifum eða segjum og sérstaklegaí samskiptum við okkar nánustu, við erum að setja þaðí kannski eitthvað samhengisem að hefur kannski ekkit með augnablíki að geraeða samræða þarna sem eru að eiga sér staðog hefur kannski ekkit endilega neitt lengurmeð hinn að manneskun að geraheldur er það baraþað er bara svona sagan sem viðhöfum sagt okkur um hver við erumog hver þau eru, það er eitthvað sem égmjög heillaður afog hvað við höfum í rauninu lítið stjórn á þvíog hvernig það lítaröll okkar samskiptu við fólkið í klingum okkurEn svo finnst mérfallegur kaplið þarna það sem að erutværmannskjur sem eru að talaum þessa fortíð að það erséu orðnar aðrar manneskjurog það eru eitthvað neina að gera uppveruleika einhverja annaraað þau eru svo breytt. Að þessi sagaeitthvað neina þegar að húnrofnar og eitthvað neinaintakið í henniþá eru við kannski bara eitthvað neinafást viðókunnult fólk. Að við séumókunnult fólk sem aðkemur úr fortíðinni. Já, ég mennaað ég held að það sé mjög kunnulegu upplifunsem fólk færsko þegar það horfir á gamlar myndir af séreða jápil bara ef það allt í hennupoppar eitthvað upp í hausnum skoaf einhverju sem gerðist eða einhverjum samskiptumeða einhverjum sem að það varog oftar en ekki er það eins og að horfa á bláókunnu á mannesku. Hún skilur ekkihver þessi manneski er og hvað hún er að geraog það er einhver svonaþráður líka í gegnum bókinaþá er einhvern meginn, þú veist, þau eru mótuðaf aðstæðunum sem þeir eru íþað eru mótuð af fjölskyldisögunniog harminum sem hangiryfir fjölskyldinu en þau hafa öll einhvern meginn fundiðreynd að finna sér ólíka leiðir út úrtil þess að reyna að komast undan honumþau eru alltaf að svona flottaundan sársuganum og fundið sérhinnar og þess að leiðir til þess að eru inn í flíjanalltaf þegar hann svona bublar upp áyfirborðið þá faraðuhvort sem það er ívímuefni eða í núvitundaræfingareða eitthvað þeimun verðaBröndótturfreskötur horfir skelkaður til mínog hann af grjótvegg sem skilurlandið frá sjónumtekur síðan á rásþað er langt síðan ég var síðast á ferliTvær úlingstelpur með skólatöskurá bakinu koma fyrir horniðég fylgjá eftir þeimá meðan heiminin roðnarhlusta á þær tala um stráka og klikkaðakennarastelpu í árganginum sem fór í fóstureyðinguég eldi þar inn í hverfiðyfirgefðar við strætostoppustöðinaog ráfum gödurnar á meðanmannfólkið kemur út úr húsinum sínumog hverfur á braut í bílanum sínumég tengdi aldrei við þetta hverfifannst ég ekki að heima hérna í alvörunniþað tilherði sískinu mínumvar hverfið þeirraég saknaði breyðvaldsinsog vina minnaleynistígana melli gardanaklettana og kjarsinsþar sem ættur að gleima sér klukkutímum samanán þess að fullunafólkið væri neitt að pælaí hver maður varþá var alltaf plástil að anda ég í skerjuinni í króaður á milli hafsinsog vírgerðingarinnar í kringumfjögurlinmér leiði alltaf eins og það væriverið að fylgjast með mér hvert sem ég fórþað er eitt sem mérfannst líka að vera stert þemaþað er eftirlittþað kemur fyriroft í bókinni bæðipersonur sem fylgjast með öðrumen svo oft talaðum að einhversé að fylgjast með jáfnveg þótt að sé bara köttureða einhvaðen svo náttúrulega eru þessirtækni risar sem eru að fylgjast með okkurþetta er svolítið samakannski dýnamíkað glápa aðra manneskuog vit ekki hver hún er og hvað hún er að hugsaog svo eru ókunnugtækni fyrirtæki sem aðglápa okkur allan daginnog reyna að lesa okkurþetta er stöði lestur áeinhverju sem við komist aldreiað nema bara í gegnumþetta ég sem við fáumí bókinni. Já það eru jáfnframttengingarnar þeirra á milliþau eru allir tengt þess og krusí gegnum spjallræði fjölskyldunareða í gegnum samfélagsmiðla og geta vartahvort annað í gegnum samfélagsmiðlaupp að einhverju markien svo eru það jáfnframt þessisamfélagsmiðla kannski gegna í hlutverkiað minnst skúrstu einnar personunarþá gegna þau hlutverkiþess að flotta frá sásökunumsem er eitthvað sem ég held að þeir gerir mjög mikiðþað er náttúrulega margt sem samfélagsmiðlagerir okkur í dag en eitt sem þeir gerir okkur klifter að þeir geta alltaf flúiðút úr augnablíkunu, þeir geta alltafkúplað okkur upp og þá ef það er eitthvaðósælitt sem kemur upp innan með okkurþá getum við alltaf stíð út úr þvíað þau verum alltaf með einhvern meðinskjá við höndina til þess að grýpa tilog það er eitthvað sem þau eru allað svona berjast við einhverju, þau erí rauninni í baráttuheld ég öll um að vera íaugnablíkunu, að leifa augnablíkunuað einhvern meðin skólast yfir sigog að upplifa þaðog ekki að vera á sífældumflotta frá þvíog jábel, þú veist þótt að það sésárt það sem er aðsem þau eru að upplifaað leifa því að skólast yfir sigað taka því fangja, að vera ekki alltafá þessum flotta sem ég held aðeinnkenni svolítið mikiðlíf okkar í dag, að við erummeð svo mörg, marga leiðirtil að vera ekki á staðinumþegar hlutin er gerast fyrir okkurOg það er svo stutt í þennanmöguleika að getafarið svo langt frá aðþú kominn meðjábel, ekki bara tengslar ofvið fjölskyldum meðlumég heldur bara tengslar of við samfélagiog þá kannski ertu komið þessareinangruðu selgur afhugstandi fólki ogengin veit eitthvað, en engin ermenn eitt samhælegt og það er kannski það sem er líkaþú nefndir hérna orðiðlöngun í byrjun eftir tengslumog það er kannski þessi samfélagslega löngun líkaÞú veist, við getum horta á þetta í stórasamhenginu aðþú veist, að því að eitt sem ég var að reyna að fangaþessari bóki er bara upplifun okkaraf umkverfinu og af samtímanumog öllu sem skólastyfir hann, þú veist, hugsa oft umeitthvað sem David Foster Wallaceaðið sem var það að hann var meðauglýsingar í sínum bókum að það var barahluti af raunveruleikanum í dagþannig að hvernig ætlaðu að það eru að fanga raunveruleikanánað þeirrasem ég oft svona hugsaðiog ég er einnig að fanga þetta allt einhvern veginnþessa upplifun af heiminum eins og þann snýr við okkurá þessu tiltvölulegaþessu sérstakar augnablikisem við erum að ganga í gegnumen að samaskapið er þetta líka barasaga fjölskyldu sem gekk í gegnumeitthvað og náði aldreiað koma saman til að takast á við þaðvar ekki með verkfærin eða getunatil þess að koma samantil að sirkjaog sársöki er einhvern veginn þannigþú veist, hann fer ekkert, hann hverfur ekkiþegar að, þú veist, þáttuleiðir hann hjáðir eða ítur hann tilhann er bara þarna, hann fylgir bara fólkiog hann verður svona ættar fylgjahálgjörðog það er í raunin það sem hefur komið fyrir þauog þau eru bara förstí sínu sorgarferliog eru búin að vera först í síðustu 20 árinog eru þau alls svoberskjölduð í því sorgarferli að þaueina leiðin til að lifa afvar í raunin að byggja þessa múrasem þau nota til þess aðverja sig og það erkannski eitt sem fylgir um að við fáumupplifa í gegnum þessar fyrstu personurættir þegar það er bæðiðlöngurinn eftir tengslumen það er alltaf líka verið að passaað gefa ekki færi á sérað gefa ekki að veraí svona smá vörðun að vera ekki tilbúinað gefa af sér af því að þúþá missur stjórn á því hvert augnabliekki leiðið þigSvona ferliðvið að skrifa þess að bókég er nefnilega hjóettir í þú aðsegja á blokkinu þínu aðsömarbækur eru eitthvað inn að maðurfer allir á kavi í rannsóknarvinnuog aðrar eitthvað inn spretta framþú er búin að vera svolítið lengi að vinna íþessari bókJá, sömarbækur, þú þart eitthvaðmeðin alltaf að vinnarannsóknarvinnuna en í söm tilvinnur að hana fyrirframog þegar þú ferir loksast á staðþá ertu tilbúin að taka stáfiðaog í öðrum tilvikum þá baraæðir þú í verkið og treystir baraá þaðút frá bara sjálfstrusti eða reynsluþinni á sjálfuðin sem höfundiað þér muni takast að verðasá höfundur sem er færum að kláraþetta verk og þetta var þannig bókþetta var í rauninniég kann bara eina leið til að skrifasem er bara að setja marki það háttað ég neyðist til þess aðvaksa í starfið mínu sem höfundurtil þess að geta einhvern veginn yfirstiðaog þetta var það að takast ávið skáltsögu sem værimeð fimm fyrstu personur öttumsem er allar svolítið ósamalað um sannleikanog væriað horfa tilbaka yfiralla efisinn og alla fjölskyldsögunþetta var verk sem ég þurfti aðvaksa ansið mikið í starfið mínusem höfundur til þess að getatekist ávið og skila sérog ég feg mikla hjálp frárittstjórunum mínum hjá forlæðinusem að þú sendið mér held íþrísvarða fjóru sunnum tilbaka með handréttsem ég var þá alveg vissumað væri tilbúið til útgáðu en er mjög feginþví að horfa það núna tilbakaá að við býðum þar til númeð að gefa hana útog ég held ég að við skrifa þessa bóksvona fjórum sunnum kannskieða fimm sunnum frá aðtil auðaókunnugt fólkþrýðabókiðinn Björn Haldurssontakk fyrir að komið þáttinn og gefa það tímaí smá spjallHér var rættumnýja bók, nýja skáltsöguókunnugt fólkeftir Björn Haldurssonsem sagði mér frá hugmyndunumsem fljóta um í þessu fjölskyldu dramasem vel má mæla meðkannski jáfnvelekki lesa hana í þögnlesiði hana bara upphátt innanum ókunnugt fólkog sjáuð hvortmyndist ekki ný tengsten hérallir við að slá botnin í þáttinní dag það verða fleiri bækurtil umfjöllunar á sama tímaað viku liðinni á rás eittallir þættireru svo eins og alltaf í spilararúf. Jólabókaöldurnareru farnar að rýsa hægtog rólega. Þetta voru barabækur. Ég heiti Jóhannes Ólafssontakk fyrir samfélgdina. Bless you BillyÉg heiti Jóhannes Ólafssontakk fyrir samfélgdina. Bless you BillyÞað er svonaen það bækurallir við að slá botnin í þáttinní dag það verða fleiri bækurtil umfjöllunar á sama tímaí dag það verða fleiri bækurog rólega. Jólabókaöldurnareru farnar að rýsa hægtog rólega. Það voru barabækur. Ég heiti Jóhannes Ólafssontakk fyrir samfélgdina. Bless you BillyÉg heiti Jóhannes Ólafssontakk fyrir samfélgdina. Bless you BillyWe are, we are not two, we are oneStrangers on this worldWe are, we are not two, we are oneStrangers on this world
