Hála og hála og þú ert að hlúst á Hlaðarbíð 30 plus, þar sem við tölum um allt mell heimins og hérðar, sem tengist í að vera 30 ára eldri. Ég heiti Víktúr Alexander Bóðu-Danski og er þáttastjórnaðandi í Hlaðarbisins. Kostandi þessa þóttar er Blindspot framlésla, sem að geta framlétt vandar og øylísingar fyrir þið fyrirtæki. Þú getu að fengið nánar í upplísingar á blindspot.is. Í þessum þætti fjötlöfiðum fæðingasöðu þæðra, bæði sem umræðarni og nýgutkomna bouk eftir hljónin Ísak Helmason og Gretu Maria Birkistóttur. Ég ræðið Ísak um er einstlu þæðra að fæðingubarnarna sína og þá upplöfins að margi karlmenn gangi kjagnum á þessum mótandi augnablikum í lífinnu. Já, Ísak Helmason, verstu velkomin. Takk fyrir. Þú og kona ein, Gretu Maria Birkistóttur, sem er ljósmóðir, gaðum við út þessa flottu bók, fæðingasöður þæðra. Já, við orum að hérna uppskira núna eftir svolíti lagan dýma. Við gaðum út þessa bókin svo segir, fæðingasöður þæðra, núna fyrir hljólin. Þetta er árækstur vinnu sem við hófum árið 2019. Áfengum við þess að hugmynd að skingnastaðis inn í hugarheim fæðir á og pælaðið að sið því hvað þeir var að hugsa í á meðgungunni og í þessu ferdi við að egna spartn. Þetta var sem við höfum alltaf sagt að þetta sé svona tví þætt í raunin voru. Annars vildu við bara að fá þetta fram í umreðuna. Bara vera með svona hverlemynd af vidundavækningu en já, kannski svolti stórt á öðron en samt. Vildum bara að fá þetta einhvern frám í dagsljósið að bara upplifum fæðir af fæðingum barðasinn. Í raunin voru kanski svolti einfald en á sammatíma mjög flókið er þetta svona margar hliðar og margi vinglar á þessu. og hérna en hlutaðusu var svona okkur langaði til þess að áttum hennar dröjmað að hérna sabna fæðingarsugum frá fæðronum bara í þeirra ein orðum um hvernig hérna þetta leta allt saman út fyrir þeim og gefa út í bók. Það var hérna kannski solgðið brattur dröymur, stundum eru dröymar þannig og hérna það var mjög gaman að hérna fara stað með þetta og þetta var líka mikil óvisaðið þetta við vissum náttúl ekki hvernig feður muntur taka í þetta. Við vissum þaðlega við varum að byðja feður um mjög persónlega hlut það er að segja að deila þessu þetta hérna fát. Mækanski persónlega er heldur að þetta. Egnast barn og ofna sig alveg og segja frá því hvernig manni lýður og líka bara hvernig ægslast allt saman. Og svo þetta vissum við það líka það við varum ekki bara að byðum persónlega frá sökn við varum að byðja feður um að segjas nýður og skrifa. Já við hlægjum náttúl að þess að þýja því að ég mynd að hversu ofta er það sem að við segjas nýður og skrifum eitthvað sem að það er persónlétta eða hvað það er bara margar okkar og mörg okkar bara skrifum ekki mikið í dag. Það er maður hættir í skólæða þá bara ég maður. Já þetta er mjög mismennandi við vittu það náttúl að en við vissum alveg að þetta væri prækka fyrir margar feður að taka þátt í þessu verkamni en við sáðu það að þetta væri eitthvað hann að því að fyrsta sagar hann hún kom inn bara fyrsta sólæringlum og við bara svona já ok átt þetta, það var ekki ekki svo gæli af okkur. Það er stundu þannig þegar maður fær hugmyndir saman hvort að maður til og það vera goðar ekki þá fer maður á interneti þú maður spyr interneti hvort einhver hafi gert eitthvað svipað þegar sólæs. Og ég hérna mannti því að að fundið tvær sökur frá feðurum sem varum svona bara feðingarsökur og einhverðið er að vera, já við það varum báðar á einhverju svona gamla bloksiðum og sem var bara frábært, bara gegjað, en hérna ég fann ekki meira, kláraðið svona sem ekki internetið, en ég fann ekki meira og var svona aftur við svona öðlumst einhverja trúið það að þetta væri kannski eitthvað, væri markaðið fyrir þetta, væri ekki búið að gera þetta á þur og hérna ákvæðan bara að kila á þetta, vissum svo sem að þetta væri hérna ekkið flókið það, eitthvað keim ekki nógum marga sökur inn, þá væri þetta svona, tómið duðið bara byrtaðar á ferðsbúksuðni eitthvað eitthvað svona, við myndum það bara ekki gefa út í bók eitthvað keim ekki fyllbók. Það er visslega magna hvað er mikkið af personalum svegum, eins og segir, rosala personalum upplevning sem er bjóstegunni ekki því að Karlar myndu verið að eins og óttir með að deila. Nú er ég ekki búin að lesa alla svegunar en ég búin að lesa allt í um tíu og allar rosala personalar. Já. Og vil svo tilíka að ég þekk í annan sem að hérna komið sína svegu og líka skemtilegt að þið nú þekk ég hann að heira hans rötti gegnum bókinna, hvernig hann heiði sagt þess að svegu. Já. Það er nú eitthvað allt naplust, þannig að fólk sé kannski otnar á tilbúnar að að deila þessum rosala personalum upplevningum eða stjórna sinni upplevun. Já, þessum stóra degi í lífina. Ég er ná úkvæmlega. Það var einmitt, við höfum svo sem ekki, þetta var ekki full mótu húminn tjá okkur, það er ekki hatt að segja það það því upp að ég, hvað var að bókinna. En eitt að þigja mitt var það, við vildum hafa þannig að náplust, þannig að feður væri ekki það hugsim það, það er heitði já ok, hvað er einhver veiti að það eitthvað pælir í úistum. Vildum bara að taka það út nöfnun. Þannig að við hverja sögu er hérna fæðingar á bartsins, fæðingar á föðusins og stadur. Þannig að það svona að gefa lesendum smá ínsín í það hvað þérna stadastaður og solið. Þannig að hérna, ja, vildum við hérna að taka þennan svona, já, þennan að fólk væri ekki innbríðna á einhver nöfni. Heldur við frekar bara upplöfninu að sjálfa og frásegnurinn aftur. Þannig að, og ég held að þérna það hafi verið rett áhverðin. Vissulega voru feður sem að hérna, summirfeður toka það fram, eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað náplust. Já. Það var öðvilt að svara því. Svo var aðri sem spurðu að hérna, maður við, maður ekki innabni mitt, koma bara fram. Ok. Það var ég bara jammdýfur alltaf og hérna, já, þannig að það var allveg, það var allveg skyrst frá upphavði, sko. Já, og svo er alveg fólki líka að karlonum bara, þegar mig að deila sinni upplöfninu, sata nettun og segja bara, hæru ég á þess að suðu. Jó, jó, ég er bara, góðu velkomni, sko. Já, það er ekki, þú veist, það er bara þeirra mál, sko, þannig að... En afhverju, hvað er húmyndun á baku bókinu og hvaðst er eitthvað eru að þörf á þessu? Já, eins og komst að hérna á, þá er hérna Greta kónumín, hún er ljósmoður. Og hérna, þetta í reynskilni sagt, þá byrja þess að hún bara sem grín, sko. Greta kom heim að hérna, að vakt og var að segja mið fram hún að það verið vist að þarna fæðingu í vinninni og hérna var að segja mér, að mér minnir, hvaða bara, hvaða pabbin hefði staðið sigið vel. Og hérna, tóka sérstaklega fram svona. Í gríni? Nei, nei, nei, nei, hann stóð sig bara vel, að því ég meina, góðumín, Góður, hún hefur náttúrala upplýfaðið alls konar hérna, já, bara við feður, hvaðvá að segja, stundum okkur myndskjáplaðið vel. Þú veist, þú erum svögráfaðrum sem hafa næst í að mista að fæðinguna þegar þér erur í símanum í Leiseboisáldum leiná. Þannig að við stundum okkur sannalega misvel. En þarna var eitthvað sem að hann stóð sigið bara, já, sérstaklega vel hann. Og ég eitthvað nei einhjóu eftir því hún sagja þetta og hérna ætla þess að þessa svona, að þess að við bínum að þetta okkur því fengi smá viðbröðu og hérna saði eitthvað svona við hann að, já, ég er ekki bara komið í tíma á það núna að við einblínum solgtið á feður. Ég er ekki búið að tala nóg um mæðurinnar sko, ég var alveg að reyna svo í fjadsko að hérna að þess að hérna fá viðbröðuðu. Þú veist, ég hefur ekki bara fara með eitthvað verkan í gang bara þess að einblínum og feður og bara sapna fæðingar upplifunum og bara fara á feðurum. Og ég vil svona, hlæga svona, glokkaðið þetta út í skiluræliðu og bara gefa út í bók. Svo kom Þaknja mér og ég beigíð að lúkjast að spendur. Helt andlíði og allt og þá var Þaknja og svona sná að mér að Þaknja. Svo sæk að þetta, já, þetta reyndar var alveg gekkið hugmyndu. Þannig, þannig berðið að það í alvöri að, og svo fórum við bara að hugsa að það og ræða að það, að við slæftu viss grínju áttúmna og allanlega, að sálðum þann bara straks, að þetta var vargt og kælið hugmyndu, og að sjálfsöfi vitum að hver er aðeinleikur í njölruðu þessa færli. Og þess að hérna langað okkur og við er með þetta að hugsa. Bara hvernig helt að upplifu að fæður þetta, eitthvað einhver svo aðila sem ekki geta gingi með börninn og eru stuningsæðlar í þessa færli. Hvernig lítur þetta út furir þeim? hann er svona byrja þetta Já, við svo talaðum um að konumnar erum alltaf nummer eitt í þessu ferðli Asja, osu Það er ekki að þetta segið einhvern eitthann að öðu En á samantíma fins mér líka eins og við þurum að afsaka okkar upplöfun Ég sá eitthvað í eitthvað í grein sem útdeltir að konumnar eru að öðu þetta nummer eitt Og okkur vant að líka fyrir fyrir En einhvernst að einna fer eitthvað einhvern einnín að tala beint um þið þarna á þessu að tala um konar Mín upplöfum er svo að maður það að afsaka Já, þetta þið erum fyrstar en við höfum líka einhverja tilfíningar Já, ég skilká að mena að ég algerleg og þessagna fannst okkur akkur að þetta erum partur að þessu Það er að vegja að til gláðu svo aðlega saman Það þið að þetta eru, ég mynd að fórhaldar er að hægnast bara til saman og eru náttúra að reyna að stíðja hvort annað og pappinn er að reyna að stíðja sem hann getur við við móðurina og allt þetta Þannig að hérna, já Það er svona eins og með svumtaðna í lífunni, að við tegumum um það þá hérna, hvaðskir brettiðstæki? Ég er solið, sko Já, aðruðið sá þessu bók, hvað er fyrir ekkið hrið fram? Nei, allt ég, ég ætlaði bara að segja að úta það ég eins og segja sem, margi feður upplýjar sig solti sem að Það er svona eins og segja sem að bara í sin eigin fæðingu sem svona aukalaugur það er vitikæli hvað er eitthvað að gera og svona solti, ja, bergskjaldæði fyrir þessu og svona er að passa verið ekki fyrir eitthvað passa taki ekki plásk og þá kannski missa það ég vel þetta stuðir hluta, at því að þeir eru að passa ó mikið að verið ekki nálaitt Þannig, já En út það sem betur fyrir hérna, það flest þessið standar þess að vel ég ekki Miskil að það, skilurinn og þú ert að þeir verið að gera eitthvað í fyrsta skiftið og hefur við vidið ekkert hvað verið að fara út það er bara þannig, það er bara þannig Já, en þú tala um hlutverk, það er hlutverk hvað myndið þú telja að sé hlutverk okkar fæðrana hana á fæðingustóðinni og gerðum við þetta bara ferðli í rauninni? Já, það er alveg bara stuðningur numer 1, 2 og 3, það er bara þannig Það er bara þannig, og hvort sem maður það er að vera tilbúin með vasbrúsann og hvert ég áfram eða vera með heitan bakstur eða kaldan, eða bæði í tilbúin og hvaða er bara að vera til staðar? Þetta er ekki alltaf að lesa í aðstæður og maður getur ekki alltaf í aksjónunni er ekki allveg að þetta þetta er ekki alltaf smurtið eða auðvælda að fá sver hvað á að gera það Það er alveg alltaf bara eðlilegt þegar góðan er að fæða barnið þá veit maður kannski gélur hvert numar að ég eitt ég að kóa með kaldan eða heitan bakstur eða hvað maður á að gera en maður reyna að vera bara til staðar og hlusta og fylgja fyrir mellum sem maður geta breist fratt og allt þetta það er bara stuðningur numer 1, 2 og 3 það er bara þannig og ég er líka ég held að sé líka átturinn það ekki að þeir maður að gera eitthvað í fyrsta skiptið þá getum mann alltaf bara undibúsi ákveði mikið fyrir það eða það er líka að fyrir fólka að tala þess að saman um hvernig er, hvernig serið þetta fyrir ganskja ekki að þá áðurinn að fæða eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað að komið hvað sem að hérna aksjónið er hvernig serið þetta fyrir er og fara út í því vildu við hlust á tónlist hlust á tónlist að klára hann eða er eitthvað sem þú vilt að ég gyrir sérstaklega að það gyrir ekki eða eitthvað solið ég hef eitthvað ekki doftið að huga eitthvað fyrir fyrsta bandn í röyninni eins og við ætla að segja það með þess að suður eða þess að bók sem er gafu út þá hafði engin vinu minn rætt um þetta sæt bara að sína upplýfna fæðingunni í röyninni sæði bara að þetta var rosalega eitthvað er eitthvað stutt sætninga, eitt meira það hann að maður viss ekkið eins og nið hvað maður er að fara almenilega úti þannig og það er hérlega gott ráð ræða við konuna verðandi móður eða einhverns bandn í fyrsta skiptið hvernig því sjáðið fyrir eitthvað hvernig eitthvað hjálpast hann er ekki ervitt líka að vita í fyrsta skiptið já, já það má bara líka tala um það já, ég veit ekki hvernig þetta er eitthvað er að ráður að vita það skilu það er líka niðvistaða þegar það er ekki í niðvistaðið einhver veit ekki hvernig það var að vera og sundur þetta getum að ekki plana, það er að vera reynt að gaman á skilurinn nefna þetta með hérna veðuna, því að það er algurleg að mínu okkar upplifun í þessu að fólk almen talar ekki um þetta við eitthvað hérna vini sem eitthvað fjögubörn og á aldrei reynt sína upplifun að þessu að mjögir þessu ekki því hérna við spyrðum við úti þetta þegar við vorum að fara stað með þetta verkam þegar vorum að ræða þetta vini og andamenn og það var alveg áhverft af þessu fólk sem á fjögubörn saman og þessu báður að alveg vora staðnum með þetta, viss hvaða gerðis og hvernig þetta fór allt saman þannig að það var einhvernig bara þetta á mínu upplifun og því um upplifun og það er rækt endala, hvernig leiðir þér eða hvernig var dýn upplifun þannig að, og þá áftur þá svona í uppaf, það sá við, það er nú alveg hérna, það er alveg horta og gott að við farum að stað með þetta verkam nið og reynum að fá fólk þessu að ræða þetta þannig að, og hvorsum maður fólk á fjögubörn neið eitt bátni að hvað er þannig að, og við ute að fundiðu það líka, það var mjög skemptileg það var mjög skemptileg þegar hérna ég fór og skrifa það nýður nú einhvernig er Greta þrjúbörn og ég skrifa þið fæðingasjögðnar og svo þegar Greta var að lesi yfir það, það var mjög það var mjög skemptileg, þú veist, það sem ég upplifiði sem kannski stórtaðriði eða lítið, það var það var eilig að umvendt fyrir hann aðskilu eitthvað, hvorma hún bara, ja það var rét að vera svona það var svo mikiðið að togja það svona með og bara, það var mjög skemptilegt með séða það líka í þessum suðum hvað það er rosa miklar tilfíningar sem að greinilega engin er að tala um rosala uppleifanir sem fólkur uppleifan er af þessum tímóð og þarna er eitthvað svo hugunnar er eitthvað, þegar þið er rúmlja 60 suður í boginni og það er eitthvað að við erum mérkar. Heltið ég er naturaðil að út að ég er þetta tilfíningar í stund að eignast bara að ta hann. Þetta er bara bestu stundir lífsýns. Suðmi feður, að því að við erum bara að mismyndið, þeir eru kannski minna að tala um tilfíningar. Þeir eru kannski bara að segja frá aðburur á sninni út að hvernig þetta var fyrir þeim og súleis. Og kannski lítið af tilfíningum. Það erum bara að tala um tilfíningum og með aðri reyna með tilfíningar að leiða allur bara að fara á byrjun og fara í gegnum á allskona luti. Það er ekki að það sem er svo dásanvætt við þetta. Við erum bara svona mismyndið. Og svo líka, að það er heltið minst tala um þetta, neigfæðu tilfíningar. Það er eitthverjir eitthverjir vörð kannski. Ikkig dýmít að mér að margir þeir upplífja það. Ég upplífja að einhverji lytið, kannski. Það er einhver hindru nýmann og maður veitinilega af hverju. Bár svona allskona tilfíningar sem kom upp. Sem eitthvað réttu þessi líka að tala ekki um. Og ég held að það sé líka ervitt. Fyrir menn eitthvað þetta upplífja að neigfæði tilfíningar og vidi ekki af hverju. Það var svo frábært, að var svo geigja, fyrsta badni, annabadni, að þríabadni. Þú ertum með eitthvað tilfíningu tengtu svo. Hvert á maður þá að leita? Algeirulega, það var við vorum alveg óbinn með það og vildum hafa allar tegundra sjögum í bóginni. Það var ræð allt. Þegar þú talaðu neikvæði tilfíningar við erum mismyndandi og það er föllkomlega ælelegt og við erum reitt á því að upplýfa allar þessa tilfíningar og maður ræður ekkið við þetta. Það er saga í bóginni og sjögur sem að koma inn á fæðingar þunglintið feðra og það var við vorum ápáslega þakklaut fyrir að fá þetta alla sjögunnar inn á þér að hefðu bóginni ugljókslega ekki jórðið að verulega. Það eru aðna sjögur sem að einmitt koma inn á erfið að sluti og ég bara veit að það veru styrkur í því að það er aðra feður sem að hafa upplýfa eitthvað svipa að lesa og bara upplýfa herðu og við yta þá bara ja það er einhver sem að gegnum eitthvað svipa. Uðvitað er þannig að hérna og hérna maður þarðu þá bara einmitt að leiðta sér altsdóðar ef að nei hvaður hugsunnar eru viðvarandi. Það það styrur við að gera í þessu eins og öðru en það er aftur líka að tala um það og geta þá einmitt að leita sér altsdóðar. Það er saga í bókinni sem heitir hún vildi hérna hún vildi hann að barna ekki í. Þetta er altskona. Það maður heirt þetta aður bara frá viðnum mérisja. Þú ræður ekki við þessa fyrstu tilfýringar sem hella stiðiðir. Þú ert að spartni og hvortum það er fyrsta barna hann að það er þrýðið. Það hvala er. Þú við ráðum ekkert allt að við þetta. Og tengast bandinu. Vist það er líka rósa mikilvætt eftir fæðingu að vera eins mikilvætt með bandinu og geitur en samaskapið þá kannski ert ekkert návært sér tekingu. Ég er upplýðið að það sjálfur. Ég var svolítið að lengja að tengast minna fyrstu bandinu og lengur í rauninni sitna bandinu. Já, já. Akkurat. Svo kom straukur í heiminn og ég hérna... Ég hugsa það bara... Já, ég... Ég... Ég kan bara eitthvað stelp uskja. Og ég hugsa það líka bara ok. Og það var undhessi svona telfing. Þetta var svona... Ég mann bara þetta með því fyrsta sem að ég hugsa bara ég kan ekki eitthvað strauk. Þetta var eitthvað ekki eitthvað meðved að nú ætla ég hugsa um það. Þetta bara kom upp. Og svo var ég hérna líka að... Ég var bara svona... Þetta er svona skríti nú hérna... Ég hugi eitt barn og þú veist... Á ég núna að deila ást minni á ég veir á tvo einstaklingar. Það var alveg svona... Þetta elska ég barnið og þú veist það bara á skilurustlust og allt það. Ekkert öðvitað. Ég er kannski greitt ég bara að segja það. Það var þannig í mínu tilveikli, ég veist, að þetta gætkvæðil á tenkestónum. Ég var satt alveg svona... Það er ég alveg að deila ástinni á barnaunum. Svo finni að svo þegar þegar veiknum þérna þriða barnaunum. Þá var þetta ekkert maðurfáðs mér. Þannig að ég... Nú kann ég. Nú veit ég. Það er bara eitni viðbótt sem ég það er að deila ástinna á og elska ég mikið og hinn. Það þá kom ekki þessi bæling. Ég held að maður þurðu líka að gefa svum tilfylningum svo eitthvað slaka. Bara leiða þeim að vera. Eist að við maður fyrir mórál. Við sjálfum þessi ekki bara að mér áhóa líða svona. Lá að líða hinsinn í þessum aðstæðan. En vandamáli er að það tala enginn um eitthvað eða þessi bókin húnna sem byttum við að komið út. Þar getur við speklaðið í svum uppluefum hjáðurum. Men fyrir hana þá held ég var eins og sér tvair greinar á neturnum sem úr þessi að leita upp í. Það er rúsa margir mér svumum tilfíningu ég. Ég má líða svona. Ég má hafa þessa uppluefum. Leifa þessu bara að sittja og vinnna í kringum þessa uppluefum, þessa tilfíningum. Já, allgjóla og við er vona mjög þetta bókin verið líka til þessi að veður fara að ræða þetta. Bæði við maka, nú er bara eitthvað eitthvað sýn á mittli. Því að sæðir á þann, sér ég var eignast mitt fyrstabarn og sem hann ert að þrítja en hélst þegar maður eignast sitt fyrstabarn þá var fólkja spyrja út að hvernig móðurinn hafið það og hvernig gengum við varnið. En hvað sér í segmin hvernig hérna? Hvernig er stu? Já, ég er bara hitt. Já, ok, ok. Og næsta morður, gyrir þú? Og svona fjellæðni svona, já, hvað sér? Leina okkur í því? Það er svursleinkt fram. Næni, ég er nýni, það er slap. Og svo bara áfram gang. Já, ok. Þannig það er alveg, en aftur, það er allu gangur á þessu og hérna en ég vona þetta þess að verið þess að enflir í ræða þetta. Ég er alveg sem beturferinn og heitt veður sem það var bara sagt, já, í bara mínu vina hópið þá bara rædu við svona maður. Bara á dyftina og myndast að bara gegja það að heira það líka. Bara, gleymur því ekki, það er alveg það er alveg til líka. Já, og ég fatt að ég ætta Það er að ég held að ég uppliðið fengið á þúnglandi. Bara mér aldrei á æfni held í lýðiðan Ílla og þegar setnabadgemir, tveimur árum eftir að fyrsta badgemir. Það er bara tilfíningar russipannu og ég sé ekkert hverja gangi. Það varum ekkert búin að sofa, badni svaðs og ílla fyrsta bad, bara eitt og haldt ár. Það var að vakna allt að átta sínum, 7-8 sínum á nóttinu. Já, já, já. Nákarinn fluttur út og þú veist bara eitthvað neðinn við hjónin bara nálað skilnaðið, þetta er bara alveg ræðilegt og ég held að mig sveppleis ég hafði svo svolítið áruf. Ég var bara að fara einhverja að nága rýðisk höst, ég var bara að fara einhverja að vera meiri við myndum, svo því þú veit ég horfjá slow motion, bardegatrið og ég bara fann að taurinn voru að koma, ég bara, hvað er að gerast? Og ég átt að með einhverja að veina því, hvað var í gangi? Það var eitthvað verið gangi. Það var ekki fyrir en ég fara, fyrir en sá í raunir bara Þetta orð, Það engið að þunglintið feðra, sem ég fara að lesa þetta, þetta, þetta, þessi búntar, Þetta tengis það engið að þunglintið feðra og ég tegndi vel allt og þá var ok, nú skilja ég hvað var í gangi, þú veist á svona tíma og þegar að hérna félaga minnir voru eist að svona kunningið að spyrja þér á sérstilegt að við fyrir hvað er líðir, þetta var hann sem er lýððir, þú veist á svona tíma að mér leið mjú ítla á svona tíma og bætti á mjú og smart sem var eitthvað í gangi og það fann sem þetta engin talum, þetta var fyrir þessa hérna bak. Já, vel gert að hafa þetta. Fyrir svoðu þetta bara, já, ég tengið þetta. Hvernig vet. En ég fann á saman tíma, það vildið ekkið entil að ræða það meira Það er ekki endelig að komið, slengtum seg framann í þér fyrrabræðu, sko. Næ, nei, alls ekki. Og mér er að segja, þegar ég neinti þetta, sko, það var bara svona, já, ég tenki að veta, ég veit góðminnes, just. En voru ekki ekkert endelig að tilbúna og átna þessi meira um það. Næ, nei, nei, nei, nei, akkurum. Og það er oftur í fyrna, við yttum alveg þetta er, það er ekki allir sem vilja ræða þetta. Og það er bara allt í góðu. Það við hefum líka vini sem að um þitt fagn að verkafnirinnu og gleiðast með okkarinn. Þeir hef enginn áháðið að ræða sína upplevinsku, ég hef hennar, kannski nokku böðni að hennar hafa enginn áháðið að ræða þetta. Og það er bara allt í góðu líka. Og það er mögulega, þú veist, kannski gæt ekki þetta bara vel og bara á frumgang og ekkert meira, ég eða bara það er eitthvað annað sem að þeir vil ekki ræða. Það er alveg Þetta en við kvetum líka að vorka eftur. En nú að þetta er að ræða þetta sín á midli og solgis og sjálfsveginn að leta sér aðstúðar, eða það er eitthvað sem að er hann að djufta bagið sem að tarfa að ræða. Það því að ég í tengslega verkafnirinnum hefum hitt og rætt við allskona feður sem að vist ég veit um pár sem að hennar emið að átið hitt barna og hennar hann var ekki tilbúna eignast fleiri barna því hann var ekki búna að vinna útur sínu. Þú vist, það fæði enginn gekk á gett lega endur vist. Ég hef eitthvað sem svona kom uppu sem ég veit svo smikið nákala er og barni að hennar aftur. Þetta gekk bara vel. Það var eitthvað sem að, hú vist, já hann var upplifð eitthvað þarna sem að var ekki tilbúna upplif aftur og var ekki búna að vinna úr og solgis. Þannig að stanna bara á brefsunni. Við erum ekki að fara eignast að stanna barna. Og það er þú að, hennar, dagaburð saman á hvort það þau öðuta hennar mamman eða pabbinni að hvað það segir segjált. En þetta, þá vist, já, það er sikkert búa að reyða þetta og svona vinna úr þessu fórtsumafólk eignast svona barni ekkir. Þá er það alveg stór luti að okka lífi þegar eitthvað svona er sem við erum ekki búna að vinna úr. Já, það er allskona reyðis. Fyrir við að vita það hvernig þessu upplýfun er, að ég getum við verið að vera þessu að fæðingarstónu og badni kemur og bara heldlýst, ég veit marga, hef við sé það allavega í bókinu, og ég upplýð það líka að virkað þú. Það er svaka tilfíningarflóð bara á sekundurinn sem badni kemur. Já, já. Því ég til dæmi svo mjög erfið með að sína tilfíningar. Ég er bara með að erfiðtt að segja að badni að mitt ég elskaði að manna fólk. Já, já, já. Ég er með aðiðisleitt að sé þetta á lýkskólum þegar að þeirri fyrir gerði það. Já. Ég er bara að vau hvað þetta er flott, vau hvað þetta ekki að verið. Ég vildi að ég geti verið að verið örukur í þessu. Já, já, já. Og að með þegar að badni kemur, þá taurinn vildi koma, Ég er bara með aðst að erfiðtt að sína tilfíningar og séum að mitt svo misjafnir. Já, já. Alkvileg, ég manni að með taurinn. Það var líka svona að byta, á að koma að taurinn úr að ég manni. Það var eitthvað sem hugsunum og tilfíningum sem fór ekki að byta, nú á ég að vera, nú á að koma að taurinn eða eitthvað svona að sko. En já, það er alveg, þetta er alls konar. Ég tenk ég alveg að við það svo nefnin með tilfíningarna. Ég fara að nota, ég fara að upplefa, það er óneytalig, það er meira ábyrðu þegar man er, þegar allt í nú komið barni heimin og nú þarna man fara að hugsunum og einhvern annan heldinu bara sjálna segi á magan. Það er þetta viðbrit. En við manna eftir við við skifta um bleiði fyrst, skifta ég bara að þetta eftir fæðinguna. Að setja bleiði ábarni ekkert skifta. Ég er bara íst, ég er aldrei gæst þetta áður, ég er bara að veta ekkert, en svo var þetta bara ekkert mál. Já, já. Og heimkommandir það mis, vist, eftir fæðinguna. Ég veitum um það, bara sér tilfíning, bara má ég hérna vera að beð eitthvað nýfætt bann hérna, ég með trist fyrir þessu. Alkjölega. Nókala, ég hafði aldrei hérna, ég hadla hann ekki oft, sett bara, hennar bleiði á barn fyrir þann að ég setti það á mitt fyrsta bann og nókala, þetta var allveg maður svona bara, já, einhvern ein. Hérna, fór maður gegnur þetta, og sjálfsum þegar maður búin að gera hlutin einu snið, og svo ansvá oft eftir það, þá verður maður hérna, beidriði og góðriði. Ég það er náttar líka þannig að, það er nú alveg á hérna, við eignum stór þess að, okkar barna á landsbyttalandum, og hérna, þannig að það er nú allir vita þannig að, þegar maður er að gera eitthvað í fyrsta skiptið, þá hérna, Já, ég fæði maður bara aðstóðið, þegar maður, hérna, er eitthvað mjög klöfsku vita, sko, þannig að það var, það var fanns mér nú, svo sem ekkið maður, sko, það er nýður það, maður var svona, bínum bara, ok, hérna, glænýtt barna og hérna, nú, þannig að, það var líka spennandi, sko. Svo mann ég vel eftir því, þegar við orum hérna, orum, orum að fara heima að fæði einhverfæðinn í það, hérna var þessi áhóa að verið að hérna, við var nú búin að setja hérna, klæða barnið í og hérna, setja það í bílstólinn og hérna, svo vorum við að hverja, hverja starfsvolkið og þá var svona, teki tjekk á því. Já, já, hvað segir ég sagt? Erstu búin að festa barnið í hérna, bílstólinn? Jú, jú, já, það er búin að smetla og allt. Svo degur ljósmóðurinn sem er og hættinni að hérna, áhörinn við fyrir með, já, ég bytti lemir að, ég ætla að kika að það sá þá, og strekkis og bara, strekkis og miklu meira, og ég bara hann í, áhá, já, emmitt, ég, þetta var svona, næst í fyrsta verkið að hérna, og ég klurða því. En ég hérna, jú, jú, það var ute að sjálfsvega þetta, ég tók því nú gíla, það var alveg að laga þessu að hatna skilur, en þetta var alveg svona, uðvitað að ég var með eitthvað að hérna, eitthvað nýtt og eitthvað bróttætt fanns mér, og eitthvað sem að mér þótti svo vandum hann að, og mað var svona, en uðvitað, það var spennar barðinu almíðlega í bílstúli fyrir verðina, að þetta var svona, ég geta alveg ímyndið að hérna, Feður upplýð þetta á mismundiát, og ég hef alveg hirtið það, sem við takkast sem við dítlaðum, að hann að klúður að ég bara, ég er ekki kominn með barðinu útað að fæða einhvern veginni, og ég var ekki uðvitað, getum við upplýð þetta svona lyttið, einfaldið lyttið, á mjög, mjög mismundiát. Berði svo þú átt að kunnita og átt að geta gætt allt. Á, ég veist, hvað segir ætlar að fara bara með krakkan og spentan heim? Já, einmitt. En þetta er alltaf bara, við þurum að læra af, við þú verðum bara að taka okkur nýtt lutt, getum ekki einhvern að eittla stiðis að kunna allt, og vita allt strax. Nei, nei, nei, við eigum ekki að gera það. Það er alveg ekki alltaf í lagi, bara einmitt að byði maðurstómað ekkert, eftir við veit ekki hvað þetta verkar. Já, ég har með þetta eins og allt annan í lífunir. Ég venn svo með bara barna kerrur, allt tengtessu, set þetta, barna vagnin, vagnstikki, það tok mér svo langan tíma áttum, hvað þetta allt væri, ég var allveg bara tíndur. Já, já. Það er alveg, ja, nokka langt. Já, svo líka, ég var svo talarum, barna í síð bróttætt. Ég ekki ímita mér að einmitt, eins og kona þín, ljósmaður. Hún bara veit nákala hvað má við böðninu. Það maður heirti að sem við pappa að sjá böðnin, bár hún ljósmaðinu að taka böðninu, í síð bróttætt. Já, okkur að þetta var þetta, svolíti síðstætt, í maðuraværendinni, og í sónátum og öllu. Þetta er náttúl að svolíti, þegar man er með fagumban með segir alltaf, sem heittir som annan fagumban í skóðunum og annað. Við verður lovum á þessu, og oft vorum við á einhverju hérna í maðuraværendiða skóðun, og hérna, hvað er þetta, og ljósmaðurinn tölju saman, þektu svo náttúraða yfirlegt alltaf, og vist, sem kollegar og eitthvað svona, og tölju saman um allskrónum hluti, sem ljósmaður að tegna og eitthvað, og svo bara komið við út í bíli, og vist, þá þíti hún, skilur, á godur í Islensku, eða hérna ekkert í einhverju fagumváli, hvað var í gangi, og eitthvað svona. Það var alveg svolítið skemmt þeirri líka, hennar, já. Hún vissið vænt að líka hvort hvernalda væri í gjörnum ferlið, þú vist, og hann var ólegt, hún þurftið ekkið að... Þú gett síðið allar upplýsingar og vissið bara... Já, já, já, þetta var alltaf... Einmitt, hún vissið þetta nákkalað hvað var að gerast, og svolítið, sem við vorum líka, hún var nátt mitt að það, er þetta, nú er stú bara að vernað mamma, þetta, nú er stú í móðið, og stú ert ekki að vera hérna ljósmaður, og þú ert að vera að hugsa um eitthvað á svona hlutin, nú er stú bara, hennar með við borðiðið, þú ert að vera líka að minna hann á það. Þú vera ervikt? Já, já, ég hef minna, ervikt. Þú vera, þú vera, þú ferði í einhvern gýr og svona, þú vist, þetta er í stundum ervikt aðaskilja hann að þekkiðingun að því að vera ljósmaður, og vera bara mamma, og taka þísin gyrist, og njóta þessko. Ég heldi verið mjög vel, það er ekki það. Svo er velta fyrir mér hérna kannski bara svona ráð og tilugur til verandir fæðra. Er eitthvað sem þeit eitur hug sem að þú hefðið kannski vilja vita sjálfur? Já, það er ná virkulega fullt sem ég hefði vilja vita sjálfur, sko. Já, ég held að það sé það er ráðið sem hún búin að kannski fara í við þar að svolítið tala saman, þú vist, hvernig sjá þetta fyrir, svæðinguna, líka þetta þegar kemur að uppetið barannana. Þetta er ekki bara meðgangann og fæðinginn, þú vist, það er uppeðið að við einhverjú storkurslíf líka. Það er að tala saman og ég held að við gerum það, kemum aldrei hérna aldrei nógu mikið að þý, sko, sem bara sem pör þá, hefðið, hjónið að hvað það er, sko, vist, að hérna tala saman og fara í við veitningar og vonir og osólísk. Það er aðlújum sem við erum að gera hér, ræða hlutina og setja við upp á borðið að það er hérna, já, það við er lögmikt sem við talum í gum, sko. Ég held að sé frábært ráð, sko, að þegar batni kemur, það erum að ægst álaið, gýfulega, svæmpleisí og það er erri við eitt að hugsa líka rökkrétt í þegar maður er bara ósúvinn. Og hvað þá, vist, þá myndast mér árextra og það er alltaf segið að velja rannsónum. Ég meina, það er mjög hátlutfell skilnað er fyrir tveki ára aldu bals. Já, akkurat. Eftir að batni það eist? Já. Það eru bara... Það geta bara verið erri. Þú ert að... Nákalað, það er út að dásamlega stundir að sjálfsuðu, þú vist, það bara vist aftur, nógjum við þrjú börn og þetta er bara alltaf, það bersta sem við eigum og hérna, það er líf er og það er stundir brekka. En það gera líka hérna stundir nátt bara pedri, sko. Ég eru hérna hugsaða stundir, að hérna... Ljómann kannski svolítið skrítið, sko, en hérna, aftur við eigum þrjú börn og hérna... stundir gráta bara þrjú börn, sko, á sama tímaskilur út á allskona luttum og þá hérna einhverni í svona miðjum stormirum þá er ég svona myndur að það svona harkalið að hvað ég er í ríkur, sko. Hérna, kanna Ljómann skringilega, þá finn ég, já, það er... Ég vel eru greitir ekki heima og það er þrjú börn grátandið, þú veist, þá er einhverninn það... Þetta er Ljómann svo skringilega, sko, en þá kemur þetta stundir alveg svona píla í mið, bara já, wow, kekja, ég hérna, ég er ókjafslæg í ríkur og ég er ókjafslæg þaklaðu fyrir það, að hérna, þetta er ekki allt að vera vel, þetta er alveg þessu verði og... já, þú veist, það er gammal, sko. En þú veist, börnum þurf hans að bynda fyrir ekki að vera allt að grátandið þess að hérsi, milt ráða hvað ég er í ríkur, så ekkert ekki myndskil að það, hérna, þess að er þess að komiðst þess að vera. Hérna, já, ég aftur á ráðinu, ég myndi segi að ráði væra að tala saman að ráði að vera að tala saman og hérna, farið við í vónir og vandingar og hérna, glasýsku vandingarstjórnum, það sem hektar að gera og svo bara finnum við útur því sem að hérna, vitum ekki, sko. Og vinna líka að vandamálunum saman, sko, gegn vandamálunu, ekki ekkert hver auðru? Já, já, okkur. Þú, þú, þú far þetta, ég þetta, að þú veist, að hérna, það er vandamál hérna og hvað nið getum við í samaningu leist það? Hvað nið getum við unni í kringum? Já, já, akkur, það erum teimi og erum að takast á þetta. Það kemur alltaf líka, þú veist, uppeldi barnaðna og annan. Það er alveg, það er ástaði fyrir því að þessi skilnaði tíðni er á þarna frá 0 til 20 ára. Það er bara því það er árextarar og fólk er að átafsa því hvernig það vil alveg upp börninn Þú fyrst einhverjar uppeldi sæðurferðir og ég og einhverjar aðrar og eitthvað sunnarskyll. Einhversinn er að vera að búa til okkar og taka það góðar sem við þekkjum og hefum hérta og eitthvað solið. Þannig að við var að hérna að sjóða þetta einhvernig saman og allir að hérna að gera sitt besta. Þessu nemnir, líka með Svepnin, það eða Svepnin hef einhvern á það gríðarlega áhrif að eða það er ekki vel og sofið. Báður aðalur útkviltir þá eða allt að því útkviltir þá hérna þá er líka bara sráður svo stöttur í okkur að þá er þetta ekki allt að vera ökkurett. Það sem við erum að farna að træta um eitthvað sem skiptir einhverja nokkala engumál. Það er mjög gott að taka pausu karski bara þessu því að maður í mjög trættur að ræðið að einhversinn og komið til baga í stæðinn fyrir að færi vera. Það er líka bara að fá aðstu ekki bara að fá aðstu og sem eitthvað erum í baglandu geta að fengja aðstu og þú geta að fengja að fara einhverja og sofið út eða hvernig sem er eftir aðstæðum eða annar aðelinn vera og sefur og passar það að þetta sé ekki að báðir alveg með tóman tang lengi og svo að þetta símisleitsið það er að ganga á karski til skamstíma en ekki til ástíma því að það og vera, gyrir þetta allt að vera. Svo tættum við líka að huga sko að hlusta á innsæð. Ég held að fólétur hafi rúselig gott innsæð oft og vit að bara hvað að böðnir sínum fyrir bestu. Já, já, áttur svo læri maður sem þu virkar og sem þu virkar ekki og svo eigna sem maður fleiri barndu og þá heldum við að maður að sínum komið með þetta sínum komið með eitthvað að formulega sem virka þetta و-hafeyr, prá ég held aðStjárfa að við.. við erum myndum áannahi ned og sofna.. við settings og pneumonia fyrir fyrir fiðöðun還 sj Players að mynd eru ofta funnistis envieð að fyrir fyrir vonaka Ford Sko fyrir feðuna sjálfa. Rósalega mikilvægt að nása þér tenkningu. Ja, algurlega, þetta er virkilega goda punktur. Ég er hérna öðuta aftur. Það er enná ætla vitum alveg bara hvernig þegar mann er að koma sig fjölskyldu og meira egnars barna. Það getu bara að veri dýrta egnars barna og mann þarf að borga húsinnu og allskunnars. Þannig að við gerum ekki lyttu úr því. Alls ekki. En ég emmiti að ég heitti feður sem mann eru að fara egnars barna á akkurant nókala að geri þetta. Hvét á til þess að fara í fæðingarról og njóta þess? Uðvitaði miklu, það vel dar að fyrir mig að segja þetta, að gera þetta. En þetta er allan á ráð. Það er þessi tými, ekki fer ekkert nokkur annan tými hér á okkur, að hann kemur ekki aftur. Og hvorsum að þú veist, eða þú tokst eina vegu eða klintir í tvær vegu, skelltir í tveikja vekna hérna fæðingarról, og þú veist, kannski garst ekki gert meira því að þú veist, út af einhverju aðstæðum. Ég ætla ekki gera lýtur því. Það er bara allskonar. En ef þú getur endilega að gera það og njóta þess, takt um mánu eða hvað þú... Ég vil tegir náttúrala fórhaldrei sem þú heitt er í dag, að einnleina að horfa fram á það eitthvað eitthvað búslíðspil, þá kan tala að barni kemst til að náttúrala fórhaldra, eða á leikaskóla, oftur, þetta er allskonar. Þetta er mismundið midda bæja að fylla og allskonar. En ef að það er hekt, þá er ég í alveg samanlega því ég hverður í inndreði til þess að taka einslátt, fæðingarról og hektir og njóta með barninu. Ég held að segja alveg mjög mikilvægt eða hektinn, svo sér, það er fólkir í mismundið aðstæðum og aðstöðið til ekki gert það. Já, já, já, það er bara þannig. Og svo getum að, ja, mælja alveg með þegar. Já, það er hérna, við erum sérst, bóginni fá hannleg í hérna Emenssún, nónstöðlum vesleinum Emenssún. Og svo er líka að það senda okkur hérna línu. Við erum á Facebook, fæðingarról fæðra. Við erum á Instagram líka. Þannig að við erum að vera sínilega á samfélagsmelum og bara við, hverjum plustundu, til þess að fylge okkur þar og við erum að sínilega frá bóginni og svona að hérna fá átur hverjum fólk til þess að ræða þessi málefni. Þannig að það erum að senda okkur línu og við erum að fá áreyndaða bók og svona eða fólk hefur áháðið. En annars er hún aðgengileg í Emenssún. Ok, já. Við erum svo, ég með Minnorsugu hanninnni. Já. Og við dætti hugu að hérna, eða vilja lesa hann að Það var það að fæða barna á Covid tímum heldja, ef ég maður rett. Já, akkur að við, hverjum fólk, heldum beti þess að hérna næla sér eintak og hérna, og lesa. Það erum runulega 60 söguður og svumar erur stuttar og arar erur lengri og hérna, við vildu líka hafa bóginni. Hún er þægileg og hún ert á að vera svona hérna, gott að gríbi í og lesa eina sögu og hvorsinn það er fyrir svöminni, hérna hvað. Það erum mjög þægileg og lengri og hérna, já. Það erum gott að gríbi í og hérna, lesa svona. Eina sögu á dag. Það erum ekki eitthvað svona. Saka á dagar kemur, hvortna. Ég maður, þegar ég lesa þetta, ég er brósjótt, þú vist, og fyrirst bara svumar söguður erfðið að líka lesa, bara gegja það að lesa þetta. Þetta er bara frábæra söguður. Já, gaman að höra það, takk. Ég er alveg sammál á því. Þetta er ég hérna, vel hlutrægur þessu, en söguðurna bara eru bara helt yfir gegjaðan, sko. Og takk að mann allan tervíðingarskala. Það er ekki að leiðið á grátiðið svumur söguðunni og bara tengt við allskrúna hluti og hérna, þarna farið yfir hérna, já, viðan vöttl og áttur. Það er fæðingafunglandið, það er náttúlna, bráðakessarðar, það er fæðingalandsspítalinnum, fæðing gutalandið, aggur er í Vestmannejum, við heimahúsum og svona. Og er aftur, já, það er fullt á aðtruðu vanda, sem að þetta er helt yfir skemtilega lesning og fróðlega. Og við er bara, hver djum, líka fólk sem á vona og barni, að næla síð í eintag og lesa, og líka fólk sem að hvorsum það fyrsta barni, að anna barni, hvað er að þetta? Þetta er alveg, þetta er að áhaf verð fyrir hérna fólk á, já, bara öllum aldri og í svum stöðum, sko. Já, og kannski loka puntur að fá ég að bæta því, hvað er líka fólk til að skrifa síðan að ein fæðingusjöf? Ég fæta það ekki eins og því fyrir setnabarnið mitt, að því ég sendi það fæðingusjöfna fyrsta barnið minni, fæta það ekki eins og því fæðinn í dag, bara herðu, ég er ekki eins og því fólk til að skrifa fyrir setnabarnið mitt. Já, það er aftur, mjög godu puntur. Við hérna höfn líka að mitt, fæður til að skrifa néði sína að fæðingusjöfna því að því að gleymi maður ekki stóri aðdrúna, menn það fennir alveg ótrúlega rætt yfir svo lítilmál og svo minni sem er alveg gaman að muna. Það er alveg gaman að eiga söguna og skeiða að lese þarna eða fyrir börninsíni eða lefta ég að lesa setnabarnið. Við kveitjum líka að fólk og fæður til að efðu vilja senda okkur sögu. Ég hefnum kannski gældið lofa ég hér að verði versjón 2 að fæðingusjöfna, menn mér sínum alveg það er að koma einhver ebni við í rýstad, þannig að sjá um hvað gerast, verður bóknumur 2. Við kveitjum alveg að fæður til að senda okkur sína sögu að þér hafa áhuga. Nú er þetta líka öðvildar að fyrir fæður að glukka í bókinna og sjá hvernig sögun er eru og sjá að þetta er kannski ekki svo flóki að setja sníður og skrifa þetta bara með sínum einhver orðum og hennar koma sem fransið. Það er mjög gaman að eiga þetta. Ég kannski fæði að loyma því líka að í bókinni, til að brjóta sögunar á svona, þá erum við með svona púta á midlisagnina. Ég ætla að einna þetta í glinti. Það er orðuð útskýringar á hlutum sem er ekki allt að verið að útskýra fyrir að fólur með að fæður um. Það er verið að útskýra hvað er ságlukka og hvað er keisar á skurður og hvað er bráða keisar á skurður. Og bara svona, søymaskapur henni eftir fæðingu. Ekki margar senníkar um hverðinn bara nokkri svona punter. Hvað erum við það einhver? Fráðuleik smála að það eitthvað eitthvað solís. Bara svona á manna máli hvað hefna, hvernig þetta virkar. Mjögðast emið þetta verið eitthvað sem ég hefði vilja vita fyrir fæðingar Þarna fær maður lókris eitthvað einhver upplýsingar um hvernig frutinir virka, hvað er að gyrast. Akkurat sko, henni er punter sem að, hvað var barni margar merkur. Þínd barna eftir fæðingu er almennt maildi grömmum. Á Íslandi hefur týkast að tala um þínd barna í mörkum eftir gammaldi hefð. Og ein mörker saman sem 250 grömm. Bara svona löfletir henni að punter sem að henni að held að sé alveg gott fyrir henni. Og henni áhaldiðu fæðingadagur, sá dagur þegar 40 vekna meðugungur er nátt, talið er að um 4% barna fæðist á áhaldiðu fæðingadagi. Eitthvað eitna hverjum 20 verður. Hav ég reyndum að hefði með tavatúrsaldi henni. Løjum inn einhverjum fráðleik og henni aðtúrsaldiðu þannig. Já, bara frábæst. Erum bara hveit alla til að fá bóginna. Kjöpa sér, skella segundag. Og bara Ísland, takk fyrir að koma á skalaðinni. Bara takk kærlega fyrir bír.
Gestur þáttarins er Ísak Hilmarsson, þriggja barna faðir og sérfræðingur í upplýsingatækni.Í þættinum ræðum við Fæðingarsögur feðra – bæði sem umræðuefni en einnig út frá samnefndri bók sem Ísak og ko
Samantekt
1. Í þessum þætti Hlaðarbíð 30 plus er rætt um fæðingasögur feðra, þar sem menn deila persónulegum upplifunum sínum við fæðingu barna. Ísak Helmason, einn af höfundi bókarinnar "Fæðingasögur feðra," kemur í þáttinn til að útskýra mikilvægi þess að feður verði aktífir í þessu ferli.
2. Bókin "Fæðingasögur feðra," sem Ísak og Gretu Maria Birkistóttur gáfu út, er safn frásagna feðra um eigin upplifanir við fæðingu barna. Markmiðið er að gefa raddir feðra meira vægi og skapa meira samtal um þeirra hlutverk.
3. Ísak bendir á að mikilvægt sé að feður ræði tilfinningar sínar og að þeir deili reynslu sinni, þar sem margar karlar eiga erfitt með að tjá sig um aðstæður við fæðingu, hvort sem það er óttinn eða gleðin.
4. Þátturinn endar með því að hvetja hlustendur til að skoða bókina, ekki bara sem skemmtun heldur líka sem dýrmæt skipti í umræðunni um fæðingu og hlutverk feðra.
