Það sem við ræðum allt mell heiminnum svo hérðar við það að verða 30 ára á eldri. Ég heiti Víktúr Alessandi Búdanski og ég er þáttastórnum dillavarpsins. Kostandi þess að þáttar er Blendspot framleisla sem að framleira öllýsingar í myndmansformi til dæmis fyrir samflensmilla eða sjómarp. Í þessum þætti ætljum að kafa hans í fjármál og við ætljum að ræða um fjármál útfra ólikum hliðum. Í þessum þætti ætljum að kafa hans í fjármál og við ætljum að ræða um fjármál útfra ólikum hliðum. Það ætljum að hvað nálgast fjármál, eðustlu, húsnæðislán, eldri lífiri og márt fleira skemmtilegt. Jörgberg Gunnarsson, erstu velkomni þáttinn. Takk fyrir. Heiður, ég held að ég getur eitt meira að segja að þú sérst eitt nað þektustu fjármálaráguðum lansins um þess að myndir. Já, minnar. Þetta er nú kannski ekki hár profið almennt að fjármálaráguðum. En jája, það er, það er, ég verið heppið með það. Það verið smá vitundavækník varðandi personell í fjármál. Og ég þá verið heppið með það að vera að vinna við þau í mál akkur á þetta samantíma. Það eru erstu kanskja til að byrja bara að segja eins frá þér svona personell að, og svo bægrunninum þínum í fjármálagerunum og hvaðst að berla í dag? Já, sko ég er 43 ára. Bí í gerðunum en ég er nú vestubæðingur. Bíð nú lengstaðið í vestubæðinum og var þar einhvernig verið að vera að verið fótbólta og bæði kávaf og káver og svona. Og hérna var, það var nú svona áberandi hluta að mínu lífi. Það er langt fram ettur öllu. Það verið að ég kannið ekki spila lengur sjálum erið segja. Það var ná aldrei góður en það er alltaf gammal að því. Já, ég er kvændur og á tvo litla stróka. Ég er kvændur og á tvo litla stróka. Sju og ellef ára. Og svona minn bakgrunnur kannski, já, hvernig ég kem og hvernig ég er að gera núna. Ég fór í hauskólunum, bæði vískytafreiði í HR og svo í master í HI í Alfjóvískyttum og markasfreiði. Það sem er mér próðið í verbriðavískyttum. Og eitna þeim sem tóg það það snemma, ég þurft að endu nýjanað um dægin, þurft að fara aftur í gegnum námi. Ég var endu nýjanað um því, sem endur bara fýnt. En ég vann lengi eftir að hafa verið í fyrirtæki sem er í fiskodfluttingi. Það þá fór ég að vinna í bankakérunum, fór að vinna í Wafibie sem var eignanstýrringin í Íslandsbanka. Var komið þar inn nokku fyrir sjún og fór í gegnum rúni þá vinnandi í eignanstýrringu. Það sem var áberandi partur á bankastársmiðni akkurat í bankahrúnnu. Það var ert að mikil skóli og var síðan í ráðgjöf en síðan meira og meira í fjármálafráslu. Fikk það náhullu dörkotækifæri til þess að byggja fjármálafráslu hér á eignanstýrringu í Íslandsbanka. Hér á Wafibie og við úrum að halda við börið og reyna að fræða fólkum fjárfristingar og fjármál. Fekk síðan að taka það í rauninni yfir bankarn í heilsinnu. Það fræðsliðstjór í Íslandsbanka í áratuðu. Fekk síðan þegar ég var í þeimálum að þá voru gera töljfærabríðningar og greininga delt bankans. Greiningastarfi bankans, það er að segja hakkfraði vinglinum. Það var ég deltarstjórið þeirra að deltar. Það var ég greininga delt bankans og læriði þá mikið að því rosala fólki sem var að vinna þar með mér var hann diatnaaksmálinn. Það var hann alltaf verið mikið áhuga mál og skeintelig. Ég er nú ekki það núna. Ég gerði síðan breyningu fyrir núna þrjá mér árum síðan. Það sæði upp í bankarnum hérna. Það var bara orði og gett. Og hóf ein stár sem ég í fjármál að fræðslu og við fjármál að fræðslu. Það er það sem ég er þá að síðsla við núna í dag. Þetta er ímeislægt sem ég er að viss ennast. En mest og leiði er eitthvað getum við sagt með ákveðin einhvern fjöldinn að það sé svona 50-50 hér mér. Annars vegar það að halda námskeið og fyrileistra og hins vegar að veitað ákjöfa. Og ég er með skrifstoðnir í mitt bar ekkjegur, trekkoguttu og þar tek ég á mótt einstaklingum og hjónum og pörum. Og við erum bara að ræða hittu þetta, lífurismál í búalaun, spartna heimilisfjármálinn. Og svo er ég útum allan bæga að halda námskeið og fyrileistra og ériðndi. Þetta er svona blönduð og skemmtileg vinna, en hún er öll í röyninni á þessu sviði heimilisfjármálinn og einstaklings fjármálinn. Þannig ég er ekkið í sköttum með að fyrir að gera ekstreininu slíku í mínum starfi heldur. Í þessum áskorun með einstaklingum sem er líka alltaf áhuga að verta að tegur mið af aðstæðum að hverjum tíma. Þannig að maður svona fyrir gegnum haksveibluna og aðstæður með fólki. Já, aðvitað. Þetta er svona skemmtileg. Hvað fyrir til að fara út í eiga rekstur? Það var svona samplanda hein og þessu. Ég var búin að vera lengi í Íslandsbanka. Ég var búin að vera í Íslandsbanka og forveira hans í 17 árar. Og gera oposlæg mikið áhuga að vera skemtileg og fá að byggja upp umfogs mikið og stort og skemtileg fræslustarf og fá þetta eitistlega takifæri varandí greiningar, deilina á greiningamálinn. Og orði þannig að þetta var svona bara að komið gott. Og það er gott að svara því þegar maður finnur það. Að þetta er mikil vinna í langan tíma að vera þetta slítandi á okkurinn leyti. Og það sem að ég hadi vera að gera var að miklu leyti, líka bara komið á okkurinn autopilot eða sjálfstýringur. Og það þegar maður sittur og hugsa hvað að það sé eitthvað eftir, eða hvað maður langi eitthvað meira þarna. Og fyrir svona huglega það, það var senilega tíminn kominn, en líka það þegar maður fyrir að hugsa hvort að væri eitthvað annan sem væri gaman að prófa að gera. Og þegar ég fann svona þetta, þegar síðustuður Rópaðnir úr mér þarna í Íslandsbánka, það var bara, held ég aðalveg fullkominn tíminn til þess að hæta á góðum tíma, uppleidað þannig með að þess að búin að skila góðu starfi, og að hæta þar. Ég vildi ekki að fara að vinna fyrir eitthvað annan, ég var ekkert að hæta Íslandsbánka og banka upp að hér á einhverum auðrum. Ég ætla þetta og bara að fara að prófa þetta, og sjá hvort að það væri, sem ég hefðu ert að vise ekki, hvort að það væri reynlega eftir spurt hér á Íslandi, eftir vandaðri og umfangsmíkilistar sem er varðandi fjármál af fræðslu, sem er hlutlaus og væri sjálfstæð. Egnar þess að öðvitað er það þannig að það er hljúfni, það er vandaðar og flottar endum með þannastöfar, stöfum, það er aðelar sem ég hafa verið að veita rágjöf, og það er hæktafá mjög viða rágjöfja á stodnum og slíku, en að byggja á því sem ég talte mig að hafa, og fara þá í heimelinsfjármálinn grúndið, og samennið þetta tvenn, það er að segja umfangsmíkla fræðslu og síðan persónlæg rágjöf. Mér fanns þetta verulega spennandi, mér fannst þegar ég fór að hugsa um þetta, þá veiraðist í allur upp. Mér fannst þetta skemmtilega hugmynd, en auðvitað enginn fyrimind, ekki hérna á Íslandi að þessu, þannig að það þú fyrstum að fara að útfara það. Hverni væri, ég hægt? Já, úkvart að væri, eftir spurtinn. Já, næg. Já, næg, eftir spurtinn vegna þess að ég veit að bara fer úta á hérna, úta á markaðin, bara með nýpustaðasko og bróas og vona það að besta. En það hefur verið alveg, nánast frá fyrsta mánuði, bara miklu meirið nóg að gera, sem er bara gott og gaman að finna það, að það er áhuji á því að fræðast um sína eigin píninga og fræðast um eigin fjármól. Og svona ákveði sem maður kannski heirir, sem að, kannski er einhver lítið bara ríktu í eitthvað í Íslandi, um að svona að segja, nei, nei, ég minna að það verið enginn áhugað á lífirismálum. Jújú, það er bara alltaf fullt út á dyrum, ef ég er að tala lífirismál fyrir yngra fólk, sem að, já, það er kannski að heldur ekkert ópáslega miklu að drúa, en svo kemur það bara að daginn að áhuynir miklu, miklu, miklu meirið. Að það er, ef ég er að skrifa greinar og henda þeim á vefin um eitthvað sem að kannski flestum fins ljómann eitthvað eilæga leilig, það var það bara ljómann til við að lesið. Fólk hefur áhuði á þessu vegna þess að ég held að þessið miklu meira um það en áður, að fólk líti á þetta sem sín persónlöfum máll. Það sé ekki þannig eins og var kannski hún sínum tíma, lífaríspálur er bara fyrir þá sem er eldri, hérna, vegstir og verbulgar er bara fyrir einhverju að hagfaraðiðingar. Nei, ég held að einstæklingar séður bara átt að sé á mikilvæga þessar að mála, og að það sé gott og hóllt að hafa þetta á reynu sjállt. Það er það sem hefur komið mér skenteilast og óvart er hvað það er mikið einlaigur áhýg, og það er tiltei mér sem ég finnst alveg frábært. Það er tölumur um það að fyrir það ekki að hafa sambandrumi, að því þú segja, það starf fólki er að byðja um að þú komir, og talir um einhver ákunnar fluti, þá ég er að gerjast einhver umrát á kaffestóðinni, og það er kannski verið að spryja fólki sem vinnur á mannusveginu, og þá gymmer þessu um þetta. Þegar við heirum í bitni í fámandl að koma, og hann útskérir fyrir okkur hvort við hafa fyrir tilgændasjerek, hvort við hafa endur fjármæknum húsnaði snab. Þetta er runnvurlu reynlag á ráhüju, þetta er ekki mannusveginu að tekki bóks að hafa haldið einhver viðbúrn. Þetta er runnvurlu ráhüju, og ég finna á spurningunum og mætingunum. Já, hlítum slag að vera þannig þegar fólk færði. Ég dýmjuta mér og kynna til dín alltaf, þarða að vita. En ég vel til í ká fyrir mér, þú hefur greina mikið náhuga á svo, og hefur lengjátt mikið náhuga á svo. Hvernig verður þetta til í þínum bagrunnum, í þínum upphelti? Hafður alltaf svona mikið náhuga á svo? Þetta er svo í minnum tilvelli, þá var ég að sælja vinnum mínum námið, því ég var 7 ára gett út í búðunir sérlega. Það ekki ekkert illað sé stíminn að stila þér mér og svona. Hvernig verður þetta á þér? Já, ég held að þetta sé öðuta, er það einhveru leiðið svona, að maður hefur staðið þannig í lapinar, hefur verið þannig staðsetur, að ég hefur alltaf haft áhuga á því að fara vel með mina én pinninga. Þetta hefur bara verið frá því að manna eftir mig. Þegar þeir er að mest létátt ég fjögur sískinni útlundum, og var mikið á færdalöfum, mikið að hitta þau og fara til þeirra, og þá þurfti ég að fá galdir í. Kom ég alltaf heim í galdar inn og leta ekki hórlutra minna að vita, og þú er ég söytiðinn á raðar og bara staigreiðið með bíl, fyrir pinninga sem ég er verið að nurtla saman á hórlutra minna vissu valda af. Ég hadi alltaf reynt að eiga mjög litlu, fara vel með pinninga, hugsa solgt í dummita, vera meðvitaður um allt og skipulekja, og ég held að það hafi hjálpa mér kannski við fyrsta skrifi sem að það hafa einhverja gróða tilfinningu fyrir hvað mér langaða að fara að gera. Mér fannst viðskifti áhöver þátt ég hafi þá aldrei unnið í viðskiftum, og fórlutra minna var ekki viðskiftum, og ég í raunin engin í kringum mig, engin sem ég þekti af engin þannig ári, veldur bara pinningar voru einhverju litli áhöverðir, og svo fyrir eins að læra það, og þá þetta líka fær maður smá staðfyrstingu að þetta eru föging sem ekki eitthvað best í, eða það svona lá ágellaða fyrir mér, föging sem markasfræði, og hérna hackfræði, og slítum ég fannst þetta áhöverði, var aldrei sterkur í, sérstaklega í starfræði, eða bókvæslega eitthvað slíta, bara kom setna með mér áhöverði, en þetta svona leiði mig áfram í þessu, og sé hann inn í Háskólinni Reykjavík, þar sem að ég fór í viðskiftafræðina, og mann læriði mér á, og þá hællt ég, kannski, að ég vildið fari í sjárótvekk, fyrir sem, ég fannst það mjög áhöverði, ég hafði til þessu farið í kúrs þar í sjárótvekkfræði, sem ég fannst fasinærandi, en ég slýsaðist í runnin í bankan, það var í runnin aldrei, sérstát markmið hjá mér, að fara að vinna beint í bankastár sem ég, en ég visi alltaf að ég vildi að vinna einhverja með peninga. Þannig að ég bara álpast einhverja inn í bankan bara með að henda einhverja umsók, og mér er meira segja að boði starf í einhverja allt aður en ég að sokt um, að því að það var einhverja hannar sem hafði mellt með mér. En síðan geris það mjög fljót, það er ekki linnir margir dagar held í bankanum, sem ég finn bara ég að komin heim. Það er fyrsta skíti sem ég kom nálat einhverju svona að ég átta mig straks á því, að þessi parturinn að viðskítum með að business er eitthvað sem ég aði verulega mikið nákvað á. En ég held að þetta sé að einhverju leiði, eitthvað sem að finnur á sjálfurinn, sér að maður sem kannski aðeins aður í þess að naðurir. Ég hef aldrei haft nákvægt minnsta áhuga til þess að neynu sem tegist veðmálum, aldrei. Ég hef aldrei haft áhuga á þérna því að taka áhægt uppi pening. Mér hefur aldrei doti í hug að reyka mánaðinn í mínus. En þetta er eitthvað sem getur bara tengst í að mér finnst að vera hljóna óþæli hugmynd. Allað þá líka að taka laun, kanskja er við. Ég hefur ekki ekki ekki eina. Ég hefur bara ótrúlega slæma hugmynd. Tilhugsun, það er ekki parturinn minn livið. Þannig að það er að þurfum að hafi gert að, það er það ekki eitthvað sem meður nokkursinnu funnist eilig. Já, hann er kannski eitthvað einhverju leiði, eitthvað eilig slætt og eitthvað einhverju leiði þauðun og síðan bara hefni. Tímilíður um að rálpast inn í eitthvað. Og þegar maður finnur svona fótum sínum vinnam, á einhverjum stað og hröfnum sínum vinnam, þá er gott að nýta það. Tækifæri. Og ég var hefninlega bara hefinn með það. Ég telde að mið séum oft hugsa allir baka allir þess að þegar að Þegar er að rúnið skatla á þá var ég yngstur á minni hæð í fyrirtækinu. En ég held samt vinninu, ég var bara mjög landsamma með það. Ég var það, eða ég hefði þá verið lát ein fara, þá getur verið ég verið bara að gera eitthvað allt, allt andreð. Og svo þú er eldist og verður hvort, kemst á 10.000 á aldurinn og verið 20 plus. Så lýðutímin, þú verið þrá á 20 plus. Hver er munurnum þar fyrir þér? Hvað tengist fjármálum? Hvað áhersli breytingar verða þess að þess fyrir þér? Það er þú nátt að legna að spötta þarna, 32 ára það ekki? Hver er að voru því á þín áhersli breytingar heldrú? Ég held að þetta sé að einhver leytir bara svona þroskinn og hvernig maður lítur á framtíðina. Þetta er að þannig að verið það líka, þannig alltaf bara umdur þess að einhvern heimur og neitin nóttu þér og það verið það þannig að sviðrumið til einhver svo svengjarleik og ávættu tökum við bara farið. Það er ekkert til sem að heiti það. Það þá fara að próa eitthvað annan að fari meira námið eitthvað slít. Það er bara, kemur ekkert í greina. Það er svona áhvern alvarleiki sem að tekur við í lífinnu. Við það. En ég held samt að ég sé að mjög miklu leytið alveg náglans að manneskjög. Ég var 16 ára. Ég er ekki mikil munar á mínum prinsipum. Ég held að þetta sé aðalega þeging og einhver reynsla sem að hefur breist. Og sérna er það að aðstæðunar. Aðstæðunar sem að breita því að það er allt annan að vera einhvern einhvern síngula leikast í 25 ára. Það er ekkið fyrir stabinn nema bara hver er bí og hven er einhvern að stæða fútboltafeng. Í það að vera fyrir að björna björn á fjólnskyldu. En það er allt, allt annan. Mér finnst að miklu frekar eldur en dagatælið. Miklu frekar eldur en 30 ára aldurinn. Mér finnst að miklu frekar vera björninn. Það verkt stóri munarinn. Ég held að ég hefði örgláfarið í getnum sama summi breytingu hvort þetta hefði gert 28 ára eða 37 ára. Ég hugsa það síð stóri munarinn. Já, ég tengið það. Klárlega. Og talandu um björninn. Nú verandi með þetta áhörmól, fjórmól. Hvernig hugsa erum fjórmól, þú tengið við eitthvað strákan að þýna? Hvernig er fjórmála kennsla í þínum huga? Hvernig ert út að leiða þá við kringum það? Ég skal alveg við eða kenna það. Ég nýtið þá svona sem ákveð testvarandi í hérna námskíð sem ég heldstöndu sem eru fórheldra námskíðum um fjórmál barna úlinga. Og þeir eru 7, 11 ára síðinu mínir. Og það er så miklu leiði sem fjórmálafræðisla gengur út á það Hvernig þú talar við krakarna? Þú þart að vera með alveg skýtt hver skilabóðinni eru en svo er það hvernig þú ætlar að nálga slutna? Hvernig þú fremaerðu allt saman? Hvernig þú breytir því sem eftir í sinu eldast? Ég er líka bara hlaka til að reyna fræðina á þeim eftir í sinu þróskast og eldast. En fyrir mér að þá hefur líka, eftir í sem ég hef stútir að meira og rætt við fórheldra og rætt við úlinga og fólkum penninga Þá hefur viðfórmitt til fjármálafræðslu til badna og úlinga breystfölvært Það var þannig kannski á sín tíma að ég eins og ég held að svo margar aðri sem er í fjármálafræslu hafi uppleida sem svo að þetta snirrista svo miklu leiðu um að kenna fólk að gera eitthvað að það er að sé að þetta sé færdni Það er að halda námskeiðu í búalána þá að maður að útskýra muninn að hjálpum greislum að hjálpum aðborgunum að maður að útskýra það sem er runfurlega að auðvitað að skifta mjög miklu máli en þetta er bara ekki aðaladriðið og það er saman með krakka að það er ekki eða útmið 16 ára að krakka þá er hálkert aukatriðið að vera að kenna þeim að fjármæsta í alvöru talað, en þrátfyrir að þetta sé eitthvað sem ég er mjög mikin áhuga aðaladriðið er að bara innrietta badnið rétt sem manneskjösku og hverskona er almenn viðþór og prinsip að þetta badn hebur að þetta þér grunnurinn sem allt heitt byggis þá og þá eru þetta einfaldar skýrar og óbreytanlegar lífsreglur og prinsip sem að böðnin bara fá með móðumilginni sem að þú innrietta í þessi böðn og það eru þessir einfaldur hlutir sem ég sé síðan að þér er ekkert mála tilinkasir þegar þér er maður mjög ungur og endast allað ævi og ég sé fullorðið fólk og hjálfur fólk á lýfurisaldri sem er svona innriitt og ég sé árangurinn og það er enginn vavi í mínum huga um að þetta eru prinsip sem gilda og það er til að mist það að taka aldrei lánfriðinni Þú köyber ekkert og borgar fyrir það sérna aldrei nokkur sérni undur nokkur um kringumstæðum nemaðu þetta þegar undantekningarna koma þegar að þú þá tekur þessa rísastóra ákværu um að köpa þeir í búð eða í einhverjum undantekningar tilum að það er ekki hægt að fara í námeðruvísi það er að sé að þessa rísastóra ákværuðnir sem eru þá undantekning en í þínum huga er undantekning að þú þeir er deittur ekki hug að taka bílan á þér þeir er deittur ekki hug að köpa föt með greislurdreifingu þetta er svo vermætt að þú getur varið öllum mánunum á námskíðu að þú kemast ekki nálaði þetta skeitur öllum áli og svo er það bara aðrið grunnvallar hlutir eins og það að inritað í bötnum gott vinnusíðferði þú ert ekki að fara að nýta alla veikinda danaðina að því og þú átta og þú mætir þeir út beðnum og þú gerir hitt og þetta það er á hvernig hefðun í samskytun við annað fólk og þegar að þetta er komið og við kennum fólki og bötnum á hvernig t.m. bara grunnskipurlagningu að maður skilji það að það þarf að vinna sér í peninga þannig að mér fyrst t.m. ekki komið til grein og ég er aldrei að fara að borga sónum mínum undi nokkurum kringust að hafa vasapeninga, sem viðst vitlusast að hugmyndinni ég er uppveldið badna, aldrei borga badni fyrir það að viðkans í liðin ég hef aldrei skiljið þetta, við dyttið það ekki hug að þau vinni sér inn fyrir peningum og þau fái ástófið það að því að þau hafi ekki þróskann til þess að hvað verið sigið að gert við þá peninga þannig að þetta er, þetta þarf ekki verið mikað mikið flóknara en það sem gerir síðan þegar að bötnum vera eins eldri og eins og eldri sónum að bötnum minnið og orðan 11 ára og er fara hann að glíma við þetta, það er að það er að sér hann að hjálpa bötnum að verja sig fyrir öllu áreitinu sem kemur frá ungverðinu sem eru árijavaldar, sem eru samfélagsmiðlar auglýsingar og eru stanslustið það er verið að gelda á bötn allan sólareingin að fara að gera eitthvað heimskoleit. Það er bara þau ég er að horfa á Peppa Pig og þá kemur auglýsingur einhverjuna einhverjuna verðmálarfyrirtæki og svo horfa þau á samfélagsmiðlarna og þá er fyrirmyndin þeir er að alltaf að köpja sér veski eða þið getur vera í enkaflövlun þegar þeir eru það. Það er þessið feið kemur eða þá að kveitur við til að taka alveg géisilega áhættu og að hefða þessið mjög óskimsela í fjárfyrstingum og slíkt og síðan kapplöfið við vinnisina. Þetta er óbústlega stór og mikilvæg verkefni fyrir foreldrar sem að skólin er ekki að vera að sjá um. Þú mynd að sjá um að innrita badin eitt en ekki skólin. Þetta er svona með því mikilvægast að finnst mig og hérna og vona að verið svona næsta bilgan í þessari vittnitavakningum og við personalið fjármól. Það er það að passa upp á það alveg upp alvennileg badin í þessum bregta heimi. Og hvað það þegar foreldrarinir sjálu vera að keppast? Við vera eina að vera með flottast á stóhúsu í flottesta bílinni. Ég alvortu að tala, hvernig heldur þú að börninn verið þegar að foreldrarinir eru alltaf að dreifa bara kortinu sinnust? Það er bara að vera að leyfa segir eitthvað sem er enginn pinningofyrir og það er síðan hysverkur og að greiði alltaf baka og retta sér og svo er að við velum að kópa hérna 20 öfraðir í loft á um. Þetta er uppeldi eldur að se. Þetta er ekki el. En það getur þá líka stundum verið og stundum ef ég er raðið við foreldrar, þá er það að hafa ágjöra börninnu sinnum eða það að vera meðvitaðurum mikilvæg uppeldis. Að það getur svarki rassinn fyrir foreldrarinu að gera hans betur í fjormólum. Nú er bara að komið tími til að þú vera rænnsfullarinn og vera bara god fyrimund. Fyrir börninnu vekna þess að aðurrar fyrimundið barnaðina eru að fara að reyna að skemma fyrir þeim. Við velte fyrir mér líka eins og talar um vasapíning til barna. Er að kærlega samal um það, en hvenna myndið þú tellið svolvur að komið rétt í tíma að gefa barnaðinu vasapíning fyrir ekkur verkefni? Já, það er bara ekki vasapíningur. Nei, ekki vasapíningur. Píningar? Já, bara löin fyrir ekkur verkefni. Já, bara strax. Þegar við kemur á férmára. Já já. Já, bara að minn sjóara strakkur ennúna í einhverjum tíma búin að vera... 12. tíma búin að vera að fara út mér úslið og búin rúnir sitt fyrir 50-galla. Þegar hann er að sabna segi fyrir Pokémon spilu með einhverju slíku. Við höfum neidunnaðmáldum það fyrir hverjum við er verið að sabna og í hvað penningur maðu fara. Og svo er þetta bara mjög skýrt. og svo er þetta bara mjög skýrt, að það er fylta verkenum sem eitthvað er ekkið verið að borga fyrir af því að það er ekkið að borga hannum fyrir bara stand upp á svofónum það verið að vera að vera svona skýrt, sko, að eitthvað er ákveðinn vinna og þá er svo öðvild, þá er hætt að útskýra fyrirrónum, ja, mér langar er þennan töljuleik ok, þann skoðum við bara sapna fyrirrónum og hann skilur það, sko, að því það búið að fara yfir þetta og við erum ég sem er többlu bara út skápnum það sem að hann bara, það er sætt X ef hann er búin að fara út mér úslið og við nónum leiðkvangapeninga, þannig að hann fæði leiðkvangapeninga sem er síðan skifti vir í alvörupeninga og hann er með líti veski, svo getur við bara að fari með hannum að köpa þetta og það sem ég líka komið þarna er að hann er farin að skilja það, þau þetta að peningar er ekki endalausir og þú þart að lát einhvern fá peningar til þess að fá eitthvað í stæðin og þú þart að vinna þér inn þessa peningar sem kostar að kópa aðrar aðluti og þetta hjálpar í samtælnum við barnið þegar að fara það að halda mamma og pappi einhverlega þess að peninga það segur, nei mamma og pappi þurfa að fara í vinnuna til þess að ná því þessa peningar þannig að ég myndi að byrja mjög snemma á þessu og þá er bara mikilvægt að árangurinn náist mjög fljótlega að því að heimurinn sem lítil börn búa í að hann spannar ekki marga dag að sko þannig að þetta þær er gangaslóttir hratt, þetta þær að vera kvetjandi og svo um bara leið á peningarinnum komið þá þarf að fara að kópa það og mamma og pappi þurfa að vera mjög, mjög duleg við það að halda þessu gangandi það er ekki átaki í einhvern mannu, þetta þarf alltaf að vera og krakin er bara krakin að hann er kannski að fara að gleyma en það þarf að halda þessu stanslut og minna ná það, vildi ekki fara út með russl svo við geti að satna þig fyrir einhverju og svo verið að þannig þegar að krakin fyrir eldast að þá getur hann kannski að skifta sparnanum í annars vera skamtíma og hins vera örlíti lengri tíma og svo þeir er hann hann elda og eldri og hann ullingur að þá er þetta svona ok hvernig blöndu þessu, hvað ætla þú að eiga miklu í þegu og hvað er síðan fyrir sumrinnu og hvernig ætla þér að köpa hjólakegiður fyrir vinninna og síðan allarið gengkvitt um hann að köpa þér íbúð og þetta er ekkert að þessu er flókið eða erfið, þetta er bara að láta þessu að hafa þá að gera þetta og kannski aðins að lesa þessu til um það hvernig er hægt að byrja og koma þessu í þetta, þessið er ég að halda þessið námskeið, svona til þess að bæta þessi vatnabúri ekki á fóraldrónum og það sem þú ert að gera er að þú ert að búa til krakka sem að verður þá tilbúin að standað á ein fótum að því að það er ekki bóði að segja bara ja, nú bara hendi við koma í einhvern í dubulöfin og hann brennir síð bara og hefur bara gott að þí að brenna síð, nei við er bara ekki testækla að gott að þí, við svona bara að kenna hann um að gera hlutna rétt, það er ódíraða fyrir alla Svo tala um að brenna síð, ég fórum til að nevita að því að nú er þú mjög klári í fjármálum en við brennum okkur í öllu á einhverju, er einhver mistok sem að þú hefur lært af í fjármálum? Míkja, mikið lóðskop, ég hef til dæmis algegulega lært að því að, ég hefur valg vei vannrægt til dæmis egin útmaðislán, ég verið uppdegja náttúi að skrifu þau og hugsa þau og dætiðlega hjálpa öðrum við þau en svo er þetta eins og talaðu við hver sem er að svona, að vinna í svona persjónilega þjónustu að fólk á það til að við er ekki nágu dugliðt vei að hugsa þun sjált, ég hefur valgt algegulega upplýfa það og þérna ekki þannig að það hefur nokkur eitthvað með úsnaðiðslána en stundum hugsa ég að ég hefði hérna fyrir einhverju séðan kannski mátt. Gríba þess í nýja eða gera hans betur eða öðruvísi. Það er ekki nokkur spurtning. Það er hérna... Jú, ég kæfti mér bíleinusni sem að hérna... fórum sko mistu ekki skipurlagningu vegna þess að ég kæft hann í bandaríkanum. Ég lett flitinn inn og það sem gerðist var að króna rundi að meina veri skipina. Þegar þegar ég hefði kominn heim þá þurft að borga tóll og hann byði þá genginu þá var þetta miklu dýrar. Kostnæðurinn að bílnum kominn hinka heim. Ég hafa búna að borga nuti, menn kostnæðurinn sem ég hefði þurft að borga eina heim að hafa búna hækka alveg gæsilega við þetta. Og ég var ekki með sýrrum. Ég hafa búna að sapna sérstaklega fyrir úr þessu að þarna þú ertið að taka bílnum. Þetta er solgt í málið að passar upp að það þá mórallt. Lýða illa þegar er manni mistekst eitthvað og ég hefði með það að bídu með alveg svakala. Mér finnst það verulega óþællit. Mér finnst mjög óþællit ef að það er einhver verulur kostnæðurinn sem dettur inn og maður hugsar ægji. Þetta er bara óþællit. Nú þærja að fara að dýfa mér í einhver varasparn að þetta er eitthvað slíkt. En blessunilega hef ég verið löys við heldið einhver svona meiri hátar stærðarinn er mistug. Þetta verið líka bara óþællit að nei að maður ekki vera ómígið að pyrra sig á því einhverum ákurinnum sem maður tog þegar maður var ekki alveg eins þegar maður var yngri og ótrúskar og ennþó að læra. Þegar ég er lítilbagg að þá hugsa einhverja ég hef ná alltaf verið svona tiltullar að verið lýðrættæður og skinsamur og hélbreður svona í samskítum minna peninga. En að þrótt verið að það hafi galt það allt og fared eitthvað frábælagið að þá var eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað að mistug. Ég læri það alltaf að það. Já, afhverjátt. Ég veldi fyrir mig að það fólk kemur frá mismandu heimelum, mismandu uppeldi. Er eitthvað sem að myndið segja að væri hamlandi hugarfar þegar kemur að fjórmálum? Mændi eftir þá tæntið útið að þess að ekki ræða fjórmál. Það er oft múl sem ekki tabú. Og líka bara hef við heirt ríkirur og vondir. Ég held að það sé alveg hórrét, að það er ákveðinn tótt sem er ópáslega óhepilegt að börn heiri húlingar. Og það er ofta þannig, ef okkur gengur yttla, að þá líður okkur bedur með því að kennið einhverjum. Það er bara nákalansam og það þú ert á fóbalteleik og þú ert undir og þá er runnvurulega hjálp í því að tala illum dómaran. Dómaran það bara kinga því að ef að fólk kennir hónum um eða kvartar mikið yfir eða róbarinn á veitlinn, þá er því runnvurulega að líða bedur að þetta hjálpar. Og það sem að gerir þeimst veir er það að þegar að börn allast upp við þetta, þá eru þau ekki að skilja mamma og pappi eru að reyna að láta sig líða bedur með það að tala illum dómaran, þau ég halda dómaren síð svindlari. Og þetta þarmaður svolítið að passa sika á að auðvita erða þannig að það eru margir sem að bara ströggla verulega eða lenda í einhverju verulegu klandri eða hafa verið beitt í mísrétti. En ef að börnin heira aldrei annað heldur en það sem er heiri svo oft, t.d. Ég skrifað í greinindáginn það sem ég var að svara Stelpu, hún aðið sendt fyrirspöðninginnu vísi, ég er að svara fólki sem er að senda fyrirspöðninginnu vísi og hún var svöytunar og gömur, hún var að spura hvernig hvernig nægt að geta að keft sér íbúð einhverjum. Hún er ute að vísa í umræðina, það getur enginn ungur keft sér íbúð. Ég svara þenni eins vel og ég mjögulega með svona praktiskum hætti og eitt af því sem ég tók mjög skilt fram er ekki hlusta á allt svarta galds röysið í gamla fólkinnum og fólkriðnum, sem er allt á að tala um að allt sé umörulegt á Íslandi. Og að það sé ég ekki að hægt að koipa sér íbúð. Únt fólk, þetta sé allt omövlet. Nú, vísir deiluris á Facebook, ég sá þetta popið upp á Facebook hjá mér og það var komið einhver fylta umalm og ég smelt á þau. Þetta var allt saman eitthvað eldrar fólk að tala um að hún er ert að flytja á landi, að þetta var allt omövlet á Íslandi. Þetta fólk er að skemma fyrir henni, er að skemma, er að valga að skaða. En ég skil af hvoreð er að gera þetta, þegar þeim lýður bedur. Þannig hann er einhver manneskja sem að skrifar, Íslandi er allt saman svindlarar, það er allt bara, þetta er bara bananaliðvildi og umövlet að búa í Íslandi, það munið einginu ungurinn okkur sinni geta að kæft sér neitt, þetta er allt omövlet, bara gefstu upp og flyttu bara til útlanda og það er allt miklu bedrar að þar. Þeim lýður bedur þeirur þau er að skrifa þetta, en þeirur er að skemma fyrir öðrum. Og þetta er ferlega slæmt vegna þess að ungt fólk hlustar á þá sem er eldrei. Þetta erur fyrirmyndunnar, þetta erur þau sem hafa reynsluna og eiga vita bedur. En það er vera draga úr fólki þrótt og þetta er það sem að mér finnst vera solgdið að gerast á Ísland í dag. Við vorum landa á sínum tíma þar sem að ungt par geta t.m. ákveðið bara erum að vinna eins og breálaingar, að því að við erum bara að gera fulltaf hlutum, við erum að fara eignast bötnum, við erum að kauja bókur íbúðu, hús og við erum að vera rosalega dugli. Nún er þetta þannig, að það er verið að segja þeim að þau mun ekki geta að gérta þetta, það er verið að skatlega þau í drep, að þau eitthvað reyna að vera dugli og að vinna mikið, og það er verið að vísaði mér það bara neina í farðu frekar bara á bætur eða dreifðu greiðslónuðinnum, eða sett farðu í fristu lánið í fæðengarhálafi, hvaðninginn er allt að við ranga átt? Og ég hef verulega ráhýkjur að þessu, að því ég ventum ekki að frekar vilja að standa múti ungur fólki og segja bara brettu bermannar og því að þú getur þetta og sína þeim og reiknum út og bara finnum út úr þessu og nú bara tegur hérna eitthvað smá tíma að þessu eitir einu reyngu og þú bara dugluður í hinn og þessu og við bara námusu og þú næruðu sætti nákkur ára og þá er þetta komið. Og svo bara snýrja þessu við og þá var fórlir að segja nei, nei, við varum bara að gefast upp. Við varum bara að faraðum að taktu tíum miljónum okkur á námslán fyrir einhverum drömmum dýnum og faraðu að finnu þið og faraðu bara með bakbókenið heimsarvís. Það er allt að vera það íta krokku mí eitthvað einhver uppgjöfn. Og mér finnst að veru lega leiðinlegt að hitta sé að ungt fólk sem er í þessum barndag. Þá ekki að þurfa að vera í þessum barndag. Þá að vera, þegar við vera kvött áfram ekkert reyna í þessu stanslust. Ég allars samlar hérna og tengt þessu sko líka að spara. Það er allt að vera að spara þetta. Ég veit að vera mér sjálfuskója í minnum persúniðanlýfi bara í fyrra. Það var eitthvað til hver sér ég allt að spara. Afhverju veit að eiga meiri pening? Hvað myndið þú segið því? Afhverju á fólk að spara? Aftur til hvað ser fólk að spara sem þú kannski sem kemíti þín í raðgef? Það þarfa að vera einhver ástaða. Ef þú ert ekki með einhver sérstak ástafið fyrir því að þú segi þetta að spara, þá er líka miklu myndi líkur að því að þú haldið við það. Það munið ganga upp, haldið eitthvað í streitu. Skó, sparnadur og bara peningar yfir höfðu eru allgert líkjelaðri því að mann síð öðrugur á Íslandi. Það er stóram. Ef þú ætlar að geta að vera öðrugur, eða ætlar að geta að veit fjölskyldininni skjól, eða þú ætlar að geta þólað efnahaksveiblur, eða sveiblur í advinnu, eða sveiblur í heilsinninni. Það þá kostar að peninga og þú verur að eiga peninga. Og þetta er stóramálið að runnvuruleikinn okkar er sá að það er dýrt að skulda peninga, það er gott að eiga peninga, eða að áaðvera það. Það er síðan uppum byrja með ingrib, þar sem að það skatlekkur peningana og hérna meitir bætur fyrir skortejópeningum, en það er samt hann, þú vilt koma þeir á þann stað á Íslandi, til dæmis að þú getir eignas þína í bú sjálfur. Þannig að það er, það á ekki að vera valgkostur fyrir einhvern sem er í þokalöfum málum að til dæmis fessast á leiumarkaði, eða fær í hluteldalaun eða neitslíkt. Þetta, þá enginn að gera neitt svona ég mann kermist hjá því. Þannig að við verðum að eignas nokkar húsneði og þessina verðum við að spara fyrir því og verðum að greiðinu um þessar skuldir. Við verðum að spara til þess að geta að lífa þá einhverjúð þegar við verðum eldri. Það er reysamál, það er lífurinn. En síðan er það að geta það, eins og því að segja, þól að allt mögulegt á tekist á við það sem kemur og valiðum að gera kannski það sem okkur langar að gera. Og það er eitt af því sem ég sé hvað helst þegar að fólk er síðan að fara það að ganga á sparnað, að það fara það að nota sparnaðin í að fjármagna það sem er langar á þeim tímapúnti. Og það getur verið svo margt. Þetta getur verið það að núðu fjölskyldana eins búin að breytast, hann að við ætlum að stækka við okkur og þá nótum við penning sem hefur í sparaður eða laðið fyrir. Eða þá við ætlum að eins og að fara að minka við okkur í vindu eða okkur langar að hjálpa bennunum okkar eða okkur langar að ferðast mér og skoða heimin eða mið langar kannski að fara aftur í skóla að þarna getur þú að nota þá penninga sem eru til staðar án þessa steipaðir í skuldir. Og það er bara svo gaman. Þetta er svo góð tilfíning. Og ég sé þegar við ert að tala um sparnað sem slíkan þá ert að líka spurtningum að gera hlutna í réttir í röð. Og það sem við fins stundum anir skorta eða trátt fyrir í síð mjög hrifinn að þessari vittnitavagningur sem við verið varði fjárfistingar úr Íslandi og sparnað. Mikið talsmæðið þess. Það finnst mér að bara ekki alltaf vera tímabært í fólki. Því miður er það stundum þannig að fólki kannski orðið mjög peppað og spent fyrir fjárfistingum þegar að það ættir bara að vera greinu í skuldir. En að það er solgt eitt að vera með fyrir sjálaitt eitthvað og hafa það miklu betur einhvernum að segna. En leiðinn þangaði varða þessu. Þegar eignest íbúð, ég þarfa að greinu í skuldir, ég þarfa að halda mig frá öllum með örum skuldum og þá kem ég mér miklu fyrir en vinnin mínir á þaðan staða ég geti virkilega að verið að fjárfista. Þessar sem með 40 ára húsnaðíslán hann ég er ekki að greið þegar að seta tíu skall að máni einhvern hluta bregðu að sjáð. Það er að reyta strúttórnumaði hvernig að hann greinu í skuldir og hann er allt í einhvern skuldus á 12 árum. Þá að leiðinn um 12 árum getur hann að fara að leggja fyrir miklu meir einhvern tíu þúskungarð, þá getur hann bara að orði vel öðugur á fjárfistingum. Þetta er það sem að ég vil sjá. Ég vil bara sjá Íslanding að fara í þetta. Það við hættum í svona löngu lánum, við tugum þau til að byrja með, en að svo fyrir við bara öll í eitthvað og þjóður átaf um að stita lánin. Allir fari hérna bara um leiður getað, þá við bara vera að stita, stita, stita, stita lánin. Við erum ekki 40 ára að gera okkur skuldluðs. Við erum 10 ára, 15 ára, 20 ára að gera okkur skuldluðs. Þá erum við að kominu á þaðn staða í stanum fyrir að Íslandingar síðu 65 ára, þegar þér er orðinn skuldluðsir, að þessu við 45 ára, eða 50 ára. Múnurinn sem verður, þegar við komins þángað, hann er alveg ekki aður vekna þess að þetta fólk er út um allan bæði. Það bara ber ekkert svo mikið áðing. Þetta er ekki fólki sem hún séður á Instagram, sem að þér hérna, að haldi eitthvað heimelesbókald og nuldra saman einhverum auka tíjúskvöldum og er bara með það sem prinsip að þið mig líður í Íslandingarlán, það fer bara allt inn á lánið og allt inn er fólkárið skuldluðust. Þetta er það flottast að sem ég sé. Þetta er taurulusniðni. Þetta er einhverja taurulusniðir í fjármánum þá er að þetta. Og svo er líka fólk með ólík sjónahórn á lífið, eistu svo talaður um að velja að fara í bakbókaferðalaig. Þú veist, maður hugsa kannski líka, ég veit eitthvað ekki hvortir við lífandi eftir 20 ár, eða hvortið að heilsann leiðið það. Hvar var ég apvægir þeimstir þar? Það er rosalaði mikið væktað, emið, passu upp á það. Og þegar ég er að tala um eins og þetta með bakbókaferðalaig, að þá er það stundum sko dæmi þar sem að ákveðið er að það réttlegt í það, að þessið kannski fari mjög illa með penninga. Ég eða það er bara að vera að taka lámfyrir sluttum, eða það verið að fresta möguleikunum á að geta að kæft sér íbúðun tíu ár, vegna þess að það var að farið í bakbókaferðalaig. Þannig að það verður einmitt að vera þessi ballans. Og þá er það einmitt þetta, að þú með góður í skipurlagningu, þá ættir alveg geta að gert kortveggja, að tryggja það að lífið sé skengtilegt og veitið í lífsfýtlingu. En á saman tíma farir við vel með penninga og set skipurlagður og setta steppna að rétta átt. Og þetta er sko, sem maður hæri stundum varandi penninga, að rétt eins og að fólk kenið domarinnum í fóbolda, að það var að þannig að þegar, ég heitt þetta að stundum, að þegar að fólk hefur ætla að tala fyrir magan sinn um það að gera betur varandi penninga. Og það er sest nýður, það kemur eitthvað með blá pennafseir, gota eins, að eins að tala fyrir því. Hérna, mjög langar svo að við getum hérna að komið á einhverjum á einhverjum æslæðanstað fjárrakslega og við allum kannski að, vist hvað segirum að við fyrir maður að þessa skipilegja betur penningana, þá verður þú oftaðnig að viðbröðin er mjög ofsafið, eða eru eins og að þaujað að fólk rekkur í ákveðin svona varnar meganismar og varnar gýr þar sem að það fyrir að segja, má ekkert bara er þetta banna mér allt, verður allt lífið að verða núna hundleininglegt. Þetta er um hlæmlega algjör og öfgar og þetta er ekki loki gýsu, en þetta er náttúrlíð viðbröð við spurningunni eða við ekki að gera eins betur. Og ég held að þetta sé runnvurilega skóðun margra, að þú sér þannig að velja að midli, annakvárt ætla ég að hafa næs og skemtilegt, eða ég ætla að fara vel með peninga. Þetta er algur þversökk. Vægna þess að ef að þú ert að fleitað er áfram á lánum og skemta þeir, þá er bara næstu viðkomaðstæður um ásmáðun skuldara. Og þá er næstu fjördi fjördi áur umurulega. Þannig að það sem við verðum að gera er að við verðum að vera með hilbregjan og godan balans í þessu. Og ég held að þetta sé ef að kona mig væri hérna með okkur, og þú var ég að spyrja hann út í því hvernig er mín álgunná peninga, að þetta sé var hann í þessi mál, þá er hún ekki að fara að segja ég sé nánaust þegar að kemur að daglum í lífi, bara alls ekki. Þannig að við verum verulega að duðli og ég var alltaf verið mjög duðli og vera ferðast, sér sé ég átt. Sískinni útlandum og heil mikið tilveitinn til þess að vera mikið á ferðalagi. Við borðum afskaplaga godan og hérna leifum okkur mikið vanandi mat, eldu mikið, góðan og skemtilega mat, og verum duðlig að leifu okkur ímeislætt og köpa þessum okkur langari í. En það er sant alltaf verið að passa upp á hlutina. Þannig að við verum ekki að fara, við erum miklu meira fyrir að borða godan mat heimin að fara úta að borða. Það er svo dýrt. Það er ekki verið að fara í ferðalagi sem er ekki til fyrir. Það er ekki verið að köpa dýr út til hóttelinn, að dýrsta bílegubílin. Það er alltaf verið að vanda sið við allt. Ég veit að ef við gefum það, þá getum við að gerta að ég vil hændi. Ég vil halda þessum góða balans að ég vil hændi. Ég vil ekki, að því ég sé svo marga lenni út í skurði með því að vera bara í jólódæmi í tveþru áru og svo er það bara búið. Og þá verður fólk bara beidur þútt og skamar domar hann. Þannig að ég vil ekki vera þar. Ég vil ekki aðriðsa þér heldur. Og ég er þetta ekki oft líka bara skipulagning. Þú veist að það er þess að horra fram í tíman í grunnini. Það getur kannski einstæðst að breyta sem fólk getur gerst. Að stoppa og hórfa og hugsa hvað er, hvernig getur við teki betri ákarannir. Ekki það sleppalhutum endilega, en þú veist bara hvernig getur við svona sparaði mati meit. Ekki frut að bóra það hann sem segir, bóra það góðam að teima. Það er útirröra. En samt að leiða sér hluti saman tíma. Það sem skipulagninginn gerir, og þá erum við að hugsa annars við erum skipulag og hinsvegar reikni velar. Vagnar þess að þú þarta eins og ég segja alltaf að hafa eitthvað á hveri markmið. Afhverju erum að gera þetta, afhverju erum að halda himmilspokalt. Það er að því við viljum koma okkur á einhvern stad eða viðhaldi að einhverum livistandarti að hvað það er. En þá er það akkur að eins og við ert að segja, sko að það sem við gerum er að... Hvernig gerum að himmilspokalt, hvernig er grunnurinn að því? Mín skoðnir svo, þetta er um til að ólikið skólar í jessu. Ég vil að fólk fara bara með blað og penna upp í sofa. Ég vil ekki að fólk segna út á 12 til að byrja með því. Að því að það er verlu munur að því, ef að við hérna tveir, myndum að sita hérna ég vil að á 12. Og við varum að í Excel og við varum að fitla inn í reyti. Það við samtælum að okkar allt öðru í sinni, við við bara sætum um sofaum og blað og penna og við verum bara að tela saman. Það verum bara að segja, hvað langar okkur hérna, hvað er næsta ferðala, hvað... Og hvað kostar það og hvað er við að högstum að vera lengi? Þetta er miklu betra á kreatið að vera hérna samtæl hérna okkur, heldurinn að þeirru við erum að fitla inn í reyti. Þannig að við byrjum alltaf með blað og penna, við erum í runni eins og bara allt heimelesbogalt gengur úta, við verum að ákveða fyrir fram hvert hver krona fer. Við verum að ákveða fyrir fram að sona mikil með ég fari mat og sona mikil með ég fari skemmtandir. Og sona miklu ætlu ég að eiga í mig í hverjum mannaði sem eru föt og klipping og eitthvað slit og sona maður þú fá mikil á mannaði. Og svo pussum við upp að það, því ofast að talum framtíðina, að við verðum að vera að spara og sapna skipulega fyrir því sem við vidum eir í framtíðinni. Þannig, ef við ætlum að stækka við okkur, þá ætlum að sapna fyrir því. Ef við ætlum að fara endu nýja bílein reglulega, þá þarf að vera með reikningsmynd í bílein og verum að sapna fyrir því. Það er við svona hlutir sem eru reglulegir, endu nýjar áraftækjum á slíku sem þetta er ekkið ervitt. Þú veist alveg að því að þú þarf að fara til Danlandnesis annarsleið. Þú veist að koma jól og hverjú ári. Þannig að þá bara segir okk, hvað kosta þegi? 250 skall fyrir fjórum manna fjólkskyldu? Ok, ég skal ekki fyrir 10 skall og þú 10 skall á mánuðu. Það fyrir hann á þennan reikning sem heiti jól. Þetta eru fimm mínútur. Og þá er það bara komið. En við erum alltaf að taka frá peninga. Og það er ekkert sem segir að þetta skipulega gett ekki falið í sér alveg rosala vegulegt og skemtilegt líf. Það er bara að bo að skipulega í það. Það er bara að bo að segja að það meginfara svona mikið í ferðaleg og það meginfara svona mikið í skertanir. Það er ekki dýsum sem er leiðilega heldur en eða þú verið ekki skipulega þeir. Þetta er alveg að skemtilegt. En þú, þegar og þú gerir þetta svona, þá líka bara sériðu hvort þetta gengur upp. Og ef það er ekkur margina, eða er ekkur munur þarna á þessu, það er afgangrunn hver mána ammód, að þá líka vegna þess að þið sjái hann, þá getið þeir ákveði fyrirfram hverns gulir ástaf á hannum. Þetta er staista breytan í heimelinsbókaldi hjá öllum. Það er afgangrunn um mána ammód og ágangrunn um það hverns gulir fórgangsfyrir aða nótkunni og þeir er margina. Fyrir mjög marga og verulega marga er bara langbest að rástöfnum að setta bara alltaf beintin að lánni, allt saman. Það ert ekki að pæli í því. Það er skatt frjálst, það er frjábar kjör, það ert ekki að kunna neitt, það er einhver sviblur, dráðiðalust, þetta er bara besta sem hún gerir. En þú getu líka að hugsa, nei, að mistu, ég vil samt sko, ég vil setta þetta þá að því það er svona margin, ég vil laga að hluta þessu að setta þið þetta. Mér langar í nýtt gólfsett einhverjum. Það ég ætla bara, nú fer þetta bara solgt í það. Það er kannski verum kannski að stækka hérna fjölskyldinn okkar. Mér langar bara rosæla mikki að við getum bæði til ekki okkur æðislega fæðingar. Ok, nódum þá marginna í að smýða það, búa þetta til fyrir okkur. Þegar ég er að sita með fólki og við erum að ræða svona mál, eða þá líka bara svo oft sem að fólk er lungubú að gera svona, ég er að hitta fólk sem er að gera þetta, þetta er bara miklu betra líf. Þetta er algjörleg og omvendt við það sem að ég held að margar halda, sem er að verði bara vera einhver hérna stíf presa leðindapjesi sem að leiði sér aldrei neitt og hundleðileguður og framtíðum verði leiðilega sem er með leiðis. Þetta er þvert að móti leiðinn til þess að hafa skentilegt. Og líka að móti eins og með þetta mannlega eðli í okkur. Ég bara veit ekki það með mig. Ég ætla það að leggja fyrir fyrir kredikorta regnum, eiga hanninn og bankareginning, satna vögstum og svo borga niður um mánamótti næstu. Svo lenni því að ég gyrir þetta að fyrsta mánuinn og anna mánuinn, en tek afti ég er að eigiða miklu meira kredikortu að því eitthvað með einhvern að ég er að fara í mínusinn. Það ég hefur allt að vera með fyrirfrangrikt. Þannig ég prófa eða fyrst skiptið að nota þess að heimelt. Það er marg ég með þetta svolíti að taka það inn í reyningin. Hvað hendar og hvað ekkert eftir fólki? Hvaða stjórna hefur í reyna á sjálur sér? Þinnu er algjá alveg útverki, er þetta ekki svolíti að horfða það líka hefur fólki? Jú, algjöleg og ég fæði ofta þessa spurning. Á ég að nota kredikort. Þannig ofta kemur þetta þannig. Ég hefur að fólk er eins og ofna sig og sína manni svona stöðuna. Það er eitthvað yfirdráttur að það er eitthvað greiseldreiming. Það er ofta gott að spyrja ofta hvernig gerðist þetta. Það er námaðst alltaf að þetta gerðist bara á einhverju futtkónlega eðliluðu. Sveit að bara daglegt líf bjóða til. Bara eitthvað óvænti eitthvað sem klikkaði einhverju lundalustími. Að þetta bara verður til. Og þá er það þannig ofta að það verið að kvétu hvortilis að fara í kredikortinn. Vegna þess að það eru ákvinnir verulig að góðu kostir við í kredikort. Það eru þarna bara ljóngandi fina triggingar. Það er eitthvað punktasöfnun og eitthvað slíkt og eitthvað vakstalust á með að vera að nota þetta. Þetta eitt og sérið að nota til þess að segja ok, nota þetta. En síðan kemur hitt að það er alveg til rannsóknir um einhverjum notkunn og ólíkunn greislemiðlum. Og þá sjáum við það með minnira munnurinn á debitkort og kredikorti sem er 15% í einhverjum rannsókn sem ég sér á Vestanafs. 15% meir í einhverjum neistlafum mánu þegar við ferum debitkorti við verið kredikort. Og þá er þetta með oft eitthvað, ég fæði svona mikla punta. Punta nið skifta bara engu máli í samingi þess að það vasta að eigða og þá þess að vera öknu neistlu. Þannig að mörgum er bara ekkert málinn á það kredikort. Og þetta, það lennar aldrei í neiningreislu drefingu og þetta er allt saman í fínileg. Um leið og þetta hefur verið vandamál. Það var hefur lennið í einusunni að það voru að drefa kredikortinu og þetta var lokaðið. Það var hennlega það ekki. Það var lennið í einusunni. Værknar þess að þannig öður þetta koma að tekjuna, að jú, þetta var hérna skullus í, nei, vakstálust í einhverjum tíma en drefingin síni kostar alveg svakala mikla peninga. Og þú ert að eiga mér í peningum. Þannig að stundum er það þannig, að ég hitti fólk sem er í þannig aðstæðu með það, sem bara var mjög erfið á Íslandi. Ég myndi að þú mátum í einusunni að fara í strædum að reyðu fyrir á Íslandi, sem er mjög serkenlega. En það er samt þannig að þú getu að teki einhverjum part af þínum heimelinsfjármálum ákveð að hafa nið kass. Og ég hefur stundum neinti að ég til mig skér það sjálfur er ég var að innrétta íbúð, þetta fara í mikla Frankendil. Ég fóka ég til þess að hafa ein bedri stjórn að því sem ég var að eigiða íslíkt á mínum einköpum í bygginguveruverslunum, að nóta bara reyðu fyrir þar. Og ég líka að prófa að nóta þetta var að þetta er madveru. Og þetta er röhnvörulega hefur, verulegar. Það er ekki virkilega að gera það. Ég hefur ímyndi að það fara núna stendur í einhverju verslun sem þessi er bygginguveruverslun, og þó þú köp eitthvað sem þarf að kopa. Það er að kopa ríksuðu. Það er að kopa ríksuðuna út kominu á kassan. Og þú vasta að hugsa ég að það er eitthvað sem að kosta 23.000 kronur og svo er öðnum sem kosta 45.000. Men það er eitthvað, hærið tölur á hinni, hún er bedri. Þegar þú, þann er ein tegunda verskinni í gangi. Þeir eru að meta eginleikaverunar á mótisja fjárhænesi stendur. Þeir eru mætir á kassan og tekur upp 45.000 kronur og retur einhverjum, Það eru miklu betri neitandi. Það gædaði verið að þú hugser aftur hvort ég ættu að kopa þessa aðeins ódýrinn. Þú verið betri neitandi þeir eru nótt að reyðu fyrir. Þeir eru sínir einhverjum símaðinn að þá ert ekki neinum haldbærum tengslum við penningarna eina. Og ég held að það sé á hverns sinn. Og ég veit að það er svo miklu þæliðar að nuta þess að ráðinnu lösni. En ég er aðeins það faraði að kítla með alveg verulega hvort að það sé ekki hægt að auka reyðu fyrir nótturinn aftur út í Íslandi. Ég held að hljótt að myndið bara að skil að svo miklu góðinn í heimelufsfjármálikar fólki. Samlá þessu. Og hvað er það sem að fólk getu gert, kanski nuta penninga, en hvað geta flestir gert til þess að laga sín fjármálikast bætaði? Það er að gera tilröna með það að halda heimelufsfjármálikar fjármálikast bætaði. Að segja hvað er ég að verið að verið að miklum tími að horfa mjög nákveðinn. Sjómannstáttinn útlíð að taka þann tíma sem að hann tekur í eitt skifti og prófa þetta. Alveg saman þá þetta ég held að þessið flógiðið ervið. Ég held að prófa það. Ég mynd að halda þessið að setja hlutunna nýður og ná smá yfir sín. Þetta er svo nöðsjónlega byrjunarpunktur átt að segja á því í hvað penningan er að fara, og líka hvert vilja, hvað finnst mér eðlilegt. Það er svo oft sem að þetta nýppir eins í okkur að við sem að eða um yklu í hitta að þetta. En stærri málin, þá er það þetta að ef við eigum að maga að fá hann í smá spjall, eða ef við erum eina, við bara í bílnum eitthvað morgannum slökkum útarbinu og bara tölum við sjálf okkur. Og við hugsum um svona hvað týpa vil ég vera varðandi min fjármól og mina framtíð. Og við þórum aðeins að leif okkur að hugsa svolítið stort. Ég segi þetta til þessi alltaf við fólk og þegar ég er að halda námskinuðan lífeyrismól, að þá er ég allt af að vara fólk við því að sko byrja ekki á röngum enda. Það er svo oft sem að fólk hugsar ég að kvað mun ég fá frá lífeyrisjónum til ég 67. Nei, ekki byrja þar. Byrja það á að segja hvernig vilja mitt lífverdi til ég verið eldri. Hvernig vilja 60 plus veriði, eða 65.75, eða eitthvað slikt. Og er alveg bannað að vera eitthvað, að sko hugsum hvað sé ég er röynhæft. Alveg bannað á þessu stímafólksins. Leiðu þið verið einhverja að fantasiðu. Hugsaðu bara að ég vil þá bara geta að hæta að vinna þegar mér langar hæta að vinna. Ég vil að við hjónin gitum fara það eftirluna saman tíma. Ég vil ekki þurf að vera í Íslandi í februar. Að gera eitthvað svona. Að því að þér út komið þetta, þá ert þú kominn með þetta markmið sem ég var að tala um þess að enda markmið, Nú er það bróði úrlösnar ebbni. Nú er það bróði verg ebbni. Hvernig kemst í það ágað? Hvernig kemst í það ágað? Og það verður svo miklu öfvildar. Þá eru þess að tölur ekki bara einhver er abstrakt tölur sem ég er að fá. Heldur er það ok, ef ég gríb ekki dýnni, þá stefnir ég að lífyrin minn verði svona mikil fyrir ég 65 ára. Það er ekki nóg, ok, en við bota lífyrinspartnærumin. Það er ekki nóg heldur, ok, en ég verður svo miklu öfvildar. En ég verður svo miklu öfvildar. En við hlöðum upp hérna einhverjum fjálfistingu síðstu tíjárið. Ég verður svo miklu öfvildar. Ég verður svo miklu öfvildar. Þetta er allt nöðsinlegt til þess að sé einhver logik í ákurinnu sem við tugum núna. Og þetta, sko þetta fer að kveðja fólk til þess að taka til í fjármálinnum og skipuleikasi og byrja fjálfista. En þetta er akkur átt málið að það er ekki nóg að heira. Heirur ég heirinn eitthvað er hann Björn Bergvar að segja að var rúðslá hóllt að byrja að skipuleikasi? Nei, þú þarf að finna kvarninguna til þess vegna að segja langara stefn eitthvað. Þetta er bara sem íþróttamannin sem er að sjá fyrir sé bara, að minna bara góður félagi minn, mækt einhverjum í viðtaljámiðri og með útvæstátt fyrir 20 árum, eða hvað var. Og hann sagði við með að hann ætlaði að spila með landslíðinu. Þetta er að já, ok. Hann bara, já, já, var að spila í fyrstu deltunni eða annari deltunni á þessum tíma. Hann sagði bara, ég er komið með þetta. Ég ætla að vera að komið í eftu deltunni fópóltaði á næsta ári. Þetta er að vera að komið mér í þetta og þetta og þetta og svo ætla að vera að komið í landslíðinu. Og þetta er bara hann sem varði sem var að víti frá messi. Það er vel ótrúlegast að svona dæmi sem ég mann eftir að hafa setið með húnum og svona glóttans í annað og með hann að var að lísaði hvert ætlaði að stefna, spila hundum í leikni eða eitthvað á þeim tíma eða afturhaldingu. Svo bara maður um kominu á HMOM. Og það hefði verið miklu... Það hefði verið minni kvartning í því fyrir hann að fara í gimmið og taka aukæfingarna með Birki Kristins og allt þetta eða mann hefði ekki haft þetta markmin. Og þetta er það sem að vandar oft í fjármálum til okkar að hjá okkur. Og við þurum að finna þetta hjá okkur sjálfum. Og þetta er alveg hárréttsingur þú ert að segja, það þarf einhvern einn kver og einn að klæskera snið þetta að sjálfum sigar. Hvað virkar á mig? Og síðan, þegar við eiginum maga, hvern að þegar fræma þetta fyrir magan minn. Þetta er bara verulega mykki verken í ásumum. Það því við erum svum þannig að við erum það þarf ekki neim að sína okkur tölutnar. Við höfum gaman að þig að fara í reknivílar. Og krónutölutnar eru nótt til að koma okkur á stað. En svo getur verið að magin sé ekki þannig. Og við þurum frekar að segja, ef við erum á þessum stað þá getum við að fara á tónleika í hverjum mánuðið ægjarland. Við getum farið að verið mánuðið ægjarlandum og boðið fjölskylduðið seistuðina með okkur. Ég með sílansaldið marknum, hvað er að fá útrúrsum? Nákalig. Til hver erum við að gera þetta. Við vilum vera örug, við vilum hafa það ægjarlætt, við vilum hafa sveigjaleika og geta að tekist á við sveiblur. Ég held að við viljum það öll, en við kannski bara kunnum ekki alveg að fýra upp í okkur og byrja síðan. Þannig að hétinn þarf að koma fyrst, áhöjna og því að ná árangrið þarf að koma fyrst. Það erum við kominn í þær stellingar að við viljum læra og við viljum útfæret að vel. Og hverið þú er nú með breiðan hópfólks sem kemur til því? Og fær raðgjöf. Hverið þá munurinn núna kannski á yngriðið kynsluðinni? 20 til 30 ára og svo 30 til 40 ára? Það er þetta mjög god spurtning. Finnum við meikinn munna þarna? Er þetta svolítið skýrt? Er þetta planta? Er þetta tala um skút af aldrei? Er þetta tala um kynsluðið? Kanskji meira aldrei bara? Og kannski kynsluðið? Það er bara gammal að hérða það líka. Þeir sem kemur að aldrei, þá held ég þetta sé það er eitthvað sem gerist í á fólki 35 til 40 ára. að þrja átýrlega fyrir tíjára, sem er, hvað sér það bara fyrsta gráða háriðið? Það er eitthvað svona sem að veru til þess að fólk fer að horfa bara hægra meginn á línuritt. Hvað er, hvernig er framtíðin? Og það býr til verulega náhuga hljá mörgum á hérna á lífyrismálum, á heilsu, auðvita, á því að færast úr stað, þú vista að þetta er verið gaman hinga til, að mér finnst ég ekki vera á áramóta og ég er eitthvað betri stað einn áramóta einn þar og undan. Það er einhver triggir sem að vera þú á þessum aldrei, á meðan það sem að kannski einkennir fólk sem er á þrítugsaldri er meira svona að sem er í raunum veru sann, jákvægt, að þeim finnst þau hafa alla mögulega í heiminum, sko sem að er jákvægt, sem er gott. Þeir eru svona kannski ákvæmilegdi bjartsíttni og með meira sjálfsállitt og sjálfsdröst, en þeim sem eru eldri, að þar getu verið meiri svona já, fólk er bara orðið meira down to earth, getu við kannski sagt, þegar það komið á færstugsaldrinni. Það er kannski helst í munnurinn, ég held að þetta sé ekki kynslu á það munnur, ég held að þetta sé bara eftir aldri, þetta er bara ákveginn þróski og reinsla sem kemur, en kynslu á munnurinn er verulig að mikil, og það er ennþá þannig að þessi týpa sem er verulig umt fólk sem er... Ég er svo oft setið á móti fólki sem ég... Ég vildi þess að óska þess að þau þetta sé fólk sem að mundi langa að fara að gera sem ég er að gera. Og þú veist, ef ég væri yngri, að ég vila hérna aldrei að þeirra sjá við þau, ég myndi vila að skrira bækarum um þetta fólk, allgjöra fyrmyndi, það er fyllt af þessu fólki. Alveg ótrúluður fjöldi fólk sem ég hitti sem að ég er umtú ég bara trúið í vargla hvað það eru góð í Isu. Og þetta er ekki alltaf fólk sem er ófboðslega fært eða mikla þekingu, þetta er bara fólken gerir aldrei hérna þetta penninga. Ófboðslega, skynnsamt og gott fólk, en það sem ég heiri frá sömum, sem ég hitti, en líka bara eitthvað fórældrum þeirra sem er svona, kannski á ágeinu kislun, segjum svona alltaf að 30, 35 ára, það ég er þessar ófboðslega væntingar. Það er það að það er ekki, það er svona ákvenig fluttu sem fólk letur ekki bjóða sér, til þess að vinna mjög mikið, taka nædurvaktir eða að vinna skítu að vinnu eða eitthvað svona ákvenn hópur sem ég finnst bara nei, þetta er ekki að fara að gerast og ég er ekki að fara að flytja í einhvers miklaðan kellara, ég er ekki að fara að gera það. Sem að eldri kinslóði gerðu þetta, ledu þess að hafa og voru tilbúin að slömmasáldi. Það neidus kannski líka til. Það neidus til þetta sjálfsöðu, neidus til þess og ég finna meira á yngri kinslóðinni sumum þeirra að það er meiri svona, ekki ekki beint heimtu fregja en sem tilhælluna sem ég, að það eigi að geta flutt inni eitthvað bara full innréttað með einhverum hönnaförum og maður eigi að geta fara að það beint í það að vinna á vinnumstæða sem er alltaf gert fyrir mann. Og ég heiri þetta frá mannumfólki líka. Það er veraðlega munur á kinslóðinni bara varðandi hvernig starfólkir. Hvort að þú ætli er ég alveg unni að leggi eitthvað að mörku með að hvort að þú vilt að vinnumstæða verið þjógn í þér að miklu leiði. Þetta er eitthvað sem ég vona bara breytist, sem ég vona þá að su kinslóð kannski þroskis þá ákvinnu leiði og fari svona, kannski að átt að segja hans betur á hlutunum, en ég tek törluvert eftir þessu. Og auðvitað stendur þetta þá svumum fyrir trífum, að það verður kannski til dæmis þannig að ákvinniræðlar í, sem eru svona þenkandi, að þeir til dæmis er að taka allt og allt og mikið lán, er að taka mjög stór lán. Ég hef alveg séð fólk sem hefur gengið allt og langt í lántugu, vegna þess að þeim finnst þau bara eitthvað skilið. Þetta er kannski að einhver leiðið það sem að maður hefur séð og lesið um í ákvinnum starfstjettum í hann tíðina, sem er ekkið nýtt. Þetta hefur loaðið mikið við íþrótafólk, avræksfólk og í rauní sko avræksfólka eins og gerðum, fólk sem hefur er í greinum eins og læknar og aðrið, það sem að þú ert ekkert læknirinn að vera bara avræksmæð. Og sama með íþrótafólk, og nærið ekki árangriðið list eða hvað er nem að vera miklu betri hann að aðeirir á þínum sviði. En þá verður það líka þannig að væntingarnar verða mjög miklar. Ég er að ná þessum árangrið og ég á að uppskjera FT3, og það getur þá orðið til þess að fólk vera að hlöypa eins og hratt. Og það fer ég að eins og stórt húsnaðið og það fer ég að eins og dýrt, og það er á eins og dýrum bílum. Og það er kannski ákveður líka að loka augunum gann hvart namstlandinu sínu eða eitthverju slíku að sama tíma. Og mér finnst að þá stundum vera þannig að þetta eru svona ákunnar hópar sem eru kannski heituleg fjórmól. Það eru svona taip fjórmólin. Það maður svona líti klikka. Og ég held að þetta sé alltaf bara það sama. Að fólk þarfa að passa upp á prínsepin sín og skipulekja seg og skrifa hlutna niður. Mjög ofta er það þannig að fólk lennir í vanda í svona taipum fjórmólum af því það hafði ekki átaf sé á því hvað ekkert eða gerst ef eitthvað fer ekki alveg eins og þú ert að plann. Skennlega það er netnir þetta. Ég ætla að spura þér úti þetta. Það er nú þeir ekki að veitum fólk sem maður eitt að segja að við letnað. Það fær mjög hálauinn, en þá aldrei pinning. Og það átaf sé ekki á vandamálinnu. Það er eins og það er þurfið að koipa sér dýra hlutni eins og kosta 2300 skall í stæðin fyrir að köpa sér hlutni. Það átaf sé að gefa þetta. Þið er ekki þurf í lífinn eira. En þau sjáða þannig. Þau sjáða þannig fyrir þess að geta að teki þetta í burtu úr sin eislu, mánaðilu eislu. Bara að ég ætla bara að kiki smálinn til að eitthvað hérna. Það er ekki eitthvað fyrir hérna, 100 skall, 200 skall. Hver er þín upplöfna því? Finnst er við mikið af þannig fólki? Það er fólki sem kem til þín að bara smá þú eist af? Jó, já. Það sem er alltaf ervitt til ég er að tala um svona, ég er að reyna að átað sé á því hvernig þetta er bara hildiður á landunu. Þannig að maður að reyna að meta þetta einhvernir út frá því sem maður þekkir til. En jú, ég kannast bara mjög vel við þetta. Þetta er áhöfðið að vært konsert sem maður hefði mikið verið skrifaðum og stúdur að þetta heitir livstílsverbolga eða lifestyle creep. Og lifestyle creep er fyrirbæri sem er röndurlegt sem verður þegar að hagur þeirn vankast sko yfir tíma. Og þá er það þannig að þegar að vort ekki búin að ákveða fyrirframið, svo ég neinti, í hvað mun marginan fara eða sviðrumiðu mánaðum átt fara, þá mun að far í neistlu. Og þetta er akkur að málið að þú er, segjum og set með par sem er með líti badn. Og annað er að kannski tekur svolítið langt fæðingaróláf bara lengi heima, kannski eitt ár. Þau að öllum líkindum, eða í mörgundilegni þá bara lagaðu sið að því. Og það er ekki leilett, það er bara alltaf leilett. Búingstor og borðið eitthvað og lillabadni og allt það. En svo fer, svo svo að saman var í fæðingarólánum svo lengi og fyrir aftur út á vinnumarkaðinn. Og tekur þannig kannski neistu í tvefaldast, að aukastum helming. Og hvað þá? Þá fer fólk bara eða meira peningum. Og lífum verið verið ekkið skemmtilega. Það eru bara fleiri álegg á pitsunni. Og það sem er oft málið því míður er að allur peningurinn fyrir bíla. Þetta er eilig alveg magnað. Ég mynd að það kosta það kannski 22 miljónar á að fara landkrosi. Þetta eru svona peningar og það bara þurðu allir að vera á Tesla sem að hafi gefna á Tesla. Þeir eru þurðu allir eginar samt. Og það eru bara eitliðu miljónar. Sju miljónar eða hvað eða er. Og þetta getur bara allur peningurinn. Þeir er þetta hefði geta gert einhversum miklu meira. En það er að þetta gerist bara. Og ég hef verið að aðeins að reyna að pæla í því afhverju gerist þetta. Afhverju er þetta ræfstælgripp. Þetta er þessi runnvöralig ástæðan. Ég held að þetta er þessi sama ástæðu afhverju verið mikið, einhverns nómum og böðn. Það er svo mikil vinna að vera fórhildri og eiga böðn. Og það er bara svo mikil vinna að vera til í dag. Að sinna áhuga málum er bara óposla tímafrekt. Að sinna fjölskyldinu sinni. Að sinna samfélagsmélunum. Að sinna vinnunni sinni og brandinnu sinni og öllu þessu. Þetta eru bara svo mikil vinna. Við erum svo upptekinn. Og til þess að geta að tala að vera viðræðu hægur, það þarf að horfa svo mikil sjómvarp. Við erum bara eigum í fullu fangi með að komast í gegnum hvern maunum og fætur öðrum. Og þá er ekkert skrítið að ja, það er bara til aðeins meiri peningur og hann fer bara. Og ég held að þetta sé ekkert. Þegar ekkert með það að segja, fólk sé ekki velgið við. Það er bara ekkert með það að segja. Þetta er bara það. Það var ekki teki eitt skrif til bak á hlutnin skipuleðir. Það því ég er allkjöla samfæriður um það, að ég var fólk bítur á jakslen, lætiðu segi hafa það og teku klukkutíma einusinn á æfini í þetta. Það var bara að gör breytist við þóra þér að það er alltaf peningar. Af því að það fer að segja, ja, ég vil ekki, að eftir 20 ár, að það sér við búinir að vera eina finar löinaheikkanir og visuum búin að hafa það æla gott og verum bara á alví umlögum stað eða okkar mati, við verum að allur peningurinn fóri eitthvað svo. Ég er ekki að tamingu samari með fleiri áskriftum og dýrari bílum. Ég vera fleiri veskjum eða dýrari klippingu. Það er ekki þannig. En þetta er verulega algengt. Ég held að þetta sé bara eitthvað sem fólk þarf svona eitthvað eitthvað realdi tjekk. Það er stundum soliðs. Það þarf einhverja að spærkjérra sinnaði með að sínaði með að þau þurfa bara að gera þetta sjálf. Og þá er líka bannaði verið með móræl út í sjána sík. Það maður hafi verið það eitthvað miklu. Það er að reyna að trikkja sér að eins bjertari framtíð með að gera hlutna betur hérni frá. En þetta er líka lífskeiða i kaplubið. Við erum í opaslega miklu í metingin. Við erum alltaf að bera okkur sama veðara. Og það er bara vinnur... Sona míns fór með fórhaldri síni með svona fýnt færðalæg. Þannig að til þessu hún er líðið gill að þá þau eru við að líka að gera það. Þau tok og það á launni. Og þetta er ekki á heilbrutt og þetta er ekki gott. Þannig maður það er líka heldið bara að hafa ákveðið sjálfströst. Þetta er bara jájá. Allið vinnumínir, allið með einhverjar feiglúi við tóntu. Ég er bara ekki með þann. Ég þarf ekki að vera með svömi áhugaamál. Ég sé það líka bara oft. Þú er bara að apa áhugaamál eftir öðrum. Það vera með smá bagbein og þérna vera... Sýn að ég hafa einhver prinsip sjálfur. Ég er bara miklu sterkar og betur. Og fólk verður heldið ánnaðarum með sjálfsi. Næ, hvortil þetta segir líka mikið. Ef að einhverja lítið nýður á þig, að því þú ert ekki með það sama. Þá er það eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað hérður. Það gæti verið verið unni goður þorskuldur að finna út. Hver er að fara að horfa hodnög á mig að því ég er ekki að gera eins og allir innu? Alkværi. Og ég hef hérst þetta sem dæmi að fólk sko sem maður er í brítni þörf og ég þannig vel búi að kveikja alkværi á bérunni og þarfa að taka sér vera láið í fjármálum. Það er það óskaplið erveitt með að fara á dyrir í bíl. Og afhverju? Það er bara hvernig horfir fólk á mig? Það sem ég hugsi stundum er, er ég einhver tímann að metta fólk út frá bílónarsinn er á? Nei, aldri ekki. Nókalaðan sem er það. Afhverju held ég þá að aðeirri gera það? Og ef einhver er að horfa mig og segja, hérðu þessi að hann, var hann ekki á einhverjum við eppan að dagja, nú er hann bara að komið ná. Hverskonar fólk er þetta hérna? Þetta er ekki fólk sem ég vil ha við mínum lífi. Nei, nókalaðan. Mér er bara nókalaðan sem ég það. Það er bara að noua fólki sem er leiðinlegt. Ég ert að geta að láta það turu bladda ég fyrir mér. Þetta er augljóstleg að mjög ervitt. En hvenar ámarð þá ettnig á að stæka vissík, köpa einbiljussús, eða svona, er eitthvað þumaputur eitthvað fyrir því? Já, það er svona ákvein mörk sem ég meinti allaf að hafa í huga. Þetta er allt bara eitthvað svona techníleiks æðileisavagn að þessu hvernig fastendamarkaðurinn er í dag. Eitt er það að þú vilt helst, eða þú getur, aldrei köpa þér fastdegn nema með að minnst okkast í 30% eigi fyrir. Afhverju sé ég 30%? Er það bara eitthvað svona þumaputur regla sem ég lasi einhverjú bók? Nei, þetta er bara islensk í lándamarkaðurinn er þannig. Að langflestir æðileis sem er að bjóða þeirra endur fjármagna lánd, gera kröfum að þú skuldir ekki meira ein 70% af fastendamarkið, þann kemur talan 30% eigi fyrir. Vegna þess að ef að þú ferði inn með 10% eigi fyrir, eða 15% eða 20% eigi fyrir, og þú þart að taka einhverjú lánd, svo er eitthvað annar að bjóða því miklu betra lánd, þá mátt ekki taka það. Þú getur ekki að gera það, þeir er verið reyngið lift. Þetta er bara ágyntið þum putt að regla það að hafa. Ég er að reyna að eiga minnst okkast í 30%, ég veit það er ekki alltaf hægt. Þá farum bestu kjörinn og þú farum möguleika á endurfjármagna. Svo er eitt nýtt sem er 50% og það er bara regligeira breyðing varðandi bankana, sem að tengist svona að kunið bindiskyldu í á þeim, að þegar að þeir er lána út fastegnalána, að þá hafa þeir hinga til þurft að halda eftir töljumurum pinningum módir hverjú láni, að við komum til að skulda minnum 50%. Ég er alveg viss um það að sumir hafa tegir eftir, að bankanir eru farnir svolítið að skiptum verðsklaninsinn, að eða þú skulda minnum 50%, þá kannski færðu betri vexti. Þannig að þú skulda meir einhvern 50%, þetta heitið einhvern á grunnlán er þá uppað 50%. Annars að þá getum við líka verið að hugsa um sko getu því nantil þess að borga á láninu, og ég held að það sé líka mikilvægt þáttur að ég myndi til að mistið eru að kemur að þigja stækka veisi, þá kannski ímynda ég mér að fólk sé að komið á þaðn stað að þetta er ekki fyrsta eigninn þín, þú ert þegar að komið inn á markaðinn, og kannski eru teguna einir ákannig lítið farnir að settlast, mistið að líklegt eða fólki verið að stækka veisi. Og þá myndi ég að hugsa, ég ætla alls ekki að fara að stækka við mig, ég hef að það kostar mig 35-40 jár að lána, með þess að öfnumurlega tiluksun, ég ætla ekki að vera einhvernig sjötugs að greið að þessu láni, þannig að ég myndi þá hugsa um tíma lengdina á láninu fyrst og fremst, við eru alls konar lánatípur, en hugsaðu um tíma lengdina, og reyndu að fókusa á það að vera orðinn skuldlöis í verstafallig lunga og hættir að vinna. Ég myndi segja sko, og aftur ég veit þetta er ekki alltaf raunhæft, erum bara óligar í að fólki, en ekki vera með skuldir eftir seksdukt, reyndu að meða við það. Og kannski er það neiðist til að taka þessu öðruvísi lán sem er til lengri tíma vekna greiðustlumat, segja einhver reglægjá sælabankunum og soliðis, ok, þá gerur það. En samt, þú skal allt að stefna á, og þú nátt að reyna vilar til að finna út úr þessu, launareyna vil búnturist, að það er þetta að fara í ítælega lána reyni, þar sem hún getur að ákveðið þessu og að óveræta lánið. Og ekki þetta er láni sem búðið eru að smýða fyrir mig, en hvað av ég að ætla að borga þessa fjárhagum mánuði, og þá sérðu hvernig lánstíminn getur stist. Mundi hugsa svolíti út frá þessu, að þetta er ekkið skemmtilegt þegar að fólki með vertritt lán, orði 65 ára, langar að fara á eftirlóin, en greislebyrnir er bara hækkaðu, hækkaðu, hækkaðu, hækkaðu. Það er sem ljótaist að þeir neidast til að selja ofana sér, maður meðlega ekki að lenda í þig. Og það er bannað, man var að banna sjálfum sér að nota hugtækið, ég líti á hugsnaðiðslánum mitt sem leiðu. Það er bannað að tala svona, þetta er uppgevatónin sem maður ég er oft mjög rættum. Erum, nú er ég með svoltið sterkarskóin sem ég veit ekki hvort ég er eittu sér, og ég hef minn langar rosalega spyrja því. Vertriðlán. Ég horfðið þannig, ef ég þarfa að taka vertriðlán, fyrir mig persúna, ég er ekki að tala bara aðrappar að mig, þá lítið það þannig að ég hefur gert nað láninu. Að því ég er að horfðið að ég er að taka lán fyrir láninu hverja mánu. Það verblugin kemur ofan á. Er eitthvað tiljusu? Já, ég er svoltið samanlega því. Ef þú ert að tala um vertriðjabgríslu lánum, fyrir fræmaðið þannig. Ef þú ert að fara að taka vertriðlán til 15-16 ára eitthvað soliðis, Húsnæir, það verið að tala um húsnæir. Já, ef þú ert að taka stutt vertriðlán, þá mynd ég ekki að lítið að þannig að ég hefur gert nað því. Þá ert að hugsa um ég hefur að taka þessa típu af láni, en það er það stutt að ég mun samt geta að greita nýður. Ég er ekki að taka lán í hverju mánu. Ég eftir orðið það stutt 10-15 ára að vertriðjabgríslu lán, Þannig að ég mynd ekki að lítið að það sem úkkja. En ég er alveg samanlega, þess er svona klassisk og lungu vertriðjabgríslu lán. Þú hefur ekki ebbni á því láni út lánstíman, ef þú ætlar bara að borga það sem þú benum að borga. En sen er Runnurileikin sá að það því er alveg töljumvært um það að fólk bara reynlega, komist ekki inn á íbomarka en öðruvísina, að það sé fyrst að skrefið. Og þá er það í laiði ef maður er búin að lofa sjálfunnsið er að við leið og færi gefnstáttlíð að breyti svo. En sko í prinsipinni er ég miklu hrippnarið á overtríðulánum, heldurum verið tríðulánum, þá er það ekki að taka á því allaveg búrgávættina, ég er bara að frekja ráðsórsa henni til hífri sjósís. Ég er að taka með vaksta á þetta, það er alveg rétt. Ég er hrippnarið að því að hafa meiri fyrir sjálfuleikenni ekkert svo hlauna. Það er líka þannig með overtríðulánumíni, já ég byrja svolítið skarpt, en ég veit að eftir í sin tímilýður að þá minni ég geta að fara að borga meir og meira, því að löðnuminn hækka ég hlánið ekki og áborgerinn ekki, eitthvað ístað ekki. Og þess vegna er það þannig að overtríðulánum býr til ákveðinn aga hjá okkur hjá okkur og það býr til svona hellbreðari strúttúri átt að því að verað skuldlaðuðs ungur. Verðtrílaunni er meira ströggl. Já, það er sem við nokka að líka spyrja út í verðtrílaun í sögluðu samingi. Það er ekki verðtrílaun, heltu verðtríkingin. Eða verðbólkan réttast, fyrir fyrir. Við höfum ekki hórteintil alltaf að verðbólkunna í sögluðu samingi. Aftur um hundraðar, þarðu að tala það um síðstu tíjar. Aftur um hundraðar, þarðu að tala þvílik og verbólkskot sem koma rekljóil á Íslandi. Og við fyrir stóttið svo bankað nýra þessu, ég veit eitthvað sem bara bankað nýra þessu, allir erum hérna bara að horfað framhjáðus. Að við getum getur áfyrir að miða við söguna í framtíðinu, getum komið verbólkskot upp á fint tjú prosent. Berður þá ekki betur að verað um verðtrílaun sem er með fyrstum vakstum. En maður heittir eitt á tímabilið. En maður getur sýða mjögulega eitthvað fyrir ástæður. Heið það er eitthvað að fara gerstinnarinn um að festa vakstinnarinn sem alltaf úrug í 35 ár. Ég er alveg hérnaðan semálaðið. Það er bara vel óraðað. Það er þannig að við, og ölland búa við þessa áhættu, að það er misjant hvernig um bríst fram. Og hjá Íslandi að þá hefur hún sko viðri grebin að vertríkingunni miklu. Það er sér að árifinna mikli verbolgu er oft greibin að vertríkingunni. Þannig að vertríja skuldir hækka. Og þetta verla hækkar en við þannig þá hækka loyn. Geisilega mikli á meðan önnurlönd. Grípa oft verbolgun að reyna það bara með minkati lífsgjörum. Með þérna loynalækkunum. Runn-löynalækkunum. Runnværs-lækkunum og húsnaði og slikt. En þetta er veruleg og þetta er runnvuleg áhæta. Og ég hef stundum þegar ég verði að ræða við fólk sem er... ...já, að hugsa um runnvulega hvað sem mikil áhæta er í vertríkingunni á landunnsínu. Ég bydd það stundum um að hugsa sér á hven svýðsmindir þar sem verbolgun geti fara úr böndunum. Og að veltaði fyrir sír hvort að þetta sé allkjöla útilágað. Eitt dæmið til þessu er það. Að það verði ófríður og vinnumarkaði sem verði til þess að það verði farið í verkkvælla og kepplauguflöfiðli. Það myndi hafa allkjöla devastating áhrif á krona. Það verði meiri áttar meingunarslís eða sandar áttur í stopni í sjónum. Að það verði meiri áttar ernaagslíðar þreingingar á Íslandi. Er þetta fyrir fyrir sír? Mér er þetta fyrir sír. Við erum innflutningsdrippnir eingstaklingar í okkar neisleginn. Við erum útflutningsdrifið hagkerfi. Við erum að horfa á orköbluninn og sjárutuninn og ferðafhuvunstuna fyrst og fremst sem leina okkar til þess að stíðja við krona. Við erum að flítja inn peninga til þess að geta að halda þá fram að búa hérna. Því við erum að flítja inn svo mikið á móti og kronan okkar er í þessum ballans. Áfötla útflutningsgreinan á okkar eru aldeilis ekkið útilókuð. Við erum heimsvið að þess maður að aðeins hugas í við er að Selabókin okkar seitur á virulún gelderísfórðar sem var ekki til stær þegar allarið sær sveipulur voru. Getum tíðina, þetta er alltannar heimur í dag, en samt sem áður. Það er þetta röndvörileg ávægt, að sem ég heldið að ætli getið einhver líti tengt við. Og eða útmið verðtríktlaun, þá ætta allkjöla hundra prosent bergskjáltaðar fyrir hessu. Það er eginn vörð, hundra prosent bergskjáltaðar fyrir hessu í verðtríkningunni. Þannig að ég er mjög rýfinn að því að fólk taki þetta með inn í myndina þegar þegar það er að verlegja þess alveg. Það er ekki bara að vakstamunurinn eða eitthvað slíktið að vænt verborga. Það er líka bara áhættu þátturinn. Ég er tilbúin að fara úr verðtríði og overtríði þátturinn að að kostu mjög eitthvað ákveðið vegna þess að ég er að köpa mjög burturu særi áhættu. Meit. Það eru solgum líka spuraðið vanandi húsnæði að stækja við sig. Það eru í þeirri stuðu að vera með tiltjólið eitthvað í búð og markmiði mitt er bara egnast hann að stanna fyrir fintugt. Vínafólk mít keitir sér stærra hús fyrir nokkrum árum. Það hef við að hækka um 60 miljónir að meðan okkar hef við að hækka um 30, 40. Hvort borgar sig? Er mér að hugsa þetta svona líka? Hef við hefum tímavíðl að þá borgar að sið fyrir eitthvað eitthvað þeim. Það eru með verðtriknutabinnu. Ég eru með overtrikt. Þá er þetta spurning um hvernig eigið fjöð hefur aukist. Það þarða að taka það með innriðninginn. En það sem er ervitt núna, þegar við verðum að beira saman svona láðið, er að við verðum að leyri þetta fyrir því að við verum að koma út á tímavíðl í sem við hefur verið verðulega óeðlilegt á íbómarkaði. Það sem verðhækennar hefur verið óeðlilega miklar. Ég veit að man gæti þó kosið að draga það lærdum að því að það hefði verið skinsarlegir að bara skuldsetta seg meira og fara í dýrar og húsnæði þegar það hækka þeir meira. En það er ekki hægt að ábyrkjast að þetta menni að halda áfram þannig og að þetta sé einhver eiliðavíðl. Þannig að ég er ekki hribinn að því að fólk sé að taka svona óbústla stórt skref og veðseta sig upp í rjáfur, vekna þess að það heldur að það sé að fara að græða svo mikið að því, ef það er að taka vera að áhætu til þess. Ég er miklu fyrir ekkert til í það að stefna bara hát og ég bara ætla að búa í dræm og húsnæðinu einhver tíman, en ég ætla þá að koma mér að dangað með skinsarlegum hætti og að köpa þegar ég tilbúin. En ég skil hvaðan til þess að vera eins á undan áhættinn með það. Ég skil það alveg. En þá bara byð ég fólk um að munna allt af sko að vega mögulega ákosti og áhætti og á mótikostonum að munna það. Men það getur alveg verið að það sé bara algurlega þess virði. Ég hef heirt líka að fólk hugsa eða þess að við loka eign, að þá kannski villega fyrir ekkert bara að fara beint í þaðstökk istæða vera að taka eitthvað um mittlik. Að því gefnu að það gangi upp, já, en ég hef líka oft séða fólk fara í loka eignan sína og það bara... Spennir búðan á mikið. Já, já, bara glingar, bara gingur ekki. Og það getur verið mjög sársjöka fyrir að rega heimilega þá sama tíma og hérna fyrir að þurfa að minka fyrir þessi áttur. Ég hef heirt fólk tala um það sko, bara ekki gera það, ekki köpareim til hlúsur. Bara, þú veist, þú eigið er alltum hljum penningið eitthvað þá getur, þú getur freka nýtt að ég eða smart annað gott og skemmtlegt í lífunu. Það er ofta til útlanda eða kunnins að þannig. Og bara stærri, stærra hús meira að þrýfa, hef maður heitt líka. Það er alveg rett og þetta er algjöðlega ballan sem eða bara mjög mikilvægt að ræða þegar við er að vera þér að hugsa um að stækka við sig. Að við, t.h. með sjónið, við gerum þetta, við fluttum úr íbúð í eimilíðshús og það var stórum mikil umreðaðið hjá okkur um það að jú, við erum að fá heitan potum, við erum að missa hann sem mjög argfri. Þú veist, þetta er runfurulega bítið, við erum að draga úr þeim möguleikum sem við höfum til þess að eigða peningum með því að fara að binda svona mikla peningar í þessu húsi. En fáum við það sem við viljum í staðin, erum við að búa hann drengja hann um okkur í heimilisum og okkur fyrst nótalekt og vera með þennangarð og þetta. Og okkar mat að þeim tíma var að já, við vildum gera það, en mér fannst mjög gott að við höfum tekið umreðaðina. Að því við höfum ekkert glemfett þessu, við vidum alveg að við ákvaðum, við vorum að byta, við vorum að draga úr ákvöðnum möguleikum, ekki bara möguleikum, við vorum bara að breita sko að planinu. Við erum að gera minna út að þessu, en ég sé ekki eftir því. Erum svona í lokin, þá erum við að senda spyrtingar frá hlustinni, sem er mest mjög skennlegt. Það erum í margar, þannig íður til að bara mjög mikið að veljur. Það erum bara svona að tekið ekki bara allandaðjensku. Kanskji fyrsta hennar varðandi lífyrísreftindi. Þjóðinn er eldast, það verður erfið að halda upp í lífyrískerfinu. Líklegt að lífyrísaldrin verður aftur þegar við verðum, þegar kemur okkur, eða kyrinn okkar vera skert. Hvernig meintu þú fjárfyrsta í 11 áronum? Þetta er alveg briljantuminn. Það var þannig á, fyrir ekkert óskapla mörgum árum, að það átti að hekka lífyrísaldrin. Það var komi plana og útfara, það var allt saman tilbúið. Þetta fór allt í skrúfin að bara úta ásætti á midli það á ríkis og hérna vinnumarkaðarins. Það gekki ekki, en þetta var bara tilbúið. Það varum að fara að hekka lífyrísaldrin í 69. Sko, ég sótt í fyrirlestur fyrir nákkur á árum í Nórðvestanhavskóla í Chicago. Það er sem að ég vil hérna, eitthvað hérna, það er sem að ég vil lækna á skólunum. Með fyrirlesturum lífyrismál. Fasinn er þetta í tópik, akkur er þetta í læknir að tala það. Hann setti auglýsingu á skjáinn sem var frá prudensialið eða eitthvað svun stóru tríkingafiluðum. Og það var kvót í hann. Og það stóð fyrst í bandarikimaðurinn sem verið 150 ára í fætur hvernig að það ætla að borga á hann lífyrri. Þetta er bara saman spurtning. Og þetta er runduruljar og eðluljar áhikkur að hafa vekna þess að það sem að hafa að tala að um var ekki bara það að það það þyrtið út að þá að láta lífyrin endast miklu miklu lengur. Þannig að þetta þyrtið þá að skerða hvernig sem það er gett. Hvernig sem það er gett, hvortið verið við verið að skerða réttindi eða tegja meira úr einhverjum sparnaði sem hefur verið byggur upp. Þetta er bara að minna á mániði. Ég líka það, ef að hilsan verður góð og lífsgeiðinn þá unnur, að þá verða væntingar fólks meiri. Að sá sem í dag við sjáum á hven vendipunkt verður við 75 ára á Ísland í dagin sem fólk verið að eiga miklu minnum pinningum. Ef það verður bara 80 ára, hvað er við augum það um fimm ára? Þá erum við í stæðis að lífirísaldurinn þar sem fólk er með væntingur með eiga miklu minnum pinningum sem 60, 70, 75, þá er það 60, 70, 80 ára. Þetta er næst í tvöfullt ökning. Þetta er mikið munnur, þetta er helmingsökning. Og það þarf að fjármagna þetta. Þannig að já, þetta er alveg rétt sem ég sagt þetta, það þyrtið þá vænt að bara skerða réttindi. Það þarfa að vinna lengur, það þarfa að hækka lífirísaldurinn. En hver og ein einstæklingur þarf þá líka að fara að beira meiri á beira á sjálf um sér. Það er held ég runnúrilega praktiska lösnin á þessu. Að fólk þarfa að setja sér, stilja upp þeirri sviðsmint, að það geti unnið mjög lengið. Hvort sem það er sko nú verðandi að vinna eða ekki? Að það séu einhverir möguleikar. Hvaða vinnu gæti ég sinnt til átrais? Ég heldur runnúrilega þessi mjög hótt að fara að hugsa um þetta. Líka bara félagslega getur að vera mjög mikilvægt. Að við gerum það, að við hugsa um það að sjálfsvöðið sem allgjór að forsjöndu allslíks að við svumum á næst gulllögs, snemma. Og að við bara fyrum að rúa upp fjálfristingum. Ég held að þetta sé fyrir fólk sem hefur það þokkalegt. Að stefna á það að þegar að þeir eru orðin 55, 60 ára þá sé staðan orðinn ansið flott. Viðbóta lífir í sparnaðarkerfið og önnur síðregnarkerfi á Íslandi finnst mér ákálaðið velhetnuð. Og er góð lei til þess að sabna miklum peiningum. Man hefur þetta bara verulega ráhýkjur af skatlagningu á sem peiningum. Það er náttúl að núna búi það. Ég meina tekur skatrun, miklu meira ein fjármannstýkju skat, að búi það. Skat peiningum erður verulega mikil. Og auðvitað verður langlífi fjármangna mikil með skatfeje. Man hefur miklar á að gera skat peiningu, að því hún er byrjuð og fullum kraftig. En það er í þessari sviðsminn sem það mun reyna svona mikil á það að fólk er solgt eitt í þessu. Í þessu. Þú ert vissulega með ákvein kerfi, þau munu kannski ekki hafa ég að mikla búrði. Og þau hafa þá í dag. Þannig að hver og eit þarfsoldið að vera með þetta bakkaplan, að ég gæti þurfsoldið að sjá og sjálna mig. Ég held að sé ekkert óhállt við planið. Þetta er bara eins og saganum ferinnan sem aldrei var farinn. Að það að undibóa þessi fyrir svona, getur aldrei annað einn komið þrá betri í stað. Þannig að ég held að þetta sjálfi þessi fyrir þið að melda. Og svo er það einnur spunning. Fólk er áttíðulegta að spara með því að horra tilboð, köpa út í ræst að bensíni þú svo horfða veist. En hver heldur að það sé uðveltast fyrir með almannskja að spara? Just og sem maður gefur mest? Eitt trikk sem maður finnum svolítið skendilegt er að skrifa nýður það sem að maður veita þarf að köpa, en það er ganskja ekki að köpa strax. Föt frí bötn, til dæmis að því það er vaksa þá veist að það þarf að köpa. Skóð hann að einn segna sem er í stærðum. Og sen eitthvað svona sem er á listanum, að ég við þurfum nú einhver dýmann að köpa okkur, eins og við eru með ennþá mið í heimilinn okkar, heima hjá okkur saman 5.000 kronar stóðubórðu og við kæftum notað þeirra, við flyttum inn og segun, og við flyttum inn og segun, svo erum við flyttum að skeittu svo út. Við erum einnþá með það. Þannig að það þarf einhver dýmann að köpa, ganskja einhver öllite hendurra. Þú skrifar þetta bara á postitt með það, hendurur þessu í skábin og svo býður eitthvað í útselum. Og svo er það að eru þenni, ég manna, ég var að vinna í smára linninn á sínum tíma, þar sem að var skóveslin sem var alltaf einu svona ári með 78, og þetta var alltaf nota því að badni vegs. Ég myndi að prófa þetta. Ég var ná með gæstum í dæin á skrifstónuminn í vinninni sem varum að svipa það spurningu, og ég benti að vera á að horfa í kringusí. Ég held að segna aðnæst ekkert á skrifstónuminn sem er ekki að keita útseluð. Það er annan gott að notaði að það keita útseluð. Já, ég myndi að kannski bara að meila með þessu. Næsta spurningu, ég held að ég veti svariði, hvað þeir styr vera besta fjárfisting sem fólk fyrir í? Greinarskuldi. Og að verja tíma í það að innrietta sjálfansí og böðnisín, metalist, varandi fjármál og prinsip. Þannig takk er allt að vera eitt rákkvarnir í rinnni. Ég er bara með einhver regl. Einhver fjármál og prinsip. Ég er bara með einhver regl. Einhver fjármál og prinsip. Ég er bara með einhver regl. Einhver fjármál og prinsip. Einhver fjármál og prinsip. Ég er bara með einhver regl. Einfald til þessu... Já, hann var hlutna einfald. Ég var það er þannig, þú ert búin að ákveða. Ég fæði einhver augategjur, eða eitthvað er augat og fyrir þetta bara inn á lánið. Þessu opaslega öðvæld. Þú þart ekki vera eitthvað í dý beidum þá hvort þessi gott gengi á Ísland er í dag. Þú þart ekki að fara í eitthvað svona. Nei, það er bara setna. Eitthvað er einfald núna. Það líka bara heldurði við þetta. Það myndur segja þá að klára borgarna í allaskuldir. Mélannas í búalánið. Áðrúðum þú ferða fjárfesta í hlutaprímum. Já, almennt myndi ég segja það. Ég myndi gera þá einu undatetningu að þú getur fjárfest mikið. Veri mikla peninga á mániði. Og hjattum vel mjög agressíkt í getna lífureyðin við. Ég myndi huga það að því. Það er frjóls. Þú mátt hísan þar sem þú vilt. Því á bankaðið að lífuriðsið og það er hvað það er. Þar getur við vala í þér áhúsnaðlið. Ég held að segja ekki að allið meðvitaðarum það. Þú getur til að myndi verið að legga fyrir 20.000 á mánið í viðbóta lífuriðsparnainn. Þú getur að setta allt saman í erlen hlutaprím. Það er við til svona leiðir. Þannig að það sá sem vil vera að fjárfesta mikil til þess að byggja penninga til langstíma á hámum vögstum hann hefur aðgingi að því getur viðbóta lífuriðsparnainn. En með allra penninga þá myndi að byrja á að greinuðu lánin, líka á húsnaðislánni, gera með að fyllu skuldlusann, þá getur við að fara að legga fyrir ekki 10.000-15.000 ásgæld, alveg 45.000 ásgæld, sko. Þegar við er hvortvarnan eldri. Og þá fara fjárfestingarnar að byggja upp verulegar rætt og þú getur bara að orðið vell auðhugaður á því. Og þetta er miklu miklu öregar í leið. Þegar því hún er fyrir segjálega, eða þú ætlar að vera að fjárfesta, og samatíma út með skuldir, þá ertum við ómekla áhægtu á móti fjárfestingunni, finnst mér. Ég vil aldrei fjárfesta með neintning gírunn. Alls ég. Þegir við að marju áhvað á þessu, Ég byrja að lesa vísketeflaðið. Ég heilt að orð, bara að lesa til að reyna að byrja að sjá pattern. Og þá bara heitið, ja, þetta er vera að provað þetta, þetta, þetta gyrir þetta, eða það ekki bara svolítið máli. Og hérna, svolítið þetta. Stingja hérna, sem getur að leiðið með í rauninni fjárfest, með plattpingum, og séða svona hvernig þér er að virka. Jájájá, nýta allt svona og lesa goda bækur, hluta bregja á heimsmarkaði, lesa í markaðinn, það eru til flott að fjárfestingabækur læra á þessu, læra reynslu að annara, og passa sig á samfélagsmiðlum. Þeir eru bara því miður. Ég var alltaf að vona það. Er þið þannig að þeir eru því hjálpleir var að því fjárfestingar, er það eru það því miður, ekki. Ég myndi ekki, að því að það sem nær mestu traksjón á samfélagsmiðlum er því svo töralusnir, og þú taba bara á það allt að þær. Þú veist lika ekki hvaðan fólk kemur, hvaða bakgrona hefur? Nei, það er oft bara eitthvað alveg bæluðið eins og. Það er loka spyrning. Já. Þetta er mjög skennlegt. Hérna, ef þú innir 300 miljonar í lotto, hvaða myndir þú gera? Hvaða myndir þú gera? Skoð, þetta er naturleg að ákvæðileiti ómuðuleiki vegna þess að ég myndi aldrei spilið lotto. Já, ég hugsa þetta strax. Ok, ef ég fengi 300 miljonar krona vinnning, ég myndi setja sneðu mjög kónið myndi, finna út úr því hvernig við getum haumarkað virði þessari penika fyrir okkur öll. Hvernig við getum triktu okkur örukt og aðýðislegt líf það sem eftir ég er, og sónum okkar líka. Með skínselum um hætti, þeir hafa ekkert gott að því að fáum hundra miljonar milli farinn á sig, alls ekki. En hvernig getum við trikt það að þetta var ég tölvært lengur inni eina kynsloð. Miklu lengur. Ég myndi líka fara strax um helgina einhverut út á að fáum fófólterleik. Ég myndi fljóa til glask og fara á leik með glask og reinsjaðs. Ég myndi geða strax. Leifas í aðeins? Já, já, já, algurlega, leifas í aðeins. Ég heitt fyrir það fólk í smörunni svona og ég ætum við veitir að ágjöfa, og fólk hefur verið hérna áskotnast miklu penikar. Það er alveg mikilvægt aðeins að taka út pústi. Það er opaslega mikil áberðið segjfélgjörjus og hvern óðfæðindinn líka spenningur og slíkt. Það er bara eins og hlæpaðu út út út systeminu, ekki einhverja viðtlessu, en eitthvað smá, en síðan bara hvernig há marga ég virði þessari penikar. Ég marður líka segj þessari penikar fara. Hvernig er hvað þér að gera það? Þannig er það ekki bara fjárfyrstningar, og það er bara hlutta breið að hennar. Og svo geymann alltaf, vera alltaf vissum að geta ávista penikarna áfram í bankabokk og geta að gripa í það og eitthvað er. Allgjörlega, vera með næktlöisa fyrir að vera veltríður og hérna fjárfyrsta grynd og agressíft að því maður hefur tíman og toleransinn í það, og lát þess að penika vaksa verulega og vaksa velið veð langantíma, það vera eitthvað miklu meira í 300 miljonar. Geir að það bara vel og vandliða, ég held að það. Og svo er að líka þannig, þegar að fólk er komið í slíka stöðu, það það þarf maður líka að passa sín solgt í þess að áhríðunum í kringun sig, umkringduðið fólki sem er goðum löfman í goðum endur skónda, sem veit hvaðan er að tala um, og hérna hefur eitthvað eitthvað persónaulega haksminna. Ég er á gött til Byrnsberg. Svo er það að gera það. Það er við byrn. Takk hefra ekki eitthvað. Súbleis, takk fyrir byn.
Athugið að efnið í þessum þætti er eingöngu til upplýsinga og fræðslu. Það felur ekki í sér persónulega fjármálaráðgjöf og hlustendur ættu að leita til fagaðila áður en fjárhagslegar ákvarðanir eru te
Samantekt
1. Fjármál og framtíð: Þátturinn fjallar um mikilvægi þess að hafa stjórn á fjármálum, sérstaklega þegar fólk nær þrítugsaldri. Þáttastjórnandi Víktúr Alessandi Búdanski ræðir við fjármálaráðgjafann Jörgber Gunnarsson um feril hans í fjármálageiranum og hvernig fólk getur betur undirbúið sig fyrir framtíðina.
2. Persónuleg ráðgjöf: Jörgber deilir reynslu sinni af því að bjóða persónulega fjármálaráðgjöf. Hann leggur áherslu á að fræðsla um fjármál sé mikilvæg, ekki aðeins fyrir eldri kynslóðina, heldur einnig fyrir yngri kynslóðina. Fólk sé að verða meira meðvitað um mikilvægi þess að stjórna fjármálum sínum.
3. Fjármálasjálfseign: Sú hugmynd að einstaklingar þurfi að taka ábyrgð á eigin fjármálum er lögð áhersla á. Jörgber talar um að mikilvægt sé að rækta rétta fjármálavenjur snemma, svo að ungt fólk geti betur staðið undir kostnaði við að eignast húsnæði, lífeyrissjóð og aðra fjárfestingar.
4. Áskoranir í fjármálum: Jörgber bendir á að viðbrögð við fjármálum og lífið almennt breytist með aldri. Einnig að fjármálaleg útgjöld fari oft að vaxa í samræmi við aukin tekjur, sem getur leitt til yfirborðslegra lífsgilda. Að huga að sparnaði og skynsemisfjármálum verði nauðsynlegt til að tryggja sjálfbærni í framtíðinni.
