Já, þú ert að hlust á hlaðavarpsdáttinn 30 plus, þar sem að við tilum um allt sem tegist í að vera 30 á eldri. Ég heiti Víktúr Aleksandr Bóðanskí og er þáttastjórtandi í hlaðavarpsins. Og kostandi þáttanistir sjöttei rendal sem að leiður út tækipúnað þegar ég kvimandagérð. Þannig að við vantar kameru, ljósei að hljóð og jappel til að taka upp podcast, þá getur það samband á sjötteirendal.com. Í þessum þætti ræðu við um það sem að snýrað barátu okkar við okkur sjálf og hvernig við getum komist yfir okkar ein hindranir. Það vilja byða við velkomin, Jónastrikkui Stefansson. Takk hella hér. Vist líka vel við að fá þig í spjall í dag. Já, það er við eigandi. Það sem við ætlum hérna að ræða eins og eins um sjálfið og sjálfsvinnu og þess að þar. Erstu til að segja mér bara eins frá sjálfur? Já, skan gera það. Ég hefði Jónastrikkui og hef mörg áhaumál og er að bransa mikil í lífunum. En í dag er ég svona fyrst og fremst að vinna með meðleminn betra bóks. Það er sem ég vinna með fólki sem vil búi til sitt eitthví bóks í lífunum. Ég er stannig að fyrra að tróða sér í bóks samfélagsins eitthvað andara. Til þess nota ég ég Ímest hól, markthjálfun, jogafræðin og bara ímest þess að sem ég búin að kinna mér undafræðinnar. Mikið að hugundum og námskeðum og bara svona allt mell heimes og hérðar. Búin að vera að bransa mikil í lífunum að þetta er sem ég er gera núna fyrst og fremst. Og þú hefur ákvæðar svolítið á sjálfsvinnu eller lega með við starfiðið. Það er oft sem að leiðumst í eitthvað ákvæðan átt í lífunum út frá eitthvað eitthvað sem gerist. Hvað er þess að leið að vinni sjálfiðið svona mikil og hjálpa öðrum? Þetta er mjög god spyrning og það var alveg svona pv-tál tími í mínu lífi. Að því að ég var mjög lítið að spá í sjálfsvinnu. Ég kannski tók að dæl karnigí eina bók því á 16 ára. How to stop worrying and start living. Ég hefðið að lýskliðið njóttu og það að hjálpa að með með svona kvíða sem ég hefur með sem úllingur. Hjálpaði að mér að byrja að lífa lífinu svona virkilega fyrir mig. Sem opnaði ekki eina bók eða podcast eða neitt bara í eitthvað 11 árar. Það var ég mið þegar að ég sér að verði í sambandi og vorum að verið i sambandi þá í 10 árar. Þegar þegar þegar þegar það verið lífa að það samband þegar að jagar í hálum ís. Þegar þegar þegar að þetta verið að enda að solleis. að byrja bara svona að skoða, skoða hvað er mitt, hvað er ekki mitt, og bara að byrja að kinna mér, hluti um meðvirkni, samskifti, minstur, og bara að byrja að kinna mér og skoða, og já, ég er svona allt ég ekkert manneske, hann ég fóð bara svona ál inn í þetta. Og þetta bara svona varð mitt áhugamál, bara svona næstu árinn. Og svo kom ég að ákveða við að bara hæta saman ég að skilja í runninni, en áhuginn hann var bara að komið til að vera. Að kava því bara, og bara skoða mig, og svo bara komið ákveði ein punktið að sem ég búin að gera þetta bara ein okkur ár, og bara komið á stade sem ég búin að sáttu mig selv að mig, og ég fann bara svona kötlun, að byrja að talum þetta, að byrja að deila. Og fyrst var þetta bara svona, hörum, illa bara talum þetta, ég heitt ekki að gera þetta með þetta, illa bara talum þetta. En svo bara þróast þetta, og eitt líti á öðru, og að vera nývissi af, þá verið ég bara að farin að vinna með fólki, að hjálpa þeim að finna þess að breytika fyrir sig, þess að innri og eitri breytingar í lífunum. Ok, njú ákveðvært. Og þegar sem er að koma til dýn, er þetta ekki fólk á allum aldrei? Jú, þetta er allu fólk bara frá kringum tvítugt, allu upp í bara á sjötusaldu sko. Og meðalaldurinn er ekki fólk svona þrítugt færtugt, en það er bara allu gangur á. Þetta er bara fólk sem finnur í að tilmúi fyrir einhverskona breytingu. Hvað sem með þessi innri breyting, bara með hvernig því lýður, eða hvað það vil vera að finna að fara til íteltags. Hvað sem með þessi fölfskyttunum sinni í sambandi, í kynlivi, í vinnu, skifta ekki máli. Ég er það bara einmitt hvað það vil sjá öðruvísi í materjallist. Þú veist, það vil kannski búa og þeirrum stað, eða öðruvísi, eða fjáhrarinn er ekki allvega ganga. Þetta er bara líður ekki vel, eitthvað er ekki virka. Þannig að fólk hefmittu minna alveg óhá aldrei til þess að vinna í þessum álum. Meintur þú segja þess að sjá eitthvað munur á fólki sem er nærður að tvítugt, og svo þrítugt að færtugt. Við hennar og við og færtugt saldrei. Finnur við munáði hvað fólk er segjast eftir að vinna í? Þetta er góð spurtning sko. Ég tek eftir því að oft kannski fólk sem er kannski komið færtugt fimtugt saldrei að vel, oft er þetta fólk sem aðeð kannski búið verið samband í mjög langan tíma. Kanskji tíu og tuttúðar. Og það búið verið að stöðnum í sambandinnu í mjög langan tíma. Og það kemur oft til mín til þess að byrja bara að finna hver stendík í þessu sambandi, hvað vil ég í þessu sambandi, hvað þarf að breytast. Það er kannski minna um svona hér sem eru yngri, en auðvitað sambandinn okkar spilur oslá mikið inn í okkar líf, alveg óhaðaldri. Þetta er svona oft það sem að fólk kemur inn, og eða sem ég hef þessu áhugaverkt líka, oft kemur fólk ekki að byrja að tala um sambandinn. Og þetta er fólk að koma að tala um ég er ekki geira námmikið heima, ég er það að taka mér að til, ég er námmið til að klára þetta verkaðinn í þarna, og það bara gerist ekki. Og það er svo allgengt að oft er ekki það sem er uppe ybarðinu vandamólið. Það eru eitthvað okkur rót sem er underliggandi, sem að við oftað bara fyrum í. Þannig við fyrum í kertnan, út á kertnanum það verður hirt svo miklu auðvældarra, ég svo má að segja. En ég finnst almennt, svo fólki sem að kemur til minn ó að aldrei, er almennt fólk sem er frekar óbið. Þannig ég tek ekki ekki mikið mun á hvort fólk er óbið eða loka, en ég tekst antallu eftir að yngre fólk er almennt, það er svona aðeins auðvældarra, með að tala um tilfiningar og tala um hvernig við lýður og hveri gangi, eins og það svo orðið viðukendar að það meyi í dag. Og eins og þú talar um að fólk svona byrjar kannski á yfirborgs kendum vandamálum og fer svo kaðar á dýbra, heldur að þessi getur ekki verið að fólk áttis ekki svona á hverjur umrullig vandamál þegar að eigin eru. Jó, það er bara allkyllig málið. Og ég svo þetta er vótaðið mærtjálfa og lærðið mærtjálfunn. Og það sem að, eitthvað er fyrst að sem við að koma að kendið mitt er, people come for the what, they stay for the who. Þannig að þið koma til mærtjálfa út af eitthvað eitthvað eitthvað vandamálinn. Og vandamálinn er alveg gild, það er alveg eitthvað sem það er að leys og það það það það er að laga. En þu haldið áfram að vinna með fyrr og þið leysa þetta vandamál þegar að þið komast samstariðu við mærtjálfan að skilja sjálfan sig. Skilja undilíkjant í vandamálinn og rótinnan. Hvað myndum þú að segja, afhverju skifta í mála að vinna í sjálfni sér? Heltur er það að sé fólk sem að vinnur aldrei í sér? Er fólk bara svona ómeðvitað að vinna í sér? Hver er svona þín upplevun? Þetta er mjög god spurtning. Fyrsta spurtninginni er mjög god. Afhverju ættir maður að régða þarf með að vinna í sér? Ég myndum að segja, ég að þú gera það ekki, það þarf bara bæði nýjann að gera það. Það er bara þannig, þannig að þú eur á hverju val. Þannig að þú þartis ekkert. En líf þitt og bandana þeina og bandana bandana þeina og bara fólk í kringuði mun að líkjum verða betra fyrir vikið. Og samatíma er mjög öðvældig að fara í hérnatina. Það er fólk sem hættir ekki að vinna í sér og lýtur á sig eins og hvaða verkaðni sem að þarf að leisa. Og eins og þegar ég búin að vinna nóm ekki í mér, þá má ég slaka á, þá má ég vera til. Þannig að það eru til óliki pólar. Þannig að þetta er eitthvað sem maður það líka taka eftir og oft í fólk bara spóla í eitthvað drullu að reyna að klára eitthvað verkaðnendalust. Og oft er einhvern ekki þá brennu þá fólk bara út og er ekki að njúta. En svo erum við tínpólinn og það er alveg fólk í sem að sér að er ekki að vinna í sér. Það er alveg auðljúst. En öðu þetta vinnum öll í eitthvað eitthvað vegu, við eru með öll að skoða það. Við finnum öll fyrir tilfinningum. Við vinnum með það mismundi vegu. Og eitt hugttak sem maður er að læra í skólunum sem ég er í er að ég er að læra með alveg að sætt ég staldtjómynt að fæðarna. Og það er eins að maður kvælst creative adjustment. Við erum auðvitað klár sem dýratjónt. Þannig að það lítur ofta ekki út veginn svo við séum að fara rangaleið. En oft er líka með nokkar og sólinn og tilfinningarna að gera það sem við þurfum núna til þess að komast í kellumetta, til þess að leve af. Þannig að það að deyfa sír, eða vera í fórruðun, eða flóta, er ekki döntilega ránt heldur. Þannig að það fólk sé á þess að það að það er ekki bara í flótað að fórruðun og er ekki að kavinni mandamálið, er ekki döntilega ránt. Kanskja bara viðbryð? Eða viðbryði sem haldi okkur lífi og nóg og lengi til þess að komast að þess að þess að fólk finnur loksinsbörikið. Það finnur hvað þannig, það finnur að það má vera eitthvað betra. Gæti ekki líka verið að sé bara komið það langnýður, bara að nú við komið þurf og það bara í kemst ekki lengur nýður, ég verða það að gera eitthvað í ísu. Það er náttúra málið sko. Þetta minnir mig að svona um hundinn. Það er maður sem heimsvátt í bonda og hundur sem lau á pallinum í bondanum og svona yllverandi. Og gesturinn spyrja bondan, afhverður hundur hún í yllverandi? Ég hann setur að nakla. Þetta er bara ekki nóg óþærlegt. Þetta er oft svona með okkur. Og oft þarf þetta bara að vera nóg óþærlegt. Þannig að við erum oft bara í einhveru, við vitum ekki hvað viðum að gera en við þurfum ekki að spáði því, við erum nokku það eilægt. Við erum bara að gera okkar. En oft þurfum við þetta slap inni feis. Við þurfum þessa blötu tusku. Við þurfum að fara á bondin til þess að spytna okkur upp. Ég held þess að hundar præst hann. Ég finna fyrir mitt eiliði og í síða kringum. Þegar hann bara komið að einhvern stað, sem að maður bara, hvert er í komin? Hvernig getur þess að þetta? Þetta getur svo lúmsdótt. Man fyrir svona róla að nýðra einhvern stað, og það er álóksinsk vonandi. Tegum við bara að skarið og byrra að taka seg sjálfsvinu og að finna leiðir til þess að koma sig út á því. Hvað heldur að myndi gerast, ef maður er, ef maður gerir ekkið? Ef er enginn sjálfsvinu? Hvert leiðir maður þá? Það er bara god spyrning. Fyrsta spyrningin er líka sko, hvaðan er við koma að þetta kom? Að því að það, hvernig uppeldi og hvernig um hverja og hvernig aðstæður hverja og eitn er allan upp við, hefum sem mikil áriðv á okkur. Þannig að svum okkar allast upp í þeim aðstæðum, að það kannski þarf ekki það mikla sjálfsvinu endila. Það er bara búið að vinna einstæðlingin upp frá því á maður bann. Fjegg helbrit og gott um hverfi og er bara búin að læra að nálgas lífið á falliðan og helbrit að måta. En svo eru bara æri sem er ekki að hefn hefnir. Er allast bara upp við, óriðglu, óvanvirni og muggla uppbildi og maðurvirni og það hefur áriðv á okkur. Og það eru þeir einstæðlingar, eða við, líkliðir þess að spila það út á okkarfullarins árum. Og það er kannski meirið þörfiðir þess að vinna um svum að segja. Þó við höfum að öll gotaði, við höfum öll gotaði að enduðskoði okkur sjálf. Og saman hvað sem full komið uppbildið okkar er, þá er alltaf einhvern sem við getum skoða því. Já, ég get allar verið samála þessu. Og þú tala erum á þann, að þú sem unglingur hafði að vera að vinna í kvíðanauðinum, ég hef sjálfjöfir að glimaðu kvíða og upplifi kvíða sem rosala hamlandi æppl sem kemur í veg fyrir að ég náði framfjörum og bara gera hluta sem er langar að gera. Og þess að við sem er sem magnað að þessi fulta fólki sem hefur ekki hugmynd um það hvernig er að upplifa kvíða. Það er svona svartúl sem að getu verið að geta mann upp að innan og nota beinni, sérst ekkið dændla að utalumunni, en hvernig er það í þínustarfi? Er ekki nákkur vennilegt fyrir þig að vera að vinna með kvíðanamál? Það getur verið það sko. Það er líka okkert að að greina munin á markþerl og sálfrængi. Sálfrængi vinna með fólki að koma fólki í úrfórtiðinni og inn í núið, inn í nútíman. Það verið að hjálpa fólki að vinna með áföllinn, að þegar fólk er fast í fórtiðinni. Það er við alla tilfíningar á okkur, að allt sem við upplöfum, það verið einhvernig svona ring. Það byrja og það enda. Þegar fólk er með okkur áföll, þá myndinur er frossinn og ringurinn er ekki klárast. Þannig að sálfrængi er ekki að hjálpa fólki að klára einhvernig ring og oft er það það alvægt að fólk bara fer útur Líkamannum. Það bara disassociator, fer húrof og ef að fólk er á þeimstað, þá er það kannski fint að klára að vinna í því, að verið að vinna með marghjálfa. Það að marghjálfa er ekki að heila að lækna áföll. Hynsugar er mjög mikil í lífunnu sem hæktir að vinna með, sem að teingis tilfíningum sem að þarf ekki endilega sálfræðing. Það ég oftereinn ekki er þetta viðhórf og bara svona við fötum hvað svumt er ég er óþerfi. Bár svona líkamann okkar fartaða, heila okkar fartaða. Marghjálfunnir er að hjálp okkur að koma úr nútímunum inn í framtíðina. Sjá hverir erum við núna, hvert viljið fara og hvernig ekki í komistánka. Og oft bara með þessum samtölum og þessu marghjálfunna teikni sem við nutum, þá erum við að spyrja spurtningar og skoða málið fað mörkum óligum sjónarháttnum og oft er það bara nóg fyrir viðgum að farta, bara virkilega að farta þessi kvíðir mig er ekki sens. Og oft er það nógt í þess að hann bara fari eða minki. Og ekkert stór hluti að veri eins og þess að við tala um að hjálpa fólki að höra í framtíðina. Stór hluti þá að fara að kannski út fyrir þændar að mann líka. Jú, algjóla. Og oft er fólk með svona hamlandi limiting beliefs um það hvað það getu gert og hvað mað. Og oft er fólkum með bara fast inn í einhveru boxi eða bara svona ákannu ramma svona þægjinta ramma. Og því að vanda bara svona sjálfs öðrikja sjálfsdöðlega stýga út fyrir þarna ramma og er kannski með einhverskona sugu eða minstur þar sem að það enda ekki vel. Það vær ekki með stöðning. Og þetta er ég vel ettu tölum um, við getum að tala um kvíða eða funglindi eða áfötlega eða hvað sem er. Og oft er hann ekki tingist að því að enkku tíma varum í aðstæðum það sem ég fingum ekki stöðningi sem við þurtum. Og við erum reyna endur upplýfa það í þessum aðstæðum. Og eins og við segi, svumt, hvað það er öfnum sálfrængi, menn oft er þetta bara nóg fyrir við komandi að tala síg gegnum vandamálíðu, bara með samstárfélagar, bara með partner í þessu eða magt fyrir loyðið að vinna eitthvað og bara svona að finna eitthvað Hvað er það sem þú heldur að gyrist? Er það rétt? Hvaðan kemur það? Hvaðað gyrist þá? Og hvaðað gyrist þá? Og það bara svona Það gyrist ekki neitt? Ja, ok. En undan því aðhvernum maður leiðið sig bara í hugað það var bara neidri ekki hægt, ég geti ekki það verið bara skellulegt. Oft bara það spyrir ekki hvað er það sem er svona skellulegt sem það verið gyrist eða bara nóg til að Hvað er það sem er svona skellulegt sem það verið gyrist ekki smá óþægilegt, eða það gyrist ekki neitt? Ok. Hver er breittið það fyrir þig? En stundum er þetta samtálveg feka mikið en það getum maður líka að spyrta þið komið í stanei fyrir að hérðu, klarum við þetta heilt marathón? Nei, ok. En hvað með 100 metra? Eða 50 metra? Hvernig mynd ég lýda með það? Hvernig getið það verið hægt? Og oft bara alls svona leiðið og nálganið sem er virka fyrir fólk Hægtur óleg er hægt að stækja það eina þændarím þændarama og þegar þú finnur að það gerast ekkið slæm þú fær svona positive reinforcement þá finnur þú bara fyrir þessa kvíðið er óðhverfur og þannig getur fólk komist út fyrir það þændarama Getur við gefið með persólít dæmum eitthvað sem þú hefur gert til að fara út fyrir þín ein þændarama? Sko Ég er náttalvældig Ég er negur erabóttum kæskja með það ok við stukum bara dæðum égんir ég er yngri og ég, ég ég með mykinn bara svona félags áskvíða ég er bara hrúsalni mikit fannst ég ekki funkar í hóp ég fannst ég bara vera ekki velkomin bara happnað av skolagейkynnum og samfélagi og þannig þannig ég er bara einamgraðið mið og verð bara í bókum og taluleikjum og veri ekki það reyna að leyaðu lífum ég bara þorrið ekki ég sá ekki pointið með þig Það er bara, við bara byrjaða að leyfa mér hægturálega, að bara taka bara hænumskröf. Bara anir þess að próa hluti sem ég fannst vera óþeilegir, bara meðvitað þeirra núna í að fara inn í þess aðstæður, ég með kvíða þeirri einsu, smá bara, ok, ég ætla að fara inn í þetta, og bara sjáka gyrist. Og þetta síst ekki um að reyna að yfist í heimininnum degi. En mið er bara gott emið að hafa verið þarna, ég þórið því vatlega að tala við fólk sem ég var hivin af, eða laða eða stát, eða, kannski, ég vildi vera vinnur, yfir í það að bara með því að taka þessu skrif, og byrja að tala um mínar upplývanir. Það byrja að ég líka finna stund, ég byrja að finna, hefur því, það er fólk sem finns þetta að verið að lei, ekki það mæri einlige að þurfa það, en það hjálpa það alveg. Og hægt og rólega er ég bara að bara að tala svo mikið um, í gefnum ári núna, um ég og hvernig ég er öðruvísi, og ég er bara að finna að óna það, og ég er bara að finna, vá, ég er að fá að leva mínu lífi, leva mínu lífi ífærelsi, ég er bara besta lísi mikið á næst hugsa mér, og samtir heimur er hann ekki búin að hinnja. Og það er fólk sem er bara eitthvað vá, má ég líka, það vist. Þannig að, ég veit ekki hvað þetta sagar spurtningunni, Ég veist þetta, ég veit svo gott dæmi líka um hvað orðanara og stuðningur getu skipt mikið máli og haft mikið árif á lífmans. Ég veit að tala fyrir mig, fyrir sjálfamík, eins og þetta podcast, bara það verið kannski frábæri dæmi um að fara út fyrir það í endanamann. Þú veit áðu því, þá hugsa það með mig bara í mér ræðilega rött, ég get ekki hlustað að mig, og ég er mjög kvíðinn fyrir að tala, þú veist, ekki ég vað út eitthvað einhver ebnir með sjálfamík, það sem allir fólk hlustað að mig. Og það þurfti í raun í, það voru þrý hlutir sem að urðu til þess að ég komið hér í dag. Einst og þú, þú last hérna Délkarníki bók, ég fór í Délkarníki, og þá er einhvern ekki námskiði sjált sem að breyti því, þegar þessu þetta er vikið, ég heldum við varða ein aðelig á námskiði. Við ættum að skiptast á hérna, hvar að Rósum, og hann sagði mér, bara, Víktor, þú hef mér svo þæla og mjóka og faldilega rött, það er svo gott að hlusta því. Og bara heila að mér sprakk, við hef hefðu þetta, ég bara, hvað er það að butla? Ég mér ræðilega rött, og eftir það fór ég svona hugsa, hefur við byttu, just mér langur svolítið að gera pokkast, og just að væri hala gaman, en er rötti mér ganskja ætli lagi? Gedi ég þetta? Og svo myndi að segja annan hluti, sem var svona í þessu feðalæmið, að komast hingað, það var ég myndi að fældi þýni markdalfunn. Þú hjálpaði mér svona að fá spurtningunni, eftir þú ert að segja það, hvað gyrist? Hverja eru aflýningar? Gyrist eitthvað rælætt? Er þetta var að fá fylta fólk í hérna, fara hvartaðið, bara hæruðið ræði ættu umlitt? Nei, það er kannski ekki að fara að gerast, þetta er bara ok. Þannig að ég fá svona þess að prófa að með áfram í bara svona lillum hlutum, og þriðiðið hluturinn sem er hérna svolítið stór líka einsu, eða bara mjög stór, og það er að fara í svona selv og sæpun færdalæg. Og það breitt í gífulega miklu fyrir mig og salgstrustinu. Þetta er bara svona þetta sem er innræmið okkur fast, þrá kannski aðskárum eða svo svona svo lengstýnni manir sem að nær kemst eitthvað í þessu feðalæmið, og bara á 6 klúkutífum tókst mér að leysa úr vandamana sem að ég sé ekki fyrir mig hvernig öðru sér þetta að hafa gett. Og ég veit ekki hvortu að hyrtu með þetta með flugvilina og breytir flugstæfnum eina gráðu, og getur að enda einnarið heimsálfi. Og ég horfum svolítið á þannig að allir þessi hlutir samverkandi, björðu þess að eru pingu lilla breitingar í huganuma mér, sem leytur mig í að komast að markmiðinum og lungunum. Ég held að skipta svo miklu mála að þóra fara út fyrir þendramann og blómstra sem manneske. Annars staðnar maður, og ég held að þegar þú staðnar, þá verður eins og við kalla skúlíð fúli. Þegar bara þið líður ílla. Þú svona reydiðdar í kringum við bara svona svona neikvæðinn oft, þegar þið líður bara reyla ílla. Og maður séða það oft á fólki í svona svona svona bara pirraðið út í búð, og hvað erður það bara, ætta, þetta ættu að vera svona, þetta. Og þegar manninð kominn að þangað, það var svona minkul að þeldið að áta seg á því bara, helðu, ég þegar eitthvað er breyting um lífinum minni. Eitthvað sem að, kannski, fólk sem keminn til þín tenkiðið, er þetta eitthvað svona svona sem að þú hugar að vinna á með fólki? Já, algjóla sku, og það er svona mikið þegar með þarna sem er ómeðvitað, og það er bara aðlugt. og það er svo gott að myndi að fá einhverskona speil og eins og marg þér alveg er bara speil Góður vinur sem að virkila segi þér hvað hann eða hún eða sér íðir, það er bara speil sem hjálpa þeir að sjá dýpra inn í þig og þín blindspot og við erum öll með blindspot og ég kanast rosslaði mikið við þetta og þetta er að sem ég hjálpa mínum kunnum með þetta en mjögast líka svo gaman að hún nemtir þetta með Silosibin ferðalæð að þegar það eina sem að í rauninni Silosibin eða önnur huvíkandi að hugbyrnandi ebbni, það eina sem að það gera þegar giða þér aðgang að minningum og tilfinningum og bara svæðum með helanumaðir sem þú ertvannilegki með aðgangað að því að þú myndir alltaf að hafa aðgangaði þeim við myndum bara að fara eðrum í rauninni það verið óf mikið af upplýsningu til þess að vinna úr til þess að leva lífun Það sem þessi ebbni eða plöndur gera þið giði að hafa aðgang að þessu í smá stund fær eina að glukka til þess að heimsakja og virkila skoða það og þá verið það hlutinni oftað svo augljósir þannig að það er bara svona gaman að þú skítið neppna þann og það vits og til ég ég ég er í námi sem er það sem ég er að læra inn á þessi ebbni Já ok, vil þið segjum eins og það fyrir því Þið veit að úr núna að fara hvað til Suður-Amerikku í nám Já í rauninni sko, hann ég fyrir hann að út til þessar ári til Suður-Amerikku eða Afrikku og er það bara í í rauninni bara í massivri sjálfsvinnu og skuggavinnu og bara þerapiðu í svona einahalla viku í sann og samlí að því það fáum við að kenast þessum ebbnu og það eru notu, þið eru ekki svona í leikilhudverki, þið eru notu sem svona í aukalhudverki sem svona stuðnikur til þess að krystalaðsæri að amplifæja það sem við erum búnið agar að læra, þannig við erum að læra bara á lífi þetta er bara sálfreði, heimspeki, þerapiða lífi og döðinn og svo að þessar plantur, þessi ebbni sem eru þó notu til þess að ópn okkur þannig við sjáum við skýrar í okkar blindspot við sjáum, vá, ég bara búin að haldi þetta allt mitt líf bara vá, þarna er kvíðin, þarna gemið kvíðin og bara sem að mað finnur óttir átina og mað samtinnir þetta inn í þess að erum að læra þannig að við komum úturrussu, þá búin að vinna okkur í gernum þetta og ég mitt fæði það hæður að vera í þess að námi þannig að ég fæði að gera þetta í landi að þess að þetta er löglegt og það er ekki þetta sem að búa við þannkost, það er alveg bara hrábætt en maður getu að gyrta, en að samatíð mig lika gott að neppna Ég er ekki hérna þess að kvítið að fólk í þess að gera eitthvað svona að færi eitthvað svona færi að laga og það má alveg segi að þetta sékars ekki dendilega fyrir alla og það er mikilvægt að eva einhver ætlar að fara í eitthvað svona ekki bara að fara að gera eitthvað sjálfur ekki gera þetta bara með einhverum Þetta er roslega mikil vandaverk að því að þetta er mjög upplúgt tól alveg eins og bara Sálfræðir er upplúgt tól Þetta er bara tól og að þú gera þetta bara eitthvað eitthvað meginn þá getur að enda Ítla Þannig að er mjög mikilvægt að fólk sem er underbúník og eftirfyldni og fara eitthvað þegar að vinna með eitthvað svona að því að þú getur åpna það á roslega mikil Þannig að bara gott að hafa það í hug Þannig að við erum ekki að mæla með þessu við erum bara að ræða okkar einu upplæðinir Og ég myndi ég stið ofta að hugsa eitthvað líka þennan með bara sjálfstrustið við erum að halda okkur sjálfum svo meginn yðri að við erum að stoppa okkar einu potensjál meður sem hugsa hann að minna að með okkur og ég hugsa líka að minn eftir þú ertið vin sem með þið segja allt við þið sem að þú ertið að hugsa mindur ekki bara að sparkið svo vinni búrti bara þetta er ömulig og vin Þetta er goda pæling sko og oft myndi ég kannski segja jáiðiðisu að ég heðiðið segja til jáiðiðisu en eins og núna kluta því sem ég er að gera í eins og námi það er að verða meðvitaðari og núna er ég miklu mjög svona staldreið og sjá hvernig er ég að sjá mig hvernig er ég að dæma mig og núna í stæðan fyrir að vera að sparkið mig fyrir það þá getið bara að elskaða ég geta að halda því þetta numma og það er stann að það er ekki það gætið að öðvælda en þetta er goda punktusann sko þannig að ef þú ættir svona vin ef þú verið í meðvidund og ef þú verið komin að það stað að geta að teki við því þá kannski er það öðvældera en ef það er ekki komin að það stað að þá myndi að sparki í gæan sko ekkert spurtið sko þannig er það ekki ekki ekvæli ekki í samfélagin okkar í dag sem að hefur þessi árið á Aquænt þegarnicos Goodness ああ demonstratíða og vrida sem stann seður and einhvern favorið LAUGHTER down down down it it að taka út alla samfélagsmélaga úr símánum mínum. Ég með þetta í tölvunni, eða við vil, lápannum, þá geti ekki ekkt. En ég átt að með á því, ég búin að vera núna í næstu því hálft ár á en samfélagsmélaga í símánum. Það er, ég er ekki að missa af neiniður umfðurilega. Þú veist, ég manna áður að reyna ég að geta þetta, að vera ég bara þú veist, ég er bara eftir að missa útljum ammelum. Þú veist, ég er fyrir að reyna að hafa sambandveimu, ég er með fyrirtæki, ég þarf að passu upp á að vera með allt á reynu, og að vite að hvernig allt virkar. Þú veist, maður gyrir það alveg. En ég er í raunin ekki að missa af neiniður. Þegar maður getu að kíkt í tölvunni á samfélagsmélaguna, og dumskróleðið farið, ég skýrar í hausnum, og þegar ég gef mér þann tíma að fara í tölvunna á Facebook, það er ekki að missa neiniður umurulega. Og ég held að þetta sé stór breytið lífun í fólki, mörgur sem maður mérkið sem við talaðu, langar, ekki vera fastir, og þetta er fýkn. Þetta er það, þessið samfélagsmélag. Þetta er hald dæðið, og það er minnum útblífin að laga líka. Ég held að ég fólk myndi prói þetta. Ég ætla bara að takk eitt dag og veikur, ég æða þessu úrst, þetta getur að installa aftur í smöttum. Ég held að myndi að finna mikið munn. Ég held að samfélag þessu, og þetta er skendilega tilgjöna sem þú búin að gera, og gaman að heira áhríðin sem heitra Háváðið. Ég heit sem er ég mynd svo mikilvægt, ég heit er að spájið þessu, og þessu fynnið og talaðu um óttjum að vera að missa að okkur. Ég tóks upp á okkurinn að þú bara með frettir. Ég heit ekki fylst með frettum að neynu viti í þrjúfjörar. En ég fæði samt að vita af öllu sem að skrifta í máli. Og það sem ég gera þarna er ég að meitt að draga úr vandamólni með marga fölmiðlar er að þeir er ekki styrt af einstaklingum eð samfélaginnu, þeir er styrri til þessu að selja. Og það er því mjög ofta nótjusinn nei hvernig til þessu að selja. Og auðvitað ofta samfélagsmiðlanu líka. Þannig að, og allveg í þessum dæmum, það var þetta okkur slag snidru með samfélagsmiðlana, og við erum alveg að hannar til þessu að vera að háðu þessu. Þannig að þetta er bara mjög godu puntunni með þetta. Við maður að hoppa þess aftur í að fara út fyrir þendramann. Það er eitst sem mest mikilvægt kannski að taka fram líka þar. Þú upplýfjar þetta kannski líka með þérum skjólstæningum að þegar þeir fara að vinna í sjálfu sér og fara út fyrir þendramann kemur ekki alltaf eitthvað eitthvað svona baklæs, tilfíningalega. Ég eitt ekki að segja baklæs, en þú upplýfjar svona herður tjöðvöldlið í asna lúr. Þetta var svo farulít. Hvað vera að segja þarna? Það er mjög langar að geta tikið tilbaka. Hvað myndur segja við því? Þegar að fólk er að åpna sig, þá auðvitað getur fólk upplaguna bergskjöldun að þynku. Það eitthvað getur alveg gæst. En það er eins verð ólíkler að að gerist þegar að þetta ási stað í yrkur rími, það sem báðir að finna að það er ekki verið að dæma. Það er aðt velkommið. Það er svona að legja mjög mjög áhesslu á það með mínum skolstæðingum. En þetta er getur það alveg gæst. Og það er bara aðeilega tilfíningar, eða það er bara tilfíningar, sem komum bara upp. En öðu þetta gyrast að líka að fólki, að við vinnum að einhverjum breytingu. Og það verður einhverjum breyting. En svo við erum fyrst í minstrum. Við erum við ákvæðin að tögja breytur. Og það er aðileglegt að við dettum. Við bara dettum og smetið. Og þá er bara mikilvægt að staldar við einhverjum segundur. Ekkert snart að smetið, bara svona, já, ég daft að smetið. Ok, og ég er hérna að manda lítið í ytrullinni. Ok, hérra, ok, bara takk eftir því. Standa svo upp og halda bara áfram. Við hektur áleg að við byggjum nýja tögja breytur. Geirum það sjálf. Það teikur langa tíma. Það teikur langa tíma að byggja vanna. Svo um ég erum ég mitt smá skamda til dæmis af einhverjum. Þetta hjálpar að byggja nýja tögja breytur. En þetta fólk bara að gera það á sínum ein fórstundum. Og ekkert eitthvað að kveita til þessendila. En já, þetta er um ég... Og mér er svo skellert að það sem þú er með heitið bidra box. Þegar að ég er með draksta á þetta hjálfir. Mér fyrir þetta svo tengja stilvíð svona ákannig lutt að sem ég hugsa. Sem ég sé fyrir mér. Þegar að þú horfur aðra, þá setur þetta ósér átt í eitthvað box. Þú er bara að hérja þetta set. Hérna Mark Þjólfi, hann huga á hvað á hérna þessu, þessu, þessu. Og svo ef þú ferði út fyrir það box hjá eitthvað um öðrum. Þá á það kannski til að vera þú snabit. Það er þessi einsteklingur að gera þetta. Svo ég er Víktur hérna, ég er að fara að gera podcast. Ég held að fólk fá við smá ok, smá skríti og slusti. Ég held að þetta er svona oft fyrstu viðbruið hér á fólki. Og við erum að fara út fyrir eitthvað ókar eigið box. Sem er vantlega þetta svona það sem að þú ert að vinna með. Að koma snart út fyrir eitthvað eitthvað box og stækka boxið. Ég held að þessi líka, að minn upplifun, mjög eðilega viðbruið. Að maður fara viðfingar sér bara svona herði. Þú veist, á ég er að snaldið þarna. Ég held að þetta er fá svo neikvæðu tilfíningar. Og ég held að þessi, í mínum til líka er bara svona næs. Ég er svona sett í pyntan að það bara. Ég mun fá neikvæður tilfíningar við þessu, eitthvað neikvæður hugsanir við þessu boxið. Þegar mér er að stækka boxið. Ég horfðið þannig. Þannig að ég maður bist við því. Ég getu svona að geta ráð fyrir því. Það hjálpa mér að vinna á því. Bara svona, já, hérna kemur svona eitthvað í tilfíning. Og svo get ég svona að hugsa, hvað ert að gera við þannig? Hvernig að ég vinna með þannig? Ég held svo gott að fá líka tólin til þess að vinna minn eitthvað í tilfíningar. Að vinna úrðum. Þannig að sé ekki, eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað er ekki hindrun, eitthvað er ekki hindrun fyrir eitthvað einn lokuðhörð. Þú veist, þú bara svona, að ég ætla að bakka. Mér er bara svona, ok, hérna í hindruninn, hvernig ætla að ég viste í hann. Allgjúlað sko. Og ég tenki svo mikið veita. Það eins og ég er upprannlaðir í tólinafræðingur. Og ég var að vinna sem forretar ég þau búin að sjá fræðingur í alveg 11 ár. Og allt er bara svona típisk bara svona lokuð sambund. Og í dag er ég hættur að vinna sem tólinafræðingur. Hættur að vinna í banka. Hættur ég svona típisku hugmyndumum í lokuð sambund. Og í stæðin er ég að fara einhverja að gera hvað. Gjössalnaðan farin út fyrir bóksi. Farin að leva lífinnu sem ég vil gera það. Að bara vera með minn ein rækstur. Að vera bara að tala frá hértanu. Talum hvað er bár að virka fyrir mig. Og hann að sambalsfóram sem virka fyrir mig og minnmakar. En ekki einhver sem er på ákveða fyrir frem ákveðum öðrum. Og öðvita er fólk af fylgjast með. Og fólk er búið hórra með frá upphavu. Og fólk dæmur. Og fólk emmerskóðanir. Fólk finns þetta skrítið. En oft er fólk ekki endilað að dæma. Því fylst að man segir eitthvað virkilega ránnt endilað. Eitthvað meira er að þetta er eitthvað nér eitthvað öðruvísi að ég búin að læra. Eitthvað búin að eitthvað öðruvísi að ég búin að læra að ég má gera. Má þetta bara. Má maður bara að gera svona. Og oft getur þetta verið ábríðsemi. Þetta getur verið öfnsíki. Þetta getur verið dumur. Það vera að dæma mann að því fólk er að dæma eitthvað í sér sjálfu. Ég myndi verið að gera þetta. Það myndi mér líða svona. Og það myndi segi hvað stemtu mig. Þannig ég ætla að finna það með þessum hérna hinnum. Þóðu komi ekkert við. Það komi þeim ekki neikt við. En það sem ég tikið eftir samt fólk er alveg með skoðanir. En almennt sér samfélagið orðið miklu ópnar að það var. Og það heirist hæst í þessum tómut hannum. Fólki sem er með með samfélagið. Svo ef við skoðum bara samfélagið, ef við skoða bara all fólki sem ég tala við, sem er ópefýrjessu, sem er ekki demamann, er bara fórvítið, er bara að spurja hvernig er ég þetta, hvernig er ég diktið þetta, hvað er við að gera þatna. En ég fastu þatna hvað er ég að gera. Og svo skoðum bara svona skoðanir kannanir. Og við sjáum bara svarta og hvítu hvað samfélagið orðið ópnar að ferir öllu þessu. Að vera að vinna sjálfstætt, að vera að gera eitthvað skir, að vera fungjónastæðar sem ég, að vera í fölbryttið sambatformi. Þetta er allt bara að vera það ópnara. Já, algilega samanlega því. Já, en svo neftiru tólin. Þetta er miservitt fyrir okkur og erum ég mismyndið stöðu. Þú veist, ég er á einhvernig fórritenda hópa að vera einhvernig hvítur, kallmaður. Þannig að ég kemst upp með að gera hluti sem að svun mig að gera ekki. Og það veist mér líka svo gott að ég er í svo fórritenda stöðu, þá ég fá hælu gaggrínu, ég fæði alveg að heira hvað það sem ég er að gera að sé, foranlegt og skrítið og eitthvað þannig. En ég er samt í fórritenda stöðu, þannig ég mjög fyrst bara gaman og gott að tala um þetta og taka þátt í því að nórmæna þess að sluti. En eins og það talar um, að dessan þeir geta allt öðvælt, og þá er svo gott að hafa þessi tól, að læra að tengja sér og granda sér, og geta að seti með þessum tilfynningum. Það koma alveg upp í gennum þetta fertli, og því hvað eru að vera mjög öllum. Fólki sem þú sér þetta úti á samfélagsmélum í podcastum, og það lítir út til að vera að vera með þetta allt á reynu. Þetta er allt fólk sem á mjög erfiða daga, og er búið að eiga mjög erfiða fertla að komast á hann á stað. Og er bara að við að tala með þetta, að við ekki að tala með þetta, hvað þið gera, hvað fyrir finnst þeim, og það bara fyrir í gennum með þetta, og er með þessi tól til þess að komast í gennum með þetta, og er með stuðningi sem að þarf, og við þurðum með stuðning, og þetta er afkar við meigum ekki vera einat í hottni með þetta. Vera einat í hottni með tilfynningarna af okkar, reyna að finna útir þessu ein, það bara yfirlegt virkar ekkert Já, meit, og meist er meitt svo goda puntur því það er svona nefnir aðvann, þegar að fólk er dæma að þeir á það út siki, ábríðið sem ég og sínja ein áryki. Það er fólk sem að svona hórur á eitthvað annan að vera brjó þessi út út úr skellinni sinni, og þá hórur að sjálna þessi bara, eins og þessu nemt ég sjálfur bara, þú veist þegar við, ég er ekki gera neitt, við líma eitt, kannski. Ég ætlu þetta sjálfur þegar mér lýður illa, bara ég hórur eitthvað annan að standa þessi vel, og mér veist það frábært, en á sammanskapi þá er ég svona að hugsa, á ég er ekki ná að gera ná vel, og ég er ekki að ert að dröðjum á hana mína, og þá er svona á ein stöðnuna tilfning, bara á ég að vera að gera eitthvað annan að, af ég að vera, vist hvað geta ég ert? Ég held að þetta kom alltaf út frá óryki, og ég held að þú sem einstæðlingur tökur ákvörun, hefur ég held að fylga dröðjuminu minum, ég held að reyna að gera eitthvað saman míg langar að gera, það mun allt að hafa þessi áhrif aðra sem maður líður illa, og eru að speikla sjálfur þessi í þér, og því mér ég sé það er lagar átt í folkið, sem séðu aðra mistakast, en dövul fyrir sem ég er geggað, því að fólk reynir. Þú veist, bara, hefur, ég held að bara ég held að hoppa inn á í djubuluna, og ég held að reyna við þetta, það er aðdónamest, flestir eru bara, hvað það? Það ekki ekki hefur, hversu margi eru sem reyna, og það eru alltaf þeir sem að gera eitthvað öðruðsið, sem da múttur strömminum, taka þess að ákvöruna að hoppa út í eitthvað fylga dröðjuminum, þeir enda eifelitt á eitthvað um flottum stað, þegar þú komast nær markn með þessinu, Það er alltaf stæstu fyrirtegin í dag, þú er gerðu þú virkulega eitthvað öðruðvísin að þeirís, til að komast að þess að það sem eru á, og þessu stæstu frumkúlar, þetta er allt eitthvað lýði sem að gera þið eitthvað öðruðvisið, að gera eitthvað nýtt, og það þegar fylgt að skíta á sik, en það skeitt þá sem fylgt að málega að hafa sjálfsrystið og drævið í að gera það sem maður langar að gera, og drævið í að gera það sem maður langar að gera, í lífinnu, annars dannar eru bara. Leilig að sjá aðra í kringumann sem maður eru ekki nú sjálfsrygir, og maður hefur fulla trú að gera þetta, maður langar bara hrist að hefðu, þú ert frábær mannarskja að þú getu að gera þess að maður langar að gera, en það bara treist í sírgiðið þá, og allt og lítið í sjálfsmat, það er svo slengt, það er svo leilig að sjá það. Já, það getu vera erra til að hafa upp að það, sko. Og ég var einmitt líka segur um það í byrjun, og hefur veriðkina mina vegferð, að því ég er að gera þetta, hefur hlót að erra ekki að gera þetta. Og ég vala átt að til, ég vala að sita, sko, þrýsting og pressu á fólk, kannski og mikið, að fylgja sínum drömmum að gera eitthvað, þegar það er ekki tilbúið, og þá getum að vera búa til pressu fyrir hvað sem er ekki tilbúin. En auðvitað er rós og hvartning, og bara að hjálpa fólki að vera síð, það eru þetta rósulag gott og fattlegt. Og svo þurður við að treysta fólki fyrir sjálflusir. Og það er eitthvað erreiðast að við þetta, og það er aðanlýgt tenkt inn í meðvirtina. Það við viljum svo mikir inn að ofta bjarga og laga það sem sjáum úta við, í stannan þegar að, og þá gleimum við sjálflu um okkur, hefur að byrja byrja, hver þú, hvað er þú að reyna að gera þetta? Hvað er þú að reyna að gera þetta? Og er það að reyna að gera þetta til þessa hjálpavíkomandi, eða þessi að fjellíði betur með að stöðuna þessi að viðkomandi er í? Og þetta er svona áhverft að skoða þetta. Skenleikar að við kemum með þetta frá Önum og Sónanum, það er svona frábært að heita það líka. En þegar að maður að gleimu líka því því þeim punkti að moti, það er svona frábært að heita þessi að heita þessi líka. Já, það er það og þetta er sem við verðum að læra mikið í þessi skuggavinnu. Það er þessi svært, þetta er ekki svært því að kvít. Og það er svo gott að skoða það báða þessi að póla. Hvað er rétt og hvað er rand? Hvað er þetta að gera? Og hven er það að ráða mikið? Og á hvað að fósundu? En ég held að orðfóls neikvætt og jákvætt, og ég held að litlar setningar, sem maður segir eða heirir, geta að haft breyðning á lífunniðinu. Allgjörlega, eins og til þessi straukur þarna, ég delkann ekki að mérsa að sæði mig bara að vera mér fina rött. Hann var ekkert að geta pælíði, pælíðistu þannig, hann var bara eitthvað svona, já, mist breyðinni næs. Þetta var til þessi að ég breytt eitthvað í lífunniinu, kannski til frambúðar. Þannig að hugsa það bara, eða, segir bara, flott að háriðið í dag, þú getur breytt hvernigum líður þannig að dag, frá því að líða ytla, ég verið bara að líða vel. Bara herði, já, ég með flott háruðum. Þessi orðski eftir samanlega máli. Og maður ættir heldið bara almennt að tilringa sér rosa fólk í kringu svið. Þetta getur haft svo jáka að harfá fólk. Og líka bara ef þú, kæri hlustandi, hefur gaman að þessu podcasti, getur gerðið bara með að laika og followa. Því að þetta, hveitum maður áfram að kipa út fleirið þetta í? Já, alveg hlattum ég mjög mykið þú bryðast mér í þáttín. Ég er bara, yes, hann það fann að gera þetta. Bara gegja og bár svo gaman, hvað tínum að nálgast þetta alveg alls saman. Og, altså gott svo talar um, af því að það kostar ekki að rosa. Ég eða bara að segja fólki hvað við sjáum í þú. Og það er ekkert sem að, sér svona mikilvækt. Sérstarlega að því að við eru oft með svona neikvæðar hugsanir. Við erum með svona hamlandi hugsanir. Og oft er bara búið að kenna fólki og mörk butnir að allir Þannig. Að það á ekkert rosa og það á ekkert að sína þakleti. að þigja evað þú síni rósið að þaklaði, þá heldur fólk að ja batni að það verið bara latt. Það verið bara latur og ég er ekki að fara áværkarnið inni lífnu. En það er búið að sanna það fyrir lunga, þetta er bara að míta. Við þurfum að vera síð, við þurfum að vera hér, við þurfum að upplýfa stuðuníku ást og þá getum við að fara að þrývast. Og þegar þetta vantar, þá getur oft verið bara að nóg að fá smá svona útaðan að komandi Samma hvað sem ég gerum að vinna í okkur, við þurfum alltaf stuðuníku og við þurfum alltaf að finna tegnslóði sem að tilhæra með einhverjum, samma hverfi erum í lífnu. Og mjöginn okkur ekki að spála aðræst í baka á hann. Þegar ég nemmdi að það verið ekki bara eitthvað ábrísemi, eitthvað öfnsíki, eitthvað eitthvað fólki. Óttir er þetta ekki endurlega bara það. Óttir er þetta bara ótti. Þegar rauninni, svo ég sé þetta, það er dveir drefkraftar í lífnu. Það er ást og það er ótti. Og ótti er í rauninni bara leið að ást. Við óttnumst að fá ekki ást, eða óttnumst að finna ekki. Þannig að óttir er þetta bara ótti. Ótti um. Óttir er þetta ekki ótti um í að hvað ég hafa hérna mistækst. Óttir hist fólk erfið að steiða við okkur, að þið erfið að horfa upp á okkur vera ströggla. Það það getur vera ströggl að breyta til og fara út í bóksi. Það er þessina sem fyrir að skylda og vinir ofta að gagriðina mann og draga úr vindunum í seglunum okkar. Það kemur kannski frá að þeim finnist godnumsta, þegar haldi þess að hjálpa okkur. En það er kannski ótti að hana bak. Vila verjað ekki. Vila verjað ekki að passa upp á okkur, sem er bara mjög aðelegt. Alkela. Það varst að tala með þetta, hver ég aðaðra til eitthvers. Það varst að koma eina að dæmisjúfum. Það varum alveg óafhændig. Ég rinn að þeim tíma. Ég það ekki að Stelpu sem að reikti. Þetta er um mörgfórsíðan. Hún segiði mig í eitthverju parti. Það er ég ótrúlaglegt bara. Ég ætla að hæta að reikja morgun. Ég búin að taka á okkurinn. Ég er svona peilurinn ekkert í. Ég segiði bara reyndi út mið hana. Þetta var til þess að hann hæta að reikja til frambúðar. Ég fækk ekki að vita það fyrir mörgum mörgum varum að setna. Meist þetta er svo áhöfvert. Takktu áhörði núna. Man er alltaf að bíða eftir þeir tilbúin. Þegar ég ætla að vera tilbúin þarna. Sem virkar í mörgum aðstæðum. Það er bara fint. En afhverju ekki bara að gera núna? Þegar ég frettið það. Það tog ég þetta til mín og hugsa ég ok. Hvað langar mig að gera í lífunum? Ok ég ætla að gera núna. Þú stók bara eitt fyrir, eitt lund. Það virkar. Það virkar. Ég er stannig eins og með að hæta mér sáfélismilæg. Ég er búinu að mjög lengi að hugsa mér. Það er bara að nennið ekki þessu samflúfinu. Ég er svo þreyttur að þeim. Þetta pirrar mig og ég er að dumskróla og ég kem einhverk verk. Þannig ég eitt þeim bara úr símánum. Og sér bara ok, meðstafell er þetta að veika. Og það er svo kekjað. Þú getur allt að breitt í baka að þú vilt það. En mjög líklega gyrir þessu ekki og þú nærð marknuminn. Það er skemmtilega sagasku. Ég með tegur ródin að vandafanum svo lýsir. Þetta er, við erum svo ofta að lefa annumkvitt í fórteni. Eða í framteni. Á morgun, á morgun. Það er ekki að morgun. Það er bara núna. Það er nætti mjög godu punktur. Og það sem að flestir ströglæmis við eru óþændinn í núin. Þannig að þetta þessu er viðkomaðinn í manneskja. Hún fartaði þegar því, ég þarf að komast í núi og gera þetta núna. Og þetta er verið ekkert ekkert eru öðvilt fyrir hann. En þannig að hún væntaðlega verið búin að samka þessir tólum. Og finna fyrir stuðningi til þess að fari gegnum þetta ferli. Og svo er bara búð. Þannig já. Það var svo kvæðningu, bara let's go. Við kannski tagið þetta í leikar hljústundur, eða þú ert að hugsa um að, eða er búið að langa alveg verið það að ykkur. Lengi, bara að ætti að gera þetta. Þetta ekki bara signali, þetta ekki bara svo píð eftir. Hljó marga svo godu tími. Og að samatíma ofta er þetta nóg. Og fólk kannski reynir þetta, og svo kannski reynir þetta, og svo kannski teksta ekki, og gera nákkur sinnum. Og þá stundum það er meitt að skoða sko, hvað er að baku, hver er ástaðan fyrir því, að hún nærið ekki að vera hérna núna, að fær í gegnum þess að óþændi. Og það vekkur segir fólk í þetta að skoða því. Þetta er samt og slag gott svona, svo náraðstinn út með þarna. Það er eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað Þegar man fyrir ræktina, þá er ætlast í þessu að fær í program. Þú ert að vinna lappir, svo ert að vinna þetta, og svo ert að vinna þetta, og svo ert að meita þetta, og ofta að gera þetta. Þetta virkar ekki fyrir mig. Ég er frá því að unlingur bara, reynt að meiti ræktina, hætti allt af því 23 á móni. Bara skipi ein legda í allt af því, og þá bara nei, meiti ekki aftur. Ég ákveða bara á týngfónti. Þegar við meiti ræktina, Þegar við meiti ræktina, Það ætlar ég bara að gera sem ég langar að gera. Skiptir einhver mól í korti að þessi er rétt eða rænt innan sviga, að vinna að gæsa að lappa. Bara ég ætla að meita þegar ég vil, gera sem ég vil. Og ég gir eifelitt bara sama, skiptir ekki mól í meiti núna allavega þrjusarði veikur síðustu tí ár, bara, jú, ætla þessi ekki tí ár, bara því geir þetta útfra mínum forsyndum, hvað hendar mér. Og ef ég sé einhverum frá þessu, þú vist, ég er bara að æfa hendur alltaf. Það eru ekki ekki ekki, sem einhver kommentum það, einhverja púnt, að það er ekki gott út að þessu þessu. En ég er ekki betri að meita í ræktina og gera þetta á mér línu meikir betur dagstæðlega. Ég gera þetta á meira fyrir antiljóhelsuna. Findu bara sem henda þér að þínu temp á við. Og þart svolíti að hugsa bara hvern nið geti unni í kringum mín vandamál. Ég er líklu í til að gera þetta. Þá ganski fer ég eitthvað aðeira að leiða því. Ég bor reyna þetta svo oft, neisaldri, ég heir þetta mjög oft. En ég held að fólk hafi aldrei reynt að fara að sína eiginleið að því. Það hlustar á hvað eitthvað eitthvað einhver annar aðelí meili með að gera. Próf ég eitthvað progrum hér á öðrum. Ég hinu að þessu. En hvað er bara að próf að fara algurleg þín eiginleið? Það er myndi henda mér. Ég held að það sé gulist. Þetta er mjög goda punktur. Og einmitt gota einmitt að því að eins og sagans og sagar að það er á hann með þarna einstaflingi sem hætti bara eitthvað að reyna núna, hún virka fyrir fylta fólki. Og fyrir fylta öðru fólki, getur glemdi að munu virka. Já, það er hlult. Og þá einmitt það getur verið gott að segja hérni er ein leið, próa hana, en ekki endilega einmitt þetta er leiðinn. Það er fyrir eitthvað ekki að þetta er hlult aðvér. Afhér við erum að smöðandi. Og einmitt það sem ég gera þess að margþalvi, ég segji fólki ekki að þú æt bara að taka ákurinn núna að bara að byrja. Nei, nei, nei. Ég kenist þér og ég helpa þér að finna þína eiginleið og þetta er svo mikið hlúkt. Þannig veit ég hefðu mjög godið mæri það. Ég hefðu ekki bara þrápar úgáspontur á speltlokar? Já. og hvað vilt komið til að skila? Já, það er góða spurtning sko. Ég hefðið veit að getum að tala saman endaðlustinu sko. Þannig að það er bár ákvæðað að gamað að tala við þig og... Takk fyrir að koma? Já, bara takk fyrir mig. Já, hvað er ekki gaman að nefna það einmitt sko... Ég hefðið bara að nefna að núna fata ég námiðsýri í Jellandhákessinnum, en ég hef bara að segja hvað að námaðir. Sára Mari að í Edina runninni var að klára og hún er leytið búin að vera að nefna með segja til Eikarðas Medicine að ráftið hunduna, og... Skoðnómsinn ég heitir ecstatic mysticism. Bár ég hef finn að nefna það, fyrir að nefna skoðnómsinn oft. Þegar sem vilja kannski núna búin að hlusta og fíla þín að hugmyndaflaði og vilja að leytið þeim til mantjálfa, hvernig geta þau fundið þig? Við geta að fundið mig á betterbox.ris til dæmis, og bara helsvissamfellessmellum, Instagram, Facebook, ég er líka á tíktokkan, ég er ekki að nota þessu verð, og ég hef aðast bara verið að deila fyrir minni sugu og stefni á að fara að deila bara meira um þetta sem ég búin að tala um, ég búin að fara í nokku viðtöl sem fólkuttu líka fundið, og bara hafa bara samband. Og að þú veist ekki hvað markþjálun er eða hvað markþjálun gyrir, það skiptir ekki máli, því að ég er rauninn ekki að selja markþjálun, ég er að selja það að vinna með fólki sem vil finna senni eigilegð, svo er ég bara með ákveðinn tól til að vinna með fólki, þannig að bara endala bara hér í mér ef að það er eitthvað, og ég er að vinna í því að búa til námskeið, og að búa til svona program sem að munu koma með tímonum, þannig að það munu vera mismundi leiður til þess að fylgjast með eða og vinna með, og tengjast öðrum sem eir á þessari bilgjulinn, að það er eitt þess að er nákkert að gera, ég vil ekki bara vera í hennar one on one, ég vil bara tengja fólki saman líka, því við erum svo mörg þarna, og við höldum, ég heira svátt í fólki sem er bara, ég er ekki svo einir sem er svona, nein, nein, nein, við erum að nóttum allt í samfélaginnu, ég til að bara koma saman að tala saman. Þegar ég er alltaf fullnæmæli, annars væriðinu alltaf ekki, það er frábæl að vil, takk fyrir það, annars væri ekki ég. Það er frábæl að séum það að ég vil, takk fyrir það. Takk fyrir mjög.
Gestur þáttarins er hann Jónas Tryggvi Stefánsson markþjálfi. Í þættinum ræðum við ströggið og breytingarnar sem við upplifum innra með okkur sem geta dúkkað upp. Á þessu lífsskeiði eru oft breyttar á
Samantekt
1. Sjálfsvinna og mikilvægi hennar
Í þessum þætti 30 plus er rætt um mikilvægi sjálfsvinnu og hvernig hún getur hjálpað fólki að komast yfir hindranir í lífinu. Jónastrikkui Stefansson deilir persónulegri reynslu sinni af því hvernig hann uppgötvaði sjálfa sig í gegnum sjálfsvinnu og markþjálfun.
2. Aldursmunur í sjálfsvinnu
Rætt er um hvernig aldur hefur áhrif á það hvernig fólk nálgast sjálfsvinnu. Þó að bæði yngri og eldri kynslóðir komi til Jónastrikkui, þá virðist yngra fólkið oft vera opnara fyrir að ræða tilfinningar og líðan.
3. Rætt um hindranir í lífinu
Þátturinn fjallar um hindranir sem fólk mætir í lífinu, hvort sem það er tengt kvíða, samböndum eða öðrum áskorunum. Jónastrikkui útskýrir hvernig fólk oft byrjar að tala um yfirborðsleg mál en fer síðan í dýpri umræðu um rætur vandamála sinna.
4. Tól og aðferðir í sjálfsvinnu
Rætt er um mismunandi tól og aðferðir sem fólk getur notað til að takast á við sjálfsvinnu. Jónastrikkui tala um mikilvægi þess að finna eigin leiðir til að ná fram breytingum og hvernig samvinna við annað fólk getur haft jákvæð áhrif á þroska og vöxt.
