Þú ert að hlusta á uppástand. Umræðuð efnið þessa dagana er sál.Hans Jóhansson, fylgjusmýðameisteri.Sálin, samkvæmt skilgreiningum Guðsbeggi og Heimsbeggi, er hluti lífandi fyrirbríða sem eru óháðu líkama og veraldegri tilvist hluta.Til eru mismurandi hugmyndur um eðli sálarinnar eftir því hvar og hvenar hún er nefnd.Í gegnum tímans rás er hún til að mynda oftbendluð við andar sem er eilifur.Sálin tengist líka lohtneska orðinu qualia sem nærir yfir það sem gefur hlutum líf en er ekki áþreifanlegt.Það er að segja huglaug upplifun.Duncan McDougall gerði fræða tullurinn sem margir þekkja.Hann viktaði líkama rétt fyrir og rétt eftir andlátt og komst að því að mununrun var að jæfnaði 21 gram.Þessi grömm tald hann samsvara þingtsálarinnar.Sem hirfi úr líkamanu við dauða manneskunar.Með þessu gaf hann til kynna að sálin hefði efnislega eigindi sem er í nokkru andstöðu við hugum til flestra trúabræð og heimsbygginga um sálinna.Hugttaki ghost in the machine eða draugur í vélini er myndlíking frá 15 áratugnum sem á kaltæðnislegan háttgaggríndi tvíhyggju heimsbygging sinns áhrifamikla Runei Descartes varandi aðskilna sálar og líkama.Markir hugstuður vilja meina að það sé yfir höfuð engin draugur í vélini og að sálin og líkamil séu að þörstamóti óri og vanleg heilt.Ástæðan fyrir mínum áhuga á sálinni og því sem hug takist stendur fyrir tengist því að ég í starfið mínu sem fylgjusmiður vinn yðurlega við að stilla sálir.Inn í fylgjum og öðrum skildum strengja ljóðarum er lítill trepinni sem er kallaðið sál.Þessi sál.Þessi sál áti lítið yfir sér, er ómissandi til að hljóðfæri geta mynda tón og án hennar væri fylgjum bara dögt hulstur.Fylgjum hefur ákveðin antropomorfísk eða manngervandi einnkenni.Það borði höfuð og háls, axlir og mitti, bak og belg rétt eins og mannfólkið.Jábel rött hennar líkist mannsrött meira en flestra annar að hljóðfæra.Reynda svo mikill að á öldum áður var fylgjum bönnuð.Það sem hún þótti ógna sköpunaverki guðs með því að líka svo vel eftir því.Fyðlan að ytraúldliti er fullkomlega samkverðs beilmynd.Það er að segja, hún er íns í læjunni synkvara með yfir miðju, rétt eins og manniska.En sveibluhaugðun hennar eða meismunandi sveibluhamir eru alls ekki samkverður.Til að fyrla geti hljóma vel þarf að breyta láriettri orgu bókans í lóðrietta orgu,sem fær fyðluskrokkin til að óma.Og til þess að þetta geti átsið stað þarf það að skipta báðum innri helmingum hljóðfærisinsí hluta sem þjóna miðsmunandi hlutverkum.Öðrum einu bjálki eftir endilöngum helmingnum, en hinnum einu er þessi litli trépinni, sálinn,sem skorðaður er millir fram og aftur hluta fyðlunar.Sálinn, sem er á líka sver og blíjantur í fyðlu og kústskaft í kontrabassunum,hefur öllum líkindum fengið við um nefnum sitt,vegna þess að hún er gegnir þessu líkil hlutverki við að stilla og breyta hljómi hljóðfærisins,er ég ettins og sál mannsins skiptir sköpum um karakteri eins og köllun.Mín áratúðar einsla við að stilla sál hér hefur orðið til þess að auka skilning minná því hvernig hefði efnuslega og hefði andlega skarast.Það er ekki hvað síst vegna þess að þessi litli trépinni,fyðlu sálinn, hefur ekki einungi stjúpstæð áhrif á rött fyðlunar,heldur er einning á sál hljóðfæralekar hans og samband hans við hljóðfæri sitt.Hann sér engan mun á hljóðfærinu sínu en finnur vel fyrir því hvernig breytingi við sálastillingunaá sér stað, ekki bara í hljómnum sem hann knýr fram,heldur einningi því hvernig hljóðfæri víbrar í höndunum hans þegar hann ómar undir bóganum.Sálastillingin skilast við því ekki,einungi því eigindum hljóðfærisins heldur einningi í leik hljóðfæralekar hansog loks með beinum hætti til þess sem hlustar.Aristóteles hjælti fram að allir hljóðtir sem væri úr efni hefði eins konar sál.Hann dók eksið sem dæmi og sagði að ef öksi væri lífandi, þá væri sál hennar högvanleikinnog að ef auða væri stök lífverja, væri sál þess það að geta síð.Ef þessi dæmi Aristótelesar eru heimfarið upp á fiðluna, má leiða líkur af því að hinn sanna sál hennarséu hughrifinn sem hlustandum verður fyrir við að heyra magnaðan hljóðfæralek.Í stökum litlum tref pinna er því fólkin ómissandi efnisleg sál sem gefur fiðlunni andaog án hennar verður ekki til hinn eini hreini og hugla í tótt.Það er það sem við þáttum að hlusta í því að hlusta í því að hlusta í því að hlusta í því að hlusta í því.
