Þú ert að hlusta á uppástand. Umræðið efnið þessa dagana er Sál.Sveitn Arnar Sæmundsson, organisti og tónskáld.Þegar ég var lítill drengur las ég þjóðsöguna um Sálinn Hans Jónsminns.Aftur og aftur.Síðar kynntist ég leikriðtinu Guldnarliðið sem Davíð Stefánsson byggði á þjóðsögniog svo lærði ég hvæðið Sálinn Hans Jónsminns eftir Davíð í barnaskólaen hvæðið var í skólaljóðunum og ég maður líka eftir að hafa hlusta á hljóngblötuþar sem heyram átti Davíð sjálfan bara með hvæðið af mikill í andagift og krafti.Þjóðsagan, hvæðið og leikriðtið fjölduðum kerlinguna Hans Jónssem vildi koma Sálinni Hans til himna.Þrátt fyrir að karlinn var í mynd gallaður og allan hátt.Latur, leiðilegur og óvinsæl.Kerlingu þótti samt sem maður væntum hann og vildi forða honum að fara beina leiði til Vítis.Hún tók sjálf til sína ráða.Setti skjóðu fyrir Vítans þegar hann gað frá sér síðasta andarpiðlokaði skjóðunni og held af stað til himna ríkis með Sálinna.Alltaf þótti mér undarlegu þessi fyrir höfn kerlingar meða við þaðhvað karlinn var búin að vera leiðilegur við hanna.Sálinns Hans Jóns míns var allt um líkjandi.Á ólingsáru mínum kom fram hljómsveitinn Sálinn Hans Jóns míns.Kraftmikil sálar sveit sem flutti hvert smetlin á fætur öðrum sem snertu streng.Og með kvipmyndinni þau komið.Sálinn Hans Jóns míns menns árið 1991, allaði allt um kollakeyraog tilfinningarík sálar tónlist og söngur Andrú Stróng hljómaði fjalla á milli.En Sálinn, hvað er hún eða hver er hún?Aristoteles sem uppið varum um 300 árið fyrir Kristtaldi Sálinna frum fórsendu lífsins.Sálinn væri samt sem áður ekki það sama á lífiðen vegna sálarinnar væri maðurinn lífandiog það gildi um allar lífsins.Sálinn var ekki þá sopnar lífsegir í fjörða passísálmi Hallgríms Péturssonar.Sálinn er heitlandi og dölarfull.Í eskum minni var almennt talað um að Sálinn lifði áframþó var líka minn myndi degja.Sálinn var inn í manni og í henni rúmuðust allar tilfinningar.Og þannig upplýfi ég Sálinna.Hún er ósínileg og rými hennar er óendalegt.Það þarf ekki að hugsa mikið til að finna orð sem tengjast Sálinni.Sálar angist, Sálar kvöl, Hópsál, Sál gæstla,Sálar vitund, Sálar líf, Sálar laus,Sálar rannsoknafélag og svo má lengi telja.Og að endanum tölu við um Jónsáluga eða Jónusálugueftir að þau hafa kvart okkur hinstasinni.Við getum spekla okkur sjálf í Sálinni.Hvernig við komum fram við aðra og okkur sjálf.Það er alls ekki tíl og óflekkuð sálog við heyrum talað um smásálir og góðarsálir.Við getum auðveitlega flekka sál okkaren við getum líka fægra sál okkar.Eitt brós getur dimmu í dagsljóks breyttsem drópi breytir veig heitlar skálar.Þel getur snúist við aðtorð eittaðgátt skalhöfð í nærveru sálar.Þessa línur úr einræðum starkaðareftir eiginar ben, eiga alltaf viðog gott að hafa híu huga í orðræðu og samskiptum.En aftur á tónlistinni.Sálartónlist tróaðist með lannansúr gospel, blues og djastónlist.Tónlistin er tilfinningaðhrungin og kraftmikillíkt og lestur Davids á hvaðið þið sínu.Og svo ég haldi áfram að vitna í skaldinþá hljómar upp að passið salmaHallgrim Spetursonar á þennan hátt.Það er óhægt að segja að öflugará heillandi rattir Stefáns Hilmarssonarí hljómsveitinni Sálin Hans Jónsmínsog Andrew Strong úr The Commitmentshafið slegið á sálastreng úlingsálarna.Rattið þeirra liftu upp sálinni,kættu geð og maður söng með af hjarta og rómi.Skellum mest ángsali og heik hann ína á fóninog fóður um sálinna.En látum það vera að fá einhvertil að fara með sálinn okkar til himna.Það er torveld leið.Sálinn finnur sinn farveg að endingu.
