Velkomin í bransakjaftæði, hlaðvar tónlistamistuðar þar sem við spjallum við fólk sem starvar í tónlist og kynniðs því hvernig það gerir þar sem það gerir. Í þessum þættið ætlum við að tala við Pál Ragnar Pálsson tónskáld, kennara, gýtaleikara og heira hvað hann hefur að segja. Og hvar segir við Pál, hvar byrjaru þin fyril? Hvar byrjar ég? Þetta er stór spríðing. Er við þetta segja nákanlega hvað er þetta gerist í upphavu. En ég meina fyrir í píanónám, þegar ég er ansið mikið ungur. Ég er ekki allum með að kvartísi fengst í 7 ára, 7, 8, 9. Ég maða ekki nákanlega sko. Þegar ég fór setnamið síðan í hauskólánaum í tónlist, þá rettæðið þetta mér ansið mikið. Já. Þegar þá bara frá svona ungar aldrei, þá allavega lærðið með að lesa. Grunnatrið að læra að lesa nótur og bara áta með á að vera eitthvað. Eitthvað svona, eitthvað þeuarið að þarna. Síðan náttúrulega fólk gítarin að tóga í mig af því að rockaróll. Og beirið eru svona að spila í húlingaljórsvittum? Már svona aðaðeins eitthvað að fá svona vini sína eitthvað í samspíli eitthvað. Jú og vini minir komum saman eitthvað að spila við að balli í grunnskólánaum okkar hávar. Ég og vini minir sem er arkitekt í dag. Og hann var þarna á trómmi að mál álíbjöt sem að spila núna með Seiviros. Álíbjötn í unun og öllum þessum bandum. Þetta er eitthvað svona gavla minninga. En síðan kinist ég sko strakanum í mjög snemma. Ég hadur rosa mikla þörfur að komast í hljómsveit. Ég var aktivt. Ég er í svona tíendabæk. Þá er ég alveg aktivt að leita meirað að bandi til að spila með. Og ég kinist þarna Körver. Og hann, segi ég mig frá vinnum sínum sem er að leita að... Ég er endur gerði tilrönd til að stopna hljómsveit með Körver sjálfum. Þú var svona að kætt sko. Hann tilkynti mér alveg, ég geta ekki að nema fólki. Hann vannu í eitthvaðu sörfbandi. Já, já, já, hann getur alveg að leita að leita fólki. En þetta var þetta því gott sko. En hann var mjög svona fljótur að koma þessu yfir á. Þá byggja á ekkert sko. Hann vissi að vera að leita að... Hérna... Sapsvársfólki? Já, og þegar var ég svipið um pelikogum. Ég var líka á sama tímum búin að kynna Stanna. Og við reynum fyrst eitthvað fyrir okkur með öðrum trommara. Þetta var eitthvað ein fyr eingræfingar. Og maður það fann aðlegt að þetta var ekki gyrast. Og hennið ég tala að Dana inni þetta... Já, þar með vorum berri komni í gang. Og þarna er ég... Bara 15 ára gamað. Lýri allir á er eraldreji. Ég er húvunum fyrsta ári með þessu sko perchéla. Þannig að þetta svona... Gerist frekar. Sona rat og snema. Og uppfra því var ætt ètt að bara lífumitt. Þetta var bara eina sem maður hugsa þum og gerði. Já. Þetta var í skóla og allt þetta, en þetta er eitthvað einn áhújas við allgerlega. Ja, Möys hefur formlega stærfæðan 93, og hvern að geðið þess út fyrstu pluttuðar ekkert og svona? 94, við vorum bara allgerlega með missjón, sko, það var bara stopna bandið, að ég og okkur verða ókislæga góðir, taka þátt í mússi til rönnum og helst vinnaðir sem ó við gerðum, vennast að því fylta stúdiotímar og þák að við fara í stúdió og teki upp pluttu. Þetta var bara allveg bara... Að plannir? Þetta var bara plan, og að gekku upp, þannig að fyrsta lei okkur kemur út hérna sumarið 94 á Smerklaisei Hallfæðald, saplutunni góðu, þessum að markir fleiri stigur sín fyrstu spór, og hérna, svo bara um höstið, þá kemur fyrsta platan. Þannig að þetta er gerðist hrát og eða er alltaf bara mikið lorka í okkur sko. Nókalaða, það er oft mikið lorka þannig gangi fyrstuljónsu tónum. Já, nókalaða. Þetta er bara flígur. Er þú áfram í einhverju tónustán á mig meðfram þessu? Nei, sko, þegar ég fara hann að, ég er að læra á gítar og svona, og þú veist, en á sama tíma er ég fara hann að hlusta á bara nýbilgju, en þú veist, eitthvað einhverjuna í gítarskólanum að læra eitthvað, spila blues eitthvað, ég fara að finna úkstilega mikið svona áhuga í minnlau, eitthvað er allt annast það. Ég tókali ákvöruðum bara, ég ætla bara að hæta í þessu að læra, og ég ætla bara að fara að finna mér sjálfur. Setna mér hvað maður fer að studjera bara, þú veist, smitt, svo svona, þú veist svona flótt að gita ekki að, þú veist, tónumar og svona, sem að tala að viðmann, sko, og hann að, ja, ég fer þess að, fer þess að eitthvað egin leið að þarna. Ja, þetta var bara eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað, kannski eitthvað eitthvað uppreysn í manni eitthvað, eitthvað. Já, veist. Já, ég var þók. Sýðan, sko, fast forvar, í byrjun aldarinnar, kljómsveitinn er starfandi til hvað, 2004, eitthvað? 2004, já. Já. Já. En þá er þú komin í lýstarskólan. Sko, það er eins og cirka 12 ára tímabíl, það sem að kljómsveitinn er einhvern veginn bara á mann, sem verði vina alltaf hérna fjöllórnir, skilur, lífi fyrir að kicka einn og eitthvað er fara eignarspötn, og þú veist, þetta fer bara svona, hæða, lífi fer bara eins að breytast, og þá hérna, þegar maður að velta fyrir sír, það sem, að þú veist, að maður verði kannski ekki alltaf að spila í kljómsveitinn í møys, sem að var fara alveg pælingirunni, og þess að þegar maður er aðeinsu, þá er þetta bara eins og cirka að... Nákalaðið. Haldur atunu af møys, hef það? Nei, ást að vinna í bókapúðu, það? Ég var að vinna í bókapúðu. Jó. Já, ást að giska. Ást að giska. Ég fyrir að bara nákalaðið það, sko. Bara mána menning glöðið. Og sem var bara aðeinslegt hendað ég með fínt að hérna, einmitt, afgræðið að bókapúðu, þú veist, já, þetta var beautiful, ég meina, óttir prapið eða með bíjumar, og bara... Óttir prapið, ja. Já, já, og bara náttúrulega, anna hvað maður hann að í hljómusetja eða eitthvað eitthvað ykkurum listum, og... Ég meina, þú ert að spilaðið við mikið, og þú ert að vera það til eitthvað ykkur í... Þíkallar hér óð þar, skiðu, en maður alltaf með eitthvað fasta vinnu, líka sko. Ég meitum. En hérna, já, það gerist eitthvað neigð bara svona náttúrulega, að maður svona, við förum svona, við vist, byggið flyttu til London, það staði lengi til ekkert myndið flytja til Bandarikjana, og við vissum alltaf, að það væri svona í eitthvað í eitthvað í fyrirsa að læra framtíð, fær að koma eitthvað í eitthvað í eitthvað í hljómusetja eitthvað. Já, já. Og það feðum maður bara velta sem fyrir sér. Og þannig að ég fór í tónlistskola Cobox og læri það ráft tónlist. Það var rosa fint, þá hérna, gad ég líka teki sko tónfræði og tónlistasögu svona með, og ég var, þú vist, að sagja tónfræði tíma með, þú vist, það er mér í eitthvað í 26. Okei. Og vist, ég var í tónfræði tíma með, kannski, þú vist, 13 ára krákum og eitthvað var að leða mig. En það var bara frábært. Þannig ég naði solgt að svona nota eina vetur og var mjög markvís í því að notan til að hérna bara reyna að koma mér upp á eitthvað level, svo ég geti svótum í listaforskola, svo ég geti eitthvað sem svo komast inn. Já, okkur. Og hérna, ég komst þá inn á nýmilebreidina og hjelt ég væri að fara að gera hérna, vist, ráft tónlist eitthvað. Ég hérna, það var líka bara því að ég var ekki með nómum mekklar understöfut, þess að komast beintinn í klasíska tónismjár. Það beðu meir í mendun þar. Þannig að hérna, ég hérna fer náttlar í skólanum að læra bara að hæða klasísku föðjinn líka. Ég teg kljómfræðina á tónhérnina. Og ég finna að bara, st, kljómfræði, mér finnst að þetta bara beila astra skellert. Ég fikk eitthvað svona eitthvað rosaleiða orku úr því að komast á þetta inn. Mér lenni eins og ég fengi bara eitthvað svona anna tækifæri, sko. Það því að þú vist, ég var pín að vakna uppið, þér við var meðan allir, margir í kringum ég, þá þau kannski ég veri í tónlistanámi gegnum bara alla svina æðu og voru kannski bara útskrifið úr eitthvað svona tónlistanhóðskólum. Á meðan að ég hef verið að rocka, ég var einn pínu svona, að ég var að mistið af lestinni. Var ég ofni mikið að horfi eina áttina og glimdi hinnni bara. En ég var alveg með mikla þannig tilfinni ykkur svona. Þannig að þegar ég komast inn í tónlistanhóðskólum, þá bara eitthvað neginn, þá bara svona, þá tok ég, sko, næstu, níju árinn í hóðskólum. Og bara svona algjóleg, ég var eitthvað eitthvað eitthvað að taka mér eitthvað á pásu eða eitthvað, því ég var svona svona búin með það. Og nú bara ger ég þetta. Ég að þú ert í lestanhóðskólumum, sko, midli 2004 og 2007. Sinðan færðu út til Eislands. Hvað gerist þar? Áhverju velurur í Eisland? Þetta er svona spyrting sem að ég geta allt á næstu því svarað. Þannig að einhverja eitthvað eitthvað enda að þarna bara. Ég tala svolíti við hann að mist sem að var það deltastjóri ég ætla að við tónlistilðinni. Þorkil svolítir? Pásar. Og hún hérna þekti svolíti til hann. Og hún sagði bara beint við mig bara, Pálíð, þú ert að fara að fýla þetta, þetta er ekta fyrir þig. Þannig að þú veist, þetta er bara gegjað. Og ég var rosa mikki byrjar að stúðir að arvo Pert aðna, sem er Eislands tónskáld. Ég var alveg á kavi í Hónumsku og hérna, ég þannig að maður bara, ja, við bara kildum á þetta, við sældum íbúðuna og bara fluttum til Eislands, hafa þetta ég aldrei komið á hann. Ég sko, ég viss alveg átt að vera að það. Ég hérna var byrjar að þanna læra hér á kenarinn sem heitir Helena Thulve og hérna ég bara var algjala bara átt að með á að, hvað er ég svona eins og með eitthvað legil fyrir mig inn í tónlistina. Hún verður svoltið mikilð örlega valdur í þínu lífi það eitthvað ekki? Jú, ég myndið segja það. Já, þarna er ég eins og þannig að byrjar að læra hér á henni finnalið, ég er í goðum skóla og það er eitthvað eitthvað tilgangur í þessu, sko. Og þetta var bara svona algjort svona dæmið, þegar að lífi eitthvað, tegum man upp úr einum hólförum og bara færir til og setur annað, sko. Og hérna ég stuttis settna, er ég bara farna að hitta konamina, sem er ég giftur og við einu barn saman og býr með mér hérna á Íslandi og að læra hér á hellenu. Og það sem átti uppháli að vera bara tveki á ára svona marstersnám skjótast út og komið áftur heim. Já. Lengdist að því að þú vist, eftir tvö ár þá hugsa ég með mér bara, vá, þú vist, þú væri klikka að vera að hæta hérna, sko. Þegar því að þú vist, þá var ég algíla kominn bara með að læra hér á hellenu. Ég fann bara, vá, ég hef svona marstsíð ég hef eins og þá þettur að læra venni, sko. Þannig að... Og við tui konamín við að óttum hóna á hérna badni. Ég sa ekki þessi þessi húnum í doktóriinn, bara til að framlengja að geta bara verið þarna í þessari bublu. Að læra hér á bara Ísland-kennara og semjátónlist og bara rækta mig og meitt. En praktisk spurning. Hvaðstum er námslan? Já, sæl. Já, námslán já. Og hérna, var og munir ekki bara að verða með það sem eftir að æfni þess. Það er sjálsjú. Og þetta er að deyja við námslán. Já, nákælega, sko, já, vá, emmitt. Jájá, ég var það og hérna, flott, no regrets. Jájá, nákælega. En þú heldur áfram og ferði við, ferði í doktorsnám. Ferði í doktorsnám sem er alveg fjögur ári uppodt. Rúm fjögur ári með þess. Ég klarað ekki alveg að réttum tíma, útskriðvast eila ári síðar, það því ég klarað að neikki tíma nýmum veiturinn. Þannig, já, þá er ég eins og þess að ég bara svona algjöru svona, algjöru bublu, það sem að ég bara þarf að semja roslega mikið magna tónlist. Og ég þarf að veri rannsoknu líka, eða rannsaka þarna gamla íslenska tónlist, ég er að stútera kvæðabóks, ég er að ólafs og söndum, takk fyrir. Þú talum bara, þetta er svona snem, lúter musikk frá vestfyrðum, dýrafyrði. Þetta er eitthvað sem að professorinnin minnir úti, hér var mjög hribnir af, og ég líka þarna alltaf, en þetta var svona skemmtlegt að læra að stútera þetta þarna úti. Þeir eru rosilega góðir í stútera gamla musikk, góðumil þóðluðuð, eða rosilega arf af gáðumil þóðluðuð að musikk. Og ég var þar með professor í þessari rannsolt sem er algir sérfrækur þar. Þannig að þetta var alveg frópest. Þetta var öði þetta, ég var langmest bara semja. Og alltaf að þess að íta á undan mér, að ég svo þarf að ívist að gera þess að rannsaka þarna eitthvað líka en ég gerða þarna. Þú skrifað er sérst að doktorfríkiriðin var um þessa tónlist. Og þýrafríkiriði? Já. Sýðan er þetta að þú klárar doktorfríkiriðin í Íslandi talinn. Og fennar flítiði síðan heim? Er þú starfandi í talinn eftir doktorfríkiriðin? Nei, við flítjum heim um það leyti sem ég er að klára. En ég er alveg starfandi í þeim skilningi að ég er að vinna með eislandskunn tónlistafmennum alveg mikið með hann í byaðna og gera alveg ennþá. Eitn þráður í allri meini vinnu er að vinna með fólk í þaðan. Já, og það er allt byggt bara á þessum tíma. Og auðvæslega ég menni ég farið að við erið alveg með annan fótinn aðna síðan þá. Við flítiði minkat 2013. Á þeim tíma var ég kominn ansið vel inn í tónlistaseinu hún að þarna. Bara fekk hann að vann með kamersveittallinn sem er alveg gekju. Já, bara búin að egnast mikið að vinum í bransannum og það allt. En við ákvaðum að fæðir okkur hengað yfir. Fyrir ímsal hérta sagir. Já, ég sá ekkið þetta endilega fyrir með það. Ég gæti eitthvað ein endilega fungir að þarna til lengri tíma. Ég svona, að það var, já, eins og við sé, ég er alls konar ástæðið fyrir. Ég til líka mjög ólikt svona samfélagi okkar og dalti flóki lífa að vera að þarna. Ég er alls konar flæki á þarna. Sona bara frá gammaldi erfiðri fórtíð. Svo við er fórtíð. Jú, já, hún er nefnilega svolítið svona. Hún er svolítið þrúhendu. En vindum okkur í praktikarið hlutið. Ég mynd að síðan flestu hengað heim og byrjar að kenna þá. Þú verður nú ekki aftur að vinna í bókabóðinu. Nei, ég fór ekki aftur í bókabóðinu. Sýðan ég flið heim, þá hefur mitt advinu um hverjum skiptst eila í þrjárbröðir. Allt innan tónlistarinnar. Ég byrja að kenna ég listaforskálanam. Ég mynd að þetta gerir snart mjög róli að maður kemur inn og kenar eitthvað eitthvað eitthvað kurs og fær eitthvað eitthvað einhvern eitthvað neimanda og svona. Og svo vindur það bara svona saman upp á sér. Ég byrja líka í félagsmálónum. Ég fer mér fljóttinn í stjórum tónskaðafélagsins. Já, það er eitt af þessu sem maður bara svona. Ég hefur hefna að gerðis bara. Ég hefna haft mjög aðnægja af. Og það hefur undið rosinlega mikið upp á sig. Í dag er ég fórmáðið tónskaðafélagsins. Og ég gegnir fórmennsku í stefi líka. Þetta þýðir að maður er mjög viða í tónlistalíminnu. Ég er íst kem að hérna tónlistamiðstöð. Og já, hérinn ég bara... Þetta er bak herberg í tónlistalífsins. Þetta er verið að vinna að haksmennamálum. Eða framþróun, stefnumodun. Reina bara að hafa eitthvað áhrif á vinnu um hverju við tónlistamana. Þetta hefur verið hefna kensla og félagsmál. Og svo sjálfstaðar tónsmiðar. Það er mér hefur líka verið í alveg samfleytt allan tíman. Og eitthvað neginn hefur við bara láta þetta virka. Í þessari deil, sem sjálfstaðar tónsmiður... Er þetta myndskil hérna hérna? Þau er yfirlegt kommissjónerðuð af eitthvað að segja... Það er eitthvað í sem ráða tónskáld til þess að semja verk fyrir ákvena í ákvenum tilgongi. Já, sko, það er svona einmitt. Solgt er svona þarna sem þessi bransi hefur virkað í gangtíðina. Og þetta er kalla kommissjóner? Þetta er kalla kommissjóner að pandanir. Þetta er svona hljómarðið svolítið formlega, en þetta er ennaldið ekkið allt af að liab formlegt. Við kan bara sagt þetta síða hérna... Sérstaklega þegar mann er að byrja, þá er þetta bara eitthvað eitthvað þannig. Þú býrðið svolítið til verkefni. Þú ert í sambandi við hérna eitthvað eitthvað spélara. Og það er eitthvað eitthvað spélara sem er til að spélja eitthvað eftir þig. Og þá er kegsi að tala eitthvað eitthvað á hátíð. Þú setum bara að dæmi maður tala við kaput og þú veist að það er sagt járvir til að spila eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað eitthvað. Þú veist að tala við myrkamús í dagar og myrkir eru til í að vera með þetta í eina programinu. Þá komið sík komið eitthvað svona módel og svo er sótt um ég eitthvað að sjá því. Og þá kannski myndu kaput hann að eitthvað eitthvað teljast kannski eins og að þér var að panda þetta. En þetta er almennt gert í eitthvað svona netforki bara. Og maður eru oft í mörgum svona samtölum í einu bara. Maður eru að tala við eitthvað um að gera eitthvað fyrir þessa hátíð sem verið þarna eftir tvö ár. Eitthvað maður að tala við eitthvað eitthvað annan sem er kannski ekki meina eina hátíð. En langa til þess að taka plötum ég verkum eftir Íslands tónskáld. Og þú veist að svona svóttum í tónskáld að sjá rúv eða listamannalein eða tónlistasjóð. Og reynd að fá eitthvað svona öra eitthvað stær til að borga eitthvað fyrir þetta. Og já, ég veit að segja tónskáld sé almennt að diagla svona mörgum svona að boldum í einu. Og svo þegar að fólki fer að ganga vel, úr frægur, þá fer þetta að gera snátt hlæða þannig að það fara eitthvað að hafa samvanda fyrarbræði. En það er í sérlega daldið til vegur þetta að mittli. Þú veist að daldið góðan skamda bara þólum með því og að vera útsjónar samur og mannblendin. Og veist bara að setja því samvand viðflítindur og úhátíðir og bara fólk í þínum bransa og hérna svona ég bara tegjaði út. Vundur að segja að það væri svona gegna gangandi í mismannandi tegungundum tónlistar að við mitt að rækta það sem við kvöldum bara tengslinn við fólk í geranum. Ég held að það skipti allt að miklu máli. Ég finnað í klassíkinni eldið þetta sérlega ekstra mikið þannig. En þess að tónskaldi er almennt bara einn að semja. Þannig að enveran er stórpartur af þessari vinnmusku og ég held að getur allí ordentaldið inn í lokandi okkstálega. Þannig að ég held að sitta allt að gott að passa upp að veri samskrifta með fólk og mér finnst allveg mjög gott að vera að kenna og sinna öðrum stárrum samlíða. Það held að manni í samskrifta við tónlistalífið. Man verðir einhvern en annars rosalega mikil hörmitt. Þú finnst fyrir fylgjast líka ná að fylgjast spittum í grásfrótunni þegar þú vært í tengslinn við yngre fólk? Alveg ekkert spurtning. Það er alveg stórpartur að við hefni svo gott að vinna í listafáskólanum. Þá er man alltaf bara í tengslinn við næstukjenslas. Er eitthvað svona þrep í þínum ferli semur Quake sem er flutt af bæði elbfilharmoniunni og L.A. filharmonikk? Er það í gegnum Daniel Bjarnason? Já, það er til dæmis bara mjög gott að ég myndum svona hvernig þetta virkar. Og ég hefur alveg komið með fórsauguna. Þetta var twaistas frumflutt. Fórsaugan er alveg lengri og nokku lýsandi fyrir bara hvernig þetta virkar. Það er mjög fæðlu konsert sem hittir Nostalgia og fluttur hérna á Íslandi að sem fóði í Ísland sem var svona fyrsta stóra tækifærið hérna. Búinn að Sveinbernar flutti og Ílán Volkóf stjórnaði. Þetta er eitthvað mjög músiðar og þréttaun. Eða byrja í norsk fjórtaun að eða stóttur mér. Sían, ég veit þetta er nú æla bara því heiri líka svona eftir á. Þarna, ég mann að Dannir nefnum við mig að hafa verið hefinn að verkinu. Og svo fer hann eitthvað að segja að tala að nefna eitthvað að segja, ja, gæti að lefni verið. Hún getum gert eitthvað að pöntu í manningin nákali. Hann fer eitthvað í að því að það gæti að verið eitthvað að segja um til það hringna. Og svo er það sennileg kannskið ná 2015 að hann ringir í mig og segir, heiri, ég er hringið að til að panda það verk. Og við erum við svo bara, gækjað. Og segir við mér að stísið að fara að segja verk fyrir Seló og Hljómsveit. Og Seló leikarinsið sæjum Þorsnestatir sem byr í New York. Og hún og hann hafa unni mikið saman. Og hún sagði að með bara eftir á eitthvað að þú veist að hún hafi hért í útvórbjörnu þetta verk, Nostalgia. Og hún nemt svona løslevið að Dannir eitthvað í samtælja. Það fundist eitthvað áhugavert. Það fær Dannir svona eitthvað neginn. Það er Dannir í samskeftu við L.A. Phil og Elbphilharmoniúna í Hamburg. Sona Háttíðr með Íslandski músik. Og þá var hann komið svo grunnvöld til þess að gera pöndun á verki. Báði þessi staðir Elbphilharmoniúna í Hamburg og Los Angeles Philharmoniúna ekki vildi gera festivál um íslenska músið? Já. Og það vildi bara hann að hæna þannig til. Ég heldi að það bara verið svona nánatt hverjóður á tímalinnunni. Þetta er svols það er Háttíðr. En Dannir er svo listrætt stjórnandi eða verið einn báðum. Og þannig var grunnvöldum til þess að gera sameilega pöndun. Sem er eitt sem er algjort líkilatrýði í klassikini. Það er þegar að þérna sérstaklega stærri verk. Það er oft svona sameilega pöndunir. Og það er oft bara eina leiðin þess að gera sameilega stóru verkamni. Mjög svona jákvælið. Ég kvet allt af til að reyna að gera svo leiðins. Það er þess að búa til fleiri tengingar. Mögulega fleiri flutning. Meiri flutning, herra budget og bara hann að gera meira. En þannig verður kemur til Quake. Og þarna tala Danir við mig cirka 2015. Ég er að semja það 2006. Það er frumflutt 2017. 2018 er það síðan valið vinnurða. Það er verðurða sem satt aðalverleina á hérna alþuðalvega tónskáldaþinginu. sem er haldinn orlega. Það er hérna Ríkis útarstauðar Evrópu heimsins. Velja eitthvað að upptuku hvór frá annarið. Það er þess að koma saman og velja hvað við finnst flottast. Og þá er þess að flutningurinn með Simfónilumast Íslands hérna. Það er svú upptaka sem að vinnur það. Og við framhaldið var verkiflutt af BBC hérna á útarstfónum. BBC í London. Og í Seattle líka það sem að Sæun var að kenna. Þannig að þú hérir að þá er ég komið nevir á 2009 hérna. Þannig að þú hérir hvað þetta dreivist ein. Eit lítilfræ, eitthvað lítilfræ sem að vekse eitthvað ein og verður á nákkurum árum að eitthvað. Og svo taka Sónalúminus kljómplötu útgavan sem að hérna hafa gert svo storkvámsla hluti að kenna íslenska tónlist. Þetta er bandarisk útgava. Þeir taka upp plötu með Simfónilumast Íslands að flítja um það bíð summuverk og voru hérna í LA. Og súplátafæir til Grammiwellunna 2009 helt ég frekar en 2020. Það er að þú hérir að þetta breiðiðs såldi við alur. Þessu sem við um við einst að liðsandi ferið einskji klaskiska heiminni þetta bara gerir þægt. Þessir eitthvað hl 하나 er í sérgeisina að maður að vera ofeiminu veit að djöglja nókkurum boltum í enu. Þetta gerir hlönginn þannig. En síðan, hefur þetta snjóbalda effekt líka? Er þú þá beðunum fleiri verk? Þetta, sko, ég myndi segja að þetta hafi hálpa mér að þýleituna til að þetta alveg komu náttinu minu útumhaldt. Og ég þurfti gílengur ját mikið að kinna minku, vist, byrja alveg á byrjunni. Þannig að hann að var öðvöldar að banka upp á, eða þetta er samt döðið ekkert heldur þannig að inboxið hér fyllist af ekkur um miljón dollara tilbóðum, sko, vist. Ég myndi segja að miljón dollara ávísunum. Jó, það er að sama. Þetta er ekki alveg þannig, en þetta hélpar bara í að verður öðvöldar að tegja sig út. Og hérna, maður fær eitthvað svona smá kreditt. Og núna nýlega þá varst að fá velun fyrir hérna soundtracks og þú gerir með hónum hérna, eða væri það ég Ílsið? Ég fungur tiljemnum eitthvað. Já, það fungur tiljemnum. Já, alveg rett. Hann vans ég hann svömið velun ára setna. Alveg rett. Fyrir aðraminn. En já, það var svona svona, það var nýtt fyrir mig að gera bio. Og talandu um Quake, þetta kemur líka úr því verkefni. Þetta Quake, þegar í semverki, þá stiðst ég við hérna svona lítin kaplaðja málgskrein úr hérna bók öðar í ánstóttur. Stóriskjálti. Hvað heiti ég? Stóriskjálti. Ég teingi bókinni hennar við það verk sem að verið sig hann að bíja mynd. Þannig að skilurum, svo mynd er frumflutt, frumsýnt, hvað, 21? Já, þannig að það var svona, þetta var COVID-verkefnið, við unnum á þessu nákkur lengi. Það var þannig að, eðvarð, Eddi, hann var að læra hjá mér í LHV. Ég fæði þetta verkefni og þetta er svolítið teingt, því að ég hefði unni þarna með, teikja að teingt mig sem að við bókinna hennar. Eddi kom inn í runni bara sem aðstuða maður, fyrst til að byrja með, en við sagum bara straks að þetta var bara hvað svo gott samstár hefur að okkur. Við fannst æðilegt að við erum bara tvi ekki. Já, við gerðum musikina við Sjálta sem var allir átrílega mikið eftir. Og í framhaldi, eftir að við skilurum á okkur tónlistilir fyrir Sjálta, við heldum áfram að vinna musikina og gerðum hlömblötu úr sóndrakinnu sem er talsvært svona þróaðri útgava af við byggum í Rönnit í sjálfstátverk úr sér musik, sem kemur einmitt aftur útja Sónu Lúmenus fyrir Rúmu ári sér. Það er mér nýlja vastu líka í kinningu hjá Universal Edition, sér er mér aðeins frá því hvað gengu það út á? Sko, í klassikinni það er oft tala um publishera líka í popinu, en munurinn er solgtis á að í klassikinni, þegar við tölumum publishera þar, það eru að tala um nóttnáttikum. Já, ég hef unnið með þeim núna í, ég vet ég, tvei ár kannski, sem sagt, já, þeir gefa út verkin minn á nóttum og þú veist og það er bara svona ákvein svona, ég hef einn svona, geiðastum byttil að komast aðhæfa þeim, og líka það að þýðir að ég þarf að skeila af mér skóronum á mjög háu leveli og það er fárilega mikil vinna á þar að bæki, þannig ég er ekki með öllverki mineðar ennþá, en ég svona er líka alveg með hérna fólk í því að hjálpa mér í þessu sko, að bara koma em upp í þarna standard sem að Universal Edition setja, ég meina bara þau þurða vera villulöis og þurða vera bara skýrdu upp set, og þetta er svona á hlpartanis og svona leiát vinna, og hérna yfirleistur. Pár svipaðu bókutgáðar? Þetta er bókutgáðar erum ég. Nóttná bókutgáðar? Já, þetta er það, og hérna, en já þarna, sko, þeir gefa út slatta af verkonum eftir mig og þau svona, svo bætist í það, hægt á roliða. En það er mjög jakkvætt og þeir hefmitt setja mig inn í kinnum grefni frá sér, og svo leiðu sko. Fyrst, ég bara eins og ég segi, ég hefur ekki svona langt sem ég fór að vera að vinna með heim, en mið lýður eins og þetta sé alveg eitthvað sko. Þú svona virðast alveg taka eftir mig og hérna, ég sé ekki bara eitthvað neina á eitthvað um katalóku, ekkert svo um hérna meir heldur. Ég fæði alveg viðbröður frá þeim og þau setas í samband og vilja taka þátt með mér. Hvernir er að spila verkiðinn og hvar? Já, ég fæði frá þeim bara eitthvað svona yfirlið sko. En ystert er yfirlið þannig að maður veit alveg að við hver að gera sko. Það er ekki mikið um að ég sé að fretta eftir á eitthvað, ha var þetta flutt þarna, ég er ekki, ég bara ekki komin í það mikla útbreðistlið sko. Þannig sko, vist ég bara yfirleitt að veit maður að við hver að gera stjórn. Ég var útváðslengstinn í segul að spila eftir verka, þá farð að vita því. Ég fyrir þetta er svona yfirleitt að maður að vita því. Ef að það er eitthvað þannig en að við vera spila eitthvað í útvárpið, nei maður veit ekki af því sko. Það er maður eitthvað sem að maður að fær líka, en það er ekki egnum stef hérna sko. Það er ekki egnum stef hérna, stef samnar tekum af ópenbarum fluttningi af þínum verkum. Er það ekki rétt? Jú, og þá fara maður eitthvað alltaf yfirleitt, og þá er reyndaralíu. Jú, og þá kemur allveg eitthvað upp úr því sko. Sérðu hver að vera það að spila eftir vera ekki. Seðum er annað. Ég var að segjum að útvárslengstinn í segul flitt í kveik eftir þig. Færðu þá líka tekur af nótna legunni? Það er svolítið þetta. Þessum að maður vilt koma að stá því á svona útgeimanda. Já. Það er því að þeir rukkogslega mikið fyrir þetta. Já, ok. Þannig að því því það myndum að vera að fá fyrir legur á nótum og fluttningshöfvindalögun. Nágæla. Það hafa þetta svona skiptistið að þetta er svona tveirtekjuliðir þá. Það er hljómar og svona glamourus en þetta er ekki. Já, hljómar og svona glamourus en þetta er. Já, já, en þetta er fýnt. Já, já. En þú er þetta myndstáttið heldu mörgum ballnum á lofti til þess að hafa atvinu á því að vera tónlistamæður. Já. Mér finnst þetta bara verið fínu í abvæg og þetta er oft stundu þannig að maður er rússlega mikið að gera heimani. Því að maður er sérstaklega þegar að þérna eftir að svona félagsmálinn, eftir að vera að forma hérna á tveimur stöðum, það er slatti. Já, mér finnst. En þetta virkar allt saman og mér finnst bara, mér myndar allt eitthvað eina hildarmynd, sem er öll innan tónlistarinnar. Spennaðið dýmur. Já, mjög. Takk fyrir spælið. Takk að fyrir. Það var hljómar mikið gaman.
„Við seldum íbúðina og fluttum til Eistlands, hafandi aldrei komið þangað.“ Páll Ragnar Pálsson | Bransakjaftæði
fim. 27. nóv. 2025, 11:29 · 31:51
Sigtryggur Baldursson spjallar við Pál Ragnar Pálsson tónskáld, kennara og gítarleikara um tónlistarferil hans, allt frá rokk og rólinu til grammy-tilnefningar.
Bransakjaftæði eru hlaðvarpsþættir sem
Samantekt
1. Í þessum þætti af "Bransakjaftæði" ræddum við við Pál Ragnar Pálsson, tónskáld og gítarleikara, um fyrstu skref sín í tónlist. Páll byrjaði að læra píanó í unga aldri og uppgötvaði fljótlega ást sína á gítar og rokk.
2. Páll lýsir hvernig hann var duglegur að leita að hljómsveitum til að spila með í grunnskóla og hvernig hann stofnaði sínar fyrstu hljómsveitir með vinum sínum. Hann talaði um mikilvægi þess að vera í samspili með öðrum.
3. Við heyrum einnig um námsferil Pál, þar sem hann fór í tónlistarskóla og síðar í framhaldsnám í tónlist. Hann náði að þróa sig bæði sem tónlistarmaður og fræðimaður undir leiðsögn velvalinna kennara.
4. Að lokum deilir Páll reynslu sinni af að flytja til Íslands frá Þýskalandi, hvernig hann hefur starfað með íslenskum tónlistarmönnum og hvernig hann hefur tekið á sig hlutverk kennara og leiðtoga í tónlistarsamfélaginu hérlendis.
Lykilorð
„Við seldum íbúðina og fluttum til Eistlands, hafandi aldrei komið þangað.“ Páll Ragnar Pálsson | Bransakjaftæði
