Velkomin í bransakjáttæði, hlaðvarb tónlistamistöðar, þar sem við spjallum við fólk sem starvar í tónlist og kynnum ství hvernig það gerir það sem það gerir. Í þessum Þætti ætlum við að spjallum við Herdýs Stefánstóttur, kvíkmynda tónskáld. Herdýs, velkomin. Takk fyrir. Hvað er það sem hérna kvíkir áhóðinn á tónlistupælega? Það er upphavlega, já, góð spurning. Hvá, hvað er maður að byrja? Ég held að, þetta vei, ég vel verið fyrir ekar svona ung þegar ég byrjað að hafa áhóð á tónlist og svona hlustaði mikið á tónlist bara frá því ég var pínlítir bat og það dreymti um að læra á pín og ég mörga á ár og svo loksins fóri fórældraminir að taka mig alfælig og ég fjeg svona jam að hafa svona tvekja hæða skemdara frá ammuminni og þar berjaði ég að læra að spila. Hvað var svo kvöbbelt áhóðinn? Ég hef lykkið að verið svona áhtóra og hérna var rósala áhóðarsfem og svo held ég áfram í pínónámi og svo var ég unglingur og þá hætt ég að nenni að þessu er alltaf svona að hafa áhóð á tónlist. Þú veist ég levíð alveg fyrir tónlist en ég nenned ekkert að æfa mig og einhvern neginn Ég var ekki alveg svona að passa inn í þessu að hef bynda tónlistan á um sko og svo held ég veið nú alveg hægt svona kannski áttjónára að spila Þú varst ekki inn í svona úninga ljómsveitum með að svális? Jú sem manni fikk lánaðan bassa sem ég hef hlaða að læra og stófnaðið ljómsveitum því að geraðum aldrei einhvern lög að neitt en þetta var bara meira svona upp á lúkið en já þannig ég svona í raunumveru er ekki með þetta svona tipiska dæmi Ég hjált aldrei að ég myndi að vinna fyrir tónlist það var eitthvað sem ég var að gera, þá þau rullan áhuga á henni og fer svo að gera allt annars, ég var í kórnum og var að læra á pínón, svo hægt ég því Vissi ekkert hvað þetta gera og eftir ég kláraðið melltaskóla þá fórur húfður mörgar vingunumínar í hérna lökfræði og ég vissi ekkert hvað ég hægt að gera Þú ert hægt að ég alltaf skrámi í þú veist bókmöntafræði heimsbeig ég eitthvað þannig, en ég var eitthvað að ég prófa þetta bara fer bara með þeim í lökfræðina og það var alltaleis áhugavert fyrir mig að því að mjög fast það það höfða það ekki einn til minn og það sem að byrja að gera stá þegar ég var í svona námi sem ég fannst svona á mjög fullri virðingu fyrir lökfræðingum, mjög með bara margar að mínum bestu vinum í dag að það fannst mér þetta mjög leðilegt og af þegar mér fannst þetta svona leðilegt að þá byrja því ég að stöilast teimur skólunum og setast aftur við píanóið og þarna er ég ekki múinna snarta píanóið í 34 ár og þarna byrja ég að spila aftur og þarna ándur þess að vita því þú veist, er ég byrja það samja og skrifa tónlist og ég sagu, hvernig er ég að gera þetta? en skrítið, ég visi ekki að ég hefði þetta í mér á því að byrja�i heiri í mér vegan verði bissäga ég þannig var að læri einhverja að tónfraðiðetoіль ég глir þías að ekki allas að leisa nótur og ændra þannig að hún hjálpa mér og ég byrjar að sé me hverja hú Berlin og hún hjálpa mér að útsetja þetta og devices' og sáté að vors enfants og ábrightum og að eins og að fyrir sértrá Ten headed að við varum lagfræðinni, að þá bara útrúlega selvspíningar, hvert, bara að köpa mér hljómfræði eitt og feð bara stúdir að þetta og sem þú veist, kórverk fyrir kór eldriborgar og hver að gerðis sem amma mín var í, og var bara allt innu að byrja að hafa bara þvíligan áhuga á þessu og fyrir að fara að lese bara hljófara útsetningar, skoða, hvernig skrifa ég fyrir strengja kvartet þannig að þetta var allgjört svona eitthvað svona smá svona óvægt og svo seti á þjóðabokleinu að læra fyrir eitthvað skaðabotarétt, eitthvað svona lagfræði prófa alveg að deyja og er mér hérna vingkunnuminn í Sövug garastóttir sem er leikunna í dag og hún var þá að læra leiklist í listafskuldinum, hún sagði því því, það fyllta krökkum hérna sem er að læra tónsmiðar því að það er tónsmiðar, hvað er það heila, það er krökkum sem er að læra að skrifa tónlist neins og þú ert að gera eist það að læra lagfræði. Vá, ég vise ekki að það vera hægt aldrei hættum með dagur og aldrei kvartla að mér að þetta væri einhverskona valmöjlegi lífni og þannig ég er bara ok, ég ert að tjekka þessu og sæk ég um bara undib í möpu og sendi þetta sem ég var að gera þarna og kemst inn og þá hugsa ég einhvernig bara svona rétt að prófa þetta, þetta er allgjör viðleis að vera að læra eitthvað tónsmiðar hvað á ég gera við þetta? Og svo bara, þú veist, the rest is history, ég sníri aldrei áttir tilbaka. En kúplaður alveg yfir, hættur það bara í lagfræðinu og fóst í tónsnélnar? Jó. Og það allt er ekki að gera kvartveki einu, var það? Nei, já, hæður ná ekki að hugsa mér að einn, svo bara birjaði ég og þá einhvernig einn var svona eins og ég keið með heim. Hvora? Eftir allan ennann tíma, þá sag ég vá bara hérna og ég hema. Og fundið í þessu? Þrátt fyrir allan móttrófann, sko, því ég hef bara svo bara, þetta er ekki praktíst hvað á ég gera við þetta. Hvað það maður að lífa að þessu? Hvað það maður að lífa að þessu, en svo bara einhvernig einn, ég er þetta eins og þetta sé bara einhvernig einn hluti af, það svo ervet útskér þetta, það er bara einhvernig einn hluti af sálinniðinni og því sem úr erft og allt ég inni byrja ég bara að blómstra einhvernig einn í sálrumir. Gjemur þú upplýfur þú það að koma úr tónsmíðan á mig í Reykjavík? Bara til síðast að prófa út á godinn og hvað ger ég nú, hvað ger ég nú? Það varst alltaf með eitthvað verkarinni sem þú varst að fullað gera? Ég var rúsa mykki það sem að gera þessu réinu var í listáskólunum, að því ég ætlaði mér ekkert að gera þetta af alvur. Ég var bara svona aðeins að prófa, þú veist, að þess að tjeka á þessu. Þannig þú veist, ég var einhvernig einhvern aldrei með einhver á svona stórar hugssjónirum að ég myndi að vinna við þetta. Ég sagði bara, nú ætla ég bara að ansaðlega mér að hafa gaman og gera eitthvað sem að, ég blómstra ég. En það sem að ég byrjar einhvernig að gera í listáskólunum er að ég byrjar að vinna ótrúlega mikið með öðru listafolki. Bæði með myndlistateltinni og ég byrjar að vinna með dansurum og ég byrjar að vinna með legstjurum. Og ég áta mig líka á því bara ég mynni tónlist hvaðan einhvernigin svona, ég er myndræn í tónlist og þegar áhuga og einhverniginna tengja það saman. Það er einhverniginni hveiknar á því ég návissu svona, aha. Og ég var líka alltaf svona algir hérna, bara ég elska bio, bara frá því ég var pínlítil og allskunar hveikmyndir. Og ég mann eftir því því þú veist þegar ég sá sem unglingur hérna cinema paradís og allskunar myndir. Og þá reyngar, hver er þessi kall, enni og múri koni, hvaður þetta er gæðvægt, ástinn á hveikmyndunum. Þannig ég var svona einhverniginn allri, byrjið að hafa þú veist áhuga á því hérna formi í listafskoleinum. Og þarna byrja ég líka að opna ég fyrst að skipti logic og fer á YouTube og ég bara, hvernig pródús er að ég tónlist? Þessi, kunni ekki neitt, allgjörlega bara, þetta virtist vera bara ómögulegt til að byrja með. Og kem líka, ég reynu verið þú veist, á samt ég hafa að hafa áhuga á hveikmyndum, að þá var ég bara frá því ég var svona, þú veist, unglingur, þá hadd ég áhuga á ráftónlist. Og þör ég uppgötaði það, þú svona, 13-14 óra, þá verið eitthvað, ok, þetta er gæðvægt. Hvernig er ég þetta? Þannig er ég reynu verið það, ópnast svona rosa margar svona dyr í listavaskúlanum, það sem ég byrja að skoða svona þetta, sem ég hafa alltá haft áhuga á hveikmyndum. Það ekki ekki alveg áta með á að ég gæti gert, sem er eitthvað annað en bara áhuga manneskja hérna ummynda. Og svo eftir listavaskúlanum, þá flutt ég til Berlínar og fyrir að vinna, meðl annars fyrir Eil Saipjössun, myndlistamann, og þar er ég alveg að vinna svona í hljóðhannin. Ég er alltaf að læra meira, eða einhvern veginn fara út fyrir, þú veist ég byrja að einhvern klassisk um tónsmiðin, þá sem er alltaf meira að bara skrifa einhvern notur, og einhvern veginn læra alltaf klassisku söfna. Þannig að ég fer svona að fyrir ekkara með út í svona meira techniljú hliðanar, að hvað ég gerið hljóðhannin, hvaðni protósir að ég, hvaðni fer ég að skoða meira, hvaðni ég gerir af tónlist, eða svona þá tónlist sem ég hafa áhuga á. Og svo ákveð ég bara að heirið, ég fyrir bara í mastersnum í tónlist, ég finnst þetta bara það skemmtilegt, og mið hafa allt að langa til að fleita til New York, og það var einhver ástæðan fyrir að ákvaða sækum í skóla þar. Og þú sækjur um í New York University, þú fer þangað, og byrðu í New York, því að með þú ert í New York, þetta er hvað, 34 ára tímabil? Ég hætti í náminn að því ég hafa það ekkið að öfna og held áfram, þannig að þú veist, það var svona allskona hluti sem komið, þarna hætti í fyserskjöfti Johan Johansson og eittleit af öðru, þannig að ég er hætt í náminn og flytt í Berlínar og svo fer ég aftur út. Þú fyrir aftur í New York? Já, akkurat. Ég var hann aftam að þessu, því að þú ert skráð í náminnni frá 2013 til 2017 í New York, en 2016 er þetta að vinna í Berlín með Johan. Þannig að 2014 eða eitthvað flytt ég út í New York og ég átt að með á því eitthvað er eitthvað rosala dýrna um og þetta er allkjöft brjálæði, þú þart eilig að vera smá lúsjónal til að feta þessa bröyt, það maður það vera eitthvað þetta rettast. Þannig ég bara gyrir það, smá einhver svo einhver æfn tira stemning og svo áttæja ég með á því því ég komið að raðinn en að ég það er ekki senns að ég hafa eppna og halda þessu áfram, þú veist, þetta er bara búð, eftir nei ég ekki að klára mastisnámið meitt. Það er alltaf svona smá, þú veist, vonbriði. Þannig ég sagi, ok ég það bara finn ekki útur þessu, ég það bara gera að bestur þessu og þá hérna er ég skólinum og þá kemur eitthvað kennar í tilminn. Það er eitthvað eitthvað í Íslenskur maður, hérna hann er tilnendir til að úskja svælinunna, fyrir þýri of everything. Hérna Jóhann Jóhannsson og hann er að koma og er að hérna, það er semst að vera að sína myndina í NYU, vera bara í Bio og sem vera hann að rett hjá. Hann er með Q&A eftir, vilt ekki bara að skella þér. Ég er bara, jú ég gir það. Og þarna færg ég semst að spjalla við Jóhann eftir síninguna og svo er finninn tilvílin að ég býs semst að með frengans í New York. Ég segi, heldur að hann vil ég ekki fá einhvern, þú veist vantar hann hjálp og hún bara, þetta er ímælið að hann, okkur er tjekar í gjáinum. Þannig ég sendur bara að Jóhann bara eitthvað hæg eitthvað og senda hann en tónlist eftir mig og eitthvað svona. Það er þú ekki eitthvað að hjálpa þér með allt sem þú ert að gera. Hann segi, já, ég er nú reyndar ekki verið mykki að fá hjálp pinka til, en við er ekki bara að vera með bandi og svo herði ekki meiri í hannum. Og svo fær ég bara heim til Íslandsum, Summarið og þú segi, já, ég fær bara, svo flytið bara til Berlínar. Það er bara, ég er það bara að gera bestur þessu, ég finn mér eitthvað að gera þar. Og þá sendi ég á Jóhann og segi bara, hei, heiri, ég er að koma til Berlínar á månedæin að við ekki að heittast í kaffi. Og sendi ég áveitir bak að, vildu ég bara komið búi stúdíá og mið vartar hjálp og byrja. Já, sæl? Jó, þannig ég bara flytt út og fer að, hérna, vinna fyrir hann. Var þá, komið fram á 2016, það var þetta 2015? 2015. 2015. Og voru þá fleiri að vinna, fleiri íslendingar að vinna með hónum í stúdíokompleksunum þarna í Berlín? Já, beti það er revét upp að því að þetta var svo mikið. Ég var hann að, þetta voru einhver ár og þá var alltaf einhver á allskunnar íslendingar að koma og fara. Hildur Gunnan var hann að var hann á Oranjenstrase með stúdíó. Hún var með stúdíó þar. Með sitt stúdíó. Þegar ég var var engin annar íslendingar. Nei, Gunni Tínis hadur ekki verið byrjaður. Gunni var ekki byrjaður. En svo kom ég tóti, Bróður Hildar. Hann kom eftir mér og allskunnar. Og svo fyrir Kertan Hólm að vinna fyrir Hildi. Þannig við vorum svona svolítið að koma og fara. Þannig ég svona var hann að hjá Jóa. Svo spyr Jóan mig hvað vildi að gera. Það er bara að finn einhver að leði til að vinna veit. Ég veit ekkert að hvernig. Ég var alltaf ernt nóðið að komast í lestina. Hann var bara eitthvað... Þú veist... Já, þú getur vel vera að vinna fyrir mig og einhver Hollywood-kalla í tíi árskilur og vonaða besta. Ég að þú getur bara að fara að gera tónlist. Og bara einhvernigin gera þetta eigið. Og ég var bara... Já, godpæling. Þannig ég bara hætti. Og þetta er held í besti ráð sem ég fengið. Já. Fyrir mig. Quit your job. Já, og solgtið. Að því að hann sagði að vinna, mér fannst þetta svo fallir ráði. Hann sagði bara... Hann sagði bara, gerðu bara allt. Hann sagði bara, umveðu fólki sem veitir eir inblæstri og vært um ég ópen huga fyrir að gera allskunar verkamni. Að því að það skipti svo miklu máli. Það gefur þið svo mikki. Þegar þú byrjar að kennast fólki sem er á einhvernigin sem er bilgilengt og veitir eir inblæstri og þú veist aldrei hvert að leiðir. Næ, næ. Þannig ég bara... En að þetta er sker í... Já. Það er að hoppa. Það er að hoppa. Það er að hoppa. Og hérna... Heltur áfram að búa í Berlín en byrjar að vinna sjálfstætt? Já. Og varstu kominn með eitthvað tengslanett í gegnum þessa vinnum með Jóhanni og fleirum í Berlín? Í reyndu verið bara við í Jóhann, sko. En svo er ég náttúrulega að gera þú veist. Ég er að gera nema svona rafpopp, duvætt, Ístofma Júð. Alveg. Við erum að vinna... Já, við erum að vinna saman þarna. Já, við Talma. Þannig að ég er svona að garvæði því. Og svo er ég svona... Já, ég man ekki... Það feringin er allt í svona hræðigröð. Já, ég er alveg svona að... Pramódi bagamellir New York og Berlín að næstu tvö áriðin eftir þetta. Og þarna er ég byrja að gera svona að retta mér auglisingum. Og ég byrja að gera fylgt að stuttmyndum. Já. Og það er bara svona leiklar uppæðir hér og þar. Þannig ég er duulega að kynna stleykstjórum og finna fólk til að vinna með. Nemið, og það vartu runni færin að búa til tengslanett inn í ákveðin heim. Já. Já. Og að það egst síðan bara. Já. Það er tímanum. Já. Áhrát. Og þú ferða að gera þá... Þetta vægt alveg hans í goðu skóli. Að fara að gera tónlistuðustuttmyndir. Og auðvissingar. Já, það er bara útrúlega mikilvægt. Já. Þú veist, þannig farað að kynna styrinn uð verið bara leikstjórum að fólki sem er að gera þetta. Og það er einhvern verið þannig sem að ég fæði fyrstug fýkmindan að míni fyrir lengd. Þetta þá er ég búin að gera eina stuttmynd fyrir Erland Sveinsson vinn minn. Þannig að sem ég gera styrinn í flyttið New York að þannig að kynna stýð mörgum að mínum góði vinnum í dag. Já. Þannig funaði öll hérna leikstjórar, eða búningahennið, erða einhvern veginn að vinna í sem bransa. Þannig beirið þetta við byrjaum að vinna saman. Ég fyrir að gera tónlist fyrir þeyn. Þegar er tónlistarvídió fyrir mið og þetta er svona einhvern veginn. Þannig að skefta umstá og að gera eitthvað fyrir kvart anna. Ég gera þanna stuttmynd fyrir Erland, og svo gefum við talma í stomaíjúð út hérna tónlistarmyndband. Þetta myndband sem er ykla hög svingkona mín, Leygstýri, Leygstýriði, það er Leygstýri New York sem að séir þetta myndband, ásandu ég að sjá mynd sem ég að gera tónlist við sem að var sínt hérna í Palm Springs Film Festival. Og eftir það, þá fæð ég bara síntall, Það ég hef þetta hellari, ég er hérna að Leygstýri New York, ég hef mikku fikk myndið fyllari lengt, og mér langaðið að beida þeir um að gera tónlist. Og eftir ég var búin að fáa fyrstum myndina mina, að þá var ég ennþó að vinna líka á Óranyinnstrasi í stúdíjónni og var að vinna, til dæmis þá var ég búin að vera að astuð á Jóa og ég búin að astuð að hérna Döstin og Halloran, sem er maðuruminn í dag, að þá kinnist ég umboskonu sem ég er með, var með Jóhan og er með hérna Patti og Döstin og fleiri, og þá er ég komin með fyrstum kvirkmyndina mina og ég segja ég það er ekki mikil penningur en vildu taka við mig, og hún tekur mig inn með fyrstum kvirkmyndina, og þann er ég komin með agend. Þá er þú komin með agend. Og tenkist það er beintenging á midli agendsins og síðan vinnuðinnar með Emnait Sjamalann? Já, en maður með myndi reyna aftur bak, þá er tenking. En ég reyna verið það sem að gerist að agendinir rosla mikilvægur og agendinir reyna verið kemi mér á stað, bara fyrsta svona stóra Hollywood studiomindin, það er agendin, sem að því hún er með samfundinn inn í studióinn og viðleikstu vera, þannig að það sem að agendin gerir er að agendin er með tónlistumnaðina og sendir þetta og segir hafið ákváð þessi tónskaldi, það er Herdís frá Íslandi, þetta er hannar bakgrunnir og svona. En ég reyna verið Emnait Sjamalan, það var svona eitthvað sem að, að því svo fyrir mann að fara að hlaðast upp á samfundinn, við fara að kena Snusig, Supervisorum, og það er reyna verið, saganum bak við það er að það þér að þá var ég að seta að gera var ég potinni fyrir mynd sem heitur Promising Young Woman, og þar var leiksturinn rúsa lengi að ráða þess að Stelbur úr Íslandi eitthvað, hún er gegi og þess að endur hún að ráða eitthvað einhvern annan, og ég eitthvað, áh, allgirba mér, hannar maður að byrja á, og þú veist, það er alltaf svona smá harkaleið eftir maður fær ekki að vinna, og þá sessat er Music Supervisor að vinna við myndina, og hún mann eftir mér, og svo árið að tveimir áram settna, þá ringir hún í mig og segir, hérna, ærðu aðins til í hérna með eitthvað að tónlistfráða getur sennir eitthvað svona í þess sem dúr, og svo ringir agendin í mig tveimir veikum settna, hérna, ertu löys að maðurðið dæin, emnaðið samarland vil hetta þegar á Zoom, þannig það ertja bara svona eitlið er að öðru, þú farað einhvern að byggja upp tegnslu, byrja að kynast fólki, að netið breiður úr sér, og svo allt innu mann eitthvað eftir eðir og segir, hérna, þessi. Þannig hann var búin að vera að skrifa handritið og hlustað hónlistina þína með framskuð. Það passar. Hann var búin að vera að reyna að máta musikina þína við handritiseitt. Já. Þannig hann var, og þetta ekki að sé svona, þú veist, já, þarna var ég svona heppinn, að því að þá var hann alveg, þá gata hann hekkert aftur, þá var ekkert annan tónskald sem hann gata hugsa sér að vinna með þess. Þannig að þarna var ég bara einhvern einn komin inn, og svo hitti hann, og þá var mjög fyndu, hann sæja hann áhlaðið, þú veist, já, þetta er mann að vera að taka smá seins, þannig að þú verið bara að þú verður ekkert leið ef þetta gengur ekki. Það er ekkið að vísta þetta glikki, svo múrat. Það er, sko, ég held að sé, já, það er bara mjög algengt að þetta gangi ekki, sko. Já, já. Það er bara þannig. Ég hefur verið að leyt því að byrja að vinna eitthvað verkefni sem hefur sér hann ekki virkað? Já, ég hefur verið rekin. Já, það er mjög lært ásrikt. Það er mjög lært ásrikt, og ég held að sé engin, ja, þú veist, að rekin, það bara gengur ekki upp, og lang oftast, en sem við tónlistapólk vitum, að þá er það ekki tónskaldinn að kenna, lang oftast er það að því að það er eitthvað vesin í myndinni, og það þið er ekki að taka því sem einhverju, þú veist, það bara þarf allt að finna einhvert blórabökuðl, og ég vel eitt er þá stúdíu, og það þá svona, hefur við svona, geir einhverja breitingar og byrjum að því að skipt út tónskaldinni. Þá lögum við myndina. Þannig að mann bara svona tekur því bara hérna. En það er alveg svona ákveðinn reynslega og mikilvæg reynslega held ég, og ég ótt tala um eitthvað við aðra vinnumína í bransanum eins og allar örvar svona, það er bara, þú er, það ég er eitthvað svona, ég hafa tíi, twtti brúst að verka um það, sem að þetta gengur í gendelu upp. Akkur að? Ég að þegar þú vast snemma á þinum ferdi, þá frettur í mitt af allar örvar, sí, lovst hendileg svo að eikið. Jú. Þessu var það eitthvað eitthvað eitthvað stráta og klara það. Það var eitthvað eitthvað eitthvað við tala við alla á vísi sem var að vinna í Hollywood, og ég sagði bara, hvernig, hvernig fjerkann þessu að vinna? Hvernig fjerkann þessu að vinna? Ég fækk eitthvað eitthvað eitthvað, ég fjerkann eitthvað komast á því, að því það vandaði það í við talið, og hvernig fjörstu að vinna? Það var bara, við talið var rúnum verið bara um hvað var að gera. Þarna hugsaði ég svona, vá, þessi góðir getu verið að vinna þarna, að hverja getu ég þetta ekki líka? Þannig ég ótt sagt að ætla þetta, ég ótt bara, takk fyrir að hafa verið að gera þetta, og svo er einhvernig verið frætt í að jóa, jóa njóans setna, þá var ég að horfum á Prisoners, og þá kemur allt í einhverja Ísland snab, og ég eitthvað, vá, ég er einhverja annar maður að vinna við þetta. Það var ætti ég innu að geta að tjekka þá þessu líka. Já, þetta er inspírandi. Já. Það er þarna bara, að egnast fyrirmyndir er svo mikilvægt. Það er mikilvægt, og kannski það sem varum ætla mikilvægt, ég meina, það er tí ár síðan, að þú veist, og þrí ég er í náminu, ég þá vist að þetta var, við larði mikilvægt minna konur, var eilig bara kallar, og það hugsaði ég svona, vá, og að það er líka mikilvægt, það þurfa vera allskynns fyrirmyndir. Já. Ekki bara kvítir kallar, það það vera fólk frá allskonnalundum, og það þurfa vera konur líka. Nákanna. Þannig að það var stórts gref þegar að Hildur fikk sína viðu kenningar allar fyrir þessu sína vinnu. Hildur betur. Og svo þú líka. Það þú ert búin að fá nókrar, líka, hérir þýnar vinnu. Ég ætla að spyrja þeimít út í MMA Awards, hvað er það? Já, Hollywood Music and Media Awards. Það er bara eina við sem hérna vera verlun í eleg, bara svona bransa, bransaverlun. Já, já, já. Það er bæði þetta og líka World Soundtrack Awards, svo varst tilneint fyrir. Já, World Soundtrack Awards er ekki svona uppskjörihátti eða svona kvígmyndatónskálda. Já. Og það er svona mjög stór viðu kenning þú veist innan, Það er eitthvað útrúlega svona nýs bransi þú veist. Já, já, hann er það. Það var mörguleiti. En rússalega svona, mér fannst það alveg æðislega það fara þongað, alveg það var svona mikið hátíð fyrir okkur kvígmyndatónskálda nörðana. Já, já. Hæða líka af gamman, sko, að hitta, hitta sitt fólk. Reimund. Og hvað er nú annars að ég hérna á döfinni þóðu núna er? Getur þú mátu deil eitthvað svona alltaf? Það er eitthvað hæg sem er eina mínum góða vinkonum. Hún er að gera svona fyrstu kvígmyndi fylltri lengt. Hver sæður þú? Uggla hægstóttir. Alveg ég? Það er ég hérna eldanir. Já, eftir Sögur Siriðar? Já, Siriðar Hælin. Sirar Hælin? Já, já. Þannig, ég er að byrja því og svo er ég með dværplöður. Alveg ég? Það var eitthvað sem ég ákvaða fyrir svona ég og einu hálfi ári. Ég eða þegar að þess að taka pásu í kvígmyndum og fara að gera tónlistina minn aftur. Já, alveg rétt. Umið, það er annars ég hérna að spyrja þá því. Það er soloferriðleginn fyrir utan kvígmyndinnars. Já, hann hefur náttúrulega svona verið smá og undanhaldi af því ég hef aldrei ennætt tíma. Næ. Núna loxins er ég sér svo að búa með einaplöti og er að vinna aðeira með sölku valstötir. Alveg rétt. Þannig að það er að það eru tuða úlík verkefni. Og þið hafi líka verið að vera að gera tónlist fyrir íslensk verkefni? Kvirkenda verkefni? Já, bara eitt, það er veiktís. Veiktís? Já. Þú hafi líka gerð tónlist fyrir hérna verfbúðina til þess? Verfbúðina, já. Það er bara mín eina reynsla á Íslandi. Já, svo fruta vittis. Já. En mið er þess að rúðsalða einhverninn mikilvægt stundum að segja einhverninn. Það er bara eins annan. Það er bara að segja sövur sem frá sínur landi, sem að telera manni. Já. Mér finnst það svolítið mikilvægt inn og mittli. Það er bara að vinna mörg erlendverkefni og að vera líka hérna. En nálgastu það með áberandi öðrum hætti? Það er bara verfbúðina að segja líka? Nei, ég myndi ekki segjna, eða þú veist bara ein nálgastu, hvern einasta verkefni á óligan hátt. Þú veist, það verkefnin er aldrei komið neitt eins. Ég veit aldrei hvað ég á að gera að hérna ég byrja að verkefni. Næ. Og ég er alltaf mikið svona, wow, hvað ég gera. Þau koma með sínarfórsendur verkefnin. Já. Allgileg. Ístu ofta gaman að velda þessu fyrir mér hvernig fólk sér fyrir sér söguna á í tónmólí? Já. Og hvaða stemningar eiga við? Stundum fyrir þetta merið svo, það þurfa að skoara hverja senu fyrir sig. Já, þetta er útrúlega misjátt, þetta verkefnum. Stundum það allt er bara að fara einn í hverja senu og hvaður ramma og það er svimar myndir sem að byðja um það. Ég hefst ofta svona útrúlega mikilvægt, sko, því það þurfum við mikilvægt að opnari huga áðrannurkunn að sé á myndafnist. Leikinn, kvikmuntatökuna, og það er alltaf rúosalega mikilvægt að gifta þetta saman. Stundum gerum að tónlist, en svo M. Night semalann, han vinnur þannig, að ég valda að komir á svona snemmin í ferdlegð. Vara áðrannum fyrir tökur. Þá byrja ég að semja út frá handritin og þá spjöllum við saman, fram og tilbaka, hvað um hvað er myndin, hvað ert að segja. Og þá byrja ég bara að gera tónlist. Og stundum einhvern einn, nærmar að gera eitthvað sem að svo passar einn í ebnið, myndebnið, og stundum ekki. Áttu einhvern lagir af hugmyndum, hljóðmyndum. Samtum einhverjum ritmum með einhverjum slíkt sem þú ert með sem bara vinnutól, sem verðna í. Já, það er alveg bara gerist, eða við mörg ár, að ég er alveg búin að byggja upp bara rísastórn banka af hljóðum, bara allskunar eftokum hljóðum sem ég búið til sérlf. Og já, bara stóra banka af stafi. Þetta er eins og bara málarar eignast lítasætt. Já, það er svolítið þannig. Þú sabnar í verðkvarakassan og svo á ögur stundi, þá tekur ofta eitthvað eitthvað sem verið gegið. Og blandast þessir verðkvarakassar hjá þér saman eitthvað? Hérna, hljóðmyndað verðkvarakassinn og solo verðkvarakassinn. Já, það hennar bara svo skemmtileg. Þegar þetta er svo ólikt og maður er að nota svo ólika einhverjum part af hælanum. Það er svo ólikt verðlið að vissuleitið að samja fyrir hvígmyndir og vera að gera þess að deyð. Já. Þannig og líka í, þú veist að er maður að gera svona ein tónlist, þú veist að það, þú veist að ég geta alveg tekið 8 mánið í að prótu sér eitthvað lag og þá er ég eitthvað eignast að smáatriði. Man hefur eitthvað eitthvað að tíma fyrir það í hvígmynda tónlist. Það eitthvað er svo gaman, þegar man er búin að vera norsdra við eitthvað svo lengi, að þá getir það einkan þeirn komið sem svona ágöðinn inblástur en ég eitthvað svo norsdur að gera í hvígmynda stafunni. Já, já, þannig að þetta getur vel unni saman. Já. En er það að gera egin tónlist undir kongulo að namnunu? Já, ég er búin að gera eina plötu, ég hef þessu að fynna ég, tegur að, já, undir kongulo, sem er eilig að bara tilbúin. Þannig er það allt mjög lítan tíma, þannig ég vera að gera þetta hos mikil á kvöldinn og um helgar. Þannig er það búin að taka eins lengri tíma en ég sá fyrir mér fest. Og svo eru við salka að prófa þessera aðra allt að eru við þessu plötu. Þannig að það er bara nýtt verkefn. Það ætluðið þessu uppávlega að gera eitthvað svona, já, kannski gera við eitthvað svona salka að nýjum míjum hérna kongulo og svo bara varðu eitthvað allt annan til. Þannig við eitthvað svona, áh, þurum við að stopna enn eina ljómsveitina. Já, hvað koma því, ég meina, er nærðu að finna allt á kleiðina í vinnunni? Það að vinna sinn kvikvindatónskald og ég veit alveg, þú veist, bræbinrur er læknar og margi hlæja, svo þetta er alveg mjög kravjantistart. Og þetta er, þú veist, þeir er maður að búin að ganga ég gegnum svona, hvað segjum er svona, bara the ring of fire í esu, að þú er svolítið svona eins og svona, já, þú mellast svona smámsamman eins og þú veist, þrystingurinn er það mikilvægt. Það ég hlöksast þetta með mig, það þegar ég hafa mjög erfiðan tíma, þú veist, það er bara svona, ok, nú er ég bara breittast í demandaskilir. Það er bara þrystingurinn er að meittla steinin og svo kemur einhvers snild hérna útrussu. En já, þetta er mjög kräjandi, pressan er rósala mikil, frá rósala mörgum aðelum. Þannig, þú veist, ég hef alveg bugast á svona leveli sem er ervitt að lýsa, en að sama tíma finnst mér þetta, hugsa ég svo oft vau hvað er happen. Vau hvað er happen að þú veist, þetta er svo mikil ruggl, líka að þú labber einhvern inn í vinnunna og sér allt bara eitthvað dutturútturútt, þú veist, að gera þetta. Þannig, að mér finnst þetta, ég hef alveg enda þá ekki mist gleðina og ég held að sé líka mikilvægt að ég er líka að gera mina tónlist og ég er alltaf að líka að próa eitthvað nýtt, þú veist, það er svo að gera þetta nýja velgabni og einhvern neginn að svona fara út fyrir einhvern neginn það sem ég hef gert á þér, þannig að mér finnst þetta ógisla skemmtilegt og ég er mjög þakklát að fá að starfa við þetta, þegar mér finnst það einhvern neginn, einhvern neginn, mér fjarlæg hugmynd og einhvern neginn sjálfsagt, en svo er það bara þannig, að ef það er einhver svona eldur sem að brannur innra með þér, að þá finnum að er oft einhvern neginn leiðir til að láta þetta ganga. Lókala. Það er náttúl að svumur líti afskapla mikil geifa að finna eitthvað sem er hefur virkila gaman að þið að gera sem ævistar. Já, og það er bara, það er ekki sjálfsagt. Það er ekki eitthvað ekki sjálgífi. En segir mér annað, innan sko, þú komst aðið sæðisu, það eru mismunandi aðiðlar sem gera kröfur til þín sem tónskald. Bara segir mér í þessari vinnu við að gera musikk fyrir myndenni, kvikmyndir. Þú ert að vinna, þú ert að annaðar fyrir legsturinn, svo ertu með klipparan, og svo er þú, ég vel með musikksúpur, væri svo líka. Og framleðendur. Framleðendur, og framleðendunni alltaf. Þetta er stendum mismunandi skilabásið að fá frá þessu fólki. Já, og það er ótrúlega mismundið að þetta er verkafnum. Já, ná Íslandi, þá ert að tala við legsturan. Fyrst og fremst. Bara algjölega. Áframleð. Já, allaleið. Þegar þú ert að vinna í svo kallum studiomindum, og það því ert að vinna fyrir Warner Brothers, MGM, þá ert að svona stórt fyrirtæki sem er framleðamindina. Mismundið dindir. Já, eða Apple TV eða eitthvað. Það eitthvað þá ert oft. Kanskji með fimm framleðendur í mixinu. Og svo ertum við stútióðu líka. Til dæmis væri keðjan þegar þú ert að gera eitthvað fyrir Apple TV eða HBO eða Netflix er að þá byrjar ekki á legsturanum. Og ofta legsturan líka eins og þú, bara einhver sem er ráðinn þú veist í luttverkið. Og legsturan er ekki að svona sáttur, en þá þarf að tala við framleðenduna. Þá koma aðrar nódur einn í hús, og svo lokum þarf þetta að fara í gegnum netværkið, sem er þá FX eða HBO. Þannig að þetta getur verið að allskunnar. Það eru marge sem eru þá að hafa skoðun á tónlistinni þinn í verkið. Það getur farið á þann veg. Það fer svo eftir ælverkapsins og líka eftir í hver legstura þú ert að vinna með. En svo þegar að ég var að vinna með M. Night, hann er framleðið með þessina sjálfur. Þannig að hann fjormagnar þar. Þannig að það segir húnum enginn. Enginn fara að hafa skoðun, nema hann, og það er geggjatt. Þá er þá bara við tveðu sem að talum saman, og húnum er alveg saman hvað studióinnum finnst eða einhverum öðrum. Það er allt að besta, þegar þegar erður komið margar kokkar í eldhúsið, tónlistið er bara, listið er bara, að þetta er allt svo afstætt. Það er ekki það að mörgur öðruðu, sko. Það vera með margar kokkar í eldhúsið, og þetta er ekki að vera ansið flókinn. Og líka oft að týðum, sko, búi til og ofn margar málamýðlanir, þannig að hlutiðin bara að thinnast út. Ja, algilega, algilega. Og hérna, það getur ekki, það getur skoðu virka negatíft. Já, maður það svolítið svona að svona, hvað sem er svona, æfa síð í svona, sem byggmynd að tónskált. Það er bara svona, dissolve the ego, það þýðir ekki að vera að låta það fællast fyrir. Það er bara fljót eins og vat. Það runna í gegnum þetta. Takk fyrir að koma og spjata fyrir um hérna. Þeirna vegfæð. Takk fyrir. Þetta var mikið gaman.
„Ég hélt aldrei að ég myndi vinna við tónlist.“ Herdís Stefánsdóttir | Bransakjaftæði
fim. 25. sep. 2025, 16:41 · 33:17
Sigtryggur Baldursson spjallar við Herdísi Stefánsdóttur kvikmyndatónskáld um tónlistarferil hennar, allt frá tveggja hæða skemmtaranum til örlagaríks samtals við Jóhann Jóhannsson.
Bransakjaftæði eru
Samantekt
1. Herdýs Stefánsdóttir, kvíkmyndatónskáld, deilir með okkur hvernig hennar ástríða fyrir tónlist byrjaði snemma í æsku. Hún rifjar upp hvernig hún lærði að spila á píanó, æfði sig, en missti einhvern veginn áhugann á tónlist áður en hún sneri aftur að því eftir að hafa ákveðið að fylgja sér í gegnum skólann.
2. Eftir að hafa verið í lögfræði ákvað Herdýs að snúa sér aftur að tónlist og fór í tónlistarfræðinám í New York. Hún deilir reynslu sinni af því að samskipa tónlist fyrir kvikmyndir, sem leiddi hana áfram í ferlinum.
3. Herdýs lýsir því hvernig hún tengdist Jóhanni Jóhannssyni, frægu tónskáldi, og færðu sig yfir í að skrifa tónlist fyrir kvikmyndir. Hún talaði um hvernig tengslin við aðra listamenn í Berlín og New York höfðu mikil áhrif á hennar feril.
4. Hún útskýrir að ferlinu er ekki alltaf auðvelt, þar sem hún hefur fengið skipt um stefnu í ákveðnum verkefnum. En samt sem áður, með ströngu vinnusiði og ástríðunni fyrir tónlist, hefur hún haldið áfram að þróa sig og finna sig í framsæknu verkefnum.
Lykilorð
„Ég hélt aldrei að ég myndi vinna við tónlist.“ Herdís Stefánsdóttir | Bransakjaftæði
