Velkomin í bransakjáttæði, hlaðvar tónlistamistuðar, þar sem við spjöldum við fólk sem starvar í tónlist og kynniumst fí hvernig það gerir það sem það gerir. Í þessum Þætti ætlum við að tala við Rúbin Pollok, gýtaleikar að kalle ég. Og við byrjaðum bara að bjóði velkomin Rúbin. Þakkæði fyrir stjöntiður. Það er allt að, solgði, gott að byrja bara að byrja unni. Hvernig hérna, hvað fær þig til þess að byrja á að byrja í tónlist? Hvað er eitthvað áhvoðið? Byrja í musik? Já. Hvernig svo ástinn í þetta? Ég held að, svo, fyrsta ástinn í tónlist, þetta er kannski óvænd, en ég held að það verið, svo, XSX Ráttvæluhundal. Ég á sæl. Ég var alltaf enni herbyggi að, svo, ég kunni allá tekstana á fyrstu plötunni að það. Já. Hoppaðum og rappaði og í gegnfiling. Já. Það er voruð mikið átrúnaðið, svo, þanga til að ég kindist ramaskýtar gegnum frendaminn. Það var nokku síðar? Já, ekkert svo mikið síðar, svo, það gerir þrætt. Ég er urklaðið að þú veit tí og ellið var að hoppaðið á Ráttvæluhundal, svo, sérðan, heirið að Korko Bein spilað að synge gýtar svona tólþrættan ára. Það var ég alveg höfangina því. Niður van að verið svona fyrsta inspirasjóninn fyrir gýtarinn. Já, ekkert spönding, svo. Og gýtar er verið þeit hljófari. Er þú sjálflarður á gýtar? Er ekki pappið í gýtarleikari? Jó, hann er í gýtarleikari. Hann gammar er mitt svona fyrsta ramaskýtarinn. Ég lærið þið sjálfur þanga til að ég verið svona tví dur, sirkað. Það fór ég í FIH í eitt ár. Þeim að það var mjög eftirminnilegt svo enntúk að próað í FIH. Ég hadi ekki lístað á jazz. Ég hadi ekkert sérstak að nákvað á bluesmusik, eða country tónlist, eða stöðfinni sem ég ætlj í dag. Alltaf sem að pappið síndi mér þegar ég var allast upp, þegar hann var að gefa með einhvern á Robert Johnson boxdisc að setta og eitthvað. Ég fást hann bara glat að í gýtarleikari. Ég var ekki tengja við þetta. Ég var að hlusta á allur srettar. Já, þú varst í metaldeldinni sem úlikur? Já, já. Þá gíi metaldeldinna. Ég tok að svakalað srett í eintökubróinni eða FIH. Þá var bara eitthvað megar dætt gýtarsólá og alveg fullið. Man andres gítakennari. Já, þetta var nú skendilegt. Þú viste að þetta er djarskóli? Já, já. Það er bara flott. Ég er til að læra það. Þannig þeir lifti mjög nú blessanlega inn. Það var svona fyrstkytti sem að ég allaf að náði fræðilega útanum hljóðfærið og einhvern hátt. Ég kunni eitthvað heitið á neinu sem að ég var að gera að spila. Það var allt bara eftir einhverjur fingraminni eftir eirað eitthvað solið. Á unglingsáronum þá ertu að bara hlusta og pika upp dótt á ein fórsendu. Og það er alltaf mikil skóli líka. Má ég ekki vanmitt að það? Næ, það er mikil skóli. Ég var í metalhámsveit. Ég held að það sé mjög allgengt. Það menn allast upp í metalhámsveit í grunnbílskúri. Það er minnst óleikluðustu menn, ólið artnars til það minst. Einst splíður og fattlegur. Það var hann held í metaltrommar í bekanum því. Það er metaltrommar í bekanum því. Það er sérlið. Bytti fyrir eðr, allaleið. Ég var alltaf sem eitthvað metalu. Það það var 12-16 míðuna stikki. Það var opusar. Það var velgulega. Lönggítasól og mörg í hverjú lagi. Við tókum þátt í mússi til hennu mennsunni. Hengum hennar harðaðu umsáknum. Ég væri meðtnaðar fyllir, en þetta væri ansið leiðilegt og langteregðið. Sem var alless hannkenn. Ég er ég horfðið tilbaka. Þetta er fast að meðtnaðar ekki þá? Ó, nei. Ég hefnt að við værim allir storkvástaðast að hljómsleitað bara allra tíma. Fyll að trúaði. Það var mikið ástriðið hann. Hún var allt að tístaðið. Ég mynd og það er nöfsjálegt. Þarfa hafa einbyttanbrottavélja. Að velja sér þessa leið í lífunu. Að starfa við tónlist. Það er svolítið það sem við verðum að velta fyrir okkur. Það er svolítið að vera pínuruglar til sá hvað er þetta. Súnum við myndið segja það. Það er ekki formula, fyrir þessu. Og það er enginn ein rétt leið. En fólk kemur inn í tónlistarflóruuna að úsumorkum áttum. Og lennir á einhvern ó þessu mismandi stöðum. Hvernig segjar við megar hvað tegur e automiða það eina år í FIH? Og er þu þá byrjiðað er á kæliu? Það er alltaf gerast að svipa leiði. Ég er ekki allum í tímaliðinu að reyna það. Ég mann ég var að vinna á lekskóla um ösp í Breiðhaldi. Það var mikil að vera mikla søngstundir það. Ég var aldrei að liðið að mikil eins og Súberstjöðnum á þessum lekskóla. Að taka eit lítilgrætt froskur fyrir 60 krakka að arallu síngja með. Þetta er eila háponturinn. Sérpen tíma var ég í kvöldskóla í Efiðhá. Þannig byrjum við Kali og Drengir, sem erum að stottna hljómsveit út frá... Þeir var búin að vera með ballskokoverband í gangi í mörg ár. Senar varum bara unglingar. Þeir þrýr? Já, þeir þrýr og annan straukur úr Mólsjöspæ. Þú spilaðu að gita með hefn. Þetta ernann tíma var sá straukur í hauskóla námi mikið að gera hefnum. Var eitthvað aðeins að deitt út. Ég ætti aðeins David Trommara úð að lítið. Hann ringt í mig og spyrir hvað er ekki að koma að prófa eina æjunga með hefn. Prófa að spila eitthvað gig með hefn sem orður því 35 kovilög. Allt frá allir dansa konga upp í hljómskrítins, klérvóder og eitthvað solistæmi. Hljóms það var ekki í hann að slæra á sællista. Við varum að spila bara bálgig á reso. Hljómsittinn hefn timbumenn. Þetta fljótt sko transitionað yfir í að við varum að vinni okkarlöfum og fórum að taka upp musikk. Og það gegg rosa vel, rosa hratt sem var í vaklaskoði að þakka. Sú ábreiðað. Það springur út. Það varum að gera þetta svo naturilega. Ég mann rosa vel að þetta síntælega sem ég ringt í mammu og að segja hennar, ég hennar, hálskummist eller eitthvað. Ég hællítur að hætt í skólaum, hætt í vinnun. Þetta er eitthvað svo, þú þú svo þessi segja þetta í fóralreina, það er aldrei eitthvað neimum með miklum confidence. En ég mann rosa vel að þetta í mamma segja, ja hvað, ætlar að vera lekskóla kennar ég að tónistamæðir. Ég hennar, ég ætlar að vera musikant, ja, það hættur bara í vinnun að morkun. Þetta er ekki flókin. Þannig að návæði mikið support. Þetta var sko. Það var rosa meðnaföldli og svona agaðir í runni. Með það, þú veist, við ætluum okkur að hitta þess að minnsta kosti fjömsinnum í viku og taka langar, goðar æfingar og vinn í níjuebni og eitum rosa mellum tíma í stúdjó og það og bara hörmundavinnu og unnum rosa margvist að þessu í rosa langan tíma. Er þetta áðurinn fyrst að platan ekkert kemur út? Já, já. Sena hefur við sambandu eitur hér á senu. Það gerum við okkur blöddisamning. Við fyririnn til Ardnars Guðjónssonar produsir. Og ég erum hér hónum í nákkara veikur bara eini herfið í hónum og klárum þess að fyrstu blöddu. Já. Hún kemur út, gengur bara fýn. Við eitthvað fyrir um Íslenskar ringinn. Þú veist, eitthvað eitthvað sem allir kannast við. Þú fyrir að græni háturinn. Og svo var það hátíðanar eitthvað eitthvað eitthvað kringum landið. Svo eftir það, þá var bara svona, hvað er næst? Er ekki eitthvað meira? Þá hefna, fórum við að leita út fyrir landsdeinuna. Fyrsta tilröntið þess var eiginlega túr sem við settum upp sjálfur gegnum eitthvað finnskan boukara sem að Davíð Trómaður keintist sem að settum upp eitthvað sem var kallar klósettúr fyrir okkur. Spilum einhvern kallar eitthvað í Lættlandi fyrir fimmans. Við tepum eitthvað eitthvað um miljónum á þessu. Eintum öllum peinum um okkar. Það var bara ekki viðleisa. En það var bara rós æstir í að gera eitthvað. Vissum bara ekki alveg leiðina. Það var dýrmættur einsla. Má ekki vanmeta það. Það var það. Mjög dýrmætt. Það ég var að byrja í bransanum með hljóðstirni þeir því var nítjónára. Það leytti ég eitthvað gerðið túr um Skandinavíu. Spiluðu með meitt í eitthvað um kallar á álandsegjum. Fyrir ég með tónar fimm, seksmans. Og einmitt komið tilbaka í mínus. Þetta fer ekki hún að því. Þetta er dýrmættur einsla. Þetta er dýrmættur einsla. Það hælki leiðar. Ég berðið þátt hann með startaðfyrirtegi. Fara á stað og það tekur þú nokkur ár. Ég setur fjárfestinginn í þessi fyrirtegi. Hljósvidir. Ég fjárfestinginn í formi vinnuframlags með lima. Og stundum svona eitthvað að ferða sem farið er í. Bara í goðri trú. Ég er ekki alltaf svo uppe lagt með þessu. Næ, allgjóla. Þetta er rúðinn rúðsa ervitt fyrir út fólk sem er ekki með mikla aðstúða. Það er hann aftasaði hvernig kem ég tónlistinn minn og framfæri í útlandum. Hvað eru skrevim? Fleskinn alltaf gerar áfyrir því að maður eigi bara pyrja því að fara erlendis. Og spila bara eins mikið og maður getur. Og þannig smámsáman byggir maður upp stærru og stærri áhærendahóp. Hvað er þetta að rét að ykkur er leiði? En þetta er kannski gelt að... Þetta er seinvirkleið. Já, þetta er svolítið gamlíðskólin bara. Þetta er svolítið gamlíðskólin. Þú veist og meiri segja... Já, fólk var að gefa út vinilplöturust. Já, við um komi upp á Sikkórikennslóðinni. Og svo er eil að komi einhvern nýn núna. Bara eitthvað tækniðalt sem var ekki til staðar þegar við vurm að komi þessu. Núna gerir við bara eitthvað fintið að tekta okkur. Já, akkurat. Þannig að komi miljón spilaðar. Já, þannig er rauninni mjög ólyktið. Þú veist, þegar við erum að fara til Bandaríkin og við erum að sæna við plöturfyrirtæki. Og hef við á okkur gungu þar. Það er rauninni rósal ólyktið sem við myndið gerast í dag. Og bara frábryðunni samningar og frábryðunnar áhæslu. Við varum bara að settið í spryndir og keiriðum með Bandaríkin í nýjum mánni og spiliðum á útarpun og mannarna og gekka kvöldinn. Að því að það varum að byggja okkur upp bara eins og rakkband. Gamla tímana, altså. Þetta var rás og óltskúl. Og voruðið þá, þegar við erið dættiðinn í þetta model, eriðið þá komnir með leibull í Bandaríkin. Og management. Og fluttir út til ostin. Akkurat. Þetta gerast allt frækk að rata þannig. Já, þetta gerast allt í lok 2014. Eða við spulum tilbakað í sögurniðinni. Þú ert að koma út í RFI Há. Því að það við svo brellaðingar. Geri blötuna. Og svo eriðið bara komnir út. Spilaðið Sindri Orsmasonið í þetta líka eitthvað. Hann var að vinna með okkur á hljóttíma. Við hljóttíma fyrsta bandi sem hann umbar. Hann var að vinna hljóttíma sem útasmaðar. Og hefur sambanduðið okkur. Og segist vilja láta það eina að voru umbosmaðar. Það lítið svil á okkur og allt þetta. Við unnum þarna saman. Hann komið okkur út uppröndilega. Þegar við varum að tala við brötufyrtaiginn og allt þetta. Og með okkur í þessu. Þannig komið eitthvað svona viss tímapunktið. Það sem að hann tók að viseleitið ákvörunum að hann vildi vera heima. Að vinna í bransannum hér. Því fengu þá umbosmaðar út í bandaríkanum. Og þá orðið búinu að gera þennan blötusandík. Það var í bíkerð. Jú, þetta var alltaf ólefnt undaleitt. Við kendum umbosmaðar í gegnum einhveru gæja. Sem maður ég manni ekki að heita. Þessu umbosmaðar er beist í Austin, Texas. Hann heiri musikinn okkar á hann að lísta okkla vel á þetta. Það hefur miklu að trúa á þessu. Við törnum við hann á Facetime okkur í þessu num. Hann stingur upp á því að hann komið með ENR. Artist relation agent frá Atlantik rekord. Fyrir okkur var hann alltaf surri að líst að nætna þetta. Label sem hefur verið með hetjuðnar okkar. Það var flott brand. Hann bara gengur meint í verkið. Kjemur hennar með Gregg Neydell sem er ENR frá Atlantik. Kjemur lökfræng með sér sem er alveg við að bíja myndið að hákalla lökfrængur í ítalskjum jakkaföðum. Þeir maður þetta hennar svæðið. Það er verið að verið að verið. Það er verið að verið að verið. Það er verið að verið. Þeir maður þetta hennar svæðið þú komi í æjungarúsnæði upp í mórsá. Sitt í solfarnum að meðan við spilum fyrir á þá. Það er verið svak. Það er verið að vandra að leiður. Það var rósarlegt. Fórum með að út að borða. Fórum með á súsítrein. Fyrir menn sem er í vanu því að borða rósafínt súsí. Það var alltaf viðbjóður. Það var viðbjóður að viðbjóður. Það var fyrir en ári sætna. Það er verið okkum massu að kúla. Það kom súsí og færirbandi. Þetta er frábært. Fórum við með á fótballta í sporthusunni. Leytu þuð að spila fótballta? Það var hella larga. Það er til að filma eitthvað. Það er til að filma hann. Það er til að filma hann. Þú ferður útsendar af frá plöttu fyrir þegar. Þú ferður að leytu þau að spila fótballta. Hvernig er það að spila fótballta? Manatyrinn var frekka godi. Hann er í hrúgum gofum bembeboll á því ostin. Ég skildi. Hérlétta er verið bara straukar hann. Allast upp í beisboll. Þetta var samt. Það var leið. Það var leið. Það var gaman. Það var tilgavgirinn. Þegar við hérlítum gigg og gøyknum. Búðum þeim eitthvað að koma. Það reyndi að impressa þá. En að sama tíma var við rúðum að passa samni. Ég er heila að hisa því hvað við vorum í rauninni. Harðir í hónna að taka. Þegar þegar þeir íðgið á landi. Þegar við erum búnar að locka einhverju inn. En við varum bara að við tölum saman í næstu viðkvið. Hvoður fleiri, komið fleiri þess að fyrirtækjið sem huga á okkur? Ég veit eitthvað eitthvað. Ég veit ekki hvort það þetta sprettastrúna eins og orðrumur. Sagan segir að eit fyrirtækjið finnur lykt að þá er hún fljóta breiðast út. Þegar komið hennar annar. Hérna hann er ákveði legend í bransannum. Simur Stein, þegir þú hann? Ó, já. Ok, ok. Nú lagsins fæði að heyr eitthvað á aðræða hlíða Simur Stein. Þegir eitthvað til. Nei, ég þekkir hann ekki persónalni. Ég bara veit hver Simur Stein er inn. Hann er mjög frægur. Hann sæna þennar alltaf Madonu og Talking Heads. Og svum að mínum upp og að öftum. Hann síðan verður hann bara legend og fíkura í bransannum. Þegir sérvidur og svona sörgur. Þetta er mikið að sörgur með Simur Stein. En kom hann í Hingar sérvæði að eldastu eitthvað eitthvað? Þetta var heitir heila ár í sérna. Það er Simur. Hann er dáinn í dag. Það er nokkar ásiðandó. Ég held að hann var rögla að þú veist, áttatív og fimmárað eitthvað. Hann var alveg orðinn annars í gammal. Sindur í fór og flugilinn að sækja hann. Hann var tilkina að komið sína. Hann er hann alltaf beint upp í aðjungur úr snæði í móltsundspæði. Þetta er hann til að sérra sofan. Er með enkjörnlegt fas, er þetta skemtileg karatærs. Rósa öðru í síði. En við erum alltaf allir bara hálf vandanaðilegir. Ég heitir sérstaklega góður í eitthvað svona samskriftingum. Það komið hérna eitthvað maður. Þetta er eitthvað lettjant og hann sænaðið Madonna og Talking Heads. Ég heitir að segja okkur sögum að Bytlónum og Stones. Þegar við varum til að með þeim. Þetta er alltaf mikið fyrir okkur. Það spiliðum við lagfyrir all. Og einhverns hérnFirst track. Þannig, þetta er hefg song. Það er mæðumlók í alltaf tekstná. Það er srænvárið séðanrum eins og eins ætlakegir kvæmum. Ját inni er hérni. Hérna, El Paso. Á henni hérna sérstaklega. Hann tilu upp allan tekstan í El Paso, ég held að síði alltaf tífers í sérlegi. Singur all h battery. Þetta tekkuði langan tíma. Og eftu hvert vers, þá heldi alltaf hans í búin. að nei, svo kemur allt að næsta, að þetta er alveg stórundalett, adrei, svo fyrir með okkur út að borra það, á hvernig, hvað það var ekki kólrestúrönd að skólaförustíkja á imá nét, að fara hann að sjá ítlakallinn hældið að því að það var þetta í berra fram, svo matinn og svona um steinaplatta, að stætnari bröðu í mannur að beitað osum fast í stein meitið sig, var að smyrja að smjur á steininn, hérlega. Mátt skendilegt og enkenlegt í fásið þessa manns. Hvar enduðuð þig? Hvar enduð við í Söldisaman. Við enduðum hér á Atlantik, fyrsta heimsungunum. Hjá fóbálltamannúnum? Það var ekki nýn endastu hérna, það var ekki í okkar hundum, við treistum að bara okkar ömbosmann og lagfræng í að segja okkur hvað verið besta ákværuinu. Hvað gerðið þið margar plutusamning? Þetta vorði fimm plutusamningur að við mann rétt. Ok. Og er þetta hvað? Fjór, þrjáraða fjóra búnar af þessum fimm? Þvæir, í rauninni bara tvæir breyskjífur. Og þrjú þreði að koma út á þessu ári. Það er svolítið anna landslag bara í dag hældrum var fyrir hvað? Sju árum þegar þið var að standið þessu samnikahopi? Tí árum. Þið eru tí árum tí árum? Já, ég veit að. Það er rosalega. Það er 2014? Já, 2014. Ok. Það er við ekki gefið útnema tvær breyskjífur, en það við komið og slætt af aðurum lögum. Já, ja, eitthvað er einhver singlarið kring hvaða. Já, en samt þetta er ekki þessu rosalega mikið eftir. Næ, þeir hafið nefnum laur túra það til mikið þegar. Jjá, allur rosalega mikið. Ég meina við byggum bara í rúti og ferret þessu í frá aðvareni 2015 til 2020. Það er Covid-30 smá bremsu. Blessur og lega, sag ég nú bara. Ég held að verið maður maður maður að brena út eða það það ekki verið fyrir það. Þið túrið aðalega, eitthvað Bandaríkin er eitthvað aðalmarkaðar eða það ekki? Nýsgú, ég ár túriðum við tvomaðan í Bandaríkinum og við maður saks fyrir í Árapu. Og við seldum tullur fleiri meða á svona í Árapu. Já, úrvæða það. Já, það voreðu svona á stærri venni og fleiri meða að seldi það. Það eða smá kannski í svona hallatisskiftis, svona... Já. Þú veist, Amerika er náttúrulega svo rosæla stórmarkaðið, 320 miljón manns. Já. Og við eitthvað, við getu að stræja í gegnum fylkin svo effortlesslí eitthvað neginn. Já. Þú veist, Árapa svona eins flóknari, en... og kannski svona meir munur á mittlí landa. Þú veist, við getu að verið nákarna að löndum og kannski rosælstóri hannamegin en engin veitað er hannamegin. Næ. Það er náttúrulega tilhæri þessum... þessum hérna fáminn og hóp sem fer í það að gera plötusamninga og fara út og spila. Og túra í 7 árn og nástann fleitt. Já. 6 árs. Já. Já, það síðs við bara svo rosa margboðu breytast á sínst í 10 árum. Þú veist, við meintum aldrei að gera sama samning og við erum í dag í dag. Næ. Það samningunum væri rauninni fáralig verið að hann eru gerðir í dag. Þú auðvitað, ég meina plötu feriðtæki hafa... hafa sínna styrkleika. Sjá það klart gagvart... gagvart yngri og áþærtari... tónutafólki. Mér þess að lítil útgáferiðtæki í dag, eða í dag, hafa allt af... þjóna þeim tilgangi að vera á svona eins og... galeri. Þú veist, þú gefa fólk áhverðið, áhverðið fólk tristir áhverðum útgáferiðtækam sem sér hafa sí í svona musik. Og þá verið dórðið eins og svona galeri... í myndlistinni í rauninni. Þú verið náttúra stóru plötu feriðtækin sem sæla hundraðagd og... áttatýðu, eða nýttjúðaðinn, lenni upp á hillu. Rúsa, rúsa allgengt. Það er nefna svolítið sorglegt oftaþíðun. Það fer ofta illa með væntingar og vonir únsfólks, að lenni þess fólk í þessu ævindirum. Og mér finnst þú rúsa útskínilegt eitthvað einhvern einhvern hvað það er sem að gríbur, eða hvað það er sem að kemur manni í gegn, eða býr til ris og átjens, eða gerir eitthvað lagið að hittar að eitthvað usulis. Mér finnst eitthvað einhvern einhvern eitthvað þrátt fyrir mina reynslíði, sem að ég sé ekkið skýrar í varandi hvernig það gerist. Það er ekkert formula fyrir ég reyna, það er ná það að finna við það. Þetta er haðs og mörgum ofisufaktúrum. Þú þarf að hafa eitthvað innan fyrirtækinsins sem er þinn. Þú myndist á eina áðann. Það er við lifta artist and repertoire. Fólki sem sérum að finna nýja listamenn. Og gera samníguið þá, fóða það til fyrirtækinsins. ðað fendur einað fyrir artist and repertoire. Ja, ok ég ætla að vera hennar artist relations. Jú, það getur líka verið það þýð það í dag, en í gaunandaga þíti þetta E&R, og þú stóð fyrir Artist and Rappertoir. Þetta þíti listamenn og enni. En þetta sér í gaunandaga, það var miklu algengara heldurinn er í dag, er endar hirkast að henni í dag. Ákveðið lista fólk, hlætu semja fyrir sín músik. Og margar þú veist, að þessu stóru ameriksku postuðanum eru, velja bara úr lögum sem ég geta endala all lögin sín sjálf, allt og gangur á því. En í gaunandaga þá var þetta miklu meira bara innan plötufyrirtækina, þá var ein del sem voru bara lista fólkið og svo önnu del sem var lýðið sin samdi tónlist hóni í lista fólkið. Lista fólkið að þetta var úrslag gott í því að singja og dansa, ekkert endar í því að semja tónlist. Nein, bara með songrætara á bara eitthverju desk í 9 to 5. Og svo fynni að því þetta model er svolítið degi síðan og endur gert í kóru fyrir k-popið. Ég er skilig. Þeir eru að framliðið að k-popið á þennan moda. Mjög mikið að því, ég er framliðið að þennan moda. Og það er del sem sérum sjöng, annarum dans og þriðja um tónlistina. Og það eru meira þessi að fyrir teki í svíþjúsins semja tónlist bara fyrir k-pop. Ég er að j-pop sem er í japanska fólkið. Þetta er svo merkiðlegt. Ég er svo ervitt með að ímynda mér í eitthvað svona spóriðum. Það sem maður er eitthvað framliðið eitthvað andi mand. Þú veist, list and demand. Og búið til, en þetta er eitthvað svona annaðið í mínum hæðis alla. Þetta er svona merið... Þetta er fag. Já, þetta er svona entertainment-bransa... Fagmæska. Já, já. Já, nákalla. Þetta er bara sérstugteilt. Þetta hefur aldrei dýðkas. Þetta er reyndar að byrja að geras núna meira í meira mæli í hér. Og fólkið fara að tilinka sér þetta, sko. Og fólkið vera ambíjónir til þess að semja vera songrættir, sko, fyrir æra. Já, já. Lagahuvindar. Emmi. Fyrir æra. Og þetta fara það aukast til munna. Og mér er þess að íslensk fólk núna sem semur lög fyrir alþjólið artiðstaða. Það er líka komið, komið á kapinn. Já, ok. Fólk sem að marr heirið ekkið snum. Nei, þetta er ekki... Man endur á baka tjöldinn, man endur á hónnar. Já, nákalla. En já, þetta er aðtæksvært. Þetta er aðtæksvært. Og síðan hérna, eftir að þið, sko, heirðu, komnir á samnik í bandareikjónum, síðan gerðið náttúrulega publishing samnik líka, sem er eins og ekki allir vitað, í rauninni enga reikinn höfvendarettafyrirtæki. Publishingfyrirtæki er alþjóleg. Ég þekkjum Steff, að því Steff sér um að innhetta gjöld fyrir höfvendarett á Íslandi. En erlendis að þá eru höfvendarettafyrirtæki sem eru enga reikinn og gera síðan samninga við listamenn og borga þeim í velitt fyrirfrængriesslurs, er eitthvað slikt. Hvað er svo góðum, eitthvað góðum að segja því fyrir náhrum árum, að þetta er bara eins og að taka dýtt að allt í þátt bongalón, að því að höfvendarettafyrirtækin fá líka prosentu af lýsant því að hala einsíðan. Marðlista fólk hefur sérstaklega eftir að það er orðið þektara, svo prinsfar og gettaðið misstáðið eiliðar, stappið við blöttifyrirtæki og papersýmfyrirtæki. Já, að tapa einnabninu í kjöldfæri. Já, um sinnkatalóg, býtlandi líka. Já, bara að glysja hann. Þetta er hlosa klysukend, að leta í stappið við blöttifyrirtæki. Ég mynd, þetta er svaldið vidloft vera og það er lett valda ég að fá í þessum samningum sérstaklega til að byrja með. Þú hefur ekkert lefariðstil að byrja með? Næ. Þú ert ungur og ótrúlega spendur fyrir að láta drömi í rætast. Já. Það er auðvældig að fara í Ítla með þér. Já, já. Þetta er auðvældig að dröma bransi. Þú hefur að gera út á dröma fólks. Þessu því er ná einnarslaðið alltaf fyrsta ráðið til ungstólistafólk, en ég hafa fyttla vonaði að það verði á þessu ári í platta og þetta er svo bara áframhaldandi í tónleikaferðlu. Erum að falla til Ástralí og Suður Ameriku tóra það í ár? Áttu þér eitthvað í eitthvað uppvalgstaði sem þið laga mest til að fara á að spila á? Ég búin að vera spendur lengi fyrir að tóra í Suður Ameriku. Já. Ég veit að við eigum rosar stóra nátandahopðar og við höfum fara hann að einusynni að spila á tónlistahopðið og við varum í Arkentínu, Brasilið og Chile og það er bara svo ótrúlega skelltilega stæðir að fara að færast til. Og meksikon spili meksikon líka, meksikon city. Þetta er smá dröma er rætast. Svo er að Japan líka, við höfum ekki búin að spila þar. Það er rosarleg að fara að hóka. Já, þú er farið. Já, já. Það er oftamörkrum. Oftamörkrum. Það er Sikkomólaunir í gamla það. Já, já. Ég spila það er bæði með Sikkomólaunum og líka með Emiljúnu. Já, gækja. Og Ragnhildur Gíslaðottur. Já. Og Barðaði Banggang. Já, ok. 2005 þá var hann að... Hvað heitir þetta? Það var hann að heimsíning. Já. Já. Var hluti á Íslæsku teimið þar sem var. Hlíti allskona múrsík. Ok. En allt að gaman að koma til hjá bánmíðst. Það heikí. Ég hefna að sjælfna þetta í stæður. Þú maður það erum ég að sé. Já. Það var hann að eins að... Sona að girða síi brók við kurtið sína og... Já. Og mannaseiði. Það er viss, ég þarf að fara að mannaseiði að námskeið, sko ekki ég. Já. Það er takk. Við fengur smá mannaseiði að námskeið. Það erum við fórum hvort í fyrsta sín. Við fyrum meður í dagurinn í félag. Já. Já. Ég er myndsuglum. Takk ég hefna að góðan ból að hafa. Já. Spóðu í það. Takk fyrir þetta. Já. Sú meðlega þessi því. Sjá. Hælur að hjá. Gleitum við á okkur.
„Við vorum settir í sprinter og keyrðir um Bandaríkin í 9 mánuði.“ Rubin Pollock | Bransakjaftæði
fim. 21. ágú. 2025, 13:50 · 29:27
Sigtryggur Baldursson spjallar við Rubin Pollock gítarleikara Kaleo um tónlistarferil hans, allt frá fyrstu skrefum í úthverfum Reykjavíkur til risatúra í Bandaríkjunum.
Bransakjaftæði eru hlaðvarpsþæ
Samantekt
Í þessum þætti bransakjáttæðis spjallar Rúbin Pollok, gítarleikari, um fyrstu skref sín í tónlistinni. Hann deilir hvernig hann byrjaði að hlusta á tónlist, uppgötvaði kítarinn og hvernig áhrif pappans, sem var einnig gítarleikari, mótuðu tónlistarvegu sína. Rúbin rifjar upp tónlistarlegar fyrirmyndir og áhrif í uppvextinum, auk þess sem hann talar um reynslu sína í metalhópi í grunnskóla. Hann fjallar um hvernig ferill hans þróaðist frá því að spila í hljómsveitum yfir í að gefa út plötur og leggja grunn að ferli í bransanum. Rúbin er einnig meðvitaður um breytt landslag í tónlistariðnaðinum og hvernig það hefur áhrif á listamenn í dag.
Lykilorð
„Við vorum settir í sprinter og keyrðir um Bandaríkin í 9 mánuði.“ Rubin Pollock | Bransakjaftæði
