Viska til frelsis, sextugastir kapli, lífið eftir andlega opnun.Sá sem er andlega vaknaður og hefur gengið í gegnum andlega opnunog er orðið meðvitaður um sjálfan sig, tilfinninga sínar og hugsanir,er byrjiðar að lifa í takt og samljóð með Guðsorgunni.Líf hans er byrjið að líða áfram á þægilegan og auðveldan hátt.Vandamál fórtíðar og vandamálinn sem voru að vöna að koma uppreglulega eru horfin.Lífið gengur viðkomandi í vil, í alla staði og hann hefur lært að upplifa lífið í augnabliki,fórtíð og framtíð eru fjærri hugan.Gleði, hamingi og kærleikur eru alls ráðandi.Viðkomandi meðlar þessu til annara með nærvurusinni, orðum og gjörðum.Hann finnur og skinnjar að hann er nú hlut af öllu sem er og hann er farin að koma fram við aðraog lifa sínu lífi í samræmi við þá skinnjum.Hann sínir umbröðarlindi, er hjálpsamur og hefur samuð með sínu meðbreðurum og systrum.Hann veit í hjarta sinu að sá sem er ruttarleguður og erfiður í framkomu og í samskiptum við aðralifir í þjáningu og vanlíðan og það skýrir framkomu.Hann veit að einstaklingurinn með slíka framkomu þar veitna mest og kærleika að halda.Því óttin er alls ráðandi og kærleikanskortir.Sá sem er vaknað til sjálfsmeðvillundar hefur lært að hlusta á einsæði sitt og lætur sálina,sitt sanna sjálf ráða för og í allri sinni ákvöruna tökku.Þar með eru þær ákvörnir teknar í takk með lífið.Það er lífsverkefni sálarinnar og ástæðið þess að hún kom til jarðarinnar.Þessi einstaklingur munn fá alla sína róskir uppfyldar en óskinnar eru allt aðrar en þær voru fyrir andlega vakningu og opnun.Hann hefur nú lært að lifa í næjusemmi og tekur ekki meira til sín en þörfur á og nótt fyrir.Hann er laus við alla græðki og óttan við að lifa við skort í framtíð.Hann trúur og tristir að hann hafi húsaskjól, fæði og klæði nú sem ávald.Hann hefur lært að vera þakkláttu fyrir það sem hann hefur og hefur lært að njóta þess til fullnustu.Vellistingar og munnar eru fjarrri huga hans og hann er hættur að eða tíma sínum og orgu í að vinna fyrir verallegum gæðum.Ebnisíkjan er með öllu horfin og hann er frjáls fyrir því verallega.Hann lifi nú í sátt og samlendi og jafa yfir sjálfan sig og allt sem er.Hann hefur skilið og meðtekkið að andli og þróski er hinn sanna velgengni í lífinuog hann er hinn eilivi fjársöður sem engin getur frá honum tekið nýst úrlið.Lífsínin, skoðaninnar, viðhorf breytast við andlega vakningu og opnun og lífiðkomandi kúvendist.Það kemst á jafbæi.Bæði andli.Það kemst á andlega og það gort hinn verallega og einstaklingunum byrjar að lifa í miklu jafbæi.Það getur verið erfitt að taka stáðið þessar umbreytingar innra með sérog sumir er erfitt með að sleppa því verallega.Sleppa hinn um verallega gæðum.En stól hluti af andleir og opnun er að læra að sleppa, trúa og treysta.Láta hlutin að flæða áfram og þægilega hann hátt.Hluti af opnuninni er einmitt að læra að trúa.Trúa og treysta og þá munum umbreytingarnir eiga sér stað smám saman.Þessar umbreytingar taka sinn tíma svo viðkomandi koll steipist ekki.Hugur og líkami þurfa sinn tíma til aðlæðast þeim umbreytingum sem er að eiga sér stað hjá viðkomandi.Það það því mikið hugur ekki trú og festu til að komast alla leiðog ljúka henni andlegu og opnun og verða meðvitaðurumsjálfan sig og aðra.En smá samanteku sálin meira við stjórninu á lífinuog óttin fjara smá saman út og hjarta fyllist af kjallegaog þá er ekki aftur snúið.Sá sem skinjað hefur kjallega guðsorgunar í hjarta sínuog líkama er komið með þann drivkvart sem hjálpar honumalla leiði gegnum henni andlegu og opnunog frelsar þar með sálinna frá hennu falska sjálfi og eko henni.Einstaklingin hún kemur úr skugganum á sjálfan sérog byrjar að lifa lífinu í fullum styrk og jafnvægi.Líf hans sem viðhorf og framkoma er hún orðin fyrir mynd annaraog öðrum til eftirbreyðni.Hann hjálpar öðrum að ganga sama veg með nervurinsinniog þeim kjallega sem hann miðla til fólksins með nervuru,orðum og gjörðum.Lífskeða kaplubið um að eignast þið mesta verðallegum hlutumhefur nú breyst í laungun, í andlega þróska og harri meðutog meiri kjallega í hjartan.Að sapna sem mest í hinnu eilu að fjórsúðu hjartansog um leið að gefa öðrum með sér og miðla kjalleganum til annara.Þeim er meira sem þú gefur, þeim er meira myndu öðlastu.
