Viðskar til frelsis, fymtu ástu kapli, þjáningar lífsins og áföll.Þjáningin er hluta af hennu hjarnaska lífi og er eitthvað sem allir upplifa einhver tíma á lífsleðinni.Það er margt í lífinu sem skapar fólki þjáningar, veikindi, háraldur, ástvinnamissir,fjárhastlega áföll og sliðis svo dæmisjuðu tekinn.Engin gengur í gegnum lífið án þess að takast ávið og upplifa þjáningu af einhverju tægiog eru áföllin mismikil hjá hverjum og einum.Þjáningarnar geta að vera andlegar sem og líkamlegar.Fólk tekst á við þjáningarnar á mismunandi hátt,margir bera harmsinn í hljóði innra með sérog meðan aðri leita sig hjálpar til að takast á við þjáninga sínar og áföll.Fólk er mísjöflega stert til að taka stá við þjáningar og áföll sem á veginum verða.Margir eða það til að magna upp þjáninguna í hugasýrog gera þar með ílt verra og meðan aðri taka stá við hanna á jákveðan háttog vinna sig því ræðar út úr þjáningun.Hugarfarið og hugsanirnar hafa mikið að segja hvernig þetta gengur.Margt er hægt að leysa eða draga úr með jákveðu hugafarið.Ef viðkomandi er sagt upp í vinnu getur hann brúðið þvíð með mikillir deburð og sjálfsvorkunog skapa sér þannig mikla þjáningu og magnað upp áfalliðeða litið á það sem tækifari til að breyta um vettfang og kynna sníu fólkiog upplifa eitthvað nýtt.Gótt er að leita til annara með aðstóð til að lifta sér uppog sjá tækifarið sem leynast í áföllunum.Oft á tíðun kemur það í ljó síðar að áfallið á þjáningin voru til þess gerðað koma manneskunni á rétt spór í lífinu.Að vera áallt meðvitaður um líðan sína og tilfinningarer mikilvægt á öllum stundum.Að leifa tilfinningunum að koma upp á yfirborðiðog leifa sér að gráta eða hlæja þegar þessur þörftil að losa um spennu og festingar.Það er léttir á brjóstunu.Því er mikilvægt að leifa því að koma upp á yfirborðið.Þetta áviðum allar þær tilfinningar sem skapa þjáningu og vanlíðan hjá fólki.Einni er mikilvægt að vera meðvitaður um hugsanir sínarog nota jákvæðar hugsanir til að vinna sig út úr þjáningunniog til að takast ávið þau áföll sem á lífsleginni verða.Þjáningar og áföll eru hluti af þroskaferðli sálarinnarog verkefnið er að takast ávið það sem á veginum verðurog láta það ekki draga sig niður í deburð og sjálfsvorkun.Ef allgengu vel í vinnu og heimilinsaldieru litla líkur á að eitthvað munni breytast.Áföll af einhverju tægi getur hreift við ástandumog beint fólki á nýjar og spennandi breytir.Þannig getur skamvinn þjáning breytt lífsminstri fólkstil hins betra og upplifun sálarinnar í lífinugetur orðið mun meiri og fjölbreytari.Hinn varanlega laust frá þjáningum hjarnast lífser andleg vakning og opnun.Að byrja að þroska sjálfan sig andlegaog hækka meðvutund sína í hægum skrefumunnstúðuður.Þú tengist guðsorgunni og kærleikanum í hjarta þínuog ljúka þar með hjarnaskum lífum þínumog auðlast eilíft líf í heimnaríki.Að finna sitt sanna sjálf og frelsa sjálfan sigog sálinna frá blekkingunum, ótanum og sundrunger leiðin og laustin frá hjarnaskum þjáningum.Sá sem þroska sig andlega og hækkar meðvutund sínaer einni betur í stakkbúin til að takast á við áfélagumog það er þjáningar sem fylgja lífinu.Áfélagum verðast léttbærari og auðveldar að verðurað vinna sig út úr þeim sem koma.Að vera áallt meðvitar um sjálfan sig,hugsanni sínar og tilfinningar er mikill styrkurtil að takast á við lífið og þau verkefnisem því fylgja.Slíkt veitir styrki hverju raun sem á veginum verða.Nótaðu jákvægt huga fart til að takast á við áfélagum.Þannig er það að lína þjáningarnar fljótt og velog getur nýtt hér þær til framdróttar í lífinu.Einnum á spyrja sjálfan sig.Hver er tilgangurinn með þessu?Hvert er verið að beina mér með þessu?Áföllin og þjáning er ofta á tíðum leið til að beina þérog rétt að brauti lífinu en getur einnum verið til þessgert að þú upplifir þjáningar, lærir að takast á við þærog lifa með þeim.Mundu að allt hér á jörðinni er tímabundið og tekur endaog allt sem þú upplifir og gengur í gegnumhefur tilgang í þróskaferðli sálarinnar.Tilgangur í jarnæst lífs er til þess gerður að sálingitil þróskast og upplifir allt það sem jarnæst lífhefur upp á að bjóða, hvors sem það er gleði,hamingja, áföll eða þjáningar.Lærðaður á allt í andlegu jafnvægi,hvors sem er í meðbyr eða mótbyrlífinu.Það er eðli í jarnæst lífs að upplifa mótleitiog meðbyr.Allt tekur enda hér á jörð og að lókum munöllum þjáningum þinnum ljúka og þú mun döðlasteilivan kjærleika, gleði og hamingju í himnaríkiog sálin mun að lókum saminast guðsorkunniþar sem ferð hennar hófst.Verðtu hugrakkur og jákvæður og gaktu þannigí gegnum lífið hér á jörð.Þannig mun þér gætið að það erganga sem best að taka stáðu þau áföll og þærþjáningar sem á veginu verða og lærða að snúaþeim þér í hag og þér til framtróttar í lífinu.
