Við ska til frelsis, 39. kapli, syndir.Ofti talað um að vera syndur og eða lifa í synd.Hvenar er maður syndur og hvenar lifur maður í synd?Sá sem breytir gegn alheimslagmálunum og lifur ekki í takt og samljóð með Guðsorgunni, lifur í synd.Það er í raun eðli og tilkangur jarnægsklífs að lifa í syndum heimiog fara gegn alheimslagmálunum og vera aftengt úr Guðsorgunni.Það er sálærdómur og upplifun sem sálinn er að leita að þegar hún líkamnast hér á jörðinni.Sá sem lifur í sannleika, kjærleika og einingu all sem er, er syndlös maður.Sá sem er blindur á sannleikan, lifur í synd.Sá sem lifur í óta, lifur í synd.Og sá sem er íllur og vondur við aðra, lifur í synd og sundrung.Því má segja að sá sem er óttastlegin í lífið sínu sé syndur maður.Óttin leiðir af sér vannliðan og þjáningar og framkoman við aðra getur á stundum orðin eikvæð og yll.Því óttin dregur fram hið ylla.Marki lifa í synd án þess að gera sig grein fyrir því.Syndirna eru mismiklar og hafa mismikil áhrif á líf annara.Sumir lifa í eigin synd og eru óttastleginir án þess að bytni beint á öðru fólk.Aðrir fara fram og stela og ganga yfir aðra fyrir eigin hagsmunni og til að ná sínu fram.Slík framkoma gengur þvert á einingu al sem er, þar sem allt er eitt.Slík framkoma er fjarrir Guðsorgunni.Þegar fólk loks átta sig á framkomusinu og hegðun og átta sig á að þetta er ekki hinn rétta hegðun,þá yðrast fólk og breytir hegðun sinni til betri vegar.Þegar það átta sig á syndinir í lífið,reynir fólk að bæta ráðsit til betri vegar.Þetta er fyrsta skrefir í áttað ofnun til sjálfs meðvettundur.Það er aldrei ósend að yðra skjörða sinna og synda og byggja sjálfan sig og aðra fyrirgefningar.Guð fyrirgefur okkur miskjörður okkar og er tilbúin að taka á móti okkur þegar við erum tilbúin að breyta hegðun okkar og framkomum.Þessi umbreyting getur tekið allt lífið en einning getur þetta gerst á nokkrum árum.Það fer eftir hverjum og einum hversur þar þetta gerist.Sá sem vakna til sjálfs meðvettundur og byrjar að fara yfir lífsitt,sér nú loks og skinjar að hann hefur ekki breykt rétt með framkomusinniað gort sjálfum síðan í öðrum á lífsleðinni.Hann fyllist eftir sjá og finnur fyrir sorg í hjarta sínu.En það er hluti að því að bæta sig og þróska sig upp í herri meðvettundu.Þannig læru við að verða betri manneskjur og lærum aðmistökkum okkar og miskjörðum.Lærðu að sættast við fortiðina og það sem liðið er.Lærðu að fyrirgefa sjálfum þér og öðrum með hjarta þínuog meðvettund þín og andlu og þróski munnu hækka.Að lókum lærið þú að synga ekki framar og skuldir þínar eru uppgerðarog þú byrjar að lifa í samlum og takt með Guðsorgunni í líkama þín.Þú öðlast loks þann andlega þróska að þú sérð og skinjar hvað er synd og hvað ekki.Að lifa í óta og vera blindur og sannleikan er syndá meðan hinn kærleiksríki og sá sem opnaðu raugun fyrir sannleika all sem er, er syndlus.Þróskaðu þig andlega og hækkaðu meðvettund þína og byrjaðu þannig að lifa í taktog samlú með Guðsorgunni og þú mund ekki synga framar.
