Offir satt gloomi in his garden shedWondering what to doWith a lump of wood and a piece of wireAnd a little pot of glueOh mamaOh mamaHe sawed the wood with half a heartAnd he glued it top to bottomHe strung a wire in betweenHe was feeling something rottenOh mamaOh mamaOffir satt gloomi in his garden shedWith a lump of wood and a piece of wireAnd a little pot of glueHe sawed the wood with half a heartAnd a little pot of glueOh mamaOh mamaOh mamaKomiði sæl, við sjá hérÞað er 30. öðurinn 20. oktoberNick Cave og hljómsveit hans The Bad Seedsopna hér þátt inn með læginu um líru orföðsaraf blötu tvennunniAbba Thor Blues og The Lyre of Orföðssem kom út 2004Hér prjónar hann frjálslega upp úr söguljóði óvitsum orföðs og evriðíssem lýsirorföðsar til undirheimaað sækja evriðísástkonu sínafyrir sem klikkar all verulegaÍ texta Nick Caveblasir orföðs aðeins öðruvísi við okkurhér smýðar hann líruúr viðarbút streng og límien þegar hann sínirevriðís hljóðfæriðplokkar hann fyrir hann að strengindetta úrenni augunog tungan rennur ofan í hálsorföðs fyllist þáólísanlegri gleðiog heldur út í heimog veldur einskonarhelför með lírunnifugglar springa á himniþegar þeir heyra hljómhennarog kaninurnar í skójinumbyrja að skalla tréntil að komast undan hljóðinuloks vaknar guðvið óm lírunarog fleir hamrið sínumniður af himniofan á höfuð orföðsarsem rangar þá við sér í undirheimumPlatan Abba Thor BluesThe Lyre of Orföðsfylgja okkur í gegnum þennan þáttvið sjáen hún tengist efni hans óbeintog í þætti dagsins ætlu við að hugaað bókmentum og leiklisten það sem er kannskiefst á bögi í menningarfréttumdagsins eru VerlunNorðurlandaráðs en tilkynnt var í dagum Verlun að hafaí öllum flokkumí stuttum áli hlutu normenöll VerluninBókmentarverlunin hlutsamiski höfundurinn Sigbjörnfyrir bókina Landjevoeða Plantihauk á NorskuBarná úlinga Verluninhlut Hildi Hagerupfyrir bókina Du enistiHistórien um Gunver Hoffmoog Rúð MæjarBókmentarverlun Norðurlandaráðsfóru til leikstjórans viðfragaJókim Triersfyrir bókmentina Affektionsverdiog þá voru handhafartónlistarverlunana Kristine Togersenog Benedikti Mórsethfyrir verkiðEljaog loks voru það Ungverusverluninsem veitt voru MiljuagendinniDönskum barna og ungmennasamtökumsem virkiðu þúsundirnorskra ungmenna til þáttökuí lofslags- og ungvervistarfiá forstendum þeirra sjálfraLíf Skánnefnist ný ljóðsagaúr smiðju Karolínu RósarÓlafstótturen hún fjallar um líkamann, tungumáliðog manneskjuna anspænishelbreiðskerfinuog umskreint konakaldurlegnir og hömluleg þýðandieða þar stórleikþar sem þau reyna að greiða úr þjættumvef tungumála og táknamismunandi kerfaKarolína verður gestur okkar í þættidagsinsog meira um ljóðljóðabokkinBrottnar Línureftir vétiðsi ef Guðmundsdótturkom út í septemberog segi frá Ungri konu sem heldurúr borginni út á landtil að vinna í SláturhúsiSjálfi Haldorssonog segi frá í þættinuSenar það leiksinningin Djöblarsem nýlega var frumsind í borgarleikúsunuVerkið er eftirsænska leikskaldi Lars Norénen það er Stefan Jónsson sem leikstýrirKarl Ágúst Þorbergssonrínir verkið undir lokþáttarEn við byrjumí ljóðleistinniLjóðsagan Brottnar Línurer fyrsta bókvétiðsar ef Guðmundsdóttursem er mentaðalög frænguren leggur nústundog meðstarnám í reillistvið Háskóla ÍslandsHún hefur áður byrt verleina smásöguí vefretinu Stelken nú er komin út 70-blæsina bókfrá henni hjá vöku HelgafellÍ Brottnar Línummætum við ungri konu úr borginnisem hefur áðið sigí sláturtíð í heimabæKærastasinsHeirum ljóðið dagur 2Inni á aflokkuðusalernihröð öndunekki vera svona mikilskræfa, malbyggstútaauðmingi og fyrst og fremsthræstnarihættu að væla svona yfir þessupásan er búinút með þig í vinslusalinnen eftir hverju er allt svonalifandi við komusem er þó orðið döttvatniði skvetti andlithurð opnast skellurafturLjóðskaldið AnnKarsson sæði einu sinniog síðan hafa margir hafta eftir enniað ef prósi sé húsþá sé ljóðið maðursem hafi kviknað íog hlaupi í gegnum húsiðog það nokkuð rættmér var að hugsa til þessara orðaþegar ég las brotnar línurþví textin er á köplumprósa kentur og fer mann til að veltafyrir sér ólikri textavirkniprósa og ljóðahvers við væntum afólikum textatengundum og hvað það ersem gerir ljóðaðer það spurtingum loft á síðunumsamþjöppun merkingarmelodi, rifma eða frásagnarleikatextansþað gengur auðvitað aldrei neitt að reynavesnast með svona skilgjörninguþví um leiðu við reynum að setja hana niðurer ljóði búið að kveika í sérog hlaupi í byrti frákurað minnstakosti þegar vel text til hjá ljóðinuþað er þess vegnaspennandi að ofnaljóðabók í fyrsta skiptisýri lægi eftir nýjan höfundþví partur af læstirinnum er að átta sigá leikarglunum sem skaldihefur sett, hvert skaldivið vilja fara með okkur og hvernigþað fer að þvíþað fyrsta sem sló mig við brotnarlínur er orðfærið og tótninsem er enginnileg ogánæglu blanda af slangriog kernyrtari íslenskuá einum stað sljókriaðtunu og á öðrum staðer payday í dagþessi dínamík ertrúverðug og gerir heiminnsem ljóðin byrta að sprækariljóðin eru til skiptisknappa stemningar þar sem línusskiptingarskapa dramatískar hlistaðurog maksimaliskerbálgar og prósaljóð þar sem allter á fulli, tekstinn rennur áframí búnumþá leggur þráður ljóða sem minn ádagbókarfærslu í gegnum bókinasem leggur til nokkur skonar framönduþótt dagarnir tínirindarfljóðlega tölinnitakturinn í ljóðunumer dálitiðu högtandií vinslusalnum undirstrykkar þaðóþægandi ljóðmelendansinnanum kalda króka og skrokkaslátturhúsins, en í ljóðum semgerast utanvinnu meðla tíðeinskott allskynsengunumútskýringum og stundumleiklýsingum. Hér eru samsagtekki á færðinni meðlegar ljóðmyndirsem tjá hugðaröfnins skáldsinsþannig að ekki einu orði erof aukiðog sem betur fer, það er nógu að ræðaí kvöldkaffi sveitinni ogymsarblíkur á loftiþegar talið er lit að verðfellinguog sprettgreyslum er það ekkertnema resandi.Átenging má segja að sémeginn þema bókarinnar.Átenging neytandan sem borðurkjöt en kann ítla við bissukvelliog blóðsúthellingar sláttur tíðrinarÁtenging mannskeppninarvið hinnarskeppninarsem ganga um sömu jörð og hún.Helsti galli verksinslíkur í vissum fyrirsáunleikahvernig bregst ung kona úrborginni við þegar hún hefur störfií slátturhúsi. Já, dálitaeins og maður myndi búast við.Í sömum ljóðum eru spilinþví komna borðið dáliti snemma.Það er minna gaman að lesa ljóð þegar þið endaeins og maður heldur að þið muni enda.Ég hafn oft að draga hinsfyrir ljóðin lesandur á óænta staðiekki síst þegar mörkinmillir slátturhúsins og himsinsfyrir utan veða óskýrhöfðið fyllist af flúorljósiog augun af streikamerkjum.Átinginginbyrtist á annan háttí stöðu ljóðmelandans ísamfélaginu. Hún er flökkukindað sunnan sem sinnistarfi sem henni býður viðþar til hún flosnar upp úr sjálfursér og veifa síðan öllu samanblessa lókinni verðtíð.Hún kemur ekki í þorpi til að setjastað þetta er til að fá greittinn á svangan bankarikning.Hún kemur endar líka fyrirástina. Kæristansem er alinni upp í sveitinni byrtisthenni sem bara svonasannur og tær.Og eftir setja vanga veldur umlandkosti, frumframleislugreinar, atfunni og beigðastafni.Grípum neyðurí ljóðið mannasegurí sláttur tíð.Taka þátt í geysium millilegra konfekt og ungar stelpurvið að þakklátt fyrir strínislegtbrós þegar kæristinn byrtistmeð slunguna og smúlar hanaí gríni en blóðuðt gólu við afannars lögban á lífurhannar hugsanir. Skiljaþetta er flókin umræðaum byggð í landi. Enganbarnaskap, gleimskan er vinurðin.Samu skupið til þér ástíðabundið og venst. Segjatakk. Já, ég vilannan skamt af hæg. Eldulampalæri hjá tengdó, þau erubest.Tittill bókarinnarbrotnar línur, lætur ekkimikið yfir sigar en hann er fengjunurvinslusalunum. Nánar tiltekið af gólfi vinslusalsinsen örgisins vegnabyr starfsfólki að virðabrotnar línur semsegja til um hver starfsfólk máog má ekki standa.Brotnu línurnar byrtastvíðar í bókinni og vekja uppvangaveldur um seðferði,hræstni, skautunog á hvaða fleiri stöðumí samfélaginu likirbrotnar línur sem erforðumst að stíga yfir.Brotnar línurer fengjunurí samfélaginu likirbrotnar línur sem erforðumst að stíga yfir.Það er það sem ég séslæða over herelet me give you a squeezeto avert this unholyevolutionary trajectorycan you hearwhat I hear babydoes it make you feelfreedoes it make you feeleverything's dissolvedbaby just a codeinto playthe sky's on firethe dead are heapedacross the lakeI went to bedlast night and my momcalled got jankedI woke up thismorning with a frappuccinoin my handoh yeahyeahyeahI kissed you oncekissed you againmy hearthad tumbled likea stock exchangedo you feel what I feeldearmass extinctiondarlingI'm not going to dieI'm not going to dieI'm not going to dieI'm not going to diehypocrisythese thingsare notgood for medo you seewhat I seedeara line that Godthrows down toyou and memakes itpleasinggeometryshall weleave this placenow dearis theresome wayout of hereAwake with the sparrows and I hurry off to workThe need for validation, babe, gone completely berserkI wanna be a superman but I've turned into such a jerkI got the abattoir blueI got the abattoir blueI got the abattoir blueRight down to my shoesAbattoir blueDown to my shoesAbattoir blueAbattoir blueAbattoir blueAbattoir blueAbattoir blueAbattoir blueAbattoir blueNigg hef, oh the bad seedsLaid abattoirBator Blues sem mætti útleggjasem Slátturhúsa Blues.Þar líkir hann borgarumkverfinuog gengdarlösu neysluvið Slátturhús. Þar á endanrindi Sölvi Haldarsson ílöðabók Vétisar EfugumustótturBrottnar Línur semgerir Slátturhús og Slátturu tíðeinnig að umfjöldaröfni sínu.Og við heldum áfram í löðlistinni.SlátturhúsKarolína Rós, Ólastóttir,einniglega velkomin í Vísjó. Takk fyrir,takk fyrir að bjóðir. Þú varst að sendafrá löðabókina Lífsskán.Það er óveinilegt orð,Lífsskán, lög að spyrja barasvona fyrst, hvað er það?Já, Lífsskán erorð úr lífræðiog já,það er náttúrulega kannski alveg smákannski eitthvað ekki að segja áhættusamt, en það er náttúrulega að nota eitthvað svona orðsem enginn þekkir sem titil erákveðin ákveðin. EnLífsskán er fyrstalag af lífi á jörðsem eru þábakterjur og músarog gerlar og gera þaðverkum að, sem sagt, það verðurþarna ákveði ferli í Lífsskáninni sem gerir þaðað verkum að aðri hluti geta vaksiðþannig að þetta er svona fyrsta lag á jörðineftir hamfarir eða hrauniogég á vinkunu sem er lífræðingursem var bara sem frá sig, hún var að læra um til skólunumog ég bara fegt á heilanog þannig kom það til, skoeða til mínJá, þetta er svona undirstaðafyrir í rauninni þá að líf getisprótið fram. Já, og þetta ersvona í rauninnimaður tekur geftirinni, maður tekurþessi geftinu, skoþessari, líka skánikannski svona halv neikvægt orðen í rauninni er þetta mjög mikilvægt ferliog mun til dæmis er þaðfyrsta sem kemur á allt nýja hrauniðeftir þessi eldgóð sem er búin að vera núnaog gerir það öðru kleifta fóta sigog það er svonaþetta leikur mjög skemmtilegthlutverk í þessari bók en kannskiáður en við kannskiförum aðeins svona í kringum þaðþetta er sko ljóðabók en þetta ereiginlega ljóðasagamjög sterkur þráður í gegnum hanasem svona teimir mann áframog það eru personurog það er ein aðal persona sem er eins konarsögumæðurég sá hana fyrir mér sem svonakonu á kannski miðjum aldrikannski bara vegna þegar aðstanna sem hún erí það er að segja að hún er að fá okkurgreiningu, eitthvað kvilleða sjúkdómar, það er eitthvað aðekki mörg úrraðií gangiheilbreiðiskerfið, förum minni þaðen hennar örk síðan í gegnum bókinuer fyrir hér ofennjulegbara stóra spurninginhver er þessi mannski?Personan er, ég hugsaði hennar líkasem konu á miðjum aldriþannig að það er alveg rétt greininghjá þér, þó ég fari kannski ekki út íþað aðferst hana of mikið í sessiað því að hún erþá hún sé mér á hvern persona í bókinuþá er hún einhvern veginn líkakannski röttmargra hvennaog þeirra upplifanaíhelbriðskerfunu og kannskiþað viðmót sem að fólk verðuroft fyrirí þessum kerfum og hvernig þaðflækist og festist í tungumálunuog það er náttúrulega aðeinstaklingar sem eru ekkikallmenn, bæðið þá konur og hinssem fólk sem eru oftaað lenda á veggjum í helbriðskerfunuog fá kannski rangagreiningar eðaverið einhvern veginn að výsa hlutunum annaðog þetta var svona þema sem aðég var að byrja að skoða því að byrja að skrifa þettaog þannig varð hún til, þessi konasem þarf síðan að þræðaþessi kerfi, þannig að hún erjá, þá hún sé þessi sterka personasko, þá er hún einhvern veginní mínum huga er hún að takaindaldi marga með sérsko, í ferliðJá, og hún náttúrulegamyndar tengingareinhvern veginn inn írosalega marga kima, hún svonaþræðir svolítið helbriðskerfiðog síðan í rauninni líkaaðrar aðstæðir sem hún kemst íen aðstæðina sem hún byrjar íþannig í byrjum bókar, það eru mjög slæmarog mann svona, mann ferlu svonaúf, einhvern veginn, tilfinninguekki nómið það og hún er þannig aðað fá erfiða greininguþá er hún líka komin undir handlegðslumjög kassalaga læknisog hann er svolítið skemmtilegpersona, hann er svona, hann er ekki mjögskilningsrikurþað er eitthvað samt svona pínu elskulegtvið hann, hann á að hjálpasamkvæmdi hipokrátisareiði, en endar eiginlega á þvíað verða íllmenniverksins, eða ekkiJú sko mér, því ekki samt erfitt að kallahann íllmenni, enþetta var algjörlega líka eitthvað svonalína sem ég var að dansa á því að skrifa bókinaað læknirinn erþarna orðinsamdöina kerfiog við kannski sjáum glitt alltafaftur og aftur íþessu mannlegu hliðsem að hann verist ekki getatekið með sér í vinnunaog verist ekki getahaldið uppi í sínu starfivegna þess líka í hvað aðstæðamann er og hann ereinhvern veginn tákmynd ráðandi kerfasem að gleima daldið þessumannlega, sem að gleima aðeða geta ekkitekið einhvern veginn öðruvísi hluti inngeta ekki fundið skapandilausnir, geta ekki einhvern veginntekið stöðauðvitað unna út frá einhverju nýjusjónarháttni eða öðru sjónarháttniþannig að jú, hann verður alveg, hann er ákvíðlmenniog náttúrulega er unni bregstdaldið í verkinuog það er þess vegna sem aðer unni hinn personansem að er síðan þýðandiner þarna að reyna að veraeinhvern veginn málamiðlariog að reyna að leita einhverja nýralausna og nýra orða, því bókinn fjalla líka mjög mikiðum tungumáliðog læknirinn er rosa fastur ítungumálið stofnanaÞessi þýðandikemur inn ogmér er stæðilega að vera uppáhaldspersonaeitthvað leitið þar, nefnilega eitthvað pínusvona óbeistluð orkaí þýðandanum, það er eitthvað svonaönhynstað því að þýðandin er ofinninn í svo mörgtungumálkerfi og mörg eitthvað neittháknakerfi, nefnilega skoþýðingar þýðandanseru stundum eitthvað enn svolítið á skakkurskjöneða það ekki aðog verða kannski líka örlegavaldur verk sinn, þetta er eitthvaðoft skapandi löstir, skapandi miskilningarog húneitthvað nefn, sko, personan endar á þvíað verða róla stór speilá samfélagið, við erum meðupplýsingaróriðin og við erum meðkerfistungumálsem eru öllar eitthvað samanhugsaður þess að personu semþá speil á þaðsem verður með upplýsingaróriðinJá, bæði sem speilog til þess aðalgjörlega sem speil líka til þess að benda áeinhvern veginn, hvað við erum oftsko, í sama farinuog enda er hún þarnahún er alltaf fyrir líka útfyrir tungumálihún er líka að breyta munum í minningarog hlutum íorð og hún er alveg þarnaer eiginlega galdra konaoghún er bæði stuðningsnetiðsko, fyrir kona og speilinvegna þess aðhún sérog skilurbæði tungumálinþað er náttúrulega sem er svo magna þegar maður læri nýtt tungumáler aðþá fær maður einhvern veginn nýjan heimsko, þannig að hún er einhvern veginn með fótinní öllum þessum heimum og er að reynajá, hún er alltaf líka að reyna að hjálpa lækninumað skilja en aðalagkonunniog það er svonaærsla belgur í þýðandanum skoen líka mikil ást og mér fannst það mjög mikilvægtað þeirra sambandi er svona mjöginnilegt hennarog aðalpersonar, sér sagtog alveg eiginlegafer oft út í ákveðir ástarsambandlíka skomér fannst kannski þurfa það jafnvægivið allan kuldan frá lækninþað þurfti líka þessa alúðog hún kemur það innog það er kannski líka ákveðin svonaákveðin leiðarstefþað er ákveðin svonatáknaminni úr plönturíkinusem einhvern veginn ganga í gegnmeð lífsskánsem orðið sem svona opnar bókinaþað eru sko plönturíkiþað er dýraríkið og svo er sveppakerfiðþað er einhvern veginn farið svolítið svona á millií læsturinnu þá fór ég einmittsvolítið að sjá líka skoog velta fyrir mér hvort þú hugsaðirþvíðandan sem einhvers konar svonaþennan vef sem gengur á milli ríkasem svona, já, eða svona sveppakerfiðgerir sem hann tengir allt samanog myndar einhvers konarjá, jafnvægi millið þessara kerfajá, það er mjög skovel orðað hjá þér, ég hafði kannski ekki einusvona áttar mig á því beinta að nota sveppaþræðina í það en hún er algjörlegabrúiná milli kerfalíka eins og þú segir og tegir sigbæðið sko onýjarðina og upp í loftiðogég var sko mikið að hugsa umþó að það sé ekki beinar þjóðsagnavísanirí bókinni, þá varðamér mjög hugleikið aðvið notum, þjóðsögur voru svo oftnotaðar til þess að útskjara náttúrfyrir bariog þýðandin er einhvern veginn þarnahún er að útskjara einhverja lutimeð nýjum sögum eða nýjum orðumeða nýjum tengingumþá einmitt niður í jörðinaog þá frá einhvern veginn ennilega sem mann gerðaniður í það náttúrlegaog þannig að hún er, jú, hún er algjörðræðurhún er algjörðt nethún er svakaleg skoÞað er þessi líkamlegumegin, það er ákveðinsvona umskiptið hamskiptiþarna í bókinniþað er líka brotið aðeins á veruleikunumþetta er ekki, rauðsæðinu sleftalgjörlega á vissum stöðumþú hefur áður skoðað svolítiðtengstinnum millir skotegundalífururíkja í löðabókunumólinn anmaltæm og úr kvalnumdýr og nú plöndurhafa þér veriðhugleikinnvið fóra velta svona, velta fyrir mérhvaðan sá áhugið var að sprettaertu það skoertu í einhverju samræðuvið aðra höfundaeða er þetta tengt inn í ákvæmna bókmyndasinuþessi tengsla því það er einhvern veginnað tengja kervin við plöndurþað er einhvern veginn eins og allt sem undirjá, ég myndi segjajá, já, já, við ætlum þessum spurningumen að það er mjög með hugleikiðog ég les mikiðsko bæði fræði eðaupplýsingar um plöndur og dýrmér finnst það mjög áhugavert og mjög merkilegtmóðum mín er dýraleknirþað spilar inn íog hefur bara gert, það er ótrúlega fyndiðmaður einnig er alltaf að stiga fráfólkjóðsynum enþað hefur bara 100% haft áhrifá að heyra að talaum dýrasjúktum að við kvöldverðarog borðinu sko og þá einhvern veginnfyrir maður að spinna það í eitthvaðog svo hefur ég bara mikið áhugaá vist ríni í rauninnií bókmyndum sko og les mikiðbækur sem að er að skoðaalveg stundum eitthvað svona alveg vísendaskálskapeinhverja dystopiur og umumhverjusmál og slíktog hefur verið að lesa líkaljóðabækur, en það er svona mestþað er minna íslenskt sem að égkannski sagja meira brestþað er alltaf svonaí Breitland og Skotlandihefur verið alltaf svona hasar íþessu sko og að skoðasamskipti mann og dýra líkaog svo hefur það alltaf einhvern veginnvið erum alltaf eigum auðvitað líkahellingabókmyndum þar sem að við séumalltaf að skoða samband okkar við skeppnirog við sem upprunalegabændarsamfélagog svo vinn ég þetta á bændarblæðinu, það spilur einniað ég er alltaf að hugsa umdýrin því þau speklarog umhverfið allt sko náttúrunaþannig að það sem er alltaf einhvern veginn að speklahvað við erum að geraLæknirinnsótti námskeið til að læra að flytjaslæmar fréttirhvernig best sé að lifta þeim uppán þess að meiða sig í bakinuhvernig að færa fréttirúr einum faðmi í annaneins og kvítvóðungsem mun gera lífið óbærilegt um stundarsakirLæknirinnlærði að flytja fréttirí ákveðinni tóntegundhversu mikla mýkt á að setja í bróssem reynir hvað það geturað vera vonngott en herpistalltaf aðeins við munnveggþví hann hefur séð svona tilfelliáðurog að lokum þreytti hann krossaprófhvort skal halda höndumframann eða aftan við slæmar fréttirhvort skal standaeða setjahvernig er best að meðhundlaslæmar frétt sem berst skindilegaa. eins og villi köttb. heitasúpuskálc. eins og hársem aður greiðir fyrstog setur síðan í flettuverkið er séðanþað er ljóðsagaog ljóðsagan hefur verið aðsækja í sig veðriðog orðinágæðilega vinsall meðilsíðustu ár finnst mérog sérstaklega til að mér sé skandinavíuþar er hún eitthvað nefnað taka svolítið yfirþetta klassiska ljóðasapnsem eru að gefa nútfinnst þér þetta form verið eitthvaðsem maður sko bjóði þá upp ámeiri möguleika heldur en ljóðasapniðþað er góð spurningég held sko fyrir þetta efnisem ég var akkurat að skrifa umþá hendæði það vel vegna þess aðmér langaði ásama tíma að skrifaljóð en ekki prósaaf því mér fannst þau kannskiná ákveðnumákveðnum brotakend líkasem var mikilvægt skoog ákveðnum spennuog ég hafði ekkert endilegahugsað þetta fyrst sem ljóðsöguég var að skrifa stögljóð umút frá bara fyrstu personuum einhvern veginn að veraað grænslast fyrirum í móslanumog svo fannst mér það baraað það þurfti í rauninu meira samtal líkaog þannig að égvaldi ljóðsögunna vegna þessasko enég held að sé alveg hægtan áog ég held að ljóðasapnið geti alveggert það líka sko og mér er sjálfleis mikiðaf ljóðasögnum sem ég fyrst að vera mjög sterksko. Ég held að það var eittkannski sem mér fannst í ferðlinukannski ákveða því ég skrifaði mjög fyrirljóð þá bókinsi lögum þá eru líkahellinga ljóðum ég með annarskjæli tölfunnisem heitir útlagarog það er það ljóð sem komist ekki inn í sögunasko og það var mjög svonagott að vera alltaf strángur að taka útsko helling líkaog ég hugsaði kannskiað því maður er oft kannski meðég veit ekki, þegar ég setti saman ljóðasapniþá var ég kannski með allinanimal time, þá var ég sjálfsvona fyrst ekki með kannski að skýra sínhvað geti verið með og hvað ekkiog þá var ég með líka rittstöru semvar eitthvað svona jáneið, við skulum reynastoppa hér og þannig ég held að sélíka bara það aðþað er styrkur í að rittstýrasko, jáhann er að hvort sem það sé ljósagaði ljósapnÉg fór aðeins að velta fyrir mér að því að þú hefurumhvert gefið út bæðið núnaog bara út frá eitthvað nýjum svonaþróun í þessari sinukom þessi spurningþegar þú veist að, ef maður er að skrifa ljóðsugunafinnst þér að vera að gefa eftirsko, í sjálfstæðihvers ljóðs til að segja sugunaMér var þaðmjög hugleikið á meðan ég var að skrifa bókinaog það voru alveg svona tímpunktursem ég þurfti að segja, ok, já, jú, þetta eruþessi ljóði eruhlutafengur stærraen á sama tíma þá líka ytti ég samt alvegmiklum tíma í hvert ljóðþannig að ég, mér finnst alvegað hvert ljóð geti gefiðeitthvað, jafnveg að myndi taka það útsko, og lesa það stakk, þannig aðalltaf myndi aldrei gefa allar myndinaþað geti aldrei, það er ekkert eitt ljóð í bókinusem segir allar suguna, það er barasvo leiðis, og mismunandihvaða ljóð kannskiná yfir meira eða minnaen ég reyndi samt aðhafa það svonahugfast að hvert ljóðværi að segja ykkvæð fyrir sig líkasko. Og skoljóðsagan líka skoað hafa séðan, einmittþessi sko, þessi brotsem fá sittsjálfstæði að ykkur leitien alltaf tengd inn í þessu stóruheld, finnstur þúmeð ljóðsögunni þá komastlengra inn í efnið?Mér fannst ég allavega þarna að getasko skapaða einhverja held að myndsem að ég hefði, held ég ekki geta gert annarsko. Að því að ég er, þetta er náttúrulegalagkaka að því leiti sko, ég er alltafeinhvern veginn, það eru svona marga tengingarog einhvern veginn fráupphafið yfir í enda, það eruhérna ákveðni frasar semendur taka sig og hérnaþað er alltaf mikið umspeiklanir og svonaþannig að mér fannst ég allgjörlega að geta búið til einhverjalagkaku sko sem ég hefði ekki getagert alveg á þetta, annarsmér finnst það alveg, ég held að það sé rauninsko.Já, þetta er mjög vel hefni bókverið að segja. Takk fyrir.En ég held ég hafað ekki lengra sinniKarolína Rós, takk heila fyrir komina.Takk fyrir mig.Hvað ætli það þýði?Spyr ég bæði þýðandanog hrúðurrið sem hefur myndastá handarbækinu yfir nótt.Af fenginir einsluer tilgangslöst að einblýnaá svona smáatriði.Sandur er ekki sandkorn, heldurfjaran öll.Svar hrúðursinser afdráttalöysara, kláðiog heti í kringum sáriðgræn, grá, skán,efst, en sé húnflésið af, leynistfallegur, rauður, vefur undir.Svonapassa hlutirnir upp á hvernannan, segir þýðandinog ég hugsavá, en sniðugt.Svona smáatriðier tilgangslöst að einblýnaað einblýnaað einblýnaað einblýnaað einblýnasem hún sendið frá sér á dögunum.Og úr bókmyndunum höldu viðyfir í leiklistina. Karl ÁgústÞorbergsson teku núið.Fyrirrúmri viku var síningindjöflar frumsýnd á nýja sviðiborgarleikursins.Síningin er byggða á leikritinorska leikskálsins Lars Norénsem er einnaf risum skandinaviskrarnútíma leikritunar.Verki var fyrst sínd árið1984 og ereitt af þekktari verkum Norén.Verki fjallur um parFrank og Katarínu sem hafa veriðsaman í einhver tíma en óhættirað segja að þau séu ekki beinthafingjusum í sinni sambúð.Þegar bróðir Franksog kona hans hætta við að koma í heimsokktil þeirra bregða þau á þá ráð að bjóðanágrannum sínum, yngra pari afneðrihæðinni, yfir í drikk.NágrannapariðJenna og Thomas eru sömuleiðisað kljást við sín vandamál og úrverður frekar óþægileg kvöldstundsem einnkennist af rifrildumog tortrykni í bland viðandlegt og líkamlegt ofbeldimeð kynferðisluðum undirtóni.Mjög klassistefni í sjálfusér og sjá má skýransamhjóm við verk Edvard Albihverja rættur við virkinuWolf.Leikritið er sannkallaðsálfræði drama. Í grunninnfjalla það um ást og ástleysiog tilraun personana til að takast ávið harmsinn og áföll.Frank er til dæmiðisnýbúin að missa móðu sína og gengurum með ösku hennar. Katarinaþráir ást Frank sem hótarþví stöðut að yfirgefa hann.Janna og Thomas eru foreldrartveggja ungra barna og eiga erfittmeð að fóta sig í nýjum hlutverkumsínum þar sem sjálfsmynd ogvirði þeirra minkar, bara minkarmeð hverri mínutinni.Vandamál þeirra allra myndgerastí samböndunum sem þau virðastförst í og komast ekki með góðumótiút úr. Ekkert þeirravirðist geta talað einlæglega samanum raunverulegar ástæðurvanlýðina sinnar og ómögulegter fyrir þau að takast á þau erfileikanaí sammenningu þrótt fyrir ítrekkaðartilraunir. Einn setningleikritsins fangar þettadilemma ansi vel þegar Katarinasegir, annarkort dreip ég þigeða þú dreipur mig eða viðhættum saman eða við höldum bara áfram.Þrótt fyrir að Norén hafi skrifaðleikritiði fyrir rúmum 40 árum erhægt að sjá vísanir í samtímamenningu okkar. Vel er þettaað lesa leikritið sem komment á personusem týnast í eigin harmi og reyðieru búin að málas út í hortn ogkomast ekki út úr tilfinningalegaöngstræti sínu. Samkvæmtklassiskum skilningi á leiklistaforminuværi því hægt að sjá hvernig höfundurætlar að draga áhrundur inn íharmpersonana, fá þau til aðsamsame sig erfileikum þeirra ogendur spekla tilfinningalega líðansína í þeirra.Personur síningareinar eru staðsettar innanandstæðna eða hliðstæðna.Sem dæmi eru Frank ogKatarina, leikin af Hilmi SnæGuðnarsinni og Völu Kristínu Eiriksdótturhluti af evri stjættsamfélagsins. Þau eru rík, búaí típiskri, mínimælískri íbúðmeð ráum steinsteipuverkjumog dýrum abstrakt húsgögnum.Tómas ogJenny, leikin af Haraldi AraStefansinni og Írisi Tönni Flýjeringeru hins vegar hluti af neðrimillistjætt. Glæða þessu augn púkulegaog íbúðun þeirra er tölverktalmúalegri og minna töf.Jenny og Katarinaeru sömulegis mjög skýrarandstæður. Ekki bara í þeirri staðrindað Jenny er mamma sem Katarinaer ekki, heldur einni í fasi.Katarina er stilt upp semákveðnari og lífsreindari á meðanJenny er tölverkt sagluseri ísinni afstöðu. Einni erJenny kappklætt í skræbottripeisu á meðan Katarina er ístilrænum og dýrum kjólum.Það er að segja þegar hún er ekkinækin. Kynveraannarsvegar og móðirhinsvegar. Frank ogThomas eru hinsvegar hlistaður.Fötinn þeirra eru nánast einsog þrátt fyrir að vera mjög ólíkirfasi til að byrja með þá rennurThomas saman við personuFranks þegar álýður og verður meiraog meira andstekilögur í gardiJennyar um leið og hann raungerirkynferðislega óra sína um Katarina.Þrátt fyrir þettavirkar þessi speiklun ípörunum og karakterunumekki alveg. Þau eru mun meiraeins og tilbriði við sama lití stað þess að spanna víðara litróf.Sýningin sjálffer nefnilega ekkibeint rólega inn í aðstæðurleikriðsins. Nánast fráfyrstu mínótu er bógin spendurtil fulls og áhörundur eru leitirbeint inn í sambandservileikaFranks og Katarainu með öllum þeimhótunum og bölfunum sem því fylgir.Það er eins og margvist hafi veriðunni með að keira ofbeldiðog orgunna í leikriðin og reyní botn í leikstjórnalegri nálgunverksins. Leikstýtlinmiðlar tilfinningarlegri heftiefstastígi frá upphafi,hljóðmyndin ítir sömuleðisundirdramatíkina á mikilvægum köplumog leikmyndin endurspeglarráleikan, beskuna og kuldansem enkjæni samband personana.Samanlagt fletur þettaút dramatúrkina og gerir hanafrekar einsleita. Svo ákverðunað byrja verkið efst íhennum dramatíska boga, gerir þaðað verkuð maður síningin festist þar ogveldist ekki komast neitt, hvorki áframeða aftur úr bakk.Áhörundur eiga þar að leiðandierfiðt með að koma sér inn í heim personana.Það er hverki þar sem glittirí raunverulega mannesku á bakveðreyðina og sorgina og flókiðfyrir áhörundur að trúa á personunnarog öðlast einhvers konar samúðmeð þeim. Við sjáumhatrið, harmin og reyðinaen við eigum erfiðt með að byrja kjensla ámennskuna að einhver staðar, einhvertíman hafi verið ást til staðarþrátt fyrir að sögumar personuverksins ítrekkið frá sína eftir aðelska og að vera elskuð.Fyrir vikið virka personu síningarinnarósympatískar og framandiog það er ákvarðinni sem þær takaeru án ásetnings og innistæðufyrir utan auðvitað að meiðahvort sem það er andlega eða líkamlega.Eins þversakna kjent og þaðljómar þá virka átuginá milli personana í síningunnismávægileg, nánast hverstagslegog frammynda þeirra er fyrirsjónleg.Þessi átug erukjarni verksins, þau eruverkið og þegar áhörundurná ekki tengingu við átuginþá missir verkið margs.Samfélagslegar skýrskotanir ersömulegis óskýrar og óljóst hvertlistarænir stjórnendur ætla sig meðsögn verksins. Stundum er eins ogverið sig að kommenta á ofbeldií nánum samböndum en oft varþað óskýrt og virkaði jæfnilega tíðumeins og það væri verið að upphæfiða.Eins með þeðraveldið, í einhverjumsenum er það til umræðu en í öðrumer verið að staðfesta það.Þessi óskýrleiki ger það verkum að sögninlendir ekki og erfitt er að átta sigá því hvaða sögu er veriðað segja og hvers vegna það eryfir höfuð verið að segja áhörundumþessa sögu núna.Sýningin djöflar líðurfyrir leikstjórnanlegar ákvarðanirsem leiða að sé skort á tenginguáhörundans við personur verksins.Við náum ekki innfyrir og okkur stendurá sama um personu norrensem berjast þeirri lífi sínuí von um einhvers konar löst,ró, ást, að einhverhorfi á þær sem manneskjur.En fyrir okkur áhörundumeru þær bara djöflar.Saði KarlÁgúst Þorbergsson umdjöfla sem sínt er í borgarleikusinu.En við ætlum að stemplaokkur út hér við séu á sinni.Við verðum hér aftur á morgun með næsta kaplaí bókaklúpnum Aldri Lassi Lagsnesog verður skaldsaðan Íslands klukkantil umræði í þættinum.Við ljúkum þættinum á tónlistlægi af plötunir sem hefurfyllt okkur í gegnum þáttinnog Children af Abba Thor BluesThe Lyre of Orpheusúr smiðu Nick Cave og The Bad Seeds.Þetta er þungurharmsöngurum það hvernig eldrikynsluðum hefur mistekistað venda þær yngrigegn brotnum og hættulegum heimi.Ask me that lovely little gunMy dear, my darling oneThe cleaners are coming one by oneYou don't even wanna let them startThey're knocking now upon your doorThey measure the roomThey know the scoreThey're mopping up the butcher's floorOf your broken little heartChildrenForgive us now for what we've doneStarted out as a bit of funHere take these before we run awayThe keys to the good lifeChildrenLift up your voiceLift up your voiceChildrenChildrenRejoiceRejoiceCome onCome onCome onCome onCome onCome onCome onHere comes Frank and poor old JimThey're gathering round with all my friendsWe're older now and the light is dimAnd you are only just beginningWe have the answer to all your fearsIt's short, it's simple, it's crystal clearIt's round about and it's somewhere hereLast amongst our winningsOhOhOhOhOhOhOhOhOhOhChildrenChildrenLift up your voiceLift up your voiceChildrenChildrenRejoiceRejoiceThe cleaners have done their job on youThe hip to it man, they're in the grooveThey've hosed you down, you're good as newAnd they're lining up to inspect youOohOohadministered you too hardOhOohOohOohWooOohOohOohOohOohChildrenChildrenRing the cherriesRing the cherriesRing the cherriesRing the cherriesRing the cherriesRing the cherriesHold up your roastedHold up your registeredThey'll show youThey'll show youOhxiLift up your voiceChildrenRejoiceRejoiceThe train will jump inThe train that goes to the kingdomWe're happy more, we're having funThe train ain't even at the stationThe train will wait for meI once was blind and now I seeHave you left a seat for me?Is that such a stretch of imagination?The train will wait for meI was found in chains but now I'm freeI'm hanging in thereDon't you know I'm freeDon't you see this process of illuminationThe train will jump inThe train that goes to the kingdomWe're happy more, we're having funIt's beyond my wildest expectationsThe train will jump inThe train that goes to the kingdomWe're happy more, we're having funWe're happy more, we're having funThe train ain't even at the stationWe're happy more, we're having funWe're happy more, we're having funWe're happy more, we're having funWe're happy more, we're having funWe're happy more, we're having funWe're happy more, we're having funWe're happy more, we're having funWe're happy more, we're having funWe're happy more, we're having funWe're happy more, we're having funWe're happy more, we're having funWe're happy more, we're having funWe're happy more, we're having funWe're happy more, we're having funWe're happy more, we're having funWe're happy more, we're having funWe're happy more, we're having funWe're happy more, we're having funÞað er það.
