Það er það að það er það.Það er það að það.Það er það að það er það.Það er það að það.Það er það að það.Það er það að það er það.Það er það að það er það.Það er einhvern veginn bara fyrir utan.Mér leið þannig eins og hann væri núna búin að aftengjast að loksins hefði einhvern veginn þessari bölfuðu tilvöru tekist að klippa á þennan nafla streng.Það er sko, einmitt, þessi kapli heitir hús skáldsins og það er þetta blessað hús sem einhvern veginn, sérstaklega í þriðarluta, það er einhvers umgjörð.Já, og þetta er bara húsið versus heimurinn.Já, og þetta hús er svo lélægt.Já.Þetta er bara, þetta er kofið úr einhverjum bara þunnum þiljum og því blæs á hliðina var það ekki eitthvað staður.Jú, jú.Og það er hægt að lifta því þessuna af þeim og þetta er bara mjög þund skilrúm millir þessar, þessar víðáttu sem Ólafur hefur verið tengdur einhvern veginn í allir bókinni.Það er eins og þessi annar kapli sem er búin að vera að fara yfir þessi, þetta er,það er svona kannar sekkur inn í þessum þorpi sem er á haustnum og allt er erfitt og hann reynir að taka lífsitt eitthvað neginn en hann hefur alltaf verið sko,hann var í stóra húsinu og það voru ekki klukariði þannig að eitthvað neginn veröldin náði inn og þar var eitthvað neginn bara veður en þá.En hérna er hann allir komin í þá skjólið og það sem því fylgir bindur hann síðan ennþá frekar eitthvað neginn við mannlífiðog þjáninguna þannig að hann er með veikbörn, eitt látið, eitt sem er bara fjara út, þetta er svona nýstandi sló börn eitthvað neginn út í gegnen kannski svo sem ég vildi helst tala um úr þessum kapla og svo sem á kannski eftir að eiga soltið sérni hlutan í þessar bók erkonan sem að hann er búin að trúlófast en ekki búin að giftast, konan sem að hann sendi ljóðið þannig, reynda að senda ljóðið þannig í fyrsta hlutasem hann heitti á loftinu í brúköpunu, hinn ómæginn, jarþrúður í gili, hún er komin og búin að eignast með hún börnen þessu kona er eitthvað neginn, hún kemur bara þannig inn, hún er aðeins búin að missa álitsitt á óhlafi kára sinni, hún held að hann væri Hallgrímur PetterssonJá, hún held að hann væri hann endurborin eitthvað neginn og það er ekki þannigNei, en hún er samt eitthvað neginn myndÞessar, ég vil segja, alíslensku meðverkni, þetta er meðverkniJú, og stjórnsemi, þetta fer samanOg þessi meðverka manneskja, er þetta til í að gefa okkur bara beina grindina? Hvað fælst þessar meðverkni?Þetta brotinn og búin að hardna fyrir vikið, líka þetta trygglindi sem að fólk sem hefur þóla ímislegt en kemur frá veikumstað, býr yfir. Þannig að hún er tilbúin til að gera allt fyrir sinn mannBókstaflega, eiginlegaGjör samlega bókstaflega, en hún vil þá líka fá svolítið að stjórnaJá, þetta er eitthvað svona next level ofbeldið samband sem þau eru í, því þau eru bæði ofbeldið svull á sinnhátteinhvern veginn, hreinlega bara því að það er svo mikið ofbeldið svullog það er svo óhaf mikið að það gengur svo ylla uppJá, og það er kannski eitthvað sem hefur ekki verið rætt einmitt, sérstaklega en sko ofbeldið ÓlafsHvað, í hverju fælst það?Það fælst kannski fyrstafrænstu því að hann gerir bara nákvæmlega það sem honum sínistog undir þeim einhvern veginn formirkjum að hann sé svolítið neittur til þesshann er skald og hann er aðeins öðru vísan hinnirog hérna áþarulegndi bara, hann er einhvern veginn til einhvers fyrr svolítið frelsiog er hálkið súklaði kleina náttúrulegaen já, það er sjálfsagt einhvern veginn að það er að vera þannigOg það er eiginlega í þessum kapla sem maður byrjar aðeins að hann er slíka dæmann skoog það er eiginlega út af þessu að hann sko vil ekki færi vinnuna í jartrúður vinnur fyrir þeimog skammar hann mikið fyrir þaðog hann er allir samaog það er svo rosalega mikið pólitíkið sem kapla sem ég fæ kannski aðeins að halda til hliðarvið mennum ræða samskonarpólitík mikið í sjálfsagt fólk þættunum öruglegaJá, og það er kannski bara allir átnið þreytir eftir allt þetta já og nei skoog þetta er eiginlega bara algjörlega þannigJá, og pólitíska fléttan hér er líka svo rosalega lík sölku völkuþað er svolítið svona að vera að berjast fyrir aðeins mér að sjálfsagt aðeins frá kaumaninumog svo kemur bara eitthvað í staðin sem er alveg japslæmurog í rauninni fælst það bara í því að Petur Þríhrós eignast þorpiðog hann og Júel er að berjast um eitthvað og svo kemur eitthvað þriðið maðurog hann er alveg japslæmur og þeir og allir sitt í súpunniþað er eiginlega bara allt af hinn er vinnandi sem þjástþað er svona stóra fléttan í pólitíkinn héren sko, einhvern veginn, Járþrúður og Ólafur þau er einhvern veginneiginlega í sikkur liðinu, pólitíska liðinuhann er einhvern veginn með þeim sem eru svonasósjálista meginn vilja einhvern veginnaðeins meira lögnJá, svona að lokum, að því fyrst er hann bara einhvern veginnalgjör svíþjóð og er bara allt af ótrúlega hlutlegasvo vill ekki einhvern veginnhann setur sjálfhans eitthvað einhvern veginn fyrir utan alltSvíþjóð er rétt orðiðJárþrúður sé hann og það er það sem ég finnst líkamjög áhugaversti hennar karakter er að húnneyir sig alveg undir Pétur Þrýrósog hans nýtilkomnasko, rembing, þjóðurembingallt innan hann og hann errosalega íslenskur eftir að hann eignaði stórpiðdrekkur bara lísiþykist ekki takin nefið en löymarieinhver staðirinnog hún vill alltaf, hún um þykjaþessi fjörefni sem hann er að dæli fólksem að ég komst aðer byggt á kreosótefnumeinhverjum sem eru ekki góðfyrir líka hannþannig að hann er að dæla einhverju eitri fólkiðen mér finnst það líka að vera skoað hjá henniþessi svona populíska tilninghún er eitthvað nefnsköttumanniskjaörvendingafuller með manni sem aðeina sensinum sínumí lífinu og börnin hann er að deyjaog svo er þessi barabrjálaði svikarisem er aðreka þórpið og hún skodásaði hann til himnajá og það er hennar eininaleið til að lifa af líkahún er neitt til þessog þar er þetta uppeldi komiðeitthvað á aðeins starra planog þarna er hann eitthvað komiðúti þessum meðvirkni sem sá hannkannski hjá holmfríði skaldkoni og manninumhennar, mjög svona personlegtsvæði, þarna er hannalltaf komið með mannesku uppískog þjóðfélagiðog hvernig þessi meðvirkni stækkar úti í þjóðfélagiðen síðan já, erfiðismannafélagiðstopnað og þar erönnur kona sem að tvistrarÓlavi, það er hún Jóa, það er Jórunhún svona virðist vera slásir uppmeð Jens Færiengien er einhvern veginnsvona svolítið skotin í Ólavi líkaog þau þarna halda tvær ræðurþegar vera á fundunum sem að erfiðismannafélagiðstopnað, sem báðareinhvern veginn hverfast umsvona já, sumarlandiðkraftbyrtingaljóminÓlavi skinnir það að hún hefurkomist í snertingu við þetta ómog hún býður honumeinhvern veginn leið út úreftir að dóttirna steirþá er allt í hennu, býður hún honumeinhvern veginn gull og græna skoða, bara komdu með mérlosaðið við hjartrúðiog það verður í rauninniloka spurning þessa hlutaog það erkannski svona upphafiðað því hvernig við séum dæmum Ólavií lók þessari bókar erað hann er líka meðurkurmeð hjartrúðihann séir sama ómaní henni og í sjálfum sérað skoþað er mjög erfitt að lesalók þessari hluta, hvernigupplýður þú þetta ferðalagi?Maður býst við því að hannséir henni bara faraheim til hjartrúðarað tilkenninni að þettasé búið ogómunni sé hann, maður séir eitthvað fyrir sigþarna er eins konar vonarglæta fyrir hann að komast útúr sínu voliði þó aðhann muni náttúrulega algjörlega fara meðeinhverja aðra manneskuen hann tilkennir henniað þetta sé búiðog hann fylgir henni afturhalva leið, hún fer aftur sömu leiðog hann með henni, hann snýr viðþegar hann er hálnaðurog maður upplýðir svona hálgertþetta er svona endur ómur ábæði þegar þessari ferðþegar reymar kemur með Ólafí fyrsta sinnen já, ég upplýði þettasem er svona ótrúlega symbolístog líka náttúrulega, járþröður hún kemurþó að það sé ferðalæðinu sé ekki lístþá kemur húntil vikurnarí upphavjaðþegar hún er kominjá, þetta er svona sama stefog hefur veriðnema hvað, svo er einhvern veginn algjörtvæltkart í þessuað járþröður snýr afturþannig að þegar hann erhérnahann kemur heimogog, sér einhverja baraveru áhérna gólfunuog það fyrsta sem það höfðsarer hérna hvort að þetta séþessi ómönnska verasem að við hérna kynnumst í upphaviðannarar bókar, þessi kona sem var fariðsvona ótrúlega illa með og er ekki lengur mennskað það er þannigtilfinning sem það er færeins og hún sé komin þángaen þá er þetta járþröðurog hann fyllist svovorkunarog velur hanaÓtrúleg, ég var ekki búin að fatta hennan speilen þetta erþetta er miðjan á bókinnibyrjar að þessari veruog hann klára miðja bókarinnar á að því aðjárþröður er búin að vera svona meðverkog í svona mikli örbreiðörvendingu, hún ereiginlega afmennskast, eða ekki?Jú, júhún áekkert eftir og það er ekkigott að segja hvor er hvorí reyndu þáElsku ólafminElsku hjartansólafminLífi mittEf þú vill lofi mér að deyja hjá þér þá tiler ég þér í dauðanum eins og ég fættirbörnið þín og hjarta þauEn ef þú vill lofi mér að lifaþá skal ég taka öllu sem þú leggur á migEf þú finnst ég vondmátuberja migEf þú finnst ég ljóðið þá skal égog þá, þá máttu ganga til annara hvennaallt, allt nefn að kasta mér börnfrá auðvitið þín út í því nýstu myrkurUmmingja, járþrúður mínHvernig gæt mér nokkuð tímann dóttið í hugað ég, skáldið, geti skilfið þá sem eigabáttHætt að gráta, vina mínÉg skal reyna að vera þér góðurÞú ætlarðu þá að láta miskun samanGuð ráða ÓlafurGuðinn og hans miskun kemur mér ekkert viðEftir og mótið ætla ég að láta mannin ráðaBráðum skal ég útvega fríheitin okkarEn á þessari stund bíður þig um það eittað fara hérðan burt með mérJá, ég skal komaHvert eigum við að fara?Burt, burt vestur yfir fjöll til ókunnúra staðakannski inn til Afdala, kannski í annan landsfjörðungaðeins verðum við að komast burt strax áður um sól er í dagmálastaðOg skilja allt eftir?Skilja allt eftirAlltAlla sína draumaAlla sín skálskapAlla sína vonAllt sitt lífAlltEn við erum komin að fjórðaflutaog það voru þau Járþröður og Óláður flutt í annan bæBervíkHann er strax komin í eitthvað vesenn með að brenna á miklum mó og ljósi á kvöldinEn hún hefst þarnahún hefst á svona útrúlega abstrakt hátt aðhann er komin í þetta er eins og einhverjum yfirnátturaJáHann er komin alveg undir jökulog hittir þarnaþað kemur að okkur um bæhittir hérna eitthvað fólkog fólkið er alltaf halvpartinn yfirnátturulegtÞað er í svo beinum tengslum við jökulinog við sína nátturuað það er einhvern veginn ekki lengurþað er komið á eitthvað svona eðra planhittir síðan einhverja stúlkuþegar hann er á heimliðeða fyrstulega hittir hannþegar hann er náttúrulega á bæinu með auðminginJámeð speilinþar sem hann getur séð jökulin í speklinumsem hann sá þegar hann var lítillAkkurát skoog það er sem allt er eittþað kemur aftur hérna framog síðan á leiðinnií burtuog maður líður hálf óþægilegamaður ráttast ekki alveg á hvað er leiðin langurtímialveg eins og í upphafi þrýðibokarnarþá eru leiðin fimm árog hérna er afturhérna er aftur leiðin áleika tímiog hann hittirstúlkuna á bæinumog það er eitthvað svonamjög speskmaður veltir svona fyrirtilganginumhann fer með eitthvaðljóðtil hannarfrá einhverjum sem hún á að vita hver eren hún þykist ekki kannast við neitten ljóðuð er rosalega fallegtog hérnaog þú kannski heldur áframmeð svona þínar huflegingar um þaðJáég klóraði með mikiðþessum kaplaþað er svona eitthvað svona buffertexti, millið þessar hlutaeinmitt til að brúa kannski líkatímabilið, ég veit ekkiog þetta hvæði sem hefur veriðnefnt Hjarta mitt eða Hjarta hvæðiþetta hefur orðiðvinsalt sönglagvið kannski setja það bara á fóninnakkurát núnaEf hjarta mitter valdastalls hinsvaldaí völdum heimþáhlýttég ást mín látaskeikaðsköftuvið sköpum þeimogþóvar ást mínsíðanhvöðir gengumumgarðahérhei heitarunaðmjúkri meiá jörðaf mannen þéren vil ég þást mínhlengekki að hans skiljaaaaaaaaaaaaaaaaaaa a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a a aSamt á sama tíma eitt af bara stórskáldum okkar þjóðar að lagsni stælir í hann eða sínum bestu ljóðum.Það er hann að frá lignur í móðu, þetta kvæði, mæstjarnan, þetta er allt Ólafur Kárasson.Og ég fór að spyrja mig mitt hvort þessi kapli væri mitt bara svolítið svona skrifaður til þess að koma þessu kvæði aðog svo heldur sagan bara áfram hvort hann hafi svona, já það þarf að vera hann að.Og það er svo góður punktur þó að við séum sér vittnað aftur í þessar stúlku í lókbókarnar.Þannig að þetta er einhver svona óhamingu endir á einhverju einhverju ástaræfendiri mögulega.Eða, en maður veit að ekki að því að hún er ótrúlega ung.En já, þau eru flutt hana í litlu Bervík, Járþrúður og Ólafur.Hann á að verða barnakennari.Það sé að fólki til í rekningi, kristinni dóm og slíku.Og við fáum aðeins að sjá hann sem kennara, hann er svona að prufa nefnindu sína.Það er einn strákur þannig sem finnst að gæti jafnvel verið að hafa heyrt óminn.Og hann fer svona aðeins að spurja hann út í það og svona önnurböð sem er alveg lókuð fyrir heiminum og eitthvað svolítið.En ég held við ættum bara að fara í glæpin sem tengist stöðu hann sem barnakennari.En það er þannig nefnandi sem kemur til hans ja sína gottfriðina.Og hún er alveg lókuð fyrir öllu guðlöfu, hún er alveg alin upp á landinu tengslöfu náttur hérna.Hefur enga laungun til að læra kristindóminn, finnst það ekki nöðsynlegt.Og svo leggur hún samt og rosa mikið á sig, reynir að læra þetta, að lesa þetta, en það fara að festast ekkert.Og hann sér það alveg að hún er ekkert að fara að læra þetta.En hún er rosalega stolt og ekki svona mikil um sig og hefur greinlega mikið lífsmag.Já, og er lífstegna sem er halgir svona tröllabarni ykkur, sko.Og það er ekkert gert átrúlega svona haturfyllan hátt.Man er blöskrað við hvernig henni er líst séð frá hans sjónrónni.Menn líður eins og höfundur séð að undirbúa mann fyrir þetta með því að draga úr henni.Já, mann áttar sér strax á það.Þegar þessi persona kemur.Það er hér, hér, hér fyrir allt í glötunar.Og það er eiginlega bara, mér finnst þetta útrúlega erfitt að tala um þetta.Þetta er svo sárt.Það er alltaf bæði, einhvern veginn, þegar mann er búinn að fylgja honum og reyna að halda með honum.Það er bæði það.En svo er þetta bara líka þetta barb.Sem að einhvern veginn, mann er bara...Já...Ég tók mér góða pásu.Eftir, hérna, fyrst er henni kynnt til sögurnar og ég áttaði mig á eitthvað að stöndi.Hónum er, hónum er náttúrulega líka treyst fyrir henni.Hónum er treyst fyrir að, að föðurnar, að, veist, að kenninni.Og svona, halvpartinn gera úr henni eitthvað, eitthvað meira enn, enn er.Og, já, hún er svo mikill öndurdokk.Þó að hún sé svona stólt.Það er svona svona svolítið fyndin týpa, sko, einhvern veginn.En þá er, er hún kannski líka svona fel að þetta, það er eins og enginn, það er mikla mætur á henni.Og þá bregst hennar karakter við með því að fara, einhvern veginn, í þetta íkta, sko.Það er svona ekki, það fara ekkert á mig. Þetta er ekki neitt.Og þau, einhvern veginn, svona, fyrst fljúast þau á, út í skólastofun, einhvern veginn, og það lítur ítla út, einhvern veginn.Járþrúður lappar inn á þau.Já, hann, sko, það, já, þau, það byrjar, einhvern veginn, á því að hann er eitthvað slá til hennar með, með bókinni, sko.Og svo fara þau að fljúast á. Og svo er, einhvern veginn, ekki ljóst, sko, hvort að þá við um aðeins vera að skilin eftir alltaf að evast, sko.Að fellir hún hann, fellir hann hana. Það, hundla, kannski svona í okkar núttíma þá, fólkur finnst það ekki skipta neina máli, sko.Þú veist, okkur finnst það bara vera, bara, hræðrat brot. En það er einhvern veginn svona halvpartinn stoppað, en þó ekki, og það er sagt að það var kusk eftir á gólfinu.Og síðan, eins og þetta, hafi einhvern veginn ekki verið nóg, sko.Nei, ég var einmitt búinn að gleyma þessu aðrið og allt í einu var ég eitthvað að byrja, var þetta það sem gerðist? Ok, þá er þetta svo grátt og hjúkett, eitthvað.Já, já, ég er bara að vera um búinn, en alls ekki.En svo gerist það að hann er einmitt á ferðalagi og fær að gista inn á bænum þar sem að, já, sem að býr.Og reyndar, eins og við myndistu fyrr, að áfengið kemur þar við sögu. Hún með gefið brennivín í kaffi sitt, eitthvað svona, áður en að sopnar, vaknar eitthvað á skrítinn.Allir svona, finnst það að vera svona, bara, vaknar með eitthvað svona titring í sér.Hengtur upp á þráð, sagðan, eitthvað þar, og fer síðan, eitthvað nefnilega, bara upp í rúm til Jarsinu og nöðgar henni, bara svarta kvitu.Manni finnst það að, og svo er eitthvað nefnilega ennþá verra að hún breyðist ekki við en takir bara eðlilega á móti.Og það er líka talað einn það í bara uppbytunni að stóra brotunum, eitthvað nefnilega.Það er talað einnþá þegar Járþróður gengur hérna inn og í rauninni kemur við upp fyrir þetta gangi lengra.Það er líka minnst að það að hvernig hún einhvern veginn fellur eðlilega að hann um.Og manni finnst þetta, já, þetta er bara rosalega erfitt að lesa þetta, sko.En maður er bara upphullir af einhverjum ógæðustrega og finnst allt ónýtt og það ég er allt ónýtt.Og það er alveg, mér finnst þetta svona, fyrir mitt leitið er bara erfitt eitthvaðað halda áfram að því þetta er líka, og kannski á sínum tíma ástan fyrir því aðþetta er ekki fyrsta sinn, þó hérna er þetta kannski að teka algjört næstarstig í heimslu á sigen þetta er kunnulegt stef í gegnum lagsnesf repertorið, sko.Og er svona fyrir mitt leitið ástan fyrir því að ég áttu erfitt með að fara all in í að lesaallar bækur eftir hann.Það er svona á sínum tíma þegar þeir umtvítið þegar maður er svona að lesa mesteins og ég, að lesa kannski mest eftir hann á þessum tíma, sko.Og núna heimsækja allt aftur með þættunum og sjá þetta kannski með öðrum augum en ekki er minna alvarlegum.En það er þetta sem kannski er alltaf svona erfiðast og þegar maður talar um þetta við bara alls konar fólkþað eru svona líka mjög skiptar skoðunir. Ég man aftur því skifur að hafa rætt sjálfstætt fólk til dæmisog ég er kannski að fara aðeins fram á mér, sko, því að fara út fyrir heimslaus.En hérna man aftur því hafa rætt þetta við afa minn til dæmis sem að vildi meina að þettaað hann var alls mikill lagsnes maður, sko, sem vildi meina að þetta væri einhvers svona tískynningurog þetta hefði ekki gerst. Og það er einhvern veginn gefnugangandi, finnst mér, og fólk segirsvona var þetta bara. Og þetta lýsir því, og auðvitað er það þannig, sko, en manni líður eins og sé veraþar svo ylla með sig að lesa sig í gegnum þetta, sko.Já, hann hefur náttúrulega, sko, í þessum sérstaklega þessum þremur núna, sko, á fjórða áratöknumsem hann gefur út sölgu sjálfstæðið fólki og heimslu á síðu. Þá er þetta alltaf einhvers konar skurðpunkturí þessum sögum. Og mér finnst í þessari bók reyna mest á.Já, já, og hér hefur þetta líka, sko, mest, svona, þetta er svona, hefur aftræðað mestu áhrifin á sögutráðin.Já, og það er, og ég held að það sé hugsanlega, sko, að fara að vera kynnslóðamunur á hvernig haldið er áframlestri og með grunar að við séum af, sko, ákveðinni kynnslóð í ákveðinum skoðunum sem að fórum bara á ákveðin hátt út úr MeToo.Með grunar að framhaldi híðan í frá sé mjög neykvætt í Garð Óláfs, er þetta ekki?Jú, og þetta er kannski líka, svona, þetta hefur leið í loftinu. Það koma líka við sögu í fyrirbókun.Eitthvað svona, það sem hann hittir bara einhverjar ungar stúrkur. Það eru alltaf einhverjir í einhverju fermingafræðslu.Og það er, og manni líður ekki alveg vel. Og ég veldi líka fyrir mig hvort þetta sé alltaf einhvers konar þráhyggju stefsk og þessi ástans til guðrunar á grænhóli.Og þetta per sej er augláslega ekki það að því að þessi stúrkallimis er ekkert eins og hún eða neitt þannig.En hérna áður fyrir það, það er einhvers svona, hann er í einhverju stúrkallimis.Það er samskiptum við einhverja svona kristindómsnefndur og einhverja svona ungar stúrkur.Og manni líður ekkert, ég veit ekki hvort það sé að því að maður viti að því sem er að fara að gerast eða hafi lesað þetta á því en manni líður ekki sérstaklega þægilega.Maður fer svona að lesa í þá hluti með öðrum hætti kannski en maður myndi annað skera.Akkurat. Og þetta hefur, finnst mér ég á áhrif svolítið, aftur í tíman eins og segir með Guðrún og Grænhóli sem kom henni til hjálpar þegar hann sjálfur var í eitthvað svona kristinfræðslu.Já, já, nákvæmlega. Og var svona í raunir hans eina, sko, já, eina manniski eins og nokkuð tíma hann er svona stóð upp fyrir hann einhvern veginn.Og sákabli líka mjög áhugður bókmyndatrykk þar sem að Haldur lýsir öllu þessu hvernig hún kom honin til Bjarkar og eitthvað svona og svo í endarkabli hans minnum ég hann hafi sagt bara og svo hitt hann hann aldrei aftur.Já, já.Þannig að alltaf þegar hann hugsað til henni þá veit maður að neina það er ekki að fara að gerast.Nákvæmlega, já. Það er engil von.Já, bara út með von.Já, já.En þetta brot á sér stað og einhvern veginn í fyrsta skipti stendur maður á þeim skilum sem er lisandi í verkiftilagsni sem sko all personan sem búin að eiga svo erfitt líf sem einhvern veginn trúur á kærleikan, hefur haldið í ljósið og maður vill svo gott hvað er þetta þú veist 400 síður eða eitthvað og gerir eitthvað svona lagað og þetta er bara, sko þetta er bara ofslæmt brot finnst mér til þess að ég get einhvern veginn haldið áfram að halda með honum.Ég veit að þetta er ofyrirgefanlegt og hérna og þetta er ekki einu sinni eitthvað svona við erum öll mannleg, þú veist ég get ekki einu sinni gefa honum þá, mér finnst þetta bara, þetta er versta brotið einhvern veginn og maður hefur náttúrulega séð svona bregða fyrir en svo má líka fjallum það skilru að samfélagið hefur brotið hann og ekkert hefur verið með honum og það er ekki nema vonað að hérna eitthvað óta bregðið sko.En burt sér frá því öllu bara akkurat hérna þá er þetta ekki, þetta er ekkert eitthvað svona spurningum að vera PC eða þetta er bara, þetta er svart á hvita eins og þú segir.Já og það er með því þessu sko samfélagið mótar hann hraugræðið þá náttúrulega er þetta líka hann hefur ekki verið elskaður sem er málið að hann alltaf að leita ást en hann fær ekki, hann er aldrei að upplifa þessa skiljurislusu ást þannig að það er mjög auðvölda hægt að eitthvaðen nýta sér það einnig eitthvað svona í aðstæðarsköpuðu þetta og bla bla bla en hérna ennumitt hann gerir þetta og svo er sko hvernig er haldið áfram munn síðan líka lítið að hvernig alltaf ég snýfi á hann um bækinu að því að hann fyrr náttúrulega hann er dæmdur þetta kemst upp hann er dæmdur það eru mjög litrika lýsingar áÞað eru frábærar, það eru frábærar hérna kaptúluta fyrir sig einhvern veginnog maður hugsa líkabara hérnaþetta er það sista sinn semhérna geranda er gert svona erfiðfyrir skoíþessum réttarhaldum og hérnaþar heldur hanssvona einhvern veginnget ekki alls aðóhefni núna en alltþað gengur ekkert upp hjá honum og heldur ekki hérJá og svokemur þetta svolítið svona eins og þegar hann erlátið að fylgja Júel Júel ogPétri þarna yfir heiðinaogþeir fara okkur brjálafyllir í ogsopna og hann er bara þann aðítla að gera hluturþannig er hann sko þeir standa bara hannog vaktmæðurinn hans fyrir utanmeðan síslumæðurinn fyrir inn að fá sér að borðaog það verður verður part íallan óttina og þeir fyrir utanallan tíman að býðavaktmæðurinn gengur í burtog býður og spyrjaog hérna og fá bara þauskilabóða að geta skýtfrá þeirra einasem aðþeir fá að vitaog svo gefast meirameira þess að þann að gefast allir upp á hannhann er einn eftiren hann reynir ekki að flýjaog svo er hann tjóðræður komið á sín staðfyrir ekki á ykkurog það er svona kannast fólk eil ekkit við hanneða vera sitt inn í eitthvað svonaallt óljósten fyrst er fyrstu náttúrulegaeitt svolítið mikilægt stopp á aðalferðiþar sem aðhann hittir loksinsmóður sínaog hann erlíst sem einhver svona að maður hugsa baraþetta er einhver ótrúlega bara gömulog lífsfrent konaeinhvern veginn við fyrstu lýsingarog svo spyr hann hannhann sé gamalog hann segir hann sé eitthvað um þrítugten í raun er hann líklega28 ára með að viðeða þetta er 10 ár liðin sínhann kom tilsviðinsvíkurog hún segirég var ekki17 ára þegar ég átti þighann að þessi kona er baraeinhvað í masterlægum 45það er hókinn afhérna af lífsfrensluog öllu því erfiðisem að einhvern veginn hefur fylltog við sjáum einhvern veginn svonahúsinnar og einhvern veginn það er allt snjáðog en þau eigieinhvern veginn svonaágettasta samtal þannig lagaðjá og erusama manneskjaað mörgu leikisvolítið skomaður sér líkindin og það erhún líka svona búin að likjaog veik og þú veist allt þettaog svo bara kemur kallin heimog allt er búiðmeðurkninn stegur innog það er ekkert sko sentimentalþað er ekkert eitthvað svonaúfið yfirgæði í hérnapóka vetradaginn fyrstaþetta er bara takk fyrir komunaog bless blesshún spurðan ekkipersonlæra spurningaog það lagði hann út sem henni var í kunnirhægir hans og vildi ekki vita fleiraþögnin var hlaðinnvandraðum og báða bóaþú kunn verasöymakonaþað er búiðsagði húnsöymir eru móðinség hef aldrei verið móðinség hef alltaf verið miskilinnalla mína æfiengin manneska hefur verið eins miskilin og égí raun og veru hef ég aldrei verið manneskajá, það má maður manni segjasagði Ólaugur Kárasónhann fadir þinn var sá sem miskildi mig fyrsturmikið lífandi skjelving miskildi sá maður migog alla þjóðinaog þó miskildi hann sjálfa sig mestekki kann ég að dæmum þaðsagði Kárasónþann mann sá ég aldreihvað getur þú hann að sagt mér í fréttum af honumí fréttum?af honum?hún ég?nei, af honum getur ég ekki sagt í fréttumog það af þeirri einföldu ástöðuað að honum var aldrei í fréttumog verður aldreihann var eiginlega maðurég viss aldrei hvað hann varég held hann hafi ekki verið neittog ekki segja það nú kannskisagði skaldiðþað er að minnstakosti 20 ásíðanég heirt að nefndansagði konanhann er áraðanlega laungu döðureða komið norðurhann sendi mig stundum skriffæri þegar ég var lítillsagði Ólaugur Kárasónjá það er líka réttsagði húnþú kuð vera skaldmókið bjóðið kaffiog það er líka náttúrulega nýbúið að vera þáréttar höldinþar sem sko ef við tengjum meðvörkninaJárþrúður stendur fullkomlega með sínu mannií kynferðinsbrotinuþar heldur sem sagtþessi miklu meðvörkniáframog hún reynir að tala stúlkunna tilen enn og afturvissulegameðvörkni á hæstastíðien líkahún er náttúrulega mest að verða að berga sjálfur séraf því að það er þessipínu litli votturaf einhver skonar sjálfsverðingusem er eftir sem hún má ekki við því að missaeinmittsvo er hann sendur söðurþar eru henni um svo æfintýrihann færi ekki að fara inn í fangelsiðstrax, hittir einhverjamenn og fillir í og vill ekkidrekka með þeimog ég er hérna í svona svo prúbúinaþví að ég ætlur að vill ekki aðhann verði sér til einhverja skammareða þurfum við eitthvað að skamma sín fyrir hvað hann komien hann er hérna í einhverju svona fárannleiri munduringusem að hérnaeiðilegst eitthvað með hennu allá leiðinni og mikið talaum þessar byggsurPetrus Þríhrosseitthvað svonaog hérnaþað er líkaþetta er svo ótrúlega tristþetta er einhvern veginn af það fínastasem að hann getur eignastJá, þetta er svonaeinhvern veginn svona örsagalífsansa, það er svona reyndareynda svona hlúa að honumog það bara fjara rundan þvíá leið eitthvað annaðen hann færaþað er annar í júnjónhann heiti Reymar Skáltapnaá leiðinni að höfustafnumí landsfjörðunog er síðan benda áhótel eða gistihúsí Reykjavíksem er náttúrulega reyngið af sveinsvíkingiog það er náttúrulega engin önnur ennþórun í kömpunumog ég held að það sé minni upp á skaplií þessum síðastar hlutaFjalladrótninginCaféJá, og hann er bara að lunda væðinginkomin straxJá, svo mikiðhún er að reyngja þarna gistihúsog það ermitt svonaþetta svona veliðunarhagkerfið heldurna þess áframhún er einhvern veginn öll í sjölumfinnst mérmaðurinn hann er Rónisem degir á hverju kvöldiog hann liggur þannig og hún gefurÓlafi födin af hannþannig að allt í húnar hann kominí einhvern veginn dýrasta dressþannig að það snúið upp á þessiumgunnaverðu föddAkkurát, og hann færa að gangahann út, heldur hannnýr maðuren svo vita einhvern veginn allir hvaðangert, það er búið að fréttastþangað líka og hann fær að vitjalitlasvinssem er kannski ekki svo lítið til lengursem gamla nefndarsinsog hann getur varlega tekið höndun á hannog þá er þetta allt búið að fréttastÞað er mjög mikilvægtmáment þannig ífjalladrótningin kaffeði með þórinniþað sem hann spyr hann að senda úthvort Fridrik Huldurleiknir sem gaf hann um ströminnhafi verið tilog hún svar að þvíþeir guðir eru til sem við sköpumokkur sjálf en heldur ekkiaðrirþannig að hún svona hálfpartin viðkennirsvindlið, já þannig að maður færeitthvað svöður allt í hennuog svo kemur líka í ljósað hún brendi hús skaldsinsá sínum tíma sem að Peturtók síðan tryggingafið útog kæfti þórspið fyrirJá, en hún náttúrulegaallan að ég lesa þannig að hún erhún er fengin til þess, hún gerþannig að það er ekki upp á sitt einstæmisem hún einhvern veginn tekur upp á þvíHann setur síðan í fangelsinuog unir síðan það er nú bara ágætlegaeignast þannig aðsvona einskona vinniog það þarf nú kannski ekki að staldra lengivið það en það er aðalega skodraumur sem kemur til hanssegur breið fyrir sem hann er búin að vitjaí kirkjökarðinum, kemur til hans í draumiog segir í rauninni bara þettaþrjú orð, hún heitirBera oghann veit ekki hvenna á að tólka þaðen svo kynastu Beruhann siglir heim og heitir Berusem er samt ekki Beraog þarfinnst mér Ólafur Káruðsson klárastþar afskrif ég að hann og ég þarf ekki mérþessi stund á skipinu, seg mér mérJá, skoþetta er líkasko þessi, hann er byrtistenn einn þólumáða konaní bókinniog hún er einhvers svonasvona ánvað drottningí mannsmyndhún er íðilfögurog hann er lísthún er með ákveðin yfirmennskan háttþetta er fegurð sem aðsem að hann hefurekki komist í tæri viðen svo veit maður ekki alvegog alveg svo ég spurði þigfyrir þáttinner Bera yfirleitt tilog þú sagði nefnumhún er náttúrulega ekki tilþað er enginn Beraen samt skokarakterinn af því að hann er farinnsem er kannski mikilvægtað fjalla aðeins umer að í lokfangilsinsvistarinnarþá er eins og hann sé aðeinsfarinn endanlegaað missa þaðog er hérnaþað kemur að það líka svolítiðsterkur kapli þar sem aðer svolítið talað um þaðað allt þettaallt þetta einaeða það sem heilt í heiminumheiltinn í heiminum er gölluðí rauninni tómið ergallað það er ekkert heilt lengurog hérna manni líðureins og hann sé endanlegaþað er endanlega verið að fellaneftir allar sína þrautagönguþannig að þarna er hansmælir fulluraf því sem hann getur þólaðog síðan ákveður hannað þetta séði Beraeinhver stúlka sem heiti baraeitthvað, það er kannski alls ekki guðrúnen eitthvað allt annaðog í rauninni var maður alltaf að býðaeftir einhverjuað það er að fadurinnar sem ergreinleika fullur og illa til farakemur og senda hvað í hanaskipið er lagtaf staðog það ereinhverson halgir dramatík í þvíog þá hefur hugsaðmaður byrjuð er fadurinnar kannskier það að tengjum, er þetta einhver karaktersem maður hefur verið, er þettastúl var komin aftureða eitthvað svona, eitthvað þessu fólkisem að fór suður og kom aldreiaftur, en það ereitthvað nefnilega meira fjallið en þaðog húnverður síðan, hún hefurengan áhuga á honumog hann hlustar ekkert á þaðhonum er alveg sama og hann heldurbara áfram að eldanasanga til að hún erkomin með, hún er alltafkomin með áhuga á honum og farin að veljahann frammi við þennan þennan sem erkallað stúdantinn, er það ekkiog hérna er svonafarin að velja hansfélagskap frammi við rínuslegthann aðÞað er erfitt að trúa því semlesandi eitthvað nefnen þá er mann náttúrulega líka meðeitthvað nefn brotið á bakkinuog svo leiðis, enÞannig að öll manns þólum að þið erá þróttum, skoEn hann er líka bara rúslega óþægilegur við hannMjögHeldur á töskuninn og vill ekkert eitthvað nefn faraog hún er alltaf beinum að faraJá, það er bara algjör elkerhellirÞannig að elkerinn er líka í þessum stoppumþau eru að stoppaog það er náttúrulega líkakannski svona að hann kemstekki um borði í skipi sem fer beina leiðÞannig að hann er einhvern veginnörlug hans er að verðaelkerhellir á þessu skipi sem stoppa baranýju tíu sinnum eitthvaðJá, mér finnst þetta að vera einhvern veginneftirbrotið og þessióþægileg týpaþá er ég bara eitthvað neyég er bara okog ég man að í fyrsta skiptisem leiðs bókinaþú veist, fannst mér fjórðabókineinhvern veginn eiðilegja hildinaog ég held þetta sem áliðþað er þetta brotog það veldir mann í einhverja okkur hliðog hvernig er haldið áfram með þaðog hann gerður óþægilegurog svo er einhvern veginnbrotnar hann baraalveg niður í ekkertþannig að hann kemst heimog þau eru ekkinæri ekki sambandi við Berusem heitir ekki Berahún segir það var alltaf hittan á jöklunumen hún deyr kemur ljósen svo gengur hann á jökulunog það er bara endi bókarinnarog það sko, ég veit ekkiúðin samkendin var bara eitthvaðuppurinn eilaáður en það geristþannig að ég allavega upplegði þetta ekki sem mjög sterken endi, hvað fannst þér?Nei, en á sama tímaþá veit ég ekki alveg hvernig maður geturendað svona skaldverk skoNei, þetta er mjög episktþetta er episkur endiren hérnaen kannski svona pínuinnantómur, en á sama tímaþá er það svo skiljanlegt að því aðþað er allt búiðþað er alltaf hægt í fjandansog manni finnst eitthvaðbara náttúrulegt að það endi þarnaþó að einhverjum kynna kannski að þykjaeinhverjum rempingur eða eitthvað svo leiðisen það er líka bara enn og afturþessi speiklinn við uppafjörðubókarnarog líka uppafyrstubókarnarþar sem að stendur í fjörunniog hérnaómurinn allur er þarnaí rauninniallt er alveg að farabresta á og hann er ítengslinn við óminnog þetta er kannskiþarna erá jökklinnum þarnaefst uppi þar sem það ervatnið frósið og þetta er í rauninnilíka mjög aðlugur endurÞað erþað er í rauninni líka mjög aðlugur endurÞað er líka eitt sem er kannskisko aumingin hefurbrotið speiklinnsinnog hann sér ekki lengurí jökklinnþar eru kominaftur á samarstaðan alltaf í uppafjörðubókaren hannkipir því í lag til að gefaþað er eina vonakleitan sem eru skilineftir með það er að hanngerir hennifært að sjá afturogsíðanfyrir hanná jökklinnog þar er hanneins og sólinnog hann verðurómurinnHann baðumað mega festa lítinn speilá rungapl aumingjanssvo hún segja aftur jökulinnog hætta að grátaí þessum speikliá heima eitt og alltsagði hannsíðan baðan um að megaliggja fram eftir nóttinnien um morgunin að aflýðandi óttureys hann á fæturmyndist til gamlu konunarog sagðinú má ég ekki tefja lengurþví bráðum kemur sólinn uppverður sæl gamla konahann kisti einniá enni sofandi aumingjansþegar hún vaknarmun hún sjá sólinnakoma upp yfir jökulinnsagði hannþað var kýrt veðurmeð tungli í hásuðriog kaldri bláleitri byrtuhann stemdi beint til fjallsneðra voru langir brattarefra tóku viðallýðandi mosaflesjursíðan urðirloks óslitinn fönnmyndtungl sinnsstopnaði þegarbyrtiyfir hafinu var svarturveðramökkur í aðsíhann heldur áframinn á jökulinná vit afturöldingarinnarbungu af bunguí djúbum nýföllnum snjóánþess að gefa þeim óveðrumgaum sem kunnað eldanbarnhafi hann staðið í fjörunyfir ljósuvík og hort á landöldunasógast að og fráen nú stemdi hannburt frá sjónumhugsaðu migþegar þú ert í miklu sólskynibráðum skýn sólupprísu dagsinsyfir hinnar björdu leiðirþar sem hún býður skald sínsog fegur þinnmun ríkja einÞað er bara eitt sem er eftirhér í Aldri Læsir Læksnesvið erum búin að vera lengja að vinna okkur upp að þvíþað er stóri dómurinnjá eða neiBára Gísla Dóttirheimsluðsjá eða neiJáÉg er búinn að vera í smá vandraðumhvað ég var að segja skoég er mjög tvístigandiþetta er tvistrað þetta er allt og ekkertþetta er náttúrulega bók sem aðkannski er betur en mjög margarbækur á 2000-öldu Íslandibetur margt sem kemur út í dagen á svonaLæksnes ferðalæginuþá ætla ég að fá að segjanei, það mun kannski breytasteftir 20 ár, þannig aðég vil fá að segja nei að sinnien Bára Gísla Dóttir, takk kærlega fyrir kominað Aldri Læsir LæksnesTakk kærlega fyrir migog hvað léttar þitt skóljóðog hvað lengi ég með þínað þér vorri að tá glugganafur myndur sem ég hvínen ég veit einast hjörnueinast hjörnu sem skínog nú lags eftir kominþó ég veit einast hjörnuþó ég veit komin til þvíþá ég veit komin til þvíþað eru örvíðir tímarþað eru örvíðir tímarþað eru örvíðir tímarþað eru aðvinnu þröfþað eru aðvinnu þröfég hef vekkert að bjóðaekki allt sem ég gefekki allt sem ég gefnema múnvin og lið mittnema múnvin og lið mitthvort ég vakina seghvort ég vakina segþetta eitt sem þú gafþetta eitt sem þú gafst mérþað eru allt sem ég hefþað eru allt sem ég hefþað eru allt sem ég hefþað eru allt sem ég hefþað eru allt sem ég hefþað eru allt sem ég hefþað eru allt sem ég hefþað eru allt sem ég hefþað eru allt sem ég hefþað eru allt sem ég hefþað eru allt sem ég hefþað eru allt sem ég hefþað eru allt sem ég hefÞað er svo mjög makkar, okkar yfingar manns, fyrir þér ber ég fána þess að framtíðar lands.fyrir þér ber ég fána þess að framtíðar lands.
