Þú ert að hlusta á uppástand. Umfjöldunarefni þessa dagana er haust.Inga Björg, Inga Dóttir, tónlistakona.Það er afturkomið haust.BergjamosfýringurÞegar rútan beigir upp aflíðandi brekkuna, fæ ég þennan náttúrufýring í miðrin á mér.Náttúran er að býða eftir mér.Með heitan hafrakröyti maganum spora ég varlega síkvikan skóarbáttnin í nýjum stíguvelum að hausti.Hljóðin eru svöl og brakandi, loftið mjúkt og tært.Það er að býða eftir mjúkt og tært.Það er uppáhalds lögblöðunum mínum og lyktin af öllum þessum leytum fylgir mér hvert fótmál.Það er djúbvitur hagamús að nafni Fredrik sem hefur lengi fyllt nýjar á börnunum mínum og mér finnst gott að hafa hann hjá mér.Hann Fredrik er nefnilega ekki eins og mísiru flestar.Á meðan félagar hans sapna matarbyrðum er Fredrik niður sokkin í aðra yðju.Það er að býða eftir mjúkt og tært.Það er að býða eftir mjúkt og tært.Hann reynir að útskýra en þeir skilja ekki hvað hann er að gera.Dag eftir dagi sneisa fullri nátturinni með félaga sína á þönum allt í kringum sig,sapnar hann annarskonar forða fyrir veturinn.Þarna eru þau, bjarkarblöðin.Ég týne eins mörg og komast í vasana mína.Lyktin af þeim fyllir vit mín, allan jakkan og báðarbugsna skalmarnar.Á leiðinni heim í borginna stingi ég höndunum í vasana og finn fyrir þeim þar öllum.Ég tel þau aftur og aftur blindandi með fingrunum.Ég má hafa þau hjá mér heima í herberginu mínu.Björkin inn í mér kipist við að gleði.Fredri kreyfi sér hægt á meðan félagar hans þeisast umog þeir halda að hann sofi þegar hann situr á steini með augun lokuð og hlustar.Þegar ljósið dvínar snýran með félagum sínum á vetrastaðindjúft inn í gráan steinveikin.Dagarnir líða og fyrstum sinn er nótil á mat og orðum fyrir skraf og söguren smátt og smátt verður uppskirana minningu og samtölinn þagna.Í brúnuflaugili finn ég lykt af umvefjandi rútinu, birkilauvi og svölumorði.Þegar ljósið dvínar snýran með félagar hans þeir halda að hann situr á steini með augun lokuð og hlustar.Í brúnuflaugili finn ég lykt af umvefjandi rútinu, birkilauvi og svölumorði.Í brúnuflaugili finn ég lykt af umvefjandi rútinu, birkilauvi og svölumorði.Ég lykki miðjulaufhafinu og öllum þessum glóandi litum ryknir rólega til hérðar.Ég lykki miðjulaufhafinu og öllum þessum glóandi litum ryknir rólega til hérðar.Ég lykki miðjulaufhafinu og öllum þessum glóandi litum ryknir rólega til hérðar.Það er eignast skólatösku og ég elska að opna pennaviski mitt sem lyktar svo heimilislega af nýjum trílitum.Framst í töskunni lykur frímert bref skrifað á uppáhaldsbrefsefni mitt.Það eru leið til pennavinar í öðru landi.Þanga sem vinir mínir fugglarnir eru nú líka farnir.Þegar ég kem heim endurraða ég ennu aftur í herberginu mínu.Það er eitthvað nýtt og hillaríkt í loftinu.Alltið einum unna fjelar Fredriks eftir forðanum sem hann talaðum.Spyrja hann um hann.Fredrik býður þeim að loka augunum þar sem þeir standa í einum nafnog þegar hann segir frá sólinni hlínar þeim um allan grófin.Lítir sumar sem spyrtast þeim ljóslýfandi fyrir sjónum þar það mitt í köldum og demum vetrarvegnum.Og orðin hans fylla þá aftur nýju lífi.Ég hef eignast fullarðins flöjilsböksur og byrkilaufin hanga enn fyrir ofanrúmi mitt 45 árum síðar.Í gardinu mínum blómstra skjaldfléttur og morgunfrúr sem ég sáði í vor.Þegar ljósi dvínar leggst ég í fangið á Fredrikog býming undir að leifa honum að umvefja mig með endurvarfi af sumri.Því hann hefur áður haldið mér á lífi með ómi af ótæljandi sólargeyslumog orðum sem glóða í myrkri.
