Þið eru að hlusta á uppástand, umfjöllunarabnið þessa dagana er haust.Ranveig Tensi Erdnudóttir, kynslaðablandari.Tensi Erdnudóttir, kynslaðablandari.Tensi Erdnudóttir, kynslaðablandari.Tensi Erdnudóttir, kynslaðablandari.Tensi Erdnudóttir, kynslaðablandari.Tensi Erdnudóttir, kynslaðablandari.Tensi Erdnudóttir, kynslaðablandari.Tensi Erdnudóttir, kynslaðablandari.Tensi Erdnudóttir, kynslaðablandari.Tensi Erdnudóttir, kynslaðablandari.Tensi Erdnudóttir, kynslaðablandari.Tensi Erdnudóttir, kynslaðablandari.Tensi Erdnudóttir, kynslaðablandari.Tensi Erdnudóttir, kynslaðablandari.Tensi Erdnudóttir, kynslaðablandari.Tensi Erdnudóttir, kynslaðablandari.Tensi Erdnudóttir, kynslaðablandari.Tensi Erdnudóttir, kynslaðablandari.Tensi Erdnudóttir, kynslaðablandari.og jáfnveil raung.Því hún gefur þetta að kenna að vorið sér tími upphavs og vakstaren að hausti sér tími nignunar.Að þeirra fólk eldist sér eðlilegt að það drægir sér hliðog verði minna sínilegt.Við megum alls ekki ruggla því saman að hæja á sérog því að hætta að tilheira.Og það er svo mikið líf í haustinunaður bara eins öðruvísi líf.Haustið er tími uppskeru.Gremiti tekið upp úr móltinniog það sem hefur vaksið færa nær okkur.Fræfalla til jarðarog búið um möguleikum sem ennegi eftir að komi ljós.Á sama tíma einu vakstar skeiði líkurer þau verið að undirbúa það næsta.Og það sama gildur um mannlifið.Við uppskera fælst ekki aðeins í þvísem við höfum eignast þeirra áorkað.Hún býr líki í reynslunni,þekkingunniog öllu því sem einn mannkannski að getur gefið þeirri næstu.Og þetta er hringráðs lífsins.Það sem eitt tekur við af öðruþví allt er breyting um háð.Samfélag sem aðeins metur nýjan vöxten hyrður ekki með uppskerunaþað verður ekki sjálfbært.Og það er kvorki bjóðandinýjan nærandi samfélag.Hauðstu kennir okkur því fleiraen að sætt okkur við að sömari taki enda.Það minnir okkur áað vöxtu líturekki alltaf út eins og nýgrænt laufog að nýttu upphaftil þeirri ekki aðeins vorinueða ungu kynnslóðinni.Fyrst og fremstminnir haustu okkur á aðlýjan og ljósið verð ekki til að sjálfu sér.Þegar byrtan mingarfærir við okkur nær hvert öðru.Við tökum eftir því hver er ekki mættur.Við haldum dyrunum opnumog kveikin ljósþar sem annars er þið demt.Ekki bara fyrir okkur sjálfheldur fyrir hvert annað.Fyrst og fremst