0:00 0:00
Í spilun núna

Umræðurit

Hlín AgnarsdóttirHér á mótið mér sittur engin önurinn Inga Bjarnarssonsem er búin að skrifa sína fyrstu bóksem er sjálfsæfisagaog hefur hlotið títilinn Einfætta ballerínansem er náttúrulega afar forvittnilegu títillog gaman að spekluður því hvað hann eiginlega þýðurog við ætlum að komast að því hérna í smá spjallitaka smá spjallum svo bókþví að þetta bók sem er ekki baraþín fjölskyldusaga Ingaheldur er þetta líka þín starfsaga í leikúsinuþví þú vannst á náttúrulega í fjölda árasem leikstjóri og það var þitt aðal starfþar til að þú fóst í framhalsnámog gerðist kennari, leiklista kennarií aðala með börnum ekki sattog férst þau réttindiþú fóst í þannig náttúrulegameð það ekki í lístafskól í Íslandsog þetta kemur nú fram í bókinnien ég minna aðalega hefur þú starfað sem leikstjóriog í leikúsinu og þekkir það alveg útog enn íslenska leikúsið eins og það varreyndar byrjaði því þessi leikonaþú byrjaði þessi leikona, þar byrjaðurþar byrjaði, mann við það ínokkur ár8-9 áráður nú engungu fóst aðvina sem leikstjórien hérnaí þessari bók þá ertubæði eða þú byrjaði á því aðskrifa þína fjölskyldu sögusem er mjög forvittnilegverði ég að segja og sérstökog síðan færirþú því smátt og smátt yfir í þaðað lýsaþínu eigin lífi bæði semungri konu eftir þennan aðbenskunna sem ungri konu og hvernig þúferð inn í leikúsið og hvernig þúverður leikona ogsíðan leikstjóriog svona stór hlutiaf bókinni er eitthvaðskonar finnst mér leiklistarsaga Íslandssem er mjög forvittnileg líkaalveg eins og þín benskusaga ogfjölskyldusaga eða hún er bara áhugaverðaþví að þú kemur með vissan sjónarhól þar innen síðanfléttast inn í þettaallt saman líka þínfjölbreytileguég vil bara segja afstamál því þú ertþrýgift kona eða alltaf þvíog hérnaog svo að lókum finnst mérþú lýsa mjög velþinni baróttu við fíkninasem er bæði alkoholfíknog líka einhvers konar ég að hvað ég var að segjatöblur, hefði ekkieinhverja töblurjá, lottum mér nú eiginlega að segja frá þújá, þú segi frá þúen þetta er það sem aðég myndi þá bara vilja byrja á því að spyrja þigfyrsta spurningin eraf hverju heitirbókin einnfætaballerinagetur þújá, það er, ég get alveg sagt því að það erþegar égvar send heim í COVIDég var að kenna ílandakusskóla og stjórnaþað leikúsi fyrir bönnog svo var égog önnur, við vorum elstarog það er allir svo hrættur í maðurvið myndum degja COVID, þannig að við vorum sendaheimog þá þurft ég nú að spekla í þvísko hvort ég ætlaði að leggjast í kvörogég er að geraeitthvað, ég kann ekki að prjónaég er á umögli höndunog ég kann ekki lesibara út í eitt, þannig að ég settist neyðvið tölvuna og fór að skrifaþað vísi að ég skrifaðgert leikjærðir af nokkrumsöngleikjum, ég sett upp16söngleiki ogfrumsáminleikrit fyrir bönninen ég hafði aldrei skrifað neitt að gagnivegna að ég er bæði lesblindog svo meðmikla, mikið náttúkilspresten ástæðanfyrir því að þetta heitir einfættabalriðiner svo aðmér fannst einhvern veginnég satt þarna við þessar skriftir ífjögur ár, skrifaðisjötagavíkunarog mér leiðog var í rauninni að gera hlutsem að ég hafði enga þekkingueða færnieða neitt til að geraog þá fór ég að hugsaég er bara eins og einfætt balriðinasem heldur áframað æfa stökkþó hún dætti alltaf á rassinen hún bara kann ekki að gefa stuðog hins vegar skoeinfætt balriðina getur kannski pínlítiðdansað ef hún hefur stuðningog hann hafði égí þessusko til að byrja með allar því að þetta fara að skrifaeinna bók, ég var bara að reyna að passa uppog það ég dagi ekki sjálf úr leðundumEn svo smá samanvar þetta bóken það tók nokkur árÞetta bara tók algjörlega yfir allan minntím, allan minn hugsuní fjögur árog það styrst inn í hotni í stofunum minnitil að reyna að koma yfireftir að ég legðist ekki bara fyrirog dagi úr leðundumen svo ég segien svo bara tók þetta gjörsamlega yfirog ég bara sati í þessu hotnií fjögur árog var í þessu og mátti eiginlega ekki veraneinu öðru á meðan ég vera að þessuNei, og það sem er svolítiðmerkjöld í þessu að því nú er ég búin að lesaþetta ansið velog allt handritiðog þekki þína sögu svolítið velað þú byrjanáttúrulega í benskunniog segi þið frá þinnibatnæskuog þinniþínu eiginlega fjölskyldu lífien líka bara fjölskyldu sögusem er alveg stórmerkilega sagaí Reykjavíkgetur þú sagt okkur aðeins frá þvífrá bara þinnisko ætt og uppbruna baraí nokkrum orðumJá, sko ég ranntil áttar aldusí tjattangutu áttjánamma mín og fyrrimaður hennar Björn Ólafssonbyggðu húsið 1907og ég reylaalinn upp í húsiþað sem eru tvær kettlingarsem eru báðar fættarum 1870og þar var mikiðstjættaskiptinga millir þessarað það ekki að kettlingasem að önnur var prestdóttirog efnuð og hinnvar alinn uppin í kotií næsta nágrinniog það er hérnavinnugunan unna, hún þýraði alltaf ömmuog hérnaog það er settust aldrei nýðurog borðuðuðu samanekki einsin á jólunumþað er að við svo borðuðuðu saman einsin á jólunumog það var að því að við byggumað öfrihæðinni og mammahafiði bóðið unnuog þegar amma komí skrúðanumog meðperlfestetar og alltaf aðiog sá unnu síta viðtil borðs, þá sáum þessaelskulegu setninguég hef ekki lagt það í vana mín að borðameð hjúumNefnilega, þetta er svona svolítið svo bara íupstairs downstairs í BreitlandiJá, það er svolítið svolítið, svo er mikið mamma sem kemurfrá allt öðruvísihennar búreldrar vorupappennar hafi brotisttil efna sem kaupmaðuren hann varómentað, þau vorubæðið ómentað, amma hætti skólaþegar hún varheld í nýjára eða tíjára og var sendttil þess að afgriði bakarihér í bænumog hann misti pappasinnogbróðurí miklusjóskaðaþannig að hann er 13 ára þegar hann þarf að verafyrir minnaog þetta var náttúrulega allt öðruvísiheimiliheimilisem að máðusem að máðu mín kemur íogfjara að búa með pappapappi vildi ekki flýtjaog allir vínirnirhennar, hún er 21 ásturhún kemur þarnaog vínirnirog heimilinu, þeir eru allirum áttræktþannig að þetta voru eiginlega svonaaldir sem væri þarna á milli fólksinssem skilir þarna á milliog hún kemur þarna á milliog hún kemur inn í þessa fjölskyldusem er eiginlega kannski til erirfyrstu svona borgarlegu fjölskyldunumí Reykjavík, er þetta ekki?Jú, jú, þú sér það skoTjarnagatan er fyrsta gatansem er alveru gataog hérnaog sýsterinnar var giftþau voru hérnaþau byggu í 1920hann aði fengiðsvo lóðhérna hann varhérna hann varekki símsin en hann varhérna brímtunumogþeir sem að byggðutjarnagötunatumburhúsin þarnaer að byggða á sama tímaum 1907og þetta er allt sama þettafólk er allt skilteinbyrðið skiltall fólki sem byggði tjarnagötunaog hann fekk þessa lóðvegna með því fórariðiað búa til götumeð frá tjarnunniog þetta voru náttúrulega baragamanlegasko þegar égmanna þetta í mérþá erenn þá förum byggjarnasem búa þarna í tjarnagötuog það eru breiðnir og sýsturnarog frú þettaog frú hinn fyrtog þetta var kallað töndugataaf sumum ættingumþetta var svona ættarfjölskyldugatajá, það var ættarfjölskyldugatasem aðskojá, fólk hann aðleita hansir stortiðaog þú hérnaeldst upp þarna í þessu húsihjá föðurömmuðinniog hérna þarþið eru þrjú sískininnog þú ert í miðjunni, er það ekki?ég er miðbarn, en sko pappinslastast þegar ég er fjögra áraog deysu þegar ég er sjö áraog þá er mamma ófrískþannig aðhérnaþannig að við erum þarna bara tværsýsturnarog sýstir mínsýstir mín húnhún kemur nú við sögu í bókinnihún var nú þekkt kona, hún er látinhún er látin, hérna Dóra Bjarnarssonog var mikil fram á konaí föllunamálum á Íslandijá, og svo er ég upp íkennarafskonaog svo áttu yngri bróðursem að fættist þá bara skömmu eftirjá, nokkur mánum eftir að pappi dópappi dó með jól og nýjasvo hann fæðist í júlijáog þetta náttúrulega breytir ölluí raun að veru í lífiykkar fjölskyldunar þegar hann fellur fráog mamma en hún sem sagtelur heldur bara áframog elur ykkur upp, er það ekkien þið búið áfram í tjandangutunei, við flýttjum út úr tjandangutuþegar ég er átt áraþað var þannig, já, alveg réttsko, mammu leiði alltaf eitthvað þettainnan um þetta lífjá, ég menna hún átti ekkert saminei, neihún var bara, þú sér það 21kemur allt öðrum stórum sískinahópog hérnaog vinnir þegar allir erum átturjá, já, ég mennahún ung kona þittulegajá, hún er barabarn, sko, í dag væri þetta bara barnjá, já, en ingasvo heldur þitt líf áfram, þú ferði meðal annarsí kvennaskólan og þar kynnustufullt af skemmtilegumkonum og stelpumsko, við skoðum byrja fyrst aðbarnaskóla, já, vegna aðþað sem að hefursko, móta mitt lífmjög, sko, erað ég er svo lesblindjá, en mittog ég veit nú ekki hvernighvernig mömmum minni dattaðií hug, sem er alvegmakalöst, aðfyrsti barnasálfræðingunnisem kemur til Íslandsað hún drífið mig til hansað því hún trúði ekki að ég værisvona heimsk, já, það var Sigur Jón Björnssonþað var Sigur Jón Björnssonogog ég gleyma aldrei orðinhérna, setningunni sem að hannsagði, hún er alls ekki svogrænþú mannst það þegar hannég mannst það þegar hann sagði það, skoog þá ertu átt ára eða hvaðnei, þá er ég um tí ára, ég verð ekkialveglega læs fyrir enn 11 árajá, og þettaþessi lesblindahún háur þérhún náttúrulega mótar allt mitt lífjá, hún mótar allt mitt lífjá, ég verð að læra að lífa með henniég var aldrei ekki að unni nittbuga á hennien hins vegar, sko, hef ég lesiðalveg ógrinni mikiðjá, jáog verði í rauninni allraalltaf að reyna að menta mérjá, má ekki eða segja það, skoað varandi þitt svona námsem barn og unglingurþar er líka leggurgrunnina því að, ég menna, það er líkaþar vastu strax orðineinnfætta ballirinajá, ég er einnfætta ballirinaen alla tíallra tí, allir frá því þú ert ballþegar þú vart að berjast við þettasem að var bara ekki greinteða á sama hátu að það er í dagnei, sko, ef ég hef gjátt þessa mammusem að, skohún var svona klár og næmjá, já, sko, hún hafði enga fórsendutil að vera svona klár og næmað því hún var bara, hafði veriðdekut og dúka og rófaog kemur úrjá, hún kemurþað er engin sem væri nittsérlega mentaður í hennar ræknihennar fjölskyldu, skoog þess vegnaskil ég ekki hvernig, akkur húnakkur hún, skobróðum minna líka lesplindurog við segjum alltaf ef við hefumgjátt hann, hann er nú doktorog profesor og við segjumalltaf ef við hefum ekki átthann að mamma aðþað höfum við bara verið að vinna í krónuninhérna, upp á kassanumjá, einmitthún hafði mikil metnað fyrir ykkar höndjá, hún bara trúði þvíég held hún bara trúði ekki að við verðum heimsen það fannst við alveg bráð gáðjá, sem þiðeruð öruglegasem að kennarunum fannst þú ekkiendilega, skoen mér langar að því við höfum ekki mjög langan tíma til að farastökki yfir þína söguég nefndi þaðþú fóst í hvernaskólan og þarkynntustu meðal annarsvinkonum þínum sem þú áttenn þann dag í dagog það sem ég langar til að spyrja þaumeila erhvað gerði það eiginlega verkumhvena var það sem að þúþig langaði til að fara útí listir eða því að þúí raun og veruþú klárar einn ekkerthefðbundið framhalsnámieða mentaskólan ám heldur ferðu tilDanmörkurer fyrst eða ekkiog kynnist þar fólki sem hefur áhrif á þvíNei, ekki DanmörkurNei, nei, alls ekki DanmörkurSkoSkoþað sem að ég hafði svona mikil áhrif á migvar það að ég kynntistsvona öðrumtossa íhvernaskólunumog það endaði nú meðað við vorum báðað að regnaog það voru allir búðala glæði þegar við fórumen pappi hennarvar ríturundurJá, ætti ekki bara að nefna hannJú, jú, hald og lagsnesog þegar ég kynntist þessar í fjölskylduog sáþessi málverkogogog allar þessarallt þetta umkverfimenningarlega heimilimenningarlega heimiliog flíillog ég veit ekki hvað og hvaðþegar ég kynnist þessu heimilisko mammenarSigur Haldastóttirhún var vinkanum mínog erhún var svo góðiðað húnþó maður aðri barahún aðriðurhún hérna alltafsínstóttið þá hann gætla hald og dóþá hann týnum við að fara að kalla hannlagsnesen hérnaþó maður aðrið bara 13-14 áraþá var alltaf að tekjaá mótið manni eins og maður er í gesturmanni var búið til að setjaþetta í bors og taka þáttí samræðurog ég bara heitlaði skjöldsamlegog ég heitlaði baraég man þegar ég var 13 áraþá heitlaði ég að verða listamæðurog ég vissi nú ekki hvernig listamæðurþegar ég hafði yngan sérlegaég hafði yngan sérlega talendað ég vissiog svo ætlaði ég að giftast liftamanniog frægum listamanniþetta ákvastuðu var 13 ára13 ára þá ákvæði þettaog þú stóðst við þettaog bara svo við förum frá þessaribensku þegar þú erum 13 árafrá þessari ákvörðunþá gerist það náttúrulega að þú fósttil kaupmanahafnarsko ég fór til kaupmanahafnar strax þegar ég er 5 árajá en ég minna þegar úrég núi að tala maður áframþú fórði 16 ára þegar þú ferði þarnatil kaupmanahafnarog þú kynnist fyrsta listamanninumjá sko það kom nú ekki að góðaþá ég fór til kaupmanahafnarþegar ég var 16 árasko við vorum reknar úrhvernarskólað við máttum ekki fara í landsbrófsvo við fórum bara með tossónumí hérnaí þarnavar það ekki gamli vestubæðaskólagangrannskóli vestubæðarvonastrættiskólanog svo náttúrulega barafjellin við þar báðará landsbrónu þarog hvað áttu þá að gera við migog þá dættu einhverjummjög að ég geti kannski lærtég geti kannski lærttækniteiknumog mjög langaði ekki til að læratækniteiknumen þetta var eiginlegasvona bara útgöngulegðað ég fór til Danmörku til að læratækniteiknumog byrjaþar í skólaþar kvöldskólaskilnáttu ekki orð í þessutækni málega að vísutalaði ákveðt að dönnska því að þið veriðað það sem barn og unglingurí Danmörku en ég skildi ekkinokkuð skap að hann luti íbyggingarþú veisthvernig þetta byggingarog leggja hús og leggja leiðslurog ég bara gata alls ekkieinbætt mér að þessusvo ein daginn þegar ég var að leiðin í skólanþá hugsaði ég er hægtég fyrir ekki í þennan skóla meirog fyrir inn ákarniballinsíðan þennan bráðfallega mannsem aðog hann er að lesa þjóðvíljensvo ég sest barahjá honumog þá er þettabasfæðir minn tilvonandi Magnús Trómas von Myndaukvariog myndlista maðurog myndlista maður, jáog þannig ég byrjaði baraað búa með honum16 áraþað er fyrsta ástin í lífiðinujá, ég veit nú ekki hvort það var ásteða hvort það var hendustöfnajá, það kemur nú fram í bókinuþetta var nújá, hann var náttúrulegahann var náttúrulega alveg ídealhann var bæði fallegur, gávaðurog lístamáðurþað var náttúrulega aðan máliég var náttúrulega bara bannlínþannig að það er ekki þetta að tala um einhverja ásteða eitthvað svonanei, en ég minna að þú varst ástfangin á hannjá, já, kannskief að 16 ára bann getur verið ástfanginjá, já, það er kannski bara þá sem að maður er ástfanginþegar maður er unglingurnei, nei, ég var miklu, ég var ekki ástfanginfyrir hennum færtugtþrítugten allavega, þá hérna kynnustu Magnusog Thomasin í þarnaog það verður, þið eruð alvegpari í fjögur ávið erum búin saman í fjögur áog þú eitthvaðst þitt eina badd með honumjá, hann rappog hérna, en á þessum árum líkaþegar þú kynnist Magnusiþá kynnistu leikúsinu líkaí kaupmannum, en þú ferða starfi í leikúsieða, nei, það er ekki, það ersetna sko, já, en þú kynnistí aðeins þarna, þú ferðaþað er í kaupmannhöfn sem þú ferðakynnast íslenskum leikúsmönnumog ferða, já, það erfjórum mánu setnaþegar ég flýtt þarna aftur útog þá er ég búin að ákveðasko að því ég vissi, ég er ekkigæti verið rítumundi, ég er svolesblind og ekki gæti veriðmálar en því ég er svo klausog hvað átt ég þá að geraþá er það eiginlega þeinaog tónlistamáðu kunni éggæti ekki heldur í spila og genna hljóðfærislúðs að hvað átt ég að geraþá allt í nögu sáð ég þarna leikúsiog ég hef stundumsagt það og líklega oftvið þig að ég hefbara fengið eina hugmyndumog það var að vinnileikúsi oghana, hún hefbara fyllt mér allat í símaog þú lýsi því mjög velog það er alveg góðir kaplar um þaðbæði þegar þú ert íþessu leiklistastarfi þínubyrjar í Danmörkuen síðan koma kaplar íkjölfarið um leikúsiþar sem við fáum aðfylgjast með þeir þegar þú fersíðan sem náttúrulega löngu síðanvið höfum að hlaupa hérnajá, við getum ekki sagtalla bókina, en þú fer tilEnglands og það er alveg bráðskemtilegirfinnst mér kaplar í bókinni umveruðina í Englandiogþú lendir þar í allskonaræfintýrum og kynnistallskonar fólkiog getur þú sagtokkur pínu lítiðhvað var það semsem hellaði viðEnglanda?hver svona fórstu þanga?ég fóð nú bara að þanga þaðþegar ég hef bara beðið skiprúttnefnilegaþað var það sem ég varog mamma aftursendið mér til geðleiknisí kveppmanöfna þegar égsko, ég hef eiginlega mistalla víni mínaog stóri dröymasem við höfum að byggjavið höfum bara að umbreytaog bylta íslensku leikúsiogog svo barasvo var ég bara reyginað því að ég er fóða erfiðsko í samstarfi að ég ræð ekki sjálfog hérnaþá er hann líklega alvegmikið mér að kenna eins og hinnumog ég baraég vildi bara deyjaog þá sendi mamma mig til geðleiknisí kveppman, nefnilega í Londonogmín kona, sýstum minnarBjörg Átnadóttirsem síðan var samstarfskona míntók á mótið minnumog þar byrjaðiþín í raun og veruenglandstvöljá, hún fór með mig í leikúshún hafði verið að leika meðgrúpu sem heit Triple Actionþiater og síndi aðalegaShakespeareShakespeareverkog hún hafði verið að leikaí Hamletárin áður með þiðog svo alltinn voru þeirri bænumog þá varfórum við að sjáeitthvað annanog þar sá ég á sviðinualveg stórstór talentmjög fallegan mannog hérnaokk var svo bóðií partíu eftirog þarna hérnasá ég að ég gæti slegiðtvær flugur í einu höggiað ég bara gerðistelskurínaaðal leikaranshann var aðal leikarinnog hérnavar það ekkineina ástNei, ég held aðþað var meiri hendustefnaÞannig að þú bara verið með þessummönnum bara til þess að verða listamaðurþeir voru svona þín í kennararÞeir voru mín í kennararÞú leist á það meira semþú vildi læra af þeimÉg vildi læra af þeimog ég hafði engin tök á hvernig átti ég að verða listamaðurhvernig átti ég að læraÉg var óaland og feriní öllum skólumog ef ég verð ekki reygin þá hætti égEnn fætt?Enn fætt, ef ég verð ekki reyginþá hætti égÞannig að allt mynd listnámþanga til að ég fóri í listaháskólan57 árahafði ég fengiðhjá listamönnum, starfandi listamönnumOg þessi maðursem þú sást aðna á sviðinuog sem þú fórst að vera meðJá, já, og giftistþú giftist honumog það var alveg hjónaband sem að varðií hvað? Sjárogþið störfuðu mjög mikið í breskuleikusiog þetta var svonaferðarleikus sem ferðaðist umBreitland og Evrópog þarna lekið bara í nokkrumsíkspísýningumÞarna var sterkitt byrjið að leikstirég var bara að leikaég ætlaði bara að vera leikariþarna leikið ófili og þarna leikiðtextimóni ogog svona ímislegtbara fullt af stórum fennlutvörkumfrá síkspírverkonum, jáog þarna alltaf læriði ég alltég læriði í rauninnisko, mér fannst þessiég fór þannig í leiklistskólasem fannst svo tilgjörðarlegurog aðstæðilegu þurfti að vera að kenna okkurhvernig maður hætti að planta okkur í gegnumeinhverhvað þetta heitir hérnaþegar maður er að reyna að fárullur sko, eða hvernig maður hætti að leikaí otisjónog hvernig maður hætti að leikaí auglýsingum og ég var svo stórupp á maður, ég ætlaði að verða stórlistá maður, ég ætlaði ekki að fara að leikaí okkur með auglýsingumsvo er þess að allt sem ég kann í leikúsihef ég lært innan leikúsijá, já, maður lært af öðrum og allt þaðjá, já, bara skemmtilegtog þú segir mjög greinilega frá þessu ölluí bókinnien þér að það þínu sambandi við Nigel Watsoner lokið, þá kemur þau til Íslasneieða semstu smám samanþú færði fyrst samantil Íslas og hann vinnursvolítið með þér á Íslandien svo færð þú að búa til þinn karriérsem leikstjóri á Íslandi, það ekkijú, jú, skoef við byrjum þar, sko, þá er það þannigað þetta varmjög erfitt líf, skoþetta var mjög erfitt leikúsþetta var svona grótoski leikúsþað sem er ólega erfiðarsko, erfið líkjámsþjálfunog allir þessi ferðarlegu og allt þettaogog hjónabativar svona, sko, nætt sérvottins svona índislegu maðurog ég á hann mikið að þakka og hann kendi mérmikið og margten þetta sambandvar, sko, runni út í sandinog ég vildi ekki bú, ég vildi ekkivera útlendingur alltaf æfiég vildi vera íslenskog þegar ég kem hérna heimog þá er henni svona umstabilaskiljaog, og, hérnaog þá fer ég aðleikstýraí unglingumí, hérna, í Hjafnafyrðií Flensborgog um leiða éghafi nú leikstýrtí borganesi áðurog ég fann strax að þetta var minnþetta var, jáég er ekkert mikið fyrirsviðsljósið, mér leiðist þaðog ég, mér leiðmér vist, skojá, þvíeftir að ég, skohætta að leika hefum við aldrei langaðþví hinnum einnhinnum einn á sviðiðnei, þú hefur baranotið ný leikstýrahlutverkinu ogþarna uppfra á því þarna þegar að þúbyrjar að leikstýraí unglingunum í Hjafnafyrðií Flensborg, ekki sattog þá ferðu svo smámsaman að leikstýra líkaekki bara áhuga fólki heldur líkaað atvinnu leikurumog hérna, mér langaðumað nefna það hérnaþví að þú tilengar bókinaí Hjafnafyrðuminningu leikstórahann verður þriðji maðurinnog tónskáldog hérnahann hefur gífulega mikil áhrifá þitt lífog hann verður þriðji mentorinn, ekki sattjújú, hannvið náttúrulega unnumég er náttúrulega 29 áraþegar við kynnumstog hérna, það var nú bara tilviliðeins og allt í lífið minnier einhvern veginn tilviliðþannig að ég bara rampi einhvern veginn ánæsta mann einhvern veginnen þetta var nú eiginlega tilviliðþegar við hittumstog hann er stóra ástinní lífið minniog þú myndi bara segja það að þessum þremu mönni sem við hefum nefntvið talandum á ástinaog ástalífið, þá er hannþá er hann, hann er stóra ástinn í lífið minniogog hérnaog við unnum mikið samanþannig að ég er ekki lengurkannski, þú veistég er ekki lengur, litla stúl kannski lít upptil hérna leikaranseða málaranseðaþannig að gera ég mig sjálfgildandi, ég er leikstjórinjá, og þið vinnir mjög mikið samanhann sem er músikfyrir þínar uppsetningarog þetta var alveg mjögbara gæfuríkt samstarfjá, mjög gæfuríkt, jújá, ogog auðvitaðhann var eiginlega alltaf í vinnu hjá mérog fekk lítið borgatog hérnaþannig að, en ég náttúrulega læriðisko hann elskaði leikúsimamma svo að leik honaog hérna hún, að við sem fannsthúnum alltaf leikariðu eila báttþegar hann fannst að það erbátt að þú eru upp á leiksviðinuhann var svona fyrir eitthvað yngvarum maðursjálfur skoen hún þótti gaman í leikúsijáog gerði virkilegafína hluti með mér skolæriði hann að fjera eins og þú á honum?ég hugsa hannég hugsa hann myndi segjaég hugsa hann aðskosko sambandi okkar varsko við dáðumst mjög hvort af öðrukannski held aðsambandinu hérna svonalífandi, sko honum fannstí svo góðu leikstjóri og mér fannsthann svo gott tónskáldþannig að viðvið dáðumst hvort af öðrujá jáþað hefur haldið ykkur gangandiog hann náttúrulega var líka mikið stuðninguvið þess að einnfættu ballerinnjá hann var mikið stuðningusko hann leit alltaf á mig sem að ég hefðimikið talinnhún fannst það alltafog ég fann aldrei nýtt annaðsem hefur verið náttúrulega mjög gottsem var náttúrulega mjög gott sko hann er 17 árum eldringiog hérnaog jáen hann lésst núfyrir tæpum 30 árum síðanjá1998og þú segi nú frá því bæði hans stauðastriðiog eins líkaþví sem að gerðist áðurí ykkar lífi sem er nú mjög skemmtilegukapli þegar þið áttuðheilt ára á kýpurog það er alvegbráðskemmtilegu kapli um allt fólkisem þú kynnist á kýpurog ég langar aðastis að tengja þaðvið einmitt það sem er líkaeitt hluti í þessar æfisöðinnisem er hvernig þúlísir ykkarjá, leifur varmyndur þú segja, var hann alkoholisti?sko, eftir sem ég hugsa um það lengurog eftir sem ég veit meirog eftir sem ég verði eldrisko, þá held ég hann hafi frekar veriðsko mani og depressihann drak ávorin og höstinjáog ég held að það veri svonasko, hann var enginstórald, hann til dæmissko, hann var engin stóraldalkoholistiði, hann var alltafheima hjá sér barahann misnotaðihann notaði áfengi skotil þess að deyfamanjuog hérna þú lísir því á mjögskemmtilegan háttu að þegar þið eruð á kýpurþá kynnist þið fullt að fólkisem eru í þessumsamtökum, sem eru að samtökinaog þar eru margaralveg bráðskemmtilegar mannlýsingarþví það er fólk úr öllumbaraheims álfumæli eða kannskiþví kynnist mikið að fólki frá öðrumlöndum. Já, já, þetta voruenski fundirog í rauninni skovar það nú kannski skoþetta var eiginlega kannskisvona rólegasta tímabilhjónabansokkarvið leiðumvorum bæði skoskapmikil, tókunst ávorum stundum eins ogsko yllu balin börnenþarna skoþarna, já, þetta var eiginlegasvona, já, þetta var eiginlega svonathe Indian summerfyrir dauðan skoog þarna kynntist maður náttúrulega fylltaf oppá slega skemmtilegu fólkibæði öllumlistamennum á eiginniöllu leikúsmennunumjá, og tónskaldog öllu þessu fólki skoþetta er lítið samfélagog svo er náttúrulega öllumþessu bráð skemmtilega aðfólkijá, það er alveg ótrúlegaþað er alveg ótrúlega lýsingar á þvíen hvernig myndur viðsvona í framhald að þessu, myndur við lýsanú, nú, við vorum að tala um aðsamtökinu að, og hvernig myndur við lýsasko þinni fíknsko ég, églítur á því sem fíkilu þetta, eða hvaðég, ég, ég venni náttúrulega bara að gera þaðjá, vegna aðað, sko, ég varalltaf hrætt við áfengiþegar það var slítill, bara alla tíðalla tíð, skoogog ég kannski, sko, notaði þaðmeira til að deyfa migþví ég dætti ekki tíðog á lágu í því margamikur eða eitthvað svoleiðis, ég þóldi ekkiparti, sko, ég er einhveralmíslugast í alkólistisem ég þekki baraað því að ég hef aldrei gertneitt á þessu sem að þeir geraen þegar að leifu degir og égvið fengum bæði krabba meina á sama tímaogog hann degiren ég lifiþá fekk ég svonahvíðapillurog ég tók þær ísex árog varð hán þeimog það er mín, sko,aðal nistla og hún er ekki skemmtilegþú dekki parti meðhvíðapillu eða þú ringir ekkivinkunni þínna og segir, heyrðu ég maðurað koma nýra að kaffi í Parísog fá okkur hérna valjumog þú veistþetta er bara ömurlegömurleg hérnainnveraog þegar hann leifudósk og þá bara langaði með aðdegja, maður langaði ekki að lífaog það tók þig mörg áraað komast út ur þessunei, það tók mig þessi sex áraþess að þú varstþað tók þig sex ára að vennja þig af þessunei, það tók þig sex áraþað tók þig sex áraþú þurftur að fara og vennja þaðog svo fór ég á búogsem betur perog hérnaog hef núsvona smá saman verið að lagastsíðan þájá, já, jáþví að í framhaldiaf því að þér eru hættirþessu, þá ferðu líka í þettanám í listaháskólan með þekkijú, nokkrum árun setnajá, þá ferðu í réttindanám í listaháskólanjá, jáog þá er ég sko 57 áragömul þegar ég lík því námijá, ogþú segir nú frá því í bókinni aðþér finnst þessu þetta námilistaháskólanum hafifært þér heim sanninum það að þújá, þú væri kannski ekkialveg, ég meina, einnfættballirina, það er að segja að þú gætir alvegþarna fannst þér baraþú nöst inn í þessu námijá, allt í hennu sko, allt í hennufór ég bara að, allt í hennu fór ég að sjábara nýju og nýju fimmjá, og það semháa rengunir, háa rengunir séðbara aldrei séð áður, já, jáog það var náttúrulega, skosem betur fyrir hefur allt breystjá, að það var þarna til og meðfög sem aðAnna fjekk ekki rítara til að skrifajá, og ég bara talaðiog hún skrifaði, já, og hitt vekk ég aðtaka munlega, jáog þá fjekk ég nýju fimm í báðumjá, þegar þú þurftir ekki að skrifasjálf og, að því að þú ert líka skrifblindað einhverju leitieða svonajá, ég er náttúrulega, skolesblindan, hún, skoég er ægilega vond í allir staffsetningog allir solinsjá, ég skil, já, það tengist ekkertþetta er lutað því samahérna, þetta er lutað því samajá, en þegar þú líturyfir þína, svona, æfiog þetta, og þessaæfisöguðina, svonahvað er það sem að þérfinnst að hafa reysið hæst hjá þéraf hverjertu stoltustaf því sem þú hefur gerðég er náttúrulega stoltustaf síningumhérna, eftir Evri Pítishérnatróðutæturum, metuog svo jöfninumsem var svona gaman óperasem að leiður skrifaðihérna, þetta er alltverk eftir Evri Pítisog ég er líka taltur stolt yfirfórgríska leikskaldiðjáog ég er hérna, að því að égsko, að því ég hef aldrei passaðinn í stofnanirég er bara, ég kann ekki að veraí stofnunað því ég kann ekki alltaf kæftiog segja alltaf það sem ég finnstþá var ég svo heppinmeira og minna allaminn starfsferðurað fá að velja sjálfverkinsvo ég hérna baravaldi það bestahérna Strindbergog Pintiðurog þannig að ég veriheppin með þaðað það veri engin valiðofan í mig verkég hef gert það sjálfog þá hefur líka staði sjálfí því að reka leikusog ég var náttúrulegalengi í allþjóðleikusinuog ég minna maðurbara að reka þetta allt sjálfurog gera þetta sjálfurog ég ersko þeir eru uppi staðiðog þegareftir það að hafa skrifaðþessa bókþá hérnavarsem áttur nú ekki þetta að verða bókvar bara til þess aðég myndi ekki degja leðinduskoeftir þessi fjögur árþá allt ég nu skonú í dagþekk ég miklu betur sjálfa migég þekk ég miklu beturmínakosti og mínakallaog mér einhvern veginnsko ég ákvaða að reyna að veravera samsögulreyna ekki að fegra migog reyna að drepa ekki fólkuleiðindumþað verður nú ekkiverður sent skafið af þérég menna að þú ert með náttúrulega alveg svakalamikil húmór og það er mikil húmór í særi bókog það var nú eitt af því sem að égbara ræk auðunni mjög fljóttþú hefur skemmtilega frásakna gáðuog maður hlæri oftjá já jáef ég hef ekki geta hlægiþað sjálfur í mér og allir þeirvittlissu og allir því sem ég er lend ískoþá væri ég líklega bara döiðjá jáþað skiptir málið af að húmór er í lægiþað skiptir málið sko að maður takir sjálfansig ekki svona alvarlegaskoen skoað þú talaðurhvað ég erstoltust afþá er ég bara daldurstoltuststoltust afstolt að hafa að lifa þettaað þettalíf mitt hefur verið mjög skemmtilegtþað hefur verið sártog það hefur verið sorglegtog það hefur verið allavegnaen þegar uppi staðiðþegar ég horfi yfireftir þessi fjögur ár þá er nynnikompu, horfi yfir líf mittþá bara finnst mér ég hafa veriðbara helvítiheppinég er einhvern veginn alltaf rataðog það er eitthvað gott fólkþað er alltafþað er alltaf einhver komið og hjálpa mérog bjarga mérog ballirinn hann bara heldur áframað snúast hann og einum fætiog lífið hefureiginlega verið þannigJá, þannig að þú myndir segja þaðað því er tóksta sem þú ákvastþegar þú varst 13 ára að verða listamærJá, og ég hef aldreiviljað vera neitt annarog þúhefur sagt oftaað þú hefur þessir þrýr mennií lífiðinu, þeir voru svona einhvers konarháskólarJá, þeir voru mínir háskólarog ég áðum alvegþú ég hef nú verið að reynaað gera lítur þarnamiklu ástþá á ég þessum þrem mennumóskamla mikið að þakkaöllum þremog þetta voru allir þrýrmiklur öndvegis mennJá, en svo hefur við líkasvo meðum ekki gleyma því, svo hefur við líka veriðunnið mjög mikiðmeð konum í leikúsinuog gertsíningarbara sett upp fyrstu verkhvenna eins og Nínu Bjarkarvar það ekki með fyrstu verkon sem hún skrifaðfyrir leiksvið? Nei, nei, hún aði núhún aði skrifað ogen þú varst að vinna mikið með svonakonum, leikonumí hvenna leikúsigetur sagtþað er nú eiginlegabara til að það er gleymist ekki?Nei, nei, en það er nú eiginlegaástæði fyrir þvíað þegarað maður er eitthvað svonaþáttægra leikúsþá voru bara konurna sem vorulausið svo miklu, miklu betri leikararsko ég fór ekkiþetta að setja mig inn íhérna, inn í hvernréttindiog annað slikt fyrir miklu setna á æfinniþetta var barabestu leikararni sem aðvöl var á voru konursem að þú gæstfengið til samstagsjá, sem að fengið til samstagsogþessuna, hérna, þessunaog þú læriði mikið af þeim líkaþað kemur nú alveg fram í bókinjá, já, ég læriðieins og til dæmis Bríði TjeðistóttirBríði Tjeðistóttir og Elningur Gíslassonþetta var fólken auðvitað skoég held þér að segjaþó að flestir séu mér kannskiósamálaað listir læristfrá, frá, hérnafrá, hérnahvað segir maður?að mista það til lærlingsog ég hef verið lærlingur þeirra bestujáþannig lítur á þinn ferilinnan leikúsinsjá, að ég hef verið lærlingur þeirra bestusem bæði kunnuog gáttuog gerðujá, emmitteru þetta ekki bara að ég lað fín loka orð?bara fyrirbara, bara, jú, takk fyrirtakk að ég fyrir elskan aðað hérnaég hef baraog þakka þið fyrir alla þín aðstóðog viðnáttujá, ég hef hérna baraþakka þið líka fyrir bókinna og barahlakka til þegar hún kemurí bókabúðir og vil barabenda hlustundum á aðað þarna er mjögskemmtileg og óvenjulegæfisaga á ferðinnieinfæta ballirinnantakk fyrir ringatakkthe end

Einfætta ballerínan: Inga Bjarnason ræðir við Hlín Agnarsdóttur

mið. 14. okt. 2026, 10:38 · 45:16

Endurminningar Ingu Bjarnason eru dásamlegur aldarspegill, í senn tragískur, fjörugur og fyndinn. Inga heillaðist snemma af leiklist og kom víða við í heimi leikhússins. Af fullri einlægni lýsir hún b

Samantekt

1. Í þessu hlaðvarpi ræðir Hlín Agnarsdóttir við Ingu Bjarnarsson um nýútkomna bók hennar, „Einfætta ballerínan“, sem er sjálfsæfisaga sem mikill áhugi stendur að.

2. Bókin spannar fjölskyldusögu Ingu, starf hennar í íslensku leikúsi og baráttuna hennar fyrir lífi sínu sem leikkona og leikstjóri, þar sem hún tengir þetta við samfélagslegar og persónulegar áskoranir.

3. Inga deilir líka persónulegri sögu um sína baráttu við fíkn, þar sem hún fjallar um bæði alcohol- og lyfjanotkun, og hvernig þetta hefur mótað líf hennar.

4. Samtal þeirra snýst einnig um áhrif leiklistar á líf Ingu, hlutverk leikara og leikstjóra, og þær konur sem mótuðu hennar ferð í leiklistinni, as well as hennar persónulegu viðhorf til listsköpunar.

Lykilorð

Einfætta ballerínan: Inga Bjarnason ræðir við Hlín Agnarsdóttur
Sólin - Hlaðvarp Benedikts bókaútgáfu
0:00 0:00
♪