Ísland er að liðSýtiðis útvarpið á útvarpisögu í umsjón Artrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirArtrúðar KarlsdóttirÞað finnst þá, finnst þá, finnst þá, finnst þá.Það finnst þá, finnst þá, finnst þá, finnst þá, finnst þá.Já, já.Þannig að hvað tók svo við?Nú, 17 ára guðmull, þá fór ég til Reykjavíkur í inntökupróf við söngskólan í Reykjavík.Já, já.Og sýsti mín, Anna og máur mín, máur, kerðuðu með þángað og það var mikið spenna í loftinu og ég fyrir inn og ég lendi í inntökuprófi við söngskólan.Og ég hafði svona, ekkert svo svona eina hugmyndum það hvert mér langaði að fara en var svona jafnvel með svona huga að ég kemist það hjá Guðruna og Símona.Já.Því að mér fannst hún eitthvað svona, já, heitlandi og pappi áttu held í plötu með henni og ég kem þarna í námið eða í inntökuprófi og lendi hjá þurriði Pálsdóttur í inntökuprófinu og Ólfu Kolbrúnu og fleirum.Kristínu Kortes minnum.Ég held að hún hafi verið við pianoið og nú ég söng þarna livs og sála kröftum og ég held að þurriði hafi fundist þetta að vera alveg sko bara hári fauk afturna af henni og ég létt svo mikið sko og saðiði mig getur ekki sungið eitthvað aðeins blíðara og hvað á ég há að syngja saðiði ég við hana, syngdu bara blátt líti blómettir, kattu það ekki?Ok, ég söng það og hugsaði með mér, já, já, kannum bara ekki.Það getur við þessa óbeisluður öll mína en viti menn, hún sagði ég ætla að taka þig í söngna og þá fór boldin að rúna.Ég var hjá frú þurði Pálsdóttur í fem ár við söngskólan í Reykjavík og þá sem sagt hérna kynntist ég nú ymsu og áfram fannst mér þetta að vera eitthvað sem ég ætti að gera og þetta eitthvað að vera fyrir mig.Nú undirleikari minn eða meðleikari minn í náminu var alltaf Jórun Viðar, tónskáld og það var dásalmett og ég lærði reyndar á píjónu hjá henni líka á samt Kolbrún og Sæmustóttur,held áfram píjónu náminu og sé ekki eftir því því það bjarga miklu í dag og þarna held ég áfram í fem ár og tók einsöngvara prófið eftir fem ár og fór þá til Ítalíu í framhalsnam.Já.Og þá var ég þar hjá Pér Miranda Ferraro í Milano á Ítalíu í tvö ár en var þá kallið heim til Íslands til að syngja titillutverkið í óperunni Tosku eftir Puccini.Já, já, það var staldra aðstataðið en hvernig var í fyrsta lægi að taka þessa ákverðun að fara til Ítalíu þar svona þessum árum þótti þann og ekkert svona sjálfsvæða hlutus.Nei, nei, kannski ekki en...En samt, sko, eins og nefnendur gerðu á þessum tíma þeir vildu svona sigla, sigla yfir hafið og vita hvort að þeir fengi eitthvað meiri sarpinn, meiri kunnottu og svona kannski bara svona takast á við þetta og öðrum grundöðli heldur en bara heim á Íslandi.Og einhvern veginn fæðast mig bara Ítalíu að vera eitthvað fyrir mig og jú, jú, Pávar ofti kom það.Það var það ekki, þannig að þetta var svona allt í gemislu þannig höstum á mér, Pávar ofti, en þá, og til Ítalíu skildi ég.Rengdar var, þá var ég búin að kynast manninu mínum, kjartan Ólaf sinni, sem að var í söngnámi einni. Við ætluðum okkur ég að fylgja til Finnlands í Sibeliusara Akademíuna í Finnlandi.Við komastum ekki þar, endi við vorum svo óhæppin að það ári voru einhver erlendir nefnendur teknir.Svo stefna var bara tekinu í Ítalíu.Og út fórum við, með enga kunnatu í Ítalsku, gáttum sagt svona sí og nó og bongiorno og kennarinn okkar, ferrar og kunna ekkert nema ítalsku og fransku.Já, og dugði þetta til sí og hatt.Þetta dugði það ekki til.Nei.Það gekk lítið.En þetta er rosalega erfitt að gera svona áskorum.Já, já, það er það. Þetta var heilmikið áskorun.En við kjartan við heldum okkur bara út í það að...að reyna að læra eins mikið og við gáttum í ítalskuna.Já, já.Svo til þess að bæði að geta tjáð okkur þar núti og við kennarinn okkar, við skildum núna ákveðlega hvað hann væri nú að fara með okkur því að kjartan var líka í námi hjá honum.Já.Framhaldsnámi.Já, já, hann hefur líka farið í framhaldsnámi.Já, eftir söngkennarprófið við söngskólan í Reykjavík, þá fór hann, við fórum semst að saman út, 84, 1984.Já, já, já.Og þetta er, þetta er mjög ekkið smáraði, en hvað svo eiginlega, sko, þú ert að lýsa því að þú hafi verið kölluð hérna heim og til að syngja með Sinfonið Hljósöld Íslands og, en hvernig var það?Hvernig, varstu þá orðin daldi magnum að fara að spyrjast, voru konar að frettir aðeins?Já, það var eitthvað að fretta.Já.Já, það viltist eitthvað að vera að fretta.Já.Mér gekk ofsæla vel úti og mér gekk ofsæla vel hjá þau.Fyrir því að Pálsdóttur heima tók svo miklum framförum á þessum fimm árum hjá henni því hún lagði grunninn fyrir mig svo óskaplega réttan að ég þurfti aldrei að vera að fara eitthvað aftarbæk á áfram.Það var bara alltaf áfram og svo því kom ég hendunar á Ferraro úti sem var nú mikill dramatíker, hann var stór tenor, dramatísku tenor og var kallar á fljúandi tenorinn.Já, okkur.Því hann flög á milli staða og sögum.Og þelgo.Já.Nefna hann sagði sko við mig að ég væri tilbúin til að fara og syngja fyrir bara út um allt þarna 86 tegar ég fæ bóðum að koma heim.En þá hafði Mauricio Barbacini sem er ítalskur, hljómsetastjóri, haft eitthvað veður af því að ég væri úti og væri með þessa rött og hann kom út,sérstaklega, já, fórsa hann kannski svo að hann átt að stjórna.uppfæstlunni á Tosku við þjólu kúsiðsem er hljómsveitinniog hann kemur út tilÍtalíu, þarna tilMilanoog hlustar á migþarna í tíma hjá Ferraroog hann saði strax jáég vil að þú komir heim til að synga Toskuað þannig að þá átt að vera aðallutverkiað það er óperiðjá, já, jáog sko þarna var ég aðeins 25 áraog gömulþví eins og ég segi skoað ég var með svo þróskað rætt straxog það týðkast ekkiað 25 ára gamlarToskur sé að syngjaakkuratþað er svona 40-45ja, herðu, við skulum heyrahérna, viðst ég alltaf að ríjaút Toskuút samnindri óperiðog það er gestur okkar hérElin Óskarsdóttirsem syngur á samt sínfónuí hljósið Tíslansí hljósið TíslansÚtÞjóðÞað er mjög mjög mjög mjög mjög mjög.Það er mjög mjög mjög mjög mjög.Það er mjög mjög mjög mjög mjög.Það er mjög mjög mjög mjög mjög.Það er mjög mjög mjög mjög mjög mjög.Það er mjög mjög mjög mjög mjög mjög.Það er mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög.Það er mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög.Það er mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjög mjÞjóst þetta hlutverk að koma til Íslas 1986 að syngja Tosku og hérna hvað gerðist þeir lefni það?Þetta var þetta allra fyrsta óbúrlutverk.Já.25 ára.Já, akkurat. 25 ára lítill sníl frá Hólsvelli syngja sitt fyrsta óbúrlutverk Tosku við þjólu kúsi.Það var óskaplega dásamlegu tími og ég fann það svo mikið vel að ég átti heima þarna.Mér fannst það bara svo gaman og ég fekk svo dásamlegu móttökur frá áhorfundum og áheyrendum,frábæra dóma, frábæra krítik í dagblöðum og þetta allt saman fleitti mér náttúrulega áfram að halda áframog ég fekk svo mikið út úr þessari síningu Tosku að því ég líka vissi það að þetta var kannski aðeins ofar mér að sínga Toskuen samt ég tókst bara á við það eins mikil að lúð og ég gæt og reyndi að tórttíma gjur öllinu.Því þetta hlutverk er stórt og kröfu haldt en kennari minn Ferraro hann sagði við mig þegar ég fekk þetta hlutverk og það var ákveð ég tekið það og myndi sínga það,síngduð þetta sem ung Toska og ég fór með það í fartaskinu heim og ákvaða að sínga það bara með minnur öll,reyna að búa ekki neitt til, ekkit að vera dramatísera eitthvað og mikið sem að ég væri ekki, 25 ára gömul,kemið það bara setna sem að ég fekk svo aftutæki fyrir 2005 að sínga Tosku og var þá orðin Þrosku söngkona og maður fann það að maður kom svona svolítið öðruvísi að því en bara dásamlegt.En hvernig er að fá svona eila skilaboð eða fyrirskipanir, síngduð þetta sem ung sko, hvernig, hvað þýðir það?Já sko, bara að ofgera ekki röttinu minni.Það voru skilaboðin því að þetta er frekar dramatíst hlutverk og það er svona svolítið spinnukefni í þessu hlutverki.Þetta er sko, þetta er, hún er, Flórija Toska er söngkona og hún, hún lendir í því að unnisti hennar Kavaradossi er kjærðu fyrir landráð og skarpja löglustjóri kallar hanna til sín.Og hann er búinn að handtaka Kavaradossi og hann vill fá Tosku, bara vill fá hanna, í staði fyrir að þá mynda hann þyrma lífi Kavaradossi.En hún berst af öllu aflið því að hún alltaf sér ekki tann veg.En segir við skarpja að ef hann skrifir löstnarbref fyrir Kavaradossi að þá skuli hún þýðastónum.Já.Það var náttúrulega ekki dættlun hennar sko.Því að hún fekk löstnarbrefið og allt það, en það var heldur ekki það sem að skarpja alltaf þessi, hann ætlaði ekki að gefa henn einum löstnarbref.En það endaði með því að Toska drap skarpja.Já.Því að hún sá það alveg að það er það að vera þannig.Já.Að, og þannig að hún drapa hann og gengur frá honum vel og vandlega þarna.Og leipur svo út og með löstnarbrefið og allar að frelsa Kavardossi sem að fekk náttúrulega þau skíla bóð eða herminni sem að átt að skjóta fengu þau skíla bóð að þetta ætti að vera svona í anda annars manns og það var bara að skjóta hann.Já.Og þar með, þar með náttúrulega lögð þessar óperu að Toska hún hendið sér fram af kastala brúnu og drapuð sér.Já.Þannig að þú sér þetta er dramatík.Heldur betur.Og þetta kannski, þarna liggur kannski löstnin í að kennarmi segir, syngdu þetta samt sem ung Toska, ekki dramatísera þetta á mikið, þó þetta sé dramatísk saga, ekki ofgjöra röttinu þinni í þessu.Já, akkurát. En þetta lítur að reyna rosalá ykkur þegar þið erum það að syngja.Já, já, við svitnum alveg eins og grísir á sviðinu og allan pakkan sko, en þetta er bara svot.Gaman, þetta er bara svo gaman og ég, ég er í þeirri deildinni að vera svona í dramatísku deildinni, ég er ekki léttulýrisku sopran sem að syng engungu bara um ástina og þuglana, en ég, mín rött, henni var alltaf þetta hlutverk, mín rött og ég líði því bara, ég líði því kalli og þetta er ég í tólkun, þarna er ég í essinu mínu.Akkurát.Akkurát.Akkurát.Akkurát.Akkurát.Akkurát.Akkurát.Akkurát.Akkurát.Akkurát.Akkurát.Akkurát.Það er einhverja hluta vegna að ég er alveg hrengt í essinu mínu ef ég er í nógu dramatískum og svona skjelvilegum atriðum ykkur ég um, eins trúið kona og ég er nú og ég beð bara guð fyrirgefningar á eftir, það sem láti mínir.Jú, jú, það, þú veit að leika hlutverk, þetta er bara gott að, svona, já, þetta er bara gott að bá að heyra, en mér langar svona að heyra næst hjá þér, Elin Óska.að eftir þetta, þá heldur þú verður hérna áfram í Íslandi og þá ferður í kórastarðið, segð okkur frá kóraunu.Já, sko, þegar að eftir tosku, að þá fór mér að bjóðast þér heima hvert hlutverkið að fæta raður og ég tók þann pól í hæðina að það er ekki út að syngja fyrir eins og kennari mín allra.því að mér fannsteinhvern veginn að minn vettfangurbara ætti að vera á Íslandiég var afskaplega heimakærog þá náttúrulegavar maður að hugsaég meina ég fæ ekkiég get ekki verið í fullkomnuog fullu starfi semopurusungona á Íslandiþví að það er svo fárið fæsluðurog kannski eitthvað sem henda mér ekkiþannig að ég varðað hugsa út fyrir rammanog ég hafði alltafsvo óskaplega gaman að þvíað hlusta á kóraog pappu minn varalltaf í kór og var með svoflotta og mikla röttog mikið sungi heima og ég spilaþannig að þetta sko náttúrulega komtilbaka til mínafhverju ekki að reyna að spreita mig á þvíað verða kórstjóri og læraeitthvað að meðhandla kóranaognú ég fór í þaðá samtí að ég fekk líkakennarastöðu við söngskólaní Reykjavík straxáttatí og sjöog kendi þar alveg fram að2000 minni með eitthvaðogþá fór ég svona aðhugsa, kennslasöngur, kóstarþetta var eitthvað sem ég geti hugsað mérogheldur henn að þeitastút um allan heim ogofur selja sig hinnum á þessumog þeitast og veriferðartöskum á hótunumþað var ekki eitthvað nefnirbara ég, það er baramín tilfinning var bara einhver önnurmér voru ofsalega heima kærbara Ísland, litla ÍslandAkkuratog þannig náttúrulega byggistþessi tegund menningar uppþessu sannali að því að fólkustaldrar við hér og verður hérog eins og óperkórhafnaferðarjá, já, jásem er bara, sem gerðir núGarðin Fræðanvið það innan lang sem við þannþað er alveg rétt, hann vartil, skal ég segja þér, árið 2000þá var ég búin að stjórnarangaingakórnum í Reykjavíksem var áttagakór hérna í Reykjavíkí tíu árhúnakórnum í Reykjavík stjórnaðií einhver eitt eða tvö árog þetta var svona gott faranesti, eitthvað langaðimig meira, mig langaðieinhvern veginn að stjórnakór sem aðværi í hlutverki í óperu, óperettumog eitthvað slíku, því þar var ég mestsjálfþannig að þá stopnaði égóperukór, Hafnafjörðarárið 2000sem að hétt fyrstsöngsveit Hafnafjörðarbreyttum svo nafnað því aðefniskrákórsinsvarð engönguóperukórar og óperettumeð svona smá íslensku ífaviog maðurinn minn Kjartan Ólafssonhann kom með mér að þessusem sér sattsvona aðstóðaði mig í þessuog söng meðal annars í kórnumí bassanum með senni fallegurött, hann er svona frekarsko ekki bassi en hann er frekar lýriskubaritón en getursungið vitt og breyttþannig að hann hjálpaði mérofsarlega mikið við kórin líkaog þetta varð svo skemmtilegutími í 13 árog svo var ég með fulltaf einsöngurumalveg bara nefnduða skokomuð og sunguð með okkurog Kjartan, maðurinn minnsöng meðal annars oft með okkur einsöngAkkurat, ef ekki, mitt að fá að heyraað þú erststjórnandi kursinsóperur kurs að hafna férðaen það er Kjartan Ólafsson maðurinnsem syngur, ef ekki að hleypameð tónum aðeins aðundir þinni stjórn, við sjáum hvernig það gengurog meðlegahvað, lægið, fyrir láti mérfyrir láti mér, jáúr óperunni galdraloftiójáJón Áskissonog þetta var við frumfluttum á sínum tímaeða ég á samt fleirumÞað var glæsilegtfyrir láti mérfadirinnsætifyrir láti mérég vilgrátaorðokunsunnitlargjörðiumjútlegaog fyrrastöyðafylitégog fjérað góðtumfylit égog fjérað góðtumdröngðurog kaldurað mæðingtaldrihlaðurog hrætturþurrað dittistþim að veitþim að veitþvímæðumyngurþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíþvíÞví við ég út er átun, því við ég út er átun,því við átun átun átun átun átun,því við ég út er átun.Því við erum umhvert að fara yfir þessi lög sem að fólk sjáu svolítið hvað þú hefur verið að gera.Því að margt af þessu virðist vera beina brautinn og þú kemst ofar og ofar og fær fleiri hlutverk og anna.En þetta er líka.Það er líka erfitt og það koma líka svona dimmi dalið hjá óperursöngurum eins og öðrum.Og þú hættir einmitt að syngja á tímabiliði. Hvað kom fyrir?Já, það er búin og spurgir. Hvað kom fyrir?Ég vissi það svo sem eiginlega ekki sjálf í einn síu ár.En 2015 var ég bara orðin svo veik og bara með verkið allstaðar og ég var brómúleg ogog sála lífið í rúst og ég fytnaði og fytnaði og leiknaði og þú verður bara að læra að lifa með þessu.Þetta er bara að vefja gíkt hjá þér og þú verður bara að, já, bara taktu þessu eins og það er.Nefna eftir sju árin þá var mér ná bóði því að það var ekkit eftir af mér.Röttin fór, ég mista hana, ég misti bara sálar hell mína, ég misti bara líkamann í vittlissuog út af ferju þetta fannst mér mjög skrítið, ég sem var alltaf rosa sess og kátt og orku mikil og glad lind manneska.Það var allt farið og ég þóldi ekki að hlusta á tónlist einu sinni.Það var bara gjössamlega, mér var frámunað að hlusta á tónlist og það endaði bara, já.Það er svona dimmudalur sem kemur svo mikið fyrir hjá fólki þesski.Það er bara þannig.En sjá hver þetta komast flottur.Já, loksins.Það komast sterkari frá því.Akkurat, loksins þegar að uppgönda þess hvað það var.En ég var greinbar hennilega vittlust og ekkit grein í raunni í sju ár.Og loksins þegar ég komst í réttu manneskuna sem var ósk yngvastóttir kvennsjúkdamanlegnir,hún bjargaði lífi mínu, dásamlega kona.Var það breytingarskinn?Heldur betur.Akkur sáu læknar það ekki strax að þetta gæti verið það.Því um leið og hún meðhöndlar mig með breytingarskiðið, með réttu hormónalífin,þá bara húrraðist ég upp, varð eins og ég var, já, nánast, eftir tæp tvö ár,það tóknuð þann tíma að balansera lífin.Og ég bara náði bara öllu upp áttur minni gleði, röttin kom, allt kom,nema eftir sátur um 30 kíló.Já.Af bara, of þingt, sem að komi vegna þess að efnaskiptið,þið mín fóri algjast rönt við þessar hormónabreytingar.Já, en hugsaðu hvað er yndislegt að uppgöta og fari,sko, allt í lagi þó að sé óbeður svona annarslæði í lífinu.Jú, jú, jú.En að komast upp úr því og komast og halda áfram,alltaf að halda áfram, að séru hvað þetta er yndislegt að geta upplefa.Það er það og það er stórkvastlegt og missa ekki trúna á sjálfum sér.Já.Og ég minna, ef að, ef að ég og þú,og allir, missa trúna á sjálfum sér,þá eru við ekki góðu málum.Og þarna varði ég, eitthvað neyn,bara, ljóniðið sjálfum er,varðist bara áfram, skilvið.Það er þetta að morgun er komin í dagus,þess að segja því texturinn.Já, það er bara þannig.Og ef maður bara gefst ekki upp,það er bara, skiptur öllu maður.Það, það orðir ekki til í orðabókið.Nei, og ég segi,bara ekki horfi bak sínni speilin,ef eitthvað kemur fyrir.Horfa áfram.Gleðjast yfir því sem maður fekk.Og það er svo dásamlega tilfinningað komast út úr svona erfileikum.Líkamlegum, andlegumog óskaplega erfiðum erfileikum.Ég sé alveg að þú geistlar.Já, í dag nýðum ég svo vel.Já, það er bara stórkvæmslega orðið.Þú geistlar og hérna,það eru sem sagt,það eru söngur,það eru söngur hérna,svona, hvað við verðum að segja,amalið, hátíð,hjá fyrr tjáraferill,Elin Örskar,fjörða oktober í stanlemi Kópaví.En hvernig tólist allar að flytjaíslenska norræna?Jó, ég verði með svona sýllítakverju.Ég verði með svona, sko,aðeins tötsa svona á íslensku norrænu,trúarlegum,sönglegum,á samt ópjúrkórnumog að mestulegtilverði ég með ópjúrarjurog senur úr ópjúrumá samt ópjúrkórreikjavíkur.Já, þetta er glæsilegt og ég verði að segja það,Elin Örskar, að það er baraunnuna að sjá hvað þú geistlar öllaf innri og yttri fegurðog lífsgleðiog þetta er bara fylgi fiskurvonandi sem allra flestraen við skulum að síðustu heyraaf því þú stofnaðanog prur kór hafnafjörðarað við skulum hverja hljústendurog ég þig, Elin Örskar Stóttirfyrir að kominga til okkarog deila þessu með okkurog við ætlum að heyri lokinPatrínu og Pressa úr óperinniMacbeth eftir verdiog það er ópjúrkór hafnafjörðarsem syngur undir stjórn Elina Örskar Stóttirvið Pianoþegar Pítur metog við bara þökkumkella að fyrir Artur Kallstóttirtakka þér og ykkur hljústendurstjórnandi útsendingar Einar Karl Gunnarssonvið þökkum kella að fyrirVerðesælPatrínu og PressaPatrínu og PressaPatrínu og PressaPatrínu og PressaPatrínu og PressaPatrínu og PressaPatrínu og PressaPatrínu og PressaPatrínu og PressaPatrínu og PressaPatrínu og PressaÞað er því að það er því að það er.Það er því að það er.
