Kæru hlustendur.Gæstur minn í segðu mér er Snjólaug Lúðvík stóttir uppistandari og handreit sögundur. Velkomin í þattin.Sæl, takk.Hvenar vissur þú væri fyndin?Úf, já, stort spurt.Sko, ég er ekkert sérstaklega fyndin í daglögu lífi.Ég var ekki aldrei, í bekknum mínu var ég aldrei einhvern svona trúður.Ég var ekki með svona, ég er ekkert eitthvað sérstaklega góðið að segja sögur eins og sögum er yfir.Það er veistlum, ég þarf að setja sniður og skrifa hana í þrjátíma og ég komst að því eiginlega bara þér úllingur og byrja að skrifa dagbækur.Og þá fattæði ég bara allt í henni var ég búin að setja í einhverja sex tíma yfir dagbúkinni, bara að skrifa um það sem hafi gerst þann daginn.Og bara tíminn einhvern veginn kvarf og ég var að reyna að orða það einhverja eina setningu og skrifa hana aftur og aftur til að gera hana að finna.Og svo las ég hana upp fyrir vinkunum mínar.Danmörku fórum í Nordsjöp, fengum vinna á Burger King og hérna það var ekki nógu gott fyrir okkur.Á einn stórkostlegt.Já, legðum sjö saman í búð einhvers þar og hérna getur ímyndaðið stemmingunum þar og ég las upp á hverjum degi, las ég upp úr dagbúkinni hvað við hefðum gert þann daginn og þær lág í kasti.Og það var svona það sem ég fattæði sko, já, í svona fyrsta skipti bara byttið að þetta er eitthvað.Af því að þetta var bara, þetta var eitthvað daglegt líf fyrir okkur, eitthvað við fórum út í búð og lalala en ég náða orðaða og einhvern veginn spinnaða og gera það eitthvað snöðugt.Já, svona að skapa eitthvað í kringuða.Já, gera eitthvað í kringuða.Já.Og fannst það líka bara svo gaman að sko setjast yfir það og spá í bara orðalegi þetta orðir fyndið að við setja svona og það er svona púslu spil, einhver starffræði smá með orð og hérna og já.En fram að því held ég að það var bara frekar leðileg sko.Já, bara þannig. Og er fólk alveg, já, værtu fyndin?Ég fæð það mjög oft, segðu eitthvað fyndið.Segðu eitthvað fyndið, þú ert uppustandari.Já, akkurat. Og það kemur fólki bara mjög óvart stundum að því ég er bara svona eitthvað einn þurru og feimin og lítil í mér dagstæle.Þegar ég segist vera uppustandari, fólk alveg, já, og bara svona, æg grei ég stelpana þurru að standi því.Eða dúleg.Já, dúleg, já, nokkulega.Sko, þú má skoða ljósmyndir að þér, þar sem þú veist að kynna sjálfa því snjólu.Já.Já, þú veist, ég fann eina mynd þar sem þú veist brósandi, en þú brósandi, þetta er ekkit eitthvað brjálaðslegt brós, sko.Nei, nei.Þú ert svona freka bara alvarlega öllu myndum.Já, mér finnst það, já, takk fyrir því.Sem skiptir náttúrulega öllu máli.Já, það skiptir miklu máli í húmór að vera sættur.Já, mér finnst það betra upp á að selja mig sem einhvern veginn, þetta er ekki hérna, dyn, dyn, dyn, dyn, dyn, þú veist, ég er meira að fara að vera bara róleg og kannski kalltæðin, ekki, það verður enginn kannski massa, það verður enginn brussugangur.Nei, akkurat.Þetta verður bara svona rólegt fyndið kvöld.En notar þú sæmsagt kalltæðinina mjög mikið?Já, já, já.Og ertu alveg upp við kalltæðinni eða hvað?Ehm.Já, nei, fóröldra mínu þau eru bæðið mjög fyndin, amma mín líka, nei, kannski ekki þetta sérstaklega mjög kalltæðinni, sko, ég held að ég hafi bara, einhvern veginn, í gegnum lífið þróaðana með mér.Já, þú ættis að lifa þetta af.Þú ættis að lifa þetta af, að vera svona skrítin.Ég var hérna í svona, já, sko, þú notlað þróar með þér svona húmor og kalltæðinni held ég sérstaklega í skóla og sem stelpa þegar þú ert ekki sætasta stelpan.Og allir strákarnir eru skötnir í, þú veist, einhvern veginn, bestu vinkuninni, vinkuninni, já, Havrun og Silja og allar þessar.Já, já.Þær voru allar einhvern svona mótiltísku skvísurs og þá þartu einhvern veginn, þú hefur það ekki, þá þartu samt að reyna að skara fram úr einhvern hátt og þá notar þú húmorinn.Þannig að, þú veist, fallegt þólk er alltaf ófindið og, nei, segir sem þú, sumir hafaða bæði sem er óþólandi.Já, það er náttúrulega óþólandi, við tölum ekki um það. En það eru, sko, margir, það eru, sko, mörgum fyrst bara kaltæðinni fyrir eitthvað erfið og skilji ekki kaltæðinni þegar fólk tekur lífið sitt bara, eða líf mjög alvarlega.Já, það er mjög...Það getur verið skemmtilegt.Það er skemmtilegt, þegar þú þart að segja svona, ég var grínist, já, ég ætla ekki að flega mig fram að þessum kletti, það var bara grín.Þetta var kaltæðinni.En hvernig ertu alveg upp, Snjólaug?Herðu, ég þæðist í Álfheimum, þar sem ég er býðin endur núna líka, og svo nýjum ánaða gömul flytti ég til Trómsu með fórundri mínum, þar sem þau er að læra pappir að læra sjávarútveksfræði og mamma er að læra kokkinn.Og í Trómsu er, já, myndir á mig þar sem ég er tveggjára og Snjólinn nær bara, þú veist, sju kjóla.Kilometra, einhvern veginn, uppilöftir.Rósalega, það sem ég man og það sem ég sé að myndir mig er ekki komið aftur, en sumrin eru rosalega fallega og svo eru veturnir ennþá verður enn hér heima, það er bara dingt, einhvern veginn, hún kemur aldrei fram, Solin.En rosalega mikið snjóru fallegt og þar byggum við í stúdenta Raðhúsi til fimmar og svo fer pappið vinnu í París í Fraklandi hjá fyrirtæki sem þá hétt Æslandik, sem heitir núna, ég man ekki eitthvað, Æslandir, Æslandgrup.Það fyrirtæki selur Íslenskan fiskum alltaf að vera upp og pappið var að vinna þar.Þannig að þú manst vel eftir Fraklandi þá?Já, man mjög vel eftir Fraklandi. Ég glemdi allir í norskunni til þess að heiluminn geti lært frönskuna. Ég á vítjóftökur að mér að tala norsku og ég skil ekki eins og sjálf hvað ég er að segja, ég hef ekki hugmynd og mikið ekkert betur enn öðrum að læra dönsku, hún er bara alveg farin.En franskan er ennþá, ég tala hana reybrannandi ennþá.Er það ekki svolítið gaman?Það er rosalega gaman, já.Hóstu þá kannski í nám þá til Fraklandi eða eitthvað slikt?Já, svo fór ég aftur þegar ég var tvítug í svona eitt ári í Sorbon að læra franskar bókmættir. Var aðalega að læra um óti í Rauðvinn samt á því ári.Akkurat.En já, það var gaman. Ég lærði líkt.Ég fól líka í B.A. í fransku. Því ég var svolítið tínd millir tvítus og þrítugs, vissi ekki alveg hvað ég ætti að gera við lífið mitt.Og ákvæða að fara í háskólinam þar sem ég kunni eiginlega allt og er þið best og getið liðið vel með sjálf að mig.Og gekk það eftir það?Já, þið gekk mér vel. En samtinn alltaf líka að læra franski í háskóla er líka margt annað en bara tungumáli það er bókmættir og menning og alls konar.Þannig að það var líka mjög skemmtilegt nám.En mannstu vel eftir hvernig þið leið í París snjóla þegar þið byggðuð þarna? Þú og fóröldraðinir?Já, ég er náttúrulega þekkt ekkert annað nema þegar ég kem heima á sumrin til Íslands.Og þá, ég hafði náttúrulega aldrei búið í Íslandi fyrir enn 11 ára og þá var Ísland svo mikið draumaland.Það var allt af því það var svo gaman. Við vorum náttúrulega bara mættum í tvær vikur og það vildi allir vera með okkur,allir fóða okkur í heims og allir gefa okkur snúða og hérna kleinur og blandi poka.Blandi poka er ekki til í Fraklandi.Nei, nei, afhverjad.Þannig að það varði eitthvað svo ótrúlega skemmtilegt land og Fraklandi varði leiðilegt í samanburði.Og frakkar eru svolítið, ég elska þetta landið en þeir eru mjög strángir og það eru mikla reglur í kringum,sérstaklega í skólanum.Mamma, ég get enþá grætt mömmu með þessari sögu. Ég er sexara, nýbyrðið í skólanum,bara svona búin að vera nýmánið eða eitthvað. Við skiljum engi mamma og pappist tala enga frönnsku.Ég er rétt svo eitthvað að byrja aðeins að finna út úr því.Ég kem með heimalærtuminn minn og ég segi,mamma, ég held að þú er að kvitta á þennan heimalærtum.Og mamma bara, nei, það getur ekki verið. Ég heyri mömmu mín að byrja að gráta núna.Og hún er, nei, það getur ekki verið. Og gera það ekki, ég er bara, ok, ég með skilja.Ég mæti svo dægin eftir og fyrstu sem kennurinn gerir er að lappa og sjáhvort að fórildra hafi kvitta að lappa á hvert einasta borð hjá nefndunum.Og við sko, þegar við mætum í skólan þurftum við að standa fyrir aftanstólin okkarog fá leiði til þess að setjast. Þú veist, þetta er alveg, þetta er rosalega strafn.Kanski, það er kannski búið að þeir eru meira relaxed í dag, ég veit að ekki.Ég kem, kennurinn kemur á mínuborði, ég er ekki búin að kvitta.Í tveimur næstu fríminutum, sem voru kortir og svo haldtími, var ég að láta innlappa, sexara, allan ringin meðfram vegnum á skólalóðinni.Ég mátti ekki leika mér. Þú veist, bara úti í úlpunja meðan allir voruá skólalóðinni að leika sér í, þú veist, eitthvað að hoppa í Paris og hérnasnúsnúðu allt. Þá lappaði ég meðfram skólabyggingunni.Í sem refsingu við það fórildur minn að ekki kvitta.Og ég kem heim og segi mér mjög þetta. Hún getur enda að farahætt að tala um þetta, snjóðu, hætt að tala um þetta.Og eftir það var heldur betur kvittað á heim og lærðið.Hvað svo lærðið þau ekki? Það var bara að skrifa stórum stöðum.En sko, þegar þú, það er ekki 15 ár síðan þú byrjaðið á yfirpristandi?Jú, betur, það er 2013.2013? Af hverju byrjaðið eru?Ég var 29 ára, bjóð í London, var að læra handreita skrif þar.Og allar vinkunum mínar voru hérna komnar í samböndÞetta er svona þema, ég er alltaf úr slagprif, sem ég er að fatta það núna.Ég er að fara til saldreit.Voru komnar með maka og að kaupa sér íbúð og komnar í einhvers svona vinnusem þær voru ánæður með og farðnara að eigna spörn.Og hérna, ég var bara einhvern veginn, bjóð með sjömanns í London.En þú varst að læra að verða handreitsöndur, ég með það er komið.Já, ennmitt. Það er ekkert rosalega svona goðar framtíðar líkur og vinnir við það.Nei, svo sem ekki.Það er svona flerti handreitsöndur vinna, nein, við það, ég veit ekki eitthvað allt þannig.Þannig, ég var eitthvað lítil í mér yfir því og þetta byrjar alltaf í skrifunum hjá mér.Þannig, ég er svona að skrifa um það eitthvað tölunum, bara hvað,þú veist, mér fannst ég mikill lúsir þá, mér finnst það þig lítið baka alls ekkiog ég vildi ekki að þið fara tilbaka, bara snölu mín, slappað af, þú ert 29, þess að þetta er allt í læk.En byrja ég eitthvað svona að gera grína því að hérna, hvað fóreldri mínum langar í barnabart frá mérog eitthvað svona hvað, allt það.Og ákvað svo að, ég veit ekki alveg, hvað hugur ekki ég fann í maðunum,en ég sé einhver uppistandskeppni og bara skráða mér í hana.Alveg dauðrætt, sko.Og ég var blind af kvíða vikuna og undan.Og ég man eiginlega ekkit eftir þessu kvöldi þar sem ég fer með fyrsta uppistandið mitt.Og ég meina, þú getur ekki verið með blöð?Nei, nei, nei, þú þarfst að muna það.Og getur kannski verið með punkt að neða, þú þarfst eiginlega bara að muna.Líka upp á bara tempo, að þú getur ekkit verið að lesa af blöðum.Nei, nei, það verður í rosaskrippið.Já, það er yfirleika tempo.En þetta var uppistandskeppni og ég vann hana.Já.Fyrsta kvöldið mitt og var rosalega góð með mig og hlökkufulleftir það að þánga til ég svo gerði uppstand í annarskiptuog þá hló engin og þá svona dætti ég aðeins með það að gjörðina.En þessi tilfinning að, eitthvað neina líka sérstaklega því að þetta var mérsvona hjartansmálið að tala um bara eitthvað svona mitt kruppog að sjá fólk hlæga og að heyra bara eitthvað svona öskrandi hláturvið einhver sem að þú ert að díla við eða hlátur niður í rauninnivið skiljum þig eða við hefum verið hérna líkaeða systi mín er svona líka og þetta er svona mikil skilningur í hláturinumað það er bara ólýsanleg tilfinning og það er aðeinslega tilfinning.Og upplifur hana alltaf aftur aftur?Já, því ég er miklu meira að tala um mitt eigi lífheldur hann að gera af grín og jú, eitthvað samfélagslegt líkaen ekkert eitthvað stjórnmálega, þetta er allt bara svolítið spróttið bara frá mérog það er einmitt svona mikið svona að ég skilja ég líkaí þú veist hverjum hláturinn sem er svo aðeinslegt.Þannig að þú gerir grína þér og fóreldrinum og vinklunum mínumog núna barninu mínu eða svona móður hlutverkinuog já, svo er ég líka, ég og barnsvæðir minn erum ekki samanog við erum að samfóreldrast, er það gott orðið við kóparöfting?Já, já, örgulega, það er ekki bara...Jú, segjum það bara.Og svona því, við erum mjög góður vinnir og ég er bara svona því brasiþað er erfitt til að byrja með sérstaklega en svo vensta.Já, ég minna að alla uppatn og við sýttgóra heimilinu, það er náttúrulega...Já, það er rúsalega erfitt tilugsun í byrjun þegar sambandi sliknarog þú horfir fram að, sér fram að að, þú veist bara einhvern veginnfara að vera með barnuninu 50%, það er ræðileg tilfinning, sko.En, en svo erum við svo góður vinnir og þetta gengur svo velog hérna, og við erum alveg smá að brjóta upp, þú veist þess aðdagskrásnum við settum, við erum í 5-5-2-2, ekki viku-viku.Hvað betur, 5-5-2-2?Já, þá er ég með hann í 5 dagarsvon minn og svo hann í 5 og svo 2 og 2.Já.Það hljóma eins og kokkavæktir.Smá.Já, eða eitthvað varnakjari í fótbolta.En þetta er betra með svona ung börn, þannig að það líður ekki alveg vika.Já, akkurat.Og mér finnst það enþá alveg, tilugsun er ekki ræðileg, en þú veist,við komum að því kannski sér.En bara erfitt.Já, erfitt.En svo er alveg næstundum að bóla bara að snakka í kvöldnatt, þú veist,þegar það er neina ekki, það er ekki að, þú og fjóra vilja, já,akkurat, já, ég ætlaði ekki að segja það, en já, emitt.Þú mátt það.Þannig að, já, það eru goður og slæmið dagar í því.En já, ég get gert grína því, við hættum saman fyrir ári,og ég er með síningi í bæjabíu sem heitir Mjög Fínbara.Mjög Fínbara, þessi setning er náttúrulega algjörlega storkað.Fólk er sko að veita að fólk er að ljúa þegar það segja það.Alveg, já, þetta er eitthvað sem þú segir þegar þú vilt eða ekki segja aði,þetta er eða sæðilega.Mjög Fínbara, og það er líka þegar þú bændið þið bara.Já, já, mjög Fínbara.Mjög Fínbara.En hún heitir það, ef ég hefði skýrt hana fyrir ári síðan,þá hefði þessi síning heiti Greinandi Keirandi Veibandi,því það var svolítið það eina sem ég gerði í eftir sambandslittin.Já, byrju, Greinandi?Greinandi Keirandi Veibandi, það var svolítið staðan í svona...Já, var þetta erfiðu skilnaður?Nei, alls ekki, en bara þetta með barn,eða þú veist, það er aldrei gaman að hætta saman með barn,eða bara hætta saman, auðvitað.En svona þetta bara, bara þetta nýja líf,ekki þannig að byrja upp á nýtt með þetta 5-5-2-2.Sko, þú byrjaði náttúrulega þegar þú hætti einn sleip og engi börn,en nú nættu sko skilnaðar.Já, emitt.Þetta er þrábart efni fyrir uppistandara.Til hafningu.Og takk fyrir.Og ég var ekki með síningu ef ég hef ekki hætt með barsföðu mínu.Nei, emitt.Og ég gerði það eiginlega bara til þess að vera að fynda.Eðilega er sambandi svo ekki að þau eru með síningu í bæjabjörnum.Akkurát, hver vil það ekki?Já.En er þetta sko, en svona sásiki, þú veist,bara sem við upplöfum, þú veist,hvernig dílar þá við það?Því að þú kannski vilt snúa öll upp í allt sem við fyndið.En hvernig gerur það?Það er ekki heilbreykt.Ég er mjög góði að gráta bara.Já.Og tala um sama hlutin miljónsinnum við fólkið mitt.Já.Ömikið fólkið mitt.Nei, já, aðeinslar vinkunum fjölskyldu.Bara ræða það sem við konur erum svolítið góðar í.Bara tala hlutina alveg þangar til að allir eru komnum inn á þeim.Já, akkurát.Og svo fyrir til Sálfrængs.Ég þurfti eða bæta inn í eitthvað einhverju líkamsrækt.Það er svo gott fyrir...Það er svo gott fyrir, sko, að geða hilsuna þegar sig.Ég er ekkert rosalega góð í því samt.Nei.En svona upp á að lifa lengur.Því ég egnaðist, sko, svonminn þegar ég er 39 ára.Þannig ég verði eða að lifa til 110.Þú verður að gefa það.Þannig ég þarf að fara í rættina.Ég er búin að vera að styrta ræðileg world class í mörg.Já, og frábært.Frábært, og svo gott að gefa fólkir peninga.Sem það var að við maður halda.Það er svolítið þannig.En hvað, 39 ára, þannig, varstu kvöldið þágömul frumbyrja, eins og að sagt ég gann úr það?Já.Já, það er ennþá bennin úr það.Emitt, eldri frumbyrja.Eldri frumbyrja.Ég segju uppistandunum mínu...Ræðileg lýsing á konu.Ég veit það, því 39 ára, þú veist, ég er ekki alveg 85.Nei, ekki alveg.Ég talum í uppistandunum mínu að ég hafi í taluninuheitið frumbyrja við döðanstyr.Það er svolítið þannig.En varstu alveg, sko, þú veist að það eru 39 ára,ég er að fara eignan spatt,en það er alveg á réttin tíma, eða hvað?Mér fannst þetta fullkomið svona nema þaðað ég er með svona samskupiðtyfir að geta ekki, þú veist, verið með hannog alveg þá er hann að fyrir sjálfur og allirmeð að við getum bara að fara að hanga saman.Aldrei byrjaði á milli fóröldri minnabara 20 ár, pappi bara, sko,19 ára þannig að mamma verið ólétt.Og þannig að, þú veist, við erum að vera að samferðahérna 1913.Ég fæ smán út í manna, ég sé ekki alveg þarmeð sinnum mínum, enen samt, þú veist, ég náði að gerasvo ótrúlega mikið og búa svo mörgumstuðum og gera svo skemmtilega hlutiáður. Þannig að þetta er, þú veist,já, annarkvárt byrjar við að snemma og geraskemmtilega hluti en að setna, þetta erbara svona, já.En maður getur líka skemmtilega hluti þegar maður sé búinað bata, sko. Það er rétt, það er rétt, já.Þannig að, vist. Já, algjörlega, það er líkatil í myndinni. Það er alveg hugmynd, sko.Já. Þú sagði við mig,Snjólu, að þegar við settum snið, já, ég meðhennar goða sögu að panna mömmu þegar þau skilja.Já. Það finnst þetta frábært. Já.Ef við ekki að fá þá sögu.Það er sko, já, þau skilja þegar ég...Það er það að fyndið. Það er ótrúlega að fyndiðog skemmtilegt að segja frá því. Já.Ég er 11 ára og við búum íFraklandi. Já, og það var að,ég hef þetta kannski bara að segja hérna áðan, en hérnaog þau segja mér að þvíÍsland var þá svo mikið draumalandfyrir mér. Þau segja Snjólu, viðhérna, mammaðinallir maður skilja, við erum frá að skilja.Og þú og mammaðin og sér skinnieru að flytja aftur heim tilÍslands og ég verð svonahúrandi glöð að því ég eru að flytja tilÍslands. Og ég var bara,þú veist, ég bara næstu að hoppa upp úr stólunumbara enn gaman og þau bara, skiljurþað sem við erum að segjavið. Og ég barasá bara stjörnur í marga mánuði ogvar bara svo peppið að hjálpaþeim að pakka og hérna. Svo frábæraákveðin ákveðin. Það er bara æðislegt, þú veist,ég er að flytja til Íslands það sem eru snúðarí hérna morgumatt oghústrargarðurinn og sundlögarnarnáttúrulega gegger þau að vera krakkiðsundlögarnar, það er bara pissufíla aðeimí fraknandi, sko. Ensvo náttúrulega flytja til Íslands ogsé að það er alveg jæfn hverstarslegtþar í skamdeginusérstaklega. Og þá svona ekkifyrir en kannski þrjum mánuðin setna fatt að égjá, fórallar mínu búi ekki samanlengur einmitt.Það var heilamáli.Já. Og hvað var hann eftir þá?Var pappin eftir það í fraknandi? Já, hannbjóði tveið þrjú ár svo eftirþurft að klára eitthvað samninguog svo kemur hann. En gerirþú þá grína því að vera skilnað að batna eitthvaðsvolítið snjólu? Já. Er það eitthvaðþú talað um? Já, ég gerir mikið grína því.Já. Því það eru svonanúna eru allir góðir vinir en það eralls konar náttúrulega, hérna, sprengisvæðieða svona, þú veist, sem þarf aðvarast íí þessum skilnar fjölskyldumí allum fjölskyldum, ef það ekkier einhver svona viðkvæm.Það eru sprengisvæði út um allt. Já, það eru sprengisvæði út um allt.Já, nákvæmlega. En eru þausko að hafa þau einhver tíman orðið sárút í því snjólu þegar þú ert ekki að grínaþað þeim? Nei, þauverðast að vera, já, aðteglissjúkog ég. Já. Og hérna finnst það bararosalega gaman. Finnst það bara rosalega gaman og þú ertbara að segja svona því að þau er skildið. Já, ég heldþað. Ég held þau, ég hafa ekkitút af það að setja, sko. Þannig að þaðer kannski aðteglissjúkina frá þeim. Já,akkurat. Nei, ég gerir grína ömmuminnilíka mikið, það finnst, að því það er aldreigert í yllkvittniðar alltaf, þú veist,gert með ást oghérna, kærleik þannig aðþannig aðþví líka þú gerir grína sjálfur þér.Er það ekki þá einhvern veginn? Jú, þá, jú,algjörlega, já. Og þú veist, semst,hrókalaus og... Já, égreyna að vera það. Já, ég held þessum ekkimikið. Ég var mikil þrókvað ekki ykkurhérna, svona tværi vikur eftir fyrsta uppisnandimitt, en svo var það sleiður mérmjög hljóðlega. Já, ég veit, þú kannumekki halda einn í neitt. Nei, nei, nei,nei, það er ekki betri að neitt með hann.Nei, akkurat.En, sko, handreitskerðin,þú færði það. Já, já.Bara frá því að hafa skrifað þína dagbók.Já, einmitt. Og aðbúa til einhverja mynd afeinhverjum litlum hlutum og atbyrðumbæntanlega. Já, já. Þannig að þaðvar kannski ekkit svo skrítið og ákveður að fara í það.Nei, svo það bara, já, þettanálingsárunum farta ég bara, þetta erallavega mikið áhugamál og ég, mér finnst ég allavegasvona góð í því fólk bregst við í uppistandi.En,þú sprekst, já, bregst vel viðhérna það sem upplestrafölgðum mínum. Já, akkurat, já.Og þá bregst, já,því eflist ég í því og ég fer á einhversnámskeið í hérna skapandiskrifum og svo ákveði ég aðskella mig til London í þetta nám semhétt Master in Screenwritingí London.Ogþað var mjög skemmtilegtog svona hvaðtumog því ég held að þú þurfir ekki að læra handreita skrifþú getur lært að líka bara með því að gera þaðog rennur að sinn og gera það afturen þetta gaf bara svona, þetta var bara svonaumgjörð þar sem ég þurfti einhvern veginn að skrifahundraplassiðna hérna handreitaog þurfti að skila því á þessum degið, þannig að þettabara svona var kvartning til að virkilegagera það. Já,og svo flytti ég heimog fer að skrifastuttmyndir og alls konar eitthvað, eitthvaðhluti sem enginn vill hérna geraþað að spá í og svo loksins fær maðurað taka í færi eftir einhver ár. Hvaðtaka í færi? En uppbyrstandi hjálpaði svolítið í þvíég byrja líka strax í uppbyrstandumleiði flytt heim og af því þaðer svo snögt, það gerist bara eitthvað neinnþú hugsaður um eitt brandar og getur sagtþann sama kvöldið og þá svonafekk ég smá aðtegli út á það og þáhjálpaði mér líka að égjá, að fólk tækir mig alvarlega sem kannski100% að ég gæti skrifa. Já, akkuratog hvað var það fyrsta sem þúsvona fyrstsvona alvöru? Ég gerðifær stuttmyndir með Þóru Hilmarsleikstjóraog það var meira svona dramaog svo skrifaði ég Stellu BlomkvistSergið 2með sagafilmJá, það var mjög gamanHvernig varst þetta að skrifa ekki þitteigið? Það varskemmtilegt, við vorum hérna ég og DóraJóhanns og JóhannÆvar, þrjú saman ísvona skrif HerbergiÞað var bara æðislegtog þetta er svona surrealískur heimur sem aðStella Blomkvist leifir íog það var gaman að skapa hannEn eins og þrjú lýsist njóluað fólk setur samanég er ofta pælið bara hvernig þetta funkarhvernig gengur það að setja samanog skrifa? Já, þá erum viðaðalega í Herberginu baraað svona fara yfir hugmyndirað sögu þræðiog svo vinn ég alltafmiklu betur með því að svo bara fara heimog skrifa það út og spá betur í þvíen þetta er gott til þess að bara kastaalls konar slæmum og góðumhugmyndum og svo þegarmaður er lengra á kominu þá fer maðurað teikna upp eitthvað þessifyrsti þáttur hér og þetta er svonaumgjörð og svonaskipulag aðalega sem fyrir fram í þessumskrif Herbergjumen við erum ekki beint að skrifa útog ég er líka að skrifa skaupið núnaog þá er þaðeinmitt þá hittust við bara til þess að bara svonadrita alls konarhugmyndum og blað og svona brainstormingef ég má slettaog svo fer maður heimsvona ég er alltaf að vinna langt bestbara það má ekki einu sem vera tónlisteða umferðar hljóði eða neittþetta er bara alveg þakkog það er mjög myndisjönd sem við getum að skrifabara við á kaffehúsumég er æristég get ekki einbindir í einu sekundneiþá veist það því fólki sem getur bara að skrifa heilu bækjá, ég skilða ekkien þú segir þettavóðlega svona eitthvað neins svona já, ég er að skrifa skaupiðbara eins og það sé baraþú veist en það er bara freka merkilegtjá, það er mjög skemmtilegtþað er þaðþað er virkilega gamanog það er krefjandiþað hefur mikið gerst árið 2026hvernig gengur að sortir þaðalls samanjá, þetta ervið erum svona það er að koma smámynstur á þetta núnaog skipuleg, en það búið að vera mjög gamanað fara yfir árið með þessu finna fólkibara, þú veistbara stóru drættirnir eruSolmirkvi og ESBog hérnabæjar og borgastjórukvæsningaren svo er náttúrulega hættar þettaað stjórnmála fólki ekki bara að senda inngrínsketsaalls hverja skrínþau eru alveg sjúkjaað komast í ánumálsköpiðþannig að, já, það er á nóg að takaþetta er mjög gamanHefur áður skrifað handrit fyrir sköpið?Nei, nei, þetta er fyrst skiptiðog saður þú strax já eðaþú þurftur að þessu hlutsa?Já, já, já, já, já, mjög til í þaðég hefur verið að skrifa sketsaég vin líka á ÖlsengarskrifstöfuKvítahúsinuog hefur verið að skrifa líka alls konar sketsa þarþannig að ég tristi minn í þaðJá, jáEn þetta er, hérna, svo mjög mögulegað koma kvíði þegar, hérnaklukkan erhalvellu, 31. desemberað því að það er, jú, vissilegaall þjóðinn að horfaog því ég sagði mammu þettamamma, ég er að skrifa sköpiðfrábært, ó, nei, húfherð til ham ekki, ó, jessusþú þurft að jafna sigog sísturinn mín er líka áen hérna, já, það verði allir með kviðakassaf því það er líkanáttúrulegaÞað er alltaf, fólk er ekki feimiðað tjá tilfinninga sinna á netinu, skoþað er hitt málFólk er bara tekið á lífiÞetta er bara þannigÞað væri hægt að skrifa, en bara einhverju að larða greinum sköpiðog rúf og bara hvernig við bregðumstuði, það er alveg stúrkoslegt, skoJá, fólk er húsar reittef það var eitthvað sem þiðfannst ekki fyndi, að þú veist allavegaþessir svona virkir í aðhugasendirJú, jú, maður rúfaralls konar svona aðhugasendirað rúfa á skamma sín fyrir að gera grínaþessum og þessum, skilur, og allt þettaJá, ég ætti kannski bara ekki að lesaég mun ekki ráða við mig samtNei, þú mun lesa þetta alls samanÉg mun lesa þetta alls saman, já, jáNotaði næstaEn það mun slá í gegn þannigJá, já, þú ert ekki að leina ráðEn eins og til dæmi, skoþú ert náttúrulegaþegar maður lærir þetta, maður skrifmaður er handlitsöfundurþú ert þá bara einhvern veginn hlaupandiað gera alls konar að það ekkiog er það eitthvað svona sem áþa við þigað vera í svona mörguJá, það er alveg smákannski stressandi í stundumen neymiðst það mjög skemmtilegtað hérna að hugsatíumísmyndir hluti á dagog ég er samt ekki með að ég hátieins og allir er einhvern veginn að greinastmeð þessa daginaNýja, fólk er nú að greina sér sjálf líkaJá, gerðu grindin er að greina alla í dagÉg er ekki með þaðen samt finnst mér mjög gaman aðbara svona, já, vaða á reynu yfir í annanþá fær maður aldrei leið á reynuNeiEn sko, maður er baraofta að hugsa um svona uppistandsko, þegar maðurþarf alltaf sem uppistandarað finna nýjahvist, ný orð, nýjan húner það, hvernig baragengur það hjá þér, snjóluÉg er alltaf, hérnaalveg vissum að ég sé búin að skrifasíðasta brandra minnog ég muni aldrei segja neittaftur, fyndiðen svo, ekkert neginn, kemur það barameð, húst, jábara það bara setjast neðurog grafa og grafa og grafaÞað sem ég er alltaf að geragrína fólkinu í lífinu mínuog mér þá verist það að veraekkert neginn endalega svo uppspretta sem betur ferEn jú, fyrir hverjasíningu, og þetta er eitthvað semallir uppistandara sem ég þekkisegja þegar þaubyrja að skrifa nýja síningu, baraég er bara ekki að fyndi lengur, þetta er búiðog það er, já, mikiðdrama ykringu það, svo kemur, ég veit ekkihvaðan koma hugmyndir, það er bara allt í hennupoppa uppEn þegar þú bara stendur, sko, snjóluþú þurft að fara á sviðiðeins og þegar þú upplifiðir þarna, þegar þú tekur þáttí þessari keppni í London og allir hlæjaog þú bara, vá, ég er bara að koma með þettaen svo, þú veist, bara líður tíminog alltaf þú stendur á sviðinuþú þurft að byrja, hvernig er tilfinningin?Það er aðalega svonaHversu óttaslegin er þetta?Það er aðalega kannski svonatveir tímar fyrir áðuren ég á að mæta, þá byrja á svonakviðarnútur í manumen svo því ég er komin upp á sviðþá hverfur það umleið, þá líka baraer ég að byrja að vinna og þarna þarfaeinhvern veginn, já, bara hugsamaður á hlutiþannig að þetta er aðalega, sko, ef ég ermeð Sara Silvimannuppistandari sem að ég held mikið upp áhún segirhún segðiA gig in the evening ruins my dayþannig að þegar þú ert með uppistandum kvöldiþá eigður leikur að dægin þinnog ég er svolítið þar, það er alltafmeð það svonaeinhvern veginn bak við eira að þú ertmögulega að fara að gera það í fýblum kvöldien já, en svo umleiða þaðþú veist, ef ég er komin á svið, þá glemir ég þvíen þegar þú, sko, þegar fólklæri ekkief þú nærði ekki sannumjá, það er erfitt, skoog gerist það stundum með það?það gerist mikið í byrjunþað gerist minna núnaen ég er mikið að skemtalíka á ásatiðumog jólunhlaðbróðum og alls konar veistlumþað sem að mögulegasviðið ereinhver starf þar sem að bara helminguraf salunum sérða, þú veist, þetta er svonaellaga salur til dæmisog sviðið er í einumþannig að helmingurjá, ennmittog hljóðkerfiðeinhvern veginn, bara talin í einhverja elspítuog svo skvaldriðog hérnaog þá, það errosalega pinlegtog ég keyri ekkit rosalega glöð heimfrá svolegis kvöldumað því að það þarf svo miklaþaknhlustun fyrir uppistandég ímynda mér og ég hef örgulega rátt fyrir mérað það sé betra þegar það erstuð á einhverja ásatiðað vera með, þú veist, hljóðferriað því þú þarfst ekki hlustun þóttu auðvitavilja að fólk sé að fylgja smið og dansaen þú veist, það er ekkipinlegt að það sé ekki allir að séeitt borð sem er bara eitthvað að bladra og öskraþegar þú stendur og ert að segjafrá því hvað það er fyndið að skiljaog helmyggurna sælnumer bara eitthvað að tala um eitthvað allt annaðog öskur hlæja eitthvað um jónií bókaldstildinniþað er pinleiraog langaði stundum að segjahalló, viljið hlustaviljið fylgja smiðjá, ég ger það alveg oft og rýf kæftog segja alltaf grótaldog það er stundulegtjá, og þá stundum viðskar og stundum viðskaren hérnaen svona oftasem ég myndi að segja í 85prófessilvíka, þá gengur það bara veljá, og þú ætlar að vera2048já, ég hafnafyrði í Bæabíuer það bara eitt skipti?ég er búin að vera með síningarí Fantasjósælnum á Kjarvalég er búin að vera með fjóra síningar þarog það hefur gengið rosa velallir hleið á réttum stöðumog núna ætlar ég aðjá, nú er ég í Bæabíu, 2048svo held ég eitthvað áfram í november líkajá, en það erakkur þetta, þú veist, fólk, þú veist, barahúmórin, þú veist, við erum svoólík, það ersvo mikið döðnarsalvarajá, þetta er lífog bara húmór og reyna að vera eitthvað að fyndinog það þá kaldhænin sem getur bara verið mjög alvarlegt máljá, já, emittfólk móðgast ogég veit ekki hvaðég verið móðgafólk mikiðég held ekkiégég er ekki meðég er ekki með en að sterkar skoðanirog hlutunum ekki náðu nefn aðeinhverju batna uppbildiég kannski móðgaf einhverju mæðursem að ég er að gera grínaneierstu að gera grínabara hvernig þú skipur ykkur því sem móðurerstu svo leiðis að gera grínabara móðu hlutverkinujá, móðu hlutverkinuhérna svona ráðum sem ég fæá internetinu og tiktokég fæ alls konar skrítun ráðþar frá einhverjum sérfræðingumog ég fær svolítið í gegnum þauog er að kenna slalunum hvernig ég eigaalveg börnin sín á kaltæðinháttog ég held að flestar mæðurmeð ung börn tengi algjörlegavið þessi ráðþað er svonaþú kannski eftir það, er þú eftir ekki með þryggjara börnnei, nei, ég er með barnabörnþú er með barnabörn, jáþað er svona alls konar þrýr hlutir sem ég myndi aldreigera með þryggjara börnog svo klikka ég á það og þetta er all hlutir sem éggerir daglegahvernig þú ætti að díla því frekju köstþú ætti að láta sem því að þú sjáur því ekkiog þú ætti ekki að æsa þvísem er þú veist, er verið að sagter gert stundumog ég get ekki að vera eittráð með barnabörninþað er eitt hérna, þegar þú tekna myndþetta er eitt af ráðunum á TikTok, þú tekna myndog sína þessu myndinaþá máttu alls ekki undir neynumkringum staðum segja vá en flottmynd, af því að það er innantómt trósog barni fyrir að þrá hérkomlegaviðurkenningu og verður fíkillegaáhrifavaldur eða eitthvað en þá skellulegaog það sem þú átt aðsegja erég sé að þú lagðir þig framsem er sæðilegt tróssæðilegt? Það eru umrætt trósþú skeður bara trósbarni er ekki að fara eitthvað neynað þjást fyrir það að æfa að fá trós, ég veit ekkien þú veist, já, ég fyrir svona í gegnum svona hlutiÓ, fólkþað er allveg dásanlegtþað er alls ekki svo miklusvo líka eittþú vart að skrifa líkaég var náttúrulega bara sendað út í daginaðeins að nefna þess að þú vart að skrifaljúfa lífJá, innmi, það er í tökum núnaég held að tökur hafa bara verið að byrja í dagá tenniÞað er náttúrulega storkoslegaþið er að skrifa semstum þaðþegar við fórum tilSólalandan 1979Já, ég og Raki Braviþetta er uppbrunanlega hugmyndinans Rakabyggð á því þegar hann fórsem ungur maður í svona ferðog hún gerist 1979og þetta er svo skemmtilegthérna, koncept skosvona þegar Íslandingar er að byrja að faraí svona Sólalandan ferðiraðeins fyrir alvöruog það er náttúrulega bara að lenda allir íáspítalaða, lagustuða, hjónaskilnumog hérna mikil drikja og rektifluvilunumog svína veislutnarog asnaferðirnarég skil ekki akkur þau ringduð ekki migJá, við hefum hérna líka þigþú erst alltaf reyndurog þú erst líka að gæti það ekkiJú, þetta er náttúrulega baraen þetta er náttúrulega storkoslegtJá, hann að stendi er þarna svolítið svonalumuleg típa sem neyðisttil að vera gæti í einni svona ferðog hefur enga hæfileika til aðtakast á við það starfsvona í byrjun og svo sjóast hann aðsenda þetta svona um það og þau eru allt barajá, þarna út á tenni núnaNefna þú?Nefna ég, jáí 70's búningumyfirvaraskekk og útvíðanbyggsumog allt, heila klappiðÞetta verður gaman, en þú ert svo sem snjólaþú hefur nó að gera því þú þátt að skrifaskaupið, þú hefur afsökunalveg fram að jóla, ég hef bara ekki tími neittÉg get ekki, ég get ekki að tala viðég get ekki mætti amalit í miður, ég þarf að skrifa skaupiðHvaða laga ætlum við að hlustaí lokin snjólu?Að því við vorum svona aðeins að renna yfir æfinaþá fannstum við tilvalið aðspila hana Alanis MorissetteHands in my pockethennarplata, jacket, lilupillfylgti mér gegnum öllgelgju árið, ég söngmikiðmeð þeirri plötu, hún er aðislegþað ekki er hún eitthvað, Alanis Morissettejá, bara svona, jáhún er bara stórkvistlega líka bara konaog hefur eldst velekki, þú veist, jú útlýstlega líkaen bara einhvern veginn erhún er mjög sætthún er mjög myndilegen líka bara er ennþáfinnst mér svo fyrir minn sem hún varþegar ég var 13hún er bara, já, frábærog þetta er skemmtilegt lagog lagið byrjar áfyrsta línan er I'm broke but I'm happyég er blöngan í hamiksumsem er held ég bara góð línainn í daginní þessari verbúlgusnjólaug, lúðvíkstóttir, uppistandar og handrinsöfundurtakk fyrir að komatakk hella fyrir migI'm sane but I'm overwhelmedI'm lost but I'm hopefulbabyand what it all comes down tois that everything's gonna be fine, fine, finecause I've got one hand in my pocketand the other one is giving a high fiveI feel drunk but I'm saneI'm sane but I'm overwhelmedI'm lost but I'm hopefulI'm soberI'm young and I'm underpaidI'm tired but I'm workingyeahI care but I'm restlessI'm here but I'm really goneI'm wrong and I'm sorrybabyand what it all comes down tois that everything's gonna be quite alrightcause I've got one hand in my pocketand the other one is flicking a cigaretteBOSSBOSSBOSSBOSSBOSSBOSSBOSSBOSSBOSSBOSSBOSSAnd what it all comes down toIs that I haven't got it allBut I'll just getCause I've got one hand in my pocketAnd the other one is giving a peace signI'm free but I'm focusedI'm green but I'm wiseI'm hard but I'm friendlyBabyI'm sad but I'm laughingI'm brave but I'm chicken shitI'm sick but I'm prettyBabyAnd what it all boils down toIs that no one's really got it figured out just yetBut I've got one hand in my pocketAnd the other one is playing a pianoBabyAnd what it all comes down toMy friendsYeahIs that everything is justFine, fine, fineCause I've got one hand in my pocketAnd the other one is hitting a taxi cabYeah, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine, fine
