Það er það að það er.Það er það að það er.Hún mætir til mýn þegar ég er á fyrsta ári í leiklistaskólunum.Mætir í sviðslista sögutíma.Það sem að við erum bara að gera svona opnaðnir með sviðsögundum.Og já, ofta er hann ekki gert á svona til til að stuttum tíma og við erum bara svona smá að gera eitthvað.Og ég grýp saman einhvern búning í búningagemslunni.Og þar fæðist fyrsta útgávan af henni.En hún er alveg, hún á þrjár mömur vil ég halda.Hún er innblásin af svona grín karakterum sem að ég hef fylst með í gegnum aðvina sko.Já, já.Og það eru, sko, það er ofnæmis konan í stelpunum.Besta.Og hérna, geða sól úr fósbræðurum.Þetta er svona, mitt þessi blanda sko.Já, mjög góðu kátt eil.Ef það ekki?Jú, ofnæmis konan, hún er stórkvæslega.Hún er þannig blað.Og target lady sem er karakterur, hérna,Dynet Life, sem að, hérna, leik hún að Kristen Wiig leik.Já, já, já, já.Hún vinnur sérst í target og hún er bara gladast að kona í heimi.Já, akkurat.Það er bara ekkert betra en að vinna í target.Og hún öskrar alltaf svona og hún veifir svona með höndunum svona eins og Gunnila gerir mikið.Já.Þannig, já, ég fekk svona svolítið lánað frá þeim og setti saman í súpu.Já, en Gunnila, sem stendur á sviði í tjarnarbíóið núna.Og, sko, það er eiginlega þannig að þú ert búin að vera frumsýnaðan að rosa oft.Já, mætti, jú, eða svona kannski með að viðs leiksiningar, jú, þá er það runglega, jú, góð punktur.Í rauninni þrisfar, sko.Já.Þó að ég vilja halda fram að þetta sé aldrei, hérna, sama uppsetningina því hún þróast alltaf í hvert skipti.Og dýfkar og finnur nýja liti og ég vil halda því fram að þessi útgáða sé bestu útgáðan.En, auðvitað, kannski mætti ég ekki segja neitt annað en ég held því vissulega fram og trúi því.En, jú, þetta er í rauninni í þriðja sinn að því þetta byrjar sem einstaklingsverki mitt í listafskólanum.Og þannig er, hvað, ert þú bara fyrsta ári í skólanum og ert það, þú veist, þarft að skrifa eitthvað?Nei, í rauninni, þetta er, sko, á þriðja ári og þetta var svona verkefni, ég veit ekki hvort þetta sé lengur í skólanum,en það var svona verkefni þar sem að, maður vissi af þessu árum að byrjaði.Þetta var svona, maður byrjaði skólanum og maður strax eitthvað, ég verði að fara ákveða mig.Hérna, en ég gerði það ekki, ég bara, ég var alltaf bara, ég veit ekkert hvað ég á að gera.En síðan á þriðja ári að þá fyrir við í svona, hérna, lítan áfanga sem er eitthvað við erum að þróa áfram einhverju hugmyndirog ég vissi ekkert hvað ég átt að gera.Þannig að þú hafðið enga hugmyndir sem þróa? Þú varst þær bara?Enga, ég var bara, ég veit ekkert hvað ég á að gera og ég er bara nú úr út um mig og ég fæ aldrei vinnu að því að ég get ekki gert þetta nóðverð.Þú stendur ekki?Nei, og hérna, það má ráða hvort þú viljið skrifa eitthvað og hvort þú viljið bara taka eitthvað efni sem er nú þegar til.Og ég elsku náttúrulega flækja hlutina fyrir mér og langaði að prófa að skrifa, þannig að ég ákvaði að gera það, vissi ekkert hvað, en fattaði síðan þegar við áttum allt ína að gera opnarnir og ég var ekki alveg nú og við lundubúinn, þá fattaði náttúrulega búningurinn hennar er til inn í búningagemslu, hennar gunnelu.Þannig að hún mætti bara á svæðið og við áttum að þróa þá opnun í heila viku og þannig fættist þessi hugmynd í rauninni.Já.Og ég skrifaði þetta, ég flíti á tveimu vikum, við bara buðnaði þessu út í mér án þess að ég leiði mér ekki að reytskoða nokkuð skapaðan hlut og guðmengóður, þú náttúrulega ert búin að sjá síninguna, hefði ég leiðt mér það að þá hefði þessi síning ekki verið, held ég, einnig neitt, ég leiði mér alveg.Já.En hérna, en já, þannig að ég, já, sína hérna hérna í skólanum.Já, já. Og svo ertu með hana í háskóla bíó í fyrra, er það ekki?Jú, ég eftir á móti.Já. Og þá er mitt hérna, það var eitthvað svo skemmtilegt, það var leikús að sumrið til og allir gagriðinundur bara í fríi.Jú, jú, það vildi enginn tala um þetta.Ekkið smá heppin.Nei, maður sjöfn að særa á seljaðalstins, það eru alveg indislegar, en það létu, hérna, örgla, sumarfríið sitt ekki stoppað sér sko.Nei, nei, nei, nei, það eru alvöru leikúskonur.Já.En þannig að núna ertu í á þessu indislega sviði í tjátanbíó.Já.Sko, hver er Gunnila?Þegar stórt er spurt, ég sko, mig langar alveg að vera bara væminn og segja hún er við öll sko.Já.Eða hún er til í okkra öllum, eins og ég hef heyrt nokkru sinum, hérna, fólk segjaður í síningin búin bara, þetta er ég.Og ég vil alveg halda þið fram á þetta sériætt og svo segja mjög margir eitthvað, heyrðu, ég þekki þessa konu, ég hef hitt þessa konu.Og margir í kringum mig sem að mæta síningunum og farða að nota Gunnila um ákveðina sko manngjörð af fólki.Og tekk fram að það meina er það mjög vel, þetta er ekki eins og Karin, eða þú veist, jú, þetta er eins og Karin en þetta er ekki, já, neikvæðan hatt og svo týpa sko.Nei, einmitt, hún er góðmanniska.Hún er góðmanniska.Og ég rennu bara að það sem ég vil halda fram á, hún er bara miðskilinn, það er svolítið það sem að maður lærir í verkinu, svona, við bara erum við sem fólk, sérstaklega í dag, að mínum að það er tilkomið samfélagsmiðla, þá eru við svo rosalega fljóta dæma því það er svo óbúslega auðvöld.En ég reyndi í verkinu að sína það við erum frekar að vera forhautinn í staðan fyrir að dæma, því við veitum ekkert hvað fólk, hvað fólk, hvað, hérna.Hvað mann fólk hefur að geyma, sko.Þannig að, já, í rauninni var það svolítið það sem að verkið erum og það er svolítið í rauninni þá bara hún.Hún er miðskilinn, hún er ein manna og hún myndi lýsa sjálfur sér sem alveg eftir skaplega káttri, hressri og fyndinni mannesku sem að hún er.En það er kannski svona meira undir neyri sem að henni fyrst kannski aðeins er vera að tala um og tala um mínum.Já, og þetta er svona, þetta er í rauninni svolítið lögur, sko, þessi síning.En ætlaður alltaf að þetta er dramatíst, sko.Jú, þetta er praktikómit, já.Já, maður heldur að maður sé bara að fara að kalla til þess að hlæja en svo allt í einu hættir fólk að hlæja.Já, línan er mjög þunn, finnst mér.Eða, sko, besta leiðin til þess að fá fólk til þess að finna til er...er að fá þau til að hlæja.Byrjað því að, þetta er hljóma svo ylla, að afopna fólk með gríni.En maður verður svo berskjald aður, sko.Og en maður hlæra þá, þetta er svo áhugavert, þú styrnum að fyrir leiku sem maður fyrir að hlæja þá slagnar maður markokki.Ég er örugur hér, ég er bara að skemta mér.Já, það er bara gaman.Það er bara gaman.En svo að leiða inn smá alvöru og smá trakík á móti og maður er eitthvað, óúúú, já, ég átti ekki vona þessu.Fólk er hvernig búin að taka niður krossluðu hendirnar og alveg búið að opna hértað, sko.Sem að líka náttúrulega bara markmiðið mitt.Markmiðið mitt var að reyna að fá fólk til þess að finna og hrífast með, samá hvað hátta var í rauninni, sko.Það, ef ég myndi að ná þeim öðru korum einn við miðina, hvort sem það var í lokinu eða í byrjuninu að fá það til að læja það þá,það er markmiðinu mínu náð, sko.Já, já. En, sko, hvartu gömul þú skrifar þetta, kalla?Þetta er í fyrra, í februar, sem þér...Það er einhvern hvort gömul, veist ekki hvort gömul?Njú.Ég veist hvað ég hef gömul, ég ætla ekki að segja það, er það?Ég, ég, hérna, ég var að vera tutt og þryggjara.Þú, já, sko, spurningin er að því að mér finnst svo mikil dýft,og ég er ekki að segja að fólk kunni ekki að hugsa, sko, þeir tutt og þryggjara.Já, það er hægt svo að segja, ég finn það, þetta er, þú horfir á mig og þú bara...Ég bara skilði þetta ekki.Þú veist, átti ekki að vita neitt úr...Nei, okkur að, en svona, hvernig þú bara kafar inn í sálinna og einhvern veginnbendir okkur á, sko, erfiðar hluti.Og þá er náttúrulega kannski spyrmaður, þú veist, er eitthvað að þessu sem þú hefur upplifað,til dæmis að því að, þú veist, það er einmannleikin, það er útskúfun.Þetta er ekki eitthvað sem þú hefur lendt í?Nei, ég reynna ekki, ekki, ekki útskúfun en, sko, ég, til dæmis, lend ekki því aðsem dæmi vera, til dæmis, lögði í neilti eða áleika.En mér var alltaf strítt í grunnskóla og mér var eins og hún kemur inn og mér var alltaf stríttfyrir það að vera með rauð tár og, og visslega, já, hjálpa ekki að heita kalla,eitthvað það að gera að vera alltaf náttúrulega gjósandi, sko, en við varum pyrruðog þá varum við að rauða hárið að, krakkar eru sniðir, sko, þetta er uppátækjasandlið, sko, en, hérna, en já, nei, ég getur reynna ekki sagt það, en ég, ég vinnþetta að mestu leita út frá sjálfum og ég held að það sem hjálpar mér,hjálpaði mér í sem skrifum og hjálpaði mér í rauninu bara sem listamennir,ég er rosalega forvitin um fólk, mér finnst fólk svo rosalega áhugavert af hverjuþað hagið sér eins og það hagið sér og, og, og, þannig að það var í rauninusvolítið grunnun og ég byggja þetta bara á sögum af fólki sem ég hefheirt í kringum mig og náttúrulega bara úr efni sem ég hef séð bæðiðbjómundum og leikursi og svo framvegis, en í rauninu er þetta ykt útgafaaf, sko, mínum óta í rauninu, bara, bara þessi óti um það að vera að levalífinu rétt og líka bara því ég, ég hef persónulega bara þekkt missi,þannig að ég, mann, þú veist, á þeim tíma og eftir þá, ég enda hann það í dag,er þetta svo mikil pæling bara, ok, ég veit náttúrulega ekki hvað ég fæ mikið tíma,þar séum við sem fá stýttir í tímin aðrir, er ég að gera þetta rétt,er ég búin að gera nóg, mun ég fá að upplifa það sem að flestir er að upplifa,bara, já, í rauninu, þannig að, og vera bara sætt við hennan einmannilega,því hvað ef ég finn aldrei maka, hvað ef ég eignast aldrei börn,ég veit ekkert hvort mér langi börn, en óttin um það að fá ekkert um það ráðið,er rosaljur, sko, þannig að, já, í rauninu, þá er þetta,það er svona byggt upp úr mínum óta og ég tek samt fram,þetta er vissulega grínlegrið líka, en það er líka, held ég bara,ég, minn svona, hvað segir maður, coping mekanismi er bara húmor,og besta leiðin aða drama mínum aði er húmor,af því að húmor er tragískur, sko, þannig, já.Já, en, sko, af því að, þú veist, þegar hún, þegar Gunnila,við getum allir ekki að tala of mikið um,ekkertið, jú, samt, en því að það kemur svo óvarten maður hefur ekki lesinleitt.Já, og markasefni mitt er mjög svona, hvað ég að segja,svona ó, svona undir ós, sko.Já, einmitt, við teplum á tánum, að þegar að fólk af mittreynir að gera lítið úr því sem það lendir í,já, og við, svo sem öruglega, gerum það öll,einhvern veginn, en hún reynir að gera eins lítið úr því aðhún hefur lendt í einhjaldi, og svo þegar maður hugsa umað því nú, hvað ég að segja, fyrir einhverjum árum,þegar við fórum allir inn að tala um einhjaldi og talavið fólk sem hefur lendt í einhjaldi, og, hú veist,ég hef tikið vitluð fólk, það sem er að rivja uppeitthvað 30-40 ára gamalt mál, og það er enþá sár.Já, já, ég held þetta að sé einmitt, sko, þetta,ég hef einmitt hlusta á fólk að ég mitt tala um nákvæmlega þettaog sé bara kvikmyndir og svo fram með þess,og ég held líka að þetta sé bara áföll í lífinuþegar ég hafa þessi áhrif, þetta er svona,þetta fer bara ekkert frá manni, þetta er barahluti af manni að eilifu, og ég er alveg smá þar,ef ég hlæ ekki að þessu, þá er ég bara að fara að gráta,og ég er enn ekki að fara að gráta, ég skal fyrir ekki að hlæja, sko.Þannig að þetta er, fyrir mér er þetta smá það,og ég veit ekkit hversu,þessu hold það er, en ég meina,maður er þá alltaf hlæjandi, er það ekki?Jú, það heldur maður að sé gaman.Já, já.Og svo náttúrulega, kalla, maður hugsa bara,já, hún er 23 og hvað er, hún tala um einmannalega.Já.Það er svo stór partur líka af þessu leikriðti,það er einmannalegin.Ég ræðist hann, sko, alveg gríðarlega,og það er ótrá áhugavert að ég er mjög,mjög heppin.Ég er,ég er bara vinamörgu og á ótrúlegagóða fjölskyldu, gott,utanamhald, enég er samt einmannalega,skilur, ég á að alveg til að vera einmannalega.Eins og held ég bara allir,en, og svo tilfinning,hún er svo,hún er svo sár,og það er líka svo skrítið upplifðu þetta þegar maður veitafólki í kringum sig.Ekki það ég, svo ég takja fram ég nú alveg góð,því þetta móðum minna hlust á það, sko,en, hérna, en,og það að hugsa að vera fasturí þessari tilfinninguað eilufu, og sérstaklega þegar maður erorðin aðeins eldri, að því að Gunnela er41 árs ung,eins og hún segir sjálf.Jú, jú, og hlær.Og hlær. Það er nú hundið brandari,henni er svo finn, sko, henni finnst hún svo skemmtileg.Jú, jú.Og það að vera sjálfur sér nóg og svona, þannig að, hérna,já, mér finnst einmannleikinsvo ótrúlega áhugaverður,að því þú getur verið einmann að í hópaaf fólki. Já, já, já, já.Skilur.Og hann er bara svo flókin, og hann er líka svo falin.Þú veist,þú sérða ofta ekkert utan að fólki.Og svo líka bara fólk,það getur ekki hugsað sér að segja,ég er bara svo einmann að.Nei. Það getur ekki sagt það.Nei, það er ótrúlega erfitt að,og ég skilða það, því þetta hljómarsvona, ég veist, þetta hljómarbarnarlega þótt að sé það ekki, en þetta hljóman ersvona sem að sé bæt sem að var ekki búið íammæli á marga. Já, ég er bara svo einmann á marga.Ok, ég elskar mér. Eða skilur þú?Já, já. Þó það sé ekki raunin, en þetta er svoáhugavert þegar maður fyrir að skamma sín fyrirtilfinningar og sérstaklegaeitthvað svona sár tilfinningar,sko. Já, já.Og það náttúrulega hefur verið skrifaðskrifað marga bækur um einmannleika.Já. Og það varJá, aðalbjörg,konsumentin aðalbjörg sem að skrifaðibók sem heitir einmann. Fjallar um einmannleika.Hún mætti á leiksunninguna mínaí skólanum með dóttur sinniog hérnamætti aftur í háskóla bíó og mætti þámeð bókina og skrifaði hana til gunnelu.Já, gaf gunnelu bókina. Gaf gunnelu bókina.Fórst ekki að gráta? Jú, ég fór að gráta,ney, ég viðkynna það.Ég fór að gráta. Ég var bara, æg,hlöfum henni álmokkur.Það er einmittað við erum farin að talalíka miklu meira um þetta.Sem betur fyrr líka.Af því ég held líkaallavega með það sem ég heflesið mig til um að þá er þetta svonasvona silent killer, sko.Já, já.Af því það talar engin um þetta almenlega.Sérstaklega á fólk sem er uppkomiðað hérna því finnst ennerfiðara að finnasér fólk, sitt fólk.Sérstaklega á fjölskyldanar ekki til staðar, sko.Þannig, já.En þú blandar þessu öllu samaní þetta leikrið og svo þegarallt í hennu fólkhættur að hlæja ogmaður setur ímyrkrinu og hlustar á fólk, sko,sjúupinu við.Já, það er rosalitmagna, sko, að standa á sviðinuog fá, sko, svonabara maga hláturfrá fólki sem maður, sko,ofta hann ekki grípa fyrir munnin eftir að þvíþað skammaði sín fyrir að vera hlæja.Og síðan,sko, nokkru mínutum setna mætti baraheyra sömna alltaf þetta því það er baragravar það.Og svo stuttu setnajá, þá fer ég að heyra í hóriog öðrum, svona, búkljóðum.Já. Ertu, sko, kallaði,ertu hissa á því í hvers skipti?Já. Og hugsaði það,þú veist, mér tókst þetta, eða...Já, ég hugsa bara...Já, ég rauninni, eða sko, ef ég næði að kallafram einhvers konar viðbröð, um leiðu fyrst í hláturinnkemur, þá fæði ég svona...Já, heimitt, heimitt, heimitt, takk, takk.Og ef ég heyri snögt í lókinn, þá er ekki aðjá, já, ég náði að fá einhvern...Það var þetta á góður vinnutáður. Ég náði að hrýfa einhvern með mérég get farið sátt að sofa.Þetta er í alvegni það, og þetta er svo fyndiðneðis að leikara. Þetta er svo erfiðtegund að fólki í alvegni.Allir svo óryggir einhvern neginnþurfu alltaf að fá samþykja fráokkur um öðrum. En svo og svo áhugaverðég, áður en að ég síni,þá er ég mest stressuðsem höfundur að sína þessa leiksýninguminnst sem leikona. Já, akkurat.Eða kannski minnst sem leikunda hönnur, enen, en hérna, enég fæði verið með marga hata í sérpraglæðistu, sko. Jújújú, á svona tjölskyldinuþinni. Jújú, mann er að draga alltþetta fólk með sér maður. Vá.En það er akkurat þetta, ef viðgetum talað eins um, sko,höfundin, kallað. Það er,þú veist eitthvað neginn svona,þú erut ekki glauð með það?Já, ég, þetta erátt sem að mér er að þykjasvolítið skemmtileg.Ég veit ekki, veit ekki, eitthvaðvoru að dramatista að segja, ég er að finna mig.Er það að fara að búin að finna? Ég þarf aðfara í heimsveið og segja eitthvað til að gera það.Þú verður að gera það. Eða lappa Jakobsvegin?Já, ég veit ekkert hvað það er, en algjörlegaég er að leiði það og gá.En, hérna,nei, já, ég, mér finnst þettaótrúlega skemmtilegt.Ég, hérna, og þetta erhundrupúrst eitthvað sem að mig langar aðþróa áfram og halda áfram.Og ég er líka bara búin að vera mjög lykkulegafólk sem er búin að koma sér á síninguna og búin að kvetjamig að halda áfram í þessu.Aftur minni á tegundina sem ég er,þessi leikari.En ertu feiminnvið þetta, einhvern veginn?Já, ég er vósala feiminn við þetta.En þú sagði samt því að þetta er svona höfundar árið mitt.Þetta er höfundar árið mitt, sem ergalið, sko, en mér finnst það líkaótrúlega skrítið.Ég, við gerum með alltafhreinu söngleikin í sumar í aftur á mótiog þar er ég með höfundur með höskuldií vonum Kristina Óla.Það var til dæmis mjög stressant að setja uppá nafnum mitt, værið þarna undir höfundur.Jú, jú.Það var gríðarlegt. Ég var bara, ég ringdi skoí framlegandum deginum áraverka, ertu við suma,vilt ekki bara setja mig í svona með höfundog hann eitthvað þar ótrúlega skrítið að það er höfundur,en það enda á því að standaog ég sé ekki eftir því.Nei, nei, það slóði ekki ekkert líka.Já, ekki, það gerði það.Ég á bara að standa með þessu, sko.Það er svona mitt helst,en ég máli þér,eins og áðurinn ég fór í leiklistaskólan,þá fannst mér mjög vandrarlegtað kalla mig leikara.Því ég bara, ég veit, ég drekki vernda starfseiti, sko,og var náttúrulega búin að vinna við þettaeða nokkur ára áðurinn ég fór í námið,en mér fannst svona um leið og biagrama að komin,það var eitthvað, jú, jú,ég er náttúrulega búin að læra þetta.Já, ég er búin að læra þetta.Þannig að 120. það er ennþá bara eitthvað hobby á mér,þó ég sé vissulega að vinna í raunniþegar núna að fá, jú,einhver laun fyrir, sko.En langaði ég að, þú veist,kannski fara meira eitthvað út í þetta,fara að læra meira af um,eða hvað, kannski?Ég sé alveg fyrir mér einhvers konarmarstisnámi í 100 skrifum.Það er ekkert að læra það hér, eða hvað?Nei, ég þarf að flýja land til þess,og mun örgulega að gera það.Mér dreymir endar, mér lýrir um svo þessi eitthvað svona semþarf að, þetta er eitt af því,eitthvað svona að vera búin að leva lífinu.Er ég búin að leva lífinu ef ég hef ekki búið í útlendum?Nei, það er alveg rétt.Þú ert ekki búin að leva lífinu.Já, þá veit ég það, þá þarf ég að gera það.Þú verður að gera það.Pæti því á listan.Já, en betur það er þriðja verki sem þú varst að skrifa líkameð einhverjum öðrum,einhver barnasýning?Jú, barnasýning, við gerðum hérna...Engver barnasýning?Já, takk fyrir þetta síla, minn, svona er talað umbarnamenningu í dag, ég finn þetta.Nei, þetta er hérna, það var barnasýning sem við þróðum líkaí listafskólunum, þessast helmingurna begnum mínum.Þetta er söngleikur, það var fjörtjó, fjörtjó, fjörtjó,nei, fyrir ekki, haldtíma söngleikur sem ég er besti vinnuminn Súbjörnmann, sem að fjallarum hann að meld korku,sem ég er fækjað leika, sem er fimm að vera sex og er að byrjaí grunnskóla og er svo ótrúlega stressuð að því hún svo hrættumað hún þurfa að vera búin að læra að lesa áður um að byrja í skóla.Þetta er bara, þetta eru alveg áhyggjur.Þetta eru.Á heimilum landsins núna.Já.Þannig að þetta fjallaði, og í rauninu fjallaði bara um kvíðaog það stóri skref að byrja í grunnskóla.Já, já.En að því að það verðt svona pælið, hvort það er að fara útkannski í náum, sko, við skulum fara aðeins tilbakaþví að pappin kvatiði eindreiði til þess að mentaði í útlöndum.Já, hann sæði við mig ekki fara í listaháskólan.Já, hann sæði ekki, kalla ekki fara í listaháskólan.Og þú fóst í listaháskólan.Já, já, ég ákvaði að heyra minn láttnum föðurminn fara í listaháskólan, sem ég hef búin að segja umað ég ætlaði ekki að gera.Já, gera ekki í lofa.Ég lofaði að gera það ekki.Já.Já, mér til varnar að þá var það fyrir mörgum árumog ég var mjög ung þegar ég lofaði þessu.Já, já, akkurat.Og listaháskólistens var allt annar skóli en hann er í dag.Já, akkurat.Þetta er svona ef við fyrir mjög tú, þegar allt var í smá ruggliút um allt í heiminum.Akkurat, alveg rétt. Já, já, akkurat.Þannig að kannski...Ég mátti ekki fara í þann listaháskólan.Nei, akkurat. En kannski gerur þú þá,og ef þú ert að hugsa þetta af alvöru,þá ertu kannski að fara að gera núna það sem pappiðin sæði að gera.Já, þá mun ég uppfylla það og fara bara af landibrott.Já, nákvæmlega, nákvæmlega.Þú ert, þú ert með reynslusögu í bók sem var að koma út.Jú.Sem Vigfús Bjarni skrifar.Sýra Vigfús Bjarni.Sá indislegi...Sem þú þekkir vel.Já, ég gerir það.Og bara, og Guðminn Almáttur er þetta rosalega gott að ég sé að,hérna, segja Guð í, hvað segir maður, í heikumæði.Já, já, já, þetta er allt í lagi.Þegar ég er að tala um prest, en allt í lagi,hann sendið mér bara skila búið eftir að skama mig,en hérna, já, það er alveg skilaður, allt í lagi.En ég, bara, mín lífsís lukka að þekkja þennan mannog hafa kynstað sem manni.Hvað er hittur hann?Hann var, ég vona að ég sé ekki fara með rangmál,hann var sjúgráðsprestur á þeim tíma sem pappa minn veikist.Og verður í rauninni svona, verður svona samferðamæður,sko, með pappa og mömmu, og við mætum alls samaná svona fjölskyldufundi að tala um bara það sem er framöndanog bara tilfinningar og stöðuna og öll því sem því fyldi, sko.Já, já, og tala um döðan.Og alveg, ég elsku minn, já, já, tala um döðanog allan þann kappla, sko.Og hann er mitt var líka, pappi fekk hann til þess að verapresturinn í útförunni, sem að var stórkostlegt, sko.Því hann er, hann er frábær, hann viðfúr, sko.Þetta er, sko, bók sem að, þetta er svona lífsreynslussögursamferðafólks. Er þú þá sem sagt kallað að tala um pappaðinn?Já, ég fæ að koma með lífsreynslussög.Ég fæ sérst að tala um það, hvernig það er að vera úlingur.Það er að vera úlingur í sorg.Því það er ótrúlega skrítið.Það er bara ekki það ég held, þú veist, það er öðruvísi á öllum aldriog hann vildi fá úlinga aldrunin hjá mér.Og ég er mjög þakklátt að fá að tala aðeins,eða svona að fá að deila reynslu, að því að ef maður þarf að gangií gegnum eitthvað umörulegt, eitthvað viðbjóð,þá er eins gott að mögulega fá að geta hjálpa fólkisem er í sviparastöðu, sko.Og það er alltaf að fara alltaf að spyrja þessu,en þú veist, myndur þú allar tilfinningarnar,hvað ætlað þú varst að rifja upp þennan tímaþegar pappiðinn er að berja stöðuð garfnum meini?Já, ég...Þú vildur að kafa eitthvað, varst þú búin að loka einhverju?Ég, sko, hefðan talað við mig fyrir einu halvóru síðan.Það hefði öruglega ekki allt verið þarna,það hefði öruglega svona sundverið í móðu.En núna er allir svona komin tímaþar sem ég er eitthvað svona gett...Ég við þýkur ekki að stæða mann meira,en þetta er svona...Þetta er aðeins auðveldara, sko.Þetta er orðið meira hluti af bara gennamenginu mínu, sko.Þetta er svona, já, meira í líkamannum helduren bara upp í haustum, skiljaðu hvað við.Já, já, já.Bara þetta, já, í rauninni.Já.Og hann er bara...Já.Já.Já.Þannig að hann lætur þig svona að, þú veist,þú segir frá því hvernig þú...bara hvernig þú kemur undan þessu öllu,eða hvað, þú veist,eða bara hvernig hvaða varstum og gekkst í gegnumog hvaða hugsaðir og...Já, hann...Þetta er nefnilega mjög sniðu bóku upp á það að gera, sko,að þetta er, sérstu, viðtal og svo endar kaplina á því að þú sjæruðhvaða spurningar hann spurði.Já.Þetta er nefnilega sniðu, sko.Já, já, hann er klár.Hann er klár, þessi maður.Gottan er ekki hérna við erum að tala um þetta.Já, hann færi alveg hjá sér,með því alveg svolítið þakka nöður í okkur.Já, já, já, já.Svo hóða er það selska.En hérna, en, en, jú, ég reyndar maður ekki alveghvaða spurningar hann spurði, en þetta var eitthvað,jú, hann spurði mig til dæmis bara hvernig ég næðiað nýta mér þetta í listinni,óst í minni vinnu.Já.Og hvort að ég ger það yfir höfu og svarum náttúrulegaþetta, já, þetta hefur áhrif á,og eins og ég nefndi í viðtölu að þetta hefuráhrif á allt sem ég geri,sérstaklega í listinni.Já.Og þetta hefur, þetta hefur, sko,gríðarlega mikil áhuga á gunnelu,að því það er bara, það er sorg og endog þessi spurningum bara tilverunaog það að lifa lífinu, sko,þannig að það hefur rosa einblásið af baramínum tilfunningum, ég ákvað bara að færa þauyfir aðra mannesku í eitthvað annað forma,því að þá, ef ég færa það eins fjær mér,þá er ég ekki að menga mínar einn minningar, sko.Nei, nei, akkurat.Já, en ég tala um það og tala um þetta bara,þú veist, þetta dúkar upp á þegar mér líður vel,þetta dúkar upp á þegar mér líður illa,þetta dúkar upp á þegar ég er ekki að hugsa neittog þegar ég er að hugsa mikið, sko.Já, akkurat.Þannig að þetta er svona, já,þetta hefur áhrá allt sem ég geri, í rauninni.Já, kalla, ég spurði þig,ég vil ekki aðeins að tala um bókinaog þína reynslu og þú sagði að já,ég er alveg til í það,meðan það kemur ekki fyrirsögnir blæðiðmisti föður sinn.Já, þetta hefur...Þú erst alveg svolítið þreytt á því, eða hvað?Já, þú veist, ég er bara,ég er, ég vil halda það fram aðég er meira en þetta áfallog pappi minn er meira en þessiendalók, sko.Já, já, já.Eða við veist hvert ég er að fara, sko.Já, já.En ég hef, þetta er mjög áhugavert,þetta hefur gæst í eiginlega flestöllu byttur sem að ég er farið í.Þá er snert á þessu sem ég skiluðu þetta,fólkin er alltaf bara forvitið og þetta er baralífsreynsla sem að lukkulega ekkiallir eru að hafa að gengi í gegnum.Nei, nei.Hérna, og þórnilegt kannski að vita barahvernig maður vinnur úr þessu, bara 100%og ég er meira enn til ég að deila þvímeð fólki, en það erþað er magnaðef maður skoðar fjættavittilinnsem ég hef verið í, ég kannski að tala umeinmitt, eitthvað leikverk, en það endasamt á því að vera eitthvað misti föðusinsem úlingur, og ég bara, ég tala umsvo ofbáðslega mikið og þettaer það sem að, ég bara, ok, ekkisann, ok, ég ekki nota sann sem klikkbeitsko. Nei, nei, nei.En, nei, nei, þetta er, þetta er,mér finnst þetta greiðilega að finna því svona virka vistfjálfmiðlar sko, en ég er farin að hafanefnilega núna fyrir það að ná eitthvað,má ég tala um þetta ekki bara algjörlega,sem er ekki fyrir, sem er ekki fyrirsann, ég er bara, nokkvæmlega.En,að þú tala, að því að, sko,við fóðum spyrðið útið með þetta, hvernig þú geturnota þína reynslu íþinni, þinni listsköpun,ég menna, er þetta ekkieinmitt það sem gerist með alla,eru við ekki öll einhvern veginn að nota okkarreynslu í þessumhlutum, sko? Jú, ég held líkaað þetta sé bara að færasko, bara þessiáföllu, þessa þungu, þungupóka sem við fáum að byrja á bakkinu og breytaþessu bara í gjafir, sko.Eins astnælegt að það hljómar. Jú, það hljómarsvo astnælega. Berra, erðu, ég ætla að nýtamér þetta til góðs, skilurég, ég greiði á þessu. Ég er þetta tilþetta. Já, hljómar ræðilegaen það er svona, að mínum að þetta er einaleginn til að leta á sér er aðbara fá einhvers konarútrás fyrir þettaog ég, ég, hvet fólk þóða að sé ekkieins og ný listrænt að fá útrás fyrirbara sínar tilfinningar bara yfir höfuðí gegnum listá samu kváttar, hvort það sem það er að hlustatónlist eða horf og bíómyndra gráta eða mætileikhus eða mála eðaguðveit hvað, sko, dansaég veit það ekki, en ég held í alvörunað listin séhotlast að leiðin til þess aðfá útrás og díla við erfiðar tilfinningarsem er auðvitað að tala um, því þú getur tala umhluti án þess að tala um þaðeins og ég er baraástæðan ég gerir gunnilegur að ég er að tala umerfað hluti og, eins og ég segi, bara mínaráhegjur og minn ótaán þess að vera beint að tala um hannAkkuratog þessi síning hefur gert rosalega mikið fyrir migbara líka semmannesku, skoog vonaðum þetta, já, fólk hefurmætt á síningunum og sagt að hún hefði haft þeimbara djústa aðróð þegar þau fengið þaubara til að hugsabara upp á nýtt, skoaðeins svo stór orðen allt er læg, þegar þeim, skiluren hérna, hræðistu líka, en allt er lægjá, já, mikið, já, jáen mér langar svolítið líkatala við um, skoþetta faðumlagjásko, faðumlagið, barajá, í síningunnijá, það er faðumlag í síningunniog við höfum náttúrulega ekkert nefntþá sem við erummeð þér, kalla þetta, það er algjör óþarfiðtil dæmis, hver leikstýriskiptir engum óliskiptir engum óli, hvernig er gott að sleppa þiðþví við erum sko bara þrjú eða eitthvað í sér framriðsluneði, þetta er skoKiljan Gunnlaugur, Emanuel BrænssonFittskipon, þetta er, ég læri þetta náttúrulegafrá mörgum árum en aldrei kleimaðihann er leikstýrinog svo er það Arnmár Ólafsson sem ég fæði deila sviðinu meðjábytti þekktu sem Arnmólaog hérna svo Karla Anita Kristjastóttirsem er mín besta konaí tækninni skoen því ég nefndinefndi þetta faðumlag aðAron leikurmann sem kemur í heimsóksem kemur í heimsókog hún hefði þá eflust ekki fengið heimsókekki, já, mjög lengimjög lengiog þá í rauninni förum við að upplefaað það er ekki allt í lægi hjá hennijá, einhvern veginnhún er bara svona svolítið spes þessijá, já, og svo er þarnaeitthvað faðumlag sem ermeira heldur en bara eitthvað að klappa á bakiðjá, það er svolítið vendupunktur í síningunnisem að við líka sem er gamanvið vorum ekki viss umvið vorum næstu búin að sleppa þvíað því við vorum ekki að þetta er allt og mikillsem ég áttum að áði í dagog sérstaklega bara þetta er náttúrulega aðbara tala við fólk sem er mætt á síningunnibara neyð þetta þarf að vera þarnaþetta er, af því að líka það sem er svo gamaner sko, Aron er áhorfandií raun, hann er rött áhorfandi, hann er svonasem við kallum streitmannakkuratjá, þannig að hannfær að upplifa allt á samatíma á áhorfandinog leiðir þau svolítið í gegnumöndaog ég vil halda þið fram að fólká þessum tímpunkti þegar þetta faðumlag kemurfólk í salunum er bara, vil du gera þaðfyrir mig, taka auðvitað með þessu konugerðu þaðog svo ég mitt gera þaðog þú veist það er svona smá enn svosmá, maður heyrði það á sínungunég veit ekki hvort það munir eftir því, maður heyrði léttiní áhorfandasalun, það komminnst allt ég að finna þér að kemurjá, hún fekk knúshún fekk knús, jáen það kemur henni nú alveg ját mikið óvartog áhorfandi um að þetta knús komiég er alltaf alveg við það að brotna þaðað bara eins og ef barasem gunnilega þetta, því gunnilegaalltaf bara, maður spyr sér barahvernig hún fekk knússíðast, skohvað verður þau með marga síningar, Karla?því að stórsti spurt, skoég er alltaf það heppinað fá að vera í Tjarnabíjó, þetta erfrábært leikús, það erindislegt að vinna þarna og ég er bara að segjaáfram sjálfstæðisénanen alltaf það sem þetta er sjálfstæðisénan, þá þurfa hann að stend undir sérog þá snýst þetta frambóð ogen eins og er, þá eru tvær síningarsölu, við erum að fara að bæta við nokkrumí viðbótti inn í oktobersvo veit ég raunin ekkihvað gerist eftir það, fer eftirbara móttökum í rauninniþað væri ótrúlega gaman að halda áfram að sína þettaað því mér finnst ótrúlegagaman að gera þetta og það er svorosalega mikil heiður aðhafa fengið að sínaþetta eins ofta og ég er búin að geraog að hafa fengið að koma inn með þetta í tjarnabjónog líka alltaf með frumsýningapartiþað er líka ótrúlega skemmtþetta er rosalega sniðugt sko, ég mæli með þessuég er að pæli ég með þetta að frumsýta næst ykkurtil að fá annar partihvernig vil ekki gott partilægi sem við völdum, ekki við heldur þújú við völdum þetta í saminniég lasi þetta, jú jú júég valdi það þarf fólkinn svo þegmeð rúnari júlafhverju valdur þetta lag?vegna þess að þetta er rosalegagunnulegt lagog í þokkabóta þá er húní stuttirmaból sem að eru meðafmælistónleikarrúnars júlog þessi þarf fólkinn svo þegfyrir fólkinn svo mig, stendur á baginujá, þessi bólur er í mamman eftirþað er einmitt þegar hann kom út, þannig að hún er í þessum bólhún er í þessum ból, hún er mest rúnari júlsínum góða vinnjá, já, jáKatla Þóru Dóttir, Njálsdóttir Leikonatakk fyrir að komatakk fyrir að fá mérÞað þarf fólkeins og þigfyrir fólkeins og migfrábláalangsböðumað myrstusjávarstrandfráveð þettum stöðumút í okkarnöðlandþar fólkeins og þigfyrir fólkeins og migfyrir fólk eins og migfyrir fólk eins og migef þiðmér í lífiminnum ríðminnum ríðer þið mér í lífiminnum ríðer þið mér í lífi minnum ríðmargl út í létmun betrafélstinnmeð að glástskonahjá alltsvo varurhvað það verðurað það sem ég verðtárfókeins og þigfyrir fólkeins og migP nedareininÞað þarf fólk eins og því, fyrir fólk eins og mér.Þá nýðum akkur eirar, inn í grænan herjómsdag.Þá nýðum akkur eirar, inn í grænan herjómsdag.Þá nýðum akkur eirar, inn í grænan herjómsdag.Þá nýðum akkur eirar, inn í grænan herjómsdag.Þá nýðum akkur eirar, inn í grænan herjómsdag.Sæntu vel, okkar sem ég vel, þarf fólk eins og því, fyrir fólk eins og mér.Þarf fólk eins og því, fyrir fólk eins og mér.Þá nýðum akkur eirar, inn í grænan herjómsdag.
