0:00 0:00
Í spilun núna

Umræðurit

Við mælum með að þú notir heyrðin og tól við hlustun og þáttum okkar fyrir fyrsta flokks hljóð upplifunog við minnum á að þessi þættir eru ekki við hæfi barna.Þúsundir Íslandinga varða árlega fyrir aðkasti vegna atbyrða sem ekki eiga sér eðlega skýringar.Í gegnum tíðina höfum við fengið talsvert af sögum sendar til okkar þar sem fólk er raunverulega að lýsa ræðsluog ókta á yfir náttúrulegri upplifun.Atvikum sem hafa komið fyrir þau á stopnunum, vinnustöðum en þó lang oftast inn á þeirra eigin heimilum.Í þessum þáttum munum við fara yfir aðsendar sögur, teilaði með ykkur og reyna betur í það saman.Ég heiti Stefan Tjónog ég heiti Katrín Bjarkadóttir og þetta eru sannar íslenskar draugasögur.Það eru sannar íslenskar draugasögur.Sannar með okkur, senda okkur sögur, skapa umræði og gera paranormalspjall eðlilega parta lífinu.Að því sögðu þá viljum við olmheira frá ykkur ef þú hefur upplifað eitthvað yfir náttúrulegt eða skrítiðþá móttu endilega að senda okkur þínu sögu á sannarattdraugasögur.comÞetta má vera lítil frásög eða laung og flókin.Hún þarf ekki að vera vel skrifuð eða skipulögð.Konti bara þinni upplifun niður á blað eða í tölvunarindarog senda okkur við sjáum svo um restina og tökum hana fyrir í komandi þáttum.En fræðslu móli dagsins fáar byggingar á Íslandi hafa sapnað jafn mörgum draugasögumog mentaskólinn í Reykjavík.Hæri ætt, skólinn var stopnaður árið 1846 og er eitt eldsti starfandi skóli landsins.Aðalbyggingin við lækjögötu er orðin meirinn 175 ára gömulog hefur séð ótal, kynslaður, nefnenda, ganga þarum ganga, kynslu stofur og kjallara.Hefur þú farið aðninn?Nei, ég hef aldrei farið inn í MR.Aldrei?Aldrei.En það, ég hef reyndið ekki oft farið inn. Kanski tviðsvar.Já.Nei, já, það er spurning.Já.Snæfrið var í MR. Við getum spurst hana.Já, hann er hóntitt.Hann er hóntitt.Því í gegnum árun hafa gengið ýmsar sögur meðal nefnenda,um skrítin hljóð á tómum göngum,fótatöku og efrihæðum þegar engin á að verða þarog óútskýrða nærfuru í gömlu byggingunum.Sérstaklega hafa kjallarar og afskektari hlutar skólansverið vinsalir í sögunum.Fórst eitthvað yfirnáttúrulegt í gangi eðahvort þetta séu einfallega aflegging að því að veraeina velstu skólabyggingu landsins átýmu vetrar kvöldiskal ósagt látið.En eitt er víst.Ef ekkir mentaskólans í Reykjavík getur talað,þá myndur þeir öruglega eitthvað fleira en einadraugarsöðu til að segja.Ef þú fóst í MR eða ert í MR,þá viljum við að heyra frá þér.Takk fyrir.En í dag ætlum við að fara með ykkur í útskriftafarðalag,heimsækja gamalt hús í Vestubænumog hugsanlega að kynna ykkur fyrir draugalögum innbrottsþjóf.Svo koma ykkur fyrir og skellum okkur í sögur dagsins.Þetta gerðist til að ég var ný útskrifuð úr mentaskólaen ég er 26 ár í dag.Þetta setur enn svo fast í mérþví ég get ekki alveg útskilt hvað var í gangi.Þetta var útskriftaferð með stórum hópi úr skólanumog var í gegnum ferðaskrifstofu.Ég ætla ekki að nefna,hvað þetta var,því ég vil ekki vera að skemma fyrir einhverju hótelieða eitthvað þannig.Sérstaklega þar sem ég get ekki staðfestþessar sögur sem við heyrðum setna.En þetta var öruglega og er ennvinsæl sólastæður hjá Íslandingumog hótelið leit bara mjög vennjulega út.Ekki eitthvað gamalt drauga hótelið að krýpi staður.Og hvað það væri samt gott skólafærðalag.Það væri gegn, það væri eitthvað margast þetta þannig.Bara, við erum velkominn á Clown Motelí, hvað er það aftur?Nevada, einhverstaðar.Nevada í Þeimurkinni.Já, hér ætlum við að vera næstu tvær vikur.Vá, ég held að það væri eitthvað selt í alla svona færðir.Ég held að líka.En þetta var bara svona dæmigerst hótelmeð sundleg, lobby, bar og hvítum svölum.Við vorum stór hópurog flest herbyrgin voru á sama gangi.Ég var með tveimur vinkonum mínum í herbyrgiog fyrstu tvo dagarna var allt eðlulegt.Við vorum bara í svona klassísku útskrift að ferða flipi.Sváfum lítið, alltaf í sundleginnieða gera okkur til fyrir kvöldiðog engin að pæla í nænu spúgi.En strax fyrstu nóttinafannst mér herbyrgi okkar eitthvað pínusgrítir.Það fyrsta sem við tókum allar eftirvar hvaða var kallt.Og ég veit að hljómar ekkert sérstæktþví það eru loftkælingar á svona hótelum.En þetta var öðruvísi.Loftkælingin okkar virkaði eilaf allasamt var alltaf miklu kaldra inn í okkuren hjá öllum hinnum.Vinkonur okkar voru alltaf að koma inn til okkará þeirra við fórum út og það er sögðuð þetta líka.Við fórum fyrst bara grínast með þettasögðum að herbyrgi væri cursed og eitthvað þannigen svo var þetta bara skrítnara.Í mannsjastakleftir einni nótterum við komum fyrir eitthvað seint heim.Við vorum allar þrýttar og hálf pyrraðar á hver annarieins og gerist þeirra þrjár stelpureru búinur að vera fastar saman í litlu herbyrgií marga daga.Einn vinkonu mín fór strax að sofaen ég og hinn sáttum aðeins fram á sjölunum að tala.Þá heyrðum við mjög greinilega í einhverju dettainn á bathyrbyrginu.Við hjæltum fyrst að vinkonu okkar heiði vaknaðeða eitthvað þannigen þegar við fórum inn var hún stein sofandi.Inn í á bathyrbyrginulá hárpustin okkar á gólfinu.Það hefði svo sem geta gersta sjálfum sérnema burstin hafði verið inn í skápekki bara auðvaskin.Ó, þannig að þetta var ekki eitthvað svona randomeitthvað var á sillinu eða eitthvað svo leiðis?Ekki samkvæmt þeim.Nei, okkei.Við töluðum ekkit mikið um þetta.Ég held að engin okkar hafi vilja að vera svo fyrstatil þess að segja upp átt að henni liði ítla í herbyrginu.En svo byrjaði ein vinkona mín að vakna alltaf með því að nótt.Hún sagði að henni fyndist eins og einhver væri inn í herbyrginu með okkur.Ég man að ég var að pyrruð fyrstþví ég held að hún væri bara að gera mál úr einhveren svo vaknaði ég sjálf eina nóttina við þaðað hún satt upp í rúmi og starði út í hortnið hjá svaladýrunum.Ég spurði hvað var að og hún sagði bara mjög láttFinnur ekki hvað ég kallt hérna?Ég man eitthvað svo vel að ég fekk bara gæsa húðum allan líkamann á segundu broti.Lofti í herbyrginu var í alveru ískallt.Við vorum báðar með gæsa húð á höndunum.Við kveiktum ljósinn og tjekkuðum á loftkellingunni.Hún var slögt.Ég svað veila ekkert restina af nóttinni.Ég sé þetta fyrir mér svona eins og í hreitlingsmynd svonaþú sérð vinkonu innan en þú sérðan ekki alveg nóg vel að því það er dimmtog þú segir, hei, er ekki alltaf lægi?Og hún segir bara án þess að seifa sig.Finnur ekki hvað ég kallt hérna?Svo bara leggst hún aftur niður og þú stendur bara eitthvað, oh my god.Oh crap.En það er svona ógslaskrítið að loftkellingin sé slögtog það er svona kallt.Maður gerir alveg ráð fyrir því að þau sé einhverju sólalandiað því það eru að fara í sundlegar og eitthvað svo leiðis.Það voru að vera heitt.Það voru að vera heitt, sko.Dæin eftir fóru við yfir í Anna Herbergi hjá vinum okkarog það var eins og að ganga inn í alltaf hann heim.Líkt, vennjulegt og bara eitthvað aðlilegt andrumsloft.Þegar þau komið svo yfir til okkar aftursagði eitt straukurinn strax, af hverju er svona kallt hérna?Þetta var að vera svo mikið að fólk vildi eða ekki hanga inn í okkur.Við enduðum alltaf inn í öðrum.Svo gerist það sem fríkaði mig mest út.Ég var einn inn í Herberginu að gera mig til.Hinnar voru niður ég að kaupa sér eitthvað að borða.Ég var einn á Bathurbergi að slétta mér háriðþegar ég heyrði mjög skýrt að einhvern gæk inn í Herbergið.Ég heyrði fótotak og kallaði hallóþví ég held að vinkonu mínar varu komnar aftur.En enginn svaraði.Svo heyrði ég annar fótotak.Það var einhver bara komin inn í Herbergið.Ég sverða.Ég gæk út af Bathurberginuog Herbergið var tónt.En svaladirnar voru opnar.Við höfum lokað þeim á þeirin hinnar fóru niðurþví að loftkælingin virkaði alls ekki almennelega annars.Ég lokaði þeim afturog sannfarið sjálfa mig umað þær hefði bara fókið upp eða eitthvað þannig.En svo þegar ég ætlaði að halda áfram að gera mig tilsá ég að speilin inn á Bathurbergið var allir í mótueins og einhver hefði nýlega farið í styrtu.Það hafði enginn farið í styrtu.Þarna leiði mér raunverulega eins og ég væri ekki einn.Hvað er í gangið þetta?Ég fóni niður og sagði stelpunumað það væri eitthvað verulega off við þetta Herbergiog það skrýttna var að í staðin fyrir að hlæja mérvoru þær bara báðar mjög sammóla mér.Önnur þeirra sagði að hún hefði ekki viljað segja neitten henni hefði fundist eins og einhver stæðistundvið rúmeðnar og nættirnar.Hinn sagði að hún hefði vakna kvöldi áðurvið einhvert kvistleikvað.Hún held fyrst að það væri ég.Þarna ákvaðan við að tala við starfsfólki á hótelinu.Við sagðum auðvitað ekki það er draugur í Herbergin okkaraf því við vorum ekki alveg komnar þangað.Við sagðum bara að loftkjælingin væri skrýtinog okkur liði illa í Herberginu.Konan í mótökunni leiðt mjög undarlega á okkurþegar við sagðum númur eða á Herberginusvona eins og þetta væri ekki fyrsta kvörtuninnþegar að kemur að þessu Herbergi.En við fengum anna Herbergi á öðrun gangi sama kvöldog um leið og við fluttum dótið okkar þangað hætti allt.Engin kvöldatilfinning, engin skrýtin orka.Við sváum allar mjög vel fyrstunóttina í nýja Herberginu.Seitna í ferðinni fórum við svo að tala með þettavið aðra íslenska ferðarmenn sem höfðu verið á hótelinu áður.Þá sagðið einhver að það hæði verið sögursagnir umað fyrir mörgum árum hæði par verið á þessu hóteli í mikillin neysluog að maðurinn hæði drefi konina í einhverju Herbergi þar.Ég get auðvitað ekki staðfist þetta.Ég veit ekki einstaklega hvort þetta sé sagt.Þetta gæti alveg verið bara svona saga sem ferðarmenn segja hver öðrum.En þegar við herðum þetta fjækki bara aftur þess að sömu tilfinninguí magan og ég hæði fengið inn í Herberginu.Af öllum Herberginum á þessum gangi voru það bara við sem upplýðum eitthvað.Vinnir okkar voru bókstarlega við hliðin okkur og þeim leið alveg eðlulega.Ég hef oft hugsað um þetta síðan.Kanski voru við bara þrjár þreytar stelpur með of mikið koffín í systeminuog of lítinn söp.Kanski tryggjaraði kuldin eitthvað í hausnum okkur og við fórum að stressahverðara upp.En ég veit bara að um leiðu við fórum úr þessu Herbergi hætti allt.Sama hvaða var, var allavega eitthvað að nynni.Það kellaði fyrir mig og haldið áfram að gera góða hluti kýs að koma ekki framundir nafni hvaðja.Takk fyrir.Þetta er hillandi.Þetta er góð að...Þetta er svona típis svona þegar maður segirHerði, það er eitthvað í Herberginu okkar.Og þá lítur hóttir starfsmæðarinn svona rólega uppJá.Og segir, ég skil.Hérna er nýr leikill að nýju Herbergi.Já.Já, ok.Þetta er þannig móment.En þetta er líka svona móment þar sem þú situr á barnumog ætti að tala um aðra Íslendingaog svo kemur eitt gammal Íslendingur svona úr hotninuog segirAh, þetta hóttir.Já.Já, sagan segir aðog segir svo söguna umFólki sem dó.Fólki sem dó og svo bara fer hann aftur.Þetta er cool.Þetta er cool.En ég kann að meta að þið hafi reynt að finnaaðlulega útskýringu.Ég veit ekki hvernig maðursamt gæti útskýrst, sko.Þú veist, held að maður sem móðun á Baðherberginuog allt svona.Nei, það er mjög sérstakt.En þú reyndir allavega?Já, ég meina þið eru þrjáð þarnameð mismunandi upplifanirsem að ákveði svo að deila meðhver annari og ég meina það er klartað þið voruð að upplifa eitthvaðog líka annað fólk sem var að koma þáí heimsók til ykkar í herbyggi ykkarþið eru eitthvað skrítiðog líka, mér finnst það alveg bara að toppaað þið fái svo nýtt herbyggiog þá er allt í góðu.Mér finnst það líka. Mér nefnum að líka á það aðþegar þessi þáttur eru að koma útþá er viðstöðErlendis og við erum að fara að veraí húsi sem aðer bara, eins og svonar okkarsagði, þetta húsi með karakter.Já.Ógísla að fyndi þegar hann saði þetta.Mjög einkennlegt að það var.Hann er nýja ára og hann er búin að sína um eitthvað húsog svo sínum hann um þetta hús og hann er baraa, þetta hús.Þetta er húsi með karakter.Ok.En það er alveg rétt hjá hann.Hver veit, kannskiupplöfuðu eitthvað þar.Takk hella fyrir þína sögum.Saga tvöHúsið í vestubænumKomiðu sæl uppáhaldshjónin mín. Ég hef hlustað áykkur svo lengi og mikið aðmér finnst eins og ég þekki ykkurog að við sem vinnir, lol.Við erum vinnir. Við erum vinnir.Það er náttúrulega málið. Við erum vinnir.Við erum öll vinnir. Já.En ég hef lengi alltaf sendið ykkur mínasöguog komið núna á lag sem síðan.Ég myndi ekki segja að ég sé mjögandlegur maður. Ég er ekkinæmur og reynir svo sem alltaf að finnaaðlega skýringu öllum.En kannski er ég orðin svona aðeinsopnari eftir að hafa hlustað svona lengiá ykkur. Það gerust. Já.Ég var alltaf að hana mjög gamanaðsögunum ykkar og að heyra sögurfrá öðrum. Þó ég hafi svo sem ekkiupplifað neitt rosalega mikið.Nú nema þetta atveiksem ég ætla að segja ykkur frá hér.Fyrir nokkrum árum keiftumvið hjónin gamalt hús í vestubænum.Við hefum lengi verið að leita ogvorum eiginlega orðin hálf þreytt áfastegnumarkaðinum hér að þetta húskom inn. Það var langt frá þvíað vera fullkomið, en það hafðieinhvert sjarma. Það var á frábærumstað með litlum gardi,gamlum glukkum, hálu loftiog svona dítel sem að finnur ekkií nýjum húsum í dag.Húsið hafi verið í sömu fjölskyldunni frá þvíað það var byggt. Hjón hefði byggtá sínum tíma og búið þar nánastallt sitt fullorna líf.Svo þeirri fór á elli heimili tóku börnumþeirra við. Eitt sískinnibjóð þær í nokkur ár, svo annaðog svo hafið húsið verið leikt úttímabundit innan fjölskyldunar.Það hefði verið gert ýmislegt við þaðí gegnum árin, eins og gengurog gerist með gömul hús. Sönd varvelgert, annað solítið skítamixeins og íslensk heimili þakki aðeinsog vel. Eldúsiðvar orðið gamalt og lúið.Innrettingin var úr dökkum við,skuffunar stífarog einhörðin hjekkallt af aðeinsskök. Það var gamalt parkettá næri hæðinni, svona gull eittog rispað eftir mörg ár af húsgögnum,börnum, hundum eða bara lífi.Stofan var samt fallegmeð stórum glukka út í gardog gömlum opni undir glukkanumsem að gerði húsið mjög heimilslegtþó það væri greinlega komið að því að takaþað í gegn. Svo við gerðumtilbóð sem að tekiðsvo nú var það okkar.En við ákveðum að flytja ekki alveginn strax.Við vorum með tvö börn og við fannstmiklu betra að klára það mesta áðuref við færum að búa þarna.Planið var ekkit rosalega stort fyrst.Ég ætlaði að skipta út eldúsiðinnrötingunni, brjóta einn vegg til aðopna þessinn í stofuna og skiptaeinn parkett. Svo átti bara að málaog laga smáatriði. Það varallavega það sem ég sagði konunum minni.Öfud að veit hver maður sem hefurkeift gammalt hús að það aðlaga smáatriði er líisem maður segir sjálf um sérsem maður sopni á nóttinni.Wow, þetta er svo spot on!Þetta er svo hár rétt!Þetta er svo hár rétt!Bara svo ég minnist til þess að maður sá það að við séumað færa öll börnunum herbergi og málaog græja og gera.Þetta er ógerlegt.Þetta er bara næst í ógerlegten að fara að taka upp eitthvað hús.Þau, sko.Ég byrjaði að rýfa eldhúsið.Það gekk bara ágætlega. Ég var ofteinn í húsin á kvöldin eftir vinnumeð útvarp í gangi, vinnuljósog verk var út um allt.Mér leiði vel aðnað til að byrja með.Það var reygukt og kallt en ekkit óþægilegt.Svo kom á parkettinu.Ég byrjaði í stofinu og vann miginn að eldhúsinu. Parkettiðvar fastar enn ég bjóst við og ég varorðin pyrraður, sveittur og búin aðbölfa fyrir eigandum svona tuttugusinufyrir tóka eftir því aðundir parkettinu var ekki steipa eðagammalt undirlag eins og ég aði búist við.Þá voru flísar.Gamlar flísar.Getur maður parkettlagt bara yfir flísar?Já, þetta er svona típist skítameggs.Bara í staðis að rýfa þér upp, þá er barasett parkett yfir þær.Ok, ok.Það er einhverju geometrísku minstri.Ég veit ekki alveg hvernig ég álísa þið.En það leyti út eins og eitthvað sem hefði veriðfallegt á sínum tímum.Ekki eins og flísar úr byggingavöruvöslinheldur meira eins og eitthvað sem aðeinhver hefði valið af alvöru smekk.Það eru voru sprungnar á nokkrun stöðumen samt ótrúlega heilegarmeð að við aldur.Þarna ertu samt mögulega bara aðkoma með þú veistfjárfestingu af því að kannskigetur þið notað er aftur.Það segi ég eins og halvöldiég veit ekki hvort það segt að nota svona flísar aftur.Það er mjög gott innbútt.Það er ekki, ég var alveg tilbúin.Þú varst alveg tilbúin en svo bara neypitiég er ekki alveg þarna.Ég veit ég hvort þú getur notað flísar aftur.Mér fannst þetta eila bara skemmtilegt fyrst.Ég tók mynd og sendi konunum minni.Hún svaraði eitthvað á þá leiðað þetta veri geggjað og við þurftumkannski að skoða hvort það eitthvað er að halda þeim.Ég var ekki jafnspenduren það var ég búin að sjá fyrir mig nýtt parkettog ekki alveg tilbúin að breyta öll í planinuút af einhverjum flísumsem hafðu greinlega verið faltar af ástæðum.Það er já.En eftir þetta breytiststemningin í húsinu.Fyrst voru það bara smá hlutir.Ég fór að týna verkverðum.Ég veit að hljómar ekkert merkilegtþegar maður er í framkvöndumtil maður týnir alltaf einhverjum.En þetta var öðruvísi.Ég laði skrúfjátt frá mér á klukkakistunasnýrið mig við til að ná ég eitthvaðog það var horfið.Ég fann að svo einu eldúskápsem ég hafiði ekkert verið að vinna í.Málbandi mitt kvarfið haldtímaog byrtið svo ofan á steganumupp á efrihæð.Ég var einn í húsinu.Ég kendi fyrst bara þreytum.Klassíst.Ég var að vinna allan daginnog að fóðs að beint í húsi á kvöldin.Maður verður ekki beint gávaðistí einstaklingur bæjarinseftir tíu tíma vinnundagog fjóra tíma í reiki.Góðu penni, sko.En svo byrjaði vinnuljóðsummitt að slakka á sér.Ég var með stóran kastarafsem ég sætti alltaf í sambandinn í stofum.Hann var nýrog hafði aldrei veriðnættu vesen með hann.En eftir að flýsaðan kom í ljósfór hann að slakka á séraf sjálfu sér.Ekki fara út á rafmagniog það var ekki að blikkaút á sambandsleysi.Það bara slaknaðisvo ég þurfti að faraog kveiki á hann um aftur.Fyrsta kvöldi gerist þetta tviðsvar.Anna kvöldið gerist þaðsvo oft að ég var mjög pyrraðir.Ég skipti með einstungu,prófaði framleggingarsnúru,skoðaði rófan,allt virtist í lægi.Svo tók ég kastar hann heim,prófaði hann í bílskurðnum heima hjá mérog hann virkaði fullkomlega.En í húsinu slaknaði alltaf á hann.Eftir nokku kvöldfór ég svo að taka eftir hljóðunumá efrihæðinni.Það var alltaf þegar ég var einn.Ég stóð nýri í stofueða eldúsiog heyrði eins og einhver var að gangahægt yfir gólfið fyrir ofa mig.Þetta voru þung og hæg skref.Ég fór alltaf upp til aðtjugaen þauðu að þetta var engin þar.Efrihæðin var enna mestu ósnært.Þar voru þrjú svefnerbyggiog lítið baðherrbyggi.Gamlar hörðir, gamli skáparog vekkfóður sem hafði öruglaverisett upp á einhverjum tímapunktiþegar allir voru aðeins og hrifniraf brúnum tónum.Það var ekkert þar sem gæti útskilt þetta.Eitt kvöldið var ég að vinna nýðriog heyrði fótotakið aftur.Ég var pirraðir fyrir eitthvað rættir.Það er kannski skrítiðen ég var orðin svo þreyttirað ég hugsaði bara, nei,nú nenni ég þessi ekki.Já, já, hvað ég skildi.Svo ég kallaði upp stegan.Halló, en það kom ekki tvar.Svo heyrði ég eitt fótotakið viðbót.Þá fór ég upp.Ég var með vasaljós í hendinniþví kastarinn hafði auðvitað slakta á sér aftureins og hann væri einhverjupersonlegu stríðið með mig.Ég fór herbargi fyrir herbargiekkert, engin.Allir klukkar lókaðir.Þegar ég kom niður afturlág hamarum minn á miðjum flísunum.Ég hafði skilið hamaruneftir á eldúsbegnum.Ég veit það. Ég er alveg viss.Hvað kom ég að senda gott í að þetta er algjör út á dór?Mér finnst þetta rúslega gott að fólk munihvað það hefur sett.Það væri svona um einhverju poltikaströðargetur alveg rugglaðið mér.Já.Þú veist, að því ég hef aldreisett eitthvað einhver starfog munað að ég hef sett þetta náttúrulega.Nei, ég, veistu ekki, ég er endatengið við hann þá, sko.Því að ég get alveg, sko,eins og hamar. Ég myndi aldreiskilja eftir hamar á flísumþótt ég væri að dríða á mig.Af hverju? Því að hann gæti kannskidóttið eða ég gæti óvartsparkaðið hann og hann myndi bara sprengja flísaðnar.Hvernig getur hann dóttiðef hann er á gólfin á flísum?Nei, þú veist, ég er bara að segja, ef hannmyndi stíga á hann vittlausteða reka mig í hann.Já, ok, þannig að basic er þannig aðþú veist hvað þú myndi setja hamarin neður.Nei, ég er bara að taka þetta,þú veist. Þú myndi vita og það er ekki setjahann og flísaðnar. Já, þú veist, ég veit, ég myndialdrei skilja hamar eftirá flísum, til dæmis.Ég myndi ekki skilja eftirskrúfur á gólfi.Nei, þú skiljar þær bara eftirá eldúsborðinu og lætur þaðsíðan vera þar. Já, já, éghefur þar út um allt. Ég kannskiþrjárvegur þanga til égákveð að henda þeimþá þarf ég þessu skrúfur.Þá þarftu þessu skrúfurakkurat þann dag. Ég veit.Þú þurfur að að ég þetta kættirskrúfur sem er að borðinu og ég er baraerst að djóka.Erst að djóka. Þú hafið þér þrjárvegur.Þú hafið þrjárvegur, þær eruað horfnar.Þannig virkar bara kallmennað það er bara svo laus. Hvað er aðykkur? En ég er samt að segja, já, égget skilja skrúfur eftir hvað sem eren ég myndi aldrei skilja þær eftirá gólfi. Þannig að ég held aðég er að tengja kannski við einhverjasvona hluti hjá húnum, skilju.Það er ekki endilega aðbara, ok, ég skildi hann eftir á eldúsbegnum.Ég skildi pottitthamarinn ekki eftir þarna.Ég tengi við það. Ég veit ekki alveghvort að ég myndi tengi við að munanókvæmlega hvar ég setja það.Nei, ok, ok, ég skil.Þetta kom húnum líka á orð.Hann vissi að hann hefði ekki skiliðhamarinn eftir á flísunum.Nei. Ok, veldum áhraum.Það er að hægt að berga þim.Ég hefði búin að reynsa starri partin afgólfinu og munstri sást betur.Það eru voru fallegar þó það eruvoru svo liti kaltar.Hún stóð svo í stofinni og ég var aðmæla fyrir vegnum sem ég ætlaði að brjóta.Þá slögt ekki kastarinn á sér.Kona mínþaknaði bara.Ég kveikti aftur á húnum og reyndi að vera mjögtillaðir eins og maður gerir þegar maður vilalls ekki viðkjanaða með að sé orðinsmá smegur.Ég saði eitthvað um að kastarinn væribara eitthvað leiðilegur.Hún horða á mig undrandi og sagði að hannhafi virkað fynnt heima.Svo heyrði við bæði fótatökjun uppi.Ég sáði á sveipnum á húnuað hún heyrði þau alvegjafn skýrt og ég.Við fórum bæði upp.Ég held að ég hef aldrei verið jafn feginað vera ekki einn í húsinu.Við skoðum allt.Ekkert. En þegar við komum afturniður, þá var búið að lokahörðinu inn í eldús.Hún aðeins stæðið ofin allan tímanþví ég var að byrja röstl þar í gegn.Kona mín vildifara heim. Við hefum ótmaldi ekki.Nei, nei.Dæna eftir hringdi ég einna fyrir eigundunum.Ég var með númerið hans út af einhverjumpappirjum tengd um sölunni.Ég spurði bara sagleisislegahvort hann vissi eitthvað um gamleflísatnar undir parkitinu.Hann var smó hissa og sagðiað hann hafði alveg glimt þeim.Svo sagði hann að þær hefðu veriðí upprunlega eldúsinu og borðstofunniþegar fórdranns hafði átt húsið.Ég spurði hvort að þau hefðuflísalagt sjálf.Hann sagði að mamma hans hafi vistvalið þær sérstaklega.Hún hafi verið mjög stolt af húsinuog sérstaklega þessari hæð.Svo hlóð hann og sagði að þausískininn hafði alltaf grínast með að mamma þeirrahafði aldrei fyrirgefðið þeimað setja parkiti yfir flísatnar.Ég hlóð líkaen mér fannst þetta ekkert fyndið.Þetta er gott.Næstu daga reyndi ég að vinna áframen hluturnir auðvitað bara skrítnari.Ég kom auðvitað morgunin og fannöll verkverðin mín ræðað á flísatnar.Ekki haugheldur ég röð.Hamar, skrújátt,málband, knýfur,blíjandur, eins og einhver eða tekitil eftir mig.Ég eða skiljaði þetta alltaf eftir á eldúsbegnumkvöldið áður.Eitt kvöldið var ég að rífa hluta af gamla vegnaum milli eldús og stofum.Ég hef búin að opna smáka aðt og ætla að taka restinanæsta dag.Fyrir ég var að pakka saman,heyrði ég konu hústa inn í stofunni.Nei.Mjög vennilögur hústi.Ég fröys.Það var ekki útvarpið, ekki frá götunniog ekki höfðun á mér.Þetta var inn í húsinu.Ég gekkin í stofuog sá ekkert, en það var kalltar.Miklu kalltar inn í eldúsinu.Ég man að ég sagðieitthvað átt. Ég hef baralagað húsil.Ég fannst það astalegt um leið á ég sagða það.Föllur að maður stóndandi íhálfuribnu eldúsi á útskýraframkvæmdir fyrir tómu húsinu.En eftir á séðheld ég að ég hafi verið að reynaað róa sjálfa mig.Eftir þetta allt saman ákveðum við að haldaflísunum. Æ, ég held að það hafi verið góðuleikur. Já, ég held að líka.Það var reyndar ekki bara út á þessum.Það er vorufallegar og það var hægt að látalaga þær. En ég var að ljúaef ég sagði að allt hitt hafið ekkerthaft áhrif. Mér fannsteinhvern veginn eins og húsið hafi verið að segjamér að hægt að rýfa allt uppán þess að skoða hvað væri þar fyrir.Ég fekk fagmanntil að koma og skoða flísarnar.Við letum hreinsa þær, laga sprungurog halda þeim á þeim hlutaþar sem þær voru heilægastar.Vegginn millir eldús og stofuopnuðu við samt, en minna en ég hafðiætlað fyrst. Eldúsið varnýtt en við heldum mörgu gamlu.Gamleir listar fengið að vera,hörðarna voru gerðar upp og við máluðumí leitum sem að pössuðu húsinu betur.Og skrítnur hlutirnirhættu nánast alveg.Kastarin slökti ekkiá sér aftur, verkfærin hættuað hverfa, ég heyrði stundum braguuppi en aldrei þessu skýrufótatök aftur.Kona mín viðu kenni núna að líklegastvoru þetta bara gamlu eigendurnir aðeinsað skipta sér af. Við fluttumeinn nokkru mánuðum setna og búumþar enn.Mér líður vel í húsinu í dag.Börnin elskar það, kona mín líka.En stundum, sérstaklegaá kvöldin, þegar allir eru sopnaðir,fæ ég ennþá tilfinningu að ég séekki alveg einn. Ekki ávondanhátt, bara eins og einhversi aðfylgjast með því að við fyrum vel með húsið.Og það fyndna erað ég passa mig alltaf að segja upp áttþegar ég er að fara í einhverja breytingar.Kær hverja.Hvað getur það að geðveik saga?Pönni? Já, ekkert smáog humoristi og fyndinog... Vá, ég var til ég að kikiheimsokk bara og sjá þessar flýsar. Já, ég líka.Ha! Vá,brilljant saga. Vá, hvaðer makkunað? Takk fyrir aðdeilu þessu með okkur. Vá, hvað erfyndið?Hún gamla hefur verið bara eitthvaðbytti nú aðeinsvinnur, gefði núflýsuna maður eins. Égskilð það bara vel, sko.Fyrir fallega flýsar í valdegar sjálf? Já,einmitt. Anna var ju bara dellla.Það er bara dellla. Eins og maður mín myndisegja. Já. Það er nú bara dellla.Það er dellla að vera að setja parketyfir þetta og... Svona fínar flýsar.Þarf ekki þetta að gera við þetta.Já. Bara púsa það aðeins upp.Ó, brilljant.Ótrúlega góðsaga. Takk kærlegafyrir.Saga 3. Hver erá pallinum?Saga 3. Hver er á pallinum?Saga 3. Hver er á pallinum?Hljómaði eins og manneski að vera að gangahægt yfir pallin. Þið veitir,svona 3 hljóð þegar einhverstýgur á viðin og hann gefuraðeins eftir. Við sáttumstundum öll inn í stofu ogheyrðum þetta. Pappi fóralltaf út að aðtuga en það var aldreineittnar. Hliði var lokað,engin spóri snjóðþegar það var vetur, engin að hlaupaí burtu. Svo fóruhljóður að færast til úti.Eitt morgunin voru garstóladnirí voru með tvo stóla við vekkinog líti borð. Stóladnirstóðu allt í einu hlið við hliði fyrir framá svaladirnar, eins og einhver hefðidreyið á vangað og setið þar.Vá, þetta minnum ég, höfum við ekkifengið einhverjum svonaísönum íslenskum? Jú, jú, jú.Það voru að stapla upp stólumhjá einhverjum. Já, eitthvað svo leiðis, eðasetað er eitthvað fyrir hörðinaeða eitthvað og það voru út í loka að veraí vindu og það var svo þungt eða eitthvað.Já, líka voru til að stóladnirvindur er ekki að fara að stapla á stólum.Nei, nei, nei.Pappi helt að við sískininnhefðum verið að fýblast og við sögðumauðvitað nei. Í mann komum viðást óþægild að sjá þetta að því þetta var eitthvaðsvo planað. Nokkru dögusetna var blómapottir ferður fráeinu horti pallsins yfir að hörðinni.Það skrítna var aðhundurinn okkar gælti aldrei.Hann var annars rúsulega viðkvamurfyrir fólki sem komaði húsinu.Ef einhver lappaði bara fram hjá götunnigæt hann farið í gang. En þegarþetta var að gerast á pallinum þá lághann oftast bara grav kyrr ogstarði átt á svaladýrunum.Það var eiginlega verra enn ef hann gælti.Svo gerist það sem fekk pappa til að setja myndavirð. Mamma vaknaði í morguninog fór fram í eldús.Úti hörðin að pallinum stóðopinn. Hún var að auðvitað döðrættog vakti pappa.Hann fórum allt hús til að aðtöðahvort einhver hefði brótist inn.Ekkert vantaði. Engin merkjuminnbrott. Hörðin var ekki skemmt.Hún var bara opinn.Eftir þetta setti pappi upp litlamyndavél sem snýr átt á pallin.Myndavél sem átti að nemahreyfingu.Elska þetta. Velkomin í 2001.aldina sko. Akkurat.Og húnbyrjaði að gera það. Oftar en einusinniog oftar en tvísvaryfir sömu nóttina.Svona náðu draugunum. Svona náðu við þau sko.Við fenguð tilkynningarog pappi fóri yfir upptökuna daginn eftir.Myndavélan hafi greinlegavirkjast en það sást aldrei neitt.Bara pallurinn í myrkri.Stundum sásteins og smá hreyfing í myndinnien ekkert sem hafa gættbent á og sagt þarna er einhver.Þetta hjælt áfram í nokkrar vekur og svo bara hætti þetta.Eins og einhver hefði mist áhugaðan.Við höfum aldrei fengið skýringu.Fórildra mín er búa ekkilengur í þessu húsi en ég spyrðustundum hvort ég muni eftir þessu og þau segjajá, við munum þetta öll.Og við glemum þessu aldrei.Nei, og að hafa ekki náðu neina á mynd sko.En það er líka bara ótrúlegasjálfgeft að ná einhverjusvona góða á mynd. Já, rétt.En að þú ert með bara statýmyndafél sem er bara alltafí gangi, þá er alveg líklegtsko, að það er hátit.Já, sem fer þá ekki í gang bara við hreyfingu.Já, myndar sko.Anna atvikið erusveitinni hjá ömmuminni og Ava.Þau bjöku í gömlu húsiút á landi og við barnabörnumgistum oft hjá þeim á sumrin.Það var eitt herbergi áefrihæðinni sem að kalla barnaherbergið.Það eru voru tverumgammal fata skápur,lítil komoða og þungargardínur.Ég hataðiað sofa í þessu herbergi.Ég vissi sem þetta aldrei almennilega af hverju.Ég sagði bara að mér þættirúmi óþægilegt eða að það væriofdýnt. En sannleikurinn varað mér fannst alltaf einhver standa viðfata skápin. Ég sá ekkimannesku skýrt, það var meira eins ogdökkur skuggi sem var alltaf á samastað, við hliðin á skápnum.Ég man að ég lág oft stývundir senginni og reyndi að horfaekki þángað. Ef ég þurfti að faraá klósettið um nótt, þáhjælti í mér frekarinn að lappa fram hjásem stað. Eitt skiptivaknaði við það að rúmi mitthristist smá, bara eins og einhverhefði sett hönd á rungryndinaog ítt aðeins viðinni.Ég opnaði augun og sá skugganvið skápin. Ég fóriðtil seng og láð þar sveittog skítrætt þar til að byrti til.Fyrr anskutin. Ég sæðiengum frá þessu þá.Það skrítna kom ekki ljós fyrir mörgumárum sitna. Við vorum áriðin fullorðinog vorum nokkur frænsiskininnað tala saman í fjölskyldibóði.Engur myndist að húsi hjá ömmuog afa og þá sæði þitt fræntuminneitthvað á þá leið að hann hefði alltafhatað að sofa í badnaherberginu.Ég sæðist líka af að hataðaog allt í enu vorum við öll byrjað að talameð það og að manninvið skápin.Við höfum öll séðeða fundið eitthvað á sama staðí herberginu. Sumi lístu skuggaeinn frænka mín sæði að húnhefði síðan gamlan mann standavið skápin einu á nóttina.Frænti mín sæði að hann hefði alltafsúað með bakið í skápin því hannþólt ekki tilfinningun að horfa þákað.Engin okkar hafið talað um þetta sem börn.Slykkur ógst að fundi að veravera ammanog þú ert bara, þú veist, ótrúlega næsað eiga bara fylta barnabönnum og þú ertalltaf að bjóða þeim og gista og þú ert meðsér herbergi fyrir þau allt og þau eru alltaf baradegjur ræðisli. Þau eru bara farastúr ræðisli. Amman hefur það fíntað því hún sefur ekkert inn í þessu herbergi.Hún veit ekki af þessu greið. Næ.Amma er dáin í dagog hú seg ekki lengur í fjölskyldinnisvo við fáum líklega aldrei neina skýringuen þetta situr í mér.Það er ótrúlegt. Það er ógæðuslegamagnað. Já. En kannskief þú segir okkur hvað þetta húsi erþá getur við kannski fengið einhverja skýringu.Við getum sendt steppa á, hann getur bankað upp áog spurt hvað þetta sé hatiðteima hjá þeim. Erstu búin að senda fórstanum?Næ, ég fyrir að gera það.Við erum búin að skrifa brefið.Varstu búin að lesa það? Já.Er það góð? Nei, býtti að lasi það.Ég veit það ekki. Þá bara eftir aðfá samtikið frá þér. Þetta er náttúrulega ekki fyrstabrefið sem þú skrifaði til fórstanum. Næ, nei.Þannig að ég hef lesað allavega eitthvað, enjá, ok, senda mér það.Erstu búin að senda mér það? Ég hef búin að senda það.Fyrir ekki að það steppi. Já. Ég skallesa það og þá far ég góð. Ok.Þriðja sagan er frá þvíað ég vann á hóteli í Reykjavík.Ég ætla ekki að nefna hóteliðþví það er ennstarfandi. Jó.Og ég vil líka bara svona sagt okkur og svona undirborðið. Já, koma hún, send okkur.Hótel borg, bótið.En það var eitt herbergisem við öll í staffinu vissum af.Þetta var ekki eitthvað sem var rættá starfsmannafundum, en á nætövöktumog í pásum talaði fólk umþetta herbergi. Það var alltafsama herbergi sem fekk skrítarhvartanir.Anna hótelherbergisem það ætti. Já.Gjast ekki hvortuði við þvíað það væri ofkall þó héttum værilægi. Sumur seðast heyra bankinn í vegnum.Heyrðu, ég heyrði bankinn í vegnum. Í gæir.Nei. Jó.Hvar?Vá, hvað var skrítið?Heima? Já, inn ísafnarbergi. Ég var að vinna.Heyri ég ekki bara að þetta bank?En það er svo auðvelt aðsko, því bank, eða þú veist það svoað því að við erum meðfólk fyrir ofan okkur. Já, já, já.En ég var aldreiheirti þetta svonaður og ég veit alveg oftasthvernig fólkið þetta fyrir ofaner. Já, já.Þetta var skrítið.Og ég stoppaði eittaugnableik með lesklerun, eða þú veistmeð skjáklerun, ég var að skriðahandrit. Já. Eitt augnableikstoppaði ég. Eitt augnableik aðeins.Hóruðið aðeins svonabeigð. Og sagðir, þetta varöruglega vindkviða.Nei, ég sagði reynda baravá, þetta var banki innanog vegnum. Og svo bara held égað frum vinna. Gott, það er.Takk ég, Katrínu, til fyrirmyndar.Já, ég menna að þú veistbankaði aftur ásköluvið tala svona.Eða ekki. Eða ekki, en þú veistjú, það væri svont kúl. Já, já.Aðrir sögði að þeimfyndist eins og einhver væri inn í hjá þeim.Mjög margir báðið maður skiptumherbergi eftir einan nótt en gátt ekkialveg útskýrt af hverju.Ég man sérstakleft í parið sem komniður um miðjan nótt. Konan vargrátandi og maðurinn hennaralveg fölur. Æ, ég, ég.Þau sögðu að þú gæti ekki sofað að neyni.Ég spurði hvort það væri háfaðieða vandamál með rúmið eða eitthvað slíkt.Konan sagði baraÞað er einhverþarna inni. Ó,nei.Ó, sí. Við færðum þauauðvita í anna herbergi. Morgunineftir komuðu niður og þökkuðu fyrir.Þau vildu ekki tala um þetta meir.Nei, nei. Annars skipti vareldri maður sem konur í móttökuum fjöguleitu um nótt.Hann var alveg rólegur en ákveðinog sagðist vilja anna herbergi.Hér spurði hvað væri aðog hann sagðiÉg sé ekki á staðþar sem einhver stöndur og horfirá mig. Nei.Hvað heldur að ég sé?Ég er bara einhver forinnturist.Nei, ég finnst að þetta múf hjá þessu mannier best vegna þess að oftastþú veist, ef þú ert að lendi í þessuað þá finnst fólkið úr stóksla vandraaldrei að fara inn í móttöku. En ef þúhorfið bara át á þannig að þú reymverulegabara sást draugJá. Þá átt þú að veramóttökur. Já. Þú átt að fara inní móttöku og segja eins og þessi gamlien ég er ekki að fara að sofa inn í herbergi þessum með draugur.Nei. Þú getur glemt því.Þú getur glemt því. Þú getur bara fariðog náði ég annan leikil fyrir mig því aðég læti ekki byggja mér þetta.Takk fyrir. Takk fyrir.Ég man að ég fikk gæsa húðþegar hann sagði þetta því þetta var nákvæmlegasama orðalag og annar gæsturhafið nota nokkrum vikum áður.Ó. Við letum skoðaherbergið oftar en einusinni. Hittin varí lagi rammagn í lagi ekkertá pípu með loftarestingu sem útskýrihljóðin. Samt hjældu kvartaneinnar áfram. Ég þurfti einusinað fara einin í þetta herbergið eftir aðgæstur hafið skipt um herbergið. Ég varað sagja hangklæði og aðtöðahvort eitthvað hafið glemst. Þetta varum nótt og ég man að ég hugsaðimeð mér að ég ætlaði ekki að láta einhverja hótelsögur ræða mig. En um leiðog ég kom inn fannst mér lofti breytast.Það var skýt kaltaninniog bara ótrúlega þurðulögtandrumsloft. En ég gekkinn á rúminu og var eitthvað að sveipa stöðumog þá heyri ég mjög lágt bankfrá bathherberginu.Þrjú högg.Nei. Ég barafröys í smá stund en svo opnaðiég bathherbergishörðina og þar varengin. Ég talti mér bara trúom að þetta bank hefði komið frá herberginu hliðina.Það var eina rögri eftir skýringin.Ég menna, þú ert á hóteli.You never know. Ég skil.Svo fór ég bara út.Veit ekki hvað það var en það erklálega eitthvað mjög skrítið við þetta herberginueða við að ólíkir gestir séu að finnaþað sama. Já, nokkala.Ég á öruglega fleiri sögur sem ég skal senda ykkur setnaen læt þetta duga í bylli.Ég kýs að vera nafluskærkvæðja.Takk kærlegafyrir sögutnæginarbá hvað það varmakkuna að heyra. Og skemmtilegt.Ekkert smá. Bara fjandigóði þáttur hjá okkur í kvöld.Það er betur.Þá er komað að lokum hjá okkur í dag.Við viljum þakka höfundu dag sinns kærlegafyrir að treysta okkur fyrir upplifunumsínum og leifa okkur aðsegja þar hér í dættinum.Og auðvitað þökkum við ykkur hlustöndum fyrir að verameð okkur og stiða við bakið okkur.Svo minnum við líka á hinn podcastin okkarfyrir þá sem hafa áhuga.Drauga sigur podcast.Það sem við segjum ykkur drauga sigurfrá öllum heims hornum.Og svo Mystique sem er true crime podcastá léttinótonum.Það sem við tökum fyrir öll nýjustu sagamálinsem er að gerast í heiminum ásand.Emsu öðru.Haldið áfram að senda okkur sigurá sannarattdraugasugur.comvið lökkum til að heyra þar.Takk fyrir í dag og þangum til næst.Takk fyrir að segja búinn á að reparla kupi og mikljið.Þakk fyrir að geta búin á hálfi á taloshi.verið,við erum vega žáma mjög makinni.Takk fyrir að segja búinn á að prepara kupi í nátennu.Lift it up.challenges up to then are at home.Dawn br vést á ná complained.I love the image on Facebook.

108. Þáttur - Sannar Íslenskar Draugasögur

fös. 14. ágú. 2026, 14:00 · 44:43

Í dag ætlum við að opna dyrnar inn í Sannar íslenskar draugasögur og gefa ykkur heilan áskriftarþátt. 👻❤️Þetta er þáttur númer 108, sem hefur hingað til aðeins verið aðgengilegur áskrifendum okkar.Inn

Samantekt

1. Þátturinn snýst um óútskýrð atvik og draugasögur sem Íslandingar hafa upplifað. Hlaðvarpsgestir, Stefan og Katrín, hvetja hlustendur til að deila eigin sögum um yfirnáttúrulegar upplifanir.

2. Mentaskólinn í Reykjavík, sem hefur lengi verið umvafinn draugasögum, er í fókusnum. Þar er meðal annars rætt um skrítin hljóð, fótatök og óútskýrða nærveru sem nemendur hafa tekið eftir.

3. Gestir þáttanna deila sögum sínum, þar á meðal upplifun af draugum í eigin hóteli og framandi atvikum á ferðalögum. Sögur um gamlar byggingar og sögur af draugum eru krafaðar, oft með skemmtilegum en einnig hugvekjandi hætti.

4. Í lokin er áhugavert að finna út hvernig minningarnar um þessi inngrip skila sér og breytast, uggar geisla yfir náttúrulegu atviki sem eru algengar í íslenskum menningu.

Lykilorð

108. Þáttur - Sannar Íslenskar Draugasögur
Sannar Íslenskar Draugasögur
0:00 0:00
♪