Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er það, það er það.Það er náttúrulega svolítið merkilegtað því að hann starfaði svo lengi sem útarsmaðurog var að skrifa og flytjapislæði útarpinu. Þannig aðég held að mjög margir lesendurþekkja rödd Eiríks og hún er alvegbara svona hluti afhljóðmynd lífsmarkra.Þannig að sko það erekki annað hægt heldur þegar maðurles textan heldur hann að heyra Eirík.Það er svolítið óvenjulegtheldur ég að maður getivalla annað heldur en bara skoheyrt rödd höfundarinsinn í höstum á sér.Já, já, það er alveg rétt ogmargir á svæðu þegar hann var að gefa útsína skálsöguraðþað hefði átt að fylgjaupplæstur meðog er náttúrulega mikilmikil synd aðenginn af hans, hann las ekkiheld ég, neina af sínu bókun.Það er bara, það er reylamenningarsvöðuð slís.Enhann sem útarsmaðurog hann sempislahöfundur í útarspunni og hann semsko rétthöfundur, að þettastundur rennu samansko ogþetta er alltaf rannneila bókstala saman í hansfyrstubóku 39-3.Var það þá unnið að hlutatil úrpislum sem hefði áður komið?Já, ég er svona það, já, hann var svonamikil nærpislaformunum sko, enég manna sko sögumirpislanans að þeir voruþeir reyla svonavoru mjög nálagt baraskálskap.Það var svona flæðið í þeimog áþverðinað það var mjög skiltskálskap og einsstundum í skálsvonum að þáfann maður fyrir pislahöfundunum.Þettarann allt saman sko ogen hann var líka skosem útarsmaður að þáþáþáGaf alltaf allt íþað sem hann gerði og þú veist þegar hannsettist niður mikilvonunum og byrjaði þáttinað það var eins og hannvisthann værið með, þú veist það sama hvað var íþeim þáttum sem hann var að kynna, þetta vareins og verið brínasta erindinokkuð tíminn að hafa komið framog eða mútiðmissaði að þá væriðbara að missa afeinu miklu tíðandi.Eðaog þessi ákavier líka í því sem hann skrifarsko jafnileg þó að stundumreynsliverði sko hægtog næstum segfljóðandi og eins ogsegir alls konar óvendamindi sem komaog sem að má segja svonatefja lesturinnað einhverju leitiog að þá eralltaf þessi undirligjandiþessi mikli ákaviþessi ofbóslega þörfogbaraog þarfyrir húnum heldi þá var það samaþörfin og þegar hann settis niðursem umsurnumarvísjári eða lestarinnareða hann var að gera þáttumeitthvað höfund skohann átti svo brínd erindiskoog þetta erindi varskálskapurinnar sjálfsögðuenhann brannfyrirbetra heimog hún er fannstskálskapurinnog tónlistun og alltaf skoen fyrir hans verkvarivar skálskapurinn og hann vildihann vildi breytahann vildi breytahugsunum okkarog skinnjónumen ekki sko meðeinhverjum realismaheldur með þín óræðaog hann vildi planta einhverjuinn í okkur sem að einhverju röddsem hefði haldið á fórum að hljómalungu eftir að þú læsi bókinog hafa þannig áhrifég meitþað er svo spennandihvað þetta var upp á líf og döðafyrir okkur sem störfuðu með honumupp í útarpiþetta mikla hrifnæmien líka harda gaggrineins og segir að skalla veggiað bölfasagnamennskunniþað er þessihvað þetta skiptirmiklu máliog maður finnur þaðí öllum sem hann gerðiég man eftirþegar hann var á rúfaþað bráðst ekkiað alltafdaginn fyrir þóllokaeða þegar hann nálgastþá laðist hann veikurað var með flensuog þá bara hundiónæmiskerfien þá var hann búinsko allannóumbir og allan desimbirhann las einsmargarjólabækur og hann gattog tók vital við höfundanaog fyrir utanáttal allt annaðsem hann þurfti að geraumfyllinu myndlist og pislanaog allt þettaþannig að hann vannöllkvöld þá skoog vann sér til húðarog bara gekk á sigen það var bara hannsko og það var eins þegar hann var að skrifaþá það varhann settialla sína tilvöruþar inn í skoog hann gati ekkert gefið einhvern afsláttég meitþví við erum búin að tala með henn að ákafaog mann er finnst svonaég meitmaður verður að lesa þennan textasko rætt en reyndar eins og að segjalíka hægthann tefur mann stundum en maður verður að lesa þettarætt að því maður verður að lesa þettaí takti Eirikshérnaveistu hvernan vann þettaþú veist að ég sé hann bara fyrir mérhann þurfuð að hamra þettaá leiklaborðiðhelst á einhverjum örgandi efnumþað ná taktinumnei nei þetta er taktinumþú þurfuð bara að bjá í honumog þetta er taktur sem að koma uppí útdarsminnií loksíðist aldarmann bara hvernigþað var gaman að fylgjast með honumverða til sem útdarsmaður og pislæða undurogþetta varen hann vannsína skálsöðurhann bæði hans skrifaðarog hann vann að beintaá tölvunaog hann vannmjög ákaft og hann vann mjögsatt fast viðog skrifaði mikiðog ég mann sko þegar maður var að lesa yfir hjánumog þá svona vann maðurað viðstuþað var alltaf skohann fór kerðið sér reglilega út í skurðiog út íút í einhverju mýrarsattarfastu skoog hérnaog maður var kannskikomið ykkur tilugur um að taka5 síður hérna og 6 síður hérnaog svo tók hann tilbaka og gerði þaðog svo fekk maður tilbakaog svo las maður aftur yfirog þá hafði hann alveg algjörlega tekið það úten hann hefði bara skrifaðkannski tekið 10 og skrifað 20það var bara komið ykkur annarog það var bara ykkur svonaþað var ykkur svo mikiðflæðið inn í honumog hann sásti ekki alltaf fyrirí því, það var alltaf vinnan við aðað reynareyna svonabaraen það þurfti skohann þurfti aðkomið með of mikiðí fyrst til þess aðná að skeranýður skoen hann skriðiskrifaði bara eins og hanneila flutti pislinaen það líka sko sem hann gerðiaðoghann sagði stundu glottandi við migeins gott að fólk átti að séekki á því hvað ég steli mikluen sem átti að varu, voru mikluen það sem átti við að hannhvað sem hann var að gerapistil eða skálsöðuþá bara var hann í beinuí sambandi viðskálskap heimsinsog tónlist heimsinsog þá flætti inn í hannþannig að það komu alltaf línur hjánumbæði pislumog bókumansþað sem er kannast viðeinhverja löðlunnuog einhvert beinaeða afbækadadagulega textaeða text úrlínu skálsöðu sem hann sé að notasem einhvert magnarog í þessaribókMaríu Klefinþar eru það kannski ekki sístportugalskir ríttöfundarog portugalsk menning sem fyrir að nynnimeðal annarsJújú, það er hérnaþegar það varþegar það fórtil þess til portugalskuþá hann fáur sem ákaverlesandi Saramakuog svo manni að skrifamér og sagða einhvaðég er hættur lesandi Saramakuþá var búin aðfá óveit ásen þá líka kynntist hann hérnaAntoni Lóbussem er hinrið sinná þessum tíma í portugalsku bókmyndumog þó að Saramakuhafið mikil áhrif á Erikog hann alltafdáði hanshöfundaröðog þá eila Lóbusstóðunum missluti nærhann var svonahann var hættuleyrihann var svonajáhann var meiri svona mótunistiþannig að það erumitt að það eru lest hafir hjá hannenþeir eiga það samilegtog það sem Erikur hifftaf hannað þeir nota skálsóðunum sem vottogþannig aðþannig að það eru nývarí setningunumég afnir þó aðeins og ég er ekkieins ogsko flæðið eins og orta talumsko þetta er eins og tónlistsevjandi tónlisten það er alltafþað er alltaf einhverinn á millingeinhver ógog það erþað er það sem aðhann vildi hafaog það var þannig sem hann hugsaðiskálskapinhann hanshann skverstaður hans Eirikshann vildi ekki hafa neina óg þarþað var síðasta sem hann vildien þegar hann settist nýðan að skrifaþá vildi hann að ógnin væriógmæliðJón Kalmanntakk fyrir að koma og spjalla við migum Eirik Guldssonog bókin hans Marju Klevinsem að kemur út á morguntakk fyrirtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við migtakk fyrir að koma og spjalla við mig
