Þegar þú fórst inn á gethælt?Já, það er 2009.Já, hvernig fannst þið það?Hvernig, þú veist?Það var svolítið niðurlega hendi.Já.Ég bjóði þá á Húsavíkog vinnum minn kom til mér og ég sá hann baraég var búin að talað að lækniég var með rosalega sjálfsmáðsjóksanirog var farin að með tókaniog bara farin að skera mig.Já, já.Þannig að vinnum minn kom bara og sá baraég eitthvað, já, ég er nú búin að skera migog hann bara, hvernig þú veist?Já.Og læktnirinn var búin að ringjalæktnirinn og Húsavík er búin að ringjainn á akkurir og sagði þeir vilja endalega fá þig, sko.En það var ég reynilega í sjálfsmáðsætu.Já.Ég veit það alveg.Ég kom þangað og þá er ekkur móþróimeð þess að þetta er eitthvað neyðarlegtað leggjast inn á gethælt og aukverð uppgjöfog stundum ámum að það bara gefast upp, sko.Já.Þannig ég fór áttur heim í Húsavíkog svona sólarhing síðarog það ringdi ég aftur í vinn minn og sagðiég getið þetta ekki, ég verða það bara.Og þá lappaði þetta inn og eins og talaðium aðsandikinn og þú lappaði þetta innog ég bara, ég tegu öllu leðtunningum.Mhm.Þannig að það varð, ég var hægt náðurörglíð í þrjáru vikur.Já.Og akkurirri.Já.Ég var vanað því minni vinnuað geta þetta að það þurfti alltaf að vera lokaðMhm.Svo fólk myndi ekki reyna að komast út.Ég mátti frútt út og inneins og ég vildi, sko.Ég vildi ekki það út.Næ.Ég var bara í fórstu stöðningu upp í rúmibara ekka svoþað var eitthvaðeitthvað sem hafði alveg gefið sig.Já.Og mér var eiginlega ítt útmanja eftir að það verða inn í tvær vikur, sko.Já, nú færðu bara útog gerðu eitthvað. Færðu í listigardin, færðu í bíó.Já, þú verður bara að fara út.Já.Já, já.Og ég manniði að fóra Harry Potter myndog ég er með leið svo hræðalíla.Það var alltaf ljósinslöknuðu.Rósalega vel í það.Þannig að það var allur byrjunin á þessuég man líka að vera tveir geðalættarsem ég var komin að þúnt á þunglindinþeir fóru strax að tala um áfengiog ég var að misnóta líka róandií varðandi lifu og svona.Þessu, þú verður að hætta þessu.Þú næri aldrei neginn tökum á þunglindinog þetta er þessu ekki.Og ég hætti þessu og þetta var allur rétt.Það er allur nöðsynlegt.Mér á að tæklaraunurlegan eitthvað.Það finnst mér.Það er erfitt.En þannig að það var að gera það.Já, ég held að það virkja ekkit öðru í þessu sko.Já, það var alltaf að fara að takkst áí eitthvað að þú sérst lifi í aður.Það er bara...Þú veist, þá er ég að tala umsvona róandi lifu og eitthvað.Ég hef alltaf tengt rósalöfiðfyrir heimstriöldina.Já.Ég er alveg búin að komast að því hvað það er.Mér hefur allra æðið lifið alltafeins og þessum mönnum hátta núna í ykkur skotgröf.Það er ykkur ægilegur óvinnur hátta100 metri bustuen þú þarfti ekkert neina að faraekkert tímaðan að hlaupa á mótunumog bara þessimyndir af hermönnum sem ég sáðog ég tengt alltaf við þetta lúkað þeir voru alveg búinir.Enga tilfinningar í andlitinuog eðilaðir fyrir líftíð.Mér líður alltaf eins og ég hafi bara veriðá vikstöðunumsem ég voru átt ára og gæmald.Og að vissu leiti mávali færarauk fyrir því við að því aðþetta survival mótt hættir aldrei.Það erog finnst þér að þú hafaþegar þú fórst að byrjaþá eitthvað í þessuað vinna í þessu tráma á agriði?Nei, það var ekkertþá bara mér aðekkert mikið talað um það.Og ég var búin að veraeitthvað aldrei lengi þegar égminnum minnsem var líka búin að vera eitthvað lengisem bendi mér áþerapista fíkniráðgeða sem hafa búin að faratil og bara mælti eindriði með þvíég fór til hennarog við náðum mjög góðu sambandiog ég er hjá henni ennþáog það er vel að gott að hafa líkamannesku sem þekkiralltaf einn raugalkólisma, tráma, hvað sem eren hún var nú mjög fljóttþegar ég fór að segja inn í mína sögog ég maður bara í fyrsta tímahann sagði að þetta er rosalega áfalla sagaþetta er bara mjög alvarlegtog ég, ekkert sem ég viðburðið voru bara jáog svo óttu hvaðég með þunglindi, ég hefði losnaði þaðJá, getur þú tekið það frá mér?Já, og svo kom alveg nokkur árþar sem ég var að kíka til hennarog segja bara, já, mér líður ekki velþað er alltaf þetta grámi yfir mérog kemur alltaf þunglindiog mér finnst lífið tilgangslustég er svo þreytur á þessuen á síðast árialltaf þessi kullun sem eitthvaðfjökk mér til aðþá var mér barasagt að það, bara sestubara að leysa í bóðinu þinn og hórðu baraað sjá mér, reynda að gera ekki neittekki gera podcastgera sem minnstog ég var líkasvo meir, ég gati ekki lengurhóftegla og horfmyndir sérstaklega varað koma ítla fram með annað fólkég var enþó að erist með þaðþannig að ég sér kullunum þábrasti
