Það er tveir skólar á aðgrænsi, ég flakkaði svolítið á millera,mamma og pappi voru alltaf að flytja.Mamma var svo ung þó hún átti mig sko, hún var 16 ára og pappi 19 ára.Já, þannig að hérna, ég átti mjög unga foreldra og það voru hún að koma sér fyrir.Þannig að ég var fyrst í brekkubæðskóla, næ, fyrst í grundaskóla,svo brekkubæðskóla og svo grundaskóla.Já, það var alltaf leiðið, það var alltaf sömu krakkarni samt sem var alltaf meðog svo fór ég í fjölbrytaskólan og alltaf, þannig að það var alltaf einhvern menn sama fólki.Já.Og hérna, og það var bara svo gott, ég minn að það var bara svona dæmigerður,smábær, þegar ég var allast upp, það var svona fjögur, fjöfum þúsund manns sem byggðuði alltaf.Og það var alltaf, gungin kom ekki fyrir 98,þannig að maður var, þú veist, maður gæti farið með agraburginni í bæinneða tekið hérna fjöruðin og það var ekkert gert á hverjum degi, sko.En svo margir gera kannski í dag, þannig að agrar hann séu breyst svolítið.En þetta var svona, þú veist, já, eins og ég segi, dæmigerður, smábær,þessum enginn læsti hurðinni og hérna, allir voru svolítið bara frjálsirog bara rosalega gott á allast uppar.Já, og þú veist, það ertu einn áttingu sískinni, eða?Já, ég hef svo tvö yngreðsískinni.Já, þannig að þau byrja bara mjög snemma.Byrja bara mjög snemma og erönda saman og bara...Það er alveg magnað.Já, það er bara mjög gott, sko.
